Nazwiska dzieci - czy noszą (też) po ematce?

[banksia]

Która ematka moze się pochwalić, że dzieci noszą jej nazwisko?
(Nie pytam tych, które straciły swoje na rzecz samczo wyższego mężowskiego bo ich wszak o taki ruch nie podejrzewam).

Nasze dziecko nosi oba - partnera i moje.
A u Was?

[triss_merigold6]

Mają nazwiska swoich ojców, oczywiście.

[iwoniaw]

Co gorsza, ja-ematka też mam nazwisko po ojcu, więc nie wiem, czy opcja przekazania go dzieciom by zadowoliła autorkę wątku

[triss_merigold6]

[banksia]

Dlaczego oczywiście?

[feliz_madre]

Bo to tradycja liczona w stuleciach

[triss_merigold6]

Dlatego, że zupełnie nie odczuwałam potrzeby robienia zamieszania i upierania się przy nazwisku, które zresztą wzięłam od pierwszego męża i które siłą rzeczy nie miało nic wspólnego z późniejszymi dziećmi.
Serio, nie muszę demonstrować niezależności i sprawczości akurat w ten sposób, kosztem dzieci.

[banksia]

"nie odczuwałam potrzeby robienia zamieszania i upierania się przy nazwisku, które zresztą wzięłam od pierwszego męża"

Oh fuck. Nie mam więcej pytań 🤣

[beataj1]

A wiesz że to jest ciekawa sprawa. Większość moich mężatych koleżanek zmieniła nazwiska/dodała drugie itd.
I to nie raz. I przyznam szczerze że funkcjonują one dla mnie wciąż pod panieńskimi nazwiskami. Jak coś o nich opowiadam to też używam panieńskich nazwisk. W kontaktach w telefonie - zwykle też.
Wychodzę z założenia że mąż to sprawa nabyta i nie ma się co napinać. I czasem mam rację - jedna z kumpeli właśnie zalicza 3 nowe nazwisko (plus przez chwilę była dwojga nazwisk). Zatem - prościej jest zostawić je przy pierwszym.

[jem.gluten]

Ja wszędzie funkcjonuję pod nazwiskiem exmęża i sama o sobie tak myślę. Absolutnie sobie nie życzę, żeby ktokolwiek używał wobec mnie poprzedniego, którego nie bez powodu się pozbyłam.

[beataj1]

Cóż, Używam ich "zaocznie". W bezpośrednich kontaktach nie mam potrzeby mówić do ludzi po nazwisku.
I tak już pewnie zostanie.

[fomica]

No ale rozumiem, że poznałaś je w czasach panieńskich, pod starymi nazwiskami? To troche inna sytuacja, raczej oczywista. Ja też jak idę na spotkanie klasowe to połowy nazwisk pomężowych nie kojarzę, dla mnie to wciąż koleżanki ze szkolnej listy obecności, bo takimi je poznałam.
Czy nowopoznane osoby zamężne też nazywasz w myślach nazwiskami panieńskimi w myśl zasady że "mąz rzecz tymczasowa, bezpieczniej zapamiętać panieńskie"?...

[beataj1]

Nie, no mówię to tych które poznałam pod ich panieńskimi nazwiskami. Są dla mnie po prostu np Anką Kowalską. A to czy po ślubie jest Nowacka, Ziębicka czy Olszewska - jest dla mnie tylko informacją i nie zmienia faktu że pozostaje Kowalska. Nawet jak znam i przyjaźnie się też z mężami (czasem nawet mężów tytuuje nazwiskami panieńskimi dziewczyn bo tak łatwiej ich "zaszeregować" do danej kobiety - jeżeli to kobieta stanowi centrum jakiejś opowieści)
Jak mężatkę poznam po nowym nazwisku to staje się to jej nazwiskiem - i jest mi w sumie obojętne skąd to nazwisko wzięła. Podejrzewam że jakby miała potem drugiego męża to też bym ją zapamiętała głownie pod nazwiskiem z pierwszego męża.

[dyktafondwa]

Moje noszą tylko moje nazwisko. 20 lat temu nie można było łączyć nazwisk rodziców jeśli nie mieli ślubu. Dla dziecka wybraliśmy wtedy moje. Kiedy urodziło się młodsze istniała już taka możliwość, ale dzieci muszą mieć takie same nazwisko więc młodsze również otrzymało moje. Ani ja, ani mój mąż nie chcemy zmieniać ani łączyć swoich nazwisk. Przy rejestracji młodszego, kiedy podałam dla niego moje nazwisko, pani urzędniczka zwróciła nam uwagę, że musi nazywać się tak samo jak starsze. Na wyjaśnienie, że tak właśnie jest wyraziła zdumienie i powiedziała, że 20 lat temu to się nie zdarzało ( nie nadawano uznanym przez ojca dzieciom nazwisk matek).W szkole i przedszkolu do mego obecnie już męża, nauczyciele zwracają się nazwiskiem moim i dzieci.

[beataj1]

Nazwisko ojca.
O ile nie widzę najmniejszego powodu do zmiany swojego nazwiska - bo jest moje i ślub nie ma na to wpływu.
To do samego nazwiska dzieci miałam stosunek swobodny - to znaczy generalnie było mi obojętne czy będą nosić nazwisko ojca czy moje.
Ojcu nie było obojętne i stanęło na jego nazwisku.
Dwa nazwiska w większości wypadków wydają mi się przerostem formy nad treścią. Sama bym nie komplikowała życia dwoma nazwiskami ani sobie ani dzieciom - inni, niech robią jak chcą.

[banksia]

Moje dziecko ma 2 w akcie urodzenia, paszporcie itd. Po prostu nie widział am przyczyny, dla ktorej mialoby noe nosić mojego, jestem tak samo rodzicem jak jego ojciec. Rozumiem, jeśli w przyszłości np. w szkole będzie używał jednego (którego chce) ale zależało nam by w oficjalnych dokumentach były 2 nazwiska, honorujące oboje rodziców.

Tak, sama noszę nazwisko ojca, nie wybrałam sobie tej opcji, nie widzę więc sprzeczności w tym, ze dla własnego dziecka zdecydowałam według swoich preferencji.

[jess432]

uhonorowanie? a kto pierwszy wytatuuje dziecku na czole "MOJE!!"?

[beataj1]

A ja w ogóle nie traktuje mojego nazwiska jako nazwiska mojego ojca- to jest moje nazwisko, z nim urosłam, dojrzałam, jest częścią mojej tożsamości, podobnie jak imię. Ja jestem osobą XX. To zmiana nazwiska na nazwisko męża wydaje mi się sztuczna - bo oto tylko z powodu ślubu musisz zmieniać ten XX na XY - uczyć się nowego podpisu (bo przecież podpis to też pamięć mięśniowa), utrwalać nowy efekt halo itd. Dla mnie to by była zmiana MOJEGO nazwiska na nazwisko męża.

Dzieci jeżeli dorosną z danym nazwiskiem to stanie się ono ich nazwiskiem, ich częścią a nie nazwiskiem ojca. Jakie by to nazwisko nie było.
A mi samej nie zależało jakoś by dzieciaki miały to samo nazwisko co ja - nie mam potrzeby bycia uhonorowaną w ten sposób. A facetowi właśnie zależało.
Niech ma, mi nie ubędzie. Ja dzieciaki wyprodukowałam własnym ciałem, czułam ich ruchy itd, to więź nie do zastąpienia. Niech sobie chłop ma na pocieszenie nazwisko.

[memphis90]

To ja tak zupełnie nie mam. Nie utożsamiam się w ogóle z rodowym nazwiskiem, zatrzymałam je, żeby zrobić uprzejmość rodzinie. Przyjmując nazwisko wspólnie z mężem zaznaczamy, że tworzymy niejako nową "komórkę społeczną". Nie musi być po mężu - dla mnie równie dobrze moglibyśmy przyjąć wspólne nazwisko Bździochy, ale po co komplikowac...? Kolega przyjąl nazwisko po żonie, bo "z historią" i "ród wymiera", a poza tym było ładniejsze.

[hipinka]

beata, mam identycznie
też bardzo identyfikuję się ze swoim własnym nazwiskiem

[araceli]

banksia napisała:
> ale zależało nam by w oficjalnych dokumentach były 2 nazwiska, honor
> ujące oboje rodziców.


Rozumiem, że wnuki będą miały 4 nazwiska czy będzie losowanie dziadków do 'honorowania'

[banksia]

Rozumiem, że wnuki będą miały 4 nazwiska czy będzie losowanie dziadków do 'honorowania' wink

Dobre pytanie, wartoby sprawdzic (a moze ktos wie) jak to praktycznie funkcjonuje w krajach gdzie tradycyjnie wszyscy maja podwojne nazwiska po obu rodzicach - np. w krajach Ameryki Pd.

[iwoniaw]

wartoby sprawdzic (a moze ktos wie) jak to praktycznie funkcjonu
> je w krajach gdzie tradycyjnie wszyscy maja podwojne nazwiska po obu rodzicach
> - np. w krajach Ameryki Pd

Niby dlaczego "warto"? Walczysz z tradycją na rodzimym gruncie po to, żeby wejść w to, co "tradycyjnie wszyscy" z Ameryki Płd? I to wszystko jeszcze z okazji walki z patriarchatem? No, to tamte rejony tak średnio powinny być wzorem

[banksia]

Warto, bo uważam zawsze warto wiedzieć więcej niż mniej. A w tym wypadku interesuje mnie systemowe i zwyczajowe rozwiazanie w krajach, gdzie podwójne nazwiska są powszechne. Bo jakoś najwyraźniej sobie z tym radzą, niezależnie jakie mamy poglądy na ich kulturę.

[szarsz]

Dalej przekazuje się nazwisko ojca.

[araceli]

banksia napisała:
> Dobre pytanie, wartoby sprawdzic (a moze ktos wie) jak to praktycznie funkcjonu
> je w krajach gdzie tradycyjnie wszyscy maja podwojne nazwiska po obu rodzicach
> - np. w krajach Ameryki Pd.

Warto było pomyśleć, zanim dla zaspokojenia własnego ego zrobiło się pod górkę dziecku.

[semihora]

araceli napisała:

> banksia napisała:
> > Dobre pytanie, wartoby sprawdzic (a moze ktos wie) jak to praktycznie fun
> kcjonu
> > je w krajach gdzie tradycyjnie wszyscy maja podwojne nazwiska po obu rodz
> icach
> > - np. w krajach Ameryki Pd.
>
> Warto było pomyśleć, zanim dla zaspokojenia własnego ego zrobiło się pod górkę
> dziecku.
>

Ale pierniczysz. Faktycznie, tak te dzieci mają pod górkę, że bardziej się już nie da. I oby to był ich jedyny problem przez całe życie, przynajmniej będzie się im lekko żyło.

[araceli]

semihora napisała:
> Ale pierniczysz. Faktycznie, tak te dzieci mają pod górkę,
> że bardziej się już nie da.

Nie no oczywiście bardziej się da ale to absolutnie żaden argument.

[semihora]

araceli napisała:

> banksia napisała:
> > ale zależało nam by w oficjalnych dokumentach były 2 nazwiska, honor
> > ujące oboje rodziców.
>
>
> Rozumiem, że wnuki będą miały 4 nazwiska czy będzie losowanie dziadków do 'hono
> rowania'
>
>
>

W Polsce nie będą miały, tu można mieć tylko dwuczłonowe nazwisko.

[araceli]

semihora napisała:
> W Polsce nie będą miały, tu można mieć tylko dwuczłonowe nazwisko.

Pytanie było retoryczne. Oczywiście, że nie można więc całe to 'honorowanie' jest o kant d..y potłuc już w drugim pokoleniu.

[semihora]

Ależ absolutnie nie. Jest cudownie pokrętne, zero nudy.

[ewcia1980]

"zależało nam by w oficjalnych dokumentach były 2 nazwiska, honorujące oboje rodziców."

OJP ..... nazwisko "honorujące oboje rodziców"
ale jazda ....

[claudel6]

przerost formy nad treścią

[jess432]

"samczo wyższe nazwisko" od razu ustawia dyskusję w odpowiedniej perspektywie

[banksia]

Specjalnie tak napisałam, kobiety bezrefleksyjnie oddaja swoją tożsamość w imię... No właśnie, czego?

[triss_merigold6]

Panieńskie nazwisko jest po ojcu, panieńskie mojej matki też było po jej ojcu.

[memphis90]

Nazwisko to nie tożsamość. Przyjemniej nie dla mnie.

[7katipo]

Otóż to. Nazwisko <zwłaszcza> odkąd nieopatrznie wyszłam za mąż traktuję jako element, narzędzie do identyfikacji, coś jak nr ewidencyjny.
Tożsamość, cokolwiek to znaczy, trzymam gdzie indziej

[jess432]

to znamienne że traktujesz samców jak coś wyższego i na każdym kroku chcesz udowodnić że tak nie jest.

[banksia]

Hehehehe. Znamienne, ze nawet nie przychodzi ci do glowy ze mozna kwestionować i zmieniac ustalony patriarchalną tradycją stan rzeczy. Czynami, nie gadaniem.

[jess432]

Nie, ja jestem już na tym poziomie świadomości, że nie przychodzi mi do głowy pomyśleć w kategoriach "samczy, znaczy wyższy". Nie mam też w kuchni rozpiski kto kiedy pozmywał żeby przypadkiem nie wyszło że ja częściej, a to by znaczyło że usługuję samcowi

spokojnie, też tam kiedyś dotrzesz. tylko nie szarp się tak, bo zwracasz uwagę na swoje poczucie niższości

[banksia]

"Nie, ja jestem już na tym poziomie świadomości, że nie przychodzi mi do głowy pomyśleć w kategoriach "samczy, znaczy wyższy". "

Nie rozpoznalabys sarkazmu, nawet gdyby podszedl i ucałował ci rączkę wąsatym ryjem.

[jess432]

tak, tak, najpierw 100 postów o patriarchacie a teraz nagle sarkazm i "co to w ogóle znaczy ten patriarchat, bo nie znam"

[banksia]

A co, uważasz że patriarchat nie istnieje, szczególnie w naszej pięknej katolickej ojczyźnie? Rozwiń proszę, nie krepuj się.

[banksia]

A ja z rzekomej "samczej wyższości" mam odwieczną bekę, o czym zaświadczam zresztą wlasnym zyciorysem. Ale to już nie twój interes.

[jess432]

usycham z ciekawości wprost

[jess432]

oczywiście że istnieje, ale nie mam potrzeby walczyć akurat z mężem na tym polu, bo to nie on jest moim wrogiem.
takiego sobie wybrałam, że nie muszę niczego sobie ani jemu udowadniać. polecam, żyje się spokojniej

[banksia]

Ależ ja wcale z moim chłopem nie walczę, raczej z durnymi tradycjami. W życiu nie zrobiłabym sobie dziecka z kimś, kto nie podziela moich poglądów w tej kwestii.

[jess432]

a to nie ty radziłaś się forum co zrobić gdy facet raz nie pozmywał, a ty mu do cholery nie będziesz usługiwać, i czy wynieść mu naczynia na biurko czy tylko potłuc?

nazywanie nazwiska faceta per "wyższe, bo samcze" tylko dopełnia ten obrazek

[banksia]

A teraz zacytuj, gdzie użyłam słowa "usługiwać" i "potłuc" w tamtym wątku. Albo przestań zmyślać.

Który to wątek dotyczył poza tym kwestii wybiórczego postrzegania pewnych rzeczy przez facetów, a nie ideologicznej wojny prowadzonej pod naszym dachem. Mam nadzieję, że widzisz subtelną różnicę.

(Epilog - wrócił i umył sam, bez mojego gadania. Awantury nie było, jesli na to liczyłas.)

[jess432]

nie ma tu nawet subtelnej różnicy. jeśli traktujesz swojego partnera jako "faceta który wybiórczo postrzega pewne rzeczy" i próbujesz z nim walczyć o to kto ostatnio zmywał i czyje na wierzchu, to już IMO podpada pod wojnę ideologiczną pod własnym dachem. strasznie męczące, taka ciągła spinka i punktowanie..

sposób patrzenia na wyższe, bo samcze nazwisko tylko dopełnia ten smutny obraz poczucia niższości związanego z twoją płcią. to że MUSIAŁAŚ urodzić dziecko (a nie ten wredny, wygodny facet) i w związku z tym potrzebujesz uhonorowania tego faktu - kolejny argument.

i tak dalej, nie moja bajka na szczęście.. w dodatku czas na forum mi się kończy, więc w tym miejscu stawiam kropkę z mojej strony

[banksia]

Ja tez, twoja domorosła psychoanaliza męczy i nie trafia. Miło, że zgadzamy się, ze dalsza wymiana zdań nie ma sensu.

Mam nadzieję ze popracowawszy nad moimi rzekomymi kompleksami, poczułaś się lepiej.

[araceli]

banksia napisała:
> Hehehehe. Znamienne, ze nawet nie przychodzi ci do glowy ze mozna kwestionować
> i zmieniac ustalony patriarchalną tradycją stan rzeczy. Czynami, nie gadaniem.

W takim razie powinnaś nadać dziecku swoje nazwisko zamiast komplikować mu życie podwójnym w imię pokazania, że 'jesteś inna'.

[banksia]

A dlaczego miałabym dyskryminować jego ojca?

[claudel6]

ale dlaczego dyskryminować? nienoszenie czyjegoś nazwiska to jest dyskryminacja? jakie to ma znaczenie?
moja córka nosi nazwisko po ojcu tak jak ja noszę po swoim. ja swojego nie zmieniłam btw. ale imię wybrałam córce ja. więc jest po równo, jeśli potrzebujesz tak prymitywnie rozumianej równości ;p

[iwoniaw]

kobiety bezrefleksyjnie oddaja swoją tożsamość w imię
> ... No właśnie, czego?

Możesz roboczo przyjąć tezę, że wyzwalają się z patriarchalnej władzy ojca i przyjmują nazwisko człowieka, którego sobie same znalazły w świecie i który im przypasował z brzmieniem nazwiska włącznie (lub wręcz na czele, bo są zapewne i takie przypadki). Ale coś mi mówi, że będziesz lepiej spać, jeśli przeczytasz, że biedaczki nie wiedzą, co czynią - niechże i tak więc będzie Mam nadzieję, że "twoje" nazwisko jest oczywiście po matce, która dostała je przekazywane z baby-prababy wraz z DNA mitochondrialnym co najmniej od czasów Władysława Łokietka

[banksia]

"Mam nadzieję, że "twoje" nazwisko jest oczywiście po matce, która dostała je przekazywane z baby-prababy wraz z DNA mitochondrialnym co najmniej od czasów Władysława Łokietka big_grin"

Moje jest, przewidywalnie, po ojcu, nie widzę jednak przeszkód by w kolejnym pokoleniu zacząć zmieniac status quo, ktorego sobie wszak nie wybrałam.

[izak31]

Znajdz mój wątek sprzed kilku lat o pariarchacie. Dowiesz się dlaczego.

[dziennik-niecodziennik]

Dziwisz się nadal ze nie masz kolezanek?...

[kura17]

> Dziwisz się nadal ze nie masz kolezanek?...

no na forum to malo kto sie pewnie dziwi

[banksia]

Dziwisz się nadal ze nie masz kolezanek?...

🤣🤣🤣 Dobre.
W sumie, nawet chcialabym prześledzić twoj proces myślowy. Fascynujące.

[dziennik-niecodziennik]

Czy ja wiem? Myslicielem tu byc nie trzeba, wystarczy poczytac Twoje wpisy i zauwazyc bijaca z nich pogarde dla kobiet. A to zadna sztuka.

[kornelia_sowa]

W imie tego ze moj malzonek ma piękne nazwisko. Ja panienskie mialam niezbyt fajne.
Obecne -bedace dowodem samczej wyzszosci mojego męża -podoba mi sie znacznie bardziej. A ja estetka jestem

[banksia]

Naprawdę, nie dajesz rady nic mądrzejszego napisać?

[jess432]

ta riposta wcale nie jest lepsza żeby odpowiadać jeszcze raz na mój post

[kura17]

> Która ematka moze się pochwalić, że dzieci noszą jej nazwisko?

"jej", czyli w wiekszosci przypadkow tak naprawde jej ojca?...

> Nasze dziecko nosi oba - partnera i moje.

a jej/jego dziecko, o ile znajdzie partnera z podwojnym nazwiskiem, bedzie juz 4 mialo ... w najlepszym razie 3 na pewno ...

[jem.gluten]

Kura, plis, doczytaj... Jakie trzy albo cztery? Zgodnie z przepisami mogą byli najwyżej dwa. Czyli Nowak-Malinowska ma dziecko z Kowalskim i chcą połączenia nazwisk to dziecko będzie: Nowak-Kowalski, Nowak-Malinowski, Malinowski-Kowalski.

[kura17]

> Kura, plis, doczytaj... Jakie trzy albo cztery? Zgodnie z przepisami mogą byc najwyżej
> dwa.

Gluten, plis, wczuj sie ... Tobie sarkazm mam tlumaczyc???

[jem.gluten]

Tyle razy słyszałam bzdurę o 4-5-10 nazwiskach mówioną z pełną powagą, że już mam na to alergię i tracę czujność

[kura17]

hehe, ja nigdy nie slyszalam chyba (na powaznie), ale alergie na rozne glupoty rozumiem

[memphis90]

He, he, już widzę te kłótnie w rodzinie - zostawić wnukowi nazwisko "babci" czy "dziadka" , czyli dorosła wersja "czy dziobdziusia kocha bardziej mamusię czy tatusia" 😁

[jem.gluten]

Jadwiśka ma po ojcu, gdyż ematka w mojej osobie nosi nazwisko... byłego męża U mnie sprawa z nazwiskami jest kompletnie poplątana z wielu względów, nie będę się wdawać w szczegóły.
Gdybym po rozwodzie zmieniła to miałaby podwójne.

[annajustyna]

Myslisz, ze jej ojciec wyrazilby na to zgode?

[jem.gluten]

Tak, rozmawialiśmy o tym.

[quelquechose]

Moja córka ma moje nazwisko, choć byłam (i nadal jestem) w związku z jej ojcem, gdy ją rodziłam. Mieszkamy razem, nie jesteśmy po ślubie. Uznałam, że chcę mieć to samo nazwisko, co moje dziecko, zwłaszcza, że to w moim brzuchu mieszkało przez 9 miesięcy i to ja musiałam je w bólach rodzić. Tak więc zgłaszam się

[jem.gluten]

I to jest argument!

[banksia]

Miło mi, że ktos ma podobne podejście pozdrawiam!

[vasaria]

moje dzieci (i ja też), noszą nazwisko męża. moje było trudne, męża jest zajefajne. pasuje do mnie o wiele bardziej niż panieńskie. gdybym się rozwiodła nazwiska tego nie oddałabym. przyjęłabym (być może) nazwisko drugiego męża jak drugie do tego. nazwisko męża coś znaczy, tzn. jest polskie i w języku polskim ma fajniaste konotacje .
osobiście nie podoba mi się zwyczaj łączenia nazwisk, a już zwłaszcza nadawania nazwisk podwójnych dzieciom. później każdy z członków rodziny takiego dziecka będzie miał inne nazwisko (trzech członów nazwiska prawo polskie nie dopuszcza). wydaje mi się, że przed ślubem, powinno się wybrać jedno nazwisko (obojętne czy to rodowe faceta, czy babki) i takiego się już trzymać .

[annajustyna]

Nazwisko dla potomstwa wybiera sie PRZED slubem.

[heca7]

Acha. Jak dziecko nosi nazwisko męża to samiec narzucił swe stanowisko. A jak mamusi to chwalimy się
Jak to mówią punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Już ze 100 razy pisałam w takich wątkach czemu noszą nazwisko ojca. Moje jest cholernie popularne. Mieści się wysoko w pierwszej setce najpopularniejszych nazwisk w Polsce . Męża ciekawsze , ładniejsze i nosi go właściwie jedna rodzina bo wszyscy pochodzą z tego samego zaścianka. Zmieniłam z radością. I gdzieś mam feminazistki nazwiskowe.

[heca7]

Dodam jeszcze, że przed ślubem miałam stłuczkę , właściwie obcierka to była. Z winy ewidentnej drugiego kierowcy. Chłopak wysiadł, nie wypierał się więc szybko przeszliśmy do wymiany danych do ubezpieczenia. Co się okazało? Mieszkał może trzy ulice ode mnie, miał takie samo nazwisko jak ja panieńskie a co było już absurdem- nasi ojcowie mają nie tylko takie samo nazwisko ale i pierwsze imię!

[milva24]

Miałam tak samo z panieńskim nazwiskiem plus super popularne imię w mojej grupie wiekowej. Z ulgą zmieniłam na męża bo krótsze i ładniejsze i duuuużo rzadziej spotykane. Z resztą panieńskie nazwisko miałam po swoim ojcu a nie po matce więc pewnie i tak byłabym nazwiskowo upośledzona.

[fomica]

A moje panieńskie było beznadziejne, głupio się rymowało. Jako grzeczna piątkowa uczennica nie miałam z tym nieprzyjemności w szkole, bo takim dziewuszkom się nie dokucza, ale zdecydowanie nie chciałabym żeby moi synowie nosili tamto nazwisko.

[heca7]

Biorąc pod uwagę tradycję to wszystkie mamy nazwiska po ojcach/dziadkach/pradziadkach Przecież moje przodkinie ze strony matki też. Ale nie wzięłabym żadnego z ich nazwisk bo tak się składa , że każda miała nazwisko odzwierzęce, związane z gospodarstwem wiejskim, nieładne . Żeby to chociaż Kotek był...Ewentualnie mogłabym po babce ze strony ojca bo jest krótkie i historyczne.

[ruscello]

Nosi nazwisko ojca. Mam 2 bliskie koleżanki (+ 2 ich rodzeństwa), które nosiły podwójne nazwiska. Bardzo narzekały w czasach licealnych i 3 z 4 osób zmieniły nazwisko po skończeniu 18 lat. Jakoś zapamiętałam ich narzekania. Zresztą mnie samą irytuje wpisywanie dwuczłonowego nazwiska i nie czułam potrzeby, by córka nosiła podwójne.

[kaka-llina]

Ja mam swoje bo ślubu nie brałam. Dzieci maja nazwisko ojca z praktycznych względów (UK a chłop tutejszy),imiona za to mają wybitnie polskie, wiec i tak mam problemy podając je... Nazwisko chłopa jest naprawdę super i ciągle się zastanawiam czy sobie nie wziąć

[miss_fahrenheit]

U nas moje dziecko nie nosi nazwiska mojego ojca, tylko swojego.

[agata_abbott]

O to, to!

[kornelia_sowa]

[agata_abbott]

Po ojcu. Nie chciałam im utrudniać życia podwójnym, aż taka wredna nie jestem

[alpepe]

Zaoszczędziłam dzieciom, bo moje ma 11 liter, do tego drugie pięcioliterowe, poza tym moje jest z polskim znakiem diaktrycznym, za granicą to niepotrzebny zamęt.

[banksia]

Tu w sumie rozumiem. Wiadomo, ze przysłowiowy Brzęczyszczykiewicz ma za granicą przerąbane. Na szczęście oboje mamy wzglednie proste naswiska - chlop typowo polskie, moje zdecydowanie nietypowe ale dosc łatwe w angielskojęzycznym kraju.

Jednak chyba większość ematek to kwiat narodu a nie jakieś tam zmywakowe emigrantki

[18lipcowa3]

Nasze dziecko nosi oba - partnera i moje.

bosz jakie pretensjonalne

[kanna]

Ja mam dwa nazwiska, a dzieci po ojcu.
To wygodne, bo czasem przedstawiam się nazwiskiem męża, które jest bardzo popularne (w przeciwieństwie do mojego). I nie da się mnie wyhaczyć w necie dzięki temu

[mamapierwszaka3]

Znałam (jako dziecko) kilka dzieciaków o podwójnych nazwiskach. Teraz w szkle córki jest rodzeństwo z podwójnym nazwiskiem. I jak mnie podwójne nazwisko u dzieci śmieszyło lat temu 30, tak śmieszy mnie nadal. W życiu nie zrobiłabym tak swoim własnym dzieciakom. Natomiast u dorosłych, podwójne nazwisko jest dla mnie do zaakceptowania, chociaż nieco utrudnia życia.

[18lipcowa3]

i jeszcze jak wszystko jest dlugie, mam taką dziewczyne u corki w przedszkolu, rodzice wielce ambitni biurka i kierowca-dostawca
a dziewczynka ma wszystko długie czyli na przykładzie mniej wiecej Weronika Kowalewska- Nowaczyńska
masakra

[18lipcowa3]

biurwa oczywiscie

[kornelia_sowa]

Kierowca dostawca-phi, nie to co fryzjer

[ingaki]

Wszyscy nosimy po mężu. Mój kolega z liceum też miał ojca i matki. Po ukończeniu 18 lat zostawil sobie tylko ojca, nie lubił bardzo podwójnego nazwiska.

[banksia]

No i ok, jednak w jego akcie urodzenia pozostaną 2 - ojca i matki.

Wiec gdyby np. za ileś pokoleń jakiś potomek grzebal w historii rodziny, trafiłby na oba nazwiska rodowe pradziadka. Żeńska linia rodziny zostanie zachowana.

[ingaki]

Myślę że grzebiąc na akcie urodzenia po prostu przeczytaliby imiona i nazwiska rodziców i mają matki panieńskie wtedy.

[dziennik-niecodziennik]

Sugerujesz ze w "tradycyjnych" rodzinach zenska linia rodziny ginie?...

[banksia]

Zostaje niejako "schowana" poprzez zanik panieńskich nazwisk właśnie, nie zawsze do odkopania, zależy o jakich czasach mówimy.

Na Węgrzech, przynajmniej w starszych pokoleniach byl zwyczaj przejmowania nie tylko nazwiska ale i imienia po mężu. W ten sposob Magda Nowak stawała sie po ślubie Janową Kowalską. To juz jest dla mnie mega dół.

I chciałabym, jak juz obok pisalam, dowiedzieć sie jak to się robi w krajach gdzie praktycznie wszyscy maja 2 nazwiska (niektorzy pewnie i wiecej).

[memphis90]

Nie wiem jak w Ameryce pd, ale podobają mi się nordyckie zapozyczenia nazwiska od imienia własnego ojca (czemu nie matki??? Chociaż - matka to zawsze matka, chłop niech sobie chociaż nazwisko da, bo geny to już niekoniecznie...), te wszystkie Larsson, Andersson. Ale u nas to nie brzmi: Piotr Zenonsyn, Anna Kazmierzcórka... Ble. Już lepiej Wojciech Hannysyn albo Katarzyna Polacóra.

[joanekjoanek]

Dzieci noszą moje.
Ich ojciec też
Ojciec wziął moje, bo chciał, żebyśmy wszyscy mieli wspólne, a ja swojego nie chciałam się pozbyć za skarby świata. On wcale nie nalegał, wziął moje i wszyscy zadowoleni.

[chocolatemonster]

Moze kogos tu uraze ale podwojne nazwiska wydaja mi sie pretensjonalne. Moja corka ma tatusine i ja tez mam 'od meza'. Nie uwazam zeby moja wewnetrzna feministka musiala sie kurczyc ze wstydu.

[chocolatemonster]

Aaa...No i moj maz ma fajniejsze nazwisko niz ja. Mije w polaczeniu z imieniem wywoluje atak seplenienia. Cos ja Sylwia Szasurska.

[miss_fahrenheit]

chocolatemonster napisała:

> Moja corka ma tatusine i ja tez mam 'od meza'. Nie uwazam zeby moja wewnetrzna feminis
> tka musiala sie kurczyc ze wstydu.

Gdyby feminizm miał polegać na tym, kto jakie nazwisko przyjmuje, to wtedy moja wewnętrzna feministka skurczyłaby się ze wstydu

Ps. Ja mam właśnie takie pretensjonalne.

[chocolatemonster]

Przeciez o to w tym watku chodzi: ktore postepowe i nie dadza sobie samczego nazwiska narzucic a, ktore sa 'farbowane lisy'.
Coz, Twoje jest Twojsze a moje mojsze i super.

[kura17]

> Przeciez o to w tym watku chodzi: ktore postepowe i nie dadza sobie samczego na
> zwiska narzucic a, ktore sa 'farbowane lisy'.

ja jestem cala dusza i cialem (i czynem - chyba?...) feministka, jednak jest tyle rzeczy, o ktore naprawde warto walczyc ... tak, wiem, ze jezyk (czesto) okresla swiadomosc, jednak ja osobiscie wole zajac sie praktycznymi rzeczami (na przyklad wychowaniem synow na feministow lub na codziennych problemach typu "dziewczynki nie bawia sie autami, a chlopcy nie nosza rozowego" ... juz w ogole nie wspomne o wspieraniu i mentorowaniu kobiet w nauce, na przyklad).

jednak nawet taka walka Banksi o to, co _ona_ uwaza za wazne jest ok (potwarzam, to wszystko moje zdanie) - o ile istnieje rowniez akceptacja cudzych ODMIENNYCH pogladow. a Banksia prezentuje bardzo agresywny sposob walki, w ktorym zrownywani sa z ziemia wszyscy, ktorzy mysla choc odrobine inaczej i sa traktowani z pogarda. jakim prawem, pytam? czy naprawde kobiety, ktore (z dowolnego powodu) zachowaly "swoje" nazwisko zasluguja na podziw (_tylko_ z tego powodu), a te, ktore przyjely (z dowolnego powodu) nazwisko meza - na pogarde? jakiez to ograniczone spojrzenie na damsko-meski swiat ... (na ludzi tez)

[chocolatemonster]

Kuro...Dzieki Tobie wierze w rodzaj ludzki. Serio!

[memphis90]

No niestety, Banksia ma taki styl. Najpierw myślalam, że to młoda siksa z czarno-białym widzeniem świata i przekonaniem, że zawsze ma rację. Ale to nie jest młoda siksa, tylko stara baba Ręce mi opadły w sąsiednim wątku, kiedy któraś z dziewczyn podesłała jej link do spodni, bo prosiła i dostała "podziękowanie" - dzięki, poklikam i poszukam czegoś mniej bazarowego. To nawet nie jest głupota, to jest bycie chamką i tyle. Przykre.

[banksia]

Kuro, wyjaśniłam poniżej. Chodzi nie tyle o nadanie czy zmianę nazwiska na takie czy siakie, tylko o sposob podejmowania tej decyzji: z namysłem, czy bez.

Jak najbardziej będę wychowywać syna na feministę. I jak najbardziej jestem świadoma wszystkich problemów, ktore wymieniłas.
I jak najbardziej zgadzam sie z toba, ze ważny jest język - a od siebie dodam, ze ważna jest tez sfera symboliczna. A moim zdaniem sposób nadawania nazwisk do tej sfery przynależy. Podobnie jak chrzty, śluby i komunie. To wszystko coś znaczy. I może czasem warto sie zastanowić nad tym znaczeniem, zamiast bezrefleksyjnie robic to, "co zawsze" i "jak wszyscy" z powodu "bo tak".

[claudel6]

ale skąd Ty wiesz, ze tutaj kobiety zrobiły to bezmyślnie? bo tylko Ty myślisz w tym gronie? dobrze ktoś mówi o tej pogardzie do kobiet, zaiste ewenement - feministka, która gardzi kobietami.

[kura17]

> ale skąd Ty wiesz, ze tutaj kobiety zrobiły to bezmyślnie?

Claudel, a nawet jesli zrobily to bezmyslnie, "zgodnie z tradycja", to co? to jakis grzech? gdybym ja miala myslec o kazdej rzeczy, ktora robie, to chyba bym zwariowala ... mysle duzo, czasem bardzo duzo, o rzeczach, ktore uwazam za istotne, ktore - wedlug mnie - moge zmienic, ktore MNIE ruszaja. na pewno nie mysle o wszystkim, ale staram sie limitowac moja "bezmyslnosc" do spraw, gdzie nikogo nie krzywdze ...

> bo tylko Ty myślisz w tym gronie?

wiesz, ja mialam taki okres w swoim zyciu - ze wlasie tak myslalam. gdzies ok 3 roku studiow, przez pare tygodni - do dzis jest mi strasznie WSTYD z tego powodu i mysle, ze bylam wtedy nawiedzona przez jakiegos demona ...


> dobrze ktoś mówi o tej pogardzie do kobiet, zaiste ewenement - feministka, która gardzi
> kobietami.

... czlowiek, ktory gardzi innymi ludzmi ...

[kura17]

> Kuro, wyjaśniłam poniżej. Chodzi nie tyle o nadanie czy zmianę nazwiska na takie czy siakie,
> tylko o sposob podejmowania tej decyzji: z namysłem, czy bez.

nie Tobie decydowac, czy powody ludzi sa wazkie, czy nie. to bardzo maly fragment ich zycia, gdybym miala "dobry powod" dla kazdej dupereli w moim zyciu, to bym oszala.
nie wiem nic o Tobie - jak zyjesz, jak wychowujesz dziecko, jakie masz w realu interakcje z innymi ludzmi - ale widze na forum, jak bardzo gardzisz innymi ludzmi, glownie kobietami, z powodow w zasadzie "duperolowatych". nic o ludziach nie wiesz, a szufladkujesz ich (to jeszcze latwo zrozumiec, ludzie lubia stereotypy, bo zwalniaja ich z myslenia) i nimi gardzisz (a to wzbudza moj wielki opor!).

[banksia]

Nazwisko, wlasne i wlasnego dziecka, to na serio bardzo mały fragment zycia? Mówisz o tym, jakby chodzilo o to, czy kupic twarozek tlusty czy chudy albo jaki kolor skarpetek założyć w dany dzień...

"widze na forum, jak bardzo gardzisz innymi ludzmi, glownie kobietami"

To forum dla kobiet, na którym gadam z kobietami i b.często o kobietach. Gdybyś słyszała natomiast moje opinie o niektórych facetach (w typie np. jozka, rikiego, tanebo - świetne forumowe przyklady) to zobaczyłabys, że to, co wypisuję pod adresem ematek, to naprawdę lajcik
Dodam, ze siebie samą oceniam nie mniej surowo.

I nie uważam, ze gardzę ludźmi. Gardzę obłudą, hipokryzją, lenistwem umysłowym, nazywaniem uboższych hołotą i patologią, rasizmem, homofobią, podwójnymi standardami. To tak z grubsza.

I bynajmniej nie uważam się za najmądrzejszą, wręcz przeciwnie, moja maksyma to "czlowiek całe zycie się uczy i głupi umiera". Ale ważne, żeby gonic króliczka. Pytać, kwestionować, przekraczać strefe komfortu, siać ferment. Toczący się kamień mchem nie obrasta. Czego i wszystkim ematkom życzę.

[kura17]

> Nazwisko, wlasne i wlasnego dziecka, to na serio bardzo mały fragment zycia?

jest duzo mniej wazny niz fakt, jakim czlowiekiem sie jest.
i nie o to chodzi, ze uwazasz to za wazne i godne walki, ale ze gardzisz ludzmi, ktorzy uwazaja inaczej ... naprawde, az boli, gdy sie czyta Twoje niektore posty ...


> To forum dla kobiet, na którym gadam z kobietami i b.często o kobietach. Gdybyś
> słyszała natomiast moje opinie o niektórych facetach (w typie np. jozka, rikie
> go, tanebo - świetne forumowe przyklady) to zobaczyłabys, że to, co wypisuję pod
> adresem ematek, to naprawdę lajcik

nie imponuje mi to. wymagania mozna miec w stosunku do siebie, pogardzanie innymi nie lezy w mojej swerze zainteresowan, nie moj swiat.

> Dodam, ze siebie samą oceniam nie mniej surowo.
>
> I nie uważam, ze gardzę ludźmi.

sprawiasz zupelnie inne wrazenie - przynajmniej na mnie i na forum, bo wiecej o Tobie nie wiem.

> Pytać, kwestionować, przekraczać strefe komfortu, siać ferment.

... nie robisz tego (oprocz siania fermentu), przykro mi. (caly czas pisze o Twoim wizerunku na forum).

[conena]

Kura - wielki, wielki szacun, serio. Mam przed oczami spokojną, stabilną kobietę, kiedy Ciebie czytam. Ale obawiam się, że daremny Twój trud, prędzej noga od stołu by Ci odpowiedziała „kurczę, coś jest w tym, co piszesz, przemyślę to!”. Nasza femina-domina w skorupie nie ma żadnego pęknięcia, jest totalnie nieprzemakalna, jak peleryna JK.

[kura17]

Conena, dziekuje za mile slowa, az sie zaczerwienilam ...
... choc nie wiem, czy to Twoje slowa, czy shiraz, ktory pije z mezem spowodowaly ...

[miss_fahrenheit]

banksia napisała:

> Toczący się kamień mchem nie obrasta.

...ale niszczy to, co stanie na jego drodze. Chcesz siać ferment, pobudzać do myślenia? Piękne i ambitne zamierzenie, ale na razie tylko kąsasz.

[banksia]

Na serio, jest w stanie cie zaboleć co jakis nieistotny w twoim zyciu byt wypisuje na forum?
I uważasz się za nieruchomy elememt krajobrazu w mojej metaforze? Delikatną lelije którą rozwalkuje mój głaz?

Jeśli tak, to ja nie wiem, jak sobie radzisz z prawdziwymi problemami irl.

[miss_fahrenheit]

Nawet nie pomyślałam, że tak można zinterpretować mój wpis. Skoro nawiązałaś do toczącego się kamienia, sądziłam, że zjawisko metafory nie jest ci obce. Twoje problemy, te forumowe i realne - to twoja sprawa i nikt, w tym ja, nie rozwiąże ich za ciebie. Skoro jednak tu piszesz, to znaczy, że bierzesz (chyba, bo teraz mam wątpliwości) pod uwagę, że ktoś może mieć inne zdanie od ciebie. Wychodzi na to, że jednak przeceniam ludzi.

A dziękuję za troskę, choć nie widzę związku z tym wątkiem

[banksia]

Napisalas ze toczący się kamień niszczy wszystko na swojej drodze oraz, ze kąsam.
Zrozumiałam to jako zarzut, jakoby moje wpisy kogoś krzywdziły.

Każdy, kto nie jest na tym forum pierwszy raz wie, czego się spodziewac i jest tu z własnej woli. A więc - co nie jest zbanowane, to jest dozwolone.

[araceli]

banksia napisała:
> Napisalas ze toczący się kamień niszczy wszystko na swojej drodze oraz,
> ze kąsam.
> Zrozumiałam to jako zarzut, jakoby moje wpisy kogoś krzywdziły.


Podwójnym nazwiskiem (w imię 'toczenia') utrudniłaś dziecku życie.

[memphis90]

Jeśli laska wkleja Ci życzliwie linka do strony z ubraniami, a Ty jej piszesz, że bazarowe, to owszem - oceniasz, sprawiasz komuś przykrość, krzywdzisz. I nie, wytłumaczenie "co nie jest zbanowane to nie jest dozwolone" nie jest usprawiedliwieniem dla chamstwa. Ale Ty sama sobie najlepiej cenzurkę wystawiłaś.

[memphis90]

"Nazwisko, wlasne i wlasnego dziecka, to na serio bardzo mały fragment zycia?"
Tak, to mały fragment życia.

[claudel6]

kura 10/10.
ja lubię swoje nazwisko. ale lubię tez nazwisko mojego faceta, aktualnego męża. z imieniem córki jego brzmi lepiej. i ma ładne inicjały.

[banksia]

A o co chodzilo w watkach o braku chrztu, komunii i ślubu?

[miss_fahrenheit]

Ależ właśnie o tym piszę. Zawsze uważałam, że podstawą feminizmu jest zwrócenie kobietom tego, co im odebrano - możliwości wyboru. A w tym wątku okazuje się, że nie, że "trzeba" z jednego przymusu wpaść w drugi.

Dla mnie nie ma znaczenia, kto ma jakie i ilu-członowe nazwisko. Możemy się ewentualnie pospierać, która ma ładniejsze

[meursalut]

Bardzo prosta wizja, nie zawsze tak jest.

[kura17]

> Nie uwazam zeby moja wewnetrzna feministka musiala sie kurczyc ze wstydu.

[conena]

ja moim dzieciom wymyśliłam ich własne nazwiska. zostały tak skonstruowane, żeby oddawać ich niezależność, charakter, klasę i rasę. absolutnie odcięłam je tym ruchem od plemnika i komórki jajowej, które zapoczątkowały ich istnienie. dzieci dorastają w poczuciu własnej jedynej niepowtarzalnej tożsamości.



ps. chyba dawno u ortopedy nie byłaś...?

[piernicola]

> ps. chyba dawno u ortopedy nie byłaś...?
Hm, lepszy byłby lekarz o podwójnej specjalizacji gastro-enterolog-ortopeda.

[banksia]

Conena, piernicola - jestem pod wrażeniem

U ortopedy byłam, na fizjo też, dzieki ćwiczeniom plecy mniej bolą a zad nabrał jędrności. Będzie się rewelacyjnie prezentowal w nowych jegginsach tej wiosny. Jeszcze raz dziękuję.

:D:D n/t

[miss_fahrenheit]

>> ps. chyba dawno u ortopedy nie byłaś...?
>Hm, lepszy byłby lekarz o podwójnej specjalizacji gastro-enterolog-ortopeda.

[chocolatemonster]

Boskie! Powinnas jeszcze dodac dzieciom 'Boski/Boska' po Mamie😁

[martishia7]

Ja przy ślubie zostałam przy swoim, znaczy tatowym A dzieci będą nosić mężowskie. I tak są bardziej moje niż jego, więc niech chłop ma coś z życia.

[piernicola]

Ja się mogę pochwalić. Moje córki noszą moje nazwisko, a synowie nazwisko męża. W Polsce uznawane za jedno i to samo
Moje - to znaczy nazwisko, które ja stworzyłam, bo pod nim skończyłam studia, zrobiłam jaką-taką karierę zawodową i urodziłam dzieci. A nie "moje", bo wpisali mi je do papierów po ojcu (to jest dopiero tfu-patriarchat).

[mayaalex]

moje nosza nazwisko meza bo jest krotkie, proste w pisowni i latwe do wymowienia (a moje dlugie, typowo polskie, pelne szeleszczacych glosek, sprawia problem nawet Polakom). Nie mieszkamy w Polsce, chcialam zeby dzieci mialy latwiej niz ja (zawsze musze literowac swoje nazwisko, nikt go nie umie ani zapisac ani wypowiedziec). No i mielibysmy dodatkowy problem z synem, bo moje nazwisko konczy sie na -ska wiec w Belgii jego tez konczyloby sie na -ska (trzeba to potem odkrecac w konsulacie). Pewnie gdybysmy mieszkali w PL upieralabym sie przy swoim albo podwojnym, bo moje nazwisko ma swoj urok
Za to ja dodalam nazwisko meza do swojego zeby miec to samo (czesciowo przynajmniej) nazwisko co dzieci.

[milva24]

A wiesz, że Twoje to po Twoim tatusiu? A jeśli po mamusi to z kolei po dziadku ze strony matki?

[ingaki]

Ciekawe na jakie zmieniają feministki na Islandii, jak tam nazwiska są od imienia ojca plus dodatek syn albo córka i taka córka ma nazwisko Jozefacórka i jak tu takie przekazac synowi 🤔

[banksia]

Na Islandii to już jest w ogóle niezła bania z nazwiskami!
Pomyśl, oni nie mają czegos takiego jak nazwisko rodowe, tylko swego rodzaju "generator" zależny od pierwszego imienia ojca. Jak oni wiedzą, kto jest z kim spokrewniony? Jak wyglądają drzewa genealogiczne? Już nie raz się nad tym zastanawiałam...

[iwoniaw]

Na Islandii to oni wszyscy mają drzewo genealogiczne od czasów Eryka Rudobrodego, więc co tu porównywać.

[araceli]

banksia napisała:
> Jak wyglądają drzewa genealogiczne? Już nie raz się nad tym zastana
> wiałam...

Jest ich mało więc z uwagi na uwarunkowania genetyczne i możliwość nacięcia się na zbyt bliską rodzinę mają do obcykane bardzo dokładnie.

[heca7]

Z Wikipedii

Wybór nazwisk matronimicznych
Zdecydowana większość Islandczyków nosi nazwisko po ojcu, jednak w niektórych przypadkach z różnych powodów tworzy się także nazwiska od imienia matki. Czasem wynika to z pragnienia zerwania jakichkolwiek więzi z ojcem przez potomka lub jego prawnych opiekunów. Niekiedy Islandczycy zaznaczają w ten sposób swój styl czy odmienność (np. niektóre feministki decydują się na to dla publicznego zamanifestowania swych przekonań). We wszystkich tych przypadkach konwencja pozostaje jednak taka sama: Ólafur, syn Bryndís będzie się nazywał Ólafur Bryndísarson (dosł. Ólafur syn Bryndís).

[ingaki]

No i już wiadomo

[banksia]

Podoba mi się

[memphis90]

Dżęder, dżęder, wstrętny dżęder! Artur Jozefacórka nie ma racji bytu w naszym zdrowym, polskim tożsamym płciowo społeczeństwie!

[kiddy]

Ale wiesz, że to działa inaczej, prawda?

[memphis90]

Ja? Jeśli ja, to tak

[banksia]

Wiem.
I że powtórzę raz jeszcze: co stoi na przeszkodzie by od następnego pokolenia zacząć zmieniać status quo, którego przecież nie wybraliśmy my sami?

[claudel6]

ja wybrałam nazwisko córce w sposób przemyślany. tak samo jak wybrałam jej imię.