Roczek Ani a ja mam doła

[anoczek]

Moja Ania ma w niedzielę roczek, a ja ma doła związanego z przyjęciem w domu.
Niestety lub stety mamy liczną rodzinę i licząc tylko chrzestnych ,dziadków i
nasze rodzeństwo wychodzi 15 osób (nie wliczając mnie i męża). Ja wolałabym
tylko roczek w kościele bez przyjęcia dla rodzinki. Ale mąż się uparł, że
wszyscy nas zapraszają to my nie możemy się wypiąć na nich. Może i ma rację,
ale perspektywa przyjęcia dla tylu gości przeraża mnie. Roczek jest o 12.30.
Mąż chciał zaprosić wszystkich na obiad, ale się postawiłam, że nie, że
zrobimy tylko kawę, ciaso i kolację. Dodam że to wszysko będę musiała
przygotować sama, bo mąż nie gotuje (mam nadzieję że chociaż mi pomoże potem
zmywać). Jak na razie to nie cięszę się z urodzinek mojej Ani bo myślę tylko
jak to wszystko przygotować, gdzie posadzić gości(mieszkamy w bloku). Ogółem
to jeden wielki stres.
Ale muszę się pochwalić. Moja Ania zrobiła wczoraj swoje pierwsze kroki.
Bardzo się bałam,że tego nie zobaczę jak będę w pracy, ale ona zrobiła je
przy mnie. Jestem BARDZO DUMNA.
Pozdrawiam wszystkie emamy, które przeżyły już roczek swoich pociech
Mama Ani

[ania.silenter_exunruzanka]

anoczek napisała:

> Moja Ania ma w niedzielę roczek, a ja ma doła związanego z przyjęciem w domu.
> Niestety lub stety mamy liczną rodzinę i licząc tylko chrzestnych ,dziadków i
> nasze rodzeństwo wychodzi 15 osób (nie wliczając mnie i męża). Ja wolałabym
> tylko roczek w kościele bez przyjęcia dla rodzinki. Ale mąż się uparł, że
> wszyscy nas zapraszają to my nie możemy się wypiąć na nich. Może i ma rację,
> ale perspektywa przyjęcia dla tylu gości przeraża mnie. Roczek jest o 12.30.
> Mąż chciał zaprosić wszystkich na obiad, ale się postawiłam, że nie, że
> zrobimy tylko kawę, ciaso i kolację. Dodam że to wszysko będę musiała
> przygotować sama, bo mąż nie gotuje (mam nadzieję że chociaż mi pomoże potem
> zmywać). Jak na razie to nie cięszę się z urodzinek mojej Ani bo myślę tylko
> jak to wszystko przygotować, gdzie posadzić gości(mieszkamy w bloku). Ogółem
> to jeden wielki stres.

Tak to jest z przyjęciami rodzinnymi.

> Ale muszę się pochwalić. Moja Ania zrobiła wczoraj swoje pierwsze kroki.
> Bardzo się bałam,że tego nie zobaczę jak będę w pracy, ale ona zrobiła je
> przy mnie. Jestem BARDZO DUMNA.

Widzisz? Jestes szczęśliwym człowiekiem))

> Pozdrawiam wszystkie emamy, które przeżyły już roczek swoich pociech
Ja jeszcze nie - Olcia ma dopiero 8 miesięcy. I jak znam siebie, na roczek nic
nie będę urządzać (22 stycznia), może przesunę uroczystość na półtora roczku
(lato)?. Wszyscy mieszkają daleko od Warszawy (450 i 350 km).
pozdrawiam

[iwles]

Hej !!!
My jesteśmy po roczku 3 tygodnie (21. 09)
Też pierwsze kroczki były przed, tak więc na imprezie synek latał na całego

Gości było 11 (dorosłych z nami). Robiłam kolację na ciepło. Nie była wystawna,
2 dania na ciepło, trochę na zimno, sałatka.
Obowiązkowo tort ! ( i to w kształcie samochodu szampan itp...

Wszystko przygotowałam dzień wcześniej, aby potem tylko podgrzać.
Udało się wszystko super. Mąż niewiele pomógł przed, po - pomógł posprzątac.
Robiłam sama, mama pomogła - przede wszystkim zajmując się wnukiem, aby mi nie
przeszkadzał.
A na imprezie - jakbym dziecka nie miała. Zawsze taki niesmiały - teraz szedł
do każdych wyciągniętych rąk.
Wszystko się udało !!!
Bałam się przed imprezą jak to będzie, ale było w porządku.
Tobie tez się uda.
Tylko wcześniej sobie dokładnie wszystko przemyśl, zorganizuj i zaplanuj, a
zobaczysz, że będzie OK.
Pozdrawiam
Iwona i Pawełek

[le_lutki]

Hej,
rozumiem Cie dobrze - tez bym tak zareagowala, jak sie znam...
Moj Grubcio bedzie za tydzien konczyc roczek, z tym, ze u nas bedzie do bolu
kameralnie: jubilat, tata i mama Chcielibysmy miec tez np dziadkow, no ale
niestety to niemozliwe.
Prezent juz mu zamowilam a teraz mysle nad ciastem urodzinowym. Do tego tylko
dobre winko i obiadek dla rodzicow i juz.
No ale ta swiadomosc, ze to juz rok...
Sluchaj, oswiec mnie i napisz mi co to za roczek w kosciele (dobrze
zrozumialam?) - nieswiadoma jestem zupelnie takowej tradycji...

Masz racje, ze jestes dumna ze swojej malutkiej
Grubcio moj stoi pewnie na nogach juz od dwu miesiecy jak nie dluzej i ani mu w
glowie stawiac kroki. Ale pewno zrobi to znienacka jak zwykle W kazdym razie
umowilismy sie z niania, ze jesli to zrobi u niej, to ma nam nic nie mowic bo
chcemy to "odkryc" sami. Obiecala, mowiac, ze jakby co to i tak nam ten moment
uwieczni na zdjeciu )
Pozdrawiam i nie daj sie zdolowac!

[anoczek]

W moich stronach (Śląsk) jest tradycja, że z okazji 1 urodzin dziecka zamawia
się Mszę Św. Oboje z mężem pochodzimy z rodzin katolickich i jesteśmy wieżący,
dlatego tą tradycję będziemy kontynuować. Po mszy zawsze ksiądz udziela
błogosławieństwa maluszkowi.
Na taką mszę zaprasza się chrzestnych, dziadków. A poza tym to przychodzą też
Ci co nie są zapraszani na imprezkę w domu (z życzeniami, czasem prezentem).

Mam nadzieję, że zobaczysz 1 kroki swojego synka już niedługo. To wielka
radocha.
Postaram się nie zdolować. Ciężko będzie. Teraz zamiast pracować (jestem w
pracy) to siedzę i myślę co przygotować. Dzięki za dobre słowo.
Mama Ani

[le_lutki]

A ja dziekuje za doinformowanie nieobytej

Pozdrawiam cieplo!

[utalia]

Wiesz wkurza mnie taka postawa facetow. Skoro Twoj maz sie "uparl", ze musi byc
przyjecie to ty tez sie uprzyj, zeby Ci w tym pomogl. Owszem nie gotuje ale
wymieszac casto pod Twoje dyktando potrafi, zrobic zakupy itp. potrafi czy
wysprzatac mieszaknie tez. Tylko mu sie nie chce wiec woli powiedzie , ze nie
umie. A poza tym uprzyj sie jeszcze, ze same ciasto z herbata wystarczy. Po co
ta kolacja. Jak tak podejdziecie do sparwy t
o

przepraszam to moja coreczka chciala sie dolaczyc i napisac co o tym sadzi.. to
moze sie okazac, ze urodziny dziecka stana sie tylko przyjemnoscia i radoscia a
o to przeciez chodzi. O Wasza wspolna radosc a nie zeby kupa osob sie obzarla.
Utalia

[anoczek]

Nie żeby mój mąż nic nie robił. Tylko o wszystko muszę się prosić. Facet nie
widzi że trzeba odkurzyć, bo kurz wala się po podłodze itp. Odkurzy owszem, ale
muszę mu ciągle o tym przypominać. Czasem wolę to sama zrobić bo będzie
szybciej.
Z tym obżarciem to pewnie masz rację.

[utalia]

Anoczku, rozumiem ze wolisz zrobic sama bez proszenia ale przed Wami wiele lat
zycia i moze byc ci nie raz trudno bez jego pomocy tak jak teraz. Moze
nastepnymm razem kiedy bedzie sie szykowala taka impreza po prostu od razu
zapowiedz, ze przyjecie owszem ale pod warunkiem, ze zajmie sie tym w polowie.
Sznataz? Mozna to tak nazwac ale w koncu jakos trzeba na nim wymoc pomoc.
Lepsze to niz proszenie >Utalia

[bonifacykot]

A ja życzę Ani zdrówka, Rodzicom tez zdrówka i miłości duuużo i dobrego
humoru!!!Każda impreza kiedyś się kończy! Powtarzam to sobie, bo w niedzielę
tez czeka mnie nalot roczkowy. I też w bloku. I też muszę wszystko sama
przygotować.Włącznie z obiadem...(( A na dodatek mój Maciejek nie zrobił
jeszcze samodzielnego kroczku!!!! I co, kto ma gorzej?? Licytujemy sie?
Pozdrawiam Cię anoczku cieplutko i nie daj się!

[justyna1212]

U nas jest tak, że ze względu na ilość gości, dzielimy urodziny. Fakt, mamy za
sobą już 4 imprezy. Nie od razu wiedziałm, że tak będzie najlepiej. Jednego
dnia przychodzi moja rodzina, innego rodzina męża, a jeszcze innego koleżanki.
Dodam, że przyjęcia nie są bardzo wystawne: obiad, z dwie sałatki, słodycze i
oczywiśie TORT. Najlepsze życzenie urodzinowe dla córeczki.

[twinmama76]

Hej, też mieszkamy na Śląsku, a roczek dzieci (w kościele) obchodziliśmy prawie
miesiąc temu (ale ten czas leci). Pociechy całkiem nieźle radziły sobie z
chodzeniem, zwłaszcza Zuzia.
Ale do rzeczy - też mamy liczną rodzinę - razem z nami w imprezie uczestniczyły
24 osoby (dziadkowie z obu stron i nasze rodzeństwo z dziećmi + znajomi -
chrzestni dzieci). Na szczęście w naszym kościele msza za roczne dzieci jest o
16.00 więc podałam tylko ciasta + kawę, a potem kolację (3 sałatki, pieczone
udka z kurczaka oraz zimna płyta).
Mieszkamy w bloku, ale na szczęście jeden pokój jest duży i pustawy, więc
ustawiliśmy w nim 2 stoły (takie rokładane, na 12 osób) pożyczone od rodziców.
Krzesła (składane) przyniósł mąż z sali konferencyjnej w firmie i było ok.
Trochę było zamieszania, ale przy wydatnej pomocy mojej siostry udało sie
wszystko ogarnąć i przyjęcie się udało.
Może tobie także mogłaby pomóc mama lub przyjaciółka. Sama tez dasz pewnie
sobie radę, ale stres będzie większy.
P.S kilka zdjęć z imprezy możesz obejrzeć na naszej stronce (link w podpisie)

[justyna1212]