koszalek_opalek6
21.11.18, 18:32
Mądre kobiety z Was, więc proszę o spojrzenie na sprawę. Mój partner mieszka z rodzicami w ich domu. Tak, niestety, to dojrzały mężczyzna. Jak twierdzi musi tak być, bo nie zostawi rodziców na pastwę losu,jak sam rzekł. Ojciec nie chodzi, leży, niby schorowany, ale chyba nie tak do końca, bo jest bardzo złośliwy, mówi do nich przykre słowa,zalatwia się na złość pod siebie czasem. Matka nie pozwala na żadną opiekę z zewnątrz, ponieważ obawia się opinii wśród sąsiadów, że niby nie radzą sobie z chorym ojcem. Partner jest na każde skinienie palcem. Matka jest bardziej niezadowolona niż zadowolona z tego co robi w domu. Ostatnio kupił nowy sprzęt AGD, źle, bo nie taki dobry jak ten stary. Wymienił ogrzewanie w domu, to był bałagan... Dużo by mówić. Partner ma starszego brata, który założył rodzinę, mieszka nieopodal, ale ani myśli brać udział w opiece nad ojcem,wpada okazjonalnie, sporadycznie. No tak, bo po co, skoro młodszy ogarnia wszystko. Do tego starszy stwierdził, że rodzicow... Nie kocha, więc to go w pełni usprawiedliwia. To nic, że rodzice sporo pomogli przy budowie domu. No ale mniejsza. Mój partner średnio zarabia, do tego nie cała pensja mu zostaje, ponieważ przekazuje część matce. Hm... Nie liczę im, bo jestem póki co partnerką, ale czy ojciec, który był dyrektorem dużego zakładu nie ma emerytury? Matka też pracowała, więc coś też ma na pewno. Gdybym planowała ewentualne wspólne życie, to partner nie dołoży żadnej sumy do nieruchomości wspólnej, ponieważ sponsoruje i rodziców i ich dom. Ja nie myślę zapłacić całości na nasz wspólny kąt. Swój mam od dawna. Nie wyobrażam sobie, aby jako matka zabierała dziecku, nawet staremu część pensji, które nie ma swojego własnego kąta. Swoje zdanie wyraziłam, powiedziałam wprost, że ja bym w takim domu na jego miejscu oszalała. Poniekąd go podziwiam, bardzo dobry syn dla nich, bez nerwów. Nawet to, że podczas podnoszenia swojego ojca, uszkodził sobie palec, który musi być operowany. To też mqtki nie przekonało, aby załatwić pomoc z zewnątrz. Nie chce o tym słyszeć. Nie mogę się zdobyć na szacunek wobec tej kobiety, wiem też, że partner daje sobą manipulować, wielokrotnie już miałam dosyć, ale teraz już chyba definitywnie zrezygnuję. Ja rozumiem, że należy pomagać rodzicom, ale nie kosztem swojego zdrowia i życia prywatnego. Kto dotrwal do końca, niech napisze swoje zdanie. Dzięki z góry. ☺️