co robi mloda wdowa

[lilia.z.doliny]

w sobote wieczorem?

naklada na twarz czarna maseczke.

I teraz tak - jak rozumiem rozne metody przezywania zaloby, tak ten przezabawny zarcik, umieszczony na sm trzy tygodnie po pogrzebie (wraz z uchachanymi buzkami) uwazam za przejaw debilizmu i znieczulicy na najwyzszym poziomie.
Rodzina chlopaka jest przybita, zalamana i generalnie wstrząśnięta.
Ja tez nie znalazlam dla bliskiej osoby slow pocieszenia.
Zgodzilam sie, ze debilizm to bardzodelikatne slowo.
szok.

[zuleyka.z.talgaru]

Widać nie rozumiesz różnych metod przeżywania żałoby.

[35wcieniu]

Ale o kim ona mowi?

[lilia.z.doliny]

ponuewaz po raz trzeci zadales/ as nerwowo to samo pytanie, spieszę z odpowiedzia: ona mowi o wściekłych przyjaciolach lilii z doliny

[anorektycznazdzira]

a "sm" to niby co?

[double-facepalm]

Skrot od fejsa instagrama twittera snapchata whatsappa i tony innego badziewa (sm=social media=media spolecznosciowe)

[anorektycznazdzira]

dzięks!

[35wcieniu]

Nie wiem co to jest "sm" ani o kim mówisz.

[anorektycznazdzira]

Też nie wiem

[sumire]

Social media zapewne.
Całe halo jest o nie dość smutne zdjęcie w social mediach.

[tryggia]

Mi kojarzy się ze stwardnieniem rozsianym.

[katja.katja]

A mi z sado-maso, każdemu jego porno.

[karme-lowa]

Mnie ze Spółdzielnią Mieszkaniową😉.

[super.hetero.dyna]

Albo ze Spółdzielnią Mleczarską.

[ichi51e]

Ludzie sa rozni. Mam kolezanke ktora rok po smierci meza zrobila impreze pt Zenonfest na ktorej wyprzedawala pamiatki po mezu. Byly tez koszulki i kubki z podobizna zmarlego. Sprzedaz tez miala miejsce w internecie na zywo.
Nic mnie nie zdziwi

[potworia116]

Rozumiem ją doskonale. Piękny pomysł.

[ichi51e]

Tlumy byly impreza byla hitem

[potworia116]

ichi51e napisała:

> Tlumy byly impreza byla hitem
>
Nie dziwię się, a nawet czuję się zainspirowana. Nie chcę wyrzucać rzeczy Zmarłego, nie chcę ich zatrzymywać. Mają żyć, być w obiegu.

[malgo21]

ke?

[aaa-aaa-pl]

Wielu jest debili...np.siostra mojego taty,miesiące po śmierci mojej mamy, wysyła nam kartkę z wielkim napisem : wesołych świąt.

[35wcieniu]

Ke? Rodzinie zmarłego też się mówi "dzień dobry".

[45rtg]

aaa-aaa-pl napisał:

> Wielu jest debili...np.siostra mojego taty,miesiące po śmierci mojej mamy, wysy
> ła nam kartkę z wielkim napisem : wesołych świąt.

No i?
To było we wrześniu, czy co?

[aaa-aaa-pl]

Miesiąc po śmierci mamy - odebrałam to jako duży nietakt.Można przemyśleć takie kartki.Nie było nam wesoło podczas tamtych świąt.

[arista80]

Wesołych Świąt to standardowy tekst wysyłany w czasie świąt. Nie sądze, by nadawcy tej kartki mieli jakieś ukryte intencje, po prostu chcieli wysłać wam życzenia. Jakby nie wysłali kartki to byście się wkurzali, że zostaliście pominięci.

[35wcieniu]

Nietaktem to może by było gdyby napisali: "rodzinnych świąt i pysznych potraw" po śmierci matki - jedynej kucharki w domu. "Wesołych świąt" to zwykła kurtuazja a nie żaden nietakt.

[chatgris01]

arista80 napisała:

> Wesołych Świąt to standardowy tekst wysyłany w czasie świąt. Nie sądze, by nada
> wcy tej kartki mieli jakieś ukryte intencje, po prostu chcieli wysłać wam życze
> nia. Jakby nie wysłali kartki to byście się wkurzali, że zostaliście pominięci.
>

Można było się jednak trochę zastanowić i napisać np. "Spokojnych Świąt", byłoby taktowniej...

[35wcieniu]

To by miała focha że to ironia, bo jakież one spokojne, jak właśnie ktoś umarł.

[chatgris01]

Nie, to życzenia, aby po stracie powrócił spokój.
Kuzynce wysyłałam takie życzenia miesiąc po śmierci jej ojca (a mojego wujka) i focha nie miała.
Raczej w takiej sytuacji nikt normalny się nie będzie doszukiwał ironii ani drugiego dna, ale życzenia wesołych czy radosnych to zdecydowanie przegięcie, zamiast takich lepiej już chyba nie wysyłać nic.

[35wcieniu]

Widzę to zupełnie inaczej, wolałabym dostać standardową kartkę i wiedzieć że ktoś o mnie pamięta niż nie dostać nic i żyć w przekonaniu że mają mnie w d... w tej trudnej sytuacji.

[kocynder]

W takiej sytuacji lepiej jest zadzwonić niż wysyłać kretyńskie kartki. Znak pamięci jest, a nie wchodzi w grę "Radosnych świąt i szampańskiej zabawy na Sylwestra" - a takie właśnie życzenia ja dostałam od kuzynki, która doskonale wiedziała, że w połowie listopada zmarła bardzo mi droga osoba z najbliższej rodziny... Serio - to nie był wyraz pamięci a pokazowe "wdupiemanie" i wysyłka hurtowa identycznych, sztampowych życzeń do wszystkich do których wypada...

[aguar]

To może trzeba ogłosić jakich życzeń się oczekuje i czy w ogóle. Bo taka postawa właśnie mi się wydaje najgorsza - wypominanie po czasie, że ktoś właściwie się nie wczuł w Twój żałobny nastrój. Bo rozumiem, że w szoku zaraz po śmierci bliskiego, na pogrzebie można się zachować jakoś nieracjonalnie. Ale najgorsze są te fochy już po czasie, "na zimno".

[aaa-aaa-pl]

Miesiąc po śmierci matki, to nie jest długi czas.Dopiero wtedy dociera do człowieka ogrom bólu.Pogrzeb - to działanie na" autopilocie", w szoku( to czas wyparcia- gdzie do człowieka nie wszystko dociera).

[malgo21]

I to jest odpowiedź na pytanie dlaczego ludzie nie odzywają się do rodziny w żałobie. Boją się że wszystko co powiedzą i zrobią będzie wykorzystane przeciwko nim.
Czy kartka "wesoych świąt" jest szczytem dyplomacji? Pewnie można było zaryzykować i wysłać "spokojnych świąt". Może ciotka nie spojrzała na pierwszą stronę, może wysłała to co zawsze wysyła. Na pewno nie zrobiła nic co uprawniałoby aaa-aaa-pl do nazwania jej "debilem". Jeszcze gdyby to było na świeżo to można by jeszcze wytłumaczyć egzaltację i skalę uczuć. A tak to pozostaje niesmak.

[35wcieniu]

Serio, przysięgam że po tym wątku 5 razy się zastanowię zanim podejmę próbę kontaktu ponad ten, którego uniknąć się nie da, z osobami po stracie członka rodziny.
A teraz nie wiem czy mogę napisac koleżance wszystkiego najlepszego, bo ma urodziny a akurat się rozwodzi. Pfff...

[ongoing]

35wcieniu napisał(a):

> Serio, przysięgam że po tym wątku 5 razy się zastanowię zanim podejmę próbę kon
> taktu ponad ten, którego uniknąć się nie da, z osobami po stracie członka rodzi
> ny.
> A teraz nie wiem czy mogę napisac koleżance wszystkiego najlepszego, bo ma urod
> ziny a akurat się rozwodzi. Pfff...
>
i słusznie, bo pokazujesz w tym wątku, że bycie taktowną to nie jest Twoja silna strona

[alin9]

Czy Ty ongoing nie widzisz,że to właśnie takie sfochowane w żałobie wymuszają takie zachowania?

[aguar]

"I to jest odpowiedź na pytanie dlaczego ludzie nie odzywają się do rodziny w żałobie."
Tak, widać, że jest to problem. Bo niektórym żałobnikom się wydaje, że strata bliskiej osoby daje prawo do focha, olewania otoczenia, nieliczenia się z uczuciami osób pozostałych przy życiu...

[cosmetic.wipes]

aguar napisała:

> Bo niektórym żałobnikom się wydaje, że strata
> bliskiej osoby daje prawo do focha, olewania otoczenia, nieliczenia się z uczuc
> iami osób pozostałych przy życiu...

Bo daje. W okresie żałoby czuje się taki ból, że często nie wystarcza miejsca na dbałość o komfort przypadkowych ludzi.

[ongoing]

aguar napisała:

> "I to jest odpowiedź na pytanie dlaczego ludzie nie odzywają się do rodziny w ż
> ałobie."
> Tak, widać, że jest to problem. Bo niektórym żałobnikom się wydaje, że strata
> bliskiej osoby daje prawo do focha, olewania otoczenia, nieliczenia się z uczuc
> iami osób pozostałych przy życiu...

miej trochę wyobraźni i skoro oczekujesz od innych liczenia się z cudzymi uczuciami, sama też to rób - jak ktoś jest w żałobie, to naprawdę funkcjonuje "nieco" inaczej i to co ty odbierasz jako focha raczej nie jest intencjonalne i zakładam, że wielu z tych żałobników, o których piszesz, zdziwiłoby się, gdyby im zarzucono, że mają focha.

[alin9]

To Ty miej trochę wyobraźni.Przez takich zfochowanych żałobników inni są pomijani w życiu codziennym.Bo nie wiadomo jaka będzie reakcja.

[iwles]

Co ty alin opowiadasz? W czyim zyciu prywatnym sa pomijani? W codziennosci osoby w zalobie? Bo nie rozumiem, co masz na mysli.

[madzioreck]

Ma na myśli pewnie to, o czym ja nie raz słyszałam/czytałam: że niektóre osoby w żałobie mają wrażenie, że ludzie ich unikają.

[arista80]

Owszem można bylo się zastanowić, no ale oni tego nie zrobili, pewnie oprócz nich mieli do wysłania ileś tam kartek z życzeniami, więc po prostu pisali wesołych świąt do wszystkich, bez zastanowienia. Rozumiem smutek, ale przypisywać komuś nietakt to dla mnie szukanie dziury w całym. Generalnie bylo tu już sporo wątków o żałobie i jak się zachowywać i nie ma jednego, uniwersalnego modelu.

[aguar]

"Generalnie bylo tu już sporo wątków o żałobie i jak się zachowywać i nie ma jednego, uniwersalnego modelu."
No właśnie, ja myślę, że wszystkie powinnyśmy wyciągnąć z tych wątków wnioski i przygotować się na taką sytuację - bo pewnie każdej z nas jeszcze ktoś bliski umrze. Żeby jednak nie tracić z pola widzenia innych ludzi i okazać im szacunek, wdzięczność, zrozumienie itd. a nie skupiać się wyłącznie na sobie i własnym przeżywaniu.

[iwles]

powinnyśmy wyciągnąć z tych wątków wnioski i
> przygotować się na taką sytuację - bo pewnie każdej z nas jeszcze ktoś bliski
> umrze.


nie da się przygotować.



> Żeby jednak nie tracić z pola widzenia innych ludzi i okazać im szacunek
> , wdzięczność, zrozumienie itd. a nie skupiać się wyłącznie na sobie i własnym
> przeżywaniu.


żałobę się przeżywa.
Naprawdę nie masz wpływu na to, co wtedy czujesz, bo przeżywa się uczucia.

I ostatnią rzeczą jest troszczenie się o samopoczucie innych osób.

[aguar]

No i to ostatnie jest złe. Bo rzeczywiście czuć się ma prawo to, co się czuje. Ale nie ma się prawa źle traktować innych.

[iwles]

mam trochę inne zdanie.
Osobę w żałobie, która straciła kogos bardzo bliskiego, jestem w stanie traktować, jak kruche szkło, zawinięte w kokon.

[malgo21]

Słusznie, osoby w żałobie należy traktować bardzo ostrożnie, nigdy bym nie powiedziała że ktoś nie ma prawa do przeżywania po swojemu, do swoich uczuć, nawet nieracjonalnych (z definicji).

Ale kiedyś się z tej żałoby wychodzi i można na przykład przestać wyzywać od debili ludzi którzy złożyli nam życzenia na święta. A jak nie potrafi się wyjść z tego stanu żalu do całego świata że się straciło kogoś bliskiego to może warto to jakoś przepracować.

[iwles]

Wiesz, ja osobiście staram się, żeby składając życzenia (świąteczne, imieninowe, urodzinowe), osoby w żałobie nie urazić.
Serio, nie zdarzyło mi się życzyć nikomu na takim etapie życia czegoś wesołego, radosnego. Raczej: zdrowia, spokoju itp.
Naprawdę - w takich sytuacjach - warto ważyć słowa.

[aguar]

He, he, i myślisz, że nie znajdzie się osoba, która po takich życzeniach też będzie miała focha, bo ktoś jej zabrania bycia wesołą, zakłada z góry, że nie ma do tego prawa tylko powinna święta celebrować w powadze i skupieniu???

[aguar]

O! Albo też może mieć focha, że nie rozmawiasz z nią normalnie tylko obchodzisz się jak z jajkiem, ważysz słowa. Sky is the limit.

[iwles]

Szczerze? jeszcze mi się nie zdarzyło. A naprawdę wśród bliskich, przyjaciół, rodziny mam wiele osób, z którymi mialam w czasie żaloby bliski kontakt.
Sama też jestem po takich przeżyciach i od nikogo nie usłyszałam "wesołych, radosnych świąt". I jestem im za to bardzo wdzięczna.

[ichi51e]

Zdrowie tez moze zostac zle odebrane... spokoj tez... lepiej biala kartke wyslac - bedzie zalobnie i symbolicznie

[kk345]

O ile nie obrażą się za biel, zamiast czerni...

[asia_i_p]

Tyle, że nie wiesz, czy ten, kto ci wysłał kartkę "wesołych świąt" w ogóle się nie zastanowił, czy też jest to wynik jego przemyśleń, bo np. sądził po sobie, a dla niego tekst "spokojnych świąt" byłby bolesny, bo odbierający prawo do radości, narzucający jedynie słuszne przeżywanie żałoby, czy coś jeszcze.

Sama pamiętam, jak najpierw próbowałam zdobyć informację, czy była żona mojego wuja używa jeszcze nazwiska, które po nim przyjęła czy też wróciła do panieńskiego i nie zdobywszy tej wiadomości, kartkę zaadresowałam na jej czteroletniego synka "z Mamą", bo zakładałam, że użycie niewłaściwego nazwiska może ją zaboleć. Poczuła się bardzo urażona, bo odebrała to jako wykluczenie z rodziny, rodzina wuja oczywiście skrzętnie mi tę urazę przekazała. Cóż, ustaliłam po prostu z nimi, jakie nazwisko nosi (wtedy już wiedzieli) i tego się od następnych razów trzymałam, ale kiedy się starasz, a ktoś się obraża i przypisuje ci złe intencje, to to naprawdę nie jest fajne uczucie.

[cosmetic.wipes]

iwles napisała:

>
> mam trochę inne zdanie.
> Osobę w żałobie, która straciła kogos bardzo bliskiego, jestem w stanie traktow
> ać, jak kruche szkło, zawinięte w kokon.

Dokładnie. To jest bardzo szczególny okres w życiu.

[alin9]

Jeżeli ktoś o takiego traktowania chce to ok.Ale jeżeli siedzi cicho i smedzi po czasie to jest żałosny.

[iwles]

Sama jestes zalosna.
Dziewczyna nie smedzi po latach, tylko opisuje, jak WTEDY sie czula.
Dam ci dobra rade, wartą zastanowienia sie: milczenie jest zlotem.

[aguar]

Ha! Ta rada równie dobrze się nadaje dla opisującej, jak się wtedy czuła, gdy opisuje np. jak ją wkurzali ludzie, którzy składali jej kondolencje czy coś w tym stylu.

[alin9]

Jestem żałosna bo zamiast wciskania współczucia siłą wolę normalne(pomagajace się odnaleźć) podejście?Pewnie jesteś też oszołomem,który nie pozwala godnie umrzeć.

[malgo21]

podejrzewam że osoba która określa kogoś kto wysłał standardowe życzenia "debilem" raczej znajdzie dziurę w każdym życzeniu, zresztą w braku życzeń także

[arista80]

Też mi się tak wydaje.

[35wcieniu]

Mnie też.

[chatgris01]

No nie wiem, jakbym miesiąc po stracie rodzica dostała życzenia wesołych świąt, to też uznałabym nadawcę za bezmyślnego debila bez cienia empatii. Myślenie nie boli.
To już lepiej nic nie wysyłać, brak kartki świątecznej nie rozdrapie ran, pewnie nawet tak szybko po stracie przejdzie niezauważony.

[35wcieniu]

Jak nie rozdrapie? Zasugeruje że rodzina ma Cię w d..., nawet kartki nie wysłali. Albo że nie wiedzą jak się zachować więc Cię unikają - jeszcze gorzej.
Po tym wątku też zacznę unikać osób, którym ktoś niedawno umarł, wprawdzie nikogo tak przewrażliwionego nie znam ale jak widać nigdy nie wiadomo...

[chatgris01]

I serio myślisz, że zaledwie miesiąc po takiej stracie ma się głowę do zauważenia, czy rodzina przysłała kartkę, czy nie, a tym bardziej rozkminiania i doszukiwania się, czy mają w doopie?

[35wcieniu]

No ja bym brak kontaktu zauważyła bardziej niż to czy na kartce jest wesołych świąt czy rodzinnych czy jakichkolwiek innych.

[beaucouptrop]

Ty byś...
Byłaś już w takiej sytuacji? Straciłaś któregoś z rodziców? Łatwo teoretyzowac. Niestety w takiej sytuacji emocje biorą górę i dotąd dokąd tego nie doswiadczysz nie wiesz jak naprawdę się zachowasz.
Zgadzam się tutaj całkowicie z tym co pisze Chatgris.

[malgo21]

chatgris01 napisała:

> I serio myślisz, że zaledwie miesiąc po takiej stracie ma się głowę do zauważen
> ia, czy rodzina przysłała kartkę, czy nie, a tym bardziej rozkminiania i doszuk
> iwania się, czy mają w doopie?
>

skoro ma się głowę do roztrząsania: dlaczego "wesołych" a nie "spokojnych" to zdecydowanie ma się osobowość rozkminiającą i doszukującą. Za brak kartki foch murowany.

[aaa-aaa-pl]

Bzdury gadasz.Brak kartki - miałabym głęboko w d... Pierwsze święta bez mamy - tak bardzo baliśmy się tego czasu...To był moment, że każde wspomnienie o mamie, to były łzy w oczach ( mama zmarła nagle, nie chorowała).
I wtedy ktoś( z bliskiej rodziny) życzy ci : WESOŁYCH ....Rozumiesz idiotyzm sytuacji ?
I to nie jest to samo, co : " dzień dobry"!

[aguar]

Ale w innej rodzinie jej członkowie sobie powiedzą: Mama by chciała, żebyśmy byli weseli, cieszyły ją nasze uśmiechy więc urządźmy wesołe święta. Czy coś w tym stylu. Chodzi o to, że skąd Ci składający życzenia mają wiedzieć. Pretensje do nich są bardzo nie fair.

[aaa-aaa-pl]

To ciotka- najbliższa rodzina. Wiedziała, że wszyscy bardzo cierpimy. I " każe " nam wesoło spędzać święta...

[ichi51e]

Ja to rozumiem - zyczy wam zeby mimo wszystko swieta byly wesole.

[iwles]

Ichi, serio dalabys rade miesiac po smierci kogo, kto byl dla ciebie czescią swiata, spedzic wesolo swieta?

[aaa-aaa-pl]

"Mimo wszystko"....ma być wesoło ? Czyli jak ? Trzeba nie mieć empatii, żeby coś takiego stwierdzić....
Powiem ci, z doświadczenia- nie da się być wtedy wesołym/ radosnym.No nie da się i już.
Śmierć matki boli okrutnie- ja mam wrażenie, że wraz z odejściem mamy umarła część mnie....

[alin9]

Skoro uważasz,ze się nie da to nie będziemy Cię przekonywać.Tylko skończ już narzekać.Każdego boli strata rodzica.To jego ból i nie ma prawa obarczać nim innych.

[ira_08]

>Śmierć matki boli okrutnie- ja mam wrażenie, że wraz z odejściem mamy umarła część mnie....

Ja też. Ale do głowy mi nie przyszło obrażać się na ludzi życzących mi po śmierci mamy wesołych świąt...

[ichi51e]

Nie wiem. Pisalam ze rozumiem rozgorycznie. Ale tez wydaje mi sie ze kartkodawca nie mial nic zlego na mysli. Zycie toczy sie dalej - chociaz czlowiek by chcial zeby swiat sie skonczyl.

Moja mama w 3 miesiace po urodzeniu dziecka stracila dziecko i meza w wypadku, cudem wyrzucilo ja z plonacego wraka. Dziecko i maz zgineli na miejscu. Miala 21 lat. No ale jakos zdecydowala sie zyc dalej i w jej zyciu bylo duzo wesolych swiat.

[memphis90]

Czysto hipotetycznie - relacje z rodzicami są różne, jeden będzie przeżywał dwa lata, inny ruszy do przodu. Tydzień czy dwa przed wyjazdem że znajomymi zmarła mama kolegi, z którym jechalismy. Złożyliśmy kondolencje, ale poza tym kolega funkcjonował zupełnie zwyczajnie, bawil się z dzieciakami, szalał w aquaparku. Na pewno jakoś przeżywał, ale nie miał pretensji do całego świata, że świat nie dość wspolprzeżywa jego stratę.

[alin9]

To normalne życzenia.I to oznaka,że pomimo cierpienia pamięta o Was.Nie każe się śmiać.Wesołych czyli spędzonych po swojemu.Tylko Ty dopatrujesz się podtekstów.Byłoby Ci miło gdybyś była traktowana inaczej.To był jasny sygnał wiem o tragedii ale życie toczy się dalej na ziemi.

[aaa-aaa-pl]

Wesołych to wesołych, czyli radosnych, optymistycznych, z uśmiechem, w dobrym nastroju - tak to rozumiem.A nie: wesołych, czyli spędzonych po swojemu.

[alin9]

Dla jednego radosnych to będzie zabawa dla innego w zaciszu domowym.To,że Ty masz taką definicję to nie znaczy,ze inni maja inną.

[alin9]

nie mogą mieć innej .

[rozalia_olaboga]

Ale do analizy napisu na kartce jakoś miała głowę... Naprawdę za niektórymi osobami trudno trafić. I o ile rozumiem, że WTEDY mogło jej być przykro, to pisanie po latach, że "debil" już moim zdaniem nie jest w porządku i trudno to tłumaczyć emocjami i żałobą.

Jestem na 100 procent pewna, że kartki świąteczne, które dostałam po śmierci taty, też miały napis "wesołych świąt", bo większość tak po prostu ma. Zupełnie ale to zupełnie nie zwróciłam na to uwagi. Może do Aaa wysłał taka kartkę taki debil jak ja, ktory uznał, że milo będzie do niej napisać, jak co roku.

[ichi51e]

Ludzie roznie przezywaja jak juz bylo napisane. Czy miala prawo poczuc sie dotknieta i rozpamietywac to po latach? Oczywiscie ze tak! To ze ktos nie chcial nas urazic wcale nie sprawia ze mniej boli. Czasem nawet po latach. Kazdy przezywa inaczej.

[kokosowy15]

Kiedyś mówiło się, że w domu powieszonego nie rozmawia się o sznurze. Ale to było dawno. Teraz twardym trzeba być.

[aguar]

Ale z tym też jest różnie. Jeden żałobnik nie ma ochoty rozmawiać o zmarłym, to jest temat tabu, a drugi przeciwnie - ma potrzebę bez przerwy o nim mówić i potrzebuje słuchaczy.

[semihora]

>>>To już lepiej nic nie wysyłać, brak kartki świątecznej nie rozdrapie ran, pewnie nawet tak szybko po stracie przejdzie niezauważony

Albo i nie przejdzie. Niektórzy wykorzystają każdy pretekst, by kogoś zwyzywać i poczuć się oburzonym i obrażonym.

[chatgris01]

Dlatego w poprzednim poście na ten temat zaznaczyłam, że chodzi o normalnych ludzi (nie chciałam już powtarzać).

[sumire]

To jest tylko słowo i prawdopodobnie użyte z rozpędu - nie nie pomyślał ktoś, zdarza się. Miał zapewne dobre intencje. Nazywanie go debilem w takiej sytuacji jest zaprawdę bardzo mocno niewspółmierne do "przewinienia".

Równie dobrze w żałobie można obrażać się na ludzi, którzy się śmieją w naszym towarzystwie.

[iwles]

w żałobie można mieć tez żal do całego świata, że się nie zatrzymał, że idzie do przodu.

[madzioreck]

No można, ale czy to znaczy, że świat zdebilał, bo żyje dalej?

[ira_08]

>No nie wiem, jakbym miesiąc po stracie rodzica dostała życzenia wesołych świąt, to też uznałabym nadawcę za bezmyślnego debila bez cienia empatii. Myślenie nie boli.

Ale to standardowy tekst... Tak jak mówisz ludziom "dzień dobry" ale masz w sumie gdzieś, czy będą mieć dobry dzień. Albo "do widzenia", chociaż wychodzisz np. ze sklepu, do którego nie wrócisz. Na każdej świątecznej kartce jest taki tekst.

>To już lepiej nic nie wysyłać, brak kartki świątecznej nie rozdrapie ran, pewnie nawet tak szybko po stracie przejdzie niezauważony.

Taaak. "Ciocia Ziutka zawsze wysyłała kartki, a w tym roku nas olała, co my trędowaci jesteśmy?"

[edelstein]

No ,ale co mieli napisac "nie wesolych"?

[45rtg]

aaa-aaa-pl napisał:

> Miesiąc po śmierci mamy - odebrałam to jako duży nietakt.Można przemyśleć taki
> e kartki.Nie było nam wesoło podczas tamtych świąt.

Jakby nie przyszła kartka, bo byście z kolei miały arschschmerz, że rodzina w trudnym czasie nie pamięta o Was. Jakby przyszła z pisanką, to byłby oburz, że nie z króliczkiem. Jakby z bombką, to że nie ze świeczką.

[aaa-aaa-pl]

Można użyć innego sformułowania.

[35wcieniu]

Jakiego? Błogosławieństwa bożego? To by było "ooo naigrywa się, juz widac jak bozia błogosławi naszej rodzinie". Radosnych - jeszcze gorzej niż wesołych. Spokojnych? Oho, chyba nie wie jaki to spokój stracić członka rodziny przed świętami. Itd itd. To są z założenia radosne święta, nie da się złożyć smutnych życzeń, bo z definicji życzy się rzeczy miłych.

[jak_matrioszka]

Pogodnych świat wydaje mi sie być w miare neutralne, ale ja z tych małoczepliwych, wiec innym może sie to wydać bardzo napastliwe.

[aaa-aaa-pl]

*miesiąc

[malgo21]

aaa-aaa-pl napisał:

> Wielu jest debili...np.siostra mojego taty,miesiące po śmierci mojej mamy, wysy
> ła nam kartkę z wielkim napisem : wesołych świąt.

jak śmiała!?

[aaa-aaa-pl]

Przeżyłaś śmierć matki? Wiesz jak to boli ?

[35wcieniu]

Serio, życzenia wesołych świąt to dokładnie tak samo jakby ktoś się za "dzień dobry" obraził, bo jakiż on dobry jak oto na pogrzeb trzeba iść.

[malgo21]

ojca, liczy się?

nadal nie rozumiem co złego w tym że wam kartkę wysłała, podejrzewam że na miano "debila" zasłużyła sobie czymś jeszcze, a ta kartka była wisienką na torcie, bo trudno mi uwierzyć że ludzie są tak małostkowi.

[45rtg]

aaa-aaa-pl napisał:

> Przeżyłaś śmierć matki? Wiesz jak to boli ?

Ale gdzie tam, przecież wszystkie inne matki na świecie jeszcze żyją, nawet Ewa Adamowa.

[konsta-is-me]

Ja przezylam smierc matki, w bardzo mlodym wieku i uwazam ze jestes histeryczna pieniaczka i cokolwiek by ktos (nie) napisal, bilabys piane.

[madzioreck]

aaa-aaa-pl napisał:

> Przeżyłaś śmierć matki? Wiesz jak to boli ?

Moja mama odeszła w tym roku, w Wielkanoc. I ja też nie rozumiem, dlaczego wyzywasz ludzi od debili. Czego miała Ci kobieta życzyć, smutnych świąt? Tylko niech się potem takie osoby jak Ty nie dziwią, że wokół nich w żałobie robi się pusto. No może właśnie dlatego, że to pole minowe i bez względu na chęci, nawet za "dzień dobry" można najwyraźniej oberwać.

[natalia.nat]

I jak ktoś napisze grzecznościowe "wesołych świąt" to boli jeszcze bardziej? Przecież to chodzi o gest i pamięć. Tylko w bajkach każde święta każdego roku są dla każdego radosne i szczęśliwe. W prawdziwym życiu bywają śmierci, choroby, i różnorakie nieszczęścia. I też przed świętami. A każdy przezywa i radzi sobie inaczej. Nazywasz kogoś debilem, bo wysłał ci zwykłą kartkę świąteczną miesiąc po śmierci bliskiej ci osoby? Jak rozumiem, ty jak wysyłasz kartkę z życzeniami to najpierw robisz wywiad i upewniasz się, czy czasem coś przykrego nie spotkało tamtej osoby? I jaki okres karencji stosujesz? No co za dziwactwo.

[ichi51e]

Rozumiem rozgoryczenie ale na litosc boska za duzego wyboru nie miala - pozostaje jeszcze “szczesliwych” i “radosnych”

[35wcieniu]

Rodzinnych

[chatgris01]

"Spokojnych" też można, i w tych okolicznościach najlepiej pasuje.

[35wcieniu]

Nie pasuje, bo by pewnie uznała że to jakaś ironia albo bógwieco, bo jakież one spokojne jak wlasnie ktoś umarł.

[ichi51e]

No wlasnie spokojne bo umarl... troche makabryczne

[aaa-aaa-pl]

Poważnie -w takiej sytuacji nie można sklecić trzech zdań ( bez użycia : wesołych, radosnych czy innych szczęśliwych)?

[35wcieniu]

No ale czego nie rozumiesz? Ktoś Ci życzy żeby z założenia radosne święta takie właśnie były mimo wszystko.
Ergo: życzy Ci jak najlepiej.

[arista80]

Nic nie poradzisz na to, że święta bożego narodzenia mają po prostu wesoły, rodzinny wydźwięk i życzenia są składane właśnie w takim stylu. Jakby napisała wam elaborat w stylu "wiem jaki trudny czas przeżywacie teraz" to pewnie byś się pieniła, że przypomina o tragedii. Daj se siana, rozumiem żałobę, ale przypisywanie złych intencji i wyzwywanie od debili bo się dostało kartkę ze standardowymi życzeniami to gruba przesada. Może napisz od razu czym ci ta siostra ojca za skórę zalazła, to przynajmniej sytuacja będzie jasna.

[rozalia_olaboga]

To napisz, jakie życzenia są wg ciebie odpowiednie.

[jehanette]

Można napisać spokojnych świąt, albo z wyrazami miłości, wsparcia, myślami jestem z Wami... no naprawdę można to zrobić na różne sposoby. KArtkę bez nadruku też się da znaleźć.

[aaa-aaa-pl]

Dokładnie.Ale nie : wesołych ! Trochę empatii, wyczucia.

[arista80]

Następnym razem nic ci nie wyśle i będziesz mieć święty spokój.

[aaa-aaa-pl]

Nie uważasz, że można napisać inaczej
Hasło : wesołych świąt było na kartce ( nadrukowane) oraz zostało powtórzone w treści . Nie można inaczej ?

[arista80]

Może i było można, ale powtarzam wesołych świąt to jak dzień dobry. Jak ciotka miała do wysłania ileś tam kartek to prawdopodobnie na każdej pisała mniej więcej ten sam tekst. Na pewno nie miała na myśli "bawcie się super w ten czas". Myslała pewnie, że wyśle coś miłego na oslodę, a tu biedna została obsmarowana w necie. Staraj się raczej docenić jej starania, bo na drugi raz ani ona, aini nikt inni nic wam nie wyśle i wtedy będzie lament, że jesteście pomijani.

[pieskuba]

Ludziom w żałobie mówi się też "dzień dobry", chociaż można z dużą dozą prawdopodobieństwa stwierdzić, że ich dni nie są dobre. Życzenia świąteczne są przejawem troski i pamięci, to przykre, że można się o to przyczepić.

[triismegistos]

Po przeczytaniu tej odnogi wątku rozumiem doskonale dlaczego otoczenie odsuwa sie od ludzi w żałobie.

[iwles]

Bo nie umieją się odnalezc? Bo nie wiedza, jak sie zachowac? Bo dla nich zycie idzie do przodu, w przeciwienstwie do osob po stracie, i tego samego oczekuja od osoby w zalobie?
Bo nie maja wyczucia? Bo wiekszosc nie potrafi tak naprawde wspolczuc, a umie tylko to slowo powiedziec?

[triismegistos]

iwles napisała:

> Bo nie umieją się odnalezc? Bo nie wiedza, jak sie zachowac?

Że w żałobie ludzie nie potrafią się odnaleźć to akurat żadne dziwo. Ale po latach?

[aguar]

"Bo nie umieją się odnalezc? Bo nie wiedza, jak sie zachowac? Bo dla nich zycie idzie do przodu, w przeciwienstwie do osob po stracie, i tego samego oczekuja od osoby w zalobie?
Bo nie maja wyczucia? Bo wiekszosc nie potrafi tak naprawde wspolczuc, a umie tylko to slowo powiedziec?"

Wiem, że są wredne osoby, celowo raniące innych, nie oszczędzające nawet tych w żałobie. Ale większość ludzi naprawdę w takiej sytuacji chce się zachować właściwie, rozkminiają czy podejść, złożyć kondolencje, pocieszyć, przytulić, zadzwonić, zaoferować pomoc, przysłać kartkę czy jednak dać przestrzeń. Często się stresują przed jakimś bezpośrdnim kontaktem, bo właśnie nie chcą urazić. Naprawdę nie zaszkodzi, jeśli żałobnik trochę to weźmie pod uwagę i doceni. Po pierwsze to z tymi ludźmi będzie nadal żył, zmarłego już nie ma. Po drugie te role przecież nie są przypisane na stałe, za chwile on może być w roli wspierającego, a kolejny żałobnik może mieć odmiennie oczekiwanie niż on wcześniej i też może "oberwać".

[iwles]

no właśnie chodzi o to, że nikt nie uczy, jak się zachować w takich trudnych sytuacjach (bo to są bardzo trudne dla obu stron).
Ja absolutnie nie posądzam o złośliwość, ale właśnie o nieumiejętność znalezienia się.
I to, co napisał już ktoś: ja osobiście naprawdę wyczuwałam, kiedy ktoś jest szczery, a kiedy unika, a kiedy chciałby, ale, zamiast spytać, próbuje na siłę swoich sposobów. To widać, po spojrzeniu, po jakiś drgnięciu w ułamku sekundy, po głosie.
W żałobie odbiera się innych jakimś irracjonalnym zmysłem.

Dlatego napisałam: jeśli nie wiadomo, jak się zachować, najlepiej nie zachowywać się wcale, bo drobiazgiem, nietaktem można sprawić większy ból, niżby (jak niektórym się zdaje) przywołaniem wspomnień o osobie zmarłej.

Mam w pracy koleżankę (z którą blisko współpracuję), która nie jest wylewna, ani empatyczna. Wprost przeciwnie. Kontakt mamy taki sobie. Ale jestem jej bardzo wdzięczna (kiedy wróciłam do pracy kilka dni po pogrzebie męża) za to, że milczała, że kiedy połykałam łzy, ona NIE próbowała mnie pocieszać. Po prostu nie robiła nic.

[alin9]

Ty właśnie na siłę próbujesz swoich ponmysłow.Wydaje Ci się ,że wszyscy żałobnicy potrzebują ciućkania.Otóż niektórzy ludzie w trudnych sytuacjach tego nie znoszą.Często przez takie głaskanie tkwi się w bagienku przez długi czas.Jak ktoś chce iść dalej przez życie w miarę normalnie odrzuca taką formę współczucia.Może nie jest nas dużo ale jednak jesteśmy.Nas nie wyczuwasz?

[aguar]

"ale właśnie o nieumiejętność znalezienia się"
No właśnie nie. Bo trudno od ludzi wymagać, aby komuś czytali w myślach, bo każde posunięcie może być źle odebrane: przytuli/nie przytuli, powie coś/nie odezwie się, zadzwoni/nie zadzwoni. Wcale najlepszą opcją nie jest udawać, że się nie zauważa, bo część osób też bardzo źle to odbiera. Moim zdaniem to piłka jest po stronie żałobnika - powiedzieć wyraźnie czego się oczekuje i mieć wyrozumiałość dla innych, nie uważać, że własne cierpienie upoważnia do tego, aby kogoś obcesowo potraktować.

[aguar]

"no właśnie chodzi o to, że nikt nie uczy, jak się zachować w takich trudnych sytuacjach (bo to są bardzo trudne dla obu stron)."
Z tym się zgadzam, tylko mam takie obserwacje z obecnych czasów, że bardziej by się ta nauka przydała właśnie na okoliczność bycia żałobnikiem.

[alin9]

W punkt.

[madzioreck]

iwles napisała:

> I to, co napisał już ktoś: ja osobiście naprawdę wyczuwałam, kiedy ktoś jest sz
> czery, a kiedy unika, a kiedy chciałby, ale, zamiast spytać, próbuje na siłę sw
> oich sposobów. To widać, po spojrzeniu, po jakiś drgnięciu w ułamku sekundy, po
> głosie.
> W żałobie odbiera się innych jakimś irracjonalnym zmysłem.

Jestem obecnie na etapie bardzo świeżej żałoby, w dodatku podwójnej. Nie zaobserwowałam, abym nagle zyskała szósty zmysł.

> Dlatego napisałam: jeśli nie wiadomo, jak się zachować, najlepiej nie zachowywa
> ć się wcale, bo drobiazgiem, nietaktem można sprawić większy ból, niżby (jak ni
> ektórym się zdaje) przywołaniem wspomnień o osobie zmarłej.

Widzisz, Iwles, a ja wolę, żeby jakkolwiek, ale się jednak zachować. Bo rozumiem, że nikt nie siedzi mi w głowie i nie wie, czym może niechcący zranić, a ból sprawia niemal wszystko, na co spojrzę. Żadne zachowanie ani drobiazg nie zmieni faktu, że w ciągu 3 miesięcy straciłam 3 osoby z najbliższej rodziny, żaden tekst na kartce świątecznej nie sprawi, że najbliższe święta w naszej rodzinie będą lepsze czy gorsze. Będą, jakie będą. Wielkanoc będzie boleć już zawsze, bo właśnie w Wielkanoc zmarła moja mama. Rozumiem, że będzie OK, jeśli teraz co roku będę wyzywać od debili ludzi życzących mi wesołych/radosnych/pogodnych świąt.

[madzioreck]

2 osoby, a nie 3.

[swinki_trzy]

Konwalka, czas najwyższy chyba byś odpuściła sobie te wszystkie plotki i pudelki. Innego życia nie masz?

[lilia.z.doliny]

topsz
odpuszczam
to znaczy akurat mowilam o przyjaciołach, ale dla kogos tak wyjatkowego jak trzy swinki odpuszcze tez przyjaznie

[swinki_trzy]

Przyjaźni odpuszczać nie musisz. Ale nad swoim nałogowym czytaniem i powielaniem plotka byś się mogła zastanowić.

[lilia.z.doliny]

graruluje! poniewaz wiesz o mnie wiecej niz ja, wygrywasz dzisiaj toster do kawy

[swinki_trzy]

Nie wiem o tobie więcej niż ty sama, po prostu czytam forum i rzucasz się w oczy.

[lilia.z.doliny]

naprawde, nie da sie nie zauwazyc, ze sie tobie rzucam w oczy
snujesz sie, palętasz za mną, silisz na kasliwosc
nie widzusz, ze to jest odrobine zenujace?
no nie, nie widzisz
bez odbioru zatem

[35wcieniu]

Ej ale serio - tylko ja nie kumam o kim ona mówi?

[chatgris01]

Ze startowego też nie kumałam, ale w poście sprzed chwili (tu wyżej) wyjaśnia : "to znaczy akurat mowilam o przyjaciołach".

[lilia.z.doliny]

btw swinko - bląkamy sie troszke za konwalia
moze spotkamy sie jakos bardziej intymnie, moja słodka stalkereczko? zapewniam transport

[swinki_trzy]

Nie robisz aż tak wielkiego wrażenia, nie podniecaj się.

[lilia.z.doliny]

alez ja sie nie podniecam, jestem po prostu rozbawiona twoimi podrygami
nick jest raczej nuszowy, ake w koncu mi sie utrwalil z hednego powodu - snucia sie za mna i gledzenia tego samego belkotliwego tekstu
chyba zes na robote przyszla - to zwracam honor- laz za mna, mow w kolo to samo, inkasuj, kup sobie cos ładnego.

[swinki_trzy]

[gama2003]

To temat gdzie z góry rozgrzeszam prawie wszystko. W sensie radzenia sobie z bólem. Znam przypadek, gdzie wdowa na lekach szła z pogrzebu promiennie uśmiechnięta. Choć nie wykluczam również przypadków znieczulicy i zwykłej głupoty, która granic nie posiada. A w czasach mediów społecznościowych niektórym nie udaje się jej ukryć.

[daniela34]

gama2003 napisała:

> To temat gdzie z góry rozgrzeszam prawie wszystko. W sensie radzenia sobie z bó
> lem. Znam przypadek, gdzie wdowa na lekach szła z pogrzebu promiennie uśmiechni
> ęta.

Zgadzam się. Rozgrzeszam praktycznie wszystko. A taki wpis może być właśnie efektem leków, albo (co już może być niebezpiecznie)- rozmaitych "poprawiaczy nastroju". Raczej by mnie to zaniepokoiło a nie spowodowało, że oskarżałabym o debilizm czy znieczulicę.

[black.emma]

Moja koleżanka na pogrzebie i stypie swojego Taty była uśmiechnięta i sypała żartami. Byłam bardzo zdziwiona, bo z ojcem łączyły ją głębokie relacje. Podejrzewałam, że jest na lekach i tak było. Jakiś czas po pogrzebie powiedziała mi, że właściwie to nic nie pamięta z tego dnia. Pomysł z maseczką mało delikatny w stosunku reszty rodziny, ale różnie bywa dlatego ja też niczego nie oceniam.

[konsta-is-me]

Moja sasiadka, opowiadajac o smierci meza, chichotala nerwowo.
Taki mechanizm obronny moze.

[rozalia_olaboga]

Mam niestety identycznie. Śmiech i gadanie o byle czym - wiem, że gdybym zaczęła myśleć na pogrzebie o tym, że właśnie umarł mi tata, byłoby bardzo źle, a nie chcialam robić histerii, m in ze względu na mamę.
Często śmiech w takich sytuacjach jest z nerwów, a pogaduszki dla zabicia tego okrutnego uczucia, że świat się zawalił, i strach pomyśleć co będzie jutro.

Obraza o kartkę świąteczną dziwi mnie niezmiernie. Tez straciłam tatę przed świętami, ale jestem widocznie mniej wrażliwa... Świat nie było w ogóle, nikt nie mial nastroju do swietowania, ale kartki przyszły i się cieszyłam, że ktoś o mnie pamięta.

[pani-nick]

O to jak ja!

[mdro]

Nie Tobie oceniać. Za "przejaw debilizmu i znieczulicy na najwyższym poziomie" uważam Twój wątek.

[lilia.z.doliny]

uznaj
swinte prawo demokracji

[sumire]

Em... Biorąc pod uwagę, jak różnie ludzie przeżywają żałobę, to nie wiem, w czym problem. Debilizm to bardzo delikatne słowo, dla kogoś, kto sobie zrobił maseczkę i wrzucił fotę na fejsa?

[arista80]

Ludzie różnie przeżywają żałobę. Jedni zamykają się w sobie, inni na odwrót, chcą żyć dalej, wrócić do ludzi, niektórzy, tak, nawet próbują oswoić ten temat za pomocą żartów. Narzucanie, że żałoba ma być przeżywana w jedny i słuszny sposób to po prostu jakieś nieporozumienie.

[edelstein]

Ludzie przezywaja zalobe po swojemu.Ja po smierci bliskiej mi osoby chodzilam z imprezy na impreze,byleby sie oderwac od reala.Oczywiscie rodzina o tym nie wiedziala,bo byloby gadania na pare lat.

[...]

[lilia.z.doliny]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[mdro]

O tak, oczywiście, to Twoje jakże wrażliwe serduszko kazało Ci określić działania kobiety w żałobie jako "debilizm i znieczulica". Ale z całą pewnością w dalszym ciągu będziesz przekonana o własnej przecudowności, prawda?

I nie usiłuj się teraz usprawiedliwiać i wymyślać jakichś "złożonych sytuacji", zachowałaś się obrzydliwie.

[mdro]

I jeszcze - widziałam takie jak Ty w akcji, głośno oceniające, że młoda wdowa się zachowuje niewłaściwie na pogrzebie męża. Bo jak ona śmiała nie założyć czarnego welonu i nie zalewać się łzami! I to o własnej córce było...

[sumire]

To jest bardzo częste zjawisko
Moja mama też usłyszała co nieco po pogrzebie swojej siostry od dalszej rodziny. Przyczyna była dość kuriozalna, mianowicie mama ubrała się na granatowo, a nie na czarno i któraś ze zgorszonych ciotek nie omieszkała skomentować, że od kiedy to taka moda.
Przy czym mama była z siostrą ogromnie związana, podczas gdy dalsza rodzina widywała obie raz na dwa lata, więc z pewnością byli w taaaaaakiej żałobie...

[lilia.z.doliny]

tak, o wlasnej cudownosci
jak zwykle masz racje

[iwles]

ty na pewno poiszesz o swoich przyjaciołach ?
Bo coś tych uśmieszków sporo, i zgryźliwy dowcip, i humorek.

(fajnie być tak ocenianym?)

[lilia.z.doliny]

ja? na pewno. sa wściekli i rozzaleni po tym żarciku wdowim

[iwles]

To jest ICH prawo w żałobie. Oni tak czują, natomiast ty oceniasz ją na zimno.
I nie mów, że rozumiesz różne formy przeżywania żałoby, bo nie rozumiesz.
Rozumiesz tylko te smutne, negatywne emocje, innych już nie.

[ichi51e]

Serio w obliczu smierci ktos ma jeszcze serce zeby sie na wdowe wsciekac? No tak powinna oczywiscie splonac z mezem.

[daniela34]

Myślę, że ból bywa egoistyczny. Jeśli wściekają się rodzice zmarłego, to może to być mechanizm "my cierpimy, a ona ośmiela się...". Ludzie widzą tylko swój ból, tylko swoją stratę i nie bardzo przyjmują do wiadomości, że inna osoba też cierpi i przeżywa żałobę, tylko inaczej.

[iwles]

ja myślę, że obie strony były na różnych etapach żałoby.

Zona - prawdopodobnie jest jeszcze na etapie niedowierzania. Jeszcze do niej nie dotarło, co się stało.

Rodzice i rodzeństwo - już dalej, na etapie złości, albo i jeszcze dalej - uświadomienia sobie straty, tęsknoty i bólu.

[triismegistos]

Znajomi. Wściekli na wdowę że nie przeżywa żałoby tak, jak im się wymmyśliło.
Znajomi. Na wdowę.
Grubo. To nie tyle znielczulica, co kolosalny tupet i chamstwo.

[edelstein]

Kurde spoznilam sie,co bylo w tym poscie?

[lilia.z.doliny]

zaspokajam ciekawosc - bylo brzydkue slowo

[thaures]

Moja przyjaciółka po śmierci swojej mamy ( nie mogła być na pogrzebie) , gdy przyjechała przyszła na kolację. My powazni, bojący się tej wizyty- a ona wraz z rodziną przyszła cała na pomarańczowo, by oglądać mecz ukochanej drużyny. Jeszcze nas opierdzielila, że tacy smutni jesteśmy Mamę bardzo kochała. Po prostu tak jej było lepiej.
Druga koleżanka po śmierci męża cały czas obmyslala jakie pończochy mieć na pogrzeb. Byłyśmy w wielu sklepach, hurtowniach. Siedziałam przed internetem, nic jej nie pasowało. Po latach mi powiedziała, że te pończochy były jej wyjściem, by nie zwariować. Trudno więc osądzać. Ludzie są różni i różnie przeżywają żałobę.

[black.emma]

Wtedy człowiek docenia takie przyjaciółki, które siedzą i wybierają te pończochy bez głupich komentarzy...

[pade]

Kurczę, wzruszyło mnie to wybieranie pończoch. Jesteś dobrą przyjaciółką.

[ruscello]

Mnie takie "żarty" pomagają rozładować stres i napięcie. W niektórych sytuacjach dochodzę do etapu "tylko śmiech (zwykle przez łzy) pozostał" i znam więcej osób, które mają podobnie.

[umi]

Tez mysle, ze to ten wariant. Ludzie czasem uciekaja w zarty, zeby nie zwariowac z zalu. Chca w ten sposob zlapac dystans i jakos sie pozbierac. Nie ma co osadzac.

[zuleyka.z.talgaru]

A jak córka?

[czekoladazkremem]

Różnie się przeżywa żałobę. W tym miesiącu na przykład mija pierwsza rocznica śmierci mojej bliskiej kuzynki, dwudziestokilkuletniej dziewczyny - jej przyjaciółki spotykają się przy grobie z kwiatami i butelką wina, będzie też kieliszek dla zmarłej. Potem jest planowana wspominkowa impreza w lokalu, będą zdjęcia, filmy, wspomnienia. Nikt nie zgłaszał sprzeciwu.

[ira_08]

Odczep się od niej.

>Rodzina chlopaka jest przybita, zalamana i generalnie wstrząśnięta.

A wdowa to nie rodzina i zapewne już przebolała... Miałam cię za rozsądną babkę.

[chloe30]

Ludzie w żałobie robią czasem przedziwne (dla otoczenia) rzeczy. Zupełnie nie rozumiem jak mozna to oceniać. Tzn. rozumiem - twoi przyjaciele stracili syna, a jakaś tam obca (no bo wiadomo - żona to nie rodzina) głupie zdjecia na fejsa wstawia i ty sie solidaryzujesz w bólu z przyjaciółmi a nie obca baba. Ciekawe co na temat przezywania żałoby przez wdowę miałyby do powiedzenia jej przyjaciółki, moglibyście sie zdziwić.
Ale widze, ze wątek nie poszedł po twojej myśli, więc i o dyskusji nie ma mowy

[lilia.z.doliny]

nienienie
nie pisalam zeby dyskutować
jestem tu jakies 300 lat i wiem z gory, co i jak
ostatnia rzecza o jaka bym podejrzewala emame to o to, ze ten post " pojdzie po mojej mysli"
napisalam, bo chcialam to wyrzygac i troche sie podeptac
po wczorajszej dlugiej rozmowie z przyjaciolmi potrzebowalam ringu
tyle
zdanie nt wdowy mam, gdyz zdanie ma sie nie tylko w kontekacie wdowienstwa, ale jakby calojsztaltu
tu byl wqrw po prostu

[chloe30]

OK, mimo ze nie ma być dyskusji, to jeszcze zapytam.
Skoro masz/macie złe zdanie o wdowie, to w sumie czego sie spodxiewaliscie?
Czy po prostu jest okazja po nielubianej pojeździć? Nie no, ja to rozumiem, jak kogos nie lubie to kij znajdę, szczególnie jak sie sam pcha w ręce.
No czyli, ze "zła kobieta zrobiła maseczkę" i na tym zostajemy. Naprawdę, rozumiem

[karme-lowa]

chloe30 napisała:

> OK, mimo ze nie ma być dyskusji, to jeszcze zapytam.
> Skoro masz/macie złe zdanie o wdowie, to w sumie czego sie spodxiewaliscie?
> Czy po prostu jest okazja po nielubianej pojeździć? Nie no, ja to rozumiem, jak
> kogos nie lubie to kij znajdę, szczególnie jak sie sam pcha w ręce.
> No czyli, ze "zła kobieta zrobiła maseczkę" i na tym zostajemy. Naprawdę, rozum
> iem
100/100!

[triismegistos]

Rozmiem, że upiłas się jakimś wstrętnym bimbrem, rozum opuścił cię do szczętu a rano spłoniesz ze wstydu wspominając ten wątek.
Chyba, że nie.

[lilia.z.doliny]

nie

[triismegistos]

Biedna kobieta. Nie dość że straciła męża to jeszcze jakieś powalone babska obrabiają jej tyłki. Co za patolstwo.

[lilia.z.doliny]

mowi sie frustracji, btw

[kk345]

Podobno jesteś na forumie 300 lat, a flustracji nie znasz???

[mondovi]

W ogóle nie wiesz, co w jej głowie siedzi. Sugerujesz, że się cieszy z wdowieństwa.

[bo_gna]

Niech ta kobieta sobie ułoży życie i przeżyje to na swój sposób. A rodzina niech zajmie się sobą, a nie obrabia tyłek młodej dziewczynie, która rzeczywiście może i ma prawo odstawiać teraz głupstwa.