Nigdy...

[kozica111]

czy jest cos takiego czego nigdy byście nie wybaczyły swojemu dziecku?

[raczek47]

Życie oduczyło mnie używania z przekonaniem sformułowania : "ja nigdy...",kiedy sama sobą się mocno zdziwiłam w kilku ekstremalnych sytuacjach.
Tak,że, wybacz,ale takie pytania uważam za bezsensowne.

[bergamotka77]

Raczej nie. Chyba żeby morderca albo drugim Sinaga został 😄

[kryzys_wieku_sredniego]

Można nie wybaczyć i żyć nadal.
Jakby dziecko zabiło psa dla zabawy, to czy wybaczyłabym? Chyba nie, ale czy to miałoby spowodować jego odrzucenie, na pewno nie, ale miałabym na względzie, to co zrobiło.

[cruella_demon]

Chyba nie. Może tylko gdyby któryś zabił brata (to tak odnośnie ostatnich doniesień medialnych) to by mnie chyba przerosło.

[mrs.solis]

Gdyby zabilo siostre badz brata (teoretycznie, bo mam tylko jedno dziecko), gdyby bylo takim psychopatycznym zjebem, ktory w okrutny sposob zabilby kogos niewinnego ,cos jak mordercy Tomka Jaworskiego czy Jolanty Brozowskiej, oraz gdyby chcialo zabic mnie i meza.

[sofia_87]

Zgadzam się, myślę tak samo.
Czulabym też dystans gdyby było okrutne wobec zwierząt

[gulcia77]

Tyle o sobie wiemy, ile nas sprawdzono. Nie znoszę takich teoretycznych gdybań, w obliczu jakichś przerażających tragedii. Nie wiem i mam nadzieję, że nigdy nie będę musiała tego wiedzieć. Za to na pewno mogę pracować nad sobą, budować relacje i więzi rodzinne, traktować chłopa i dziecko z całym szacunkiem i miłością, jakie potrafię okazać, uczyć, poświęcać czas, a jednocześnie szanować ich autonomię i odrębność. Wymagając jednocześnie tego samego wobec mnie. Stan idealny nigdy nie będzie osiągalny, bom tylko człowiekiem. Ale z odpowiedzialności to nie zwalnia.

[majenkir]

Znęcania sie nad zwierzetami bym nie wybaczyla.

[kosmos_pierzasty]

Raczej nie. Ale kto wie... Mam nadzieję, że nie zostanę nigdy skonfrontowana z takim problemem.

[escott]

Okrucieństwa wobec zwierząt i ludzi. Wiele form głupoty tez utrudniłoby mi podtrzymywanie więzi.

[cosmetic.wipes]

Nie wiem. I mam nadzieję, że nie będę się musiała dowiedzieć.

[kkalipso]

Cała lista. Dobry ze mnie człowiek i wyrozumiały jednak są granice.

[scarlett74]

Trzymam się zasady "nigdy nie mów nigdy..." Życie jest nieprzewidywalne, nawet jak komuś się wydaje, ze ma nudne i do wyrzygania przewidywalne😉

[miss_fahrenheit]

Trudno jest wypowiadać się z całą stanowczością, bo dopiero będąc postawioną w konkretnej sytuacji, przekonałabym się, czy umiem wybaczyć. Podejrzewam jednak, że byłoby mi ciężko w przypadku:
- okrucieństwa w dużej skali (morderstwo, zgwałcenie, bestialstwo wobec zwierząt etc.)
- odrzucenia własnego dziecka (np. po odejściu od partnerki)

[lot_w_kosmos]

Nie wiem.
Podejrzewam, że dziecku wszystko jednak można wybaczyć.

Ostatnio czytałam, że podobno na pogrzebie tego 10 letniego Adasia, którego zasztyletował brat o konsolę, ksiądz prsytoczyl słowa matki.
Matka podobno powiedziała, że mimo rozpaczy wesprze tego starszego syna mordercę jej młodszego....

[jusytka]

Nigdy nie mów nigdy...

[kermicia]

Dopóki jest dzieckiem, chyba wybaczyłabym wszystko. Gdy będzie osobą dorosłą, zrobi się cała lista rzeczy niewybaczalnych. Choćby znęcanie się nad zwierzętami, pedofilia, handel ludźmi... Co nie znaczy, że nie odwiedzałabym w pierdlu i nie słała paczek.

[aandzia43]

Nie potrafiłabym kochać socjopaty, nawet gdyby był moim dzieckiem. Przewiny nie będące wynikiem permanentnego braku empatii i poczucia moralności nie zaowocowałyby raczej odrzuceniem dziecka.

[z_lasu]

Od młodości mam problem ze słowem "wybaczyć" - nie do końca rozumiem co ono tak naprawdę znaczy. Myślę, że byłoby mi bardzo trudno wybaczyć krzywdy wyrządzane długotrwale i z premedytacją czy też czyn wyrządzony ze szczególnym okrucieństwem.

Uważam natomiast, że matka to ta, która mordercę odwiedza w więzieniu. Aczkolwiek biorę pod uwagę, że w przypadku psychopatów ta miłość może okazać się niemożliwa nawet dla matki.