Nietakt ?

[geranium]

Co pomyślałybyście o świeżo upieczonej mamie, która...

Jest 3 tygodnie po porodzie a rodzina (rodzice, teściowie, siostry i bracia) domaga się ujrzenia nowonarodzonej pociechy. Wcześniej widzieli tylko zdjęcia i nagrania.
A więc świeżo upieczona mama wyznacza na odwiedziny dzień x.
Rodzina przyjeżdża z prezentami dla dzidziusia, a mama dzidziusia zamyka się w pokoju obok i nie wychodzi do gości (powodem jest to, że wstydzi się nadmiaru kilogramów i zmian w swoim wyglądzie zewnętrznym: napompowane od tłuszczu policzki, nadęty brzuch itp)
Gości przyjmuje ojciec dziecka.
Nietakt ? Dziwactwo ?
PS tą świeżo upieczoną mamą byłam ja, 13 lat temu...
Tak mnie wzięło na wspominki

[bylam.stara.mostowiakowa]

Przede wszystkim nietakt popełniła rodzina, że się tak wpraszała.

[geranium]

3 tygodnie to nie 3 dni...
I tak sobie myślę, że chyba lekko przegięłam wtedy.

[panna.nasturcja]

A jakie ma znaczenie czy 3 tygodnie czy 3 dni? Nawet gdyby to były 3 miesiące to nikt nie ma prawa domagać się wizyty, jak ktoś chce mieć gości to ich zaprasza.
Po narodzinach dziecka dzwoni się do świeżo upieczonych rodziców z gratulacjami i spokojnie czeka kiedy będą gotowi by nas zaprosić,

[ga-ti]

Żartujesz? Jak moja córka urodzi dziecko to ja mam czekać 3 miesiące na zaproszenie?

15 lat temu pokochałam matkę jednej ze współpacjentek na położniczym, która przyjechała z całą paczką jabłek zapiekanych w cieście i słojem rosołu własnej roboty i częstowała nas - młode matki, bo musimy nabrać sił. O, taką rolę ma matka młodej matki, a nie czekanie 3 miesiące na zaproszenie by wnuczka ujrzeć.

[panna.nasturcja]

A niby dlaczego nie? Ona rodzi dziecko a nie małpkę od oglądania.

[ga-ti]

Masz dzieci?
Bo to moja córka, która jest w niesamowitym momencie swojego życia, bo chcę razem z nią dzielić jej radość, pomóc w codzienności, wesprzeć w trudnościach. Przytulić! A dziecko jest moim wnukiem/wnuczką, częścią rodziny, kimś dla mnie bardzo bliskim, kochanym.
I owszem, moja córka dzieli swoje szczęście z ojcem swego dziecka, układają sobie relacje we trójkę, ale całkiem normalne jest też to, że ja jako matka i babka mam potrzebę kontaktu z moją córką i jej dzieckiem. Tak po prostu, bo ich kocham.

[35wcieniu]

Jak ty chcesz i ona chce to problemu jakby nie ma. Ale jak ona nie chce to twoje chciejstwo się na nic nie przyda.

[auksencja15]

Strasznie inwazyjna baba z Ciebie

[veryvery]

auksencja15 napisała:

> Strasznie inwazyjna baba z Ciebie

I egzaltowana

[arthwen]

To, że ty chcesz, to jedno. Ale w całym tym wywodzie nie wspomniałas ani słowem o tym, czego chce córka.
Jeśli ona podziela twoje uczucia i chce żebyś jej towarzyszyła w tym to świetnie. Tylko nie wygląda na to, że w ogóle wzięłaś to pod uwagę, że mogłaby nie chcieć.

[ga-ti]

Moja córka jest nastolatką, mam nadzieję, że jeszcze trochę lat minie, zanim matką zostanie. I mam nadzieję, że nasze relacje przez ten czas nie ulegną diametralnej zmianie, tak, że nie będzie chciał mnie widzieć przez kilka miesięcy, czy się będzie wstydziła mi pokazać, bo nie zdążyła schudnąć po porodzie.
Takie zachowanie zapaliłoby mi lampkę w głowie, że coś się dzieje nie tak.

[arthwen]

Jak twoja córka będzie miała własne dziecko (zakładamy, że w stałym związku, jako samodzielna dorosła osoba), to najważniejszymi osobami w jej życiu będzie to dziecko i ojciec tego dziecka. A nie ty. Nastawiaj się psychicznie, bo chyba trochę ci zejdzie, a nie wiadomo ile masz czasu

[sylwianna2018]

ga-ti napisała:

> Moja córka jest nastolatką, mam nadzieję, że jeszcze trochę lat minie, zanim ma
> tką zostanie. I mam nadzieję, że nasze relacje przez ten czas nie ulegną diamet
> ralnej zmianie, tak, że nie będzie chciał mnie widzieć przez kilka miesięcy, cz
> y się będzie wstydziła mi pokazać, bo nie zdążyła schudnąć po porodzie.
> Takie zachowanie zapaliłoby mi lampkę w głowie, że coś się dzieje nie tak.


Dajże spokój mam fantastyczne relacje z moją mamą ale po porodzie przez 3 dni w szpitalu i 2 w domu nie chciałam żadnych gości i mój mąż był odpowiedzialny by tak zostało. Źle się czułam, miałam problem z karmieniem i nic do rzeczy nie miało jak bliskie mam relacje z mamą i tatą. Chciałam koło siebie tylko męża. Potem było już ok, rodzice przyszli w 5 dniu życia małej ją oglądać. Mama długo przychodziła mi pomagać. Ale jakie to szczęście, że nie była jak ty i nie zwaliła mi się na oddział bo nas kocha i musi zobaczyć - nieważne co ja czuję. Sensowna relacja z dorosłym dzieckiem to miłość i uznawanie dziecka za odrębnego człowieka. A co gdy twoja córka będzie chciała być w pierwszych dniach z dzieckiem i mężem? Będziesz się dobijać do drzwi, na siłe wleziesz na oddział? Mnie absolutnie nie chodziło o wygląd, po prostu tak czułam w tamtym momencie, że nie chcę z nikim gadać. Teściowie przyjechali dopiero jak mała miała dwa tygodnie. Choć pewnie mąż nie miał łatwo, bo teściowa gdybym była jej córką to pewnie by siłą wlazła. Rozumiem autorkę postu - hormony po porodzie, często baby blues i człowiek nie jest sobą. I ma do tego prawo.

[ga-ti]

Czyli Twoja matka przyszła w 5 dniu, a ja odpisuję na post, w którym autorka twierdzi, że i 3 miesiące rodzica mogą sobie czekać na zaproszenie i to jest ok. Otóż w normalnej rodzinie, z normalnymi relacjami to nie jest ok.
Do mnie do szpitala przyjeżdżał tylko mąż, raz brat, raz przyjaciółka (na 3 porody), do innych dziewczyn bardzo różnie.
Mama przyjeżdżała zawsze po kilku dniach na tydzień, robiła zakupy, gotowała, zajmowała się starszymi dziećmi, którym takie zainteresowanie było bardzo potrzebne.
Tak, zamknijmy się na 3 miesiące w domu, a później dziwmy, że noworodek prezentu pod choinkę nie dostał, że chora matka nie ma jak się dzieckiem zająć i nie ma kto jej pomóc, że nikt nie zauważył depresji poporodowej.

[kloi0505]

Nie ma dzieci, nigdy nie była dzieckiem, rodzina i znajomi też nie mają dzieci. Mieszka na Marsie i dziecko widziała raz, na obrazku.

[panna.nasturcja]

Ależ ja najzupełniej rozumiem, że chcesz z nią dzielić radość.
Ale odwiedziny zależą od tego czy ona chce ją dzielić z Tobą i czy już w tym momencie, a nie od Twojego chcenia.

[arwena_11]

Moi rodzice też mi obiady przywozili - bo szpitalne do jedzenia się nie nadawały. Nie, wróć -mój przyszły mąż po pracy je chętnie zjadał. A ja staczałam walki z salowymi, które mi nietknięte talerze chciały zabierać .
Moja mama też poustawiała do pionu salowe, jak zobaczyła zakrwawione prześcieradła. Było nas na sali 6 i jako jedyne miałyśmy zmieniane codziennie, a czasami częściej prześcieradła i podkłady. Moja mama wpadała codziennie z obiadem, więc miała okazję zobaczyć.
Dzięki mojej mamie też jedna dziewczyna trafiła do izolatki. Jej dziecko zaraz po porodzie zostało przewiezione do Międzylesia, a ją dali na salę z 5 kobietami ze ślicznymi zdrowiutkimi noworodkami. Cały czas płakała, bo była sama, komórka jej się wyładowała ( to był rok 2000 - więc komórki nie były tak popularne jak teraz ), mąż pojechał z dzieckiem. A pielęgniarki stwierdzały, że nie ma wolnej sali - więc ma leżeć tu. No cóż sala się znalazła, dziewczyna do męża zadzwoniła z komórki mojej mamy i się trochę uspokoiła, że operacja się udała.

[ga-ti]

A jednak takie mamuśki się bardzo przydają

[arwena_11]

Nie mój przyszły mąż - a mąż. Miałam w głowie inne zdanie - mój przychodzący po pracy mąż je chętnie zjadał.

[memphis90]

Tak, przegięłas, ale możesz to zwalić na odpieluchowe zapalenie mózgu. Chyba ze oddałaś dziecię babciom i oddaliłas sie na zasłużoną drzemkę, wtedy jesteś w 100% usprawiedliwiona. Koleżanka mojej siostry w analogicznej sytuacji zapunktowała sie razem z dziecięciem w sypialni i robiła dramy, ze nie da, nie wyjdzie, nie pokaże…

[gama2003]

To okres ochronny i nie strzela się komentarzami o żadnych nietaktach.
Mama nówka sztuka mogła równie dobrze nie mieć chwiliowo sił nawet rzęs unieść a co dopiero gości oglądać.
Prawo jest robić co dusza dyktuje.

[geranium]

Pamiętam, że wszyscy wynieśli się po 5 minutach. Nikt nie chciał kawy/herbaty. Chyba wyczuli, że coś nie gra

[nangaparbat3]

Jak dla mnie byłaś wówczas w fatalnym stanie, mam nadzieję, że długo to nie trwało. Kwestia nietaktu w tej sytuacji jest bezprzedmiotowa.

[summerland]

Ale chyba oni jej nie wypominali tegi nietaktu.
Dla mnie troche dziwne zachowanie, w koncu to najblizsza rodzina, chyba ja widzieli przed porodem, wiec nie mysle, ze by sie bardzo dziwili jej wygladem. A pozatym chcieli zobaczyc malenstwo, to triche dlugo 3 tygodnie czekania.

[arthwen]

Biorąc pod uwagę burzę hormonalną jaką przechodzi się tak świeżo po porodzie (tak, 3 tygodnie to nadal świeżo), to naprawdę nie jest nic dziwnego.

[summerland]

Dla mnie jest jezeli chodzi o najblizszych-rodzicow w tym wypadku.

[hosta_73]

Nietakt i dziwactwo.

[bergamotka77]

hosta_73 napisał(a):

> Nietakt i dziwactwo.
>

Zgadzam się. To najbliższa rodzina i nie przyjechali chyba oceniać jej figury. Ja od razu po porodzie widziałam się z rodzicami i bratem, a po 3 tygodniach człowiek się już ogarnął z nowym trybem życia.

[hosta_73]

Żadna kobieta nie musi się "ogarniać" trzy tygodnie po porodzie, bo to nie konkurs i może trwać ile trzeba ale o powód ukrywania się przed ludźmi - nadmiar kilogramów, napompowane od tłuszczu policzki, nadęty brzuch itp.
Po dalszych komentarzach autorki wnoszę, że to jakiś poważniejszy problem (dieta 800 kcal. itp) a nie dziwactwo.

[marion.marion]

Też uważam że nietakt. Mogła wyjsc chociaż na chwilę i posiedzieć z 15 minut z rodziną. Po 3 tygodniach to ja dawno sama z wózkiem po całym mieście spacerowałam, wchodząc do rodziców i brata przypadkiem. Pierwsze spacery robiłam jeszcze zanim mi szwy ściągnęli, ale rozumiem że niektóre kobiety mogą dużo później do siebie dochodzić, a i dziecko nie zawsze takie bezproblemowe jak moje, że śpi pierwsze pół roku tylko z przerwami na karmienie.

[emateczka]

Przypadkiem wchodziłaś do rodziców i brata? To jednak jakiś problem miałaś, niekoniecznie z wagą i wyglądem

[panna.nasturcja]

Nietaktem jest domaganie się ujrzenia nowo narodzonej pociechy, to nie zoo.

[angazetka]

Po trzech tygodniach nadal?

[marta.graca]

A co, trzy tygodnie to dużo? Niektóre kobiety mają tak trudne ciąże i porody, że latami dochodzą do siebie.

[angazetka]

Pytam, bo za miesiąc mnie to czeka A trzy tygodnie to wydaje się sporo jak na nieokazywanie dziecka rodzinie, ale nie mam doświadczenia.

[marta.graca]

No, to na podstawie doświadczeń moich znajomych powiem ci, że bardzo mało. Ale rodzina pewnie i tak będzie się pchać zobaczyć 3 dni po porodzie

[angazetka]

Plus taki, że rodzice męża w innym kraju

[marta.graca]

A Twoi?

[arthwen]

Naprawdę, czasy kiedy dziecko trzeba było "okazywać" wydawało mi się, że dawno (i słusznie) mineły

Przy czym u mnie teściowa była już następnego dnia w szpitalu, ale ja się czułam pełna szczęścia i chciałam się pochwalić tym cudem, który wyprodukowałam własnomacicznie

[arkanna]

Latami powiadasz?

[maleficent6]

Tak, latami. Co cię dziwi?

[panna.nasturcja]

Zawsze. Co to za pogląd, że dziecko służy do oglądania i goście mają prawo przyjść obejrzeć?

[hosta_73]

Dziecko to wielka radość, nie tylko dla rodziców. Krótkie odwiedziny, żeby zobaczyć malucha i jego rodziców to chyba nic dziwnego wśród bliskich sobie ludzi?

[35wcieniu]

Nic dziwnego. Podobnie jak uszanowanie decyzji młodej matki o tym żeby z tym poczekać. Także nic dziwnego wsrod bliskich ludzi.

[hosta_73]

" Podobnie jak uszanowanie decyzji młodej matki o tym żeby z tym poczekać."

Oczywiście. Choć dziwnie bym się czuła gdyby moja córka, wyznaczyła mi termin pierwszej wizyty np. za dwa tygodnie. Pewnie dlatego, że mam własne, dobre wspomnienia z obecności mamy przy mnie w połogu. Ale każdy ma inne potrzeby

[marion.marion]

Ja byłam mega szczęśliwa po porodzie. Jak tylko dali mi dziecko, to dzwonilam do mamy i taty żeby od razu przyszli oglądać (była godzina 20.35). Teść wpadł na drugi dzień z kwiatkami.

[panna.nasturcja]

Nic dziwnego. Ale o tych odwiedzinach decydują gospodarze czyli rodzice malucha, zapraszając bliskich. A nie owi bliscy.

[maleficent6]

Tak, nadal. Jeśli mama poczuje gotowość to zaprasza gości i tyle. Jeśli nie zaprasza, to widocznie ma powód.
Nietaktem jest wypraszanie się i ciągle pytanie 'a mogę przyjechać' lub o zgrozo! przyjeżdżanie bez zapowiedzi.
Sytuacje są różne i różne są stosunki rodzinne. To moje dziecko i mój dom.

[danaide2.0]

Szkoda mi jej. Zaszczuta jak zwierzę. Ale które zwierzę po porodzie unika kontaktów z powodu fałdki tłuszczu?

[geranium]

Całe życie, wychodząc do ludzi, byłam zrobiona na tip - top.. to co zobaczyłam po porodzie przerosło mnie totalnie. Nie poznawałam siebie w lustrze

[angazetka]

Ale różniło się jakoś szokująco od tego, co widziałaś tuż przed porodem?

[geranium]

Przed porodem to ja 8 tygodni spędziłam w domu, nie widząc się z rodziną. Z powodu tuszy nie miałam siły na spacery, nikogo nie zapraszałam do siebie (nie chciałam aby widzieli mnie w takim stanie).
Czułam się parszywie. Do tego ból kręgosłupa i fizyczne dolegliwości. Psychika siadła mi całkowicie. Dół za dołem.
A więc dla kogoś, kto widział mnie 3 miesiące wcześniej, w moich wyobrażeniach, byłam nie do poznania.

[hosta_73]

"A więc dla kogoś, kto widział mnie 3 miesiące wcześniej, w moich wyobrażeniach, byłam nie do poznania. "

Nie wiem jak wyglądałaś ale na 100% przesadzasz.

[geranium]

hosta_73 napisał(a):

> Nie wiem jak wyglądałaś ale na 100% przesadzasz.

No właśnie
I tak sobie myślę, że nie pozwoliłam sobie/nie dałam szansy aby jakoś powoli dojść do siebie.
Bo ja chciałam już, teraz, za minutę!
A nie za parę miesięcy.
Chciałam za wszelką cenę odzyskać SIEBIE w dawnej postaci. Tak bardzo, że przechodząc na 800 kcal/dobę nie byłam w stanie karmić dziecka piersią bo ledwo żyłam... a więc dziecię było na butelce a ja na głodówkach
Teraz to chyba inaczej bym to rozegrała. Zdecydowanie.

[summerland]

Do mnie przyszla sasiadka jak akurat karmilam w lozku, przerwalam na chwile ale bylam nadal w lozku. Ona na szczescie tylko na moment przyszla zobaczyc dzidzie I przekazac prezent

[arthwen]

W popkulturze przez lata pokutowało, że po porodzie to takie myk, rodzisz i masz być znowu szczupła, w końcu już w ciąży nie jesteś.
Znam ludzi, dla których to był szok, że po porodzie wygląda się nadal jakby się było w ciąży, tylko mniejszej

[angazetka]

Dosłownie wczoraj gadałam o tym z mamą. Że brat mego ojca, widząc matkę mą w te kilka dni po porodzie, spytał: A to nie wszystko urodziłaś?

[hosta_73]

Ja byłam nakrapiana jak indycze jajo . Na szczęście szybko zeszło.

Z komentarzy wnioskuję, że podejście zależy od stosunków w rodzinie. Osobiście cieszyłam się gdy najbliższa rodzina wpadła zobaczyć malucha. Nie musiałam koło nikogo skakać bo sami się obsługiwali, poza tym był mąż. Nikt nie siedział długo. No i moja mama otoczyła mnie opieką, nie martwiłam się o obiady itp. Odwdzięczę się kiedyś i pomogę córce lub synowej

[arkanna]

Boszz ale jesteś zakompleksiona

[z_lasu]

> Ale które zwierzę po porodzie unika kontaktów z powodu fałdki tłuszczu?

A które zwierzę po porodzie NIE unika kontaktów? To chyba dość naturalny odruch, nawet u zwierząt stadnych.

[danaide2.0]

Eee... w sumie nie wiem. W moim domu rodzinnym rozmnażały się tylko gupiki, a z filmu "Marsz Pingwinów" nie wynikało, by się pingwiny z małymi jakoś separowały. Matki przekazywały jaja ojcom i szły się najeść na zapas.
Poza tym nie manipuluj - "z powodu fałdki tłuszczu" to nie to samo co "z powodu chęci zapewnienia sobie i dzieciakom spokoju".

[z_lasu]

Eee... w sumie to miałam na myśli ssaki i to dokładnie łożyskowe (bo tych - o ile mi wiadomo - dotyczy poród). Nie widzę manipulacji w moim toku rozumowania. Wydaje mi się całkowicie naturalne, że matka po porodzie odczuwa potrzebę odseparowania się od stada. To wszystko.

[arthwen]

Tak jakby wiesz, wyklucie się jaja nie jest obciążające dla organizmu matki

[danaide2.0]

Tak jakby nie wiem, nigdy się nie rozmnażałam przez złożenie jaja, ale wszystko przede mną ;P Jednak pingwiny tak lekko nie mają!
Po porodzie nie separowałam się szczególnie, ale i specjalnej wędrówki ludów nie doświadczałam.
Z perspektywy czasu widzę nietakt niektórych, ale wtedy miałam inne podejście. Również do swego ciała.

[ga-ti]

Nie wiem, czy nietakt, raczej jakieś dziwne postrzeganie siebie, dziwne relacje w rodzinie, dziwne oczekiwania wobec świeżej matki lub tylko Twoje wyobrażenia tych oczekiwań. Albo coś tu nie grało, albo Twoje hormony świrowały
A rodzina jak, obraziła się?
No i o ile teściowie, czy dalsza rodzina przyjeżdża do młodej matki z wizytą, o tyle własna matka w takich okolicznościach ma nieco inny statut niż statut gościa, tak mi się wydaje.

[geranium]

Nie obrazili się.

[kk345]

>własna matka w takich okolicznościach ma nieco inny statut niż statut gościa, tak mi się wydaje.

Status. Status może mieć inny.

[panna.nasturcja]

Własna matka ma taki status jaki jej nada córka, ani trochę inny.

[borsuczyca.klusek]

I tak wszyscy zwalili się jednego dnia? I nikt nie wpadł na to by jakoś odciążyć młodą matkę? Tak to gruby nietakt 🙄

Tylko nie mów, że ktoś Ci w święta tym wspomnieniem rzygnął 😒

[geranium]

Po paru minutach wynieśli się. Spojrzeli na dziecię, zostawili prezenty i grzecznie na paluszkach wycofali się w stronę drzwi

[borsuczyca.klusek]

Przynajmniej tyle dobrego, że nikt nie zaczął jaj wysiadywać 🙄

[arkanna]

Ale te emotki na końcu każdej twojej wypowiedzi są wkurzajace

[kloi0505]

Zwalili 🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄?

[la_mujer75]

18 lat temu byłam świeżo po porodzie- 6 doba (jeszcze szwy miałam i robiły mi się hemoroidy- pierwszy raz w życiu ), dziecko od porodu nie chciało spać, wszystko mnie bolało, byłam mega niewyspana, etc. - przyjechała teścowa, teśc i mąż brata ze swoją żoną. Siedzieli iles godzin. do jakieś 23.00 .
Wnuka i bratanka przez chwile "podziwiali", bo syn ryczał non stop, więc z ulgą odetchnełi, jak zamknełam się z nim w sypialni.
I siedząc w tej sypialni, usiłując karmić/bujać/uśpić syna , pomyślałam sobie, że nietaktem jest przyjechać do kobiety w połogu i tyle godzin siedzieć " w gościach" , wrrr....
I tak, jak jeszcze szwagierkę rozgrzeszałam (bo dzieci jeszcze wóczas nie miała), to się dziwiłam (i wkurzałam ), że teściowa totalnie nie pomyślała, jak ja mogę się czuć- z bolącą duda, cyckami, zmęczona, niewyspana, etc.
I obiecałam sobie, że nigdy czegos takiego ewentualnej synowej nie zrobię.
Udało mi się, że syn na chwilę zasnął, wyszłam do nich. W salonie stała deska do prasowania. Ze stertą prania. Wzięłam się za prasowanie. Potem teściowa ponoć była oburzona, że ja prasowałam, majac gości, wrrr...

Według mnie - każda babka w połogu zasługuje na całkowite rozgrzeszenie ! Całkowite.

P.S. gruba też byłam. W nic nie wchodziłam po porodzie. Wystąpiłam w ciuchach ciążowych. Też mnie to wkurzalo. Oczywiście teściowa musiała rzucić komentarz, że ona ze szpitala wychodziła w ciuchach sprzed ciąży...

[gama2003]

Przy desce do prasowania byłam pewna, że ktoś się rzucił do pomocy. Jednak nie...

[la_mujer75]

Nie, nie. Po kilku latach szwagierka mnie przeprosiła za tamtą wizytę. Mówiła, że nie zdawała sobie sprawy, jak człowiek się czuje po porodzie. I że jej wtedy nie przyszło do głowy, że ja nie jestem w nastroju na takie wizytki i że powinna mi pomoc, a nie dziwić się, że ja z takim wkurwem na gębie prasowałam te kaftaniki...

[panna.nasturcja]

Je też.

[gr.ruuu]

Tatuś noworodka mógł powiedzieć rodzinie: wybaczcie, ale ja wam podam kawę i będę prasował, bo sterta się zebrała

[la_mujer75]

O tatusiu pisałam, że totalnie nie umiał się odnaleźć w nowej dla niego sytuacji.

Gdyby mój syn siedział sobie w salonie i radośnie z nami gadał, a ja bym wiedziała, ze w innym pokoju siedzi ( na bolacym odwłoku) synowa, która kilka godzin walczy z ryczącym dzieckiem, to był synusia osobiście pogoniła, aby się wział za robotę, nie mówiąc o tym, ze bym nie siedziała w gościach tyle czasu...

[hosta_73]

la_mujer75 napisała:

> Gdyby mój syn siedział sobie w salonie i radośnie z nami gadał, a ja bym wiedzi
> ała, ze w innym pokoju siedzi ( na bolacym odwłoku) synowa, która kilka godzin
> walczy z ryczącym dzieckiem, to był synusia osobiście pogoniła, aby się wział z
> a robotę, nie mówiąc o tym, ze bym nie siedziała w gościach tyle czasu...
>

Dokładnie tak.

[geranium]

Współczuję.

[ga-ti]

Gdybym wychodziła ze szpitala w ciuchach sprzed ciąży to by i dupa zmarzła

Nie no, nie opowiadajmy bajek, przez 2-3 dni nie wracamy do swojej figury, nie ma takiej siły. Owszem, niektóre kobiety chudną bardzo szybko i potrafią ważyć mniej niż przed ciążą (ja tak miałam przy pierwszym dziecku, karmienie, wieczne karmienie, całkowite niewyspanie, kolki i ciągłe ulewanie, trzy godzinne spacery co dziennie bo tylko wtedy dziecko spało, gdy wózek się telepał, alergia dziecka i moja dieta i skutki były, jednak pociągnęły za sobą też niefajne skutki długofalowe), ale większość potrzebuje czasu i wysiłku jednak.

Moja teściowa nie rwała się do pomocy, ale też nie przeszkadzała, była bardzo taktowna i to mi wystarczyło.

[arwena_11]

Kto nie wraca, ten nie wraca. Moja osobista matka ze szpitala wyszła w ciuchach sprzed ciąży. Mam zdjęcia i widzę.
Ja jak urodziłam syna - miałam 3 kg więcej niż przed ciążą ( 10 kg zeszło w szpitalu - z czego 4 to dziecko ). Ale biodra mi się rozeszły. Do tej pory pamiętam histerię jaką urządziłam 2 tygodnie po porodzie, że nie mieszczę się w jeansy sprzed ciąży. Bo jak to tak. W pasie się zapięłam, ale w biodrach zabrakło 4 cm
Moja mama wezwana przez mojego męża -zabrała mnie do sklepu na zakupy, bo nie miałam w czym wyjść z dzieckiem na spacer. Bo przecież w dresie nie wyjdę .

[daisy]

I jeszcze słońce ci z d*** świeciło tak jasno, że w sklepie wszyscy klaskali.

Jezu, wybaczcie, ale nienawidzę takich głupich przechwałek tylko po to, żeby dobrze wypaść na czyimś tle.

[arwena_11]

Ale jakie głupie przechwałki -stwierdzam fakt. Tak po prostu było. Po urodzeniu córki już tak fajnie nie było, bo i więcej w ciąży przytyłam ( większość przeleżałam i nie rzygałam pierwszych 5 miesięcy ( jak z synem ), tylko mnie mdliło ).
Ale po urodzeniu córki - nie miałam już oczekiwań, że od razu się zmieszczę w ciuchy przed ciążowe. Do tego było lato - więc mogłam latać w kieckach sprzed ciąży, bo akurat miałam kilka takich oversizowych, w których chodziłam i w ciąży i przed. Więc jakoś szoku nie przeżyłam

[pure_cashmere]

Zadne przechwałki, mnie po ciąży zostało też tylko 4 kg, ale za to nie byłam ich w stanie zgubić przez nastepne 3 lata...

[manon.lescaut4]

Dokładnie
To powiedz jeszcze arwena, jakim cudem zapielas w pasie dżinsy, których nie przecisnęłas przez biodra? 😄

[arwena_11]

A skąd ci wyszło, że nie przecisnęłam się? Na tyłek weszły - tylko suwak nie chciał się dopiąć.
W pasie tamtych czasach miałam ok 30 cm mniej niż w biodrach.

[manon.lescaut4]

No sama napisałaś, ze brakło 4 cm w biodrach.

[arwena_11]

No a gdzie masz suwak? Zapięłam się na guzik w pasie i nie mogłam dopiąć suwaka - bo właśnie zabrakło mi 3-4 cm.
A zawsze nosiłam spodnie z wysokim stanem.

[veryvery]

arwena_11 napisała:

> na spacer. Bo przecież w dresie nie wyjdę .

A dlaczego nie?

[arwena_11]

Teraz nie mam problemu. Wtedy miałam 25 lat i dres to nie był strój na wyjście do ludzi . Człowiek jak młody to głupi.

[brenya78]

Ja po urodzeniu córki ważyłam najmniej od 10 lat. Ciąża wyciągnęła ze mnie wszelki tłuszcz. Przytyłam w ciąży jakieś 2-3 kg, wiec jak dziecko wyszło i wszystko inne to byłam szczupła jak szczypiorek. Bardzo się lubię z tamtego okresu. Coś chyba za coś bo posypałam się po ciąży fizycznie - bóle stawów, nadgarstków, trwało to z pół roku. Ale szczupła byłam bardzo. W dodatku żarłam i nie tyłam bo wszystko szło w karmienie piersią. Cudowny okres pod tym względem.

[mgla_jedwabna]

To chyba teściowa miesiąc po porodzie z tego szpitala wychodziła...

[arkanna]

Współczuję, ale co miałaś w głowie żeby w tamtym momencie brać się za prasowanie. Podejrzewam że gdyby nie goście też padając na twarz po całym dniu zamiast położyć się spać zaczęłabys prasować. Aż mam ochotę zacytować tris

[la_mujer75]

Teraz to bym weszła i zapytała się, dlaczego nikt mi nie pomógł?
Wtedy byłam ogłupiała cała sytuacją, obolała, nieśpiąca od tygodnia (bo porod zaczął się z soboty na niedzielę, a urodziłam w pierwszych minutach poniedziałku i dziecie od samego pojawienia na świecie dawało mi ostro w kosc, a wizyta był dokładnie w sobotę), a wdrukowane miałam, że powinnam wszystko umieć ogarnąć, prawda?
Zewsząd słyszałam, że inne to sie nudzą po porodzie, bo dziecko śpi,a skoro twoje tak płacze i nie masz czasu na nic, to znaczy, że cos z tabą jest nie tak...
teraz to bym pogoniła całe towarzystwo z meżem na czele, ale wtedy nie miałam tej wiedzy i doświadczenia, co teraz.

[arwena_11]

A trzeba było brać przykład ze mnie .

[brenya78]

Mnie to nurtuje po xuj ty te kaftaniki prasowałaś? W życiu nic nie uprasowalam takiemu małemu dziecku. Po co?

[marion.marion]

Ja też nie prasowałam.

[mia_mia]

Ja uwielbiałam prasowanie i układanie tych maleńkich ciuszków, jak teraz patrzę ile tego miałam (zachowałam dla potomnych) i ile to kosztowało, to mi słabo, jak bym teraz miała dziecko to by nie było ubieranie w RL, TH czy inne cuda a w Pepco😀

[la_mujer75]

Od swojej matki słyszałam, że ona nam (bratu i mnie) do roku prasowała, bo zarazki, bo nie mogło być zagięc, bo delikatne ciałko, etc.
Starszemu do 9 miesiąca prasowałam, Młodszemu do 2 miesiąca. Gdybym miała trzecie, to zakładam, że nic bym nie prasowała

[sportowaemama]

Jak byłam świeżo upieczoną mamą to przyjmowałam tylko rodziców własnych i męża. Nie wstydziłam się przed nimi .

[arwena_11]

Moi rodzice byli w szpitalu kilka godzin po narodzeniu wnuka, a później wnuczki. Niestety teściowie też.
Chyba w 2 dobie do szpitala przyszła moja siostra cioteczna i przyjaciółki.
Tak naprawdę przeszkadzali mi tylko teściowie - bo po prostu byli dla mnie obcy.

[la_mujer75]

O, tak. Wizyta teściów w szpitalu ( a już zwłaszcza teścia) to wyjątkowo krępująca sprawa.

[marion.marion]

Serio? Ja mojego uwielbiam i w ogóle się przy nim nie wstydzę. Przyjechał z kwiatami po porodzie do szpitala.

[mia_mia]

Dla ciebie byli obcy, ale dla ojca dziecka nie, a dziecko nie było twoje tylko wasze

[arthwen]

Nie, sorry, ale to nie ojciec dziecka rodził. Decyzja tutaj jest w 100% położnicy (swoją drogą koszmarne słowo!) i jeśli ona sobie nie życzy to wara.

[mia_mia]

Rodzice męża nie muszą oglądać położnicy, mąż może pokazać dziecko na korytarzu, z drugiej strony tą samą położnicę i jej dziecko najczęściej oglądają także rodziny i znajomi wszystkich osób odwiedzających.

[arwena_11]

I to było bardzo wkurzające. Te korowody odwiedzających. Na szczęście wyszłam w 3 dobie z synem. Jak rodziłam córkę - to prosto z sali pooperacyjnej się przeniosłam do sali prywatnej. Moi teściowie przyjechali do szpitala z moimi rodzicami, ale moja mama wyniosła im wnuczkę przed salę na chwilę. Zostawiła ją pod czujnym okiem mojego męża i poleciała załatwiać mi salę ( bo jakaś salowa powiedziała, że zwolniła się sala prywatna - i trzeba natychmiast rezerwować ). Jak załatwiła - to moi rodzice zgarnęli moich teściów do domu, bo ja muszę odpocząć.
Przyszli dopiero chyba po 3 tygodniach, jak już doszłam do siebie. Moi rodzice byli codziennie - bo przynosili mi obiady. Z córką byłam w szpitalu 10 dni,

[mia_mia]

Twoi rodzice tak samo wkurzali swoją obecnością inne kobiety jak ciebie wkurzali ich goście.

[arwena_11]

No nie wiem , bo to dzięki mojej mamie cała sala miała zmieniane podkłady ( czego dziewczyny na innych salach nie mogły się doprosić ).
Jak ktoś przychodził na 15-20 min, to nie był problem. Problemem była jedna - do niej przychodzili non stop. W końcu któraś jej powiedziała, żeby wyszła z dzieckiem na korytarz, bo ona chce nakarmić dziecko bez widzów.
Ja na szczęście byłam tam krótko - przyszłam z pooperacyjnej ok 13, dobę po urodzeniu syna, wyszłam ok 16 w trzeciej dobie jego życia.

[mia_mia]

Nie rób z innych kobiet i ich rodzin idiotek, którym musiała pomagać obca kobieta. Sama sobie nie mogłaś załatwić zmiany podkładu bez pomocy mamy? No może nie mogłaś, ale że inne w sali i innych salach to nie uwierzę.

[arwena_11]

No nie mogłam. Byłam kilkanaście godzin po cc.
I niestety salowe niechętnie rozdawały świeże podkłady czy prześcieradła. To był rok 2000. Nie wiem jak teraz, ale wtedy trzeba było zrobić porządną zadymę, aby wyegzekwować swoje prawa. Podobnie jak nie można było się doprosić o środki przeciwbólowe.

[mia_mia]

Moje koleżanki wtedy rodziły i radziły sobie bez pomocy mamy, także po cc, więc dało się. Pewnie na forum też są osoby, które dawały sobie radę bez pomocy mamy własnej czy cudzej, nawet ponad 20 lat temu

[arwena_11]

Możliwe, że nie miały nikogo do pomocy i musiały sobie same radzić. Też mam takie koleżanki czy przyjaciółki, które musiały sobie same radzić. I sobie radziły. Co nie znaczy, że nie chciałyby aby ktoś im pomógł.

[mia_mia]

Miały język w buzi, to zwykle wystarczy osobom samodzielnym na codzień, skąd pomysł, że twoje koleżanki, które niby nie chciały pomocy, jednak jej chciały? Twoja projekcja czy co?

[arwena_11]

Bo wiem? Bo mi mówiły? Wiesz ludzie rozmawiają ze sobą.

[mia_mia]

No tak, mówiły, Arweno, powiedz swojej matce, żeby nam pomogła, bo my nie mamy języka, nie mamy własnych rodzicielek, mężów, ojców, teściowych, sióstr, braci i nikogo na świecie, więc tylko wy nam możecie pomóc w wyrażaniu naszych potrzeb😂

[arwena_11]

Ale moja matka im nie pomagała. One chciały pomocy od swoich matek - i nie miały.

A jak pijesz do dziewczyn z sali - to tak były wdzięczne za pomoc - bo same nie mogły jej uzyskać.
Sama w nocy się zwlekłam z łóżka i poszłam po pomoc, bo dziewczyna na łóżku obok wzywała pielęgniarkę ( tym takim przyciskiem ) i nikt nie przychodził. A ona z bólu płakała. Pielęgniarki w dyżurce sobie gadały, był włączony telewizor - to nie słyszały.
Mnie mama wykupiła na noc pielęgniarkę na salę pooperacyjną. I ona zajmowała się tylko mną. Na sali były jeszcze dwie inne kobiety - zdane na łaskę pielęgniarki dyżurującej.

[mgla_jedwabna]

Ale to nie ojciec dziecka wietrzył krocze i miał nawał pokarmu.

[la_mujer75]

I popękane sutki!

[arkanna]

Ale gola chyba nie leżałas w tym szpitalu

[la_mujer75]

Ale gołymi cyckami straszyłam !

[z_lasu]

> Ale gola chyba nie leżałas w tym szpitalu

Przecież na położniczym to raczej więcej widać niż nie widać.

[ga-ti]

Co? Kobiety mają zwykle koszule przystosowane krojem do karmienia piersią, mają majtki (czas gołych tyłków minął bezpowrotnie), mają jakieś szlafroki, bluzy, sweterki, co tam wolą nosić. Co widać? Nawet stóp nie widać, bo często w skarpetkach się jest

[la_mujer75]

Miałam koszulę rozpinaną, ale cyc miałam ogromny. Niekomfortowo się czułam. I wielka podpaska między nogami.
Po pierwszym porodzie (gdzie nie spałam od samego początku dwie noce zanim syn sie pojawił na świecie) byłam potwornie oslabiona. Straciłam bardzo dużo krwi (poród naturalny, ale mnie się macica nie chciała obkurczać ). Dopiero po porodzie spuchłam (odwodniłam się i woda zatrzymała mi się w organiźmie) Miałam ileś szwów założonych, piersi poranione, wielka podpaska między nogami, dostałam opryszczki, miałam temperaturę i wyglądałm koszmarnie. To nie był super moment na wizytę obcego faceta, jakim dla mnie był teść.

[mia_mia]

Trochę wątek odszedł od tematu, gdzie od porodu minęły 3 tygodnie, a nikt nie chciał oglądać autorki (chociaż ukrywanie się było nietypowe), a dziecko.

[arwena_11]

W domu to luzik. Mogła się zamknąć w sypialni pod pretekstem snu/ściągania pokarmu czy jakimkolwiek innym. A prezentować dziecko mógł mąż.

[auksencja15]

Komu by tam teść zaglądający w krocze i cycki przeszkadzał

[mia_mia]

Moi teściowie i inne osoby, w tym przyjaciele męża, odwiedzały mnie i dziecko w pierwszej dobie, żaden nie widział mojego krocza i piersi.

[la_mujer75]

W jednym szpitalu był odpowiedni korytarz, po którym dreptały matki z "kuwetami", aby pokazać swoje cudo przychodzącym, a w drugim szpitalu był zwyczaj , że wchodzono do pokoju połoznic, bo nie było odpowiedniego korytarza.

[mia_mia]

Czyli w tym drugim krocza i cycki widzieli obcy, w tej sytuacji rodzina to najmniejszy problem

[chococaffe]

Ale to chyba zainteresowana decyduje co jest problemem a co nie? I ma do tego świete prawo.

[la_mujer75]

Jak wpadł mąz dziewczyny, z którą leżałam w sali i karmiłam swojego , to jakos nie byłam aż skrępowana, bo faceta widziałam pierwszy i za chwilę ostatni raz w życiu. Bardziej krępująca była wizyta teściów.

[laura.palmer]

mia_mia napisał(a):

> Czyli w tym drugim krocza i cycki widzieli obcy, w tej sytuacji rodzina to najmniejszy problem

Z dwojga złego lepszy obcy, których się więcej nie zobaczy na oczy, niż teść lub szwagier.

[sylwianna2018]

laura.palmer napisała:

> mia_mia napisał(a):
>
> > Czyli w tym drugim krocza i cycki widzieli obcy, w tej sytuacji rodzina t
> o najmniejszy problem
>
> Z dwojga złego lepszy obcy, których się więcej nie zobaczy na oczy, niż teść lu
> b szwagier.


Jak pomyślę, że miałoby do mnie przychodzić stado ludzi na oddział to mi słabo, teściowie, szwagier, kuzynka i 5 koleżanek. Masakra. Raz, że to chamówa wobec innych kobiet z sali, a dwa że gdy człowiek źle się czuje i jest obolały to te wszystkie gadki szmatki...

[mia_mia]

Urok rodzenia w państwowym szpitalu przed pandemią, odwiedziny w sumie bez ograniczeń, a sale i 6-8 osobowe, u mnie przewalały się „tłumy”, ale nikomu to nie przeszkadzało, bo byłam sama w sali, a mi te odwiedziny nie przeszkadzały, bo było wesoło i miło.

[marion.marion]

Ja rodziłam w państwowym i nikt po salach nie latała. Można było wyjsc z dzieckiem przed sale - były miejsca do siedzenia.

[lauren6]

Ja wychodzę z założenia, że niech się wstydzi ten kto widzi. Nie krępowałam się, że ktoś mi na cycki spojrzy. Bardziej mnie wkurwiało, że byłam zmęczona po porodzie, obolała, potrzebowałam snu, a przez pokój przetaczały się tabuny obcych ludzi pieprzących głupoty. Bo panienka z pokoju - tak jak arwenia - postanowiła zaprosić do szpitala swoje psiapsi i pieprzyły głupoty obok mojego łóżka.
Nie znoszę takich pustych ludzi, którzy zapominają co to jest szpital i mają w nosie zdrowie innych położnic.

[arwena_11]

A kto ci powiedział, że były długo? Wpadły na 15 min.
Zdecydowanie dłużej bywali goście u innych kobiet.

Za to po urodzeniu córki miałam pojedynczą prywatną salę i mogłam gości przyjmować ile chciałam i kiedy chciałam

[mia_mia]

Myślisz, ze to ucieszyło inne kobiety, że za kilka lat miałaś prywatną salę?

[arwena_11]

Biorąc pod uwagę, że na sali było nas 6 i do każdej przychodzili goście - to nikt nie miał do nikogo pretensji ( z jednym wyjątkiem - gdzie goście byli od 10 rano do 10 wieczorem - nie wiem odwiedzała ją cała dzielnica? ). Do większości goście przychodzili od 17 do 19. Czasem na 15-20 min w ciągu dnia.
I obcy mi tak nie przeszkadzali jak teściowie. Byłam naprawdę wściekła na męża - bo tego ze mną nie uzgodnił.

[mia_mia]

Zapewniam, że nikogo nie obchodziło czy odwiedzająca cię kobieta to matka, teściowa, siostra czy sąsiadka

[arwena_11]

Ponieważ do KAŻDEJ ktoś przychodził - to wizyty w OFICJALNYCH godzinach przyjęć się tolerowało. Ale te poza godzinami - już niekoniecznie.

[gr.ruuu]

Mnie odwiedzili rodzice, teściowa, pasierbica i przyjaciółka. Wszystkie wizyty były dość krótkie i bardzo miłe. Przy ostatnim porodzie tylko nie było odwiedzin.

[lauren6]

Ty też po porodzie leżałaś sama w sali czy zwaliłaś swoją rodzinę innym kobietom po porodzie?

[gr.ruuu]

W trzyosobowej, ale spotkać się można na korytarzu, są sofy, stoliki, można usiąść. Do sali to wchodził tylko mój partner z córką i potem przyjaciółka. Inne kobiety też miały gości w godzinach odwiedzin

[mia_mia]

Rodziłam w prywatnym szpitalu i jako wielki plus uważam możliwość odwiedzin wszystkich bez wpływu na komfort innych osób, przez mój pokój przez czas pobytu przewinęło się wiele osób i w sumie było to fajne, bo się nie nudziłam, i nie, nie byłam po łatwym porodzie, a po innej i trudniejszej niż zwykle cesarce.

[lauren6]

Leżałaś w pojedyńczej sali czy Twoja towarzyszka z pokoju musiała znosić nachodzenie przez tabuny obcych ludzi?

[koko8]

Wobec rodziców? Tak, nietakt. No chyba, że się tych rodziców nie lubi i wcześniej również nie utrzymuje kontaktów.

[mgla_jedwabna]

Jak rodzina zwala się na głowę gromadnie, po wymuszeniu zaproszenia, to nic dziwnego, że matka dziecka nie ma ochoty ich widzieć. Skoro chcieli oglądać dziecko jak lalkę, w odwłoku mając odczucia jego matki, to dostali, co chcieli.

[mia_mia]

A kiedy dziadkowie mogą mieć prawo chcieć zobaczyć swoją wnuczkę, żeby nie być posądzonym o wpraszanie się?

[arthwen]

Wtedy kiedy rodzice dziecka ich zaproszą.

[35wcieniu]

Jak zostaną zaproszeni?

[maleficent6]

Wtedy, kiedy zostaną zaproszeni?

[arwena_11]

A jak nie zostaną zaproszeni?

[maleficent6]

To warto zrobić sobie rachunek sumienia i zastanowić się co się spieprzyło w relacji z własnym dzieckiem, że nie chce bysmy byli obecni w tak ważnym życiowo momencie.
Uważam, że przy zdrowych, dobrych relacjach dziadkowie zostają zaproszeni i wychodzi to zupełnie naturalnie.

[chococaffe]

To warto zrobić sobie rachunek sumienia i zastanowić się co się spieprzyło w relacji z własnym dzieckiem, że nie chce bysmy byli obecni w tak ważnym życiowo momencie.

Ja potrzebowałam czasu dla siebie/dla nas a nie dlatego, ze ktoś coś spieprzył.

[maleficent6]

No dobrze, czyli kiedyś ich zaprosiłaś tak?
Arwena pyta co jeśli NIE zostaną zaproszeni. Rozumiem, że miała na myśli że wcale a nie w późniejszym terminie. Ja po urodzeniu córki przez 2,5 miesiąca nie wychodziłam z domu, nie mówiąc o jakichkolwiek gościach. (Nie było to moje pierwsze dziecko). W zasadzie pierwszych gości miałam po pół roku.

[chococaffe]

I nigdy już nie zaproszą, nigdy w życiu? A wczesniej było super Raczej wątpię.

Po prostu jedni potrzebuja więcej czasu inni mniej. A możemy spokojnie powiedzieć, że nie możemy się doczekac kiedy zobaczymy i jak będa gotowi niech dadzą znać (żeby wykluczyc sytuację, że ci akurat młodzi oczekują wpraszania i uznają za nietakt, że ktos się nie wprasza).

Rodzice, głownie matka decydują. I nic tego nie zmienia.

[bergamotka77]

No nie do końca. Kwestia relacji bo jak sa bliskie to czujesz się swobodnie z tymi osobami. Gorzej jak musisz się stroić czy odpowiednio dobrze wyglądac przed rodzicami i rodzeństwem. To dopiero porazka.

[mia_mia]

I zdrowe dziecko, bo chore to inna sprawa, przez 2,5 miesiąca nie było z tobą na spacerze, na szczepieniach?

[maleficent6]

A gdzieś tak napisałam?
Mówimy o wizytach towarzyskich chyba?
Oczywiście, że było na szczepieniach, było również u specjalistów. Na spacerze? Było w wózku w ogrodzie, niestety dalej JA nie dałam rady.

[maleficent6]

Jeszcze dopowiem, niektóre dzieci mają ojców, nie tylko plodzimierzy, jajca nie odpadają, jak facet weźmie dziecko na spacer czy o zgrozo! do lekarza na szczepienia.

[arwena_11]

Ee tam, gdyby to ode mnie zależało - to bym teściów nie zapraszała. I w sumie to zapraszał mąż. Nie dlatego, że coś zrobili - ale byli dla mnie obcymi ludźmi i jakoś nie pałałam chęcią zaciskania więzi. Nadal nie mam takiej potrzeby.

[mia_mia]

To już wszyscy tu wiedzą, najlepsze co teściowie dla ciebie mogą zrobić to zostawić spadek. Mam nadzieję, że twój mąż tak samo traktuje twoich rodziców.

[arwena_11]

Mój mąż od moich rodziców dostał więcej pomocy niż kiedykolwiek od swoich.

[mia_mia]

Powinien być dozgonnie wdzięczny, że go wpuściliście do rodziny i pozwoliliście żeby cię utrzymywał😉

[mia_mia]

Gdyby mój syn okazał się taką ciapą, że tkwiłby w związku gdzie jest tak traktowany, to kibicowałabym mu w każdej zdradzie i wspierała przy pierwszej myśli o zakończeniu małżeństwa.

[mia_mia]

Ja rozumiem, że w pierwszych dniach ktoś nie chce tłumów gości, ale przez 3 tygodnie nie pokazać dziecka najbliższej rodzinie, choćby na chwilę na spacerze to może nie nietakt, ale gruba przesada, chyba że rodzina ma swoje grzechy typu komentowanie wyglądu czy zupełnie inne i teraz ona chce ich „ukarać”.

[35wcieniu]

Tak. Karanie... Dokładnie o to chodzi. Bo przyjęcie że po prostu jeszcze nie chce a dziecko nie musi być nikomu okazane byłoby za proste.

[mia_mia]

Myślę, że byłoby mi bardzo przykro gdybym mojego potencjalnego przyszłego wnuka zobaczyła po wszystkich osobach mijanych przez rodziców na ulicy na spacerach, sąsiadach, osobach w przychodni.

[mgla_jedwabna]

Właśnie tak podejrzewam. Gdyby autorka wątku mogła się spodziewać pomocy i życzliwości, pewnie nie opierałaby się odwiedzinom. Sądzę jednak, że dla tej napraszającej się ekipy ich "ja chcę" było ważniejsze od uszanowania cudzych granic.

[z_lasu]

Kobieto, na jakim spacerze? 3 tygodnie po porodzie to byłam szczęśliwa, że mogę bez problemu dojść do ubikacji. Gdzieś tak mniej więcej w tym czasie byłam już w stanie sama wyjąć dziecko z łóżeczka - wcześniej nie byłam w stanie go udźwignąć, bo ból był tak potworny, że nogi się pode mną gięły. Nie każdy tak lajtowo przechodzi poród, żeby 3 tygodnie później podejmować gości. Połóg trwa 6 tygodni i moim zdaniem jakiekolwiek sugerowanie odwiedzin przed tym terminem jest grubym nietaktem. Kobieta ma prawo tyle czasu dochodzić do siebie i nie chcieć nikogo widzieć.

[mia_mia]

Ale chyba ktoś (mąż, partner, ktokolwiek) to dziecko zabierał na spacery i mógł się umówić, że babcie na spacerze zajrzą do wózka?

[z_lasu]

Szczerze mówiąc - kompletnie nie pamiętam czy zabierał w tym czasie. Babcie nie były łaskawe poczekać, zwaliły mi się na głowę 2 tyg. po porodzie, bez uprzedzenia. I mimo, że wszyscy byli życzliwi, a ja nigdy (nawet w połogu) nie miałam kompleksów na punkcie wyglądu, to nie wspominam tego dobrze.

[arwena_11]

No kiedyś położnica ( co za koszmarne słowo ) przez 6 tygodni po porodzie w ogóle nie przyjmowała gości i się ludziom na oczy nie pokazywała.

[ga-ti]

Nieczysta była?
Albo nie miała jak się zabezpieczyć, bo środki higieniczne były niedostateczne, by skutecznie ochronić przed przeciekaniem.

[arwena_11]

Albo po prostu odpoczywała i nabierała sił?

[kk345]

arwena_11 napisała:

> No kiedyś położnica ( co za koszmarne słowo ) przez 6 tygodni po porodzie w ogó
> le nie przyjmowała gości i się ludziom na oczy nie pokazywała.

Zapominasz jednak dodać, ze wokół niej w tym czasie były kobiety z rodziny: matka, siostry, czy-o zgrozo- teściowa.

[arwena_11]

Czy teściowa to nie wiem. Ale matka i siostry na pewno. Albo służba.

[kk345]

Jak dziewczyna mieszkała z teściową, to teściowa na czas połogu się nie wyprowadzała. Służba była poza kadrem.

[arwena_11]

Często na poród i połóg jechały do własnej rodziny.

[mgla_jedwabna]

Ale te kobiety miały świadomość, że ich rola to coś w rodzaju służby, a nie wizyta towarzyska, na której oczekujesz, że gospodyni podejmie cię poczęstunkiem w czystym salonie (łazienka i korytarz też będą posprzątane), sama w schludnej, albo nawet odświętnej, sukience, i będzie cię zabawiać lekką konwersacją. Patrz przykład wizyty teściów, szwagra i szwagierki, którzy byli zgorszeni, że młoda matka przy nich prasuje. Te przywołane przez ciebie mityczne matki i siostry to raczej były po to, by właśnie położnica nie musiała sama prać, prasować, sprzątać, przygotowywać jedzenia itd. i mogła się skupić na roli matki, zwłaszcza, gdy było to dla niej novum. A i to bywała wyrażana w czynnościach takich jak przewijanie, usypianie, kąpanie, i jeśli miała wystarczająco dużo pomocy, to z początku mogła tylko leżeć, dochodzić do siebie i karmić. Oczywiście chłopki nie miały tak dobrze, dwie-trzy doby po porodzie były na nogach i musiały chodzić koło gospodarstwa, ale one z kolei nie miały presji burżuazyjnych rytuałów w rodzaju "to wstyd, że w chałupie niepozamiatane" i nikt nie oczekiwał od nich nadskakiwania gościom. Od okazania dziecka były chrzciny, które też nie położnica szykowała, a jej rodzina (jeśli rodziną była bogata). Poza tym, kto ciekawy, mógł zajrzeć w chustę na skraju pola, na którym chłopka pracowała. Tyle że w chłopskich rodzinach nikt się tak nie przejmował niemowlakami.

[mgla_jedwabna]

*wyręczana, nie wyrażana, oczywiście.

[kk345]

Piszesz o oczywistościach, a ja tylko zwracam uwagę, ze sprytny wtręt arweny, mający na celu zaznaczenie, ze rodziny się za próg nie wpuszczało, ma istotne luki logiczne.

[arkanna]

Nietakt, jeżeli to nie były hormony to bardzo głupio z twojej strony. Typowe narcystyczne podejście. A gdybyś była szczupła to bys wyszła?

[geranium]

arkanna napisała:

> A gdybyś była szczupła to bys wyszła?

Tak. Bo nie miałabym się czego wstydzić.

[arkanna]

Bez komentarza,

[summerland]

Przypomnialas mi moje foux pas chyba jeszcze gorsze od twojego. Jakis niedlugi czas po urodzeniu trzeciej pociechy przyjechali znajomi zeby ja zobaczyc I przywiezli prezent. Pociecha spala w sypialni I czekalismy az sie obudzi a ona jak na zlosc smacznie sobie spala. Nie chcialam tych znajomych wpuszczac do sypialni bo tam bylo ciasno-nasze lozko i 2 lozeczka dzieciece.
Rozmowy sie toczyly na inne tematy bo moj maz nie lubi tematow o dzieciach-noworodkach, wiec tak jakby dziecka nie bylo. No I wlasnie nie pamietam koncowki, czy my im to masze dziecie w koncu pokazalismy czy nie bo to bylo dawno. Zdaje mi sie, ze nie ale sama nie moge uwierzyc, ze tak bym zrobila.

[niemcyy]

Ale co by tym znajomym przyszło z tego, że zobaczyliby przez chwilę to niekomunikatywne zawiniątko, które oprócz dla samych rodziców wygląda jak tysiące innych niemowlaków, a tu nawet ojciec nie chciał rozmawiać o dziecku? Was odwiedzali, a niemowlak to tylko pretekst i raczej nie pomyśleli, że wyłudziłaś prezent, a dzieciaka w ogóle nie ma.

[summerland]

Oni specjalnie przyjechali zobaczyc dziecko no I nas odwiedzic przy okazji (na nasze zaproszenie, nie znienacka). To chyba troche glupio, ze nie pokazalismy im dziecka

[kozica111]

Ale natręctwo.

[gr.ruuu]

Nie rozpatrywałabym zachowań kobiety w połogu w kategoriach nietaktu. Ale taki strach przed pokazaniem się rodzinie, bo się przytyło jest dziwny dla mnie, albo coś nie tak w relacjach, albo coś nie tak z samooceną.

[kobietazpolnocy]

Trochę dziwactwo, ale raczej do wybaczenia - trzy tygodnie po porodzie to wciąż jeszcze dziwny stan umysłu: bo hormony, niewyspanie, stres, itd. Zwłaszcza jeśli to było pierwsze dziecko.
Nie ma co się biczować po tylu latach

[andaba]

Nie tyle nietakt, ile bzik. Wstydzić się wyglądu i kilogramów trzy tygodnie po porodzie do tego stopnia, żeby się najbliższym w ubraniu nie pokazać to normalne nie jest i z taktem lub jego brakiem nie ma nic wspólnego.

Mam nadzieję, że ci się polepszyło od tego czasu, nie figura, bo to nieistotne, tylko samopoczucie i samoocena. Było, minęło, nie ma co teraz roztrząsać.

[ga-ti]

Daję łapkę w górę

[geranium]

andaba napisała:

> Wstydzić się wyglądu i kilogramów trzy tygodnie po
> porodzie do tego stopnia, żeby się najbliższym w ubraniu nie pokazać to normalne
> nie jest

Pamiętam, że jakoś potem zamieszkała u mnie moja mama. Aby być z nami. A ja chodziłam w mieszkaniu w grubym polarze ( nawet kąpiąc dziecko byłam w tym polarze) bo zakrywał tłuszcz.
I zawsze w tym polarze dopóki te 10 kg nie zeszło
Gehenna psychiczna, uwierzcie.
Teraz, to wydaje mi się to grubą przesadą.

[ga-ti]

Wiesz co, przytulam Ciebie z tamtego okresu, coś się działo nie tak, teraz chyba nie ma co wnikać, sporo lat minęło i mam nadzieję, że się poukładało.

[veryvery]

Jesli to było tylko 10 dodatkowych kilogramów to fakt, gruba przesada, zalana tłuszczem nie byłaś. Ale było minęło, poza tym nic strasznego się nie stało

[kanna]

Lekka depresja poporodowa.

[auksencja15]

Mnie to zupełnie nie dziwi.

[kaki11]

Myślę, że rodzina była ciekawa, rodzice skoro nie chcieli to niezbyt asertywni jeśli rodzina tego wcześniej nie zrozumiała a młoda matka miała sporo kompleksów (być może wyolbrzymionych).
Skoro jednak partner gości był gotowy przyjąć, ona poszła spać a reszta szybko się wyniosła i nie obraziła to w zasadzie taki rodzaj historii anegdotki niż fakt, że ktoś zachował się bardzo niewłaściwie- tak by było gdyby np. zamiast przyjąć ze zrozumieniem domagali się zobaczenia matki, ale tgeo nie robili (jak wnioskuję z poniższych komentarzy). I ciekawość gości i niechęć matki jestem wstanie zrozumieć, a skoro wzajemnie to uszanowali to jest ok.

[daisy]

W połogu nie ma żadnych reguł savoir-vivre'u i tyle.
Nietaktem - i to dużym, takim, który pamięta się całe życie (zresztą jak widać) - jest tylko wymuszanie wizyt w tym czasie. Nikt nie ma prawa oczekiwać niczego od matki w połogu, za to położnica ma prawo olać wszystko i wszystkich.

[z_lasu]

Amen.

[mid.week]

To jest okres takich zmian, ze kazde zachowanie mlodej mamy miesci sie w normie. Natomiast nigdy nie rozumialam co jest tak interesującego w niemowlaku, ze koniecznie trzeba go oglądać.

[mia_mia]

Myślę, że ta potrzeba dotyczy rzeczywiście najbliższych, wiele małych dzieci oglądałam w sumie z pewnej grzeczności czy pozytywnej ciekawości i było mi wszystko jedno czy dziecko ma 3 dni, 3 tygodnie czy 3 miesiące.

[mid.week]

Najblizsze niemowlęta tez nie wywoluja u mnie potrzeby galopowania na oglądanie. Zaspokaja mnie informacja ze wszystko ok zarowno u mamy jak i u dziecka. Z tego samego zrodla wynika u mnie niezrozumienie dla sytuacjo odwrotnej: obraza z powodu braku nalezytego zainteresowania tematem, wiekszego niz deklaracja pomocy jesli zajdzie potrzeba

[kk345]

mid.week napisała:

> Najblizsze niemowlęta tez nie wywoluja u mnie potrzeby galopowania na oglądanie

Tak z ciekawości- czy to dotyczy także własnych wnucząt?

[mid.week]

Nie mam wnukow ale nie mam tez cisnienia na ich posiadanie więc myślę ze mogloby byc jak z innymi

[kk345]

A, tak sądziłam, ze teoretyzujesz.

[mid.week]

Ale wiesz ze sa ludzie bez euforii dzieciowej?

[kk345]

No fakt- skoro nie ma euforii na myśl o własnych dzieciach, to i nie będzie jej na myśl o cudzych, choćby i dzieciach tych dzieci.

[z_lasu]

Mam tylko syna, nie wiem, może z córką byłoby inaczej, ale ja bym przede wszystkim zadzwoniła z pytaniem jak mogę pomóc? A nie "ja, ja, muszę zobaczyć wnuczę natychmiast". Bo co się stanie, jak zobaczę je za miesiąc?

[mia_mia]

A skąd pomysł, że za miesiąc będziesz mogła, a czemu nie za pół roku, przecież nie ma granicy „nietaktu”

[z_lasu]

Bo zakładam normalne stosunki w rodzinie. W moim pojęciu normy mieści się, że dziadkowie znają swoje wnuki i mają możliwość nawiązać z nimi więź. Nie mieści się zwalanie się na głowę położnicy w trakcie połogu bez jej zgody.

[chococaffe]

To możesz wystąpic na drogę sądową

[maleficent6]

z_lasu napisała:

> Mam tylko syna, nie wiem, może z córką byłoby inaczej, ale ja bym przede wszyst
> kim zadzwoniła z pytaniem jak mogę pomóc? A nie "ja, ja, muszę zobaczyć wnuczę
> natychmiast". Bo co się stanie, jak zobaczę je za miesiąc?

Bardzo mądrze napisane.