Mój syn ma niezłe poczucie humoru, teraz mu się nasiliło, ale plecie takie głupoty, choć właśnie często nie całkiem głupie, że nie wiem czy się śmiać, płakać czy rzucić się z tarasu na trawnik. Przed chwilą rozwodził się nad tym jak brak długopisu w szkole może doprowadzić do śmierci w dorosłości.
I jak się nie śmiać jak go muszę postawić do pionu, a on zawsze wie jak mnie rozbroić, tym sposobem jak coś chcę muszę krzyczeć, na to też ma swoje sposoby, ale jak już krzyknę to działa, tylko to oddzielny rodzaj krzyku od tego gdy rzeczywiście mnie wkurzy

Cudownych rad się nie spodziewam, raczej upewnienia, że to się skończy kiedyś