soczystagruszka
11.04.24, 08:56
Dziwię się tylko trochę, chociaż może nie powinnam. Mieszkam od dość dawna w podwarszawskiej inteligenckiej miejscowości ( mniej snobistycznej niz Konstancin). Od kilku lat następuje wymiana pokoleniowa. Starsi mieszkańcy umierają, przeprowadzają sie młodsi ( zwykle wnuki, tak było zresztą i w moim przypadku) albo spadkobiercy sprzedają, podupadłe zwykle domy, na których nowi właściciele budują bardziej lub mniej okazałe domy, rzadziej, ale się zdarza, że rezydencje.
Jeszcze 5-8 lat temu wychodząc z psem spotykałam sąsiadów, z którymi można było porozmawiać o pogodzie, ponarzekać na gminę ( lub ja pochwalić), wymienić się uwagami na luźny temat albo po prostu grzecznie ukłonić.
Od kilku lat widzę trend izolowania się. Kompletnie nie znamy się, rzadko mówimy dzień dobry, a jeśli zachodzą jakieś relacje to raczej nieprzyjemne. Sąsiad przy furtce raczej nie podzieli sie nadmiarem sadzonek ( woli je wyrzucić) , prędzej przyjedzie z awanturą, że to czy owo mu przeszkadza. Czasem są to kuriozalne pomysły.
I nawet jeśli ma rację to nie mówi a krzyczy.
Z nostalgią wspominam, gdy spędzałam w moim obecnym ( wyremontowanym , co bardzo nie przypadło do gustu sąsiadom) domu, należącym wtedy do dziadków, weekendy.
Bawiłam sie z dziećmi sąsiadów z lewej strony, z prawej wpadła sąsiadka z niedostępną książką ( tylko na 2 dni pani sąsiadko, bo kolejka), z lewej sąsiad przyniósł sadzonki, bo mu zostały i.... dostał inne bo dziadkowie mieli w nadmiarze. Ktos po prostu pogadał przy płocie albo wspólnie organizował grilla.
Zmiana obyczajów?
Jestem młodsza, od części znacznie, od części niewiele, innych sąsiadów. I co rzuca się w oczy dotyczy to wszystkich, brak jakichkolwiek relacji.