Romansowe poczucie obciachu

[beataj1]

Ale mi się klikbajtowy tytuł wymyślił 😀
Od jakiegoś czasu słucham głównie reportaży jako audiobooki. No i dziś rano postanowiłam się odmóżdżyć i sobie romans odpaliłam jako audio.
Ksiazka z serii Bridgentonowie. W życiu ich całkiem sporo przeczytałam i nie jestem specjalnie wybredna.
A tu okazało się, że czytać to mogę, ale absolutnie nie słuchać.
Nie wiem czy to kwestia lektorki czy usłyszenia tego na głos, ale ciary żenady były tak srogie, że po 5 minutach przerwałam słuchanie i muszę sobie szukać nowej książki

[ironia_losu_od-nowa]

Ja tu widzę potencjał na jeszcze lepszy tytuł : Srogie ciary żenady 😂 Co do meritum - nie znam, więc się nie wypowiem.

[bazia_morska]

Lepiej powiedz, jakich reportaży ostatnio słuchałaś i co polecasz

[beataj1]

Dopiero co skończyłam
Irlandia wstaję z kolan - świetna.
Baronowie bólu- doskonałe,
Matrymonium o małżeństwie niedoskonałym- takie sobie
Chrześcijaństwo amoralna religia - nieźle, ale miałam problemy z utrzymaniem skupienia, nie wiem czy nie lepsze by było do czytania
Nie w humorze Fran Liebowitz - doskonale ale ewidentnie tylko do czytania bo ona bawi się punktami i tabelami co kiepsko odbiera się w formie audio.

[galaxyhitchhiker]

>Chrześcijaństwo amoralna religia - nieźle, ale miałam problemy z utrzymaniem skupienia, nie wiem czy nie lepsze by było do czytania

Nie byłoby, odpadłam po 1/4, to jest naprawdę słabo napisane. Bez konstrukcji, bez planu, w kółko to samo i to jeszcze na poziomie zbuntowanego nastolatka. Bardzo męczące.

[kocynder]

Ja z frakcji "czytam, a nie słucham", to nie jestem pewna czy powinnam się wypowiadać.
Audiobooka odpaliłam raz. Książkę z tzw "literatury kobiecej" czytała dość popularna aktorka (czyli zasadniczo osoba pracująca głosem) i takiej żenady nie słyszałam dawno. Koszmarna dykcja, połykanie końcówek, pauzy w najdziwaczniejszych miejscach, kompletnie bez sensu... Do tego okropna afektowność w głosie, nawet podczas banalnych opisów. No, niestrawne to było. Wyłączyłam gdzieś po kwadransie. A książkę jakiś czas później przeczytałam - całkiem niezła. Więc możliwe, że to podobny przypadek?

[m_incubo]

Noo, na afektowność w głosie też bym zareagowała ignorancją.

[kocynder]

Afektowny znaczy przesadnie uczuciowy, przerysowany. Wspomniana aktorka czytała właśnie tak emocjonalnie, "przeżywając" każde słowo, z opisem ulicy włącznie. Nie wiem, czy serio tak "głęboko" odczuwała tą powieść, ale w głosie brzmiało jakby miały to być prawdy objawione i tajemnice wszechświata, a nie normalna książka.
O twojej ignorancji się nie wypowiem, bo za słabo cię znam.

[m_incubo]

O twojej ignorancji się nie wypowiem, bo za słabo cię znam.

Ale ja o twojej mogę, bo słowo "afektowność" nie istnieje. Istnieje inne.

[kocynder]

No doprawdy. Literówka. Ok, mój błąd. Ma się on nijak do oceny intelektu. Natomiast fakt, że pouczasz w tonie mocno "z góry" świadczy. O tobie. I nie najlepiej.

[m_incubo]

Ale ja nie oceniam nigdzie twojego intelektu, chyba że teraz z kolei nie odróżniasz ignorancji od inteligencji, to może i się pokuszę...

[kocynder]

Ok. Jesteś mądra, urocza i miła. I jedyna na świecie. EOT.

[m_incubo]

Ty też jesteś jedyna na świecie 🤷🏻‍♀️ a bozia kocha nas po równo.

[eglantine]

Kocynder, bez złośliwości - to, co opisujesz, czyli pretensjonalny, egzaltowany, lepiej określiłby przymiotnik afektowAny. Przyznam, że z formą afektowny spotykam się pierwszy raz, aż sprawdziłam w Doroszewskim, i faktycznie jest coś takiego, ale oznacza po prostu „uczuciowy”, bez negatywnego wartościowania. A raczej oznaczało, bo to już chyba archaizm? Nowsze słowniki w ogóle nie podają tej formy.

[kocynder]

Wolno lubić i używać archaizmów? Ja lubię. I lubię Doroszewskiego.
Ale ok, masz rację. Chyba najlepiej oddaje moje odczucia "egzaltowany".
W każdym razie jakoś zrozumiałaś o co mi chodzi - ergo - odrobina dobrej woli i się da. A, na marginesie - widzisz różnicę w sposobie wypowiedzi twoim a Incubo? Bo ja jednak sporą. I jeśli Incubo chciała być "dowcip[na" - to jej wyszło ciut chamsko a nie zabawnie.

[eglantine]

Pewnie, że wolno. 🙂

[35wcieniu]

Aktorzy bardzo rzadko są dobrymi lektorami, nie potrafią być równocześnie "przezroczyści" ale nie mdli, krótko mówiąc wczuwają się za bardzo, albo kiedy starają się z tym walczyć- wcale.
Żadna nowość, mówią o tym praktycznie wszyscy ludzie pracujący głosem.
Są oczywiście wyjątki, jak we wszystkim.

[kocynder]

To możliwe. W takim razie zdecydowanie nie trafiłam na wyjątek... Co zniechęciło mnie do prób z audiobookami.

[jolie]

Ciekawe, może można wyjaśnić to...neurofizjologiicznie? Bodziec dźwiękowy dochodzi później, wzrokowy - szybciej, zatem w słuchaniu chyba jest więcej czasu na analizę tych głupot 😛. Żartuję, może chodzi o to, że czyta to inna osoba. Ale wyjaśnienie biologiczne byłoby ciekawe.

[alina460]

A skąd słuchasz?

[beataj1]

Legimi. Generalnie jestem mało wymagająca co do lektorów. Jestem w stanie znieść nawet czytającą sztuczną inteligencję. Ale okazało się że nie w romansach

[jeste_m_sobie]

Nienawidzę czytającej sztucznej inteligencji. Od razu mam uczucie, jakbym czekała na infolinii banku.

[galaxyhitchhiker]

Łyknęłam całych Bridgertonów po pierwszej serii serialu, i to z przyjemnością, bo widać, że autorka bawiła się konwencją. Ciary żenady to miałam przy Grey'u, tam było naprawdę źle

[bablara]

Niestety lektor odgrywa ogromną rolę, jeśli idzie o audiobooki. Niestety większość kobiet nie nadaje się do ich czytania i niestety najgorsze są w tym znane aktorki. Mi np. nie przeszkadza tylko głos Pauliny Holtz. Ją naprawdę dobrze się słucha. Człowiek słucha wtedy treści a nie skupia się na samym głosie. Więcej fajnych głosów mają mężczyźni. Ale np. Macieja Sthura też nie mogłam słuchać, bo zbyt się wczuwał .

[bananananas]

bablara napisała:

Ale np. Macieja Sthura też nie mogłam słuchać,
> bo zbyt się wczuwał .
Tutaj przykład czytania przez aktora (Steven Briggs), który się wczuwa, zmienia głos przy czytaniu kwestii wypowiadanych przez różne postacie, silnie ubarwia tekst, a jednak jest w jakiś sposób przezroczysty. To są jedyne audiobooki które lubię - przy innych mam poczucie tracenia czasu. Jak macie coś podobnego to się kłaniam głęboko za polecenie.
Np. od 18 minuty:
www.youtube.com/watch?v=CaENr31Vrlc&t=81587s

[violent_green]

Zgodzę się, że lektor jest ważny, ale nie zgodzę się, że aktorki są najgorsze. Ostatnio słucham książek czytanych przez Agatę Kuleszę i jestem zachwycona. Choć i tak najbardziej lubię Filipa Kosiora

[eglantine]

Potwierdzam, Holts bardzo przyjemna.
Świetna jest imo seria o profesorowej Szczupaczynskiej czytana przez Segdę, chociaż spotkałam się z opiniami, że ona już trochę przesadza z interpretacją.
Z lekkich audiobooków polecam jeszcze kryminały wydawnicze Kisiel czytane przez Bartosza Głogowskiego, no to jest po prostu majstersztyk. Serię o Teresce Trawnej odpuściłam, bo mi lektorka zupełnie nie podpasowała.

[hanusinamama]

Mam to samo. Lubie jak lektor czyta bez emocji.

[geez_louise]

Uwielbiam czytać romanse i wszelkie erotyki, im bardziej głupawe tym lepsze. Od 30 lat czytam te szmiry wyłącznie po angielsku, bo to wtedy nie zły gust i marnowanie czasu, tylko nauka języka. I pewnie dlatego, że nadal angielski znam średnio, to treść jest dla mnie mniej żenująca.

Nie jestem w stanie słuchać żadnych audiobooków, nawet czytanych przez świetnego lektora, z głośników ma płynąc wyłącznie muzyka.

Bridgertonow czytałam, w oryginale to całkiem wdzięczne i zabawne. Ale nawet Grey był dla mnie nieczytalny dopiero po przetłumaczeniu na polski.

[karpie_gdyjem]

Mam doświadczenie tylko z audiobookami po angielsku, i w sumie nie aż takie wielkie, ale już parę razy przymierzałam się do różnych powieści, które lubię, i po pierwszych 10 minutach wyłączałam. Zazwyczaj z powodu wrażenia, że trafiłam na, no nie wiem, kogoś czytającego na głos cały drobny druk z umowy, albo projekt jakiejś ustawy. Nawet do zasypiania się to nie nadawało. Nigdy natomiast nie rozczarował Stephen Fry, mistrz. Kate Winslet była w porządku w książkach dla dzieci, chociaż zaskoczyło mnie, że wiele książek dla dzieci, szczególnie tych zabawnych, najlepiej czytają ich autorzy. Lektorów książek po polsku najczęściej słyszę w Dwójce i zazwyczaj robią duże wrażenie. A co do Bridgertonów i innych podobnych lektur - papier i ekran chyba znoszą pewna konwencję lepiej, niż odczytywanie słowo w słowo na głos.

[ichi51e]

Też tak mam tylko jeszcze gorzej - mogę czytać tego typu książki ale tylko po angielsku - po polsku odpadam natychmiast 😖

[atoness]

To bardzo ciekawe zjawisko. Czytałam książkę pani, która odeszła od świadków Jehowy. Nauczyła się chińskiego, żeby głosić dobrą nowinę w Chinach, pojechała i dopiero mówiąc ludziom to, co miała do powiedzenia, po chińsku, poczuła, jakie to głupie.

[lella_two]

Kapitalna historia i, faktycznie, bardzo ciekawa.

[galaxyhitchhiker]

A wiecie, że w ogóle zaobserwowano coś takiego, że jak ktoś mówi w obcym języku, to nieco mu się zmienia osobowość? I że ze zmianą języka zmienia się też perspektywa, bo wchodzi inny kontekst kulturowy? Uczmy się języków, bo to daje supermoce!

[atoness]

Tak, to prawda. Języki nadzwyczajnie poszerzają perspektywę.

[princy-mincy]

lektor/ lektorka ma ogromne znaczenie dla odbioru książki, nie wiem co w tym dziwnego.
I tak, zdarzyło mi się porzucić audiobook na rzecz ebooka z tego powodu.