Kryminał wszechczasów

[00zxc00]

Nie czytuję kryminałów ale może wiele tracę. Jestem więc skłonna zaryzykować i przeczytać jakiś dobry. Jaki był najlepszy kryminał jaki przeczytałyście w życiu?

[daniela34]

"I nie było już nikogo" Agaty Christie.

[black.emma]

O tak! Film był tez świetny.

[tinywee]

tak, dziesięciu murzynków to był pomysł - podobnie jak ackroyd i orient express.

[daniela34]

Tak. Te trzy moim zdaniem to była absolutna rewelacja.

[black.emma]

Aż sobie dziś obejrzę 😊

[daniela34]

Ja też co jakis czas wracam 😀

[sueellen]

Serio? Kryminałów Agathy Christie nie trawie.

[simply_z]

A jest coś co trawisz?

[maleficent6]

sueellen napisała:

> Serio? Kryminałów Agathy Christie nie trawie.

Nie szkodzi, Mróz też musi zarobić.

[mizantropka_20]

Albo taka Bonda

[simply_z]

O tak, zabójstwo Rogera Acroyda, lubię też Zatrute pióro, Zwierciadło pęka w odłamków stos oraz dom przestępców.

[daniela34]

A jaki był pierwszy przeczytany przez was kryminał Królowej Agaty?
Ja, chyba nietypowo, zaczęłam od "Sad cypress" (po polsku chyba "Zerwane zaręczyny

[simply_z]

Pani Mcginty nie żyje, miałam chyba z 11 lat.

[daniela34]

simply_z napisała:

> Pani Mcginty nie żyje

Dobry start

[mizantropka_20]

"Śmierć na Nilu" w mocno pacholęcym wieku.

[daniela34]

No to jeden z najlepszych 🙂

[mizantropka_20]

Byłam, płynęłam, ale nie Karnakiem i bez Poirota. Za to przepływałam obok hotelu "The Old Cataract" 😉 i nie wiedzieć czemu jestem z tego powodu bardzo uradowana.

[eglantine]

Tak samo.

[chatgris01]

daniela34 napisała:

> A jaki był pierwszy przeczytany przez was kryminał Królowej Agaty?

[daniela34]

Och, bardzo lubię!

[simply_z]

Ja też. Nic mnie tak nie uspokaja jak Agatha albo LMM i Ania.

[chatgris01]

LMM napisała świetne wspomnienia, szkoda, że wyszły tylko 2 części.

[simply_z]

Tak, czytałam.

[elenelda]

daniela34 napisała:

> A jaki był pierwszy przeczytany przez was kryminał Królowej Agaty?

Śmierć na Nilu i wsiąkłam. Dawno temu to było

[daniela34]

Ja już mówię, dlaczego "Sad cypress" - ja w ogóle kryminałami jako nadmiernie poważna nastolatka gardziłam. Aż w ósmej klasie trafiłam na prywatne lekcje angielskiego do pewnego fantastycznego człowieka. On mi podpowiadał lektury po angielsku i kazał zacząć właśnie od Agaty Christie i w ogole wybić sobie z glowy pogardę dla kryminałów 😀. Ponieważ w mojej Pipidówce Wielkiej w księgarni językowej był bardzo ograniczony wybór, trafiłam właśnie na "Sad cypress." A potem już pooooszłoooo.

[kocynder]

"Morderstwo w Orient Expressie". Do dziś jeden z ulubionych. Acz na prawdę dobrej ekranizacji brak. Nawet w mojej ulubionej serii z Davidem Suchet jako Małym Belgiem - nie jest idealnie... Może mam za duże wymagania...?

[cottonrose]

N czy M
200 lat temu....

[dominika9933]

Podziwiam, że pamiętacie który był pierwszy. Ja nie mogę sobie przypomnieć, no, ale to było ponad czterdzieści lat temu. Agatę Christie kocham, jak oddawałam dużo książek do bibliotek, to Christie sobie zostawiłam, a mam wszystkie, te kryminalne, żeby czytać na starość. I już chyba nadchodzi, bo tym wątkiem przypomnialyscie mi, że trzeba wrócić 😂

[black.emma]

Właśnie Dziesięciu Murzynków 😊 miałam 13 lat, znajomy rodziców wiedział, że lubię czytać i mi podrzucił kilka książek Agaty. Przeczytałam absolutnie wszystko.

[tinywee]

Miłośniczkom ACh, jeśli nie znacie jeszcze, polecę świetne imho słuchowiska BBC audio drama.
Razem zresztą z peterem wimseyem i agathą raisin

[panna_lila]

Czy to jest serial z 2015? Nie widziałam a chętnie obejrzę

[pepsi.only]

Taki, jaki wygrywa wszystkie rankingi, czyli trylogia Millennium. Każdy z 3 tomów, i jako całość.

[jowita771]

Podpisuję się. Długo nie mogłam się przemóc, żeby zacząć, bo takie długie, ale jak już zaczęłam, to nie mogłam się oderwać. I czytając czułam, że lubię autora, że to fajny człowiek.

[kocynder]

A ja nie przebrnęłam... Męczyłam się, próbowałam, podchodziłam chyba z pięć razy - w końcu komuś oddałam, bo stwierdziłam, że szkoda czasu.

[elinborg]

Ja tylko pierwszy tom lubię. Następne to nuudy, nie dałam rady.

[sueellen]

Nie czytałam, filmy oglądałam. Bardzo mi się podobała dziewczyna z tatuażem, ta wersja z craigiem, ale inne części już nie. Za książkę chyba już nie ma sensu się brać skoro film obejrzałam .

[angazetka]

Film to film, książka to książka. Inne medium. Film jest skrótem z ksiażki i przefiltrowaniem jej przez wizję twórców.

[pani.asma]

Nie
W przypadku kryminałów filmu są nudne zawsze

[jowita771]

Książka jest lepsza od filmu, zwłaszcza tego z Craigiem

[mizantropka_20]

Ja bohatersko dobrnęłam do połowy drugiego

[mag-la-swag]

O tak !!!

[iwoniaw]

O nie. Odpadlam w momencie, gdy bohaterka wykopuje się z grobu i mocno pokiereszowana obezwladnia dwa razy większego od siebie uzbrojonego faceta, ktory w dodatku ma taką neurologiczna przypadlosć, ze nie czuje bolu 🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️

[pupu111]

Mnie tez to strasznie wkurzało. Zupełny brak realizmu.

[mamtrzykotyidwato5]

Ze starych: Tam piaski śpiewają.
A z nowych: Motylek.
Ale żebyś aż miała coś tracić, to nie mogę powiedzieć.

[mizantropka_20]

Tak! Lubię Tey, np. "Bartłomiej Farrar" i "Córka czasu" to moje ulubione.

[tinywee]

córkę czasu też lubię (i pannę pym).

[nangaparbat3]

Chyba „Chińczyk” Mankella

[ajr27]

A dla mnie " Zapora"

[nangaparbat3]

Nie pamiętam „Zapory”, tym lepiej. jeszcze coś do przeczytania 😊

[stara-a-naiwna]

Menkella się w ogóle przymnie czyta.
Swojego czasu lubiłam jeszcze Aleksandre Marynine.


W obu doceniłam niuanse społeczne typowe dla kręgu kulturowego autora.

[atoness]

Zbrodnia i kara. Potem długo nic.

[bmtm]

Antygona.

[nangaparbat3]

To już raczej „Król Edyp” - przecież to śledztwo na scenie.

[sueellen]

Przebijam. Biblia, księga rodzaju

[paskudek1]

Czy wszechczasów to nie wiem, ba nawet nie pamiętam tytułu ani nazwiska autorki ale pamiętam klimat tajemnicy i grozy. Kryminał jakiejś skandynawskieh autorki (chyba) bohaterką jest kobieta - to na pewno. Akcja rozgrywa się w biurze jakiejś organjzacji, stowarzyszenia zbierające go informacje o zbeodniach wojennych. Czytałam to niespełna 20 lat temu, a do dziś pamiętam że cjolernei mroczne mi się wydawało.
Ciekawa jestem czy ktoś rozpozna bo ja za cholerę tytułu nie pamiętam.

[dvdva]

Wyjątek, Christian Jungersen. Nie do końca kryminał.

[paskudek1]

Kurcze masz rację. A byłam przekonana że tam było coś innego w tytule. I że autorką była kobieta.

[taje]

Jednego tytułu nie podam, ale któraś z książek PD James.

[atoness]

O tak. Umiała to robić.

[andaba]

O tak.
Drugą moją faworytką jest Elizabeth George.
A poza wymienionymi powyżej autorkami, Zbrodnią i karą to jeszcze Imię róży. Jako kryminał to było rewelacyjne.

[sanciasancia]

"Śmierć każdego dnia" czyli "Death of an expert witness"

[nick_z_desperacji2]

Milczenie owiec, Pies Baskerville'ów i krótkie opowiadanie "czysta Robota" Fredericka Forsytha. Fajny jest też Sokół maltański, ale to specyficzny klimat kryminału noir.

[chatgris01]

"Zły" Tyrmanda.

[nangaparbat3]

„Lilije” Mickiewicza.

[aqua48]

Dla mnie to cały cykl o Stephanie Plum autorstwa Janet Evanovich. Czytałam wszystkie części co najmniej sto razy i za sto pięćdziesiątym szóstym zaśmiewam się tak samo. I tak samo jak autorka marzę by być babcią Mazurową jak dorosnę.
Poza tym kolejny cykl M.L.Longworth Bonnet i Verlaque na tropie. No i Chmielewska - tu trudno mi wybrać najlepszą, może dwie - Wszystko czerwone i Całe zdanie nieboszczyka?
Ale ja bardzo lubię niepoważne kryminały.

[asia_i_p1]

"Zabójstwo Rogera Ackroyda" Agathy Christie.

Ann Cleeves kocham bardziej za atmosferę i za całokształt i tu nie potrafię powiedzieć, który jest najlepszy, kocham je jako całość (oba uniwersa - Verę i Szetlandy).

[daniela34]

Ann Cleeves w budowaniu klimatu jest znakomita, dlatego jej serie są takie dobre. A te książki spoza serii zdecydowanie słabsze. Ta ostatnia to w ogóle jakaś pomyłka była.

[daniela34]

*ostatnia spoza serii

[asia_i_p1]

Mnie się tak jeszcze składa, że dzielę z nią zainteresowania - sztuki plastyczne, obserwacje przyrodnicze i dzieci o nietypowej ścieżce rozwoju - więc wchodzę jak w swój świat. A o której ostatniej mówisz - o "Zmorach przeszłości"? W takim razie rzeczywiście jakoś szczególnie nie wymiatały, no ale i tak wolę to od Mroza. Ja jednak dużo jestem w stanie oddać za to, żeby język był sprawny, a postaci w miarę prawdopodobne - i dlatego mam problem i z Mrozem i z powszechnie lubianym Cobenem. NIe wiem na czym to polega, ale jak Vera wkracza na pogrzeb z reklamówką, to jest to dla mnie prawdopodobne, a jak postać Cobena robić coś najbardziej oczywistego, typu pije kawę po śniadaniu, to mam wrażenie sztuczności

[daniela34]

"Uśpieni i martwi." Zmory i tak już były lepsze.
Mróz jest okropny, przeczytałam w celach poznawczych 2 tomy Chyłki i nie, no nie.
Cobena znam mało, czytałam teraz książkę na podstawie której netflix zrobił ten polski serial I też mnie nie zachwyciła.

[chatgris01]

Pierwsze Cobeny zapierały dech, ale poszedł w ilość i to już nie to.

[hanusinamama]

Coben jest dobry na raz. Kolejne ksiązki widać produkcję taśmową, jak nasz Mróz...

[jagodowepole092]

Lubię Cobena, chociaż bardzo te książki są powtarzalne.

[chatgris01]

Też lubię, ale w późniejszych książkach poziom wyraźnie spadł (z tym, że spadał z bardzo wysoka, więc i tak da się czytać).

[la_felicja]

Też lubię Cobena, ale nie te o Myronie Bolitar - nie cierpię superbohaterów.

[chatgris01]

Te pierwsze najlepsze to bez Myrona.

[jottka]

Coben jest powtarzalny i nierówny - najstarsze najlepsze, bo jeszcze nie znał człowiek jego koncepcji zagadki kryminalnej znaczy żona narratora umarła, a tu nagle widzi ją jak żywą w wiadomościach CNN, albo dostaje dziwny list, który tylko ona mogłaby napisać, no i reszta fabuły to poszukiwanie nieboszczki. liczne wariacje wzorca w kolejnych tomach, ale zwykle czyta(ło) się dobrze, za to bez wzruszeń.

[asia_i_p1]

No to też nie było jakieś powalające, ale dalej jednak było żywe - ja się wczuwałam w te postaci, widziałam wokół siebie krajobrazy - a w Mrozie przez cały czas widzę litery i jeszcze w dodatku mam ochotę zrobić korektę.

[pani.asma]

Ze strasznych ta książka Chmielewskiej w której zostaje porwana i uwięziona w lochu i podkopuje się a ze śmiesznych to Lesio

[jottka]

ale to jest pytanie typu: nie lubię powieści, ale może jakąś przeczytam, co najlepszego polecicie? no i jeden powie, że Dostojewski, a drugi, że Michalak...

a czy szanowna wątkodajka to tak bardziej w stronę cosy crime, thrillera, kryminału policyjnego, a może noir? klasyka, współczesność, mają być polskie realia czy obce strony?

[paskudek1]

Jeżeli Cale zdanie nieboszczyka nazywasz strasznym 🤣🤣. Generalnie Chmielewska to kryminałki humorystyczne. Uważam że świetne ale nie dla intrygi kryminalnej się je czyta

[pani.asma]

No co ty naprawdę czytając nie zastanawiałaś się co ty byś zrobiła jakby cię uwięzili w lochach i jakbyś znalazła stronę świata po którą należy się przekopać???

[paskudek1]

Czytając kwiczałam ze śmiechu jak Joanna rozmawiała z cieciem4i wymuszała na nicm określone zwroty "wielce szanowna pani" oraz jak przeliczała ile będzie potrzebować paliwa do motorówki na podstawie wanny 🤣🤣

[la_felicja]

Ja często wracam do tego momentu, jak w po wygrzebaniu się z lochu robi zakupy w Tours i powoli przeistacza się w normalnie ubraną kobietę

[pani.asma]

Kurczę nie pamiętam tego muszę po raz kolejny przeczytać

[la_felicja]

Ale przyznasz, że Wszystko Czerwone trzyma w napięciu prawie do końca?
Co mi wcale nie przeszkadza wracać do tej książki tylke razy, że mogłabym ją prawie odtworzyć z pamięci...mimo, że wiem kto mordował

[andaba]

Wszystko czerwone jest najlepsze, Całe zdanie nieboszczyka zbyt jak dla mnie absurdalne i nieprawdopodobne. A drugim moim faworytem jest Wszyscy jesteśmy podejrzani. Lubię zbrodnie z ograniczoną liczbą podejrzanych, nawet jak ograniczone do całego personelu biura.

[pani.asma]

Dla mnie Lesio jest nie do przebicia

Nie zapomnę spazmów jak to czytałam pierwszy raz

[paskudek1]

Wszystko czerwone to majstersztyk od początku do końca 🤣🤣. Niemniej jak uwielbiam Chmielewską, tak nazwanie jej twórczości rzetelnym kryminałem uważam za przesadę. Co nie zmienia faktu że znów chętnie przeczytam 😁😁

[pani.asma]

Ale czy Chmielewska nie była waszą idolką jak byłyście małe ??

Te wyścigi konne , ta praca za granicą?
W PRL i długo potem to było wielkie osiągnięcie tak żyć

[konsta-is-me]

Wyścigi i praca za granicą były opisane w "Autobiografii" wydanej zdecydowanie już po upadku komunizmu.
Wyścigi konne są przecież w wielu miastach.

[eglantine]

Ale przewijały się przecież w wielu powieściach, choćby... "Wyścigach". Podobnie Kopenhaga.

[pani.asma]

Już w Lesiu chyba były jakieś akcenty zagraniczne ?

To było dla ludzi u nas jak wyjazd w kosmos …..

Eh chyba muszę wrócić i wszystko przeczytać bo czytałam ostatnio z 15 lat temu

[paskudek1]

Książka Wyścigi to akurat jedna z późniejszych. A do Kopenchagi do pracy pojechała rzeczywiście za czasów PRL.

[eglantine]

Ale Krokodyl z Kraju Karoliny to 69 rok.

[chatgris01]

I opisała to jeszcze za PRL w "Krokodylu z kraju Karoliny" (w "Całym zdaniu nieboszczyka" i "Wszystko czerwone" też są wzmianki).

[pani.asma]

To było w wielu książkach
Kto wtedy wyjeżdżał za granicę do pracy w zawodzie oraz podróżował na zachód ???
Tylko elita

[paskudek1]

Między innymi właśnie architekci. Chmielewska była architektką z wykształcenia. Tzn zrobiła tylko inżyniera, o czym pisała w autobiografii. Ale architekci jeździli na kontrakty. I nie, nie była moją idolką bo prscoeala w Danii. Po prostu pisała świetne książki.

[chatgris01]

Z kim tak dyskutujecie o Chmielewskiej, z asmą?

[simply_z]

Szok nie?🤣

[taje]

Ja mam wrażenie, że gdyby tylko asma porzuciła polityczny trolling i swój forumowy image wiecznej kontrarianki, to mogłaby być jedną z bardziej popularnych forumek …

[chatgris01]

Verdana ją kiedyś cudownie podsumowała (ktoś to miał w sygnaturce, chyba nawet sama asma).

[taje]

A co napisała?

[chatgris01]

Stworek z trąbą przechadzał się spokojnie po parku, wyszukując dorodne czereśnie i zastanawiając się, co by tu zjeść na kolację. Wtem zza drzewa wyłoniła się ponura postać w czerni. "Ty jesteś stworek"? - zapytała ponurym basem. Tak - cichutko wyszeptał onieśmielony Stworek. "I to jest twoja trąba?" - złowieszczo wysyczała postać. No, moja, chyba tak, zawsze ją mam, więc moja - zaszemrał wystraszony nie na żarty Stworek. "Ha" - złowieszczo i złośliwie zasmiała się osoba w czerni - to ja, jakiem Asmarabis - powiadam ci,z ę to wstyd pokazywać sie publicznie z czymś takim na mordzie! Idź do kosmetyczki, niech ci to okropieństwo odetnie, bo inaczej wszystkie stworzonka będą miały z ciebie polewkę. To jest, Stworku, wiocha, a nie najnowsza moda. Teraz nosi się uszy, a nie trąbę. I to rzekłszy Asmarabis rozwiała sie we mgle, pozostawiając Stworka ze zwieszoną trąbą i oklapłymi (choć modnymi) uszami.
forum.gazeta.pl/forum/w,567,164317503,164317503,konkurs_i_rozczarowanie_dziecka_co_robic_.html?p=164325535

[elenelda]

Trudno wymienić jeden, konkretny kryminał. Mam ulubionych autorów: Agathę Christie, George Elizabeth, Caroline Graham, P.D. James, Ann Cleeves (w jej przypadku lubię serię z Verą, nieco mniej serię szetlandzką), Marthę Grimes i jej serię z inspektorem Jury, Louise Penny.

[chatgris01]

Nikt już nie lubi Raymonda Chandlera?

[elenelda]

chatgris01 napisała:

> Nikt już nie lubi Raymonda Chandlera?
>
Zawsze miałam z nim problem. Nigdy mi nie wchodził.

[kurt.wallander]

Nigdy go nie lubiłam.

[nick_z_desperacji2]

Ja lubię. Za to A.Ch. mi nigdy nie podeszła, zwłaszcza Poirot grał mi na nerwach.

[runny.babbit]

chatgris01 napisała:

> Nikt już nie lubi Raymonda Chandlera?
>
Uwielbiam go. Ten klimat, a przede wszystkim ten styl, odzywki Marlowe'a , opisy, no coś wspaniałego.

[chatgris01]

🥰

[cottonrose]

Bardzo lubie.
"Żegnać się to tak jakby trochę umierać."
Wiedzial jak pisac...

[pani_tau]

Jak to nikt - ja uwielbiam, zaczytałam "Długie pozegnanie" na śmierć

[mizantropka_20]

Dla mnie wszystkie Jeffery'ego Deavera, no może wszystkie, które czytałam, a czytałam prawie wszystkie

[kurt.wallander]

Nie mam jednej ulubionej książki, raczej autorów.
Bardzo lubiłam Agatę Christie oraz Minette Walters. Ale to moje ulubienice sprzed ok. 30 -35 lat.
Później byłam wielką fanką Henninga Mankella (jak widać po nicku), chętnie czytałam też Monsa Kallentofta i Asę Larsson.
Ostatnio jakoś mniej czytam kryminałów, ale na półeczce czeka japońska nowość, "Podejrzany X" Keigo Hidashino

Poleciłabym chyba na początek klasykę, czyli Christie, a z bardziej współczesnych, ale też już klasycznych Mankella.

[kurt.wallander]

Christie świetnie czyta się w oryginale, chyba nie czytałam jej nic po polsku, więc nie wiem, jak z jakością tłumaczeń.

[daniela34]

Tak. Christie w oryginale i jak w oryginale to jeszcze Dorothy Sayers.

[pani_tau]

daniela34 napisała:

> Tak. Christie w oryginale i jak w oryginale to jeszcze Dorothy Sayers.

W wieku nastoletnim będąc kochalam się w lordzie Wimseyu.

[simply_z]

Też są dobre.

[runny.babbit]

kurt.wallander napisała:

> Christie świetnie czyta się w oryginale, chyba nie czytałam jej nic po polsku,
> więc nie wiem, jak z jakością tłumaczeń.
Te wydawane przez Wydawnictwo Dolnośląskie były w porządku. Te z Phantom Press, oj różnie z tym było. Niektóre były kompletnie zawalone - cóż, lata 90, masowe tłumaczenia przez ludzi, którzy nie do końca znali angielski.

[escott]

To nie jest jeden gatunek. Jak klasyczny typu locked room to przeczytaj coś z przebojów Agathy Christie, jak noir to Chandlera, jak skandynawski to Millenium, ale są jeszcze nowoczesne policyjne, retro, cykle związane z konkretnymi miastamis tare lub nowe, milicyjne stare. To, że ktoś zabił albo ukradł to tylko jeden element, to, czy Ci się spodoba raczej zależy od wszystkich pozostałych.

[escott]

Ach, a takich fajnych oryginalnych polecam opowiadania kryminalne Ranpo Endogawa

[kurt.wallander]

Edogawa, pewnie ci słownik w telefonie podmienił. Osobom, które nie znają tego pisarza polecam szybko wymówić Edogawa Ranpo i zobaczyć, czy ten pseudonim nie kojarzy się z innym pisarzem, nie japońskim Z tym, że to raczej opowieści niesamowite niż kryminały, przynajmniej te opowiadania, które czytałam.
Teraz innym okiem patrzę na masywne fotele

[00zxc00]

No fakt. Wolałabym coś polskiego lub z Europy wschodniej. I żadnej brutalności. W ogóle to na czym polega fenomen kryminałów?

[00zxc00]

I dziękuję wszystkim za polecajki!

[la_felicja]

Fenomen polega na tym, że czytasz i mózg ci pracuje, zdaje ci się, że wiesz, kto zabił/zabija, czujesz rosnące napięcie, a tu zonk, nic z tego, ktoś inny robi się coraz bardziej podejrzany.

Jak ci wpadnie w ręce "Cichym ścigałam go lotem" Joe Alexa, to zrozumiesz, o co chodzi

[mizantropka_20]

Jak mogłam zapomnieć o Joe Alexsie? Wszystkie jego kryminały to istny majstersztyk. Dla mnie nr 1 to "Jesteś tylko diabłem"

[paskudek1]

No i przepadło, też przypomniałyście mi Joe Alexa, mało miałam książek, mało, weszły następne z Legimi 😁😁

[chatgris01]

Jeremiego Bożkowskiego sobie jeszcze dodaj do tego Alexa. Jego kryminały sa absolutnie genialne (zwłaszcza "Msza za mordercę").

[eglantine]

Nie wiem, jak to możliwe, że mnie takie cymesy ominęły. Uwielbiałam jego książki historyczne dla młodzieży, a do kryminałów nigdy nie dotarłam. Też wrzucam na półkę!

[kurt.wallander]

00zxc00 napisał(a):

> No fakt. Wolałabym coś polskiego lub z Europy wschodniej. I żadnej brutalności.
> W ogóle to na czym polega fenomen kryminałów?

Jeśli polskiego, to jeszcze polecę serię Wrońskiego o komisarzu Maciejewskim. Dzieje się w Lublinie (przed wojną, podczas, i po)

[runny.babbit]

00zxc00 napisał(a):

> No fakt. Wolałabym coś polskiego lub z Europy wschodniej. I żadnej brutalności.
> W ogóle to na czym polega fenomen kryminałów?
To jak pytanie na czym polega fenomen książek. Część osób czyta dla fabuły i rozwiązania zagadki, część ze względu na atmosferę, portret jakiegoś środowiska, niektóre mają świetne dialogi .

[paskudek1]

To jak chcesz coś polskiego i bez brutalności to polecam Olgę Rudnicką 😁. Wszytko. Tylko ostrzegam przed Natalii 5 - czytać wyalcznie w odosobnieniu, chyba że nie boisz się wyjść na wariatkę która rechocze w miejscu publicznym, oraz nigdy nie przy jedzeniu bo można się udławić ze śmiechu. Tzn istnieje możliwość że ci się ten humor nie podoba, ale jak spodoba to nie ma szans, żebyś się nie śmiała. Intryga kryminalna jakaś tam jest, ale nie ona stanowi główny element twórczości moim zdaniem 😁

[kadfael]

Imię róży

[...]

[tanebo0001]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[jottka]

nie jedyny, tylko pierwszy, a poza tym spoilery się oznacza. na wypadek, gdyby ktoś nie znał dzieła...

[silenta]

Seria R. Galbraitha o Cormoranie Strike'u,
Jane Harper - Stracony,
Anders de la Motte - tzw. kwartet pory roku,
Tana French, Karin Slaughter,
Mnóstwo tego mam.

[apallosa]

Ja z kolei zaczytuje się w kryminałach rosyjskich.
Aleksandra Marinina - świetny cykl z Anastazją Pawłowna, uwielbiam,, Ukradziony sen " , czy ,, Śmierć i trochę miłości".
Lubię też Darię Doncowa, czyli rosyjska Chmielewska , no i cykl Tatiany Polakowej o Oldze Riazancewej.

[kocynder]

Nikt nie poleciła najlepszego z najlepszych detektywa, czyli Sherlocka Holmesa? A nie, przewinął się "Pies Baskerville'ów". Najbardziej klasyczne z klasycznych kryminałów, z tym, że czasy wiktoriańskie, więc nie doszukasz się tam nowoczesnych technologii, szybkich samochodów i gadżetów w stylu Jamesa Bonda. Arthur Conan Doyle jednak dla mnie pozostaje niekwestionowanym mistrzem!

[nick_z_desperacji2]

Tylko nie "Studium w szkarłacie". Tu zaraz po ofierze umarłam ja.

[kocynder]

Zgodzę się, że "Studium w Szkarłacie" jest trudniejsze. Ale "Garbus", "Rytuał Musgrave’ów", "Zniknięcie Młodego Lorda", "Pięć Pestek Pomarańczy", "Tańczące Sylwetki" czy moja ulubiona "Nakrapiana przepaska"? Klasyka i logika, w czystej formie. Zasadniczo mogłabym tu wypisać większość opowiadań... Przyznaję jednak, że z wyłączeniem "Psa Baskerville’ów" Arthur Conan Doyle lepszy był w małych formach.

[mag-la-swag]

Jo Nesbo, Adler Olson.

[eglantine]

No właśnie, Nesbo i cykl o Harrym Hole, dziwię się, że tak rzadko wymieniany. Za makabryczny? Czy bohater zbyt irytujący?

[taje]

Pierwsze książki były ok, ale potem stały się dość przewidywalne.

[eglantine]

To prawda, ale tak od do Policji to IMO mistrzostwo gatunku.

[pani.asma]

Straszna była ta książka ja nie dałam rady

[elinborg]

Jednego chyba nie umiałabym wskazać..
Bardzo lubię "Grobową ciszę" Arlandura Idridasona. Cały cykl o Rebece Martinnson Asy Larsson, Henning Mankell w całości i po kilka razy wchłonięty.
Z islandzkich jeszcze kryminały Yrsy Sigursdardottir (pewnie przekręciłam).
Jeszcze "List z Wietnamu" Nelsona deMille. I tegoż autora "Córka generała"( jest też niezły film z Travoltą) oraz "Śliwkowa wyspa".
Oczywiście Christie i Doyle, w całości.

[sueellen]

Chyba nie było: nazywam się czerwień Pamuka. Rzecz dzieje się w średniowiecznym Stambule. Ktoś morduje maturzystów.

[sueellen]

Miniaturzystow!

[zielonazabka888]

"Śmierć na Nilu" Agaty Christie