Najtrudniejsze

[lucky80]

o maj gad, Trudno powiedzieć bo miałam wiele mało ulubionych czunności. Tak do skończenia 2 lat macierzyństwo było dla mnie przesrane, do momentu kiedy dzieci zaczynały się komunikować. Potem płacze synka aż do 3 klasy podstawówki że nie chce chodzić..nie wiem..chyba nie chcę wracać do tego wszystkiego nawet jedną myślą.

[swiezynka77]

przy pierwszym dziecku przerosło mnie wszystko. miałam depresję a dziecko było high need baby, budziło się z krzykiem, wrzeszczało gdy nie umiałam go przystawić do piersi, spało po 15 minut. miałam wrażenie, że zostałam wystrzelona na inną planetę do jakiejś kolonii karnej, pozbawiona snu i spokoju na zawsze.

po paru miesiącach zrobiło się lepiej ale do dziś żałuję tych straconych pierwszych chwil.

[ruta_tannenbaum]

swiezynka77 napisał:

miałam wrażenie, że zostałam wystrzelona na in
> ną planetę do jakiejś kolonii karnej, pozbawiona snu i spokoju na zawsze.
>

Bardzo plastycznie to opisałaś, aż mi się zimno zrobiło. Jestem pełna podziwu, że się z tego wydobyłaś, wydaje mi się, że to świadczy o wielkiej sile i wewnętrznych zasobach, szczególnie że jak rozumiem nie było to Twoje ostatnie dziecko

[wena-suela]

Nic chyba. Moje dzieci jakoś wyczuły, ze nie jestem zaangażowaną i oddaną sprawie rodzicielką. Nie marudziły, jadły, przesypiały całe noce niemalże od urodzenia, bawiły się zazwyczaj same. Nie wyszło mi karmienie piersią pierwszego Nie lubiłam spacerów i nasiadówek przy piaskownicach. Na szczęście była niania i chętny tata. Z nocnika skorzystałam jeden jedyny raz, bo opróżnianie było zbyt obrzydliwe. Na szczęście są nakładki. Chusty, nosidła to w ogóle nie moja bajka. Za to zawsze lubiłam przygotowywanie jedzenia. Dzieci jadły zdrowe, świeże, urozmaicone posiłki. Bez grymaszenia, podjadania, przekąsek.

[kanna]

Tak, tez nie rozumiem nocników... Po co myć, jak można wszystko elegancko spuścić w sedesie?

[kanna]

Moją największą obawą było: co zrobię, jak będę karmić młodsze, a starsze w tym samym czasie będzie chciało kupę??
Zamartwiałam się tym regularnie, a potem przez rok karmienia się to nigdy nie zdarzyło

[delorianka]

Mam tak.
Nienawidzę odpakowywania tabletek do zmywarki z tych folijek (nie wszystkie rozpuszczają się w wodzie, czasem trzeba zdjąć). Wiem, że to żaden wysiłek, ale irracjonalnie tego nie znoszę.

[palacinka2020]

Ale dlaczego trzeba "wracac w poplochu" ze spaceru?? Nigdy nie wracalam na czas. Przeciez nakarmic mozna w wozku.

Nie nauczylam sie nosic w chuscie. Zaden youtube nie pomogl. poszlam do kolezanki by mnie nauczyla to wykrecala sie, ze cos tam, nie zdazy, nie moze. Probowalam sie umowic z instruktorka- tez nie moze. Generalnie umawianie sie gdziekolwiek mi nie idzie.

[ruta_tannenbaum]

palacinka2020 napisała:

> Ale dlaczego trzeba "wracac w poplochu" ze spaceru?? Nigdy nie wracalam na czas
> . Przeciez nakarmic mozna w wozku.
>
Zgoda co do zasady, też tak sądzę, ale każdy spacer może jednak gdzieś osiągać jakąś naturalną granicę A jak ktoś nie chce/akurat nie może karmić na spacerze, to i pewien pośpiech może się pojawić. Hmm, to nie moje doświadczenie, jak tak się teraz zastanawiam, to może tam chodziło o to, że wyczerpywały się siły samej matki.

[palacinka2020]

To mozna usiasc... Moglam zabrac dziecko w wozku na aly dzien, no problem...

[szarmszejk123]

Czasem zatrzymanie się skutkuje syreną alarmową:p ja musiałam łazić bez zatrzymywania :p

[nellamari]

Ja też. Kto nie przeżył terrory syreny, ten nie wie.

[hanusinamama]

Ja nauczyłam sie czytać idąc z wózkiem

[madame_edith]

Ja małe dzieci, karmienie piersią ciąże wspominam dobrze, mogłabym mieć więcej dzieci.
Dla mnie najgorszy dopust boży to już starsze dzieci jak trzeba codziennie gotować jakiś sensowny obiad. I to się niestety ciągnie całe życie dopóki się nie wyprowadzą
Sobie gotować nie zamierzam, męża brak. I druga rzecz szkoła, również nie dla mnie, nienawidziłam jako uczennica, jako rodzic tak samo.

[wapaha]

cewnikowanie

[trampki-w-kwiatki]

Nigdy nie poczułam cewnikowania, ku przerażeniu studentów medycyny 🤣
Nie poczułam też wkłucia w kręgosłup.
Mam jakiś dynks wyłączający czucie w stresujących sytuacjach 😉

[evee1]

Dla mnie ogólnie pierwsze miesiące życia dzieci nie były czymś co wspominam z rozrzewnieniem. Nie rozumiem zachwytów na pachnącymi niemowlakami.
Owszem karmienie piersią lubiłam, ale cała reszta była upierdliwa bardzo. Jakbym miała jeszcze jedno dziecko, to najchętniej urodziłabym je jako prawie dwulatka 😁

[mgla_jedwabna]

Wieczna wojna o mycie zębów u prawie trzylatka.