Sąsiadka - pianistka=horror

[rydz1]

Czy mieszka obok, nad lub pod wami osoba grająca na jakimś instrumencie?
Ja mam nad sobą pianistkę. Gra często do 22 -giej wieczorem i oczywiści ani
ja ani mój mały nie śpimy - istny horror. byłam już u mnich kilka razy,
prosiłam ale echo - odpowiedzi typu :"muszę ćwiczyć", "ale wcale przed chwilą
nie grałam", "może pani iść na skargę do spółdzielni" itp.
Nie wytrzymuję już nerwowo. Może macie jakieś rady?
Pozdrawimy
Grazyna i Michał

[koleandra]

Musisz zacząć grac na trąbce.

hmmm.....

[umasumak]

Za bardzo nie wiem co Ci doradzić, bo sama kiedyś byłam taką "sąsiadką
pianistką". Tyle, że moi sąsiedzi często przychodzili i prosili, żebym zagrała
coś co oni lubią ). Sąsiad z dołu wyznał mi kiedyś, że na początku mojej
edukacji muzycznej poprostu wychodził z domu, gdy zaczynałam ćwiczyć ).
Jedyna sensowna rzecz która mi przychodzi do głowy, to próbwać ustalić z
sąsiadką jakieś widełki czasowe, w których ona ćwiczy (np nie wcześniej niż 9
rano i nie później niź 20 ). Ja jakoś dogadywał się z sąsiadami ). Teraz całe
szczęscie mieszkam we własnym domu i mogę grać kiedy mi się żywnie podoba ).
Pzdr

[ikaikaj]

widze uma,ze mamy duzo wspolnegotak samo "wjezdzalysmy" pod autobus(watek
"obciachowy") i tak samo "zaklocalysmy" spokoj sasiadom,grajac na fortepianie.
droga autorko watku, ja tez gralam,mieszkajac w bloku i nie robilam tego
zlosliwie,zeby dokuczyc sasiadom tylko poprostu musialam cwiczyc. mysle,ze
moglybyscie sie z sasiadka dogadac,ale tylko jesli zmienisz swoje nastawienie z
wrogiego na wyrozumiale...to dziala tak,ze jak ty pokarzesz tej pani,ze
rozumiesz jej pasje i zawod to ona zrozumie,ze ty masz male dziecko i
osiagniecie consensus.
mi tak jak umie,nie zdazyly sie nigdy skargi, raczej prosby,zebym nauczala grac
dzieci sasiadow
dzis tez mieszkam w domu i gram kiedy chce i ile chce,a mojemu mlodszemu synowi
absolutnie nie przeszkadza to w spaniu
pamietajmy,ze muzyka lagodzi obyczaje.
pozdrawiam
ika

[burza4]

> pamietajmy,ze muzyka lagodzi obyczaje.

Ale nie na siłę - i nie każdy rodzaj muzyki (mi np. jazz potwornie działa na
nerwy). Zmuszanie kogoś do słuchania czyichś wprawek po kilka godzin dziennie
jest w stanie doprowadzić otoczenie do obłędu i ja tam autorkę doskonale
rozumiem. Tamta musi ćwiczyć, ale inni tez coś MUSZĄ - na przykład odpocząć.
Mieszkanie to nie sala prób. W niektórych krajach takie sytuacje są
niedopuszczalne bo umowa określa prezycyjnie warunki co wolno lokatorowi, a co
nie - trzeba mieć zgodę sąsiadów na tego typu działalność (albo na posiadanie
psa na przykład), mimo że tak samo płaci się czynsz. Wolnoć Tomku w swoim
domku, ale o ile nie narusza to praw innych osób.

Co by było, gdyby autorka w odpowiedzi na ćwiczenia sąsiadki puszczała heavy
metal na cały regulator, albo od 6 rano (też już wolno) włączała głośno
transmisję mszy świętej? czemu tylko ona ma obowiązek zrozumieć czyjeś
potrzeby? a co z jej potrzebą ciszy?

[kdb.se]

Tylko wspolczuc .... ale musiz cos na to poradzic , mysle ze wyznaczenie
przedzialu czasu w ktorym bedzie ta Pani grac jest troche zbedne , poniewaz do
22 ma niestety prawo !!!

Trzymaj sie i napisz jak cos wymyslisz lub sie cos zmieni !!

Pozdrawiamy Swiatecznie ...

Kamila , Darek i BARTOSZ

[monique251]

Nie wiem czy będzie to dla ciebie pocieszeniem, ale niektórzy sąsiedzi mają
chyba jeszcze gorzej (moi). Mój syn gra na klarnecie...
Ale robimy co w naszej mocy by im za bardzo nie utruć. Są bardzo wyrozumiali.
Nawet mówią, że to lubią. Hmm. Tak to już jest, że ćwiczyc trzeba. Pozdrawiam
cię bardzo ciepło. Monique

.....

[kdb.se]

Kazdy ma prawo grac na instrumencie i oczywiscie cwiczyc .... ale dlaczego
czasem kosztem wielu rodzin ???

[olamad]

W mojej spółdzielni, tak jak z resztą chyba w kazdej, cisza nocna obowiazuje od
22 do 6 rano. Jednak jest także osobne, wewnętrzne zarzadzenie, że zabrania sie
wykonywania szczególnie uciażliwych czynnosci (typu remonty) po godzinie 20 -
chyba właśnie ze względu na małe dzieci. Pytanie tylko, czy granie na
fortepianie do takich uciążliwych czynnosci należy? Myślę, ze powinnaś z tą
sąsiadką porozmawiać, bo skargi do spółdzielni czy też awantury odniosą tylko
odwrotny skutek - jak tylko będzie mogła, będzie robiła Ci na złosć. Wiem coś o
tym.. hmm.

[sakada]

Jasne, że możesz się poskarżyć. Swoją drogą co to za świat? Muzyka przeszkadza
ludziom...

sakado

[cruella]

Muzyka ludziom nie przeszkadza))
Przeszkadzają uciążliwe próby, darcie kota ze skóry))))))) (w klatce obok
mnie mieszka taki młody "muzyk"; teraz jego muzyka jest ukojeniem dla uszu ale
kiedyś....ech...)

[szymanka]

Hmmm... sama gram na fortepianie, a mój syn właśnie rozpoczął naukę na tym
instrumencie. Jednocześnie doskonale Cię rozumiem, juz teraz boję się co to
będzie, gdy syn dotrze do starszych klas i dwugodzinne ćwiczenia gam i pasaży
będą na porządku dziennym. Jak to zniosą sąsiedzi?
Popieram porzedniczki, jedyne wyjście to dogadać się z sąsiadką. Może uda się
ustalić jakieś stałe godziny godziny ćwiczeń. Nie licz na to, że sąsiadka
przestanie ćwiczyć, to jej zawód, źródło utrzymania i pasja zarazem. Trudno
żeby z tego rezygnowala bo Tobie się to nie podoba.
Jeszcze inne wyjście to próby wyciszania.
- wyciszyć sufit
- instrument elektroniczny z możliwością regulacji głośności. Ale instrumenty
dobrej jakości (a tu właśnie taki byłby potrzebny) są bardzo drogie. Czy
sąsiadkę stać na taki?
- z domowych sposobów: obłożenie pianina kocami i poduchami by tłumić dźwięk.

[skarolina]

> - wyciszyć sufit
> - instrument elektroniczny z możliwością regulacji głośności. Ale instrumenty
> dobrej jakości (a tu właśnie taki byłby potrzebny) są bardzo drogie. Czy
> sąsiadkę stać na taki?
> - z domowych sposobów: obłożenie pianina kocami i poduchami by tłumić dźwięk.

Z tych trzech rad, dla pianisty, którego ćwiczenie ma przynieść jakieś efekty,
rozsądna jest tylko pierwsza. Instrument elektroniczny nie zastąpi prawdziwego
i nie uzyska sie na nim pożądanych efektów. A tłumienie kocami czy poduchami
też jest co najmniej idiotyczne, bo nijak się nie da wydobyć niuansów
dynamicznych i brzmieniowych, a między innymi o to chodzi w ćwiczeniu.

Niestety, jeśli mieszkamy w bloku, musimy się liczyć z takimi niedogodnościami.
Jeśli chce się mieć absolutną ciszę, należy zamieszkać w domku. W bloku możemy
wymagać ciszy od godz.22, wcześniej to tylko dobra wola sąsiadów. A jeśli
sąsiadka nie ma możliwości ćwiczyć gdzie indziej i kiedy indziej, to będzie
ćwiczyć, dopóki może.

[kawka74]

Czy mieszka obok, nad lub pod wami osoba grająca na jakimś instrumencie?
Mieszka. Skrzypaczka. Zaczyna swoje rzępolenie około 22.00, kończy często grubo po północy. Śpi do dziesiątej, jedenastej, krząta się po domu, wychodzi, wraca, krząta się po domu, a na koniec bierze do ręki skrzypce. Żeby jeszcze zaraza jedna umiała grać...
Co zrobić? Wielokrotne zwracanie uwagi nic nie dało, sytuacja ciągnie się latami. Zastanawiam się, jaki instrument sobie kupić, żeby się odwdzięczyć. Na razie nic poniżej puzonu mnie nie satysfakcjonuje.
Aha, jeszcze jedno, to już do grających - tak, muzyka może przeszkadzać. Tak, jak rzewne zawodzenie księdza i wiernych, którego muszę słuchać każdego niedzielnego poranka również dzięki sąsiadom od skrzypiec. Tak, jak łomotanie drewniakami w po nocy. I tak dalej. Jasne, że grający mają prawo grać, ćwiczyć, ale muszą być jakieś rozsądne granice.

[verdana]

Dla mnie tłumaczenie, że jeśli się chce miec ciszę, trzeba miec domek jest nie
do przyjęcia. Nie do przyjęcia jest też beztroskie tłumaczenie, że "muzyk musi
ćwiczyć". Jeśli musi, to niech wyciszy ściany, sufit i podłogę pokoju do
ćwiczeń. Ja tez pracuję w domu i absolutnie nie jestem w stanie pracować przy
muzyce. Innym dzieci nie moga spać. To, że prawo nie zabrania, to jeszcze nie
jest powód by marnować zycie wielu sasiadom.
Nie ukrywam, ze miałam podobna sąsiadke . Prosiłam o wyciszenie sciany - nie
chciała. Ile razy zaczynała cwiczyć puszczałam głosno bardzo rtmiczną i głosna
muzykę. Ściane wyciszyła w przeciagu dwóch miesięcy. Polecam.

[olamad]

No właśnie... pisząc o odgrywaniu się miałam na mysli własne boje z sąsiadami.
Kilka lat temu do mieszkania "przez ściane" wprowadził sie młody koleś. No i
zaczęło się - imprezki, babeczki, pożyczanie fajek w środku nocy itp. Znosiłam
to bezproblemowo, a nawet cieszyłam się, ze wreszcie w mojej klatce pojawił sie
jakiś lokator z tego samego pokolenia (reszta to same dziadki i babcie). Jakiś
rok później szanowny młodzian założył rodzinę. Ja w tym czasie mieszkałam z
dwoma koleżankami - podczas studiów nie było mnie stać na samodzielne
utrzymanie mieszkania. Już pierwszego dnia po przeprowadzce żonaka próbowała
nam pokazać, ze teraz ona będzie tutaj rządzic, a mianowicie wezwała policję,
bo w jej mniemaniu zachowywałyśmy sie zbyt głosno. Nie było zadnej imprezy, nie
było gosci, były tylko trzy panny w szlafrokach czytające kiedyś bardzo modne
zapiski z policyjnych dzienników. Po kilku takich policyjnych interwencjach
oraz wizytach zawstydzonego męża w podkoszulku postanowiłyśmy cos z tym zrobić.
Czyli tak jak verdana puszczałyśmy głośno muzykę, najgłośniej gdy wychodziłyśmy
na uczelnię (z timerem nastawionym na 22 gdybyśmy się spóźniły). Efekt był
porazający - mało, ze przestali się czepiać, to jeszcze sie wyprowadzili. Może
nie o to nam dokładnie chodziło, ale w końcu przestałyśmy się czuć jak jakiś
element, do którego regularnie przyjeżdża policja) A tak wogóle, to same
byłyśmy juz zmęczone tą głośną muzyką...
Tak sobie teraz myślę, że niezły był ze mnie złośliwiec. Teraz to nawet
głośniej telewizora nie włączam, bo mnie drazni..
Pozdrawiam,

[miriam_b]

ja jako dziecko grałam na fortepianie i musiałam duuuużo ćwiczyć ale jakoś nie
przeszkadzało mi ćwiczenie w szkole muzycznej!!!ona też napewno ma gdzie albo
gdyby choć troszkę była ugodowa można by jakoś godziny ustalic że np.ona dwa
razy w trygodniu gra...w jakieś tam dzień...

[ursgmo]

Uważam że powinno to być ustalone odgórnie i zabronione takie granie w domu ,
tak jak i inne uciążliwe czynności. Nie wyobrażam sobie takiego życia z artystą
za ściana . Ja muzyka - sąsiada nie miałam , ale za to kretyna z cb radio ( no
ładnych parę lat temu), który w lecie ( przy otwartych szeroko oknach) gadał
głupoty przez całe noce + do tego jakieś tam szumy .....................
Pomysł z odwydzięczeniem się za te wielogodzinne ćwiczenia uważam za jedynie
skuteczny - polecam hip hop lub havy metal. A może inni sąsiedzi sie
przyłączą???
Ja tego od cb radio też tak wyleczyłam. Jak gadał całą noc, to ja mu raniutko
tuż po 6 muzyczkena cały regulator . Po kilku awanturach doszliśmy do
porozumienia. on zamykał okno jak gadał , a ja przestałam mu robić pobudki.

[skarolina]

> ja jako dziecko grałam na fortepianie i musiałam duuuużo ćwiczyć ale jakoś
nie
> przeszkadzało mi ćwiczenie w szkole muzycznej!!!

Albo ćwiczyłaś niewiele albo miałaś to szczęście, że większość kolegów ćwiczyła
jednak w domu. Ile jest fortepianów w szkole? Ilu pianistów? Ilu nauczycieli?
Fortepiany do ćwiczenia są wolne tylko wtedy, kiedy nauczyciele nie mają zajęć -
na ogół w godzinach przedpołudniowych, kiedy uczniowie mają zajęcia
ogólnokształcące. Ćwiczenie w szkole to koszmar i marnowanie bardzo dużej
ilości cennego czasu.

Dwa razy w tygodniu, to sobie można podgrywać dla przyjemności, a jeśli ktoś
poważnie myśli o graniu, to musi niestety codziennie po parę godzin.

[edytkus]

Mieszkam w wynajetym mieszkaniu, gdy pobieralam nauki gry na fortepianie niesamowicie sie
stresowalam grajac w domu tym bardziej ze w ciagu dnia nie mialam kiedy cwiczyc. Wieczorami
siadalam przy porzadnym keyboardzie ze sluchawkami zeby nie pobudzic sasiadow i rodziny a gdy
moglam cwiczylam na uczelni. Dobry muzyk poradzi sobie nawet z instrumentem elektronicznym
(takowe nowej generacji pozwalaja naprawde na wiele, do cwiczen wystarcza), jesli go nie stac to
znaczy ze i tak nie ma porzadnego fortepianu (zreszta, jak to mowia, zlej baletnicy przeszkadza nawet
rabek u spodnicy ) a skoro nie ma fortepianiu to i pianista z niego mierny! Ja jestem zlosliwa, jesli
sasiadka nie zechce pojsc na kompromis, to zagluszalabym ja

[skarolina]

> Dobry muzyk poradzi sobie nawet z instrumentem elektronicznym
> (takowe nowej generacji pozwalaja naprawde na wiele, do cwiczen wystarcza),
jes
> li go nie stac to
> znaczy ze i tak nie ma porzadnego fortepianu (zreszta, jak to mowia, zlej
balet
> nicy przeszkadza nawet
> rabek u spodnicy ) a skoro nie ma fortepianiu to i pianista z niego mierny!
> Ja jestem zlosliwa, jesli
> sasiadka nie zechce pojsc na kompromis, to zagluszalabym ja

Hehe, znasz się na tym jak kura na pieprzu.
Jak będzie ćwiczył na instrumencie elektronicznym, to nigdy nie zostanie dobrym
muzykiem.

[allija]

Też uważam, że tłumaczenie typu "gram bo muszę ćwiczyć" to po prostu
bezczelność, zupełne lekceważenie sąsiadów. U mnie także jest sąsiad grający na
pianinie i, z tego co słyszę, na saksofonie. Dzięki Bogu od strony sypialni
więc kiedy idę spać jest już cicho. Jednak kiedy wchodzę do tego pokoju kilka
razy dziennie słyszę jego wprawki. Kiedyś ćwiczył kilka godzin, z miernymi
rezultatami, temat z filmu "Żądło". Skądinąd bardzo ładny ale po kilku
godzinach jego gry chyba bym znienawidziła. Współczuję tym mieszkającym bliżej.
Swoją drogą jak to jest, że ci "hałasujący" w różny sposób sąsiedzi robią to
kiedy chcą, przy szeroko otwartych oknach, w pełnym komforcie a zwykli
lokatorzy muszą się znimi "dogadywać" o ciszę, wychodzić z domu i zamykać w
upał okna? Coś tu nie tak.
Ale konkretnie, w podobnym wątku czytałam, że prawo zmieniło się pod tym
względem od niedawna i nie wolno już grac w domu, niezależnie od godziny. Nie
znam konkretów ale gdybym była w sytuacji autorki postu na pewno bym się z nimi
zapoznała, z wizytą u prawnika włącznie. Ludzie w końcu powinni nauczyc się
jakiejś kultury bo dzisiejsza bezczelność i tupet jest porażająca.

[yellow1]

Moja siostra uczyla sie kiedys w szkole muzycznej w klasie waltorni Mozecie sobie wyobrazic te pielgrzymki sasiadow ) Po kilku dniach grania w domu do szafy, siostra przeniosla sie do salki w szkole muzycznej, bo po pierwsze: sama czula sie swobodniej wiedzac, ze nikt jej nie ochrzani za to trabienie; po drugie: naprawde, sluchanie 2-3 godziny lub dluzej gam, wprawek itp. moze swietego wytracic z rownowagi. Ja bardzo lubilam sluchac jej grania, ale... z ulga przyjelam fakt przeniesienia sie do szkoly muzycznej Takze doskonale rozumiem autorke watku i jej poirytowanie, tak jak wiele osob radzilo: sproboj sie z pianistka dogadac, aby grala np. tylko do 20, bo potem dziecko musi isc spac. Pozdrawiam i zycze ugodowego rozwiazania sprawy!

[abere8]

rydz1 napisała:

odpowiedzi typu :"muszę ćwiczyć", "ale wcale przed chwilą
> nie grałam", "może pani iść na skargę do spółdzielni" itp.

Piec lat temu mieszkalam z kolezanka uczaca sie m.in. w szkole muzycznej, ktora
tez musiala cwiczyc w domu. Mimo ze ja nie przepadam za pianinem, jakos
przezylam dwa lata mieszkania w jednym mieszkaniu z nia. Z sasiadami z dolu
(jedyni, ktorzy mieli pretensje) byla umowiona, ze gra tylko do 19 czy 20. Ale
jej wspolczulam, kiedy czasami wpadala z zajec, ktore sie konczyly powiedzmy o
18, zeby jeszcze te pol godziny pocwiczyc. A sasiedzi bezdzietni, po
piecdziesiatce, ale upierdliwi strasznie - ciagle dzwonili albo do nas, albo do
wlascicieli mieszkania, ze imprezujemy. Raz mnie po prostu zastrzelili - sesja,
kolezanka sie uczy w swoim pokoju, ja w moim, godzina ok. 19 dzwoni telefon.
Sasiadka do mnie z pretensjami, ze skaczemy po domu i jakies cwiczenia
gimnastyczne uprawiamy i ja juz glowa boli od tych halasow. Po tamtej rozmowie
(w ktorej nie udalo mi sie pani przekonac, ze ma przywidzenia) przestalam miec
jakiekolwiek wyrzuty sumienia.

Przepraszam, ze tak troche moze nie na temat, ale rozumiecie chyba, dlaczego
stoje po stronie grajacej Poza tym, pianino to nie perkusja, dla malych
dzieci podobno nawet dobrze jest sluchac musyki klasycznej

[iwonafilip]

to witam w klubie! nad nami tez jest pianino tyle ze gra na nim kilkuletni
chłopiec to dopiero horror babcia pianistka cwiczy wnuka hałas nie do
zniesienia bo w jego muzyce nie ma składu ani ładu zycze cierpliwosci

[pechowa]

Wspolczuje.. na moim pietrze mieszka Pani,ktora gra na skrzypcach. Gra w operze
wiec jej muzyka jest na wysokim oziomie. wprowadzalysmy sie rownoczesnie, na
samym poczatku uprzedzila,z e beda zdarzaly si etakie sytuacje i ona
przeprasza.. stara sie cwiczyc w operze, bardzo zadko zabiera instrument do
domu. jesli cwiczy to sa to kawalki z ladem i skladem, az przyjemnie si etego
slycha. Przestrzega ciszy nocnej a i tak nie cwiczy pozniej niz po 18
[zazwyczaj na 18 idzie na spektakl do opery wraca okolo 22].

uwazam, ze rozmowa to etap pierwszy i do widocznych efektow.. niestety ludzie
sa rozni i niektorzy po prostu maja w dupie zycie innych..

dla przykladu i rownowagi podam, dzisiaj w nocy, studenci mieszkajacy na ukos
pode mna wyjezdzali na narty..
byla 2ga w nocy obudzil mnie straszny halas na klatce schodowej, nie przesadze
gdy stwierdze ze obudzilam sie zlana zimnym potem ze strachu, blok jest nowy
klatka spora i przez to bardzo akustyczna.. ktorys patalach sprowadzal swoja
walizke plastikowa na kolkach po schodach.. nie przyszlo mu do glowy podniesc
ja iz niesc po prostu sciagal ja po schodach na kazdym stopniu ta robila
potworny halas.. mieli otwarte drzwi do mieszkania a ktos kto po nich
przyjezdzal ciagle dzwonil domofonem [domofony cyfrowe sa strasznie halasliwe,
ja slysze jak dzwonia do kogos 2 pietra nizej jak ma drzwi zamkniete wyobrazcie
sobie ten halas] inny patalach zaczal krzyczec z 2giego pietra to tych przed
blokiem, ze juz ida a na koniec spiewac.. do tego glsne smiechy..

mam silne wrazenie, ze to zachowanie ma scisly zwiazek z ich pozycja spoleczna:
jezdza audi TT lub innym kabioletem, ewentualnie terenowa honda i vw bora..

ja nie twierdze, ze ludzie jezdzacy takimi samochodami sa zli, niby mowia dzien
dobry, pomoga z dzrwiami zakupami ale co z tego gdy przychodzi noc i zyc nie
daja?? Wspolczuje sasiadom bezposrednim, z tego co widzialam imprezki co
tydzien. ehh.. szkoda slow, postanowilam, ze zemszcze sie na czas
ichnieobecnosci..nawet wymyslilam jak

Pozdrawiam i zycze ulozenia sie z sasiadka

[luccio1]

Tę rzecz znam dobrze ze strony przeciwnej - tj. jak byliśmy przedmiotem agresji
ze strony sąsiadów - łącznie z próbą wyłamywania nam drzwi od mieszkania -
tylko z tego powodu, że moja siostra jako uczennica szkoły muzycznej kolejno
coraz wyższego stopnia ćwiczyła na pianinie. W końcu wysiłkiem całej rodziny
trzeba było przeprowadzić Siostrę do innego mieszkania - gdzie już żadnych
problemów nie było, mimo że to blok i tamto blok, z jednego czasu (koniec l.
60.). Ja sam przed kilku laty pożegnałem tamten budynek i tamtych ludzi, bez
żalu - oni bezczelnie udawali idiotów, jakoby nic nigdy przeciw mnie nie mieli
i nawet żałowali, że odchodzę! Dla wiedzy: Siostra została jednym z lepszych
wirtuozów-organistów w Polsce.
Dawniej myślałem: syfiasta architektura komunistyczna, gdzie jeden słyszy przez
strop słowa drugiego wypowiadane piętro wyżej, żeby w razie potrzeby mógł
donieść. Syf komunistyczny, w którym ludzie walczą ze sobą - w ten sposób nie
będą walczyć z reżimem. I w dalszym ciągu komunistyczne myślenie: ściągnąć
człowieka, który usiłuje polerować w niekorzystnych warunkach dany mu przez
Boga talent, do poziomu ogólnego bagienka - niech zamiast grać samemu Mozarta i
Beethovena (jakby ktoś nie wiedział: nauka w szkole muzycznej zaczyna się od
klasyków), niech słucha metalu czy czego tam jeszcze - tak jak inni. Na koniec
pytanie za milion złotych: dlaczego wśród laureatów ostatniego koncertu
szopenowskiego Polaków nie było? Dlaczego Polaków w muzyce nie ma - poza
kilkoma "sztandarowymi" nazwiskami?

[verdana]

Luccio! Wcale sie nie dziwię, że sąsiedzi byli agresywni. Ja też bym była.
Piszę w domu i muzyka mi przeszkadza. Mój talent, hmmm, wymaga ciszy. Dlaczego
Twoja siostra miała mieć większe prawa, niż sąsiedzi, którym przeszkadzała? A
swoją drogą zupełnie nie rozumiem, jak można wiedząc, że się przeszkadza i
marnuje odpoczynek sasiadom grać dalej. To kompletne lekceważenie wszystkich
innych, oprócz siebie i własnej rodziny, jakaś smutna bezduszność. Trudno -
nich sasiedzi cierpią, niech nie moga spokojnie żyć we własnym mieszkaniu - co
mnie to obchodzi, ja gram i zostanę, nawet po trupach, wirtuozem. To robienie
kariery cudzym kosztem. Bagienko to właśnie uznanie, że moje zdolności są
wazniejsze niż "szare życie" innych ludzi i ja ZDOLNY mogę marnować innym
życie - bo mój talent się liczy, a nie wypoczynek po pracy jakiegoś niewaznego
przeciętniaka. Niech sie cieszy, ze miał szansę usłyszeć wybitny talent - i
niech milczy, bo sam talentu nie ma, jest zerem, z którymi lepsi liczyć się
oczywiście nie musza i nie powinni.
Twoja wypowiedź jest dla mnie przerażająca - ponieważ dzielisz ludzi na
utalentowanych, którym wolno wszystko, którzy nie musza liczyć się z motłochem
i tych przecietnych,m którzy powinni cicho siedzieć i utalentowanym nie
zawadzać w drodze do kariery. Komunizm to wprawdzie nie jest, ale do faszyzmu
już chyna niedaleko.

[ikaikaj]

a dla mnie najbardziej przerazajace jest to,ze namawiacie dziewczyne do "walki"
z sasiadka,poprzez puszczanie glosnej muzyki itd...kurcze,przeciez to sa dwie
dorosle kobiety i jak spokojnie pogadaja to napewno cos uradza!
ja, jak pisalam juz wyzej, probelmow z sasiadami nigdy nie mialam bo poprostu
sie z nimi dogadalam!i nikomu nie przeszkadzalo to,ze klepalam jeden utwor
tygodniami i to jeszcze mylac sie ciagle w tym samym miejscu.
a poza tym zastanowmy sie wszyscy czy nie halasujemy nawet bez instrumentow?czy
komus moga przeszkadzac nasze tupiace dzieci i szurajace krzesla?moga.czy komus
moze przeszkadzac odkurzacz?moze.czy komus moze przeszkadzac
dwumiesieczny,niczym nie przerwany remont?moze.a wiecie dlaczego moze?bo takie
rzeczy wydaja sie nam normalne i na porzadku dziennym.a fortepian,skrzypce czy
flet...juz nie.i to mnie smuci.

[kawka74]

To przykre, ale czasem nie sposób dogadać się z rzępolącym sąsiadem. Nie sposób też dogadać się z sąsiadem, który na chwilę napraw wszelkiego rodzaju wybiera sobie sobotni wieczór. Są takie typy, które można pobić tylko ich własną bronią.
BTW dużo pracuję w domu (piszę zazwyczaj z terminem na karku, nie dlatego, że odkładam na ostatnią chwilę, ale dlatego, że w ostatniej chwili się dowiaduję) i do szału doprowadza mnie to, że nie mogę się skupić nad tekstem, bo, excuses le mot, krowa z góry o dwudziestej drugiej albo i później zaczyna te swoje wprawki na chyba rozstrojonych skrzypcach. Słowo, gdyby to była normalna godzina i gdyby ta pani umiała grać, nie czepiałabym się w ogóle, a przynajmniej nie tak bardzo.
Aha, przykład pozytywny: sąsiadka z dołu szyje zarobkowo na maszynie - maszyna do szycia też cicha nie jest, ale sąsiadka sama zadbała o to, żeby nie przeszkadzać innym.
Przepraszam, ale ja nie będę sobie wyciszać mieszkania za cięzkie pieniądze tylko dlatego, że ktoś ma ataki talentu po dwudziestej drugiej.

[ikaikaj]

kawka74 napisała:

> To przykre, ale czasem nie sposób dogadać się z rzępolącym sąsiadem. Nie sposób
> też dogadać się z sąsiadem, który na chwilę napraw wszelkiego rodzaju wybiera
> sobie sobotni wieczór. Są takie typy, które można pobić tylko ich własną bronią
> .
> BTW dużo pracuję w domu (piszę zazwyczaj z terminem na karku, nie dlatego, że o
> dkładam na ostatnią chwilę, ale dlatego, że w ostatniej chwili się dowiaduję) i
> do szału doprowadza mnie to, że nie mogę się skupić nad tekstem, bo, excuses l
> e mot, krowa z góry o dwudziestej drugiej albo i później zaczyna te swoje wpraw
> ki na chyba rozstrojonych skrzypcach. Słowo, gdyby to była normalna godzina i g
> dyby ta pani umiała grać, nie czepiałabym się w ogóle, a przynajmniej nie tak b
> ardzo.
> Aha, przykład pozytywny: sąsiadka z dołu szyje zarobkowo na maszynie - maszyna
> do szycia też cicha nie jest, ale sąsiadka sama zadbała o to, żeby nie przeszka
> dzać innym.
> Przepraszam, ale ja nie będę sobie wyciszać mieszkania za cięzkie pieniądze tyl
> ko dlatego, że ktoś ma ataki talentu po dwudziestej drugiej.

kawko-w jednym musze ci przyznac racje.osoba halasujaca sama powinna uprzedzic
sasiadow,ze bedzie czasem halasowac.to fakt.ja tak zrobilam i bylo ok.
a ataki talentu po 22 bardzo mnie rozbawily))
chyba rzeczwiscie jakies powazne ataki jak o tej porze i na rozstrojonych
skrzypcach
pozdrawiam

[kawka74]

Słowo nauczyciela, gdyby ta .... no, sąsiadka umiała grać i nastroiła skrzypce, czekałabym wręcz na jej koncerty Ale te jej erupcje wrażliwości muzycznej, te jęki skrzypiec jak w trzeciorzędnej muzyce nowoczesnej - wierz mi, nie da się tego znieść bez znieczulenia. Im intensywniej ona torturuje ten Bogu ducha winny instrument, tym większy u mnie poziom agresji. Chwała Bogu, chyba na Święta wyjechali

[luccio1]

Tzn. Twoim zdaniem moja Siostra powinna sama zagrzebać swój talent, nie mając
warunków, by go rozwijać? To jest moim zdaniem coś o wiele gorszego niż
faszyzm, socjalizm z przymiotnikiem lub bez, i komunizm. To znaczy: szkoła
muzyczna tylko dla bogatych?
Nie chcę się licytować, kto z nas dłużej chodzi po tym świecie, kto więcej
napisał w domu - ja napisałem w domu, gdy Siostra była z nami, dwie prace
magisterskie, i to takie, które w maleńkim wycineczku pchnęły stan wiedzy o
centymetr naprzód. Nie rozumiem, jak muzyka klasyczna może być przeszkodą w
czymkolwiek.
Przepraszam Cię, czasami zdaje mi się, że "pytasz o drogę" - czyli prowokujesz.
Niech którakolwiek z dyskutantek powie, czy i co zrobiłaby, słysząc nad sobą
awanturę (kolejną) w wykonaniu ciągle od nowa pijanego ojca i męża - głowy
rodziny; czy miałaby odwagę wtedy interweniować? w takich razach nawet policja
się ociąga. Nasza spółdzielnia mieszkaniowa była bardzo odważna względem mojej
Mamy - wdowy z dwojgiem dobrze uczących się dzieci, ale już nie tak wobec mętów
z ulicy wchodzących na nasze podwórko (były wśród nich dzieci milicjantów i
ormowców); kiedy nam okradziono piwnicę, i spółdzielnia, i milicja rozłożyły
ręce.

[melka_x]

luccio1 napisał:

> Tzn. Twoim zdaniem moja Siostra powinna sama zagrzebać swój talent, nie mając
> warunków, by go rozwijać? To jest moim zdaniem coś o wiele gorszego niż
> faszyzm, socjalizm z przymiotnikiem lub bez, i komunizm.

Zawsze uważałam, że muzyka rozwija m.in. wrażliwość. Ucząc wyrażania emocji
otwiera na innych. Miałam przez lata sąsiadów skrzypków. W ich przypadku to
moje przekonanie o uwrażliwianiu przez muzykę sprawdzało się. Najpierw rodzice,
a później już sami chłopcy ustalali z sąsiadami godziny ćwiczeń. I nawet jak im
się czasem te godziny przedłużały, nikt im nogi nie podstawiał. Może dlatego,
że cwiczący nie uważali, że talent upoważnia do nie liczenia się z otoczeniem.
Warto czasem spojrzeć poza czubek nosa choćby nie wiem jak wybitnej siostry.
Jeśli lekceważysz innych, oni będą lekceważyć ciebie. Trudno liczyć na
wyrazumiałość sąsiadów dla potrzeb siostry, skoro samemu nie wykazało się
żadnego zrozumiania dla potrzeb innych.

[kawka74]

Bardzo to wszystko piękne, ale muzyki klasycznej to pewnie większość z nas (a przynajmniej JA ) woli słuchać w wybranej przez siebie interpretacji, a nie narzuconej z góry, zwłaszcza jeśli to jest niewprawne pukanie w klawisze czy piłowanie smyczkiem skrzypiec na pół.
To jest tak, że w ciągu dnia standardowe hałasy mi - i pewnie innym - nie przeszkadzają, a w kółko trenowane gamy i etiudy giną między odkurzaczem, stukaniem młotka a płaczem dziecka. Nie zamierzam latać kolejno po sąsiadach, żeby 1.wyłączyli odkurzacz 2.przestali stukać 3.zakneblowali potomka, bo to są proste konsekwencje mieszkania w bloku na ponad 300 mieszkań. Ale, na litość, wytaczanie argumentów o SZTUCE i TWÓRCZOŚCI przez duże TFU! jeśli mowa jest o zakłócaniu porządku w godzinach, kiedy jest tak zwana cisza nocna, mija się z celem. W pewnych określonych godzinach pewnych określonych rzeczy się nie robi i nie ma to znaczenia dla mnie, czy złamię mojej sąsiadce karierę, jeśli będę się domagała, żeby po 22 odstawiła skrzypce na bok.

[melka_x]

> I w dalszym ciągu komunistyczne myślenie: ściągnąć
> człowieka, który usiłuje polerować w niekorzystnych warunkach dany mu przez
> Boga talent, do poziomu ogólnego bagienka - niech zamiast grać samemu Mozarta
>i Beethovena (jakby ktoś nie wiedział: nauka w szkole muzycznej zaczyna się od
> klasyków), niech słucha metalu czy czego tam jeszcze - tak jak inni.

Jakby ktoś nie wiedział, naukę gry na fortepianie zaczyna się od gam)). To
oczywiście też swego rodzaju klasyka)).

Generalnie zgadzam się z Verdaną. Szacunek należy innym nie może być
uzależniany od talentu, zawodu, upodobań czy to ćwiczącego, czy jego sąsiadów.
Ja pracuję w domu. Piszę. Żeby pisać potrzebna mi cisza, ot nawyk wyniesiony
jeszcze z dzieciństwa, tak jak do nauki potrzebowałam ciszy, tak jej teraz
potrzebuję do pracy. Żeby odpocząć też potrzebuję ciszy. I czy prawo do niej ma
być uzależnione od tego jak dobrze piszę i czy ćwiczący sąsiad jest wybitnie
utalentowany? Czy prawo do względnego spokoju ma być uzaleźnione od tego czego
słucham? Nie słucham metalu, lubię np. jazz i muzykę klasyczną, tylko co z
tego?

A tak jeszcze; ludzie zazwyczaj zupełnie inaczej reagują, gdy da im się
poczucie, że mają na coś wpływ. Inaczej będą reagować sąsiedzi, których
ćwiczący stawia przed faktem dokonanym (ćwiczę codziennie od 19-tej do 21-tej),
a inaczej ci, do których się przejdzie i spróbuje ustalić jakiś kompromis, np.
w jakich godzinach gra będzie najmniej uciążliwa. Że to niewygodne dla
ćwiczącego, który musi później podporządkować temu swój rytm dnia? Trudno, taka
jest cena za mieszkanie w większym skupisku. Przed egzaminem czy koncertem
można jeszcze dodatkowo zapukać do sąsiadów i przeprosić, że w najbliższych
dniach grania będzie więcej. Każdy kto ma za ścianą sąsiadów musi przestrzegać
pewnych norm. Bez względu na to, czy jest wybitnie utalentowany, czy nie.

[skarolina]

> Jakby ktoś nie wiedział, naukę gry na fortepianie zaczyna się od gam)). To
> oczywiście też swego rodzaju klasyka)).

Ooo, ciekawe, sama zaczynałam naukę, również zaczynałam nauczać, moja mama robi
to od 40 lat i pierwsze słyszę, żeby zaczynać od gam

Skoro wymagacie, żeby pianistka nie ćwiczyła w domu, bo to przeszkadza, to ona
może równie dobrze powiedzieć, żebyście sobie pracowały poza domem, bo cisza
jej przeszkadza.
Oczywiście tu już grubo przejaskrawiam, ale sytuacja wygląda rzeczywiście tak,
że większość muzyków po prostu nie ma gdzie ćwiczyć.
Poza tym powtórzę - mieszkanie w bloku wymaga liczenia się z tym, że sąsiedzi
mogą być głośniejsi niż my, że mogą głośniej chodzić, biegać, mówić, grać, że
mogą nas zalać, że mogą przeprowadzać remonty itd. Jeśli to wszystko nam
przeszkadza, nie ma wyjścia - należy wyprowadzić się tam, gdzie się nie będzie
miało sąsiadów.

Doskonale rozumiem wzburzenie kawki74, bo jej sąsiadka łamie wszelkie normy
społeczne, natomiast sąsiadka założycielki wątku, zdaje się, trzyma się
przepisów?

[edytkus]

skarolina napisała:
>Hehe, znasz się na tym jak kura na pieprzu.

Muzyk znajacy sie na kurach? Czy Twoj pseudonim to Janko Muzykant?! ))))

>Jak będzie ćwiczył na instrumencie elektronicznym, to nigdy nie zostanie dobrym
>muzykiem.

Nie moja droga, napisalam ze do cwiczen na co dzien (szczegolnie w bloku) wystarczy wysokiej klasy
instrument elektroniczny i mam racje. Wspolczesne keyboardy sa czule na dotyk, mozna podlaczyc
pedaly oraz - co w tym watku najwazniejsze - sluchawki. I dobrze wiem co pisze, sama cwiczylam na
takim keyboardzie, a w klasie fortepianu na mojej uczelni tak cwicza studenci, przyszli muzycy pod
okiem (i uchem ) miedzynarodowych jurorow - absolwentow Juiliard'a. Owszem rekomenduje sie
zakup fortepianu ale nie kazdy ma warunki lokalowe i finansowe, a dobry fortepian kosztuje krocie i
watpie zeby ta, pozal sie Boze, pianistka takim dysponowala wiec na pewno nie sprawi jej roznicy czy
cwiczy na keyboard'zie czy rozstrojonym rzechu.



> > Jakby ktoś nie wiedział, naukę gry na fortepianie zaczyna się od gam)).
> To
> > oczywiście też swego rodzaju klasyka)).
>
> Ooo, ciekawe, sama zaczynałam naukę, również zaczynałam nauczać, moja mama robi
>
> to od 40 lat i pierwsze słyszę, żeby zaczynać od gam


Ja tez zaczynalam od gam, zarowno w szkole muzycznej jak i na lekcjach prywatnych. Na gamach
dzieci cwicza palcowki.
>
> Skoro wymagacie, żeby pianistka nie ćwiczyła w domu, bo to przeszkadza, to ona
> może równie dobrze powiedzieć, żebyście sobie pracowały poza domem, bo cisza
> jej przeszkadza.

Ona cwiczy, a nie pracuje. Rownie dobrze moze cwiczyc tam gdzie pracuje!!! Albo wynajac sale
chociazby w najblizszej szkole muzycznej. Problem w tym ze ona nie chce z Kawka nawet dyskutowac!

>mieszkanie w bloku wymaga liczenia się z tym, że sąsiedzi
> mogą być głośniejsi niż my, że mogą głośniej chodzić, biegać, mówić, grać, że
> mogą nas zalać, że mogą przeprowadzać remonty itd. Jeśli to wszystko nam
> przeszkadza, nie ma wyjścia - należy wyprowadzić się tam, gdzie się nie będzie
> miało sąsiadów.

??? Kobieta wali w klawisze z premedytacja, dzien w dzien, a Ty porownujesz to z tymczasowym,
awaryjnym zalaniem? Zreszta skad wiesz ze jej sie nie zdarza (oprocz glosnego grania) tupanie,
zalewanie, remontowanie, chrapanie etc.?



Poza tym Skarolina, zeby zostac wirtuozem fortepianu trzeba zaczac cwiczyc w wieku lat czterech czyli
osoba dorosla (czyli sasiadka Kawki) ma nikle szanse na kariere pianistki wiec nie ma jej co tak bronic.

[skarolina]

Wiesz co Edytkus? Od paru lat podejrzewałam, że Ty kompletnie nie rozumiesz, o
czy kto pisze i o czym w wątkach mowa. Weź no poczytaj jeszcze raz, może uda Ci
się ze zrozumieniem, a potem pisz. Bo na razie Twoje odpowiedzi nijak się mają
do tego co piszę ja i parę innych osób. I nie o sąsiadce Kawki tu jest mowa, bo
sąsiadka Kawki rzeczywiście przegina. No, ale to trzeba po polsku rozumieć.
Jeśli ćwiczy szesnastolatka, to można zakładać, że nie rozpoczyna nauki, tylko
jest to już granie na jakimś poziomie, który wymaga większego nakładu pracy,
niż brzdąkanie pół godziny dziennie.

Ćwiczenie - waleniem z premedytacją? Ech, szkoda słów.


A jeśli chodzi o zwrot "znasz się jak kura na pieprzu" - jest to przenośnia,
zwrot potoczny, dobrze znany większości ludzi poprawnie posługujących się
językiem polskim.

Ćwiczyłaś na keyboardzie i jesteś profesjonalnym muzykiem DD? Dobre sobie.
Tak to sobie można ćwiczyć, żeby podgrywać u cioci na imieninach.

Przyzwoite pianino jest lepsze od najlepszego keyboardu. Nie sądzę, żeby
sąsiadka założycielki wątku ćwiczyła na rozstrojonym rzęchu, bo ludzie, którzy
poważnie podchodzą do muzyki dbają o swoje instrumenty i na byle czym (jak np.
keyboard) ćwiczyć nie będą. Na keyboardzie to sobie można tekst rozczytać - dla
zdolnego człowieka to robota na góra dwa dni.

[edytkus]

skarolina napisała:

> Wiesz co Edytkus? Od paru lat podejrzewałam, że Ty kompletnie nie rozumiesz, o
> czy kto pisze i o czym w wątkach mowa.

Wiesz co Skarolina? Pare lat temu to mnie nawet na tym forum nie bylo )))

>Weź no poczytaj jeszcze raz, może uda Ci
>
> się ze zrozumieniem, a potem pisz. Bo na razie Twoje odpowiedzi nijak się mają
> do tego co piszę ja i parę innych osób.

I nawzajem!!! Przypuszczam ze masz taki sam talent jak sasiadka Kawki i stad Twoje oburzenie )))

I nie o sąsiadce Kawki tu jest mowa, bo
>
> sąsiadka Kawki rzeczywiście przegina. No, ale to trzeba po polsku rozumieć.

Nie no, najwyrazniej masz racje bo w tym momencie to faktycznie nie wiem o co Tobie chodzi?

> Jeśli ćwiczy szesnastolatka, to można zakładać, że nie rozpoczyna nauki, tylko
> jest to już granie na jakimś poziomie, który wymaga większego nakładu pracy,
> niż brzdąkanie pół godziny dziennie.

To sasiadka Kawki ma 16 lat? ))) Wiesz co, mozna grac i lat 40 i techniki nie opanowac Nie mowiac
juz o talencie z ktroym czlowiek sie rodzi albo i nie
>
> Ćwiczenie - waleniem z premedytacją? Ech, szkoda słów.

To bylo napisane (po polsku!) w odniesieniu do sasiadki Kawki, ktora wyraznie napisala ze kobieta
talentem nie grzeszy. Nie przekrecaj moich wypowiedzi, bo poki co to Ty masz trudnosci ze
zrozumieniem tekstu pisanego!
>
>
> A jeśli chodzi o zwrot "znasz się jak kura na pieprzu" - jest to przenośnia,
> zwrot potoczny, dobrze znany większości ludzi poprawnie posługujących się
> językiem polskim.

Nie no, nie domyslilam sie ) I dlatego porownalam Ciebie do Janka Muzykanta )) Ach przepraszam,
ale to naprawde bylo celowe ))
>
> Ćwiczyłaś na keyboardzie i jesteś profesjonalnym muzykiem DD? Dobre sobie.

??? Ty rzeczywiscie masz jakies problemy, mozesz zacytowac mi w ktorym momencie napisalam ze
jestem profesjonalnym muzykiem? Mam za soba pare lat nauki, pianina byly u nas od zawsze, moja
Mama uczyla w szkole muzycznej wiec towarzystwo muzykow nie bylo mi obce, a ja sama uczylam sie u
Min Kim wiec wiem o czym pisze, ale nigdzie nie twierdze ze jestem profesjonalnym muzykiem. Po raz
kolejny udowadniasz ze sama masz problem ktory przypisujesz innym!



> Przyzwoite pianino jest lepsze od najlepszego keyboardu.

Nie zgodze sie, najwyrazniej nie masz pojecia o nowoczesnych keyboard'ach. A moze chcialas napisac
ze przyzwotiy fortepian jest lepszy od najlepszego keyboard'u? W takim wypadku na pewno sie
zgodze.

Nie sądzę, żeby
> sąsiadka założycielki wątku ćwiczyła na rozstrojonym rzęchu,

Szanujacy sie pianista, z nieprzecietnym talentem, zainwestuje w dobry fortepian chociazby mial go
kupic na raty i nie bedzie "grzeszyl" grajac na pianinie. Najwyrazniej sasiadka Kawki takowego nie
posiada, wiec jaka roznice sprawi jej granie na keyboard'zie?

bo ludzie, którzy
> poważnie podchodzą do muzyki dbają o swoje instrumenty i na byle czym (jak np.
> keyboard) ćwiczyć nie będą.

Pewnie ze tak, nie watpie ze sama masz Steinway'a z poczatku zeszlego stulecia? W koncu wtedy byly
najlepsze i wszystko inne to "byle co"!

Na keyboardzie to sobie można tekst rozczytać - dla
>
> zdolnego człowieka to robota na góra dwa dni.

He he, jaka sama piszesz dla "zdolnego" (az dwa dni? zdolny siada i czyta, a potem szlifuje) - a Kawka
daje do zrozumienia ze sasiadka grac potrafi... na nerwach a nie na pianinie )

Pozwolę sobie...

[kawka74]

...się wtrącić Moja sąsiadka to dorosła kobieta, która z zawodu jest skrzypaczką. NIech sobie będzie, tylko, że ćwiczy w godzinach nocnych, a tego robić nie powinna.
Szesnaście lat ma sąsiadka założycielki wątku i gra na pianinie
To tak gwoli sprostowania

[skarolina]

kawka74 napisała:

> ...się wtrącić Moja sąsiadka to dorosła kobieta, która z zawodu jest
> skrzypaczką. NIech sobie będzie, tylko, że ćwiczy w godzinach nocnych, a tego
> robić nie powinna.
> Szesnaście lat ma sąsiadka założycielki wątku i gra na pianinie
> To tak gwoli sprostowania

Kawka, ale to jest zupełnie jasne, każdy kto po polsku dobrze rozumie, ten
pojął. I w całej rozciągłości przyznaję Ci rację, że nie ma ona nie ma prawa
Was katować w takich nieludzkich porach. Z tym, że na nią to Ty się chyba
spokojnie możesz poskarżyć do spółdzielni, bo ona łamie prawo. Natomiast
sąsiadka założycielki wątku - póki co nie.
Przy okazji dodam, że ja na pewno nie jestem Twoją sąsiadką - po 22 jeśli na
czymś gram, to na komputerze

[skarolina]

> Wiesz co Skarolina? Pare lat temu to mnie nawet na tym forum nie bylo )))

"Parę" po polsku znaczy "co najmniej dwa", a dwa lata temu byłaś na edziecku
jako e.t.

> Nie no, najwyrazniej masz racje bo w tym momencie to faktycznie nie wiem o co
> Tobie chodzi?

O to, że sąsiadka Kawki jest osobą, która rzeczywiście przegina, natomiast nie
rozumiem pretensji założycielki wątku do JEJ sąsiadki.

> To bylo napisane (po polsku!) w odniesieniu do sasiadki Kawki, ktora wyraznie
> napisala ze kobieta talentem nie grzeszy.

No chyba nie o sąsiadce Kawki, bo walenie w skrzypce to co najwyżej rozbiciem
skrzypiec mogłoby się skończyć, ku wielkiej uciesze Kawki nota bene.

> Nie no, nie domyslilam sie ) I dlatego porownalam Ciebie do Janka Muzykanta
> )) Ach przepraszam,
> ale to naprawde bylo celowe ))

Może i celowe, ale sensu w tym za grosz nie było, więc nie dziw się, że
podejerzewam Cię o stopniowe zapominanie języka.

> Nie sądzę, żeby
> > sąsiadka założycielki wątku ćwiczyła na rozstrojonym rzęchu,
>
> Szanujacy sie pianista, z nieprzecietnym talentem, zainwestuje w dobry >
fortepian chociazby mial go kupic na raty i nie bedzie "grzeszyl" grajac na
pianinie.

Nawet najbardziej szanujący się 16-latek, jeśli nie pochodzi z bardzo bogatej
rodziny, nie jest w stanie zainwestować w fortepian. Ćwiczy więc na tym, co ma
do dyspozycji, a kiedy tylko będzie go stać, na pewno kupi sobie fortepian, o
ile tylko będzie miał go gdzie postawić.

> Najwyrazniej sasiadka Kawki takowego nie
> posiada, wiec jaka roznice sprawi jej granie na keyboard'zie.

Zacznijmy od tego, że sąsiadka Kawki fortepianu do niczego nie potrzebuje, bo
na fortepianie nie grywa

> Pewnie ze tak, nie watpie ze sama masz Steinway'a z poczatku zeszlego
stulecia?

Niestety, posiadam tylko północnowłoskie skrzypce z końca XVIII stulecia. Nie
jest to Amati czy Guarneri, ale do grania w profesjonalnej orkiestrze
symfonicznej wystarcza

> He he, jaka sama piszesz dla "zdolnego" (az dwa dni? zdolny siada i czyta, a
po
> tem szlifuje)

W dwa dni z opanowaniem tekstu na pamięć, niezdolny szlifuje z nut, wtedy
rzeczywiście dwóch dni na rozczytanie nie potrzebuje.

>Kawka daje do zrozumienia ze sasiadka grac potrafi... na nerwach a nie na
pianinie

O, tu się z Tobą zgodzę, Kawka wyraźnie pisze, że nie na pianinie jej mało
utalentowana sąsiadka grywa.

Ale Ty znów nie zrozumiałaś po polsku - sąsiadka Kawki jest w tym wątku
postacią marginalną. Post wiodący dotyczy 16-letniej pianistki, być może
utalentowanej, która ćwiczy w domu, bo gdzieś ćwiczyć musi.
Może pora na korepetycje z rozumienia polskiego tekstu?

[melka_x]

> Ooo, ciekawe, sama zaczynałam naukę, również zaczynałam nauczać, moja mama
robi
>
> to od 40 lat i pierwsze słyszę, żeby zaczynać od gam

No cóż może byłaś wybitnym talentem, który zaczynał grać od mazurka
Chopina)). Ja tłuk zaczynałam od gam i nie wydaje mi się, żeby metoda była
specjalnie nowoczesna i rzadka, mój ojciec również tak zaczynał

> Poza tym powtórzę - mieszkanie w bloku wymaga liczenia się z tym, że sąsiedzi
> mogą być głośniejsi niż my, że mogą głośniej chodzić, biegać, mówić, grać, że
> mogą nas zalać, że mogą przeprowadzać remonty itd.

Remont zazwyczaj nie trwa latami. Głośne chodzenie czy mówienie nie jest
najczęściej aż tak głośne jak gra na fortepianie czy pianinie. Powtórzę:
mieszkanie w bloku wymaga by ustalać godziny ćwiczeń z sąsiadami, normy
społeczne w takich skupiskach jak blok obowiązują wszystkich. Nie wymagam od
muzyków by przestali ćwiczyć, mieszkałam lata przez ścianę z dwoma skrzypkami i
nie było żadnych zadrażnien. Wymagam jedynie by ćwiczący wykazywali względem
otoczenia elementarną wrażliwość i chęć do kompromisu.

[skarolina]

> No cóż może byłaś wybitnym talentem, który zaczynał grać od mazurka
> Chopina)). Ja tłuk zaczynałam od gam i nie wydaje mi się, żeby metoda
była
> specjalnie nowoczesna i rzadka, mój ojciec również tak zaczynał
>

Nie byłam wybitnym talentem, nie zaczynałam od mazurka Chopina.
Zaczyna się od ustawiania ręki, potem prostych ćwiczeń, króciutkich utworków,
etiud, a dopiero po jakimś czasie przechodzi się do gam, które zresztą są mniej
więcej 1/5 albo i 1/6 realizowanego na codzień programu. Jeśli utkwiło Ci w
głowie zaczynanie od gam, to pewnie dlatego, że taki jest utarty stereotyp, ale
nikt od gam nie zaczyna, bo to tak, jakby niemowlak poruszanie się zaczynał od
pewnego chodzenia, a nie przekręcania się na boczek.

[umasumak]

skarolina napisała:

> > No cóż może byłaś wybitnym talentem, który zaczynał grać od mazurka
> > Chopina)). Ja tłuk zaczynałam od gam i nie wydaje mi się, żeby metoda
>
> była
> > specjalnie nowoczesna i rzadka, mój ojciec również tak zaczynał
> >
>
> Nie byłam wybitnym talentem, nie zaczynałam od mazurka Chopina.
> Zaczyna się od ustawiania ręki, potem prostych ćwiczeń, króciutkich utworków,
> etiud, a dopiero po jakimś czasie przechodzi się do gam, które zresztą są
mniej
>
> więcej 1/5 albo i 1/6 realizowanego na codzień programu. Jeśli utkwiło Ci w
> głowie zaczynanie od gam, to pewnie dlatego, że taki jest utarty stereotyp,
ale
>
> nikt od gam nie zaczyna, bo to tak, jakby niemowlak poruszanie się zaczynał
od
> pewnego chodzenia, a nie przekręcania się na boczek.

Zgadzam się. Ponadto, żaden rozsądny nauczyciel nie będzie rozpoczynał
nauczania początkującego pianisty/skrzypka/czy też innego instrumentalisty od
ćwiczenia gam, z tej prostej przyczyny, żeby nie zrazić nowicjusza. Wszak
widomo, że ćwiczenie gam jest dość żmudne. Od ćwiczenia techniki dla
początkujących są wprawki (Różycki, Klechniowska, Garścia). Od tłuczenia gam w
początkowym okresie edukacji muzycznej odchodzono już kiedy ja zaczynałam grać
(prawie 30 lat temu). Pzdr

[melka_x]

Być może faktycznie etap ustawiania ręki i gry jakiś koszmarków w
stylu "pieśń koników polnych" mi umknął, za to gamy z początku pamiętam
świetnie. Uff jak dobrze, że było minęło))

[umasumak]

melka_x napisała:

> Być może faktycznie etap ustawiania ręki i gry jakiś koszmarków w
> stylu "pieśń koników polnych" mi umknął, za to gamy z początku pamiętam
> świetnie. Uff jak dobrze, że było minęło))

Być może dlatego tak źle wspomnasz swój epizod muzyczny, że byłaś uczona na
gamach ). Pzdr

[melka_x]

Nie, Uma. W mojej rodzinie niemal wszyscy grali na fortepianie, salonowo, ale
zawsze. Niestety wskutek jakiegoś straszliwego genetycznego żartu muzycznie
jestem tłukiem i pędzenie mnie do fortepianiu z gamami czy bez było działaniem
wybitnie pozbawionym sensu. Dziś ilekroć zaczynam śpiewać, mój mąż mówi "a może
byś tak spróbowała malować? Bóg nie może być tak niesprawiedliwy"))
A o metody nauki spierać się nie będę)), choć wydaje mi się, że etap gam
chyba nadal kiedyś nadchodzi i to chyba przed Chopinem))

[umasumak]

melka_x napisała:

> Nie, Uma. W mojej rodzinie niemal wszyscy grali na fortepianie, salonowo, ale
> zawsze. Niestety wskutek jakiegoś straszliwego genetycznego żartu muzycznie
> jestem tłukiem i pędzenie mnie do fortepianiu z gamami czy bez było
działaniem
> wybitnie pozbawionym sensu. Dziś ilekroć zaczynam śpiewać, mój mąż mówi "a
może
>
> byś tak spróbowała malować? Bóg nie może być tak niesprawiedliwy"))
> A o metody nauki spierać się nie będę)), choć wydaje mi się, że etap gam
> chyba nadal kiedyś nadchodzi i to chyba przed Chopinem))

Owszem nadchodzi i zapewniam Cię, że trwa baaardzo długo, bo na uczelniach gamy
też są ćwiczone. Ja np zaczynałam ćwiczyć gamy w czwartej klasie, a polonezy
młodzieńcze Chopina grałam już w drugiej klasie ). Widzisz zatem, że u mnie
Chopin zaczął się przed gamami ). Pzdr

[melka_x]

> Owszem nadchodzi i zapewniam Cię, że trwa baaardzo długo, bo na uczelniach
gamy
>
> też są ćwiczone. Ja np zaczynałam ćwiczyć gamy w czwartej klasie, a polonezy
> młodzieńcze Chopina grałam już w drugiej klasie ). Widzisz zatem, że u mnie
> Chopin zaczął się przed gamami ). Pzdr

Ano wychodzi, że Twoje na wierzchu). Przyjmuję to z godnością))

[luccio1]

> Jakby ktoś nie wiedział, naukę gry na fortepianie zaczyna się od gam)).
To prawda. Wszakże już w drugiej klasie przychodzą pierwsze sonaty Mozarta, te
najłatwiejsze - a bardzo szybko po nich np. partia solowa z I części 2.
koncertu fortepianowego Beethovena (do dziś, kiedy odtwarzam sobie ten koncert
z płyty, widzę w tym momencie moją Siostrę jako małą dziewczynkę przy pianinie).

[rydz1]

Dzieki za wszystkie odpowiedzi. Dodam, ze prosiłam ją żeby grała do max 21. Jak
widać z mizernym skutkiem. Ta pianistka ma ok. 16 lat, ale dogadać nie mogę się
z jej matką.Tylko proszę nie piszcie już więcej o tym, że to piękna muzyka
klasyczna i należy jej słuchać cały dzień, że to talent, którego nie można
zmarnować itp. Michał jak idzie spać w ciągu dnia to muszę go kłaść w wózku i w
innym pokoju. Przykre jest to, że każdy widzi tylko czubek własnego nosa.
Zobaczę co będzie dalej, ale jak nic się nie zmieni to bedę musiała użyć
innych, niehumanitarnych sposobów.

[ligia76]

Współczuję Ci bardzo. Jestem straszna jeśli chodzi o cisze i spokój.
Może jestem egoistką, ale wszelkie ataki talentu po godzinie 22 zwlaczałabym wszelkimi sposobami.
To samo tyczy się awantur, remontów itp.
U mnie w spółdzielni jest nakaz zawiadamiania spółdzielni o dłuższym przerywaniu ciszy , są też ustalone godziny, o ile sie nie mylę od 8 do 20.
Nie bardzo wyobrażam sobie dźwięk np. trąbki podczas usypiania dziecka.

Pozdrowienia
Ligia

Do Luccio

[verdana]

Nie chcę Cię martwić, ale jestem mniej wiecej w tym samym wieku co ty, a wiec
nie możesz epatować swoim doswiadczeniem zyciowym. Ja piszę w domu. Do pisania
musze mieć ciszę - tzn nie przeszkadza mi, jak ktoś chodzi za ścianą, czy jak
sasiadka czasem coś zagra - ale codzienne granie uniemozliwiłobymi całkowicie
pracę w domu - a wiec musiałabym zrezygnować z posady - bo bez pisania praca
naukowa nie istnieje. Dlaczego uważasz, ze Twoja siostra ma mieć więcej praw od
sąsiadów? Jeśli wiadomo, ze bedzie się ćwiczyć mozna wyciszyć jeden pokój. Tak,
to kosztuje - trudno. Spokój ludzki jest nie mniej ważny niz talent jednostki.
I jakoś nie słyszałam, by w bloku duzo osób ćwiczyło na perkusji czy trąbie. A
wiec znajdują inne rozwiazanie. Jesli wiadomo, ze nasza obecność jest dla
sąsiadów uciążliwa, trzeba jakos temu zaradzić - a nie być powodem utrapienia
dla wielu, wielu ludzi.

Pytanie do artystów/ek z bloków

[toman5]

Szanowni Państwo, czy ktokolwiek z was wyciszył pokój, w którym ćwiczyliście?
Czy też uznaliście, że to zupełnie zbędny wydatek i wysiłek, bo sąsiedzi i tak
wam nic nie zrobią, a ponadto kulturalni ludzie winni wspierać talenty?

[luccio1]

Czyli to, co mówiłem wyżej: muzyka - hobby dla bogaczy? (Wyciszenie w końcu
kosztuje!).

[toman5]

Wiesz co, egocentryku? Widziałam na strzelnicy fajne wyciszenie. KArtony do
jajek nalepione na sufit i ściany. Podobno świetnie działa. I tanie, tylko
trzeba się postarać. Idę o zakład, że nawet nie sprawdziliście za ile i jak
należaoby cokolwiek wyciszyć. Mam rację?

[luccio1]

Verdano! Gdybyś dokładnie przeczytała mój pierwszy post, doczytałabyś się w
nim, że rozwiązaliśmy ten problem wycofując się gdzie indziej - szczęściem
mogliśmy. Gdyby to się nie udało, moglibyśmy skończyć wszyscy bardzo źle,
zaszczuci po prostu przez sąsiadów. Ale to wszystko to przeszłość ponad 20-
letniej dawności.
Trafiłem przypadkiem na wątek i cała ta przeszłość stanęła nagle jak żywa -
włączyłem się w dyskusję, bo ogarnęła mnie nagła wściekłość, inaczej:zalała
mnie nagła krew, gdzy wyczytałem, że wszyscy autorzy postów biją w jeden bęben -
a przecież "już starożytni Rzymianie" nauczali, aby wysłuchać także drugiej
strony, spróbować wczuć się w jej myślenie i pomyśleć chociaż przez chwilę a
może rację ma właśnie ten drugi? - co się tutaj niestety nie stało.
Jest mi przykro. Szacowałem Twoją, Verdano, inteligencję, wrażliwość i ogólny
poziom człowieczeństwa znacznie wyżej.
Pozdrawiam. Łukasz.

[luccio1]

I chciałem jeszcze jedno zapytać: Czy byłaś kiedykolwiek w położeniu, w którym
musiałaś przepraszać za to, że w ogóle żyjesz - tak jak my wtenczas?

[verdana]

Nie przepraszałeś za to ze żyjesz. Przepraszałeś za to, ze uniemożliwiałeś
normalne życie innym ludziom - mieszkańcom swojego bloku, którzy Twoim zdaniem
powinni podporzadkować całe swoje istnienie talentowi Twojej siostry. Czy to ma
świadczyć o wrażliwości? I tak - uważam, że jeśli nie ma się pieniędzy, by
mozna było zostać człowiekiem, ktory nie marnuje życia innym, trzeba
zrezygnować. Trudno. Nie zawsze my i nasze zdolnosci są najwazniejsze - jak
zdajesz się sadzić. Dobro innych może być wazniejsze nawet niż talent.
Nigdy nie znalażłabym sie w sytuacji takiej, że wiem, iż przeze mnie inni nie
mają spokoju, a ja mimo wszystko robię swoje. Parę razy proszono mnie, abym
uciszyła dzieci, nie chodziła po domu w drewniakach itd. Przepraszałam i
robiłam o co mnie poproszono. Bo nie uwazam, abym była najwazniejsza - w
przeciwieństwie, zdaje się, do Ciebie.

Verdana, Luccio

[odalie]

Miałam się dopisać pod postem Luccia, ale powstrzymałam się. Za mało danych.

Luccio, gdybyś opisał konkretne przykłady - sytuacje? Jak na razie, mam
wrażenie, że Verdana zarzuca zbyt wiele, ale może się mylę.

Verdano: "normalne życie" zakłada pewien poziom natężenia dźwięków w porach, w
którzych jest to zgodnie z regulacjami prawnymi (np. statutem
spółdzielni/wspólnoty mieszkaniowej) dozwolone. Sąsiedzi muszą się z tym
liczyć, jeśli godzą się na mieszkanie we wspólnocie, jaką tworzy blok. Muszą
się liczyć, że tak powiem, w obie strony - ja np. nie mogę kuć w ścianach po 22-
giej, a pani sąsiadka może zapomnieć o tym, aby robić mi pretensje o śmiech czy
śpiew dziecka o godzinie 16-tej.

Poza tym - są indywidualne ustalenia. Gdyby (przykład hipotetyczny) sąsiad
przyszedł do mnie, tłumacząć, że ma chorą żonę, i prosi, aby dziecko się
uciszyło, to ja mogę się na to zgodzić (przykład hipotetyczny - dziecko mam z
natury cichutkie, a dodatkowo gdy była młodsza, uczyłam ją, że po 18-tej - tak
mniej więcej - już się wyciszamy, co dobrze sobie przyswoiła). Ale - sąsiad
prosi, z uśmiechem, i rozumie, że np. trudno dwulatka spacyfikować w deszczowe
dni - nie ma postawy roszczeniowej i nie jest chamski. Bo jeśli nie zakłócam
ciszy nocnej, czy innych ustaleń regulaminu, to już tylko moja dobra wola...

Zakładają, że gra odbywa się w porze dziennej i nie jest zakazana regulaminem -
pytanie do Verdany - czemu Twoja działalność literacka miałaby by bardziej
wartościowa niż ćwiczenia sąsiadki-muzyczki? Ty potrzebujesz spokoju, ona
ćwiczeń. Nie pozostaje Wam (czy raczej - nie pozostawałoby Wam) nic innego, jak
negocjacje. Z postów Luccia natomiast wnioskuję, ale mogę się mylić (ten brak
szczegółów) że brak było dobrej woli zrozumienia sytuacji Luccia przez
sąsiadów - brak wczucia się w drugą stronę, czyli brak wspólnego gruntu do
negocjacji i kompromisu.

Pytanie do Luccio a jednocześnie do Verdany, do przemyślenia:

- czy Twoja siostra, Luccio, grała w godzianch ciszy nocnej?

- czy grała po 18-tej, albo po 20-tej?

- czy grała codziennie?

- czy sąsiedzi - no i Wy także - próbowaliście wynegocjować kompromis? np.
ćwiczenia w poniedziałki, środy i piątki, pozostałe dni - krócej lub wcale?

- czy sąsiedzi nigdy nie słuchali TV/radia/muzyki, nidgy nie robili imprez, nie
mieli psów?

- czy staraliście się wyciszyć pomieszczenie?

[luccio1]

> - czy Twoja siostra, Luccio, grała w godzianch ciszy nocnej?
Nigdy.

[toman5]

A co z kartonami po jajkach?
I rozszerzając, jakie kroki (poza unikaniem koncertów po 22) podjęliście, żeby
zminimalizować swoją uciążliwość akustyczną?

[robszym]

Bardzo ciekawy wątek!!!
JA na szczęście nie sąsiaduję z wirtuozem żadnym, ale temat jest mi o tyle
bliski że w pobliżu mojego mieszkania(1,2 piętra) mieszka śpiewaczka operowa.
Jak zaczyna ćwiczyć te swoje arie to nie ukrywam, że mnie to też wkurza. Śpiewa
bardzo głośno, parę razy wybudziła mi ze snu dziecko. Ale ja mam szczęście, bo
jednak głos to nie instrument, szybko się męczy kobieta, oględnie mówiąc musi
się oszczędzać. Aha, wizyta w operze spowodowała, że mam dla niej nieco
wyrozumiałości. Ale jak nas denerwuje, latem szczególnie to ona śpiewa a my
głośno, baardzo głośno słuchamy metalu.
Chyba pomaga

Gdy spaceruję z dzieckiem, to z jednego z mieszkań wydobywają się o stałej
porze dźwięki pianina, dziękuję bogu że tam nie mieszkam i chyba przy zmianie
mieszkania na większe popytam sąsiadów o talenta muzyczne innych.

[lola211]

SZczerze ci wspolczuje.Ja swego czasu mialam sasiada perkusiste, całe szczescie
ze nie w bloku, a w kamienicy, ale i tak to dudnienie podnosilo mi cisnienie.
Z kolei moja mama mieszka w bloku i ma sasiada majsterkowicza- potrafi
godzinami wiertarka operowac.Moj sposob to walenie w kaloryfery czyms
metalowym, tak po godzinie tego wiercenia, az facet przestanie.Dodam, ze zadne
prosby nie odniosly skutku.
Moze i ty zacznij wiercic, wbijac gwoździe pare godzin dziennie?
Wiem, durno to brzmi, ale trudno znaleźć sensowna rade..

[lola211]

Tak mi sie przypomnialo- gdy lezalam w szpitalu z chrapiacymi pacjentkami(obled
po prostu)zakladalam do uszu stopery i mialam swiety spokój, tylko nie wiem czy
dziecko da sie przekonac.

[verdana]

Problem polega na tym, ze moje pisanie nikomu nie przeszkadza, a ćwiczenie na
pianinie - nawet nie w godzinach ciszy nocnej - dezorganizuje życie całemu
domowi. Jeśli sąsiedzi nie protestują - mozna grać. Ale jeśli wiadomo, ze to im
przeszkadza - wówczas trzeba wyciszyć pokój. Nie przekonuje mnie argument, ze
na wyciszenie trzeba mieć pieniądze. Trudno. Jeśli wprowadzamy się do domu,
wiedząc, ze bedziemy przeszkadzać, trzeba liczyć się z wydatkami, a nie olewać
potrzeby wszystkich pozostałych mieszkańców.

[melka_x]

Ja jeszcze dodam, że o ile 20 lat temu wyglądało to inaczej, to teraz
wyciszenie naprawdę nie przekracza możliwości przeciętnie zarabiającej rodziny.
Nie mówię o profesjonalnych metodach i przerobieniu pokoju na dźwiękoszczelne
studio, bo to faktycznie droga zabawa, ale o częścowym wygłuszeniu
pomieszczenia domowymi metodami. Ściany można obłożyć wieloma materiałami,
które naprawdę nie koszują majątku, podobnie jak położenie dodatkowej warstwy
pod podłogą. Nie wyciszy to całkowicie, ale jednak dżwięki będą znacznie mniej
głośne.

Alternatywy 4

[grzalka]

Pamiętacie tą scenę, jak śpiewaczka zaczyna arię
-" niech kooooonik pooolnyyy..."
na co z dołu odzywa się głos:
-"mam ochote na chwileczke zapomnienia.."
i mąż tej spiewaczki idzie do baby z pretensjami, że ona nie może ćwiczyć ))
piekne to było ))

ja na szczęście z żadnym muzykiem nie sąsiaduję

[anma]

Też mi się ta scena przypomniała)

A jeśli chodzi o wątek...przeczytałam wnikliwie cały i nie będę się powtarzać.
Powiem tylko, że podpisuję się pod tym co napisała Verdana.
Nasuwa mi sie tylko takie pytanie: czy obrońcy praw do grania na instrumentach
wszelakich byliby tak samo wyrozumiali mając za sąsiada hobbystę-
majsterkowicza, który by codziennie (powtarzam: codziennie) uzywał wiertarki,
stukał młotkiem, heblował itp. w godzinach, a jakze dozwolonych do 22.00? CZy
sami grający na instrumentach, rozumiejący przeciez, że ludzie mają pasje,
znosiliby cierpliwie odgłosy majsterkowania podczas kiedy sami ćwiczylibyby
grę? Prawdopodobnie wiercenie przeszkadzałoby w grze na pianinie czy skrzypcach
podobnie jak gra na instrumencie przeszkadza w skupieniu na pisaniu, odrabianiu
lekcji przez dzieci czy spaniu po prostu (a w blokach mieszkają ludzie starsi,
małe dzieci, pracujący na nocki, którzy w dzień odsypiają). Dlatego uważam, ze
decydując się na mieszkanie w bloku musimy przyjąć do wiadomości dwie sprawy.
Pierwsze to to, że rzeczywiście pewien poziom hałasu i zakłóceń spokoju musimy
tolerować, bo zdarzają się remonty, bo ludzie czasem słuchają muzyki, bo ludzie
mają różne uroczystości i wtedy moze być NIECO głośniej, itd. Ale sa to
zdarzenia incydentalne a nie regularne. A druga rzecz to to, ze mieszkając w
bloku musimy pohamować nieco skłonności do hałaśliwego hobby (i tu mieści się
zarówno majsterkowanie jak i słuchanie głośnej muzyki jak i granie na
instrumentach), jeśli hałas bedzie regularny, codzienny to nawet jeśli jest w
tzw. dozwolonych godzinach musi w końcu wywołać sprzeciw najspokojniejszych i
najbardziej nawet wyrozumiałych sąsiadów. A jeśli granie na instrumencie to nie
hobby tylko praca? No cóż, wykonywanie pracy w lokalu mieszkalnym, zwłaszcza
uciązliwej dla otoczenia wymaga zdaje mi sie zgody lokatorów i sp-ni
mieszakniowej.
I ostatnia uwaga na temat wypowiedzi, ze jeśli komus przeszkadza hałas w bloku
to powinien się wyprowadzic do domku za miastem... Powiem tak: jesli ktos ma
zamiar hałasować regularnie w miejscu zamieszkania niech się wyprowadzi do
domku za miastem
Pozdrawiam obie strony dyskusji

[odalie]

Ale chodzi o to, aby próbować się dopgadać - a tu tyle postów typu "a weź
walnij czymś w kaloryfer"...

Moje stanowisko jest takie - pośrodku. Bronię prawa do swobodnego życia w
godzinach ogólnie przyjętych - dla mnie jest to przedział między mniej więcej
7.30-8 rano a 18-18.30. W tych godzinach niech się dzieje co chce - no, mniej
więcej. Sądzę, że gra na instrumencie w wyciszonym pomieszczeniu czy
majsterkowanie jest do przyjęcia - chyba nikt nie gra pełne, nieprzerwane 12
godzin?

Niech każdy żyje po swojemu, nawet codziennie, czemu nie? Przecież są odgłosy
ruchu ulicznego, nasze domowe hałasy typu pralka, zmywarka, rozmowy, radio.

Tymczasem wydaje mi się - e, nie wydaje mi się ))) tylko doświadczyłam tego
po prostu - że są osoby, które uporczywie wsłuchują się w odgłosy dobiegające
od sąsiadów. Bardzo często hałasy czy nawet szmery są powodem do wszczynania
wojny o dominację, na zasadzie, ja pokaże kto tu rządzi (jak w poście kilka
pięter wyżej, o młodej pani domu co to wołała policję do studnetek).

Verdana ma rację - jak komuś coś przeszkadza, niech zakłócający się ograniczy.
Tylko czemu tylko zakłócający ma iść na kompromis i poddać się totalnie? A może
i sąsiedzi powinni nieco ustąpić? Podtrzymuję swoje zdanie, że każda ze stron
mogłaby z czegoś zrezygnować na koszt drugiej.

W godzinach wieczornych i wczesnorannych owszem, hałasy powinny być ograniczane
w miarę możliwości, sporadyczne zakłocenia typu remont, czy impreza - czemu
nie. W czasie ciszy - cisza, wiadomo.

[wegatka]

odalie napisała:


> Moje stanowisko jest takie - pośrodku. Bronię prawa do swobodnego życia w
> godzinach ogólnie przyjętych - dla mnie jest to przedział między mniej więcej
> 7.30-8 rano a 18-18.30. W tych godzinach niech się dzieje co chce - no, mniej
> więcej.


Tylko że jak się słucha pewnych denerwujących dźwięków systematycznie dzień w
dzień, zwłaszcza jeśli pokrywa się to z porą np. snu dziecka, to w końcu kiedyś
cierpliwość się może skończyć każdemu. Zastanawiam się, który pianista byłby
szczęśliwy gdyby musiał słuchać codziennie (nie cierpiąc tego z całego serca)
przez jakieś dwie godziny włączonego na full metalu albo disco polo. Chyba by po
jakimś czasie jednak upierdliwemu sąsiadowi wizytę złożył.


> Verdana ma rację - jak komuś coś przeszkadza, niech zakłócający się ograniczy.
> Tylko czemu tylko zakłócający ma iść na kompromis i poddać się totalnie?


A no temu, że to on komuś życie zatruwa, a nie na odwrót.


> A może
> i sąsiedzi powinni nieco ustąpić? Podtrzymuję swoje zdanie, że każda ze stron
> mogłaby z czegoś zrezygnować na koszt drugiej.


Przypomina mi się pewien gorący wątek na temat palaczy, którzy twierdzili, że
niepalący powinni iść na kompromis i jakoś dym znosić, bo przecież oni muszą
gdzieś palić. Codzienna, głośna muzyka może zdrowia nikomu nie rujnuje ale nerwy
raczej tak.

Pozdrowienia. Wegatka

[odalie]

A ja się uprę )))

Przecież gdyby muzyka/ćwiczenia dobiegała tylko w określone dni, w określonych
porach (rezultat kompromisu idącego w obie strony) - to nie jest systematyczne
słuchanie denerwujących dźwięków?

A to, że ktoś ma dziecko, to nie znaczy chyba, że otoczenie ma cały czas
(czytaj - kompletny zakaz gry we wszystkie dni) chodzić wokół na paluszkach.

Przeraża mnie ten ton (niekoniecznie Twój akurat, Wegetka): "walcie w rury,
nastawcie heavy-metal itd"...

Co do papierosów - różnica jednak jest. Ten argument do mnie nie przemawia.

[lola211]

> Ale chodzi o to, aby próbować się dopgadać - a tu tyle postów typu "a weź
> walnij czymś w kaloryfer"...

Przeciez załozycielka watku wyraźnie napisała, ze próbowala sie dogadac, a
pianistka ja olała.Z pewnymi ludzmi nie sposób sie dogadac, bo maja wszystkich
gdzies, jak opisany przeze mnie sasiad, na ktorego skutkuje tylko walenie w
kaloryfery.Z takimi typami nie da sie rzeczowo i normalnie..

Przemyślenia po przeczytaniu całego wątku

[umasumak]

Przeczytałam cały wątek i powiem szczerze, że nie przypuszczałam, że kiedyś
mogłam stać się źródłem podobnych emocji wśród moich sąsiadów. Nie stałam się
nim i chwała Bogu za wyrozumiałość tych ludzi, bo wtedy zapewne nie mogłabym
ćwiczyć. Niestety nie jest to takie proste, żeby ćwiczyć poza domem.
Doświadczyłam tego, kiedy podczas tzw "okienek", nie opłacało mi się jechać do
domu i wtedy próbowałam dorwać jakąś salę, żeby choć trochę poćwiczyć.

W domu ćwiczyłam bardzo dużo, w tygodniu po 4-5 godzin dziennie, a weekendy
nawet po 8 godzin. Nikt nigdy się nie skarżył - wręcz przeciwnie - spotykałam
się z samymi oznakami sympati i wręcz podziwu dla mojej wytrwałości. Ba! Nawet
uczyłam parę osób z sąsiedztwa gry na fortepianie (głównie koledzy byli
zainteresowani ). Fakt, że nie było małych dzieci wokoło. Ani starszych
ludzi. Gdyby byli, pewnie sytuacja wyglądałaby inaczej.
Oczywiście nigdy nie grałam po 22. Najczęściej ćwiczyłam od 16 (wtedy
docierałam do domu z zajęć i pierwsze co po zjedzeniu obiadu, było otwarcie
instrumentu) do 21 prawie bez przerwy. W soboty i niedziele zazwyczaj od 9 do
18 - 19 z dłuższymi przerwami. Ćwiczyłam przy zamkniętym "skrzydle", tak aby
dźwięk był nieco stłumiony. Kiedyś w rozmowie z sąsiadami dowiedziałam się, że
nie jest to aż tak uciążliwy chałas. Twierdzili, że na poziomie innych
codziennych odgłosów zza ściany (telewizor, radio itp).

Do autorki wątku - postaraj się porozmawiać z mamą tej dziewczyny albo z nią
samą, ale tak na spokojnie, bez grożenia skargami itp. jestem przekonana, że
dojdziecie do porozumienia. Poproś o wyciszenie. Nie zawsze jest konieczny
remont aby to zrobić. W moim przypadku wystarczało jak widać, nie podnoszenie
skrzydła.
A autorkom pomysłów typu "na full hevy metal" itp, radzę się zastanowić. Bo to
już moje drogie, jest czysta złośliwość, a nie załatwienie problemu. Pzdr

[wegatka]

umasumak napisała:

> Nikt nigdy się nie skarżył - wręcz przeciwnie - spotykałam
> się z samymi oznakami sympati i wręcz podziwu dla mojej wytrwałości.

Może Ty, Umo, po prostu bardzo pięknie grałaś Gorzej gdy trzeba znosić grę
kogoś, komu wydaje się, że ma talent.

Wegatko :))

[umasumak]

wegatka napisała:

> umasumak napisała:
>
> > Nikt nigdy się nie skarżył - wręcz przeciwnie - spotykałam
> > się z samymi oznakami sympati i wręcz podziwu dla mojej wytrwałości.
>
> Może Ty, Umo, po prostu bardzo pięknie grałaś Gorzej gdy trzeba znosić grę
> kogoś, komu wydaje się, że ma talent.

Wegatko, lejesz miód na me serce ). Ale tak poważnie, to przecież nie od razu
pięknie grałam, a nawet po latach ćwiczeń, gdy się pracuje nad jakimś problemem
w danym utworze, to nieraz powtarza się dziesiątki, a nawet setki razy jakiś
mały fragment.
Zapewne miałam duuużo szczęścia. Sąsiadów miałam wpaniałych, ale też mimo
wszystko fortepian nie jest tym z najbardziej uciążliwych instrumentów,
szczególnie gdy się gra przy opuszczonym skrzydle.

[bea.bea]

Moj sąsiad... ...nie mylić z "juz mniej upierdliwą sąsiadką" gra na waltorni.
i ostatnio siedziałam na schodach pod jego drzwiami tak ładnie mu szło...aż
mnie przyłapali na podsłuchiwaniu ))

[mynia0]

tak sobie przeglądam wątek.... hm..... ja jestem zawodową pianistką, ćwicze w
domu, ale staram sie nie przeszkadzać sąsiadom. gram w porach dopołudniowych, a
po południu w pracy. wiem, ze ćwiczenie może być uciążliwe, ale to niestety
konieczność. spróbuj się dogadać z kobietą. może coś wspólnie ustalicie - na
przykład, ze nie ma ćwiczenia o 17, bo właśnie o tej porze śpi Twoje dziecko.
poza tym, nie wierzę, ze ktokolwiek jest w stanie ćwiczyć przez cały
dzień. /Zimmermann jest tylko jeden, no ale on mieszka we własnym domu i gra
nocami/. ja po 5 godzinach łącznie w ciągu dnia mam dosyć. jak nie pomoże -
ciężka sprawa, bo prawo spółdzielniane jest po stronie sąsiadki, niestety. mnie
trafiało, jak sąsiad wiercił przez 3 miesiące, bo robił remont, ale nic nie
mogłam zrobić.

no i słówko o instrumentach - żaden, powtarzam - żaden elektroniczny instrument
nie zastąpi pianina lub fortepianu. nie ten dźwięk, nie te klawisze, nie ta
technika. wiem, co mówię, bo pracowałam na takich instrumentach na studiach /
najczęściej były to Yamahy i Kawai/. "żywego" instrumentu nie zastąpi nic.

[olkawo]

to jest właśnie to czego nie cierpię, ludzie mieszkając w blokach zachowują się
tak jakby mieszkali we własnym domu na 200 hektarowej posiadłości gdzie do
najbliższego sąsiada mają 100 km, granie na instrumentach, pólroczne remonty,
wiercenie dziur o 20.00 w sobotę, psy wielkości cielaków, karmienie gołębi,
kotów i innych stworzeń a człowiek boi się zwrócić uwagę bo mu np. w odwecie
szybę wybiję w samochodzie albo coś innego zrobią.
Ja na Twoim miejscu poszłabym do niej i grzecznie ale stanowczo powiedziała że
po załóżmy godzinie 20tej nie życzysz sobie by grała, jeśli to nie pomoże, idź
na skargę do spóldzielni a jeśli oni to oleją to wezwij policję albo straż
miejską w końcu zakłóca ciszę nocną, możę coś pomoże.
Pozdrawiam
Ola i Mateo (15.08.03)

[skarolina]

> to jest właśnie to czego nie cierpię, ludzie mieszkając w blokach zachowują
się
>
> tak jakby mieszkali we własnym domu na 200 hektarowej posiadłości gdzie do
> najbliższego sąsiada mają 100 km

To jest właśnie to, czego nie cierpię - ludzie mieszkając w blokach życzą sobie
mieć warunki takie, jakby mieszkali we własnym domu na 200 hektarowej
posiadłości, gdzie do najbliższego sąsiada mają 100 km - ma być idealna cisza,
spokój i nikt nie ma prawa im tego w żadnen sposób zakłócić.

> Ja na Twoim miejscu poszłabym do niej i grzecznie ale stanowczo powiedziała
że
> po załóżmy godzinie 20tej nie życzysz sobie by grała, jeśli to nie pomoże,
idź
> na skargę do spóldzielni a jeśli oni to oleją to wezwij policję albo straż
> miejską w końcu zakłóca ciszę nocną, możę coś pomoże.


Ciszę nocną to ona by zakłócała grając po 22.

[wegatka]

skarolina napisała:


> Ciszę nocną to ona by zakłócała grając po 22.


Sęk w tym, że sąsiadka autorki wątku właśnie zaczyna ćwiczenia po 22-iej.

Zakręcona, zakręcona...

[wegatka]

Czytałam kilka razy ten wątek i dopiero teraz zauważyłam, że owa pianistka gra
do 22-giej, a nie od 22-giej. Bardzo przepraszam za moje zakręcenie