Oskar i Pani Róża...

[dunhila]

Może ktoś czytał tę książkę? Osobiście gorąco polecam, piękna, głęboka,
zmuszająca do refleksji... Opowiada o losach małego chłopca, przedstawia
świat jego oczami, opisuje w wielkim skrócie całe ludzkie życie, ale w taki
sposób, że już nic więcej nie da się powiedzieć... przepłakałam pół nocy.
Wydaje mi się, że ta książka zostawia jakiś ślad w każdym kto ją przeczyta,
przynajmniej we mnie zostawiła...

Jeszcze raz gorąco polecam i pozdrawiam
Dun

"Oskar i Pani Róża" Eric-Emmanuel Schmitt

[mik5]

Witaj!
A mnie po pierwszym przeczytaniu nie trafiła do serca... Może powinnam
przeczytać ją jeszcze raz, uważniej? Czy dziecko może zacząć myślec jak
dorosły? I Pani Róża - jak dla mnie trochę prostacka...
Najlepsza książka na ten temat - cierpienia i śmierci dziecka - jaką czytałam
(jeszcze w dzieciństwie) to "Bracia Lwie Serce" Astrid Lidgren - dopracowana,
cudownie baśniowa. "Oskar i Pani Róża" przy tamtej dla mnie jest jak krótki
feleiton.
Pozdrawiam

[mik5]

felieton, inaczej mówiąc: jest zbyt skrótowa

[dunhila]

"Bracia Lwie Serce" mój Boże, ja tej książki już prawie w ogóle nie pamiętam,
muszę koniecznie powrócić do starych lektur

Pozdrawiam
Dun

Ps. Co do "Oskara...", myślę że ten chłopiec wcale nie myślał jak dorosły,
wręcz przeciwnie, był aż na wskroś dziecięcy (jeżeli można to tak ująć),
natomiast Pani Róża...była po prostu zwykłą starszą Panią, której udało się
trafić do serca Oskara, według mnie cechowała ją niezwykła mądrość.
Chyba w "Smażonych pomidorach" był mniej więcej taki tekst: przeżyłam całe
swoje życie... i wszystko co mam mieści się w tym małym pudełku... tak samo
jest z "Oskarem..." życie jest przedstawione w skrócie, 12 dni, 12 listów...
chyba dlatego tak bardzo mnie ujęła, zdałam sobie sprawę, że czasem to co
naprawdę cenne można zamknąć w dłoni...

[mamahuberta]

cześć
czytałam tą książkę i bardzo mnie wzruszyła, ryczałam jak bóbr. zgadzam się z
Dunhilą- piękna, wzruszająca ...
Pozdrawiam
Kinia

[verdana]

Mnie ta książka wyłącznie zdenerwowała swoja sztucznością - od początku do
końca. Nie mówiąć już o rażących nielogicznościach fabuły. Umierajace dziecko
nie może tak swobodnie poruszać się po szpitalu, przy umierajacym dziecku
siedzi ktoś z rodziny (no chyba, ze rodzina wyrodna, ale wcale na to nie
wygląda), dziecko po ciężkiej operacji serca nie opuszcza od razu szpitala, nie
mowiąc już o tym, ze sama koncecsja 12 dni jest naciągana. Bardzo łatwo
epatować smiercią dziecka i wzruszyć czytelniak.
Bez porównania lepsza dla mnie książka na ten sam temat - i bez porównania
bardziej wstrzasająca to "Zwierzoczłekoupiór"!

[arthwen]

WIem, że to stary stary post, ale.. ufff. Ktoś jeszcze ma tak jak ja! Przeczytałam ostatnio, bo syn miał to jako lekturę, za moich czasów nie przerabialiśmy. I normalnie grrrr... takie zasłanianie się trudnym tematem i wzruszanie na siłę, bo przecież temat ma tu zrobić robotę i wszystkie te nielogiczności mają być przy tym nieważne!

[ma09kif]

Książka opowiada o małym, 10-letnim chłopcu. Ale i mali chłopcy umieją liczyć. Pani Róża opowiada mu legendę o 12 dniach przed końcem roku, gdzie każdy dzień sugeruje, jaka będzie pogoda w kolejnym miesiącu przyszłego roku. I tu zaczyna się kłopot z liczeniem. Zaczynają liczyć od 19 grudnia. W matematyce 12 + 19 to 31. Ale nie w tym przypadku. W książce (wyd.2011 str 35) wyraźnie liczą: 19 - styczeń, 20 - luty, itd, aż do trzydziestego pierwszego, który zapowiada grudzień następnego roku. A wystarczy pociągnąć liczenie: 21 - marzec, 22 - kwiecień, 23 - maj, 24 - czerwiec, 25 - lipiec, 26 - sierpień, 27 - wrzesień, 28 - październik, 29 - listopad, 30 - grudzień. Może jest to błąd tłumacza a może autora. Wystarczyło policzyć i zacząć 20 grudnia i byłoby zgodnie z kalendarzem.

[bylam.stara.mostowiakowa]

Kto wyciąga takie 18-letnie wykopaliska?

[panna.nasturcja]

I 18 lat zajęło Ci policzenie tego?

[primula.alpicola]

Tak, oczywiście.

[primula.alpicola]

Matko, 2005.

[szmytka1]

Nie czytałam, ale jest to lektura w podstawowce, w 6 czy 7 klasie, a więc pi razy oko, dla takich 13-14latkow przewidziane

[raczek47]

Jest to lektura uzupełniająca w klasie 7 bądź ósmej. Czemu mamy nie znać?
I dzieciom zapada w pamięć.Mądrze porusza trudne tematy.

[edor67]

Omawiam z ósmoklasistami. Bardzo głęboka i pouczająca.

[fogito]

Moj ulubiony pisarz. Przeczytalam wszystko co napisał.

[nutella_fan]

Nie czytam takich książek, jestem za wrażliwa, płakałabym ... Unikam takich rzeczy, nie nadaję się.