chyba mam doła :(((((((((

[kasiamw]

czuję się jak rasowa kura domowa
wszystko mnie denerwuje, już nawet nie umiem odpoczywać...
bardzo lubiłam swoją pracę, ale kiedy synek przyszedł na świat postanowiłam
zostać w domu, była to przemyślana, świadoma decyzja.......i co???????
Wiecie..chyba najbardziej brakuje mi "swojego" świata, rzeczy o których
mogłabym opowiadać mężowi wieczorem jak kiedyś, teraz mam tylko jeden wątek
Ale nie myślcie, że żałuję swojej decyzji, nikt nie daje tyle miłości dziecku
co mama )
Po prostu mam doła

[bobasia1]

Rozumiem Cię. Ja nie pracuję od lat. Była to również przemyślana decyzja, choć
nie raz miałam podobne nastroje. W efekcie zamęczałam męża, żeby opowiadał mi
ze szczegółami cały swój dzień. Wydawało mi się, że ja nie mam nic ciekawego do
powiedzenia. Sytuacja zmieniła się, gdy syn zaczął chodzic i mówić. Wówczas to
ja miałam więcej do opowiadania i mąż nierzadko zazdrościł mi, że byłam
świadkiem tych zdarzeń. Poza tym organizuję sobie różne formy aktywności i to
pomaga. Pozdrawiam

[marika_ja]

Jejku, a ja tak Ci zazdroszczę. Bardzo bym chciała móc sobie pozwolić na taki
luksus. Jak patrzę codziennie jak zapłakany synek macha mi przez okno, jak
zostaje u babci to serce mi pęka. A jeśli chodzi o doła to i ja pracując, też
go często miewam. Nie wiem gdzie mieszkasz, ale spójrz w okno, u nas dzisiaj
słoneczko, aż nie chce się siedzieć na tyłku przy komp. Wyjdź z maluchem na
spacerek, pooddychaj - wiosna idzie! Albo lepiej zostaw dziciaczka z kimś w
domu a sama wyjdź i pospaceruj sobie. Odetchniesz od domowych obowiązków. W
sumie to chyba Cię rozumiem, ja też nie lubię siedzieć w garach i wiecznie
sprzątać, ale z dzieckiem to chciałabym być. Każdy ma prawo być zmęczonym, a
zwłaszcza pełnoetatowa mama! Uśmiechnij się, jutro będzie lepiej, czego właśnie
Ci życzę.
Pozdrawiam Magda

dzięki, że jesteście :)

[kasiamw]

[bobasia1]

Na "pocieszenie" dodam, ze właśnie przechodzę przez to trzeci raz. Dotychczas
udawało się wychodzić bez szwanku, więc mam nadzieję,że i tym razem. Czego i
Tobie (szczęśliwa przecież za sprawą dzidziusia) Mamo z całego serca życzę!

[weronikarb]

troche zazdroszcze tak zal mi mojego synka jak wychodze rano do pracy
Jednak wiem ze i ja miewalabym takie doly, bo garow nie cierpie, sprzatanie
ujdzie jedyne pocieszenie ze synek by byl caly czas przy mnie - choc potrafi
doprowadzic do wyczerpania fizycznego i psychicznego
Usmiechnij sie to mija

[kasza75]

Rozumiem cię całkowicie. Od kilku dni mam to samo. Od 6 lat nie pracuję, zajmuję
się dziećmi (5,5 i niespełna 2 latką). Od 3 tygodni dzieci mają ospę, z braku
innej opieki poza mną nie wychodzę więc z domu i to jest najgorsze. Słonko,
spacerki, nawet zakupy, to jest to co może poprawić nastrój. Niestety, ja mam
jeszcze conajmniej tydzień w domu. I parę lat potem. Nie załuję, tylko dołuje
mnie ciągłe wykonywanie tych samych czynności, których efektów nikt poza mną nie
widzi. Liczę, że z nadejściem wiosny to uczucie minie, czego i Wam życzę

[klemensik2]

Od paru dni mam chandrę czy doła. Zwał jak zwał. Pracuję, mam rocznego synka,
ktory na razie robi pięknie pa, pa jak mama wychodzi, ale czuję że niedlugo się
zacznie. I mam chandrę. Wszystko mnie denerwuje od paru dni. W pracy praca. Jak
pojde do domu to synek mnie irytuje, a kocham Go przecież nad życie. W końcu
siadam na podłodze , ściskam go prawie do uduszenia i płaczę jak bóbr. Chyba
zacznę brać witaminy albo magnez i niech już będzie LATO!!!!!!!!!!

[weronikarb]

Ja teraz biore tran w kapsulkach, bo chodzilam zirytowana, szukalam powodu do
klotni placzu, a spac to bym moga z tydzien bez wielkich rezultatow na poprawe.
Od 3 dni widze znaczna poprawe w samopoczuciu. Coraz bardziej cieszy mnie
zycie, a do tego wiosna coraz blizej !!!!!!!!

[limes1]

Rozumiem Cię, chociaż mnie się udało wrócić do pracy. Niestety i tu były
problemy - trzeba było zostawić 5-miesięczną kruszynkę babci. Ale wiesz, jak
sobie wynagradzałam "pozbawienie" imprez jeszcze w czasie macierzyńskiego?
Szłam z małą np. na wernisaż wystawy Mała spała grzecznie w foteliku, ja
oglądałam albo oglądałyśmy wystawę obie. Przy okazji spotykałam trochę ludzi z
branży i była okazja wymienić poglądy, a oni nieodmiennie zachywcali się moją
Zuzką. Ja nie czułam się wyłączona z obiegu i miałam satysfakcję Jeśli masz
podobne możliwości, spróbuj. To świetnie poprawia humor.

[kasiamw]

Niestety mieszkam na przedmieściach, nie mam auta ani babci w domu,ALE JUŻ MI
LEPIEJ dzięki!!!

[mkonkol]

Hmmm... takiego doła przeżywam z częstotliwością... nie dam rady zliczyć Z
Amelką planuje zostać do ukończenia roku conajmniej więc jeszcze kawał drogi
przede mną. Pozostaje tylko kciuki trzymać
Pozdrawiam!