Wyobrazenia o macierzynstwie

[gepart_czester]

Mamy czy bedac w ciazy wyobrazalyscie sobie, ze lada chwila bedziecie mamami?
Czy Wasze wyobrazenia bardzo odbiegaly od rzeczywistosci?
Kurcze stoje przed problelem, ze juz za chwile i ja bede m a m a. Zupelnie
nie umiem sobie tego wyobrazic. Zupelnie glucho w mojej glowie brzmi slowo
mama kierowane pod moim adresem. Czuje sie tak jakbym obudzila sie w innej
bajce, tak zupelnie dziwnie. Ta perspektywa wydaje mi sie tak odlegla, a z
drugiej strony wiem, ze czas bardzo szybko mknie do przodu i to mnie
przeraza. Boje sie, ze jutro juz bede rodzic a po jutrze juz bede mamaDD.
To takie dziwne uczucie.
Tez tak przezywalyscie przyjscie na swiat Waszych potomkow?

[mamadwojga]

Kto by nie przeżywał
Dokładnie pamiętam ostatnie chwile każdej z ciąż. Pamiętam jak pierwszy raz
pokazano mi Misię i jakoś nie mogłam uwierzyć że to JUŻ. A potem poszło jakoś
tak naturalnie, po prostu... zostałam mamą a potem znowu zostałam mamą....
Teraz jest to dla mnie stan NATURALNY. Kiedy nie ma dzieci w pobliżu i tak są
ze mną, w mojej głowie, w moich myślach. I chyba zawsze już tak będzie.
Pozdrawiam

[gepart_czester]

))

hehehe

[kalina_p]

aż się uśmiałam, bo ja sobie usiłowałam bezowocnie bycie MAMĄ wyobrazić, nic mi
z tego wyobrażania nie wyszło, urodziła się KIndziora i nadal się jak MAMA nie
czuję...Zawsze mi się wydawało, że MATKA to już jest tada strrrasznie dorosła,
uporządkowana, poważnie się ubiera, rozmawia na poważne tematy...dlatego ja
sobie do tego wyobrażenia nie pasuję. A jestem jednak mamą, mam nadzieję, że
nienajgorsza
Pamiętam, że w końcu moje wyobrażanie sobie skupiło się na dość prozaicznych
kwestiach - gdzie łóżeczko, jaki wózek itd.

[sakada]

Kal - to samo))

Pozdrówka

[kangurzyca2]

Gdy ja oczekiwałam dziecka byłam podniecona, szczęśliwa, ale zastanawiałam się
także czy sprostam nowym obowiązkom. Uważnie słuchałam rozmów krewnych i
znajomych o wychowaniu dzieci. Czytałam w czasopismach artykuły pisane przez
specjalistów. Wsłuchiwałam się w siebie samą. Czekałam. Im bardziej byłam w
zaawansowanej ciąży, tym bardziej chciałam muluszka mieć na rękach, przytulać,
całować. Rozmyślałam o tym jaką będę matką, a jakim mąż będzie ojcem. Zanim
mały się narodził, powiedziałam do męża, żeby wyłączył komputer i przyszedł
spać, bo jak nie to urodzę. I faktycznie za parę godzin zaczęły się bóle.
Oczywiście mój mąż był przy porodzie, zgodnie z obietnicą. Bardzo dobrze
wspominam poród, pomoc męża, który do dziś twierdzi, że to on urodził syna (był
tak zaabsorbowany oddychaniem). Jakąs godzinkę po porodzie (leżąc jeszcze na
porodówce) powiedziałam do męża: chcę jeszcze córeczkę. Teraz syn ma 3,4 i
jestem szczęśliwą mamą łobuziaczka.
Kiedy synek był w brzuszku duzo rozmyślałam, bardzo wyczekiwałam na bóle i to
już w 7 miesiącu. Moje wyobrażenia nie odbiegały od rzeczywistości.
macierzyństwo to największy dar, jaki otrzymaliśmy, ale ojcostwo również.
dlatego bardzo ważne jest, by w tych chwilach był przy Tobie ktoś bliski. Wierz
mi to zostaje na zawsze. Pozdrawiam i życzę pomyślnego rozwiązania i zdrowego
maluszka.

[gepart_czester]

tak ladnie piszecie, ze az sie rozczulam))

Ja nie mam zbyt wiele czasu na wyobrazanie sobie porodu, macierzynstwa itd, ale
gdy na chwilke sie poloze zeby odsapnac i zamykam oczy nagle po glowie
zaczynaja biegac mi mysli: to juz niedlgo!!! i wowczas zaczynam sie denerwowac
i wyobrazac. Jestem pelna watpliwosci czy dam rade, ale czytajac posty na
emamie dochodze do wniosku, ze wszystkie dajecie i dalyscie rade wiec ja tez
muszeDD. Zbieram mnostwo informacji, slucham, czytam ale i glupieje. Niedawno
bylismy z mezem w hurtowni dla dzieci. Oboje zglupielismy. o polowie rzeczy,
ktora tam byla nie mielismy zielonego pojecia! W koncu wyluzowalismy:
pozbieralismy rady co potrzeba na wyprawke (mamy juz prawie cala ) i
przestalismy sie przejmowac jakimis super rzeczami ytpu rozniste poduszki i
poduszeczki, nakladki, podkladki itd.

[kangurzyca2]

To super, że nie czekaliście aż mały się narodzi. Jednak najlepiej mieć
wszystko przed porodem już kupione. Wtedy dziecko wie, że ktoś na niego czeka.
Zobaczysz zleci jak z płatka. Powodzenia

[kalina_p]

Ty się w ogóle tymi wynalazkami dla dzieci nie przejmu...wymyślaja, coby na Was
zarobic
My nawet przewijaka nie mamy, bo niepotrzebny - przewijalismy małą na ceratce
na łóżku a teraz na materacyku na podłodze. Wanienki raz uzylismy, potem
zaczęliśmy się kąpać wspólnie z mała w duzej wannie. Oliwiłam ją ze dwa
razy...w ogóle uważam te porady z pism za gdubo przesadzone, wiec radze też
patrzeć z przymrużeniem oka. I wszystko będzie dobrze!

A wracając do wyobrażeń - pamiętam, że za nic w świecie nie mogłam sobie
wyobrazić, jak takie małe podejdzie i powie "mama". Kinga jeszcze nie gada ale
pewnie niedługo...Zobaczysz, że to wszywtko jakoś tak samo z siebie wychodzi,
instynkt, natura...

apropos gazet

[magdalenki1]

chyba raz w życiu przeczytałam w tej "fachowej literaturze" coś co nie było
napisane tylko po to, aby wziąż kasę za odwalony artykuł nie czytam więcej

[kangurzyca2]

No nie przesadzaj. Kąpiel noworodka w duzej wannie to chyba niezbyt higieniczne
i zresztą niewygodne. Ja kąpałam w wanience minimu do roku, choć uważam że 3
miesiące to podstawa. Co do oliwki, to też przesadzasz, dziecko jeśli nie ma
uczulenia to powinno być oliwione. Tu powiem, że też oliwiłam do roku.

[kalina_p]

Co jest niehigienicznego w dużej wannie? Przynajmniej dziecko się bezpieczniej
czuje, dokładniej można umyć i pobawić się jeszcze w dodatku. Teraz juz większa
jest to sama siedzi na macie ale przedtem cały czas się z którymś z nas kąpała.

Po co mam oliwic, skoro ma ładną, nie suchą skórę? Lekarka się ze mną zgadza.

[kangurzyca2]

No nie wierzę, że kilkudniowe dziecko kąpałaś w duzej wannie? Przepraszam nie
mówię, że niehiginiczne, bo masz brudną czy coś, ale takie małe dziecko do
wanny, gdzie siedzą dorośli ludzie. twój wybór.

[kalina_p]

Miała chyba tydzień, jak się mąż z nią wykąpał. I od tamtej pory zaczęlismy.
Mąż wziął przedtem prysznic i wlalismy płyn dla niemowląt. Co w tym
niehigienicznego, bo nie bardzo rozumiem? Woda taka sama, jak w małej wanience.

[kangurzyca2]

Nie no każdy robi jak chce. Jak wszystko było dobrze i mała zadowolona to czemu
nie.

[kalina_p]

wiesz, dużo bezpieczniej jej było. Ja sie bałam w małej wanience, ze mi się
wyślizgnie a poza tym w dwie osoby nawet coiężko dokładnie umyć. A tak - bomba!

[kangurzyca2]

Szkoda, że na to nie wpadłam też bym małego tak kąpała, może nie bał by się
wanny jak miał rok. ale teraz nadrabiam i kąpiemy się wszyscy z 3 - latkiem.
Super sprawa.

[kalina_p]

Jak miała 2-3 m-ce to ją tata uczył chlapać a teraz żałuje, bo pływa nam
łazienka. Fajnie z takim bobasem, z kaczuchami jakimis, piana...mąż pól godziny
potrafi z nia szaleć w kąpieli.

poszlam dalej ;)

[wieczna-gosia]

i nie posiadam lozeczka
Przy starszych dzieciach posiadalam nawet, ale przy mlodszych maz odmowil
twierdzac ze zna tansze kosze na przechowywanie upranych rzeczy (bo glownie do
tego sluzylo nam lozeczko....)
W ogole tak mi jakos lyso w ciazy bylo- wszyscy cos kupuja, a ja nie dosc ze mam
wszystkie ubranka to lozeczka nie potrzebuje, wanienki tez nie, lezaczka,
przewijaka, butelek..... w wozku sie zrealizowalam )

[koleandra]

Ja też wyczekiwałam bóli i porodu od 7 miesiąca. Kupowałam wyprawkę i strasznie
się na męża denerwowałam, że on sie nie gorączkuje, nie biega, nie wybiera
łóżeczka, wózka... Wyobrażałam sobie karmienie, ubieranie... no ale tylko
wyobrażałam bo potem to nie było już to samo.
Potem poród no i już byłam mamą. Jak ktoś mówił do dziecka "no to teraz idź do
mamy, mama cie nakarmi..." to wcale nie wydawało mi się żeby to było o mnie.
Potem Ada zaczęła gadać, mówiła mama... i jakoś to wszystko tak naturalnie
przyszło...
Teraz sobie nie wyobrażam jak jej mogło wcześniej po prostu nie być.
Niedługo po raz drugi tą mamą zostanę ale myslę, że to już nie będzie
taki "szok".

[katklos]

Pamiętam taki moment- w szpitalu, po urodzeniu Bartka- wypełniałam jakąś
ankiete: imię dziecka, nazwisko, itp, potem coś o warunkach mieszkaniowych i
nagle IMIĘ MATKI - więc ja, pierwsza myśl- Barbara. Ale tak sie zastanowiłam i
dotarło do mnie, ze to chodzi o mnie !!!, a nie o moją Mamę!!! Naprawdę dziwnie
się poczułam, takie to było nierealne....

do katklos;)

[kalina_p]

Hehehe, a wiesz, że podobnie miałam? Jakoś w szpitalu właśnie...takie to było
nierealne, dziwne...
Tak samo, jak poszłam do przychodni i mówiłam, że chcę zapisać CÓRKĘ. Czułam
sie po prostu głupio, hehe.
Mąż załatwiał jej rejestrację w USC i też z wrażenia, że mówi "córka" zapomniał
jej drugie imię wpisac

[maqwa73]

Cze,
A ja mimo, że Misiek niedługo 5 lat skończy to jeszcze czasami dziwnie się czuję
jako matka. To co pisałyście wcześniej matka to ktoś stateczny, poważny, itp.
Jak myślę matka to moją mam przed oczami. A ja cóż wyglądam jakbym przedwcześnie
matką została, zachowuję się czasami jak mój pięciolatek (z czego ów ma
największa radochę), robimy gupie rzeczy na ulicy ku zgorszeniu niektórych osob,
gadamy o puszczaniu bąków i robieniu kupy...i w ogole fajnie być matką dzieckiem
podszytą

[lila1974]

Od zawsze wyobrażałam sobie siebie w roli Mamy.
Zaglądałam do każdego wózka, sąsiedzi wołali mnie do pilnowania, jak trzeba
było iść po zakupy, dopadałam każdego bobasa i dzieciaczka, który tylko nawinął
się pod rękę. Wyniańczyłam wszystkie dzieciaczki w rodzinie.
Miałam o sobie super-dobre-mniemanie ....

I co? Nagle okazało się, że wcale nie jestem super mamą ...buuuuu
Jestem zniecierpliwioną zrzędą. Nie zawsze mam ochotę na zabawę. Mam wrażenie,
że za dużo wymagam itd. Nie lubię siebie za ten rozdzwięk między wyobrażeniami
i rzeczywistością.

Chcę oszaleć na punkcie własnych córek. Na szczęście już niedługo będzie
słonecznie i wrocę do życia, bo na razie to przechodzę "depresje jesienno-
zimową". Tak zdecydowanie czuję się mamą sezonową - lepszą latem, gorszą zimą.