budowanie systemu wartości

[bobasia1]

Po lekturze wątku dotyczącego chrztu chciałabym zapytać zwłaszcza mamy
niewierzące (ale nie tylko), jakie podstawy przyjmujecie (lub przyjmiecie w
przyszłości) wpajając swoim pociechom określone wartości, jak argumentujecie
wybór postawy życiowej, czym uzasadniacie potrzebę np. uczciwości. Moje
pytanie ma charakter poznawczy nie zaczepny...

[verdana]

A czy uważasz, że uczciwość osób wierzacych opiera się wyłącznie na ich wierze -
tzn., gdyby Bóg nie kazał nie kraść i nie mordować, gdyby nie było to
grzechem, to wszyscy natychmiast zrezygnowaliby z uczciwości? To bardzo smutny
wniosek... Czyli bez boskiej kontroli i nadzoru ludzie natychmiast zaczęliby
być nieuczciwi na potęgę, a nie są, bo sie boją?
Wystarczy wpoić dziecku "nie rób drugiemu co tobie niemiło" - i to niezależnie,
czy ktoś patrzy czy nie, czy zostaniesz za to ukarany, czy się nie wyda, czy
pójdziesz do piekła, czy dostaniesz rozgrzeszenie.

[bobasia1]

Oczywiście, że nie uważam uczciwość za wartość zależną od wiary. Jeśli tak to
zabrzmiało - przepraszam. Z drugiej strony, czy zasada " nie rób drugiemu, co
Tobie niemiłe" jest wystarczającym argumentem dla np. nastolatka? Tak się
zastanawiam...

[bobasia1]

Poza tym zgodzisz się chyba Verdano, że przykazania są pewnym hamulcem i gdy
mamy wątpliwość, co do moralnej oceny jakiegoś faktu, często się doń uciekamy.
Naprawdę wierzę,że człowiek z natury potworem nie jest.

[ledzeppelin3]

He, he to pytanie zadał już Dostojewski: "Czy, jeśli nie ma Boga, wszystko
wolno"? Myślę, że gros osób jako tako przestrzega nakazów wiary, bo boi się
piekła. Oczywiście część ma wewnętrzny opór przed popełnainiem świństw, ale nie
łudź się, że to nawet połowa.

[18lipiec]

Nie znam żadnego katolika który przestrzegałby 10 przykazań.
To nie wiara powoduje że jesteśmy dobrzy.

[verdana]

Naprawdę, przykazania mogą, ale nie musza być hamulcem. Hamulcem tak naprawdę
jest wszystko, co dzieciom wpoiliśmy w ten sposób, ze nie zrobią tego, bo
sumienie im nie pozwala, a nie dlatego, ze boją się przekroczenia zakazów czy
kary.
U moich nastolatków np. nie do pomyślenia było ściągnięcie muzyki czy filmu z
Internetu, bo opowiadałam im o koniecznosci przestrzegania praw autorskich.
Przy czym, nie ukrywam, że ja sama bym to zrobiła (a nie robiłam by dać dobry
przykład). Dla mnie jest to nadużycie, a dla moich dzieci, ktorym mowiłam o
prawie autorskim - kradzież. A wiec ja nie ukarzę, za ściągnięcie filmu - a one
i tak tego nie zrobią.

[bobasia1]

Verdano, ja nie pytałam o to ,czy przykazania są wystarczającym powodem, by zła
nie czynić. Interesują mnie argumenty właśnie nie uciekające się do nich...

[agmar3]

A widziałyście tych zawistnych wierzących? Skwaśniałe, zawistne babki w
moherowych beretach i dziadków z czerwonymi oczami, co nie ustąpią ciężarnej a
są codzień w kościele? To jednak nie wiara daje nam sytem wartości! Bo gdyby
tak było, to wówczas Ci dziadkowie szanowaliby bliźnich.
To codzienność, uzasadnienia rodziców dlaczego tak a nie inaczej i ich
postępowanie, które dzieciak obserwuje.
Pozdrawiam

[isma]

))
Ja juz wprawdzie niewierzaca mama nie zdazylam byc )), ale jak bylam
niewierzaca potencjalna mama, to myslalam, ze bym byla bliska formuly
Kantowskiej: "czyn tak, aby maksyma twojego postepowania mogla stac sie
POWSZECHNYM prawem".
To jest troche wiecej, niz "nie czyn drugiemu, co TOBIE niemile", bo zaklada
koniecznosc porzucenia wylacznej perspektywy indywidualnego systemu wartosci.

[bobasia1]

Właśnie dlatego,że nie uważam wiary za warunek konieczny, by być dobrym,
zadałam to pytanie!Isma, dziękuję za odpowiedź. Podoba mi się. A co jeśli
dziecko zapyta: dlaczego mam tak czynić, skoro cały świat do tego się nie
stosuje.

[melmire]

Bo warto byc w porzadku wobec swoich przekonan i nie miec sobie nic (no,
niewiele) do zarzucenia.

[bobasia1]

Dlaczego warto? Pytając na tym forum o uczciwość, dowiedziałam się,że są ludzie
dopuszczający "drobne" kłamstwa, bo dziś poprostu inaczej się nie da...Jeśli
ktoś mnie krzywdzi, oszukuje itd, dlaczego mam pozostać wierny tym zasadom i
narażać się dalej?

[melmire]

Warto bo...warto.
Dla mnie odwaga postepowania zgodnie z przekonaniami jest wartoscia sama w
sobie.
I jak dla mnie, lepiej byc ofiara niz "oprawca".
Natomiast faktem jest ze przekonania sa rozne u roznych osob - vide sciaganie
filmow z netu. Dla Verdany niedopuszczalne,dla mnie i owszem.

[isma]

No, ale ty CHCIALBYS, zeby sie do tego stosowal )).

[bobasia1]

No jasne

[kiranna]

nie trzeba wszystkiego argumentowac przykazaniami. u mnie w domu w powszechnym
uzyciu sa slowa - honor, przyzwoitosc, dobre imie, sumienie. mam nadzieje, ze
uda nam sie przekazac te wartosci dziecku, tak jak przekazano mnie i mezowi,
niekoniecznie odwolujac sie do wartosci religijnych. z kolei dla starszych
argumentem moze byc kodeks karny - to w kwestii uczciwosci

[verdana]

Z wypowiedzi Bobasi odnoszę wrażenie, że uważa, iż system wartości musi opierać
się na prostych odpowiedziach - robimy tak, a nie inaczej, ponieważ Bóg (albo
jakis inny odgórny autorytet) tak chciał. Powiedział - tak jest dobrze, a tak
jest źle i wobec tego nie ma co dyskutować. Trzeba zastosować się do przykazań,
ponieważ dzięki temu nie musimy dyskutować, rozważać, zastanawiać się, czy nasz
system wartosci i to co robimy jest OK czy nie.
Ale niestety, to nie jest takie proste. System wartości, to nie wykonywanie
odgórnych polecń. To coś, co kazdy musi sam w sobie wypracować. Można nauczyć
dzieci, że trzeba być człowiekiem przyzwoitym, nawet jeśli pozwoli im sie
myśleć i dopuszcza postępowanie inne, niż nakazane przez wychowawców.
Przykazania, o ile nie są wewnętrzne przyjęte przez osobę wierzącą (a zazwyczaj
tak do konca nie są), sa tylko protezą. Nie robimy czegoś, bo nie wolno, a nie
dlatego, ze uznajemy to za niesłuszne. Niebezpieczne zjawisko.
Powinniśmy wychowywać dzieci tak, by własne sumienia mówiło im, co jest dobe, a
co złe. Sumienie może się mylić. Ale lepiej, by ono, a nie tylko odgórne
zalecenia kierowały ludzkim postepowaniem.

[bobasia1]

Verdano, wciąż się nie rozumiemy. Wcale tak nie uważam, co więcej wogóle nie
chciałam mieszać 10 przykazań do tej dyskusji. Ja poszukuję. I nie prawdą jest,
że system wartości musi opierać się na prostych odpowiedziach. Ale wartość sama
w sobie jest chyba jednoznaczna, prawda? W jaki sposób ukształtować to
sumienie, o którym piszesz, by trafnie rozróżniało dobro od zła, nie uzywając
właśnie "kategorycznych rozstrzgnięć" przykazań. Może mi pomożesz?

[isma]

Alez, Verdano )). Nie inaczej naucza Kossciol katolicki )).
To sumienie jest ostateczna instancja wierzacego ;-O.
Sek w tym, ze dla wierzacego istnieje jeszcze stworca tego sumienia, chi, chi.

[kiranna]

isma napisała:

> Alez, Verdano )). Nie inaczej naucza Kossciol katolicki )).
> To sumienie jest ostateczna instancja wierzacego ;-O.
> Sek w tym, ze dla wierzacego istnieje jeszcze stworca tego sumienia, chi,
chi.



i nie tylko Kosciol Katolicki celowo to podkreslam, gdyz z wlasnych
obserwacji widze, ze naprawde wiele osob uwaza, iz tylko chrzescijanie maja
monopol na wszystko to, co u nas zwyklo nazywac sie "10 przykazan"

[bobasia1]

Ja właśnie pytam o te argumenty spoza dziedziny wiary. Nie mówcie, ze wiara nie
wystarcza czy nie jest tu źródłem dobra, bo zdaję sobie z tego sprawę. I wiem,
że wielu katolików grzeszy. Takie stwierdzenia nic do dyskusji nie wnoszą.

[bobasia1]

Posunę się nawet dalej: wszyscy katolicy grzeszą!

[melka_x]

> Posunę się nawet dalej: wszyscy katolicy grzeszą!

No tez mi epokowe odkrycie)), ze czlowiek jest grzesznikiem))

Verdano ja mysle, ze Ty upraszczasz pewne sprawy. Wizja wiary, w ktorej nie
grzeszysz, bo sie boisz piekla czy innej boskiej kary jest wizja ze slabo
prowadzonej szkolki niedzielnej dla dzieci i niewiele ma wspolnego z
chrzescijanstwem. To jest bardzo zwulgaryzowane widzenie wiary.

I tak naprawde to nawet niewierzacy wychowuja dzieci (przynajmniej czesc, ci co
wychowuja w chrzescijanskim systemie wartosci. Nie trzeba do tego przykazan,
wystarczy ze to co jest uznawane w naszym kregu kulturowym za etyczne (i to
uznawane zarowno przez wierzacych, jak i nie) wyroslo z chrzescijanstwa.

[verdana]

Melko, masz oczywiscie rację, ale mnie chodzi o to, że jeśli pytanie zostało
zadane w ten sposób- jak wychować bez przykazań - to jest to już ogromne
uproszczenie. Bo uczciwość nie zależy od przestrzegania przykazań - w każdym
razie wszystkich (np. trzech pierwszych). Jesli nie wie się, jak ukształtować
sumienie bez pewnych odgornych wskazówek, płynących z wiary, to jest to
właśnie wizja XIX-wiecznych katechizmów (jak tych cytowanych na "wychowaniu w
wierze"). Zresztą to co uznawane w naszym kręgu kulturowym za etyczne - lub nie-
nie sprowadza się tylko do chrześcijaństwa, ma starsze korzenie. I nie zawsze
odpowiedź znajdziemy w chrześcijaństwie - np. w sprawie antykoncepcji czy
rozwodów, dopuszczalnych lub nie, w zależnosci od odłamu chrześcijaństwa.

[bobasia1]

Widzisz Verdano i tu się mylisz. Mam pewien pogląd na zadany przeze mnie
problem. Nie uważam przykazań za jedyną wskazówkę co do ludzkiego postępowania.
Chciałam poznać Wasz, ale nie ocenę. Nie prosiłam o opinię, czy umiem wychować
dziecko bez przykazań, bo tego nie jesteś w stanie stwierdzić.Liczyłam na
dyskusję a poczułam się przez Ciebie atakowana.

[melka_x]

nooo pytanie faktycznie sugerowalo uproszczone odpowiedzi

zgadzam sie z tym, ze nie na wszystkie pytania odpowiedz tkwi w
chrzescijanstwie (w kazdym razie nie bezposrednio), natomiast jesli mowimy o
fundamencie, czyli naistotniejszych wartosciach, to sa one gleboko zwiazane z
wiara (poszanowanie jednostki, swietosc zycia, wspolczucie, obowiazek jalmuzny,
milosc blizniego itd), niektore z nich sa wspolne dla wielu religii, inne
odrozniaja chrzescijanstwo od pozostalych wyznan (np. stosunek do jednostki,
skrajnie inny w islamie czy kulturach ukszaltowanych przez konfucjanizm)

[kiranna]

Przed chrzescijanstwem tez istnialy cywilizacje, ktore wypracowaly bardziej lub
mniej przyzwoite systemy wartosci Chrzescijanski system wartosci
ma "dopiero" 2 tys lat, a nie zapominajcie, ze obok chrzescijanstwa istnieje
mnostwo innych religii, ktore wyznaja podobne wartosci, niekoniecznie nazywajac
je przykazaniami. Ja to nazywam Idea Czlowieczenstwa (przez duze C). Nie trzeba
byc chrzescijaninem by byc Czlowiekiem.

[melka_x]

> Przed chrzescijanstwem tez istnialy cywilizacje, ktore wypracowaly bardziej
> lub mniej przyzwoite systemy wartosci

Cos tam oddzieczylismy po antyku, fakt)).

Ale ja nie widze cywilizacji, w ktorych przykladano by taka wage do zycia
jednostki, w ktorej nie przekladano by zbiorowosci nad jednostke i to w dodatku
bez wzgledu na status spoleczny tejze jednostki

[kiranna]

melka_x napisała:

> > Przed chrzescijanstwem tez istnialy cywilizacje, ktore wypracowaly bardzi
> ej
> > lub mniej przyzwoite systemy wartosci
>
> Cos tam oddzieczylismy po antyku, fakt)).
>
> Ale ja nie widze cywilizacji, w ktorych przykladano by taka wage do zycia
> jednostki, w ktorej nie przekladano by zbiorowosci nad jednostke i to w
dodatku
>
> bez wzgledu na status spoleczny tejze jednostki

Melka, masz racje Ale antyk tez nie wzial sie z powietrza niedawno
odkopano gdzies (nie pamietam gdzie, w kazdym razie w Azji a nie w Europie)
szczatki cywilizacji (nie czlowieka) oszacowanej na 3000 lat p.n.e, a wiec
starszej od nas o cale 5000 lat!
Roznic na pewno jest wiecej niz tylko wyzszosc zycia jednostki nad ogolem, na
tym polega rozwoj swiadomosci ludzkiej. Ale akurat tu mowilismy w kontekscie
uczciwosci, stad moj glos. Uczciwosc, prawosc, sprawiedliwosc nie sa wymyslem
chrzescijan i o to mi chodzilo dlatego bardzo ciesze sie, ze UE odrzucila
polska poprawke o chrzescijanskich korzeniach Europy, byloby to nie fair w
stosunku do wyznawcow innych religii, rowniez Europejczykow.

[melka_x]

> bardzo ciesze sie, ze UE odrzucila
> polska poprawke o chrzescijanskich korzeniach Europy, byloby to nie fair w
> stosunku do wyznawcow innych religii, rowniez Europejczykow.

Ach jak ja sie wkurzylam! To jest wlasnie wedlug mnie najgorsza twarz
politycznej poprawnosci, szczerze mowiac terror pp. Przeciez nikt nie twierdzi,
ze Europa jest chrzescijanska i ze Europejczycy to chrzescijanie, tylko ze
Europa ma chrzescijanskie korzenie, co jest faktem. Korzenie Europy nie tkwia w
islamie, nie tkwia w konfucjanizmie, ani buddyzmie. Dlaczego nie mozna tego
powiedziec, zeby inne grupy wyznaniowe nie poczuly sie urazone? To jakis
absurd. Czym urazone? Faktem? (szczegolnie, ze ci o ktorych sie tak troszczymy
pochodza czesto z panstw, w ktorych mniejszosci wyznaniowe bardzo zle sie
traktuje, i ktorzy w Europie czesto europejskich norm nie chca respektowac, ale
to na marginesie, bo troche inny temat)

[kiranna]

wiec co proponujesz? oko za oko? czyli ... pokreslajmy roznice? ) a gdzie
zdobycze cywilizacji europejskiej, chrzescijanski stosunek do
jednostki, "odrozniajacy nas od islamu i konfucjanizmu", o ktorych wczesniej
wspomnialas?
weszlismy do UE, do zbioru panstw, ktore wsrod swoich obywateli maja rowniez
innowiercow i to calkiem spory procent. nie wszyscy sa imigrantami, bez
wyksztalcenia i pracy, o tym tez warto pamietac. konstytucja gwarantuje im
rownouprawnienie i poszanowanie ich przekonan. owszem, jest prawda, ze kultura
europejska opiera sie na korzeniach chrzescijanskich, a wczesniej antycznych,
to nie podlega dyskusji i jest jasne dla wszystkich, ale w tej chwili ten zapis
nie wnioslby nic konkretnego do konstytucji, a moglby byc przyczyna niesnasek,
ktorych Europie akurat teraz do szczescia nie trzeba. byc moze kiedys bedzie
to mozliwe, w tej chwili byloby to dolanie oliwy do ognia. wiem, ze nam Polakom
trudno to zrozumiec, my nie mamy problemu mniejszosci narodowych, choc i tu
uwazam, ze do czasu moze latwiej byloby zrozumiec, gdybysmy swego czasu nie
pozbyli sie tak zgrabnie zydow ze swojego podworka. latwiej byloby nam zyc w
symbiozie z inna kultura, tradycja, religia, obcujac z nimi na codzien i widzac
w nich przede wszystkim ludzi takich jak my, a nie wyznawcow tej czy innej
religii.

[nabab]

moze latwiej byloby zrozumiec, gdybysmy swego czasu nie

> pozbyli sie tak zgrabnie zydow ze swojego podworka.
Mysmy sie ich pozbyli??

[melka_x]

> moze latwiej byloby zrozumiec, gdybysmy swego czasu nie
>
> > pozbyli sie tak zgrabnie zydow ze swojego podworka.
> Mysmy sie ich pozbyli??

No w 68 to juz my niestety.

[kiranna]

nabab napisała:

> moze latwiej byloby zrozumiec, gdybysmy swego czasu nie
>
> > pozbyli sie tak zgrabnie zydow ze swojego podworka.
> Mysmy sie ich pozbyli??



Tak, po wojnie my, w czasie wojny nazisci, ale widzac dzisiejsze
zacietrzewienie i ksenofobie naszych rodakow (nawet ludzi duchownych, co dla
mnie samym w sobie jest skandalem!) wobec innowiercow czy ludzi innej rasy,
trudno mi uwierzyc, ze i niektorzy Polacy nie maczali wowczas w tym palcow.

[melka_x]

Loj Kirianno mow za siebie, ze nam Polakom trudno cos zrozumiec, bo nie mamy
mniejszosci narodowych i wyznaniowych. Nie mamy prawie, ale mielismy. Moja
rodzina przyjaznila sie Zydami (czego zostaly liczne pamiatki, opowiesci,
pamiec o tych ludziach), sama jest po czesci tatarska (czyli islam), przewala
sie po kresach i 'w symbiozie z innymi wyznaniami zyla'. Nie musisz mi takich
rzeczy tlumaczyc.
To nie zmienia faktu, ze Europa ma chrzescijanskie korzenie i obawa, ze
stwierdzenie takie moze wywolac niesnaski jest aktem terroru politycznej
poprawnosci. Gdyby ktos Ci powiedzial w arabskim kraju, gdzie jest mniejszosc
chrzescijanska, ze kraj ow wyrosl na islamie (nie ze wszyscy obywatele sa
muzulmanami) tez bys byla oburzona? To ma byc tolerancja? Nie mowmy o faktach?

[kiranna]

Wiesz, Melko, najsmieszniejsze jest to, ze pewna jestem, iz wiesz o co chodzi,
ale nie za bardzo masz ochote sie do tego przyznac
UE to nie jest towarzystwo wzajemnej adoracji europejskich chrzescijan, a
pewien uklad polityczny panstw czlonkowskich i poprawnosc polityczna wobec jej
obywateli, nawet jesli sa w mniejszosci, jest tutaj jak najbardziej na miejscu.
Jeszcze raz podkreslam, nikt nie neguje, ze Europa POSIADA chrzescijanskie
korzenie, w krajach pozaeuropejskich tez wykladana jest historia w szkolach i
na uczelniach Ale specjalne podkreslanie tego faktu W CHWILI OBECNEJ nic
konstruktywnego nie wniesie do stosunkow miedzy czlonkami UE, a MOZE, choc nie
musi, doprowadzic do niesnasek i dlatego moim zdaniem slusznie poprawke te
odrzucono. Celem Unii jest INTEGRACJA, a nie podzial. Ja to tak rozumiem

[mik5]

Ja myslę, że dzieci uczą się obserwując rodziców i często przyjmują ich postawę
wobec różnych sytuacji (wychowanie poprzez dawanie przykładu). Autorytet
rodzica jest tu argumentem dla przyjęcia takiej a nie innej postawy.

[wieczna-gosia]

uwazam ze dzieci system wartosci przejmuja przez osmoze- jesli nasze czyny ida w
parze z naszymi slowami to dziecko buduje sobie spojny system wartosci. Moze
oczywiscie stwierdzic ze ma go gdzies w okresie burzy i naporu, ale ma jasne
podstawy co do tego przeciw czemu sie buntuje. jesli zas mowimy jedno czynimy
drugie- to niestety dziecko glupie nie jest i wtedy wieksze ryzyko, ze dziecko
nie tyle zbuntuje sie przeciw wartosciom ile przeciw nam.

Mysle ze wiara wiele z tym wspolnego nie ma.

[bobasia1]

Zgadzam się z Tobą wiecznaGosiu. Nasza postawa jest najlepszą lekcją dla
dzieci. Szkoda, że nie jesteśmy nieomylni, prawda?

[wieczna-gosia]

nie do konca szkoda )
bo wtedy po pierwsze latwiej wybaczyc omylki naszym dzieciom.
A poza tym mozna przy okazji nauczyc przyznawania sie do bledow.

Na moich dzieciach najwieksze wrazenie zawsze wywolywaly momenty gdy po wielkiej
awanturze przepraszalismy sie z mezem, mowilismy- nie mialam racji, ty miales
przepraszam. To wazne lekcje.

[bobasia1]

Racja.

[maxim31]

Wychowując syna, staram mu się wpoic pewne zasady, przeciwko którym czasami on
się buntuje.
Ale np. gdy mówię mu nie kłam, a on skłamie, to ja idę dalej i mówię, że jeżeli
będzie kłamał, to w koncu nie będę wiedziała, co jest prawdą a co kłamstwem i
co on w tej sytuacji zrobi, jeżeli "oskarżę" go o kłamstwo w sytuacji, kiedy
mówi prawdę?
Jak również staram się wytłumaczyc, że chyba on nie chciałby byc okłamywany
przeze mnie albo prze innych? Jak by się wtedy czuł, gdyby czyjeś kłamstwo
zastosowane wobec niego wyszło na jaw? W sumie jest to prosta zasada - nie czyń
drugiemu, co tobie niemiłe...
Są sytacje, w których wydaje się, że może byc trudno. Ale przykład własnego
postępowania (to, o czym wspomniała Verdana) powoduje, że jest to swego rodzaju
hamulec przed zrobieniem czegoś.
Np. gdy syn byl mały (jeszce nawet niezbyt świadomy)ZAWSZE kasowałam bilet w
autobusie tak, żeby widział, że NALEŻY to czynic; przechodziłam na zielonym
świetle lub tylko na pasach , gdy kiedyś przyniósł z przedszkola zabawkę nie
swoją - wyjaśniałam skąd ją ma itd.

[bobasia1]

Z zielonym światłem i biletem (ale nie tylko)robię dokładnie to samo.

[maxim31]

I o to chodzi!
Z drugiej strony jako młoda osoba (lata licealne) zdarzało mi sie bez tego
biletu pojechac.Ale te czasy już minęły...
Nasze postępowanie prowadzi niejako dalej, głębiej - kasuję bilet = jestem
uczciwa = nie kradnę. Nie kłamię = nie oszukuję = nie sprzeniewierzam majątku
np.

[triss_merigold6]

"Kochaj bliźniego jak siebie samego" - reszta to komentarz
Fundamentem mojego światopoglądu są najkrócej mówiąc korzenie
judeochrześcijańskie, prawo rzymskie, antyczna koncepcja "Boga w naturze",
wizja wolności wg. Kanta i tradycja racjonalizmu oświeceniowego + postawy
wyniesione z domu rodzinnego.
Wychowanie polega w dużej mierze na przenoszeniu postaw i wzorowaniu się na
rodzicach, uzasadnianie Dekalogiem wg. rzymskokatolickiej interpretacji nie
jest konieczne aczkolwiek wybiórczo Dekalog uznaję za uniwersalny system
wartości.
Brak wiary nie oznacza braku spójnego kręgosłupa moralnego, Bobasiu.

[bobasia1]

Oczywiście,że nie oznacza.Jeszcze raz biję się w piersiza kalectwo stylistyczne
tego pytania. Wiem,że wiara nie determinuje moralności,choć powinna. Znam
ateistów, których mogę postawić swym dzieciom za wzór. Dziękuję, że
zinterpretowałas moje pytanie ( na szczęście nie Ty jedyna) na moją mimo
wszystko korzyść. Byłam ciekawa, jak "to robicie" (tzn budujecie system
wartości) a nie czy...

[maadzik3]

Ja jestem luteranka, maz agnostykiem. Mlody ochrzczony i sprobuje wpoic mu te
wartosci, wychowac w wierze protestanckiej. Jezeli jako dorosly wybierze
inaczej, zrozumiem, choc pewnie bedzie mi przykro. Tak wiec czesc etyki czerpie
z wiary. Ale nie tylko. Bardzo przekonuje mnie opisywany przez Kotarbinskiego
swiecki system etyki i tak zakorzeniony w kulturze judeochrzescijanskiej (bo z
niej sie wywodzimy), ale stopniowo od niej odrywany i uzyskujacy autonomie
przez wieki (w okresie Oswiecenia ostatecznie, choc oczywiscie ksztaltowal sie
potem i ksztaltuje caly czas), sytem wspolzycia spolecznego, szacunku dla
innych, tolerancji, pozwalania na wolnosc w granicach wolnosci innych, ale tez
poczuwania sie do bycia czastka wspolnoty co daje prawo oczekiwania od tej
wspolnoty pewnych rzeczy i naklada obowiazek spolegliwosci i troski o innych (a
co najmniej nie-agresji, ale to za malo). Spolecznosci moga byc i
mikrokosmosami (sasiedzi) i makrokosmosami (Europa?) - ale czlowiek jako
zwierze spoleczne skazane na zycie "w stadzie" w imie dobra swojego i innych
powinien kierowac sie etyka zycia w tym stadzie, a dla mnie wzorem takiej etyki
jest wlasnie system Kotarbinskiego (bo oczywiscie system etyk swieckich jest
dosc bogaty). U mnie wiec jest to kombinacja zasad wiary oraz swiadomie
wybranej, niesprzecznej z tymi zasadami etyki swieckiej. No i efekt wlasnych
wieloletnich doswiadczen i przemyslen, jakie pewnie wszyscy mamy (chco ich
wyniki moga byc rozne, a podstawa powinien byc tu szacunek dla pogladow innych
dopoki nie usiluja mnie do czegos zmusic ergo mam obowiazek szanowac odrebne
poglady i mam prawo szacunku dla swoich oczekiwac). Mysle ze kiedy syn zacznie
dokonywac wlasnych wyborow to co bede chciala mu przekazac juz przekaze, a co z
tym zrobi? Uszanuje jego wybor.
Magda

Zwierzę społeczne.

[xapur]

Skoro człowiek jest zwierzęciem społecznym, a to nie ulega wątpliwości (wyjątki
potwierdzają regułę) to warto jest wpoić dzieciom takie zasady, które umożliwią
przetrwnie społeczności. Stąd "Nie czyń drugiemu co tobie nie miłe", "Bądź
uczciwy, bo jeśli założysz, że wszyscy lub większość będzie to ułatwi to
ludziom życie w społeczeństwie" itd. itp. Problem może się jednak pojawić gdy
dziecko dorośnie i zobaczy, że łatwiej się żyje tym, co nie są ucziwi, dobrzy
itd. Wtedy może dojść do wniosku, że nie jest człowiekiem dobrym lecz frajerem.

[lajlah]

wierzę w Boga, nie w kościół i to próbuję przekazać mojemu dziecku. Ze Bóg to
miłośc i miłosierdzie, że należy szanować innych i być dobrym człowiekiem. Nie
krzywdzić czynem i słowem, pomagać innym. I to na tyle. Nie wymagam od dziecka,
żeby chodziło do kościoła, bo sama nie chodzę, uważam tę instytucję za zbędną.
Kościól to ludzie, a nie instytucja, w ktorej trzeba płacić nawet za sakramenty
święte.

[kawka74]

uzasadnię empatią czyli de facto bezczelnie zerżnę z Biblii: kochaj bliźniego swego jak siebie samego.

[aluc]

nie uzasadniam
jakoś nie widzę powodu, żeby w jakikolwiek sposób uzasadniać, dlaczego człowiek
powinien być na przykład uczciwy i tak dalej
"tak się nie robi" nadaje się na argument i w kwestii uczciwości i w kwestii
dłubania w nosie
przynajmniej dla trzylatka

a bardziej głęboko - otóż uznaję chrzescijański system wartości za primo dość
uniwersalny secundo stanowiący jeden z fundamentów cywilizacji zachodniej,
której beneficjentem się poczuwam, a zatem nie mam powodu, żeby go negować jako
całość, chociaż mogą mi się nie podobać pewne szczegóły

[melka_x]

> otóż uznaję chrzescijański system wartości za primo dość
> uniwersalny secundo stanowiący jeden z fundamentów cywilizacji zachodniej,
> której beneficjentem się poczuwam, a zatem nie mam powodu, żeby go negować
> jako całość, chociaż mogą mi się nie podobać pewne szczegóły

Wlasnie urazilas)) inne grupy wyznaniowe)). Takie stwierdzenie moze byc
przyczyna niesnasek i jest objawem braku poszanowania dla mniejszosci))

[kiranna]

melka_x napisała:

> > otóż uznaję chrzescijański system wartości za primo dość
> > uniwersalny secundo stanowiący jeden z fundamentów cywilizacji zachodniej
> ,
> > której beneficjentem się poczuwam, a zatem nie mam powodu, żeby go negowa
> ć
> > jako całość, chociaż mogą mi się nie podobać pewne szczegóły
>
> Wlasnie urazilas)) inne grupy wyznaniowe)). Takie stwierdzenie moze byc
> przyczyna niesnasek i jest objawem braku poszanowania dla mniejszosci))
>

moglas sobie darowac ten tekst, w imie chrzescijanskiej milosci blizniego
sadzilam, ze masz wiecej klasy...

[melka_x]

> moglas sobie darowac ten tekst, w imie chrzescijanskiej milosci blizniego
> sadzilam, ze masz wiecej klasy...

Kiranno bez zlosliwosci, naprawde. Nie sadze, ze milosc blizniego zakazuje
artykulowania wlasnego zdania, jesli jest ono inne niz blizniego.

Apelujesz o tolerancje (bardzo chwalebnie, wiec wykaz ja prosze i dla moich
sadow.

[kiranna]

Cytujesz moje slowa opatrujac je emotikonkami "))" i uwazasz ze to fair?
przeciez sama masz inne zdanie, co wlasnie probowalas mi udowadniac kilka
postow wyzej, wiec nie bardzo rozumiem kto komu odmawia prawa do wlasnego
zdania?
Proponuje zakonczyc nasza dyskusje, bo i tak juz daleko odbiegla od tematu
watku. Wesolych Swiat

[melka_x]

cytuje Twoje slowa opatrzone emotikonami, poniewaz nie traktuje ich serio i nie
ma w tym nic osobistego i zaczepnego wobec Ciebie Kiranno. Otoz wedlug mnie
chrzescijanskie korzenie wypadly nie w imie tolerancji, ale zwyczajnie ze
strachu. Najbardziej protestowaly Francja i Niemcy, ktore maja najwieksze
mniejszosci muzulmanskie. I dla nikogo tajemnica nie jest, ze tych mniejszosci
zwyczajnie sie boja.

[aluc]

oooj czasem mi się wydaje, że właśnie bezwarunkowa miłość bliźniego to ten
szczegół, co to mi się w chrześcijańskim systemie wartości najbardziej nie
podoba

[anek.anek]

Wpajać dziecku uczciwość czy inne zasady, któe sami wyznajemy można wyłaćznie
własną postawą. Na drugim miejscu jest rozmowa.
Nauczyć dziecko bycia dobrym człowiekiem (interpretacja będzie oczywiście
subiektywna to nielada sztuka. Można to zrobić chyba tylko świadcząc samym
sobą. Ja na razie jestem na strasznie trudnym dla mnie etapie, kiedy trudno
jeszcze się z maluchem rozmawia, bo on jeszcze wielu rzeczy nie ogarnia.
Jest na etapie totalnego egocentryzmu - co naturalne, ale już były sytuacje
kiedy sprawił przykrość komuś innemu Słowami. W żaden sposób nie mogę
wytłumaczyć dlaczego "nie". Wiem, że przyjdzie taki moment, że zrozumie to "nie
czyń drugiemu...", na razie ma to głęboko w swoim małym nosie. Ale to nie jest
walka z wiatrakami. dając mu sami przykład i wymagając wyrobimy chyba w końcu
poczucie odpowiedzialności za ludzi w ogóle - bo o to tak naprawdę chodzi.

[bobasia1]

Drogie Mamy! Przede wszystkim bardzo dziękuję za życzliwy odbiór i pouczającą
lekturę. Wasze Posty utwierdziły mnie w silnym przekonaniu, że pragnienie
dobra, prawdy i piękna jest udziałem nas wszystkich bez względu na wyznanie lub
jego brak. To doprawdy uwznioślający fakt. Zwłaszcza przed świętami Łączę
wyrazy szacunku i przesyłam serdeczne życzenia świąteczne. Dziękuję.