O zabezpieczeniach

[monanan]

Dziewczyny, macie jakieś patenty co trzeba i jak zabezpieczyc w domu przed
dzieckiem???
Ja narazie kupilam gotowce: zabezpieczenie drzwi przed zatrzasnieciem
(jeszcze nie uzylam), zabezpieczenie przed otwarciem lodowki i takie
silikonowe zaczepki polaczone tasma, na szuflady i szafki (nie wiem co bedzie
przy ich odklejaniu z mebli). Mam jeszcze w planie - zaslepki na kontakty i
silikonowe narozniki. Czytajac posty doszlam do wniosku ze jeszcze z oknem
cos musze wymyslic, ale mam czas. Maly zaczyna sam chodzic, ale ma dopiero 10
miesiecy.
Napiszcie co jeszcze moze byc niebezpieczne i co z tym zrobic. Czy wasze
dzieci mialy jakies niebezpieczne sytuacje w domu i jak sobie poradzilysci.

Pliiiiz, bede wdzieczna

[edytkus]

zapomnialas o:
1. blokady kurkow przy kuchence (zeby maluch nie odkrecil gazu)
2. blokada wierzchniego blatu kuchenki (zeby dziecko nie sciganelo sobie garnka na glowe)
3. zwijaczae sznurkow od zaluzji (zeby dizecko sie nie udusilo)
4. bramki w drzwiach
5. bramki na schodach
6. ochraniacze na komputer, TV, Video itp.
7. blokady na przedluzacze pradu
8. mocowniki mebli do scian (maluch moze np. probowac wspinac sie po wysunietych szufladach -
komoda traci rownowage i przyganiata dziecko)
9. zabezpieczenie piekarnika przed otwarciem (gdy jest goracy)
19. blokady na klamki
i jeszcze pare zabezpieczen by sie znalazlo )

[marzena75]

Edytkus kochana ))
No, przesadziłaś trochę ))
Dziewczyna autentycznie się martwi o swoją młodą latorośl, a ty jej kubeł
zimnej wody...
A tak na poważnie (to do autorki wątku), Twoje dziecko absolutnie nie musi
obijac się o każdy narożnik, wchodząc na krzesło natychmiast z niego spadać
(oczywiście na głowę) itp. To zalezy od dziecka i trochę też od Ciebie. Jeśli
jeszcze do tej pory tego nie zrobiłaś, to naucz je jak najszybciej schodzić
tyłem z kanapy, fotela, czy co tam macie w domu. Przechodząc koło stołu,
powtarzaj: uważaj na główkę, asekurować przez kilka tygodni (lub dni, zależy
jak szybko załapie). Coś co radzę zamontować to zaślepki do kontaktu, tu
naprawdę może (choć nie musi) byc problem. Uwierz, dziecko, gdy mu pomożesz,
bardzo szybko nauczy się schylać główkę przy przechodzeniu koło narożników,
będzie schodzić bezpiecznie tyłem z siedzeń, mówiąc nowocześnie: szybko
zaprogramuje się na te czynności.
tylko trzeba wcześnie zacząć, to naprawdę działa.
No i oczywiście życzę takiego dziecka, które będzie chciało z Tobą
współpracować, ale wierzę że się uda.
PA

[kalina_p]

Najbezpieczniej chyba dziecko do keloryfera przywiązać, z tego wynika
A tak serio - ja tez na kontakty zabezpieczenia zamontuję i na szuflady. Wiecej
raczej nie, bedę w końcu pilnować.A! Na okna! Zeby nie weszła na parapet i nie
otworzyła okna!!!

[kasia-sapulka]

Mam zabezpieczenie na kontakty - Filip sobie z nim radzi bez problemu, mam
silikonowe zabezpieczenie naróg zlewu bo wystaje ten metalowy i jest ostry, ale
tasma dołączona do przyklejenia go to kiepscizna i Filip odkeił. Poza tym nei
mam zadnych innych. Jak sam zamyka drzwi to mu powtarzam, żeby uważał na palce
i od razu je zabiera, jak wchodzi pod stół to sam patrzy w górę, zeby głową nie
uderzyć. A z łóżka i fotela i schodka już dawno umie schodzić tyłem. Myślę że
to wystarczy.

[juska2]

O rany!!! W życiu bym nie pomyślała, że tyle tego potrzeba. Osobiście nie
miałam ani jednego z tych zabezpieczeń, a dzieci (dwoje) przeżyły okres nauki
chodzenia bez większych wypadków. Nie obyło się bez kilku guzów i siniaków,ale
chyba w ten sposób dziecko uczy się najlepiej, że coś może byc niebezpieczne. A
druga rzecz to kwestia wczesnej nauki tego co wolno, a czego nie. Tak myślę,
ale może się mylę...? Pozdr. J

[marzena75]

Apropo szuflad.
My użądziliśmy jedną szufladę dla córki. Tzn włożyliśmy do niej jej małe
zabawki, jakieś pudełka, buteleczki, po prostu takie rzeczy które były dla niej
bezpieczne.
To była najnizsza szuflada, do której nie miała problemu z dostępem. I muszę
powiedzieć, ze dłuuuugi czas inne szuflady jej nie isteresowały,
ciągle "walczyła" z tą swoją. Kiedy zaczęła się dobierać do innych to
włożyliśmy pomiędzy uchwyty zwykła ale dużą chochlę (czytaj łyżkę), która
uniemozliwiła jej degradację w pozostałych szufladach.

[zona_mi]

Chroniąc tym razem pranie, a nie dziecko, zakleiłam papierowym plastrem
pokrętło do temperatury. Moja pralka stoi w kuchni, więc dostęp do niej synek
ma stały. Dwa plastry na krzyż, zdążę zareagować, gdy nawet pierwszy odklei.
Nie chciałabym mieć np. polarów wypranych na 95 .
Przez krótki czas stosowałam też wiązanie nóg krzeseł pod stołem, bo uporczywie
usiłował któreś na siebie wywrócić...)

[koleandra]

Zabezpieczenia? A co to? Dziecko to jakaś małpa co jak sie do domu wpuszcza to
demoluje? Czy Wy te dzieci chcecie same w domach zostawiac czy jak?
Ja ze swoim dzieckiem rozmawiałam.... tłumaczyłam i ono rozumiało. Jak miało
rok zaczęło chodzić i wiedziało, że szafkę sobie może otworzyć, zobaczyc co
jest w srodku a ja pilnowałam, żeby np. noża albo słoika nie wyciągnęło. Nigdy
nie miałam nigdzie w domu żadnych antydziecięcych zabezpieczeń i moje dziecko
krzywdy sobie nie zrobiło.
A co będzie jak w pewnym momencie te zaslepki powyciągacie? Toz to sie
dzieciaki pozabijają bo nie będą wiedziały czy to niebezpieczne czy nie.
Zobaczą kontakt bez zabezpieczenia i będą leciały sprawdzac co to takiego bo do
tej pory tego nie widziały.
Dziecko jak się raz o kancik stołu stuknie to na drugi raz będzie wiedziało,
żeby uważać. Albo jak do szklanki z gorącą herbatą leci... to się delikatnie
paluszka przytyka żeby poznało, że to jest gorące... i jakos sie te dzieci
zycia i świata uczą (pod naszą opieką!) a nie, że wszystko jest bezpieczne i
dobre...
Takie moje zdanie...

Gdyby nie zabezpieczenia, to bym zwariowała!

[twinmama76]

Niestety nie mam genialnych dzieci, które biora sobie tłumaczenia do serca.
Moje maluchy owszem słuchają uwaznie, a potem i tak robia swoje.
Mam nakładki na kontakty (swoją drogą sama nie umiem ich wyciągnąc bez
kluczyka, więc nie bardzo wiem, jak radzi sobie z nimi synek innej
forumowiczki????).
Mam tez plastikowe skobelki na szafki w kuchni. Niestety szafek mam tak mało,
że nie moge dzieciom żadnej udostępnić.
Nie mam bramki w drzwiach, ale czasem zastawiam wejście do kuchni łóżeczkiem.
Mea culpa, niestety nie jestem w stanie pilnowac moich dzieci cały czas.
P.S.
Czy ktos widział zabezpieczenie na piekarnik, coby się nie dało go owtorzyć?
Stanie na otwartej klapie piekanika to ostatnio ulubiona zabawa moich
maluchów

[kalina_p]

Windywidualizowalismy się z rozentuzjazmowanego tłumu z powyłamywanymi rękami
to a`propos sygnaturki.
Oj, ja Ci współczuję, może tasmą przyklej te drzwi od piekarnika? Ja tak
szuflady pozaklejałam...

[zona_mi]

Ładnym lecz mocnym sznureczkiem przywiązuję uchwyt piekarnika do kurka od gazu
tegoż. Rzadko go używam, więc jest nie wyrobiony, kurek się nie zsuwa i jakoś
się ta konstrukcja trzyma... Do tej pory żadne z moich dzieci nie
przeskoczyło tej zapory.

Dziękuje za patent :-)

[twinmama76]

Sznurek przetrwał jak na razie jeden szturm Zobaczymy jak długo wytrzyma.

[kasia-sapulka]

Są takie zabezpieczenia chyba cannpol babies chyba nawet w Smyku kiedyś
widziałam

[kasia-sapulka]

Koleandra z gorącą herbatą robiłam identycznie, dotykałam Filipa paluszkami i
tłumaczyłam że to gorące, teraz już nie chce łapać, ale np. zaślepki w kontakty
musiałam włożyć bo wkładał tam końcówkę ładowarki tą, którą wkłada sie do
telefonu. Ale niestety poradził sobie i z wyciaganiem zaślepem, więc pokazałam
mu co wkłada się do kontaktu, kótą stoną i juz go to nie interesuje.

[jagienkaa]

to wszystko zależy jakie się ma dziecko.
Mój synek jest taki ostrożny, że nawet bramki przy schodach zdjęliśmy bo on bez
nas raczej się sam po schodach nie porusza, do kontaktu nigdy nie zaglądał,
herbata/czajnik to wie że jest gorące, szuflady owszem otwiera ale nie jest
specjalnie zainteresowany...ja róznież pokupowałam kiedyś zabezpiecznia i tak
naprawdę nic nie użyłam
Ale za to synek koleżanki jest WSZĘDZIE i wszystko otwiera, rusza, dotyka,
wkłada do buzi...no ale przecież rzadko się zostawia dziecko samo, więc bez
przesady!

[rufusowa]

monanan napisała:
Napiszcie co jeszcze moze byc niebezpieczne i co z tym zrobic. Czy wasze
> dzieci mialy jakies niebezpieczne sytuacje w domu i jak sobie poradzilysc

"niebezpieczne" mogą być też wszelkie obrusy, serwetki, makatki itp które dzieci
mogą ściągnąć wraz z całą zawartością. "Trujące" kwiatki, drobiazgi guziki itp
nici ( jak się taką nitką palec obwiąże...) reklamówki (można się udusić) To
wszystko gdzieś upychasz poza zasięgiem i tyle )
U mnie zaślepki na kontakty też funkcjonują bez zarzutu, podobnie jak narożniki.
To wydaje mi się u małych dzieci nie jest kwestią wytłumaczenia dziecku żebu
uważało na kanty, bo gdy dopiero zaczyna chodzić i kroki są chwiejne i niepewne,
to uważanie nie pomaga gdy straci się równowagę i leci "byle gdzie". Podobnie
może być z drzwiami lub drzwiczkami od szafki. Upadając dziecko może się ich
przytrzymać w dobrej wierze i przytrzasnąć palce zamykając je swoim ciężarem
Krzesła składane i na kółkach też lepiej mieć pod kontrolą
Z oknem musisz już wymyślić, bo ani się obejrzysz jak synek będzie mistrzem we
wspinaczce) Moje dzieci przez chwilę miały taki okres, że wyrzucały przez okno
co się dało (dobrze że to był parter)

[czajkax2]

Jedyne co mam w domu z zabezpieczeń,to takie zamnknięcia na szafki kuchenne. I
to bardziej chodziło mi o święty spokój niż o bezpieczeństwo dziecka(1 szafka
gdzie stoi kosz na śmieci i 2 szafka gdzie są mąki itp). Po prostu miałam dość
ustawicznego sprzątania podłogi,gdy córka dobierała się do ich zawartości
Kilka razy stuknęła się o stół (okrągły), przycięła sobie paluszki szufladą i
jakoś żyje. Teraz za to już wie jak to jest jak boli i baaardzo ostrożnie
zamyka szufladę i drzwi. Do kontaktów nigdy nie lezie,nie interesują ją i już.
Moim zdaniem żeby dziecko było bezpieczne w 100% to trzeba byłoby pokój watą
obić i wynieść wszystkie meble Pozdrawiam

[kingaolsz]

Nie rozumiem tej ironii niektorych mam.
Ja tak jak Twinmama, mam dziecko, ktore na razie ani nie uczy sie na bledach,
ani nie da sobie nic wytlumaczyc, a ma prawie 2 lata.
Zaslepki na kontakty sa na wiekszosci. Narozniki tam, gdzie jest zagrozenie, ze
sie udezy ( albo juz taka sytuacja byla), bramka do kuchni i teraz chce zalozyc
zabezpieczenia na szafki i szuflady, bo wiecznie albo widelce albo sloiki mi
podbiera jak nie widze, a dostanie sie do kuchni.

I pomimo zabezpieczen, moje dziecko ma zawsze przynajmniej 2 guzy na glowie (
teraz 3) bo cos nowego wymysli, albo przypomni sie stara zabawa. I nic nie da
pilnowanie, bo z nim to sa ulamki sekund.

Nie wszystkie dzieci ( a wrecz powiedzialabym niewiele) ma od poczatku "zmysl"
wykrywajacy niebezpieczenstwa, a jeszcze wiecej nie reaguje na tlumaczenie, bo
dla nich to poprostu abstrakcja.

Pozdrawiam
Kinga

[mama_oli_i_tomka]

Ja mam dwoje dzieci i conieco zabezpieczeń (wygodna jestem
Kontakty - tylko jeden jest na otwartej przestrzeni, mało używany i ma założone
zaślepki. Reszta kontaktów kryje się za meblami.
Blokady na szafki i szuflady - tak choć nie wszędzie. I tak w dużym pokoju
szafki i szuflady pełne dokumentów (!), ręczników, pościeli i szkła -
zabezpieczone zwykła taśmą rzepową. Wygodne i tanie rozwiązanie.
U dzieci jest szafa duża z drzwiami suwanymi i tu blokady brak oraz dwie komody
z szufladami (ubranka dzieci) i tez nie są zabezpieczone. Czasem coś wyciągną,
ale raczej nie mam z tym problemu. Najgorzej w kuchni, bo zwłaszcza młodsze
jest żywo zainteresowane: koszem na śmieci, słoiczkami, mąką itp, garnkami. Te
szafki sa zablokowane dla mojej wygody - nie mam czasu na wieczne sprzątanie.
Natomiast szuflady nad tymiż szafkami zablokowane już nie są i często palce
zostają przycięte. Dodatkowo zablokowałam piekarnik, ale też tylko dlatego że
młodsze chciało doń wejść.
Reasumując - blokady owszem są, ale tylko dla mojej wygody. Tam gdzie nie muszę
blokad nie zakładam. Poza tym mieszkanie mam dość małe więc i upilnować dzieci
łatwo.
Nie mam blokad na drzwi - jedyne "typowe" prowadzą do łazienki, drugie łamane
nie są tak niebezpieczne. Nie mam też ochraniaczy na narożniki, bo i tak
niewiele by dały.
Aha co do okien - blokad nie mam, bo ciężko się do nich dostać i poza tym mam
kraty, które dosć skutecznie chronią przed nieplanowanym wyjściem na spacerek.
Pozdrawiam i życzę rozsądku w instalowaniu zabezpieczeń

[sweet.joan]

U mnie są tylko zaślepki na kontakty, chociaż i tak moje dziecko wie, że tam
paluchów wkładać nie należy, jednak wolę chuchać na zimne. Miałam też kiedyś
narożniki na meble, ale sa beznadziejne, chociaż kilka razy może i wybawiły
dziecko od guza. Teraz też wie, że stoły należy omijać. Nie mam żadnych
zabezpieczeń na szafki i szuflady. Jego ubranka leżą w komodzie, ze dwa razy
przyciął sobie palucha, teraz uważa. Nawet szafki w kuchni są dostępne i nie
leżą tam same bezpieczne przedmioty. Mały wie, co może sobie z niej wyciągnąć,
jeszcze nigdy nie pokusił się na coś niebezpiecznego, mimo to zawsze pilnuję
kątem oka (lub ucha) i gdy trzeba, przypominam po raz tysięczny, że coś jest nie
dla niego. Kuchenka też po prostu należy do strefy zakazanej.

[juska2]

Może rzeczywiście niektóre wypowiedzi (w tym pewnie i moja) były zbyt
ironiczne, ale tak jak we wszystkim trzeba zachować zdrowy rozsądek i nie
popaść w skrajność. Zastanowiłam się nad zabezpieczeniami w moim domu i w sumie
okazało się,że też jest tego trochę. Np. nigdy nie otwieram dolnej części okna,
wyłącznie górną, dokumenty,lekarstwa, śr. czystości, szkło itp. trzymam też w
miejscach niedostepnych dla dzieci. Ale muszę powiedziec, że nawet najlepsze
zabezpieczenia nie są w stanie uchronić dzieciaka od wypadków. Mój synek mając
10 m-cy, kiedy uczył się chodzić (przy trzech dorosłych osobach, pilnujących
aby nic mu się nie stało)przewrócił sie i stracił przytomność. Wszystko
skończyło się dobrze, ale niewiele brakowało...No i wynika z tego,że musiałabym
całe mieszkanie poduszkami wyłożyć. Tak więc zalecam dużo ostrożności, ale bez
przesady.pozdr. J

[bazylea1]

jak czytam posty od mam które nic nie zabezpieczają bo „można dziecku
wytłumaczyć” to mi się chce płakać

mój synek to 2 letni mały tajfun. dla niego właściwy byłby dom bez klamek i
okien. czasem po prostu ręce nam opadają jak widzimy co on jeszcze potrafi
wymyślić. u lekarki w 3 sekundy otworzył szafkę, wyjął płyn do dezynfekcji i
niemalże wypił, dlatego środki chemiczne u mnie są zabezpieczone na pierwszym
miejscu. ponadto szuflady i szafki w kuchni, szuflady szafek nocnych żeby nie
powyciągał dokumentów, płyta grzewcza w – niestety otwartej – kuchni. jak
mieszkalismy w 2 poziomowym mieszkaniu to także na schody mieliśmy bramkę.
natomiast nigdy nie chroniłam go przed upadkami i kantami, jak się nauczył
raczkować i chodzić to dosłownie 3 dni się obijał a potem się nauczył poruszać
bezkolizyjnie. ostatnio w domu odkrył że może podstawiać sobie krzesełko i
zapalać światła, to taki nieszkodliwy konik, ale też wchodzi na parapet i tam
stoi na oknie nie mam pomysłu co z tym zrobić!!!! przez całe jego życie
przestrzegaliśmy zasady żeby nigdy go nie stawiać na parapecie żeby się nie
nauczył a on i tak sam to odkrył. dodam że jego wejście trwa dosłownie kilka
sekund, nie sposób go upilnować. przez to podstawianie krzesełka zaczął sięgać
w miejsca które były dotąd bezpieczne. oczywiście zakazujemy, krzyczymy,
tłumaczymy a on i tak swoje. nawet jak się mu zapewnia non stop rozrywkę to on
i tak się oderwie od niej żeby coś zbroić. jak widzę u znajomych że mają na
wierzchu komputer, papiery, wazony i inne rzeczy to aż mnie zazdrość trafia...
a pójscie z synkiem gdzieś z wizytą to jest jak bieg przez płotki, wychodzimy
spoceni od ganiania za nim i pilnowania żeby nie zrobił krzywdy sobie albo
domowym sprzętom. temperamencik mały odziedziczył po mężu, on był takim łobuzem
do 14 roku życia. teściowa miała całe mieszkanie spowite w siatkę ogrodniczą
żeby nic nie mógł zbroić... a ja jestem spokojną, powolną osobą i po prostu nie
nadążam za moim dzieckiem

Rozumiem Cię Bazylea!

[agak73]

Bazylea - pozdrawiam! Mam tak samo, ale nie mogę zwalić na męża, on podobno był
wiecznie rozpłakanym marudą, mój synalek jest nieustannie uśmiechniętym 2,5-
latkiem. Teraz nauczył się wykorzystywać momenty naszej nieuwagi: np mąż
wejdzie do kuchni to bawiący się akurat w innym pokoju Pawełek błyskawicznie
znajdzie się przy "zwolnionym" komputerze, ma szósty zmysł w tych sprawach,
nigdy nie zapomina czego mu zabroniono i wykorzysta to przy sprzyjającej
okazji. Ma to po mamie...Aga

do twinmamy

[kasia-sapulka]

Już ci tłumaczę, w tych zaślepkach są dziurki na bolce od uziemienia, a w
anszym pokoju tych bolców nie ma, wieć jest zwykła dziurka. Filip wkładał np.
wtyczkę od ładowarki w ta dziurkę i ciągnął aż zaślepkę wyjął.

[edytkus]

bazylea1 napisała:

> przez to podstawianie krzesełka zaczął sięgać
> w miejsca które były dotąd bezpieczne.

U mnie to samo, niedawno stalo sie cos okropnego. Ja musialam skoczyc do toalety, a mala w tym
czasie siedziala wpatrzona w TV. Przychodze po dwoch minutach a ona cos je. Okazalo sie ze
przystawila sobie krzeslo i po dolnej szafce w kuchni dostala sie do gornej z lekarstwami, wziela
opakowanie kolorowych tabletek przeciwbolowych dla dzieci. Tabaletki byly zalaminowane wiec sie do
nich przegryzla i wyssala. Zjadla wszystkie, bez telefonu do poison center sie nie obeszlo, cale
sczescie nic jej nie bylo. To byly dwie minuty

>oczywiście zakazujemy, krzyczymy,
> tłumaczymy a on i tak swoje. jak widzę u znajomych że mają na
> wierzchu komputer, papiery, wazony i inne rzeczy to aż mnie zazdrość trafia...
> a pójscie z synkiem gdzieś z wizytą to jest jak bieg przez płotki, wychodzimy
> spoceni od ganiania za nim i pilnowania żeby nie zrobił krzywdy sobie albo
> domowym sprzętom.

znam ten bol, tez biegam z jezykiem na brodzie. Najgorzej ze inni nie rozumieja ze dziecko moze
miec po prostu taki temperament, spada na mnie ze nie umiem przypilnowac a ja nie moge miec jej na
oku 24/7 chociaz bardzo sie staram. Jej zagrania dzieja sie w ulamkach sekund i jak tu wytlumaczyc
ze mala byla szybsza i sprytniejsza?