dziecko / praca

[marcelino1]

Co sądzicie o kobietach, które zajmują się dziećmi, które już chodzą do
szkoły, a same nie pracują zawodowo? Jak długo Waszym zdaniem opiekowanie
się dzieckiem usprawiedliwia rezygnację z pracy? Przecież taki 7 -latek to
już chyba całodziennej opieki mamusi nie potrzebuje? Dla mnie to pretekst aby
się w życiu nie napracować. Rozumiem 2, 3 - latek ale starsze dzieci to już
chyba przesada.

[e_r_i_n]

Chyba kolejna awanture chcesz wywolac

A powaznie - jak zwykle, to zalezy. Sa takie kobiety, ktore znajda kazde
usprawiedliwienie wlasnie dla niepracowania, a sa i takie, ktore rzeczywiscie
spelniaja sie w byciu zona i matka.
I tu powtorze swoja wypowiedz z innego watku - poki same ponosza konsekwencje
swoich decyzji (czyli maz godzi sie na utrzymywanie - i zapewnienie na starosc
emerytury np. przez oplacanie skladek za zone, a nie taka pani teraz oczekuje
zasilkow i innych takich, a potem, na starosc emerytury na poziomie takim, jaki
maja kobiety po przepracowanych 30 latach), to mi nic do tego.

Inna kwestia to wplyw takiego wychowania na dziecko. Jesli jest to madra mama,
ktora jest z dzieckiem, ale tez pozwala mu sie stac osobna jednostka spoleczna -
to ok. Gorzej, jesli wyrasta uzalezniony od mamy, niesamodzielny mlody
czlowiek.

[joanna35]

Zainteresowało mnie to mężowskie opłacanie składek emerytalnych na rzecz
emerytury żony. Nic o tym nie wiem. Naprawdę tak można? Proszę o wyjaśnienie.

[e_r_i_n]

Napisalam na priva.

[joanna35]

dzięki serdeczne, zaraz przeczytam

[bea.bea]

to ich sprawa....
jeślilubiąi stać je na to, to niech siedza...
w końcu nigdzie nie jest napisane, czy ktoś ma pracować ,czy nie....
moja mama nigdy nie pracowała....
ja pracuje od 18 stego roku życia...
i która jest lepsaza?

a istnieje obowiazek pracy???

[kalina_p]

haha, no po prostu nie wierze, co czytam?
jakie "usprawiedliwienie"?
A jak ktos nie chce pracować, a ma za co zyc, to musi?

Za komuny tak bylo, podobno...nie, paranoja jakas...
Co przesada? ze ktos niema ochoty iśc do pracy? A może ma bogatego wujka? Może
3 mieszkania i wynajmuje? Może inne dochody?

[e_r_i_n]

kalina_p napisała:

> haha, no po prostu nie wierze, co czytam?
> jakie "usprawiedliwienie"?
> A jak ktos nie chce pracować, a ma za co zyc, to musi?

Kalino, poczytaj spokojnie i uwaznie Jesli nie pracuje, bo ma to w nosie
i ma za co zyc - to droga wolna. Jesli nie pracuje (bo ma dziecko) i w zwiazku
z tym oczekuje od innych (panstwa, cioci, sasiada) kasy w zwiazku z taka
decyzja - to juz cos jest nie tak.

przeczytalam uwaznie post marcelino

[kalina_p]

i nic tam nie wyczytalam o "droga wolna" i o oczekiwaniach od panstwa. Tylko o
obowiazku.

[e_r_i_n]

Aha, ok Ja pisalam o swoim poscie

Ja w imieniu tych niepracujących mam

[megan99]

A co mają powiedzieć kobiety mające 6,7 czy 10 letnie dzieci, które chcą
pracować ale nie mogą znależć pracy? Niektóre mają wykształcenie średnie,inne
wyższe i mimo to nie mogą się zatrudnić? Mam kilka takich znajomych. Sama
zresztą też do tych niepracujących należę. Gdy moje dziecko skończyło 4 lata i
poszło do przedszkola ja chciałam iść do pracy. Minęło parę lat i ciągle nic.
Teraz się okazuje na rozmowach kwalifikacyjnych, że mam za wiele lat, a za mały
staż i doświadczenie zawodowe. Po studiach pracowałam tylko rok i zaszłam w
ciążę. Nie miałam możliwości powrotu na stare miejsce pracy. I co mam zrobić?
Dobrze,że mąż pracuje. Jakoś sobie radzimy.I z tego powodu,że nie pracuję ma mi
być wstyd? Jestem tą gorszą? Gdybym miała możliwość pójścia jutro do pracy
poszłabym na pewno. A czasami przez to,że nie pracuję mam strasznego doła. A
czytanie takich postów może zdołowac jeszcze bardziej.

[marcelino1]

megan99 napisała:

> A co mają powiedzieć kobiety mające 6,7 czy 10 letnie dzieci, które chcą
> pracować ale nie mogą znależć pracy? Niektóre mają wykształcenie średnie,inne
> wyższe i mimo to nie mogą się zatrudnić? Mam kilka takich znajomych. Sama
> zresztą też do tych niepracujących należę. Gdy moje dziecko skończyło 4 lata
i
> poszło do przedszkola ja chciałam iść do pracy. Minęło parę lat i ciągle nic.
> Teraz się okazuje na rozmowach kwalifikacyjnych, że mam za wiele lat, a za
mały
>
> staż i doświadczenie zawodowe. Po studiach pracowałam tylko rok i zaszłam w
> ciążę. Nie miałam możliwości powrotu na stare miejsce pracy. I co mam zrobić?
> Dobrze,że mąż pracuje. Jakoś sobie radzimy.I z tego powodu,że nie pracuję ma
mi
>
> być wstyd? Jestem tą gorszą? Gdybym miała możliwość pójścia jutro do pracy
> poszłabym na pewno. A czasami przez to,że nie pracuję mam strasznego doła. A
> czytanie takich postów może zdołowac jeszcze bardziej.


Ja nie mówię o takich osobach jak Ty. Jeśli ktoś szuka pracy, a nie może
znaleźć to zupełnie coś innego. W obliczu takiego bezrobocia jakie mamy dzisiaj
znalezienie pracy może graniczyć z cudem. Nie chciałam Ciebie zdołować, bo sama
znam takie mamy jak Ty i dobrze to rozumiem.
Ja mam na myśli takie kobiety, które starsze już dzieci traktują jako
przykrywkę dla swojego wygodnictwa. Ok, jeśli nie chcą pracować, bo nie lubią,
albo po prostu nie muszą, bo mąż dobrze zarabia to dlaczego nie mówią tego
otwarcie. Lepiej "zajmować się" dzieckiem, bo to lepiej brzmi. No i zajmują się
uczniami, później studentami tylko jak długo można się tak zajmować?

zajmuja sie!

[kalina_p]

własnie!
dzieckiem, domem, zakupami na te przyklad, psy wyprowadzaja na dlugie spacery,
zajmuja sie tysiacem innych spraw, a że dziecko jest głowna sprawa, która sie
zajmuja, to o dziecku mówia.
Matka, która pracuje, TEZ sie dzieckiem zajmuje, prawda? Nawet, jeśli ma ono 10
czy 15 lat. Rozmawia, chodza razem np. do kina czy na zakupy...matka
niepracujaca tak samo.
Nie widze tu żadngo problemu.

[marcelino1]

A wyobraźcie sobie, że żona pracuje, a mąż z wyboru "zajmuje się" takim już
uczniem szkoły podstawowej. Wszyscy orzekną, że nierób.
Nie mówię tutaj o sytuacji że na skutek bezrobocia mąż nie może znaleźć pracy.
On po prostu lubi posiedzieć w domu. I co?

[76kitka]

jak mnie wkurza takie zapatrywanie się na innych, jednej przeszkadza, że ktoś w upał założył jeansy, drugiej, że ktoś nie ma ochoty pójść do pracy. Czy nie możemy pisać o sobie, o tym co nas dotyczy, a nie mierzyć wszystkich swoją miarką. Moja mama odkąd ja się urodziłam zrezygnowała z pracy, co wcale nie oznacza, że była kurą domową latającą od kuchni na wywiadówkę. Miała, ma do tej pory swoje pasje i zainteresowania, na które ma czas dlatego, że nie pracuje, nie pracuje bo nie musi.

[marcelino1]

No i ok. Nie pracuje, bo nie musi. I bardzo dobrze, bo dzięki temu ma czas na
swoje zainteresowania.
Ale nie trąbi wkoło, ze musi sie dzieckiem zajmować i dlatego nie pracuje.

A o czym pisać jak wszystkie tematy denerwują? Pisać o sobie tzn, co? Zdałam
egzamin, mam urodziny, dajcie przepis na placek.
Temat jak kazdy inny.

[ligia76]

Nic nie sądzę o takich kobietach.
Wolny wybór - tak poprostu.
Oprócz pracy i zajmowania się dzieckiem są też inne zajęcia.
Można chodzić na siłownię/aerobic/robić zakupy/spotykać się przyjaciółmi/chodzić do kina i teatru itd.
Jeśli kobieta ma pieniądze, zabezpieczoną przyszłość, nie widzę powodu żeby podejmowała pracę, tak tylko dla zasady i z obawy, że komuś nie spodoba się fakt że nie pracuje zawodowo.
Jeśli chce pracować to też jej wolny wybór.

Pozdrowienia
Ligia

[triss_merigold6]

Nic nie sądzę. Moje babcie nie pracowały, moja mama pracowała tylko przez jakiś
czas a potem wspierała karierę ojca. Ja pracuję trochę, do pełnego etatu ani
teraz ani później mi się nie spieszy.
Nie ma cholernego obowiązku pracy. Mogę żyć z gry w pokera, renty, wynajmu
mieszkania, zbierania jagód czy spadku po zamoznej cioci jeśli mam taką
fantazję.
Dopóki rodzinie a zwłaszcza kobiecie to odpowiada to wszystko ok.

[mruwa9]

Ten post to kolejny troll IMHO (to do autorki watku, nie do Triss BTW)..
Pozostaje kwestia opieki nad dzieckiem-. jesli pracuje sie zawodowo, zwykle
trzeba przebywac w pracy od..do... Siedmio- osmiolatki maja zwykle lekcje do
godziny 12-13, pewnie nie dluzej. Kto ma nad nimi sprawowac opieke po powrocie
ze szkoly? Nie kazdy siedmiolatek jest wystarczajaco odpowiedzialny, zeby
powierzyc mu samodzielny powrot do pustego domu z kluczem na szyi. Ja bym
mojego siedmiolatka jeszcze w domu samego nie zostawila- umarlabym w pracy ze
strachu, co jest w stanie w domu sam wymyslic, albo ze moze pasc ofiara
pedofila czy kogokolwiek innego). Nota bene do pracy zawsze wracalam szybko- po
3-4 miesiacach od porodu.