mój syn godzinę temu....

[iwonapa]

uderzył swoją siostrę w twarz. On ma lat 9, ona 6. Siedzieli przy kompie,
córka grała, wcześniej syn. Ja byłam w kuchni, więc nie widziałam calej
sytuacji, ale nie kłócili się. Nagle słyszę placz córki, i to nie jakieś tam
jęczenie, bo do tego jestem przyzwyczajona, wiadomo jak to rodzeństwo, tu się
szturchają, a za chwilę śmieją, wtedy najczęściej nie interweniuję. Ale córka
płacze, więc ide. Okazało się ze uderzył ją w twarz. Bez słowa wzięłam go za
rękę, zaprowadziłam do jego pokoju i też uderzyłam go w twarz, chociaż raczj
powinnam uzyć słowa klepnęłam, bo mimo nerwów nie jestem jakąś sadystką,
bardziej mi zależało żeby wiedział jak to jest, a nie żeby go bolało. Wyszłam
otarłam córce łzy. I teraz siedzę i myślę czy dobrze zrobiłam, czy zle, w
każdym razie jestem okropnie zdenerwowana. Tłumaczenie dziecku w tym wieku
żeby nie bił siostry jest niepoważne, bo taki 9 latek już wie co dobre a co
nie. Klaps w tyłek odpada, bo syn jest za duży, musiałabym go trzepnąć ręką
bardzo mocno, a to mi już wygląda na bicie się z dzieckiem, tego chcę
uniknąć. Chciałabym też w przyszłości uniknąć takich zdarzeń, jak powyższe.
Wstrząsnełam nim. Teraz zawołalam go na obiad i już do tego nie wracam,
traktuję normalnie. Teraz mnie albo skrytykujcie, albo oceńcie po swojemu, co
Wy byście zrobiły?
Tak trudno jest wychowywać mądrze

[ma.dzia]

Ja bym nie uderzyla bo nastepnym razem on uderzy siostre, Ty jego a on Ci
odda. U mnie skutkuje mowienie stanowczym glosem ale takim naprawde
nieznoszacym sprzeciwu.

[iwonapa]

właśnie o to chodzi że przypuszczam, że po takiej mojej reakcji on już tego nie
zrobi, znam moje dziecko

[yenna_m]

madzia, dwulatka to troche inny rodzaj abstrakcji - gdy porownywać ją do 6 czy
9-latka

[sakada]

Dla mnie wygląda to trochę tak: "Ty uderzyłeś siostrę, bo jesteś starszy i
silniejszy. Za karę ja uderzę Ciebie, bo też jestem starsza i silniejsza."
Moim zdaniem nie tędy droga.

[r.kruger]

Ja widzę to tak-zobacz sam jak boli upokorzenie.Bo w twarz bije się z braku
szacunku...
sposób nie był zły

[czajkax2]

Mysle ze niezły spoób, tak jak napisała kruger(przeprasam jezeli pokręciłam
nick). I on zobaczył jak "smakuje" policzek i może węcej nie będzie tak robił.
Zresztą ty swoje dziecko znasz najlepiej i sama wiesz co skutkuje, czy
pogadanka czy terapia wstrząsowa. Pozdrawiam

[ykke]

A może to siostra powinna mu chlasnąc? Byłby remis. Ja bym nie uderzyła. A
jesli juz sie stało to chyba rozmowa się przyda.

[luxfera1]

nigdy nie dostałam w twarz i nigdy nie uderzyłam nikogo.Bicie po twarzy jest
upokarzające a dziecku mozna wytłumaczyc ,mozna zastosowac kare...zdecydowanie
nie bic w twarz

Pracowałam kiedys w szkole.Moja koleżanka zwyzywana przez ucznia od k...w
uderzyła go w twarz, rozpłakała sie i wyszła..a chłopcy mieli ubaw po
pachy..równiez ten który dostał

[iwonapa]

moim celem bylo zapobiezenie takim sytuacjom w przyszlosci. Jeszcze raz
podkreslam ze nie uderzylam syna a raczej klepnelam, chcialam mu uswiadomic,
jak czuje sie jego siostra. A co do tlumaczenia, to oczywiscie ze tlumacze, ze
nie wolno bic, tlumacze od wielu lat, ale czasem jak tlumaczenie nie pomaga
trzeba zastosowac radykalniejsze metody. To jest tak jak z wybieganiem dziecka
malego na ulice, mama tlumaczy i tlumaczy, a dziecko sie wyrywa i nie slucha.
Klaps w pupe jest skuteczniejszy niz tlumaczenia, inaczej moze dojsc do
tragedii.

[allija]

Wg mnie zrobilaś fatalnie. Oczywiście, twoją argumentację już znamy ale tu
chodzi o syna. Czy w ogóle wchodziłaś w całą sprawę, spytałaś jak do tego
doszło? Może to syn miał rację tylko jego reakcja była nieodpowiednia.
Wszystko jedno, na pewno nie powinnas tak postąpić. Ja miałam "przyszywaną"
babcię /druga żona dziadka/, czasami tam z bratem bywaliśmy, 2 razy przez cały
rok szkolny. Babcia to była istny tyran choc teraz po latach rozumiem jej
intencje. Ona także miała w zwyczju stosować podobne praktyki. Kiedyś brat
przyciął w drzwiach palec jej małej córeczki, oczywiście mała darła sie jak
zwykle wniebogłosy. Wtedy babcia wzięła brata i jemu także przycięła palec -
żeby zobaczył jak to jest, jak boli. Ja na to wszystko patrzyłam. Ty sobie
nawet nie wyobrażasz co wtedy dzieje sie w głowach dzieci i jaki ślad to
zostawia.
Wiesz co ja bym zrobiła na twoim miejscu /i zwykle tak robilam w przypadku
swoich synów/ - od razu widać, że przyczyna kłótni był komputer więc
natychmiast wyłaczyłabym ten komputer, po czym wytłumaczyłabym synowi, ze nawet
jeśli racja była po jego stronie to nie wolno tak reagowac i dlaczego, że ma
przeprosic siostrę. I, ze nie wnikam kto ma rację, komputer jest np. do
wieczora nieczynny, oni oboje niech sie zastanowią nad sposobem korzystania z
komputera, niech przedstawia jakies propozycje do wieczora. A jesli sytacja sie
powtórzy lub będą jakiekolwiek inne kłótnie to skutkiem będzie natychmiastowe
wyłączenie komputera.
U mnie groźba wyłączenia komputera skutkowała, chłopcy jakos sie dogadywali acz
czasami niechetnie bo wiadomo jak ciężko jest przerwać grę kiedy przychodzi
kolej na brata. Ale w ten sposób uczyli sie życia w grupie, szukania
kompromisów i świadomości, ze sa inni oprocz nich i takze maja jakies potrzeby.
A czego nauczyl sie twój syn?

[iwonapa]

mam nadzieje ze moj syn nauczy sie ze nie wolno bic siostry. Ostatnio coraz
czesciej sie to zdarza, jakies szturchance czy robienie na zlosc. Tlumaczenie
nie skutkuje.

[allija]

No cóż, mnie sie wydaje, ze nawet jeśli przestanie bić czy poszturchiwać to
bedzie sie tak zachowywal powodowany strachem. Ale moze miec do ciebie zal, ze
nie staralas sie zrozumiec jego sytuacji, jego racji. I jeśli tak zdarzy sie
raz, drugi i dziesiaty to syn straci do ciebie zaufanie.
Syn zachował sie źle ale przeciez jakis powód tego był, przecież nie uderzyl
córki ot, tak sobie. Powinnas go nauczyć jak moze sobie radzic z takimi
emocjami, jak je powstrzymywac czy rozladowac w inny sposób bo od tego sa
rodzice - zeby nauczac, skad niby dziecko ma to wiedziec?
Druga sprawą jest jednak przyjrzenie sie całej sprawie, o co chodziło bo moze
mial prawo sie zdenerwować, moze jest jakis głębszy powód nieustannego
poszturchiwania córki. Tlumaczenie to moze być za mało bo moze dziewczynka
często mu np. przeszkadza, moze go jakos inaczej prowokuje. Nie mów mu tylko,
ze nie wolno bic słabszego, mlodszego itd. Spróbuj z nim porozmawiac, spytaj co
mu przeszkadza w zachowaniu siostry, co go denerwuje i w zaleznosci od tego co
powie obiecaj konkretna pomoc, ze np przypilnujesz zeby mu nie przeszkadzała
kiedy odrabia lekcje lub nie pozwolisz jej podejść do komputera kiedy on tam
siedzi lub zajmiesz ja czyms kiedy u niego są koledzy. To tylko abstrakcyjne
zupełnie przykłady, chodzi o to zeby chlopiec mógł poczuc, ze moze liczyc na
twoja pomoc, że moze do ciebie o nia sie zwrócic, że postarasz sie go
zrozumieć.
Osobna sprawą jest to, ze wydaje mi sie, iz 9-atek nie bardzo odróżnia
uderzenie w twarz od uderzenia np. w plecy więc jesli chodzi o to upokorzenie
to troche chyba w tym przesady. No ale moze twój syn juz to odróżnia.
To tak co mnie sie wydaje bo, oczywiscie, ty mozesz miec zupełnie inne zdanie.

[verdana]

Przede wszystkim nauka, że rodzeństwu nie wolno sie bić, na nic sie nie przyda.
Rodzeństwo niemal zawsze się bije. Dzieci biją się, aby zbadać, ktore jest
silniejsze i obawiam się, ze to zachowanie instynktowne, dla wiekszosci
rodzeństwa nie do opanowania. Dzieci bija sie dla zabawy. Ja bym na Twoim
miejscu starała się bójki ucywilizować - bo inaczej skutki beda jak wyżej.Trzeba
nauczyć jak sie bije - nie w twarz, nie za mocno, nie z użyciem narzędzi, na
odpowiednie hasło Np. "koniec", "poddaję się" bójka natychmiast musi zostać
przerwana.
Zakaz wszelkich bójek prowadzi - moim zdaniem - właśnie do takich sytuacji.
Dzieci wiedzą, ze bić nie wolno, idealiści sądzą, że można to powstrzymać, w
rezultacie wieksze dziecko po kryjomu lub w nieobecnosci rodziców leje jak
popadnie - bo to jedyna okazja. Częściowo rozrywkowe, przyjacielskie bójki
zmieniają sie w masakrę.
Jeśli uderzył w twarz, to nie dochodziłabym dlaczego - w twarz bić nie wolno,
niezaleznie co było przyczyną. Jeśli pozwolimy dziecku sie usprawiedliwiać, to
przyznamy, że częściowo miał rację.
Ja bym w twarz dziecka nie udarzyła - własnie dlatego, że potem tłumaczenie, że
jest to niedopuszczalne jest niemożliwe. Ale surowo ukarała - na pewno.

[allija]

Wg mnie zupełnie inaczej sytuacja wygląda jesli rodzeństwo tłucze sie po równo
a powody, z punktu widzenia osoby doroslej, są malo istotne a zupełnie inaczej
jesli zawsze jedno jest agresorem a drugie obrywa, wówczas szukałabym przyczyn.
Poza tym ja raczej nie dawałabym zgody, w żadnej postaci, na bicie. Zawsze
staralam sie zapobiegać bójkom i w pore rozładować konflikt, tak czy siak,
chocby przez zamkniecie rozsierdzone strony w osobnych pomieszczeniach. A jesli
juz dochodzilo do bójki to jak najszybciej rozdzielałam strony. Moze dlatego,
ze w wyniku takiej bójki /babcia w pore nie zareagowała/ syn ma 3 szwy na
głowie. Po prostu machnął reka żeby przyłożyc bratu i trafil w drzwi -
przeszklone. Szczeście, ze zdążył odwrócić głowę.

[czajkax2]

Mysle i mysle o tym twoim synku i o biciu w twarz. Na gorąco wypowiedziałam
się tak a nie inaczej. Ale im dłuzej mysle tym bardziej jestem pewna ze ja
swojego dziecka w twarz bym raczej nie uderzyla. Pisze "raczej", bo nie moge
sie zarzekac,przeciez nie wiem co przyszłosć przyniesie. Ale mam nadzieje ze do
takiej sytuacji nie dojdzie. Klapsy i inne kary dopuszczam,ale w twraz to duze
ponizenie, i dla dziecka i dla mamy. Pozdrawiam

[edi77]

"Jak wiadomo jednak, kara cielesna nie wychowuje, a prowadzi w konsekwencji do
wrogich nastawień, wzbudza agresję, despotyzm, chęć odwetu i postawę
buntowniczą. Dziecko karane biciem, odsuwa się stopniowo od swoich rodziców.
Różnymi sposobami szuka wyzwolenia od takiej opieki rodziców."
Cytat z
www.kochamydzieci.pl/nuke/modules.php?name=News&file=article&sid=281

[ikaes]

a ja bym się najpierw zapytała dlaczego to zrobił, może miał powód, i to nie
jakiś tam byle jaki. A jeżeli powód byłby wystarczający wytłumaczyłabym tylko,
że nie wolno bić w twarz, myślę, ze zrozumiałby