Dodaj do ulubionych

lęk przed przemijaniem....?

13.10.05, 21:50
Wreszcie moja 9 - cio miesięczna córeczka zasnęła sama w swoim łóżeczku, bez cycusia, a ja zamiast cieszyć się - pochlipuję!! Tj, cieszy mnie fakt że być może w końcu moja mała zacznie się porządnie wysypiać,(jeszcze dwa dni temu budziła się do cycusia nawet co 20 minut), że skończył się w końcu jej rozpaczliwy płacz za cycusiem, ale z drugiej strony STRASZNIE mi brakuje naszego wspólnego zasypiania!! Ogromnie kochałam te chwile gdy maleńka zasypiała wtulona we mnie, mrucząc rozkosznie!....TAk ogromnie że ryczę jak bóbr, czuję że powoli kończy się jakiś etap w naszym - moim i Darii - życiu.
Ale musiałam nauczyć ją samodzielnego zasypiania, bo Daria nie potrafiła spać bez cycusia, pomijając nocne budzenie - moje maleństwo potrafiło wcale nie spać w dzień! Obawiam się że ten ciągły niedosyt snu mógłby bardzo negatywnie odbić się na jej rozwoju.
Oczywiście nie mam zamiaru jeszcze odstawić ją zupełnie od piersi, po prostu uczę ją jeść nie przez sensmile ale i tak dołek mnie dopadł totalny! Podobnie miałąm gdy chowałam jej pierwsze noworodkowe ciuszki - czuję jak znowu COS sciska mnie za gardło na samo wspomnienie. A gdy wspominam nasz poród, pierwszy krzyk mojego cuda, mój strach i ból, i.... już ryczę zupełnie.. !
Powiedzcie czy macie podobnie, (może to objawy depresji?) co robić, aby nie czuć tak przejmującego smutku że czas tak szybko mija!
Obserwuj wątek
    • vibe-b Re: lęk przed przemijaniem....? 13.10.05, 22:04
      cimka1 napisała:

      > Wreszcie moja 9 - cio miesięczna córeczka zasnęła sama w swoim łóżeczku, bez
      cy
      > cusia, a ja zamiast cieszyć się - pochlipuję!! Tj, cieszy mnie fakt że być
      może
      > w końcu moja mała zacznie się porządnie wysypiać,(jeszcze dwa dni temu budziła
      > się do cycusia nawet co 20 minut), że skończył się w końcu jej rozpaczliwy pła
      > cz za cycusiem, ale z drugiej strony STRASZNIE mi brakuje naszego wspólnego
      zas
      > ypiania!! Ogromnie kochałam te chwile gdy maleńka zasypiała wtulona we mnie,
      mr
      > ucząc rozkosznie!....TAk ogromnie że ryczę jak bóbr, czuję że powoli kończy
      się
      > jakiś etap w naszym - moim i Darii - życiu.
      > Ale musiałam nauczyć ją samodzielnego zasypiania, bo Daria nie potrafiła spać
      b
      > ez cycusia, pomijając nocne budzenie - moje maleństwo potrafiło wcale nie
      spać
      > w dzień! Obawiam się że ten ciągły niedosyt snu mógłby bardzo negatywnie
      odbić
      > się na jej rozwoju.
      > Oczywiście nie mam zamiaru jeszcze odstawić ją zupełnie od piersi, po prostu
      uc
      > zę ją jeść nie przez sensmile ale i tak dołek mnie dopadł totalny! Podobnie
      miałąm
      > gdy chowałam jej pierwsze noworodkowe ciuszki - czuję jak znowu COS sciska mni
      > e za gardło na samo wspomnienie. A gdy wspominam nasz poród, pierwszy krzyk mo
      > jego cuda, mój strach i ból, i.... już ryczę zupełnie.. !
      > Powiedzcie czy macie podobnie, (może to objawy depresji?) co robić, aby nie cz
      > uć tak przejmującego smutku że czas tak szybko mija!


      Ja tez czuje smutek, i cos mnie w dolku sciska, i uswiadamiam sobie przemijanie
      za kazdym razem gdy...patrze w lustro. I tez rycze zupelnie, i tez smuca mnie
      cycusie...a raczej to co z nich zostalo po karmieniu... tak..rycze jak bobr...
      • malgosia_30 Re: lęk przed przemijaniem....? 14.10.05, 00:51
        mialam to samo plakalam bo kazda chwila byla cudem=miloscia do dziecka za
        ktorym tesknilam.Teraz syn juz ma 11 lat i czuje ze mi ucieka z gniazdka
        kiedy tuli sie czasem wieczorem do mnie wszystko mi sie przypomina ajeszcze
        bardziej kiedy karmie corcie jego siostrzyczke ktora jest do niego bardzo
        podobna wink) moge wrocic myslami i cieszyc dniem dzisiejszym =macierzynstwo jest
        piekne i kazdy jego dzien wink
        Przed Toba jeszcze wiele wspanialych chwil to Ty nauczysz dzidzie "doroslosci"
        tego ze trawka to trawka a chmurka to chmurka - za tym tez zatesknisz.
        Polecam kolejna ciaze za jakis czas oczywiscie.
        U mnie przerwa 11 lat wink Jest cudownie byc mama dwojga dzieci smile)
        Ale na razie ciesz sie jedynakiem zaraz zamiast cycusia bedzie usypiac jak
        bedziesz czytala bajeczke - to tez piekne chwile smile))
    • agawa75 Re: lęk przed przemijaniem....? 14.10.05, 11:18
      moze pora na drugiego dzidziusia smile)))
    • justyna_28 Re: lęk przed przemijaniem....? 14.10.05, 12:08
      Beda inne wspaniale chwile.
      Ja ryczałam przez kilka pierwszych dni starszej w przedszkolu a teraz jest
      super.
    • kass1 Re: lęk przed przemijaniem....? 14.10.05, 15:06
      Dziewczyno!!!To są moje myśli!!! Moja córeczka ma 7 miesięcy, od tygodnia w
      dzień zasypia już nie przy piersi, wieczorem jeszcze tak. To rzeczywiście
      cudowne uczuciesmile Ale w dzień to czasami woli..smoka! Jak sobie pomyślę, że
      kiedy wrócę w nowym roku do pracy i będę musiała ograniaczyć karmienie piersią
      to mi bardzo przykro.
      W tym tygodniu porządkowałam ubranka córeczki..tyle rzeczy już za małych, a i
      tak te noworodkowe już dawno były odłożone. Z jednej strony ogromnie cieszy
      mnie, że córcia dobrze rośnie, rozwija się, jest bardziej komunikatywna, pewnie
      ciebie również. Ale to uczucie, ze jednak to wszystko za szybko biegnie, tak
      umyka ... Tak odczuwałam jak zamienialiśmy gondolę na spacerówkę: z jednej
      strony radość, że córeczka już siedzi, że bardziej ją interesuje świat dookoła,
      a z drugiej pytanie: kiedy te miesiące tak szybko minęły???
      A jak czytam posty dziewczyn, które z przykrościa kończą karmienie piersią to
      ryczę.
      Nie, nie umiem ci odpowiedzieć, co zrobić, by nie czuć tego smutku. Nawet jak
      czasem idę na spacer w miejsca gdzie chodziłyśmy latem, to czuję deprechę... że
      już jakoś tak ciszej, pełno pożółkłych liści...
      Chyba musimy się nauczyć cieszyć bardziej z tego co teraz. Ale jak tu nie
      powspominac?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka