odejść czy nie :(:(

[mamajuleczki27]

znowu nie wrócił na noc, znowu się upił a przecież zaszył się w styczniu! Nie
mam już siły, pozew rozwodowy mam napisany już kilka miesięcy i leży, problem
polega na tym że nie mam się gdzie wyprowadzić. Mieszkałam z mamą a jak się
wyprowadziłam do męża do zamieszkała tam moja siostra. Nie mogę jej wyrzucić,
a z nami raz dobrze raz żle, jak jest długo dobrze to tylko czekam aż się
znowu napije i tak w koło macieju. Obiecałam sobie że jak skończę spłacać
wszystkie raty na rzeczy które kupiłam to odejdę. Ale ile zdołam jeszcze
wytrzymać! Szkoda mi Julci bo chodzi i mówi że tata pił piwo, a jak w żłobku
coś powie to co sobie pomyślą? Ile tak można żyć............

[clk]

przepraszam,ze tak bardzo nie na temat, jestem okropna (chociaz mam ten sam
problem, ale nie chce o tym pisac)
Skad wzielas zaslony z kubsiem puchatkiem do pokoju małej?

[mamajuleczki27]

kuiłam je na stadionie.pozdrawiam

[musia2002]

Rozwalilas mnie z tymi zaslonami.

[zona_wojtka]

W Liroy Merlin takie są. Ale to firanki nie zasłony.

[kalina_p]

pewnie, że odejść, może wtedy pan sie otrząśnie, oprzytomnieje i pójdzie na
terapię...
A jak sie będzie ładnie leczył, wyjdzie na prosta, to może i potem wrócić do
niego? Jeśli kochasz i jest dobrym ojcem...

[lola211]

Sytuacja patowa.Najlatwiej byloby odejsc, ale sama piszesz, ze nie masz
gdzie.To on sprawia problemy, dlaczego wiec Ty masz sie tulac z dzieckiem? Ja z
mieszkania bym sie nie ruszyla, ale złozylabym pozew rozwodowy.
To mieszkanie to jego wlasnosc sprzed slubu?

[mamajuleczki27]

mieszkanie jest jego rodziców, oni wybudowali sobie dom i się tam wyprowadzili
a ja przeszłam do niego.

[kalina_p]

a nie masz możliwości sobie czegos wynająć?
Wiesz, żeby odejśc to musisz miec gdzie.
Dom samotnej matki to ostatecznośc, ktorej nie życze...
Ale jak idac, jeśli nic nie zrobisz, to będzie tak "w kolo Wojtka", czyli
dobrze/chlanie/dobrze/chlanie.
Trzeba to jakos przerwac.
A na terapie mąz sie nie wybiera? Czy on wi, że ma problem? Skoro sie zaszywa,
to chyba wie...próbowalas Ty iśc do jakiejs poradni, pogadac o mężu?

[beata132]

Wszystko zależy od tego czy go kochasz. Jeśli tak, to i tak od niego nie
odejdziesz Ośmielam się tak twierdzić, ponieważ moja znajoma przez 10 lat
tkwiła w podobnym małżeństwie. Mówiła że mąż się zmieni, że go kocha i że jest
z nim dla dobra dziecka, bla, bla, bla. Odeszła gdy podniósł rękę na dziecko.
Teraz jest zupełnie inną kobietą. Poszła na studia, jest radosna, uśmiechnięta,
zaczęła żyć. Nagle okazało się, ze ma mnóstwo znajomych, którzy ze względu na
męża nie chcieli utrzymywać z nimi kontaktu. Najważniejsze jest jednak to, że
jej synek stał się spokojny i nie sprawia już problemów wychowawczych. Przestał
być agresywny. I wiesz z czego moja znajoma cieszy się najbardziej? Z tego, że
jak wraca po pracy do domu to ma święty spokój. Nie ma awantur i śmierdzącego
męża. Gdy zobaczyłam cudną twarzyczkę Twojej córci, to pomyślałam, że powinnaś
go zostawić dla jej dobra. Zostawić nie odejść. Nieważne, że mieszkanie
jest /było jego rodziców. Jeśli tylko możesz weź adwokata, który będzie walczył
w sądzie o spokojny kąt dla Ciebie i Julci. Jesteście tego warte. Zastanów się,
ile jeszcze jesteś w stanie wytrzymać. Lepiej wcześniej przeciąć ten chory
układ niż zmarnować swoje najlepsze lata.
Beata

[goniag33]

A jak na całą sytuację zapatrują się teściowie?Może jest szansa na pomoc z ich
strony?

[mamajuleczki27]

moja mama jest oki,pomogła by mi gdyby było trzeba ale jego rodzice......
lepiej nie mówić.

[goniag33]

Czyli od nich nie uzyskasz pomocy.Dobrze,że masz wsparcie w mamie.Spróbuj iść
do AA,oni mogą ci wiele doradzić.
Pozdrawiam i trzymaj się dzielnie.

[lineczkaa]

U mnie też był ten sam problem. Płakałam, pisałam listy, które wieszałam na
monitorze i wychodziłam, zaklinałam, rozmawiałam i dupa z tego wychodziła.
w koncu zapisałam nas do poradni AA. On się wkurzył i stwierdził, że problemu
nie ma. Ja się natomiast dowiedziałam, ze trochę szkoda czasu i energii na
czekanie, płakanie i pisanie listów. To nie moja wina, że moj chłop lubi się
zmasakrować i upodlić. Wbiłam i jest mi lepiej. Okazało się, że nie jest aż tak
źle jak mi się wydawało. Moj jest w tej fazie, w której jest większość
imprezujących. Faza ta może trwać kilka, i albo kończy się pod mostem, albo (tak
zwykle się kończy) przychodzi opamiętanie, bo i wiek nie ten i zdrowie nie to.
Proponuję udać się do poradni na grupę wsparcia dla osób które żyją z
alkoholikami czy zwykłymi pijakami, żeby pozbyć się poczucia winy i energię
która tracisz na zamartwianie się spożytkować na coś innego. pozdrawiam
P.S. jednak skoro się zaszył to widzę, że duuży był problem.

[mamajuleczki27]

jakie AA, dziewczyny?? przecież on nie ma problemu, on jest wporządku! Ostatnio
powiedział że tylko jak o coś się przyczepię to mu się chce pić (czyli moja
wina). A teściowa powiedziała tak: nie dzwoń do mnie jak sie upije bo teściowi
cukier podskakuje do góry i żle się czuje. Ona mi powiedziała że dawno położyła
na niego ....... i mówi"teraz ty się męcz" więc może zostawię to bez
komentarza. pozdrawiam.magda

[black_currant]

W AA mogą pomóc również Tobie.
Niestety, ale w takich rodzinach jak Wasza często występuje problem
współuzależnienia i może okazać się, że Ty również potrzebujesz pomocy.

[umasumak]

mamajuleczki27 napisała:



Ona mi powiedziała że dawno położyła
>
> na niego ....... i mówi"teraz ty się męcz" więc może zostawię to bez
> komentarza. pozdrawiam.magda

Skoro tak sprawy się mają, to może niech wydziedziczy synalka i zapisze
mieszkanie Tobie i wnuczce.

Napisałam do Ciebie na priv

[gandzia4]

Moja rada kilka postów wyżej :)

[beata132]

[sakada]

Ratuj się kobieto póki możesz...

same wiecie że...............

[mamajuleczki27]

same wiecie, że to nie jest proste bo nie mam gdzie zamieszkać. Idę kąpać małą
a w nocy pogadamy. buziaki

[lineczkaa]

Chodziło mi bardziej o to, żebyś Ty poszła do poradni AA i spotkała się tam z
Panią psycholog, a potem (jezeli bedziesz chciała to na grupę wsparcia dla osób,
które żyją z osobami pijącymi). Mi takie spotkanie duzo dało, okaże się, że nie
jesteś sama...

[magdalenamk]

Wiem, ze łatwo się radzi z boku... ale ja bym odeszła. Alkoholizm to choroba,
która wymaga leczenia. Szkoda Twojej młodosci i dzieciństwa dziecka na
marnowanie. Ja bym się mieszkaniem nie przejmowała. Jeśli mama Ci pomoże to na
jakiś czas wróc do niej i poszukaj czegos do wynajęcia.Myśle, ze siostra też to
zrozumie. Decyzję podejmij szybko, póki jesteś młoda i masz szansę na ułożenie
sobie życia i dziecku życia. Masz taką śliczną córeczkę, pomyśl o niej, niech
ma szczęśliwe dzieciństwo. Może na razie tylko z mamą...
alkoholizm się niestety dziedziczy, nie dosłownie, ale jest rodzaj
dziedziczenia społecznego, jeśli matka akceptuje alkoholizm męża ( nie odchodzi
od niego) to potem córka ma duże szanse na zwiazanie się z alkoholikiem. Nie
umiem tego uzasadnić naukowo, ale tak jest. Jeśli zależy Ci na jej przyszłosci,
to musisz zadbać o nią teraz.

Do przemyślenia...

[black_currant]

List alkoholika

Jestem alkoholikiem. Potrzebuję Twojej pomocy. Nie rób mi wymówek, nie obwiniaj
mnie, nie złorzecz mi. Nie byłabyś zła na mnie, gdybym był chory na gruźlicę lub
cukrzycę.

Alkoholizm to też choroba. Nie wylewaj mojego alkoholu, to po prostu strata,
ponieważ ja zawsze znajdę sposób na zdobycie dalszej porcji alkoholu. Nie pozwól
mi wywołać u Ciebie złości. Jeśli zaatakujesz mnie słownie lub fizycznie,
będziesz mnie tylko upewniała w złej opinii, jaką mam o sobie.

Ja już wystarczająco nienawidzę siebie. Niech Twoja miłość do mnie i lęk o mnie
nie doprowadza Ciebie do robienia tego, co sam powinienem robić. Jeśli weźmiesz
na siebie odpowiedzialność za wszystko, oduczysz mnie podejmowania
odpowiedzialności. Będę miał coraz większe poczucie winy, a Ty będziesz się
czuła urażona. Nie przyjmuj moich obietnic, obiecam cokolwiek, by wyjść z
kłopotów. Ale charakter mojej choroby powstrzymuje mnie przed dotrzymywaniem
obietnic nawet tych, o których mówię z początku serio. Nie gróź mi, jeśli nie
masz zamiaru spełnić groźby. Jeśli raz podjęłaś jakąś decyzję trzymaj się jej.
Nie wierz wszystkiemu, co mówię o Tobie, to może być kłamstwo. Zaprzeczenie
oczywistym faktom jest symptomem mojej choroby. Co więcej najczęściej łatwo
tracę szacunek dla tych, których zbyt łatwo można oszukać.

Nie pozwól mi mieć nad Tobą przewagę, nie daj się wykorzystywać przeze mnie.
Miłość nie może długo istnieć bez wymiaru sprawiedliwości. Nie ponoś za mnie lub
nie próbuj oddzielić mnie od konsekwencji mojego picia.


Nie kłam za mnie, nie płać za mnie rachunków. Takie postępowanie zmniejsza lub
zapobiega kryzysowi, który mógłby zmobilizować mnie do szukania pomocy. Dopóki
będziesz mnie ratowała z każdej opresji, będę mógł zaprzeczać temu, że mam
problem alkoholowy. Ponad wszystko, ucz się wszystkiego, co tylko możliwe o
alkoholizmie i Twojej roli w stosunku do mnie.


Przychodź na otwarte zebrania AA. Uczęszczaj na spotkania Al-Anon regularnie.
Czytaj literaturę i utrzymuj osobisty kontakt z członkami Al-Anon. To są ludzie,
którzy mogą dopomóc zobaczyć jasno całą Twoją sytuację.

Kocham Cię

Twój alkoholik