Wyobraźcie sobie

[triss_merigold6]

Hipotetycznie:
Macie mieszkanie i dziecię. Załóżmy, że córkę. Córka dorasta i wychodzi za
mąż, nie pracuje albo pracuje i zarabia mało więc na wynajem jej nie stać. Wy
jej fundnąć mieszkania akurat nie możecie. Za Waszą zgodą wprowadza męża do
panieńskiego pokoiku, za chwilę pojawia się dziecko, potem kolejne. Córka
albo na macierzyńskim albo bezrobotna, zięć kokosów nie przynosi i tak sobie
wegetujecie w kilka dorosłych osób + młodsze pokolenie w 3 pokoikach na
blokowisku. Wypchnąć się córki z mężem i przychówkiem nie da, bo zdolności
kredytowej nie mają a "wynajem się nie opłaca".
Zachwyca?

[maxi3]

A czemu ma ten przykład służyć?

[nangaparbat3]

Triss zamierza steryzliowac kobiety niemajace wlasnego mieszkania.

[rosapulchra-0]

nangaparbat3 napisała:

> Triss zamierza steryzliowac kobiety niemajace wlasnego mieszkania.

Lubię to!

[magdalenkaaa78]

Nie zachwyca, ale nie bardzo wiem, gdzie w tej bajce jest smok... Przykre i
tyle, poza tym świadczy o niedojrzałości hipotetycznej córeczki i braku
życiowego podejścia do życia. No, ale z autopsji wiem, że są takie rodziny.

[cruella]

Oj są, są... i jeszcze babcia z dziedkiem pomieszkuje...

A ten wątek to forma buntu??

[anndelumester]

imo koszmar, (pomijając kwesie losowe, ofkors)
kwestia podstawowa wychować tak dziecko(niezaleznie od płci), zeby myslało o
swojej przyszłości raczej głową.

[alistar1]

Czarny scenariusz naszych czasów... Jeszcze jeśli jest to stan przejściowy
(młoda rodzina czeka na mieszkanie/ ma jakieś plany), to ok, mmożna
przetrzymać. ale na dłuższą metę???
Mam nadzieję, że za 20 lat to się zmieni.

[chloe30]

Właśnie, że nie naszych czasów. To kiedyś ludzie mieszkali w 3 pokolenia na
kupie. Dzisiaj każdy ma teoretyczną możliwość bycia na swoim.

[alistar1]

Oj dzisiejszych także. Niewielu stać na własne mieszkanie. Pozostaje kąt u
rodziców albo teściów. Nie z wyboru, ale z konieczności najczęściej...

[triss_merigold6]

Co Ty za bzdury piszesz?! Kredyt to raz, wynajem to dwa. Można tez odłożyć
zamążpójście i prokreację na czas po uzyskaniu jakiegoś własnego lokum choćby
kawalerki.

[alicja2341]

Co ty za bzdury piszesz?/ Nikt ci nie da kredytu jak masz umowę na czas
określony. I spróbuj wynająć mieszkanie i się utrzymać mając 700 zł dochodu.
Kobieta z dzieckiem choćby miała wyższe wykształcenie i znała języki pracy bez
znajomości w małej miejscowości na Podkarpaciu nie znajdzie. A nie każdy mam
tyle odwagi żeby z małym dzieckiem bez znajomości jechać na podbój Warszawy

[triss_merigold6]

Śmiem zauważyć, że na Podkarpaciu ceny mieszkań niższe są. Jesli jedno ma umowę
na czas nieokreślony a drugie na określony to na podstawie rocznego dochodu
banki dają teraz kredyt hipoteczny.

[alexandra74]

Na Podkarpaciu ceny mieszkan niższe...niż gdzie??
Może niż we Wrocławiu, Warszawie i kilku innych większych miastach. Ale w
Rzeszowie za mieszkanie dwupokojowe trzeba zapłacić ok. 120 tys. zł, a to nie
jest mało, gdy średnia płaca na Podkarpaciu wynosi 1900 zł brutto (swoją drogą,
nie wiem kto tą średnią "nabija") czyli o jakieś 500 zł mniej niż średnia
krajowa.

[mamapiotra]

co ty wypisujesz? na slasku 30 km. od katowic i 60 km. od krakowa m4 kosztuje 60 tys.
120 tys to na nowej hucie kosztuje 54 metrowe mieszkanie.

[alexandra74]

Piszę, jak jest w Rzeszowie. Wiem, że większośc uwaza że to zadupie i koniec
świata ale nie oznacza to wcale, ze mieszkania sa tańsze. Może sobie w Nowej
hucie kosztować nowe i 50 tys, ale ja ci pisze jak jest, bo 2 i pół roku temu
kupiałm mieszkanie 50 m w bloku 22 letnim (płyta oczywiście) za 110 tys. zł. Z
tego co wiem, mieszkanie jeszcze od tamtego czasu podrożały.

[ira_08]

>120 tys to na nowej hucie kosztuje 54 metrowe mieszkanie.

Taa... Poniżej 200 tysięcy nie kupisz nawet w Hucie. Dobrze orientuję się w krakowskich cenach, za 120 tysięcy kupisz kawalerkę. Tak do 20 m. Gdzieś w głębi Azorów.

[martishia7]

To jeszcze zobacz datę postu, na który odpowiadasz

[e_r_i_n]

65 metrowe mieszkanie w Zyrardowie (60 km od W-wy, 40 minut pociagiem - czyli
mniej, niz czesto z jednego punktu stolicy do drugiego komuinikacja
miejska/autem), kosztuje 80 tysiecy.
Poza tym w tej chwili mozna dostac kredyt nawet na umowe - zlecenia.

[alistar1]

Zgadzam się. Ale wszelkie odmienne opinie są najwidoczniej nie w smak autorce
wątku. Najlepiej wszystkich do jednego worka. I uogólniać:
Mieszka z rodzicami- nygus, nieudacznik i leń,
Nabrał kredytów- chodząca gwiazda

Sorry, ale świat nie jest czarno-biały.

a href="http://lilypie.com/baby2/040521/3/4/1/+1"target="_blank">Małgosia ma
już</a>

[triss_merigold6]

Nie mam kredytów. D Ale będę mieć, bo chcę większe mieszkanie, 3 pokoje to za
mało na dwojkę dzieci (bo planuję jeszcze jedno).

[alistar1]

W porządku. Kredyt to nic złego, ale trzeba mieć względną pewność co do tego,
że się uda go spłacić. Dlatego nie krytykuję osób, które kredyty biorą/ albo
też się powstrzymują. Każdy sam realnie ocenia swoje możliwości finansowe.

nie stać na kredyt?

[18_lipcowa]

to wynając mieszkanie.

[alistar1]

Z dwojga złego wybieram kredyt- spłacę, mieszkanie będzie moje. Natomiast
dłuższy wynajem to ładowanie komuś (najczęściej obcemu) kasy i tyle.

[18_lipcowa]

Ale jak nie stac na kredyt to co?
Mieszkać z rodzicami ?

[martaglowacka]

Jak nie stać na kredyt to nie stać i na wynajem - to porównywalne koszta. A
kredyt teraz można dostać naprawdę łatwo.
Pozdrawiam
Marta

[palka_zapalka]

Mamy takie czasy a nie inne, ze należy nieraz ryzykowac dlaczego nie można
wyjechać do innego miasta?? bo co??
Masa ludzi tak robi i potem dziękuje Bogu, ze podjeli taką decyzję i nie musi
nikt jechać zaraz do Warszawy
Ludzie rany!! nic samo nie przyjdzie w życiu trzeba podejmować rózne decyzje i
nikt nie mówił , ze jest lekko !
Ja przeszłam rózne etapy w życiu i niczego nie ząłuję, a ryzyko jakie
podejmowałam było ogromne.

[ira_08]

>Co ty za bzdury piszesz?/ Nikt ci nie da kredytu jak masz umowę na czas
określony.

Da. Sprawdzają wysokość pensji, długość umów i dzwonią do pracodawcy Zależy oczywiście od banku, ale da się, jak najbardziej.

> Kobieta z dzieckiem choćby miała wyższe wykształcenie i znała języki pracy bez
znajomości w małej miejscowości na Podkarpaciu nie znajdzie.

Pitolenie. Pochodzę z Podkarpacia. Sporo znajomych po studiach wróciło i pracują. W dużych firmach, w urzędach, w szpitalach. Zresztą, jak się mieszka w Lutowiskach, nie trzeba zaraz podbijać Warszawy, wystarczy Rzeszów.

Najwięcej o Podkarpaciu mają do powiedzenia ci, którzy oprócz wakacji w Beskidzie, nigdy tam nie byli. Serio, to nie jest czarna dziura. O wiele gorzej się prezentuje Mazowsze, jak mu odjąć Warszawę.

> I spróbuj wynająć mieszkanie i się utrzymać mając 700 zł dochodu.

Ile znasz osób z takim dochodem? Zresztą właśnie o to chodzi - po co zakładać rodzinę, jak się nie ma gdzie mieszkać?

[18_lipcowa]

Oczywiście że tak.
Nigdy nie sprowadziłabym faceta do rodziców.
Dopoki nas by nie bylo stac na wlasne mieszkanie bysmy byli razem ale bez
wspolnego mieszkania.

[andaba]

triss_merigold6 napisała:

> Co Ty za bzdury piszesz?! Kredyt to raz, wynajem to dwa. Można tez odłożyć
> zamążpójście i prokreację na czas po uzyskaniu jakiegoś własnego lokum choćby
> kawalerki.

Czyli gdzieś w okolicach uzyskania emerytury.

Pieprzysz głupoty, wybacz.
Nikt nie da kredytu, jak sie zarabia 1000 zł. A nie wszyscy sa specjalistami wysokiej klasy, bo za ladą ktoś musi stać i kible w twoim biurze tez ktoś musi sprzatać.

Wynajem kosztuje mniej więcej pół wypłaty, jak się doliczy media wychodzi cała.


W sumie to zadnego dramatu w opisanej sytuacji nie widzę, przeciwnie, licze się z tym, że kiedyś któres z dzieci wprowadzi współmałżonka do domu, kto pierwszy ten lepszy, bo dla wszystkich miejsca nie będzie.
Oczywiście wolałabym, żeby to była któraś córka.

[chloe30]

alistar1 napisała:

> Oj dzisiejszych także. Niewielu stać na własne mieszkanie. Pozostaje kąt u
> rodziców albo teściów. Nie z wyboru, ale z konieczności najczęściej...

Matko, ludzie, ja nie zarabiam kroci, a przyznaliby mi kredyt na mieszkanie.
I gdyby nie to, że już je mam, to podjęłabym ryzyko, wiedząc dobrze, że mogę w
każdej chwili stracić pracę. No ale co innego pozostawałoby - siedzieć u
mamy??? Dziękuję, wolałabym się trochę pomęczyć, a być Panią u siebie.

[crises]

Rozmnażanie się przy pomieszkiwaniu na garnuszku u rodziców też z konieczności?
IMHO trzeba na łeb upaść, żeby się bawić w mamę i tatę bez własnego kąta lub
rychłej perspektywy jego nabycia.

[karina1974]

no i?
są takie rodziny, bo nie stać ich na mieszkanie, bo nie ma pracy, bo mało sie
zarabia...
nie każdy ma szczęście takie jak my, ze jest na swoim i jest w stanie sie jakoś
utrzymać.

[triss_merigold6]

To nie ma dzieci. Proste. Hipotetyczna sytuacja ma miejsce w Warszawie gdzie
każdy pracę znajdzie, tu praca wręcz atakuje człowieka. A ceny wynajmu są do
wyboru do koloru, może być Marina, może być daleki Tarchomin czy Targówek.

[premeda]

Ale niektórzy chcą mieć dzieci i realizacja tej potrzeby jest dla nich ważniejsza od własnego kąta. Już pomijając kwestie dostępności mieszkań jest spora grupa osób, którym dobrze się żyje z rodzicami i nawet jeśli mają możliwość wyprowadzki na swoje to tego nie zrobią. Jedni chcą autonomii, a drudzy niekoniecznie.

[kosmitos]

ok, ale jeśli kogoś nie stać na spłacanie kredytu to jakim cudem stać go na
dzieci?

[triss_merigold6]

Ten przykład ma służyć spojrzeniu na sąsiedni wątek z perspektywy rodziców.
Tych strasznych rodziców/matki co się zamykają w pokojach, chcą mieć jakieś
życie intymne i nie są zachwyceni niekontrolowanym rozrodem córeczek.

[andaba]

Pozwolę sobie zuważyć, że w przypadku niektórych prokreację należałoby odłożyć
na zawsze, bo się nie dorobią mieszkania nigdy w życiu. Z niektórych zarobków
nie sposób. A instynkt macierzyński nie jest jednakowy u wszystkich. Jedni wolą
odczekać, ryzykując, że może to być "nigdy", inni nie zamierzają pozbawiać się
sensu życia z powodów materialnych.

[chloe30]

andaba napisała:

>inni nie zamierzają pozbawiać się
> sensu życia z powodów materialnych.

I uważasz, że to jest odpowiedzialne podejście do życia i prokreacji???

[andaba]

Jeżeli to nie grozi głodzeniem i zaniedbywaniem dziecka, to tak.
Naprawdę warunki materialne to nie wszystko, są ważniejsze rzeczy.

[kosmitos]

dla ciebie to sens życia podyktowany instynktem a dla dziecka życie w biedzie i
bycie "tym gorszym"

[katriel]

> dla ciebie to sens życia podyktowany instynktem a dla dziecka życie w biedzie i

Życie w biedzie to też życie. Wcale niekoniecznie mniej sensowne niż życie w dostatku.

[klamkas]

Ale w tym przypadku grozi głodem i zaniedbaniem - wystarczy, że rodzice matki dzieci się zbuntują i pozbędą się uciążliwych i nieodpowiedzialnych lokatorów - wtedy dzieci zostają z niewydolnymi rodzicami, bez dachu nad głową.

[nangaparbat3]

klamkas napisała:

> Ale w tym przypadku grozi głodem i zaniedbaniem - wystarczy, że rodzice matki d
> zieci się zbuntują i pozbędą się uciążliwych i nieodpowiedzialnych lokatorów -
> wtedy dzieci zostają z niewydolnymi rodzicami, bez dachu nad głową.


Ile ty masz lat? 15?

[triss_merigold6]

Sure. Patologia się nie boi, patologia po prostu ma dzieci jak widać w
programie typu "Kochaj mnie" chociażby.
Może należałoby zapytać rodziców czy życzą sobie mieszkać z kolejnym członkami
rodziny tj. z wnukami na 2-3 pokojach?

[18_lipcowa]

Nie popieram czegoś takiego choc mam to w rodzinie i to bliskiej.
Siostra mojego ojca mieszka z ojcem własnym ( z mamą tez ale zmarła ), na kark
rodziców sprowadziła 1 męża i 1 dziecko, potem rozwód, 2 męża i z 2 mężem
jeszcze dwoje dzieci.
Nigdy nie pracowała.
Niezle co?

[palka_zapalka]

I potem się dzieci dziwią, ze rodzice do nich nają żal, bo mają poprostu dość
dorosłość , rodzina to odpowiedzialność co innego założyć z góry będę tak żyć i
musi mi być dobrze, a co innego podjąć decyzję chop siup i potem zgrzedolić

[vre-sna]

Ja tam lubię swoje dzieci. Mogę z nimi mieszkać do kiedy one będą chciały.

[melmire]

A potem ludzie sie dziwia ze niektorzy boja sie miec dzieci.
Masz swoje, odchowujesz przez 20 lat, a potem albo zostaje u ciebie (bo po co
sie wyprowadzac) i rozmnaza sie w twoich czterch scianach, albo sie wyprowadza,
rozmnaza i chetnie widzialoby babcie opiekujaca sie wnuczkiem przez kilka lat
przez caly tydzien piec godzin dziennie. Jednym slowem, masz watpliwa rozrywke
do konca zycia. Nie jestes juz soba, nie masz prawa do niczego, do wlasnych
planow, do intymnosci, masz tylko wieczne swiete obowiazki. Brrrrr.
Na cale szczescie sa jeszcze rodziny normalne, tylko ze rzadziej opisuja sie na
forum, bo co tu pisac o normalnosci?

to z innej beczki

[polka3]

obiecane 3 miliony mieszkan-

[polka3]

może się młodzi załapią...

[chloe30]

polka3 napisała:

> może się młodzi załapią...

Hehehe, już ich Kaczor podliczy, nie bój żaby, nic za darmo )

[melmire]

Cos ty, przeciez i w nich trzeba bedzie czynsz i oplaty zaplacic.

[triss_merigold6]

A juści.

[hancik5]

A Kwaśniewski obiecywał młodym mieszkania na wiosnę 1996 roku... Miały być dla
każdego młodego małżeństwa, ha, ha, ha

Pamiętam to dobrze, bo się nieźle uśmiałam z tego kłamstwa, ktore zresztą
zawsze ładnie mu wychodzą...

[triss_merigold6]

Pamiętam, jasne, że to głupio-smieszne było. I żenująco nierealne.

[niutaki]

anie to nie zdecydowałabym się na dziecko do dziś, z drugiej strony: znajomi
wiedzą w jakich warunkach mieszkam (kawalerka - tragedii nie ma, ale jak do
małej przyjdzie babcia to już jest tłok) i co jakiś czas pytanie: no a kiedy
drugie? gdzie rodzeństwo? wtedy mam ochotę odpowiedzieć: w dupie. Gdybym w
momencie zdecydowania się na dziecko mieszkała u moich rodziców to byśmy się
nie zdecydowali. I już, nie wyobrażam sobie takiego życia.

[hancik5]

No cóż, ja też jestem zwolennikiem dążenia do samodzielności. Jak byłam panną
miałam układ z rodzicami, że większość pensji odkładałam na przeszłe moje
mieszkanie. Rodzice moi pracowali w bużetówce, inflacja zjadła im wszystkie
oszczędności i nie mogli mi NIC dać...Fajnie, nie ??
Nie wiedziałam jeszcze czy wyjdę za mąż, ale wiedziałam jedno : muszę żyć na
SWOIM...
Wyszłam za mąż też na biedaka, teściowie dali niedużo, ale moje oszczędności
plus kredyt starczyło na małe mieszkanie, potem po 4 latach wzięliśmy następny
kredyt i mamy 70 metrow... Nigdy nie marzyłam o tym..
Kto wie, może za jakiś czas rzucimy się mały domek???

Trzeba dażyć do samodzielności, chociaż przez kilka pierwszych lat małżeństwa
młodzi mogą potrzebować pomocy rodziców..

[triss_merigold6]

Hancik, ja rozumiem, że pierwsze lata młodzi mogą mieszkać z rodzicami i jakoś
się godzić w imię oszczędzania na własne mieszkanie. Ale kiedy planuje się
dzieci to lepiej być na swoim. Ostatecznie nie ma przymusu rodzenia w wieku 20
czy 25 lat, można poczekać.

[karambol45]

Ostatecznie nie ma przymusu rodzenia w wieku 20
> czy 25 lat, można poczekać.
ja tak nie uważam
wiem to doświadczenia
moja mam urodziła siostrę mając 35 lat i gdy siostra miała 15 lat to mama 50 i
trudno jej było wychowywać nastolatkę
ja wolałabym tego uniknąc
nie jestem za późnym macierzyństwem
ale jestem za samodzielnością
jeżeli chce się mieć dszieci trzeba mysleć o pracy, mieszkaniu itd. pampersy
kosztują
i nie zwalać wszystkiego na barki rodziców
a jak d... swędzi to myśleć i chłodny przysnic czy co kto woli

pozdrawiam Agnieszka

[triss_merigold6]

Antykoncepcja?

[karambol45]

naprzykład

[malila]

A potem wyprzedać się na in vitro
Nie uważam, żeby to było takie proste. Ludziom faktycznie różnie się wiedzie.
Owszem, zdarzają się skrajni egoiści, co to im po prostu najłatwiej na cudzym.
Ale prawdą też jest, że zdobycie mieszkania jest problemem. Ja i mój brat
mieliśmy pozakładane książeczki mieszkaniowe, byliśmy przez rodziców
poubezpieczani, a jak przyszło co do czego, to mogliśmy sobie tymi papierkami
pupy popodcierać. To że nam się dobrze wiedzie zawdzięczamy zdobytemu
wykształceniu, które było zresztą wybierane wbrew ówczesnym trendom i opiniom
na temat opłacalności zawodów. Ale też mam świadomość, ze zawsze możemy liczyć
na pomoc rodziców, którym owszem zależało na tym, żebyśmy się wynieśli, ale
przede wszystkim ze względu na nasze dobro. Ale może tylko tak mówili
Poza tym, co zrobić z tymi, którzy się nie rozmnożyli? Nie dawać im emerytury?
Czy do gazu jak już będą niesprawni? Bo wiesz, mnie się nie uśmiecha taka
koncepcja, że moje dzieci 3/4 swojej pensji bedą oddawać na tłumy bezdzietnych
emerytów.
Niekontrolowane rozmnażanie nie jest najlepsze. Ale zaprzestanie prokreacji też
nie jest wyjściem. Tym bardziej, że akurat dzieci wychowane w kupie mogą się
okazać dużo inteligentniejsze emocjonalnie od dzieci dobrze sytuowanych
rodziców.

[melka_x]

Triss wiesz, że lubię Twoją zadziorność w połaczeniu ze sprawnością werbalną
(serio), ale hmmm.... no... tego.... yyyy... czy Ty przypadkiem nie
dostałaś/odziedziłaś mieszkania po kimś z rodziny?))

[triss_merigold6]

Dostałam, po dziadku. I jestem mu dozgonnie wdzięczna. A mojej siostrze rodzice
kupili i też jest im wdzięczna. I z tego co obserwuję sporo innych moich
rówieśników ma mieszkania kupione z pieniędzy spadkowych albo z pomocą dwóch
rodzin, co oznacza, że mieli rodziców myślących o przyszłości dzieci.

Skoro jednak czyiś rodzice nie potrafili albo nie chcieli zapewnić dzieciom
sensownego startu to te dorosłe dzieci chyba muszą same o sobie pomyśleć.

[linkaa3]

Teraz to pojechalas, Triss. Fakt wielu moim znajomym rodzice mieszkania lub ich
czesc zafundowali, ale nie uwazam za specjalnie chwalebne rozgladanie sie po
rodzinie w celu znalezienia jelenia, ktory pomoze rozwiazac problemy lokalowe.

Mi rodzice zapewnili wyksztalcenie i za to jestem im wdzieczna, gdyz dzieki
temu moglam sobie mieszkanie wraz z mezem kupic (sami sobie na nie
zaoszczedzilismy i wzielismy kredyt nieduzy).

I moim dzieciom mieszkan kupowac nie chce i nie bede, bo uwazam, ze nie jest
sztuka dac dziecku rybe, trzeba dac wedke, ktora bedzie wyksztalcenie, jesli
uczyc sie beda chcieli.

[lola211]

Nie przeceniasz wyksztalcenia? Co z tego ze studia skoncza? Myslisz, ze to im
zagwarantuje godziwe zarobki? Nie w Polsce.

[linkaa3]

Przeciez nie zamierzam ich utrzymywac na zawsze. Beda chcieli mieszkanie, niech
sobie zarobia i kupia. Kocham ich bardzo, ale nie uwazam zeby dawanie
wszystkiego do lapki bylo zdrowe i pomagalo stworzyc dojrzalego i
odpowiedzialnego czlowieka.

Nie przeceniam wyksztalcenia, malo tego nie zamierzam ich namawiac do nauki -
pewne wybory i ich konsekwencje beda musieli ponosic sami. Oczywiscie stosownie
do wieku. Natomiast jesli poprosza, to b chetnie pomoge. Jestem dziwaczka, wiem.

[triss_merigold6]

A ja uważam, że jesli rodzina może sobie na to pozwolić to powinna dzieciom
zapewnić mieszkania w ramach dobrego życiowego startu. Dzieci w przyszłości
zamienią sobie te mieszkania na większe albo na domy itd. - to proste
gromadzenie zasobów przez pokolenia.
Mój syn własne m mieć będzie. IMO absurdalne jest niekupienie dziecku
mieszkania w imię zasad, tylko po to żeby musiało samo zarobić. Głupota i
zbędne obciążanie.

[e_r_i_n]

Jasne, jesli moze sobie pozwolic - to czemu nie. Ale nie w sytuacji, gdy wiaze
sie to z jedzeniem przez rodzicow przyslowiowego chleba ze smalcem. Albo
wyrzeczeniem sie jakichs przyjemnosci - na ktore sobie zasluzyli.
Moi rodzice, mimo, ze radza sobie niezle, nie sa w stanie ot tak kupic trzech
mieszkan (w tym co najmniej jednego w Warszawie).
Ale nie jest to rownoznaczne z tym, ze nie dbaja o start swoich dzieci - ja bez
tego sobie dam rade. I to ja raczej bede cos fundowac swoim rodzicielom.
A i kupione za wlasne bedzie mi trzy razy bardziej smakowalo.

[niutaki]

mojej przyszłości i mojego brata, założyli nam książeczki mieszkaniowe, bo nie
chcieli, żebyśmy musieli czekać na mieszkanie tak jak oni, niestety polityka
naszego państwa była taka, że dziś wkłady na książeczkach to marne grosze. To
nie jest wina moich rodziców, nie znaczy to, że nie chcieli ani nie mogli.

[malila]

Może by im jednak trochę pomóc?

[e_r_i_n]

triss_merigold6 napisała:

> I z tego co obserwuję sporo innych moich rówieśników ma mieszkania kupione z
> pieniędzy spadkowych albo z pomocą dwóch rodzin, co oznacza, że mieli
> rodziców myślących o przyszłości dzieci.
> Skoro jednak czyiś rodzice nie potrafili albo nie chcieli zapewnić dzieciom
> sensownego startu to te dorosłe dzieci chyba muszą same o sobie pomyśleć.

A ja uwazam, ze rodzice, tak jak nie musza godzic sie na utrzymywanie dziecka
u siebie do czterdziestki, tak i niekoniecznie powinni fundowac/pomagac
w kupnie mieszkania.
Rozumiem pomoc w skonczeniu studiow (szczegolnie, jesli to studia dzienne),
ale cos takiego jak mieszkanie/samochod itd to IMO sprawa dziecka. I to wlasnie
oznaka samodzielnosci - samodzielne zaopatrzenie sie w to wszystko.
I rodzic, ktory nie kupuje dziecku mieszkania, nie powinien byc wrzucany
do worka "nie myslacy o przyszlosci dziecka". Moi rodzice na 100% do takich nie
naleza, a nie kupia mi, ani mojemu rodzenstwu mieszkania (no bo zeby bylo
sprawiedliwie, musieliby calej trojce). A ja nie chce, zeby cale zycie zasuwali
na moje mieszkanie. Tak jak piszesz, Triss, rodzicom tez sie cos od zycia
nalezy.

[linkaa3]

)))

[alistar1]

Najlepsze podsumowanie wątku... Założe się, że gdyby bohaterce przytoczonej tu
historii to się przydarzyło, pewnie też nie siedziałaby na kupie z rodzicami

Wychodząc z załozenia, że

[ula_max]

po śmierci każdy do grobu zabiera sobie to co za zycia "zdobył", to w fakcie że
Triss coś odziedziczyła widzę rczeczywisty dar losu!
Ja nie zamierzam do grobu brać sobie czegokolwiek, poza bielizną i odzieżą
wierzchnią, a resztę będzie dziedziczył syn! No darmozjad jeden! O ile
dziedziczenie na skutek testamentu rozumiem, o tyle mieszkanie z rodzicami do
chwili ich śmierci, w myśl zasady "do grobu sobie nie wezmą a po co mam sie
męczyć", bez jakichkolwiek prób usamodzielnienia sie i zdobycia choćby
mieszkania za własne zarobione pieniadze, kojarzy mi sie poniekąd z sępim
wyczekiwaniem na padlinę. Dokładnie takie mam skojarzenia. Zresztą zadna
nowość.

Ula_Max - kumulacja kapitału

[triss_merigold6]

Rozumiem, że w tym kraju pojęcie kumulacji kapitału jest nieznane. Takiej
kumulacji, że dziedziczy się po przodkach a potem pomnażając dobra idzie w
górę. Im więcej przodkowie zostawią tym wyżej kolejne pokolenie zajdzie w
stausie materialnym.
Moj syn będzie po mnie dziedziczył, a wcześniej pewnie po moim tacie (daj mu
Boże najdłuzsze życie) i co jak co ale mieszkanie na start chcę synowi zapewnić.

[18_lipcowa]

Nie zachwyca.
Ale ja nie dopuściałbym do takiej sytuacji.
Sprawę uciełabym w momencie zamieszkania narzeczonego z nami. Nie i koniec.

[hancik5]

Moi rodzice też składali na mieszkania dla mnie o mojego brata...
Po 1989 roku wszystko straciło wartość, a my wtedy mieliśmy po dwadzieścia lat.
Moi rodzice byli załamani...
Łatwo oceniać innych, majac mieszkanie za friko...Jak Ty Triss...Zarobiłaś na
nie ???Dostałaś...Ho, ho, gdybym ja dostała mieszkanie, do tej pory miałabym
już duży dom...

Daliśmy sobie jakoś radę... Ja mam 70 metrów w Lublinie, brat 50 metrów w
Warszawie...Rodzice mieszkają sami, blisko mnie...

brrrrrrrrrrrrr

[ula_max]

Triss nie strasz, horror.

Ja nie wyobrażam sobie - jako przyszła teściowa - żeby mi po domu żona mojego
synka biegała i moje wycackane, wypieszczone kąciki przestawiała.
Jak się synek ożeni to sie synek wyprowadzi.

No się zacznie ze wyrodna jestem!

[kosmitos]

no pewnie, że zwyrodnialec z ciebie; twoje plany na przyszłość powinny wyglądać
tak, że za 20 lat zajmiesz się dziećmi synka i synowej (bez względu na liczbę);
ty i mąż zajmiecie w domu najmniejszy pokój, a jeśli dzieci będzie dużo to do
piwnicy

[lajlah]

ula, to ja też. Bo mimo, że mamy spory dom, to nie zachwyca mnie mieszkanie z
synusiem, dłużej niż do skończenia przez niego jakieś +- 24 lat. A co dopiero
jeszcze z jego żoną, po moim trupie

[vase]

Pierwszy raz (jak jestem na forum od paru lat) sie totalnie wkurzylam!! Co Wy
za bzdury wygadujecie?! (Nie wszystkie, oczywiscie) Totalne "pieprzone" bzdury
wyssane z palca. Nie dosc, ze wtracacie sie w czyjes zycia (a co was to g...
obchodzi jak ktos zyje! Moze komus jest tak dobrze. A jak nie to ten ktos
powinien dazyc do poprawy swojego stanu zycia, a nie wy. (Chyba, ze ktos prosi
o pomoc. Ale tu nikt o pomocy nie pisze. Tylko bla, bla, bla... a on to to, a
ona to tamto... ) to jeszcze piszecie jak byscie kurde z nieba spadly. Zalatwic
se kredyt, a jak! Rodzice nie kupili mieszkania? Dziady jedne, maja w dupie
swoje dzieci! Chlosta!
Moi rodzice, a jakze, pozakladali nam ksiazeczki mieszkaniowe. Cale nasze zycie
wplacali tam pieniadze. Oczywiscie (jak juz ktos wczesniej napisal) jak doszlo
co do czego to faktycznie mozna se bylo ten papierek.. w ramki oprawic.
Moja babcia zalozyla bratu (jako pierwszemu wnukowi) jakies tam konta, przez
wiele lat wplacala tam dosc pokazne sumy. Po denominacji ledwo starczylo na
pare butow. Wiec nie pieprzcie mi tu, ze jak komus rodzice nie kupili
mieszkania, to maja w dupie. Moi rodzice cale zycie pracowali (dalej pracuja)
mnie tez oczywiscie "pchali" na studia (znaczy "zachecali") Wiadomo, ze zawsze
chcieli dla nas jak najlepiej. A co ja zrobilam (i dalej robie) ze swoim zyciem
to moja prywatna sprawa. I "wara ze zrodla". Nie chce mi sie wierzyc, ze macie
takie klapki na oczach (jak kon), ze albo to, albo tamto. Koniec. Kropka. Ze
wydaje wam sie, ze nie ma zadnych "a moze tamo, owamto" Jak ktos mieszka z
rodzicami (i nie daj Boze sie rozmnaza - jak to ktos ladnie okreslil) - to
dziad, darmozjad, krwiopijca - i w ogole na stos go.(ja) Bo jak tak mozna. Do
glowy wam nie przyjdzie, ze roznie sie moze w zyciu zdarzyc. Ciekawe co byscie
zrobily, gdy nagle stracilybyscie swoje cieple posadki i nagle okazuje sie, ze
z pensji meza ledwo na chleb i ogrzewanie starcza. Bank przychodzi po klucz. A
wy idziecie mieszkac na wycieraczke. Bo do rodzicow przeciez nie wypada.
Jeszcze "ludzie powiedza", ze-scie darmozjad.
Ja tam zawsze chcialam byc niezalezna. Nie wyobrazam sobie mieszkania z
rodzicami z moja rodzina (i bynajmniej nie o metraz tu chodzi) Ale daleka
jestem od oceniania ludzi, ktorzy tak wlasnie mieszkaja. Nic, ale to NIC mnie
to nie obchodzi! Tak, ze nie wskakujcie w konkluzje tylko zajmijcie sie wlasnym
zyciem i ulepszaniem go. A nie zyciem innych.

P.S. Podczas najblizszego pobytu w Pl poodwiedzam banki, podowiaduje sie jak to
jest z tymi kredytami. Jezeli faktycznie jest tak latwo jak mowicie - sciagne
czapke i zwroce honor.

[kosmitos]

co do kredytów to bardzo łatwo je otrzymać-wystarczą w miarę przyzwoite dochody
i staa prace; ja nie jestem osobą zarabiającą setki tysięcy i jakoś nie
mieliśmy problemu z kredytem na 100% wartości mieszkania;

[wesolek11]

No właśnie, "wystarczą w miarę przyzwoite dochody", aby wziąć kredyt...
Całe szczęście mam własne M, mam dzieci i żyje mi się dobrze, ale pracuję w
banku i chcę wziąć jakiś mały kredyt na budowę domku i wiem jak to jest...

[wesolek11]

To chyba do mnie? Ja cytowałam tylko poprzedniczkę. Sama nie uważam, żeby było
łatwo. Nie dostałabym kredytu z moją pensją i umową na czas określony. Bo
niestety po urodzeniu dzieci i siedzeniu w domu i z pracy zwolnili. A w
następnej trzeba zacząć od początku...

[niutaki]

to nie było jeszcze Twojego wpisu.

[niutaki]

najniższa krajowa: zero możliwości otrzymania kredytu, więc nie mów bardzo
łatwo, to Tobie się udało bardzo łatwo, gdybm dostała kredyt to nie
mieszkałabym na tej kupie gówna, z popieprzonymi sąsiadami, popieprzoną agencją
mieszkaniową.

[wesolek11]

nicka.

[lola211]

Ameryke odkrylas, naprawde.Sek w tym, ze w miare dobre dochody i stala praca sa
dla ogromnej liczby mlodych nieosiagalne.

[weronikarb]

"... wziąść kredyt ..." proste piszecie. Po pierwsze zarobki to nie najnizsza
krajowa po drugie żyranci - ciekawe skad ich weźmiecie? Z rodziny?
Spłacam kredyt właśnie z "rodziny". Spłaciłam już sumę która by mi starczyla na
mój domek, a tu komornik jeszcze póka bo mało
Niemówcie ze kredyt prosto - bo w dzisiejszych, niepewnych czasach spłata
odbywa sie różnie i komuś można zniszczyć życie

[kosmitos]

ja już dawno nie spotkałam się w banku,żeby żyrantów wymagali; mój mąż kiedyś
dawno brał samochód na kredyt, teraz mamy hipoteczny, ja też kiedyś coś na raty
brałam i o żadnych żyrantach nie było mowy

[weronikarb]

Widocznie masz wysokie dochody plus ruchomosci/nieruchomosci jako
zabezpieczenie.
Niestety nie kazdy tak ma. Spotykam sie do dzis z zyrantami przy kredytach

[kosmitos]

no właśnie nie mam wysokich dochodów

żyranci

[melka_x]

weronikarb napisała:

> Widocznie masz wysokie dochody plus ruchomosci/nieruchomosci jako
> zabezpieczenie.
> Niestety nie kazdy tak ma. Spotykam sie do dzis z zyrantami przy kredytach

Przy kredytach hipotecznych zabezpieczeniem nie są żyranci, ale mieszkanie,
które kupujesz, bank dokonuje odpowiedniego wpisu do hipoteki (jak zresztą
wskazuje sama nazwa kredytu). Żyranci są często wymagani przy kredytach
konsumpcyjnych, ale na litość, chyba nikt takiego na mieszkanie nie bierze))

[agniesz.ka22222]

szukam żyranta do narzeczonego mieszkamy na śląsku do poniedziałku musimy mieć żyranta

[lisek.chytrusek]

I Szanowna Pani serio uważa, że obcy ludzie z radością podżyrują?

[panimira22]

Odnośnie żyrowania warto zerknąć na: portalpodatnika.pl/2014/04/zyrujesz-niewlasciwej-osobie-mozesz-nie-dostac-pozyczki/
pozdrawiam, Mira

[197575a]

Nie rozumiem Twojego wątku Triss, szczególnie w sytuacji, kiedy sama mieszkanie
dostałaś. I wydaje mi się, że w jakiś mało zakamuflowany sposób ma on
służyć "słusznemu" podziałowi na ludzi i podludzi, na takich, co kasę mają od
lat i żyją w przekonaniu, że należą do lepszej części społeczeństwa, a Ci co
nie mają są nierobami, leniami. Za często, moim zdaniem, używasz słowa
patologia.
Pozdrawiam

[kosmitos]

a moim zdaniem tris ma rację-to patologia mieć dzieci i nie umieć zapewnić im
przyzwoitego bytu; nie mam na myśli osób z przejściowymi problemami, tylko
tych, którzy na starcie wiedzą, że ich sytuacja jest do dupy a mimo to
zakładają rodziny

To odpowiedź na inny wątek

[triss_merigold6]

Watek jest odpowiedzią na inny wątek w którym panie piszą jak bardzo cierpią
mieszkając ze swoimi matkami i podają liczne przykłady parszywego traktowania
przez w/w matki. Cierpią ale każdą inna opcję z góry odrzucają.
Uważam, że w sytuacji kiedy się kogoś do tego stopnia nie znosi, krytykuje i
narzeka to lepiej za wszelką cenę próbować chociaż żyć osobno.

Ja miałam z rodzicami świetne układy i chętnie bym z nimi mieszkała, plany
budowy bliźniaka były zresztą.

[jasnywirnik]

Życia nie znasz. Wg twojej teorii wyjsć za mąż w chwili "ustawienia"
fiansowego, dziecko też zaplanować. A pomyslałaś, że życia nie mozna
zaplanować. Pomyslałaś, że częstokroć (jak nie zawsze) dziecko nieplanowane z
tzw. wpadki jest szczęśliwsze niż zaplanowane, jak mamusia skończy 35 lat?
Pomyślałaś, że pieniądze "rzecz nabyta"? Pomyslałaś, że dziś masz pracę,
pieniądze, dom, kasę płynąca po ścianach, a jutro zostajesz z niczym. ???
Pomyślałaś, że antykoncepcja nie zawsze jest w 100% skuteczna? Pomyślałaś, że
nie każdy otrzymuje spadek? Pomyślałaś, że "twoja samodzielność: czytaj: dom po
dziadku" to g.... a nie samodzielność? Jeden wniosek mi sie nasunął: jesteś
egoistką i nie ma tobie za grosz zrozumienia dla innych.
Pozdrawiam
Aha żeby nie było niejasności, jestem w swoim mieszkanku bez jakiejkolwiek
formy "narzucana się rodzicom"

Chwila..

[ula_max]

Ale przecież Triss nie pisała o wyjątkowej sytacji, bo sie noga powinęła i po
tak po ludzku rodzina pomaga - chwilowo, zanim znowu nie staną na nogi. Triss
pisze o planowanym i świadomym działaniu ludzi - nazwijmy ich - dojrzałych,
którzy "myślą inaczej" tzn. po co mi samodzielność, skoro rodzice mogą dalej
utrzymywać mnie, mojego meża i moje dzieci. To całkiem różne przypadki. Triss
pisze o życiowych pasożytach z wyboru.

[jasnywirnik]

No jeśli chodzi o pasożytów to jest to w 100% wina rodziców, którzy się na to
zgadzają i tak niezaradnei wychowoali dzicko. Tutaj pretensje mogą mieć tylko
do siebie.

[ula_max]

No w myśl zasady:" Jakim mnie panie stworzyłeś takim mnie masz" to sie zgadzam,
tylko ze wychowanie to połowa sukcesu, druga to charakter człowieka. A tego sie
nie dziedziczy, ani nie uczy w szkole.

[malila]

Mnie się tak wydaje, że matce redudek udało się osiągnąć swoją połowę sukcesu w
100%.

ale...

[197575a]

W opisywanym przypadku chodzi tylko o mieszkanie, lokum w sensie miejsca,oni
się sami utrzymują, płacą rachunki, kupują jedzenie, dla mnie to nie jest
patologia.
Owszem, to jest sytuacja, która psychicznie niszczy te osoby i należałoby ją
zmienić, ale nie wszystko jest takie proste, jak moim zdaniem widzi to Triss.
Jeszcze raz pytam, po co właściwie zakładać na to osobny watek, po to, aby
kogoś upokorzyć.
Triss, ośmieszasz się, ale to tylko moje zdanie.

[jasnywirnik]

popieram w 100%.

Zrozumcie wreszcie

[triss_merigold6]

Zrozumcie wreszcie: jeśli wszyscy zainteresowani chcą razem mieszkać i dogadują
się to super i daj boże każdemu taką rodzinę. Ale jeśli ktoś tak narzeka jak
redutek i Mama500 to dla własnego zdrowia psychicznego powinien się
wyprowadzić.

[lola211]

Ja wychowywalam sie w domu babci- w 3 pokojowym mieszkaniu w kamienicy wspolnie
mieszkalismy z nia- matka mojego ojca.Wczesnie zostala wdowa, nie miala przeciw
wspolnemu mieszkaniu nic , wrecz przeciwnie, bo kocha bardzo dzieci, a swoje
wnuki w szczegolnosci.Gdyby moi rodzice tak mysleli, nie byloby mnie na
swiecie.Marzenie o wlasnym mieszkaniu udalo im sie zrealizowac po 18 latach
malzenstwa.Rodzice nie zapewnili nam startu w doroslosc, do tej pory brat
mieszka z matka, bo niedawno skonczyl studia i z jego pensji na wynajem go nie
stac.
Gdybym miala wynajmowac mieszkanie czy wziac kredyt to marzenie o dziecku
musialabym odsunac w nieokreslona przyszlosc- po zaplaceniu raty na utrzymanie
dziecka juz by nie starczylo.Coz, nie mam dziadka, babci , ciotki po ktorej bym
odziedziczyla lokal.
Moze jakas dziwna jestem, ale ja nie traktuje mieszkania wspolnego w kategorii
jakiejs kary za grzechy, zlej koniecznosci.Swojemu dziecku zamierzam pomagac do
konca zycia, nie tylko wowczas gdy jest male.Przy czym jednoczesnie juz dzis
podejmuje kroki, by córka miala w przyszlosci swoje wlasne mieszkanie.

[wesolek11]

Popieram lola!

[verdana]

Tu sa dwie zupełnie różne sytuacje.
Jedna to taka, ze rodzice pozwolili mieszkać dzieciom, a one czują się "u
siebie". Rodzicom czas umierać, ewentualnie przed śmiercią mogą popilnowac
dzieci, na warunkach wskazanych przez mamusie tychże - ale nie powinni
beztrosko korzystać z łazienki, kuchni, zapraszać własnych gosci itd. Maja
siedzieć cicho i nie przeszkadzać. Dyskutować nie ma co. Skandal i tyle.
Sytuacja druga. Młodzi ludzie, bez możliwosci finansowych(naprawdę, nie wszyscy
mają kasę na wynajęcie, albo możliwość wzięcia kredytu!), albo po prostu
po "wpadce" chca się pobrać (Triss, jak mi napiszesz, że sa środki
antykoncepcyjne, to ja Ci przedstawię najmłodszego syna - efekt stosowania
środków).
I co wtedy - powiedzieć - córko, masz się wyskrobac, albo won? Córko, możesz
zamieszkać z dzieckiem, ale ojciec dziecka ma mieszkać gdzie indziej?
Albo po ślubie zapowiedzieć młodym - jak zajdziesz w ciążę, to Was wyrzucę?
Można. Tylko nie radzę liczyć na to, że dorosła córka będzie nas kochała i
szanowała. Nie tylko samodzielność się liczy. Miłość do dzieci, nawet
dorosłych - to tez jest rzecz cenna.

[triss_merigold6]

Więc chodzi mi o tę pierwszą a post dotyczy sytuacji opisanych w wątku, który
powinien mieć tytuł "Jak ja nienawidzę swojej matki niech w końcu umrze i nam
nie przeszkadza".
Mieszkanie z rodzicami w wielopokoleniowym układzie jest super o ile ludzie się
kochają, szanują etc.

:))

[cruella]

verdana napisała:
Miłość do dzieci, nawet
> dorosłych - to tez jest rzecz cenna.

Verdano, pięknie powiedziane))
Szkoda,że zbyt mało rodziców o tym pamięta.

[triss_merigold6]

Ale w Waszej rodzinie były inne układy, prawda? Nie zioniecie wobec siebie taką
skumulowaną niechęcią jak to widać w innych postach.

[g0sik]

W przypadku wątku wymienionego przez Triss rodzice tych dwóch pań dziadówek
wysyłają, aż nad to jasne sygnały, że wspólnego mieszkania mają dość. Może ja
jakaś dziwna jestem ale w głowie mi się nie mieści, że można mieszkać przez 13
lat z matką w małym mieszkaniu w bloku i jeszcze machnąć sobie 3 dzieciaków.
Dodam - z matką której się tak nienawidzi. Czekają na jej śmierć to jasne ale
co jeśli mamusia daj jej Boże pożyje jeszcze ze 25 lat? Małżonek dorobi jeszcze
dwójkę bo fajnie mieć dużą rodzinę? Skoro ma się takie priorytety w życiu to po
co narzekać?

[skir.dhu]

Punkt widzenia zmienia sie wraz z latami i nabywanymi doswiadczeniami. To jest
bardzo szczytne i szlachetne, co pisza Lipiec i Triss - mozna pogratulowac Ich
rodzicom, ze tak fajnie i rozsadnie wychowali corki Problem chyba jednak
lezy w tym, ze to wlasnie owi rodzice tych wielu niedojrzalych lub
nierozsadnych mlodych ludzi "zawalili" gdzies, kiedys robote wychowawcza i
skutki takiego stanu rzeczy ponosza teraz 2 a wlasciwie (wliczajac wnuki) 3
pokolenia.
Inna sprawa, ze gdy dzieci dorastaja i odchodza na swoje, czlowiek zaczyna miec
poczucie bycia coraz mniej potrzebnym i u niektorych moze sie to przeradzac w
niespecjalnie zdrowa potrzebe trzymania doroslych dzieci blisko siebie i
uszczesliwiania ich czesto lekko na sile.
Moja corka wyjechala na studia, gdy je skonczy zapewne juz nie wroci do domu,
bo tak Ja wychowalismy - taki byl plan. A mnie teraz zaczyna byc zal
Oczywiscie, ja sobie z tym zalem poradze i nie sciagne Jej na sile do domu ale
dopiero teraz, gdy moje wlasne dziecko jest dorosle zaczynam rozumiec rodzicow,
ktorzy godza sie lub wrecz chetnie przyjmuja w dom swoje dorosle dzieci, Ich
partnerow i wnuki. Ale to sa doswiadczenia i przemyslenia, ktore naprawde
trudno przekazac komus, kto nie ma dzieci lub ma niemowleta w domu
Skir Dhu
PS. Dolacze ten post do watku Lipca, bo to odpowiedz pasujaca i tu, i tam. SD

hipotetycznie wszystko można

[babka71]

ale jaki w tym problem???
poszukajmy rozwiazania triss???
masz jakies propozycje??? co w takiej sytuacji ma zrobić opisana przez Ciebie
rodzina??

[semijo]

Eh a dla mnie to jakieś niesmaczne i trochę żenująca, że osoba, która sama nie
zdobyła mieszkania wymądrza się i poucza. To tak jakby osoba która ma pracę po
znajomości zakładała wątek o tym jak to łatwo zdobyć pracę jak się tylko chce.

[semijo]

kliknęło się cd..

[semijo]

znowu...ale wracająć do tematu. Triss za łatwo klasyfikujesz ludzi, oceniasz
sytuacje...pomimo twojego wykształcenia masz jednak trochę wąskie horyzonty.
Ale nie od dziś wiadomo że wszystko zależy od punktu siedzenia.

[g0sik]

y....redudek napisała:
>G0sik -smutna prawda ,o ograniczonym poziomie intelektualnym.Sama wielka
>dziadówka ,napewno też na łasce rodziny jak się okaże.Zakompleksiona wiochmenka
>jesteś czy co ?Bo takie sprawiasz na mnie wrażenie

Również pozdrawiam. Zapewniam Cię, że nie mieszkam ze s..cą do wiadra matką za
ścianą. I nie machnęłam sobie trójki dzieci mieszkając w nieswojej klicie.
Jestem ograniczona, bo nie rozumiem, że można tak żyć przez 14 lat? Niech
będzie. Cieszę się, że to ograniczenie nie przeszkadza mi w codziennym życiu.
Cenię sobie niezaleznośc i ciężko pracowałam na to żeby świetnie płacili mi za
"pierdzenie" w stołek. Moje ambicje i duma nigdy by mi nie pozwoliły żyć tak jak
Ty...

[aluc]

na szczęście nie mam córki

[nangaparbat3]

smutne, kiedy kobieta tak mowi

[kaja5]

triss_merigold6 napisała:
Zachwyca?
_
A pewnie ze tak...Fajnie jest mieszkać z gromadką maluszków. Chociaz nie bedzie
starosć smutna i samotna.

Triss i g0sik

[redudek]

Triss wymądrzasz się na wszystkich wątkach a jednak znalazłaś jelenia w swojej
rodzinie co mieszkanko dał,nie zapracowałaś na nie tylko wychodzi na to że też
pasożytujesz razem z bratem(bo rodzice mu kupili)czyli na łasce rodziny.
G0sik -smutna prawda ,o ograniczonym poziomie intelektualnym.Sama wielka
dziadówka ,napewno też na łasce rodziny jak się okaże.Zakompleksiona wiochmenka
jesteś czy co ?Bo takie sprawiasz na mnie wrażenie

[triss_merigold6]

Jakiego jelenia? Kobieto...
Dziadek zmarł kiedy miałam 12 lat zapisawszy mi mieszkanie albowiem byłam
ukochaną wnuczką. Mojej siostrze kupili mieszkanie rodzice - a co, stać ich
było. To normalny układ w kochającej się rodzinie jakbyś nie znała takich
klimatów. Swojemu synowi też mieszkanie zapewnię, bo chcę aby dziecko miało jak
najlepiej w życiu.
Współczuję Ci tak parszywych i toksycznych kontaktów z matką. Rzuciło Ci się
dzieciństwo na głowę.

redudek...

[rita75]

Wiesz, anonimowosc w sieci jest pozorna, a ty nie dosc, ze podajesz fakty ze
swojego zycia, to jeszcze umiescilas swoje zdjecie...

[vipera_berus]

Wiesz co,wszystko fajnie.Ale nie mieści mi się w pale jak można mówić o zmarłym człowieku "jeleń".Może napisałabyś coś bardziej konstruktywnego niż wyzywanie kogoś od pasożytów,dziadówek i wiochmenek,co?.Tyle to każdy potrafi.

[rita75]

Może napisałabyś coś bardziej konstruktywnego niż wyzywanie
> kogoś od pasożytów,dziadówek i wiochmenek,co?.

Z Warsiawy jest, to wolno...

[vipera_berus]

To zmienia postać rzeczyP

[elza78]

Widzisz Triss, a my mieszkamy w piatke... na 113m^2 z moimi rodzicami, po
naszym mieszkaniu mozna by sie gonic, gdybysmy sie wyprowadzili to wiatr by po
pokojach hulal... sa plusy i minusy jak w kazdej sytuacji ale na takiej
powierzchni jest mozliwe zachowanie intymnosci, prywatnosci i tak dalej, a ja
powiem ci ze bez pomocy mojej mamy bylo by mi o wiele ciezej z dzieckiem praca,
a tak, mam pomoc...
z drugiej strony moi rodzice maja pomoc w utrzymaniu domu...
a czemu zostalam... bo nie chcialam aby sprzedawali rodzinna "posiadlosc"...
wiesz wyprowadzanie sie za wszelka cene jest dla mnie takie "japiszonskie"
takie zeby udowodnic ze moge ze jestem dorosly i tak dalej, ja rozumiem
przyklad rodziny z twojej historyjki ale to skrajnosc, uwazam jednak ze jesli
ludzie maja do tego warunki to pozostanie po slubie z rodzicami nie jest
przykladem niedojrzalosci...
w moim przypadku niedojrzale byloby pozostawienie mojej mamy z tata samym sobie
w 113 metrowej chacie wysokiej na 3,5 metra, ciekawe z czego zaplaciliby
rachunki...
widzisz kazdy kij ma dwa konce
a w polsce kiedys dosc popularny byl model rodziny wielopokoleniowej teraz to
niby wstyd dla mnie wstyd jest wpychac tynk ze sciany w pieknym mieszkaniu
bo kredyt pochlania 3/4 zarobkow

[rita75]

dla mnie wstyd jest wpychac tynk ze sciany w pieknym mieszkaniu
> bo kredyt pochlania 3/4 zarobkow

To chyba niewlasciwe slowo- "wstyd"...czy samozaparcia ku temu, by samodzielnie
sie czegos dorobic, nalezy sie wstydzic?

[elza78]

nie chodzilo mi o samozaparcie i dazenie do tego aby osiagnac cel, tylko o to
jakimi srodkami sie go osiaga nie zrozumialas mnie
u mnei sytuacja wyglada tak:
moge mieszkac na swoim spoko kredyt bym dostala z mezem luzik, takie mieszkanie
z 40 metrow dalo by rade
ale wtedy:
starsi musieliby sprzedac moj "dom rodzinny" do ktorego (moze to debilne)
jestem bardzo przywiazana
musialabym sie wyprowadzic z kochanego mojego Sopotu do innego miasta
gniezdzilabym sie na 40metrach w jakims blokowisku i umarlabym bo bym sie tam
udusila...
to byloby dopiero glupie nie uwazasz??
no plus jeszcze splata kredytu ale to to tam pikus
ale wtedy wedlug niektorych zachowalabym sie "dojrzale i odpowiedzialnie"

[rita75]

Rozumiem
A czujesz sie swobodnie, mieszkajac z rodzicami? Chodzi mi o Twoja i meza
intymnosc...no wiesz o co mi chodzi oraz o wasze z mezem niesnaski (zdarzaja
sie nawet najlepszym). Jak sie czujesz, gdy przysluchuja sie im oosby trzecie?

[elza78]

rita75 tak czujemy sie swobodnie, podziel sobie 113 na piec, to wychodzi ponad
22m na glowe malo ktora rodzina dysponuje takim metrazem na lepek w bloku gdzie
mieszkanie 50m to juz jest mega wypas... (sciany sa tu grube, to stare
budownictwo nie slysze jak sasiad spuszcza wode w kiblu)
tak czuje sie swobodnie bo mam wlasny aneks kuchenny wlasny salon i sypialnie,
o co zadbal moj maz remontujac nasze mieszkanie (no do konca remontu troche
jeszcze zostalo ale sytuacja jest wyklarowana)
kiedy sie klocimy to naprawde z drugiego konca domu malo co slychac a moi
rodzice sa na tyle kulturalni i dyskretni ze nie wpieprzaja sie z kopytami w
nasze zycie melzenskie... pewnie spytasz czy mojemu mezowi to odpowiada... tak
decyzje o mieszkaniu razem podjelismy wspolnie, jakie sa z tego korzysci i czy
przewyzszaja wady dobrze wiedzielismy, zaleta tego ukladu jest to ze:
prowadzimy wspolne gospodarstwo i koszt utrzymania chalupy rozklada sie na 4
moge pracowac spokojnie kiedy moja mama zajmuje sie dzieckiem i nie musze
oddawac malego do zlobka (zaraz sypnie sie grad ze wyreczam sie moja mama alez
nie - ona sama chce zajac sie wnuczkiem kiedy przychodzi z pracy, to dla niej
odpoczynek kiedy dziecko jest przewiniete najedzone i trzeba sie z nim tylko
pobawic lub isc na spacer)
mieszkam w spokojnej dzielnicy w fajnym miescie i znam tu kazdy kat bo mieszkam
tu od urodzenia
mojemu synkowi nie grozi w przyszlosci "zdreszenie"
tak moge sobie wyjsc do ogrodu kiedy chce, nawet opalac sie nago bo jest tam
miejsce gdzie nikt nie widzi... mam wielki balkon, blisko do lasu, na plaze i
tak dalej... duzo by wymieniac
to jest tylko kilka rzeczy ktore moge robic bo zostalam ze starszymi...
chyba bylabym niespelna rozumu zeby sie wyprowadzac i jeszcze dawac bankowi
szanse na to aby do konca moich dni pasozytowal na mnie tylko z tego powodu ze
mialam sobie kaprys zamieszkac w swoim wlasnym 40 metrowym M z wielkiej plyty...
jesli chcesz mi udowodnic ze podjelam bledna decyzje to z gory mowie ze ci sie
nie uda bo jestem z tego ukladu zadowolona
pisze to w tym watku tylko z tego wzgledu ze jak zwykle lubicie generalizowac i
pelno jest wypowiedzi w stylu "nieodpowiedzialnosc" "bo tacy jak oni" i tak
dalej no to "taka jak oni" mowi ci ze mozna i ze wszyscy sa z tego zadowoleni,
trzeba tylko chciec i miec rece do roboty

i nie przyklejajcie od razu ludziom etykietek

[rita75]

Spytalam o to, bo mieszkamy z rodzicami w dwupoziomowym domu, w ktorym jest
metrow 200- wielki taras, wielki ogrod, osobna kuchnia, osobna lazienka itp. O
ile na poczatku sie cieszylam, teraz sie coraz bardziej duszę, a minelo 6 lat
od podjecia decyzji- zrezygnowalismy z 60 metrowego mieszkania na poczet domu.
Byc moze u roznych ludzi jest rozna potrzeba intymnosci, swobody itp, zeby nie
bylo- nikt sie nie wtraca w sprzeczki itp, ale mi przeszkadza swiadkowanie mimo
woli, chociaz kazdy ma swoje pietro. I teraz uwazam, ze mlode malzenstwo
powinno mieszkac samo, docierac sie w swoich wlasnych czterech scianach, zyc
tak jak chce...wedlug wlasnego rytmu, wychowywac samodzielnie dzieci. Mysle,
ze lepszy bylby domek ciasny ale wlasny, w moim przypadku, dojscie do takiego
przekonania wymagalo 6 lat- niestety.

[elza78]

widzisz wszystko to kwestia osobniczego podejscia do sprawy
mi pasuje taki uklad i nie zamienilabym sie na male M w bloku bo na dom tu
gdzie chce mieszkac samodzielnie mnie nie stac niestety i chyba niewiele osob
stac na wydatek rzedu kilkiu milionow PLN...
docieranie sie we wlasnych czterech scianach gdzie sasiad slyszy wszystko co
sie dzieje u ciebie to tez malo dyskretne jest z dwojga zlego to wole aby
podsluchiwali mnie rodzice chociaz tego nie robia...
wiesz wydaje mi sie ze chodzi w tym wszystkim o to ze czlowiek to takie glupie
zwierze co sobie zawsze znajdzie cos co mu nie pasuje zeby sobie moc na cos
gderac...
ja jestem zadowolona chociaz tak jak pisalam sa plusy i minusy (u ciebie tez
zapewne nie ma tylko minusow, chociaz pewnie dostrzeglabys te plusy gdybys
wlasnie zmienila lokum na wlasne) jak w kazdej sytuacji, jednak to co z tego
mojego wywodu mialo wyniknac to to ze ludzie ktorzy pozostaja z tych czy innych
przyczyn przy rodzicach niezawsze sa niedojrzali i nieodpowiedzialni

pozdrowka
elka

ps: rita75 jak cie najdzie kupno mieszkania w jakiejs "szuflandii" to pomysl o
kwiatach w ogrodzie w maju to ci przejdzie

nie elza, nie

[wieczna-gosia]

Jesli obu stronom taki uklad PASUJE to niech w domu mieszkaja i trzy pokolenia i
cztery
posty moniki byly o tym ze ani jej ani jej mamie uklad nie lezy. Reludkowi tez
nie. I naprawde gotowa bylam im szczerze powspolczuc, bo ja akurat nie mam
takich zapedow ze absolutnie dziecka nie mozna sobie strzelic przed mieszkaniem.
Ale im wiecej dziewczyny pisaly tym mniej mialam ochoty im powspolczuc ten
styl- zwlaszcza reludka, te inwektywy o wiochmankach, swoja droga co za
slownictwo, jak z kolonii jakis kompleks czy jak ))

Ja po prostu mysle ze post byl obliczony na wspolczucie i wylewanie pomyj na
wredna matke. A tu surprise surprise niczego w nacie nie mozna byc pewnym

[kawka74]

> Zachwyca?
Nie. Marzę o spokojnej emeryturce Nie mam ani grama skłonności do życia w
rodzinie wielopokoleniowej, w której dzieci w różnym wieku plączą się
permanentnie pod nogami, córka wisi na mnie, bo żadna inna wersja wydarzeń się
nie opłaca, i mają pretensje, że śmiem od nich żądać partycypowania w kosztach
utrzymania.