Dziadkowie. Jak z nimi dobrze żyć?

[mruczesobie]

hm...mam problem z teściową,moim zdaniem spory.Po ślubie jesteśmy 6,5
roku,mieszkamy na piętrze domu teściów(mąż dostał to mieszkamie),mamy 5
letniego synka,jesteśmy niezależni finansowo,ale nie okropnie bogaci
(tzn,kupujemy sobie sami wszystko i dziecku,ale nie mamy
np,samochodu,zmywarki).Mąż,ukochany syn teściowej(ma siostrę kilka lat
młodszą, w moim wieku),nie podziela entuzjazmu miłosnego matki,wcześnie
wyszedł z domu, był w szkole z internatem(zakonnej),wyjeżdżał często,kocha
rodziców,ale z przymrużeniem oka bo jest od nich młodszy,studia, inna
perspektywa, inne zapatrywania,no,słowem super facet dla
mnie,sprzata,pierze,gotuje(szkoła zakonna go wyuczyła i ojciec, który tez sie
tym zajmował, teściowa pracuje do późna),mieszkamy niby osobno,ale ja, po
urodzeniu dziecka stwierdziłamże powinien sie często z dziadkami widywac i
wytworzył sie taki mnie teraz denerwujący zwyczaj oddawania go do
dziadków,żebyśmy pobyli razem,2 godzinki,czasem 3...kiedys było miło, były
spacery głaskanie po bródce,ale dziecko urosło,a oni sie zatrzymali na etapie
jego 3 lat i nie robia z nim nic, juz nie chce tam sam chodzic, i nie zawsze
chodzi, oni nalegają,przekarmiaja go, konflikt o jedzenie, że nie może jeść
klusek,czekolady,żeby wuyłączyli wreszcie pudłotv,żeby poczytali,nie oni nie
m,ogą, no i pytanie czemu chodzi;bo ich kocha onoi go kochają ale nic mu nie
daja intelektualnie,nic,kupują mu mase rzeczy ubrań,zabawek,jedzenie,owoce,bo
chcą,a my Musimy być potem wdźięczni za to ja sie kłócę o słodycze, a ta
jędza mi że mu bedzie dawała...mąż tam czasm z nim zagląda, żeby nadzorować
synek nie zawsze ma ochote odwiedzać dziadków, nudzi sie pudło gra, mnie to
denerwuje bo nie mogę pojąć miłości \i jednoczesnej niemożniści i niechęci
przekazywania wiedzy i świata wnukowi...pomóżce nam

[juri666]

dziadkowie kochaja wnuki? wolne zarty. wnuk dla nich oznacza koniec kontroli
nad ich dziecmi...

[tetlian]

Całe szczęście pradziodkowie mają już o wiele łatwiej z prawnukami i relacjami z
rodzicami prawnuków, czyli wnukami.

[mazia]

A mnie jest przykro, jak czytam takie rzeczy. Powaznie.
Moje dziecko dziadkow ma daleko, jednych nawet bardzo daleko. Kochaja go
wariacko i nieba by mu przychylili. IMO dziadkowie nie musza dostarczac
rozrywki intelektualnej dziecku, powinni tylko tak po prostu byc. Lepsi lub
gorsi, fajnie jest miec babcie czy dziadka, chocby jedna / jednego.
Inna sprawa, ze dziecko nie chce tam chodzic, moze sa jakies konkretne powody?
Rozmawialiscie z synem, pytaliscie dlaczego? Moze po porostu ma na chwile
przesyt dziadkow? A moze nie chce, bo czuje, ze to mame denerwuje?
Twoi tesciowie nawet sie nie umywaja w postepowaniu do niektorych gadow,
opisywanych na tym forum, a Ty na swoja tesciowa mowisz jedza? Szkoda...

[lanka3]

a może teściowie są zmęczeni wnukiem zajmując się nim 2 - 3 godz.dziennie?Będą
chcieli nim sie zająć to sami przyjdą a teraz wolę pooglądać TV, swoje dzieci
wychowali a teraz podrzuca się im wnuka i wmawia że to dla ich dobra.

[mruczesobie]

no tak czytam wasze pisaniny...może i faktycznie zbytnio sie przejmuje,może nie
powinnam mówić jędza,ale gdy widze jej wzrok i opinie głoszone do mnie o mnie i
pod moim adresem to mam ochote jej przylac ,powaznie...jestesmy obecnie na
etapie dzwonienia lub stukania po wnusia gdy oni chcą by ich odwiedził i on
albo idzie albo nie,ale zawsze ma problemy z powrotem do domu(kolejne powody do
swarów,że zbyt późno wraca...przedszkolaki moim zdaniem maja być w łożu o
21...no dobra, jest tak zazwyczaj,ale...czasem nie...),no i
kolacyjki...jajeczka, chlebek,serek,szyneczka,a on ma jeść mało na kolacje bo
jest zbyt okrągły i basta!!!tego nie potrafi babulka pojkąć,niestety!!!no
jasne,że moga być zmęczeni,jasne,ale ta miłość ich zaślepia, a babcia w dodatku
pracuje!!!pytaliśmy tak,czemu nie chce iść czasem,bo sie dobrzew domu bawi i
gdy rewelacyjnie spędzamy czas i budujemy czytamy,śpiewamy,malujemy myjemy
naczynia lubpiszemy sobie lub cos fajnego innego to nie idzie,ale ja tam nie
mam dokładnie owejz niechęci,tylko niech słuchają mnie!!!

[ewis]

Niektórym się nie dogodzi - to do autorki watku...

Ciesz się, że dziadki dbają o wnuczka. Nie podrzucaj go tak czesto dla własnej
wygody (codziennie 2-3h!) tylko zajmij się sama - skoro piszesz, że i on tak
czesto nie chce do nich chodzic...

[wesolek11]

W tym wszystkim szkoda dziecka... Mam wrażenie, że chodzi jak robot od rodziców
do dziadków i na odwrót. A może niech i on ma własne zdanie i powie co chce.
Nie jest już taki mały, by o pewnych rzeczach decydować. Choćby czy chce do
dziadków dzisiaj iść czy nie i dlaczego.

[monia72]

Chyba nie rozumiem, przeciez mozesz powiedziec, ze nie przyjdzie, bo sie bawi
czy nie ma ochoty czy cos razem robicie ? Chyba jestescie doroslymi ludzmi.
Przyzwyczailiscie dziadkow do tego a starszych ludzi trudniej zmienic niz
dziecko i tyle. I moze u dziadkow nie jesc kolacji, o to chyba nie jest trudno.

===+++=najlepiej zabalsamować wtedy jest spokój :D

[hans_2000]

[tyssia]

haha

[skrzydlate]

no własnie ja nie rozumiem dlaczego tego dzieciaka tak ubezwłasnowolniliście, w
końcu niech zdecyduje sam, co chce robic, ma chyba prawo, dla babci i dziadka
bedzie to fajny bodziec do przemyslenia swojej strategii i zastanowienia sie
czemu wnusio woli w swoim domu

[tamara30]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=33091759&a=33114275
to z innego wątku, ale jakże podobny problem...

jesli nie sluchaja Radia Maryja, to chyba tak.

[princealbert]

[mruczesobie]

no i tu jest jedna rzecz,októrej zapomniałam wam napisać,mamy wspólną
łazienkę...i musimy sie tam chodzic myć...a jak juz przyjdzie,to zagadują i
kochajką mocno i...koło sie zamyka szczelnie a mnie trafia szl....

[zofia111]

Moze zrobcie sobie swoja?

[pisareczka1]

Wątpię, że z dziadkami można dojść do jakiegokolwiek porozumienia mieszkając z nimi. Niezgodność pokoleń to przede wszystkim. A i te ich ciągłe choroby. Gdbym ja była babcią nie chciałabym obraczać swoją obecnością innych. Odwiedzać wnuków- owszem. Gotować im obiadki-nie bardzo. Leczyć gdy będą chore-czemu nie. Ale na pewno nie wcielać się w rolę rodzica jak to często ma miejsce w rodzinach. Babcie zastępują matki, a dziadkowie ojców. To spacza psychę.

[astra161]

Hallo!To WY jesteście od przekazywania dziecku wiedzy o tym świecie,a
dziadkowie są od kochania i rozpieszczania,idż z pielgrzymką do Częstochowy że
mały ma takich dziadków,i nie narzekaj.To tyle ...Pozdrawiam.

[mruczesobie]

hm...teściowa przyszła dziś do nas rozmawiac z nami( w sensie pogodzic się ze
mną...)akurat uczyliśmy sie(studia obydwoje konczymy)i wcinaliśmy
kolacyjke...ach,że ona nie miała niczergo złego na myśli...i takie inne,ze nas
kocha i dfziecko kocha,ze chce dobrze,ze miała zły dzień...no nie wiem jak z ta
pielgrzymką,ale może prawda w tym jest,ale porozumienia nie ma w 100% bo ludzi
po 50 sie zmienic nie da a ja nie mam ochoty ewoluowac tylko z powodu swego
poglądu,z dzieckiem pogadalismy i wciąż rozmawiamy,wiele nam to nie dało,bo
skonstatował,że czasem woli byc w domu a czasem na dole,a akurat dzisiaj był na
dole 2 h.z czego 2 h.bawił się ze szwagierka(ukochana ciocia...-muzyki słuchali)
ale my nie wymagamy od nikogo(zaznaczam)żeby z nim siedzieli,nie obarczamy ich
obowiązkiem,...no jakos jest,zobaczymy daqlej pozdrawiam was wszystkie miło i
serdecznie...

[iduna]

a ja mam kochanych dziadków!
daleko mieszkają i są adoptowani
znaczy ja ich adoptowałam na dziadków, bo są cudownymi ludźmi

[ice_ice]

Chciałabym mieć taki problem... A tymczasem mam całkiem inny. Chociaż to nawet
nie problem, ale wyżalić się chciałam.

Moja mama uważa, że wychowując mnie, wypełniła swoje obowiązki jak należy, teraz
kolej na mnie i na to, abym ja się POŚWIĘCAŁA [ohydne słowo, znienawidziłam je]
mojej córce w równym stopniu, w jakim robiła to ona. To jej poświęcenie i
wyrzeczenia to coś, o czym słyszę od dzieciństwa i dlatego postanowiłam, że moja
córka o poświęceniu nie usłyszy ode mnie ani słowa. Babcia nie chce spędzać z
małą więcej czasu, niż to absolutnie konieczne, mimo, że jest na emeryturze i ma
całe dni wolne. Uważa, że po to dziecko ma matkę, aby się nią zajmowała.

Akurat mam taką sytuację i może piszę w rozgoryczeniu... Mała jest chora, więc
mama powiedziała, że zamiast niani ona może się POŚWIĘCIĆ i zaopiekować
dzieckiem, a żeby nie wozić dziecka z rana i wieczorami z domu do domu, to
dziecko 3 dni będzie spało u niej. Ok. Ale...! Ale ja po pracy mam jeździć do
mamy i zajmować się po południu swoim dzieckiem sama. U niej. Ja w ogóle nie
znoszę tam bywać, źle się czuję u mamy w domu, we trzy stanowimy mieszankę
toksyczną i wybuchową, chociaż mama, to muszę jej przyznać, nigdy nie podważa
mojego autorytetu w oczach córki i co powie mama to zawsze jest najważniejsze. W
każdym razie mam swoje plany dnia, jakoś tam ten dzień ułożony i zorganizowany i
chciałabym się tego trzymać, jazdę do mamy na drugi koniec miasta po to, aby
zajmować się córką w czasie LEKKIEJ, 3 dniowej choroby uważam za bezsensowną,
tym bardziej, ze naprawdę uważam, że mama się nią świetnie zajmuje, o ile już to
robi.

Mama uważa, że wykorzystuję ją, podczas gdy ona chce mieć czas na papierosy i
książkę. Ja uważam, że to, że nie ma czasu na papierosa i ksiązkę to jest wina
jej złej organizacji czasu,, bo kiedy ja jestem z córką, a tak jest niemal
zawsze, znajduję czas i na książkę, i na spacery, i na tańce, i na bibliotekę, i
kino czasami, i na pieczenie ciasteczek świątecznych, to wszystko PO PRACY i z
dzieckiem, a ona jest przecież na emeryturze... z racji mniej sprawnej dłoni
większość prac domowych wykonuje za nią pomoc domowa.

Moze to wszystko świadczy wyłącznie o mojej postawie roszczeniowej, ale czuję w
sobie jakiś żal, że sama z siebie nie chce traktować czasu spędzonego z moją
córką jako przyjemności, tak, jak robię to ja, ale jako POŚWIĘCENIE [tfuuu!].
Jestem od dawna po rozwodzie, córka ma 7 lat i te 7 lat wychowywałam ją
praktycznie sama, z mamy pomocy korzystałam wyłącznie w czasie, kiedy jeździłam
na studia zaoczne i w czasie rzadkich chorób mojej córki.

Mała dopiero teraz jest na tyle duża, że mogę poświęcić trochę czasu sobie, mam
33 lata i tak strasznie chciałabym jeszcze sobie "pożyć"... wyjść nareszcie do
ludzi, mieć znajomych, jakieś rozrywki... postawa roszczeniowa, wiem.

Chciałabym mieć taki problem, że babcia za bardzo chce być z dzieckiem, doprawdy

[wizytka1]

A może my po prostu powiniśmy przestać oglądać kino familijne i reklamy z
uśmiechniętym, brodatym dziadkiem naprawiającym wnuczce rowerek ?
Wiecie, że jak jest się już starszym to czas bardzo się kurczy ? Coś co
robiłaś 1/2 godziny teraz robisz 2 godziny, oczy ci się coraz częściej w ciągu
dnia zamykają,sily brakuje, nogi puchną, sikasz często, czasami nawet
niekontrolowanie , nie pamiętasz co wczoraj robiłaś, zimno ci w nogi,
kręgosłup łupie, jakbyś łopatą dostała ...
Nie oczekujmy miłości bezwarunkowej do naszych dzieci, szanujmy drugiego
człowieka, którym okazują się także być nasi rodzice i teściowie, przyjmijmy
ich wady, jako i oni przyjęli nasze, nie przyjmujmy, jeżeli naszych także nie
akceptują. Jeżeli oczekujemy pomocy i wsparcia to mówmy o tym otwarcie i
prośmy. Nie zawsze ktoś bedzie umiał się domyślać. jeżeli oczekujemy, aby ktoś
pokochał nasze dzieci, to na początku nauczmy je same miłości i szacunku do
dziadka, któremu śmierdzi być może z buzi, do babci, która "ględzi" strasznie.
Wydaje mi się, że tak naprawdę nie chodzi w tym o nic innego jak o tolerancję.

[grali1]

Jestem dziadkiem 3 wnucząt synowej i syna. Najpierw długo nic, potem wnuczka
(teraz 6-latka)i po 3 latach chłopiec i dziewczynka. Cudowna rzecz być
dziadkiem. A oto zasady,że szalejemy za sobą:
1) mieszkać osobno, w odległości (ale w tym samym mieście)
2) widywać się regularnie 1x/tydzień
3) gdy zachodzi potrzeba (choroba dziecka, jakiś kulturalny koncert lub kino
dla rodziców itp) pomagamy z żoną obecnością - ale nikt nie myśli o nadużywaniu
tego
4) rodzice wychowują, dziadkowie z wnukami się wzajemnie sobą cieszą
5) czas z wnukami to pasmo zabawy, zdziwień ich bogatym i dobrze stosowanym
słownictwem ale nie przemądrzałoscią
6) gdy kobiety (żona,synowa) są rozbieżnej opinii to bez szyderstwa
bagatelizuję ich "problemy" bo tak naprawdę to nie są żadne problemy
7) nigdy, przenigdy naszej, rodziców pomocy nie nazywać poświęceniem
8) nawet jak dzieci czasem mają zły dzień i nie podziękują za coś, to nie
uważać i nie nazywać tego za czrną niewdzięczność
9) przy tym wszystkim być wymagającym i dotrzymującym swego słowa - to buduje
autorytet. Nawet jeśli ostro słownie zareaguję na próby niesubordynacji lub
niegrzeczności, czy fochy wnuków, to oni i tak mnie kochają i chcą z nami , z
dziadkiem i babcią lub z jednym z nas być

[mruczesobie]

racja racja i ja mam właśnie takiego teścia!!!

[anula9910]

Oby było więcej tak mądrych dziadków!!!!!!

[bertoldzik]

Marze o takich dziadkach!Moze jestem zaborczą matką ale kocham syna nad życie i
szlag mnie trafia gdy przychodzą teście.Gdy mały zaczyna płakać to nie chcą mi
go oddać tylko pokazują,mówiąc spójrz na mamę,nie płacz!A ja chcę go
przytulić,uspokoić bo wiem że to pomoże.Zresztą oni są codziennie,od samego
rana,po kilka godzin.Ja też chcę trochę pobyć z dzieckiem a nie słuzyc do
przewijania i karmienia.Teściowa często "sugeruje" co powinnam! zrobic,ten
kwiat mógłbybyć juz podlany,dlaczego tak wieszasz pranie ja robię to tak,wiesz
kiedyś było cieżko nie było pampersów,nie każdy może kupić deserek,matki
ucierają jabłka...Czy ja przesadzam mówiąc ze ona mnie bardzo denerwuje?

[sanna.i]

Baertoldzik, a dlaczego nie powiesz teściowej tego,co napisałaś na forum? Jesteś
dorosła,masz buzię,mówić chyba potrafisz?...

[ania.freszel]

Mysle ze przesadzasz. Czytasz czasem to forum? Poczytaj a dowiesz sie co to
znaczy miec tesciowa jedze. Czasem wlos sie na glowie jezy jak sie czyta
historie innych dziewczyn. Twoi Tesciowie po prostu nie zaspokajają potrzeb
intelektualnych dziecka. Wiec Ty je zaspokajaj. Bo to glownie obowiażek
rodziców. Najpierw nalezy wymagać od siebie a nastepnie od innych. Taka
kolejność IMHO

[bertoldzik]

Będąc jeszcze w ciąży teściowa za każdym razem gdy mnie widziała mówiła oby to
była dziewczynka,ja pragnęłam chłopca.Gdy urodził się leżałam w szpitalu
jeszcze tydzień,bakterie,żółtaczka itd,teściowa przychodziła do mnie nawet o 24
bo chciała sobie popatrzeć.Ja byłam wycieńczona juz nie tyle porodem
{naturalny,anemia}co nią.Gdy wróciłam do domu dzwoniła domofonem o 1 w nocy bo
go dawno nie widziała,od wczoraj.poprostu mnie męczy to jej
przychodzenie.Synkowi mówiła co ci tu wyrosło?Utnę ci ptaszka.masz być
dziewczynką!Po którymś razie nie wytrzymałam i powiedziałam że jeśli tak dalej
będzie mówić to mały zostanie gejem i może wtedy bedzie zadowolona.Zabiła mnie
wzrokiem ale odczepiła się.

[wj_2000]

bertoldzik napisała:

> Będąc jeszcze w ciąży teściowa za każdym razem gdy mnie widziała

Moja teściowa, "będąc w ciąży" z moją obecną żoną mieszkała 500km
ode mnie. A ja miałem 2 lata.
Więc mnie ona nie widywała.
MIAŁEM SZCZĘŚCIE. Bo mogła urok jaki rzucić, co sie stało Twoim
udziałem, chyba.

[anula9910]

Oj, mruczesobie nawet nie wiesz jak dobrze Cię rozumiem. My mieszkamy z moimi
rodzicami, też mamy piętro i wspólną łazienkę, mieszkamy u nich od urodzenia się
moich bliźniąt czyli od 8 miesięcy. Wcześniej byliśmy z mężem niezależni,
mieliśmy własne malutkie mieszkanie i własne życie, teraz nic nie jest nasze. Ja
chcę wychowywać dzieci tak, a moja mama inaczej i jak jej nie posłucham to
twierdzi ze jestem złą matką i nie dbam o dzieci. Dwoję się i troję zeby podołać
wychowaniu bliźniaków, a ona mi je totalnie rozpieszcza jak jest w domu, potem
wychodzi do pracy i wraca w nocy jak oni już śpią a ja się z nimi użeram cały
dzień - sama. Nie potrafi zrozumieć ze ja chcę po swojemu wychować własne
dzieci. Z tym kupowaniem to idantycznie jak u Ciebie, a potem się ciesz i bądz
wdzięczna że na siłę cię uszczęśliwia, ale "wcale Ci tego nie wypomina".Pomału
wymiękam, psychika mi siada, pierwszy raz w życiu czujęsię jak w klatce. Problem
jest bardziej złożony niż by się komuś mogło wydawać. Dziadki są w pożądku ale
NIE W JEDNYM DOMU Z "MŁODYMI".

[haganna]

Mogą sobie dziecko rozpieszczać ile wlezie, ale niech do jasnej cholery
pamiętają o tym, że pieluchę trzeba ZMIENIAĆ, i że dziecko w ciągu dnia POWINNO
COŚ ZJEŚĆ. Potem męczę się z odparzoną pupą (plus grzybkiem na pośladkach). No
i nie jest fajnie, jak po przyjściu do domu dziecko rzuca się na jedzenie, bo
od rana nic nie jadło.
Babcia potrafiła przez np. 7 godzin nie dać dziecku NIC do picia!!!
Albo zaczyna "pokaz" dla swoich przyjaciółeczek, po którym dziecko jest tak
roztrzęsione, że nie może spać w nocy.
Fajnie mieć takich dziadków, prawda? Traktują małą jak pieska, albo maskotkę.
Nie liczą się za grosz z jej potrzebami.
A potem płaczą, że oni przecież nas wszystkich bardzo kochają. Wrrrrrrr!

[ddaga1]

Na wstępie chciałabym wszystkich serdecznie powitać ponieważ jest to mój debiut
na jakimkolwiek forum Jestem w siódmym miesiącu ciąży i pewnie mam mniej
doświadczenia życiowego niż wielu z Was, jednak problem toksycznych dziadków
jest mi dobrze znany. Nie odczuwam go JESZCZE bezpośrednio ale wiem doskonale co
to znaczy ponieważ ma go moja rodzona siostra, która od poniedziałku do piątku
dzielnie znosi krytykę i wtrącanie się w jej życie osobiste przez mamę, która to
od 2 lat spełnia się w roli babci-niani. Tak na prawdę to nie ma dobrego
rozwiązania na tego typu konflikty. Problemy z dziadkami same się rozwiązują
kiedy mieszka się od nich daleko, albo przynajmniej po przeciwnej stronie ulicy.
Wiele też zależy od charakterów i stosunków na lini córka/synowa-mama/teściowa
ale jak już nie można wytrzymać to trzeba pomyślec o wyprowdzce. Ja wiem, że
jak moje dziecko przyjdzie na świat to mama wróci od siostry i ja będę przeżywać
podobną gehennę i sama z chęcią bym się wyprowadziła tylko problem w tym gdzie i
za co? Bo pomoc dziadków jest niezastąpiona ale do momentu kiedy nie trafia ona
w nas i nasze życie osobiste. Życzę więc powodzenia i namawiam do szczerej
rozmowy z dzieckiem, mężem i dziadkami.

[ledzeppelin3]

Nie kapuję, z czym macie problem. W końcu to Wasze dzieci, Wy jesteście za nie
odpowiedzialni i to Wy ustalacie zasady, a nie dziadkowie. Jak dziadkowie nie
sznują Waszych ustaleń, to dzieci się z nimi nie zostawia. Problem mają chyba
głównie Ci, w których rodzinach dzieci nie wyrwały się z zależności
emocjonalnej bądź finansowej od rodziców. Czasem dochodzi nawet do tego, że to
dziadkowie przejmują funkcję rodzica dziecka, a właściwi rodzice tego dziecka-
role jego "rodzeństwa". To są sytuacje patologiczne, prowadzące do braku
normalnych kontaktów z własnymi dziećmi. Trzeba dążyć za wszelką cenę do
niezależności, dziadkowie mogą, ale nie muszą opiekować się wnukami, ale jeśli
już wezmą na siebie tą odpowiedzialność, powinni respektować zasady
wychowawcze, które Wy- rodzice dziecka- ustalacie.

[haganna]

U mnie problem polega na tym, że to mój mąż jest między "młotem a kowadłem".
Najchętniej w ogóle nie zostawiałabym małej u dziadków i ich na oczy nie
oglądała, bo ich po prostu nie znoszę (kiedyś tak nie było, ale sami sobie na
to zapracowali). Rzecz w tym, że oni nie mogą się odciąć od nas (od mojego męża
głównie). Teść mu wjeżdża na sumienie, jacy to oni nie są schorowani i że on to
jest niewdzięcznik, bo przecież matka (teściowa) cierpi i że nie możemy
izolować od nich ich jedynej wnuczki. Co z tego, że opieprzam teściową jak
tylko mogę, albo nasyłam na nią męża. Działa przez pięć minut.
Zostawiałam czasem małą z opiekunką i z babcią (to na życzenie mojego męża) i
co się działo podczas mojej nieobecności? Sądziłam, że opiekunka nie da sobie
babci wejść na głowę, ale to babcia zaczęła wydawać opiekunce polecenia i było
tak, jak babcia chciała. No i po opiekunce...
Jestem w drugiej ciąży i muszę czasem wyjść do lekarza na badania (a jest ich
trochę więcej niż w normalnej, zdrowej ciąży). Do końca roku jestem "skazana"
na babcię - stąd wyłażą takie "kwiatki".
Zazwyczaj wkurzam się i dziadkowie przez jakiś czas nie oglądają małej, a potem
niby jest oki, ale tak naprawdę "wszyscy zgadzają się ze sobą, a będzie dalej
tak jak jest".
Na szczęście mała potrafi już powiedzieć babci głośno i dobitnie "NIE". Czasem
to dociera...
Nie zostawiam Małej często, raczej okazjonalnie. Na szczęście.

[zofia111]

ha, ha! to piekne teorie. Problem w tym ze nie respektuja prawie nigdy,
szczegolnie jesli wiedza ze bez ich pomocy bedzie krucho.

[monia1973]

Świetnie to ujęłaś. Nic dodać nic ująć.
Pozdrawiam
Monia

[izzunia]

trzymac sie od dziadkow z daleka stare porzekadlo mowi, ze z rodzina wychodzi
sie dobrze tylko na zdjeciach.
wredne to. ale coz. prawdziwe.

[kssia]

Ja nie mam z dziadkami mojej córki problemów. Ja decyduję o ich kontatktach a
nie odwrotnie. Moje dziecko to nie zabawka po którą się dzwoni żeby sie z nia
pobawic. To oczywiście ma dwie strony, ja mam mniej czasu dla siebie
(praktycznie go nie mam ) bo nie wyreczam się dziadkami w opiece nad córką.
Jesli ktoś się decyduje wysyłać dziecko do dziadków to musi sie liczyc z tym że
dziadkowie będą robic co chcą.Coś za coś, jesli chce sie mieć pełna kontorlę
nad dzieckiem to sie go nie wysyła - proste. Ja nie chciałam np żeby moja
niepracująca (od dawna i w zwiazku z tym juz nieco zdziwaczała)tesciowa
zajmowała się mała więc poszłam na wychowawczy - odstawiając na bok zycie
zawodowe, którego mi nieco brakuje (cos za coś)
Dziadkowei mojej córki zawsze są u nas w domu mile widziani i zawsze moga
przyjechac sobie do wnuczki jesli sie stesknili i chca ja zobaczyć ale
zostawianie dziecka u nich - u mnie odpada. Taka była moja decyzja i sie jej
trzymam. To dotyczy zarówno teściów jak i moich rodziców.
pozdrawiam

[mruczesobie]

no właśnie no właśnie bardzo się staram tak to rozegrc obecnie...udaje mi sie o
tyle że dziecko jest akuratnie chore i nie może nigdzie wychodzić;[ ale jak
babcia go odwiedza to jest 30' pije kawke bawi sie rewelacyjnie i idzie...super

[haganna]

A ja "wplątałam się" w opiekę niani+babci i potem trudno było to odkręcić. Na
szczęście było to kilka wyjść. Później wszyscy starali się wyperswadować mi, że
mała jest już bardziej samodzielna (po ponad pół roku) i że babcia bardzo chce
się nią zająć od czasu do czasu, i że nie mogę małej ograniczac kontaktów z
dziadkami. No i oczywiście nic się nie zmieniło. Mam problemy z drugą ciążą i
musiałam kilka razy zostawić małą na dwie, do czterech godzin z babcią. To był
błąd - od nowego roku zatrudniam opiekunkę. Niemniej jednak niesmak pozostał.
Jak można tak traktować małe dziecko. I pieprzyć coś o tym, jaka to z niej
super babcia. Chciałaby taka być, tylko, że nie ma pojęcia o wychowywaniu
dzieci, a chce uchodzić za eksperta. Poza tym, jak już wspomniałam - nie liczy
się z małą, traktuje ją jak maskotkę.
Mój mąż (jedynak) nie był karmiony piersią ani jednego dnia. Teściowa leżała w
szpitalu ponad miesiąc po porodzie, a noworodka wypisano do domu. Jak mąż miał
2,5 miesiąca teściowa pojechała na dwa tygodnie na wczasy do Bułgarii
(oczywiście sama). To jest matka?! A teraz to oczywiście jest ekspertką od
wychowywania dzieci.

Pod jednym dachem.

[potforrrek]

My też mieszkamy razem z rodzicami (moimi), tyle że w mieszkaniu, w kamienicy.
Bardzo boję się, jak to będzie, kiedy będziemy mieli dziecko, ponieważ mamy
troszkę inne plany co do wychowania, niż moi rodzice. Na przykład jesteśmy
wegetarianami i nie chodzimy do kościoła. Kiedyś robiliśmy porządku i chciałam
wydać znajomej dziewczynce obrazkową biblię mówiąc głośno, że moje dzieci i tak
nie będą tego czytały, na to moja mama powiedziała: "Ja im będę czytała, jak
Cię nie będzie". Pojawiają się też wypowiedzi, że jak ja jestem głupia i nie
jem mięsa, to przy najmniej nie muszę "żałować" dziecku i że oni mu dadzą
spróbować, co traci. Boli mnie to trochę, gdyż nigdy bym nie chciała wpierać
dziecku czegoś, co mogłoby być dla niego złe. Będę go oczyć o Bogu, ale swoimi
słowami, będę mówiła o ideologii wegetarianizmu i wieżę że mają choćby kilka
lat samo zadecyduje, czy chce też go praktykować czy nie. Dlaczego moi rodzice
nie rozumieją, że oni już swoje dzieci wychowali i teraz pora dać nam szansę?

[zofia111]

Chyba do końca nie rozumiem na czym poelega twój problem. Dziecko nie chce, ty
nie chcesz. dziadkowie nalegaja zeby przychodzil? Wlasciwei dla kogo taki uklad
byl/jest wygodny? Sama piszesz, ze to ty go posylalas - zeby miec czas dla
meza? zeby dziecko i dziadkowi byli razem? codziennie przez 3, 4 godziny?
Wedlug mnie to absurd. A ile ty sama spedzasz czasu z dzieckiem, czy aby nie
mniej nize dziecko z dziadkami? Pozostawiajac przeszlosc za soba, uwazam ze
zwyczaje mozna zmieniac. po prostu go tam nie posylaj. Niech idzie kiedy sam
zechce. Nie wiem czy jest sens doszukiwac sie przyczyn takiej sytuacji.
Zwyczajnie jest tak, ze kiedy dzieci rosna dziadkowie przestaja byc tak
atrakcyjni. Swoja droga twoje oczekiwania, ze dziadkowie beda sie nim zajmowac
tak jak ty chcesz sa bezsensowne. Jesli chcesz by syn spedzal czas w okreslony
sposob sama sie tym zajmij.

[mruczesobie]

dzięki,po przeczytaniu twego postu prosto a dobitnie właśnie zdałam sobie
sprawe że istotnie jest tak jak piszeszi to uczynię dzięki bardzo pozdro.

[renebenay]

To wszystko jest za skomplikowane.Mielismy troje dzieci i wychowalismy je oboje
bez pomocy babci albo dziadka.To jest Twoj syn i Ty powinnas go wychowywac a
nie tesciowie a pozatym jest normalne ze,tesciowie ingeroja w Wasze zycie bo
praktycznie mieszkacie razem.W naszym przypadku mieszkamy 1300 km od Polski i
taki kordon sanitarny byl dobry bo nigdy nikt nie wtracal sie w nasze sprawy a
szczegolnie do wychowania dzieci.Dziadkow i babcie mielismy kazdego roku na
zmiane u nas i bylo bardzo dobrze bo kazdy wiedzial ze,nie jest na swoim
teryterium.Kiedys corka(19) powiedziala ze,jak bedzie miala swoje dzieci to
bedzie je u nas zostawiac a zona jej krotko odpowiedziala;napewno nie.Ja tez
powiedzialem ,jak nie chcesz sie dziecmi zajmowac to po co ci dzieci.Z wnukami
sie zobaczyc 1 raz albo 2 razy na miesiac to w porzadku ale na codzien to
dziekuje.W wypadku choroby jest normalne zajac sie wnukami ale pozatym niech
kazdy sie swoimi dziecmi zajmnie .

Bardzo słusznie

[triss_merigold6]

Bardzo zdrowe podejście. Dziadkowie olewający wnuki mogą być pewni, że w
przyszłości wnuki będę ich ignorować.
Mój teść widzi swojego wnuka mniej więcej raz na 4 miesiące i równie często
dzwoni zapytać co słychać. Nie mam cienia zamiaru w przyszłości kłamać dziecku,
że dziadek je kocha czy, że jest nim zainteresowany.

[tojaa33]

triss_merigold6 napisała:
dokładnie taką babcią jest moja teściowa,z tą różnicą ,że nawet rzadziej widuje
wnuka,jeśli my nie wyjdziemy z inicjatywą , ona nie interesuje się wcale,a z
drugiej strony opowiada wszystkim jak kocha wnuka i tęsni za nim...

[74l]

witajcie!jestem troszkę spanikowana,gdyż to mój debiut na forum.Bardzo poboba
mi się taka forma wymiany poglądów.Mam dwóch chłopców-6.5 oraz 3.5 lat.Od
siedmiu lat jestem z nimi w domu .Czasami mam dosyć. I wtedy marzę o pomocy ze
strony babci.Dorażna pomoc opiekunki odpada ze względu na przekonania(brak
zaufania,oddaję dzieci obcej osobie itp...)Babcia to ktoś kto kocha.Nawet jeśli
jest najgorszą teściową....A my poprostu nie mamy babci pod ręką.Jedna-chociaz
naprawdę udana tesciowa i mieszka na miejscu-sama potrzebuje pomocy,druga
oddalona o 250 km i pracująca.Dlateko droga Mruczesobie ciesz się,że teściowa
chociaż wścibska jest na miejscu.Co z tego,że "nie daje dziecku nic
intelektualnie"(od tego jestes Ty).Twój synek ma wielkie szczęście-ma Babcię
blisko.Jak ja chciałabym mieć takie problemy.... Bez urazy.Czy Ty wiesz ,że
ostatni raz sami z mężem wyskoczyliśmy na zakupy gwiazdkowe w zeszłym roku (na
4h)kiedy przyjechała babcia z daleka.Czasami jestem naprawdę rozgoryczona,tak
bardzo chciałabym wyjść z mężem bez ogonów i tylko męża trzymać za rękę...Ale
generalnie cieszę się,że jest tak jak jest.Jeśli popełnimy jakiś błąd w
wychowaniu dzieci to tylko do siebie będziemy mogli mieć pretensję.Między nami
i dziadkami prawie zawsze jest dobrze(z wyjątkiem sytuacji ,kiedy jestem u
swoich rodziców i tam ścinam się ze swoim tatą cholerykiem.Ale wiem,że on też
kocha wnuki tylko inaczej rozumie "mądre wychowywanie".Powtarzam,kilka razy
była nieprzyjemna sytuacja ,ja stanowczo powiedziałam,że są to moje dzieci i
podczas spotkań udaje nam się utrzymać miłą atmosferę)Także pomyśl sobie ciepło
o teściowej(to naprawdę pomaga) oraz o tych ,którzy mają gorzej i trzymaj
się.Powodzenia.

[marychna31]

Witaj 74I na forum Podpisuje siępod Twoim postem. Myslę, ze warto zawsze
wykorzystywać i cieszyć się z tego co jest nam dane Ja bardzo żałuję, ze mój
synek bedzie miał ograniczony kontakt z Dziadkami (teściowa nie żyje, moi
rodzice mieszkają daleko). Jaki ten kontakt by nie był (poza skrajnymi
przypadkami) jest lepszy niż żaden. A jesli Mruczesobie uważasz, ze w
kontaktach z dziadkami Twojemu dziecku czegoś brak (pierwistka intelektualnego,
jak to określiłaś) to zawsze możesz ta lukę zapełnić sama

Pzdr.

Dziadkowie. Jak z nimi dobrze żyć?

[wj_2000]

Jest takie powiedzenie : "iz żyra sbiesitsja".
Ludziom się za dobrze powodzi i kłócą się o duperele.

Poglądy na temat wychowania zmieniają się, i to diametralnie, mniej
więcej co pokolenie. Albo karmimy na życzenie, albo w regularnych
odstępach. Albo soczki dajemy wcześnie (witaminy), albo późno (bo
mogą uczulać). Albo jemy margarynę (zero cholesterolu) albo masło
(produkt naturalny). Itd, itp.
A co pokolenie ilość głupców w społeczeństwie i ilość mędrców jest
mniej więcej taka sama. Taki sam procent chamów jak kiedyś, i taki
sam procent ludzi godnych zaufania.
Więc się nie przejmować. Ani babcia swoimi słodkimi naleśniczkami
nie zrobi dziecku krzywdy, ani mama skapiąca jedzenia pulchniejącemu
synkowi.
Dużo ważniejsza jest sama czysta miłość i serdeczność.

[sanna.i]

Babcia przekarmiająca dziecko, które ma nadwagę IMO jak najbardziej robi dziecku
krzywdę. Rodzice i dziadkowie mogą mieć różne zdania n/t
wychowania,żywienia,leczenia itp.,ale nie mozna zapominać,że to rodzice mają
głos decydujący w każdej sprawie.

[skrzydlate]

nie rozumiem problemu, jesli dzieciak nie chce chodzic do dziadków to niech nie
chodzi, tak juz była, miłość to nie jest constans działanie, człowiek się
zmienia... wiem po moich młodych - ze z pewnych rzeczy sie wyrasta, czasem
oddalenie sie na jakiś czas jest potrzebne tak jak mała samotnośc, to
normalne... moje dzieci miały fazę - w dojrzewalni - że unikały dziadków (ich
opiekunczośc byla dla nich krepująca i irytująca) ale teraz pomagają w opiece
nad niedołężnym dziadkiem już w dorosły i odpowiedzialny sposób

[skrzydlate]

szczesliwie udalo mi sie wprowadzic zwyczaj odwiedzania dziadkow raz na jakis
czas, moze dwa tygodnie, dzieci czasem tam mieszkały z jeden albo dwa dni..
potem, kiedy byly starsze - raz na miesiąc... to bylo okej... zawsze kierowałam
sie swoją wygodą, w koncu harowałam jak wół albo dwa woły, sama... nie wyobrażam
sobie jeszcze po tym wszystkim podkładac się rodzicom, zeby zaspokoic ich
potrzeby emocjonalne, zajmowac się ich lękami o dzieci, czy o mnie... dorośli
sa w końcu.. musieli sobie poradzic tak jak i ja.. nie rozumiem tego całego
rwetesu, w Polsce robi się z rodziny świętośc od ktorej czasami zbiera się na
wymiot, a bycie zdrowym uczciwym egoistą i wprowadzanie uczciwych i
przezroczystych dla wszystkich zasad jest jak najbardziej okej.

[aste]

czasem chciałabym mieć takie problemy, a czasem się cieszę że to piekiełko mnie
omija. moja córka ma dziadków oddalonych o 150 i 300 kilometrów- jak już
przyjeżdża to szczególnie u teściów ma raj na ziemi wszystkie zachcianki są
spełniane w milisekundzie- musi tylko jeść obiady i nie biegać za szybko bo sie
przewróci taka sytuacja sprawia, że machamy ręką, przez kilka dni u dziadków
dziecko nie zwariuje no i jest już na tyle duża, że kojarzy co wolno u dziadków
a co w domu. kontakt z nimi wszystkimi ma świetny i uwielbiają się na wzajem z
tym, że widują nie za często. i z jednej strony to fajnie bo nie muszę walczyć o
granice itd a z drugiej nie mam na miejscu dziadków co mi się zajmą małą w
chorobie i innej potrzebie.

być babcią

[bozenna13]

przeczytałam opinie internautów z dużym zasiekawieniem.
niektóre sa bardzo wzruszające inne / ta ostatnia , że mu polacy
itd../ bardzo mnie zdziawiła. Być babcią , czy dzadkiem to wielka
radość. Byc rodzicem to też wielka radość. Mieć rodzine to wielka
radość. Byc samotnym to smutek i łzy. Szanujmy to nie wazne ,czy
będąc dziadkami , czy dzićmi. Byc teściowa , synowa , zięciem i
żyć w zgodzie z innymi to sztukla kompromisu. Ciekawe jak wyglądają
te rodziny , gdzie dziadkowie sa tylko od dawania , a w zamian nie
dostaja nawet uśmiechu wnuka. My tak naprawdę nic więcej nie
potrzebujemy. Pamietaj tez kiedyś będziesz dziadkiem/ babcia.
tego ci życze.

straszne

[p3nisista]

jestem forumowym nekrofilem

[luk19mich]

mieszkamy niby osobno,ale ja, po
urodzeniu dziecka stwierdziłamże powinien sie często z dziadkami widywac i
wytworzył sie taki mnie teraz denerwujący zwyczaj oddawania go do
dziadków,żebyśmy pobyli razem,2 godzinki,czasem 3...kiedys było miło, były
spacery głaskanie po bródce,ale dziecko urosło


Trzeba było nie robic dzieci tylko sie głaskac i kupic sobie osobne
mieszkanie.Nie narzekaj,jak ci zle to sobie zmien.Mieszkan jest kupe i nikt nie
powiedzial ze musisz mieszkac u tesciowej,to ona raczej musi cie
znosic.Wspolczuje jej serdecznie.