KIM JEST DLA WAS MAMA??????

[agawa43]

przyjacielem

[luleczka11]

Tteraz miedzy nami jest lepiej. ale kiedyś.....wspomnienia bolą, ale staram sie
nie wracać do tego

[edycia274]

nikim

[blou1]

Najelepsza osoba na świeci, wiem że kocha mnie najbardziej i bezwarunkowo i z
wzajemnością. Znowu pojawiło się widmo ciężkiej choroby i znowu mam wyrzuty że
nie mogę być z nią stale. Gdyby jej zabrakło nie wiem czy dałabym radę.

[juska26]

Kobietą, która wydała mnie na świat, dała poczucie niskiej wartości,
uprzykrzyła mi dzieciństwo; despotyczną , zaborczą i zarozumiałą osobą.

[marychna31]

W tej chwili Osobą, którą musze się zajmowac i opiekować, która mnie
potrzebuje. Tak jak moja babcią....

[vatum]

Największym nieszczęściem

[brygida111]

jest poprostu mamą

[weronikarb]

kimś dzięki komu mam dziś w portfelu 2PLN a w piątek dopiero wypłata

Matka szanuje za to że mnie urodziła i mnie wychowała

[w_ania]

Ideałem do naśladowania moją podporą życiową
Kocham ją bezgranicznie - choć tak mnie czasem wkurza.
He he he
Bardzo dobre pytanie

[halszkabronstein]

Przyjaciółką i kumpelką co sobie bardzo cenie .

[toja48]

Przyjaciółką i punktem odniesienia przy którym wraca się do normalności.

chcialabym mieć mame

[edycia274]

tak mi czasem brakuje..naprawde

[niepytana]

Can't live with her, can't live without her. Nie umiem z nia zyc, nie umiem zyc
bez niej?? Moze tak??? Nie wiem czy to tlumaczenie pasuje.

[edycia274]

hm...matka mieszka niedaleko ale praktycznie nia nie jest,umiem zyc bez niej
ponad 8 lat zyje bez niej, bez jej pomocy jej obecnosci jej rad i wogole zyc
sie da.....ale brakuje mi matki, bo jak widze jak moje kolezanki moga liczyc na
swoje to mnie cos bierze

[agacz2905]

Osobą, która mnie urodziła i od której nigdy nie zaznałam miłości, akceptacji,
wsparcia. Zniszczyła mi dzieciństwo i ukształtowała we mnie poczucie niskiej
wartości. W jakimś sensie (bo oczywiście i na szczęście - nie do końca) matka
złamała mi życie.

[waha31]

wszystkim... Niestety zrozumiałam to dopiero gdy odeszła.
Kocham Cie Mamo i przepraszam

[maggs1]

Żmarła pół roku temu na białaczkę. Wspominam ją z wielka miłością i wielkim żalem. Kiedyś była moją najlepszą przyjaciółką, potem - chyba przez chorobę - bardzo się zmieniła, mogłam jej tylko towarzyszyć w cierpieniu, co było bardzo trudne. W ogóle trudno zostac całkowicie osieroconą osobą ( tato tez nie żyje), nawet jak się ma 27 lat i swoją rodzinę. Ale tak bardzo bym chciała żeby była... żeby widziała, mój synek się fantastycznie rozwija. Teraz mam poczucie winy, że mogłam więcej dla niej zrobić, że mogłam byc przy jej śmierci, że nie wszystko jej powiedziałam, co chiałam jej powiedzieć. Teraz mam tylko 2 osoby, które kocham i które mnie kochają.

[aga1610]

NIKIM!!!
Moja mama przez całe moje dzieciństwo wmawiała mi, że do niczego się nie
nadaję, nic nie potrafię. Wyrobiła we mnie poczucie, że jestem osobą
bezwartościową. Teraz już minęło 10 lat od mojego odejścia z domu, a ciągle
jest mi ciężko odbudować w sobie poczucie wartości własnej osoby.
Jest mi żal i czuję smutek, że nie mam prawdziwej mamy. Bardzo bym chciała
spotkać się z mamą, porozmawiać i pobyć, ale takie spotkania nie są niczym
przyjemnym.
Staram się i zawsze się będę starać, żeby moja córka nie była traktowana przez
własną mamę, tak jak byłam ja.
Pozdrawiam,
Agnieszka

[comic_sans]

wszystkim, co kryje w sobie słowo MAMA!

[kama90]

Gdyby była łzą przestałabym płakac by jej nie stracić.
Teraz jest dla mnie aniołem, który czuwa nad nami tzn moją rodziną.Była ...tak
bardzo mi Jej brak.

[agnieszka.makowiecka]

pedantką ale to mi nie przeszkadza kocham ją nad życie i zawsze mogę na nią
liczyć i niej polegać jest najlepsza przyjaciółką ale dostrzegłam to dopiero po
ślubie