Pewnie będzie lincz...

[nisar]

ale napiszę co myślę bo szlag mnie trafił straszny.
Ten temat niewątpliwie był już poruszany, niemniej chcę go przypomnieć
niejako z innej strony.
Rozmawiałam wczoraj z - powiedzmy - przyjaciółką mojej mamy, która ma dorosłą
córkę. Córka ta wyszła za mąż w ubiegłym roku, kilka tygodni temu obroniła
pracę magisterską i teraz szuka pracy.
Najlepiej w szkole. Bo ona chciałaby mieć dziecko, w szkole są krótsze
godziny pracy, sporo przerw, więc dla młodej matki lepiej. Ok, faktycznie,
małe dziecko nie bardzo można pogodzić z pracą "na pełnych obrotach" typu 10
godzin dziennie + dojazd. Ok, faktycznie, praca w szkole byłaby w tej
sytuacji korzystna.
Szlag mnie trafił z innego powodu: na moją uwagę, że pracodawcy niechętnie
zatrudniają młode mężatki, bo często (bardzo często) po zajściu w ciążę nie
pokazują się w pracy tylko natychmiast idą na zwolnienie lekarskie OBOJĘTNE
CZY JEST TAKA KONIECZNOŚĆ CZY NIE, ciotka (przyszywana, tak do niej mówię,
więc niech tak będzie), stwierdziła: a co, jak można skorzystać to czemu nie.

Pracuję jako kadrowiec od kilkunastu lat i napatrzyłam się na różne
przypadki: na dziewczyny, które próbowały się dogadać z pracodawcą o krótszy
wymiar czasu pracy w ciąży, zabieranie części pracy do domu itd. oraz na te,
które po prostu automatycznie szły na zwolnienie. Rekord pobiła jedna,
która "wpadała" do biura od czasu do czasu, donieść kolejne zwolnienie i
opowiadała o swoich wojażach po Europie, no bo teraz wreszcie ma czas na
podróże. No do diabła, jak się ma siłę jechać samochodem do Paryża to ma się
siłę przyjść na kilka godzin do pracy.
Najgorsze jest to, że pracodawca nie wie, jak zachowa się pracownica po
ewentualnym zajściu w ciążę i w związku z tym coraz częściej unika tego jak
ognia. Kto na tym traci? No oczywiście te dziewczyny, które starają się
zachować normalnie i jeśli czują się w miarę dobrze to przynajmniej część
swoich obowiązków wykonują. Ale potem wraca taka gwiazda po paru latach i
strasznie pomstuje na pracodawcę, który nie zapewnia jej świetnych warunków
pracy. Bo pracodawca w stosunku do panienki powinien być fair. Ona w stosunku
do niego nie musi "bo firma przecież zawsze jakoś sobie poradzi".
Ludzie, trochę szacunku do pracy. Inaczej nie macie żadnego moralnego prawa
oczekiwać potem szacunku dla siebie.

A i jeszcze jedno: proszę mi nie tłumaczyć, że przecież niektóre kobiety
muszą w ciąży leżeć, przebywają w szpitalu itd. Nie o nich tu mowa, co mam
nadzieję jest zrozumiałe.

[mufka51]

Podpisuję się podtym,nic dodać nic ująć.

[zona_mi]

Ja również.

[iziula1]

Może i niektóre tylko musza leżec. Ja natomiast ostatnio zauwazyłam,że jesteśmy
społeczeństwem kobiet słabszych. Trudniej znosimy ciąze i wszelkie dolegliwości
z nią związane. Dlaczego?
To moja prywatna teoria bo pracujemy ciężej, wydajniej po godzinach.Gdzie w
czasie choroby zamiast iść na zwolnienie wciąż biegamy z gorączką do pracy bo
tak trzeba, bo firma nas potrzebuje.Przynajmniej tak myslimy.
Niestety brak odpoczynku i troski o własne dobro przeradza się w to,że kiedy
przychodzi sprawdzian taki jak ciąża, kobieta nagle jest zdziwona że musi brac
leki,że ma złe wyniki, że ciąza jest zagrożona. I pojawia się pytanie dlaczego
skoro do tej pory byłam zdrowa i silna?
Ja pracowałam po godzinach, po 12h dziennie, plus godzinne dojazdy. Nie
oszczędzałam się, nie brałam zwolnien ani na siebie ani dziecko no bo jak to?
Przecież firma, szef Oni mnie potrzebuja.
Teraz niestety to ja i moje dziecko nienarodzone ponosimy konsekwencje takiego
trybu zycia nie moja firma.
Nie oceniam ani nie ganie przyszłych mam, które biora zwolnienie lekarskie
mimo,że czasem nie muszą.
Ciąża to nie choroba ale należy się oszczedzać i dbać o siebie ze względu na to
by przyszłe pokolenie było zdrowe. A to jaki rodzaj pracy wykonujemy nie zawsze
umozliwia nam matkom dobre donoszenie ciązy.
Pozdrawiam.
Iza

[elf1977]

Dziwię się takiej logice, ale taki typ myślenia zdarza się wszędzie, w kiazdym
zawodzie (milewidziana umowa na czas nieokreślony lub choćby na rok). W szkole
znajoma zostałaby zatrudniona na rok, jeśli urodziłaby dziecko, wątpię, by
ktokolwiek jej przedłuzył umowę na kolejny. A więc tego typu myślenia nie
rozumiem. Poza tym obowiązuje robienie kolejnych stopni aewansu, a jeżeli się
opuści zbyt wiele dni, staż nie zostaje zaliczony.
Z drugiej strony, w szkole spędza się może mniej czasu niż np. w firmie czy
biurze, ale jest sprawdzanie, przygotowywanie lekcji, sprawdzianów itd. Robotę
trzeba odwalić, tak czy siak, więc albo się to zrobie w nocy, gdy dziecko
uśnie, albo poprosi się kogoś o pomoc przy dziecku. Logika znajomej więc jest
błędna.
Co do kobiet wykorzystujących zwolnienia, jest ich sporo, ale większość moich
znajomych pracujących w szkole rzadko korzysta ze zwolnień, ja np, w ciąży
pracowałam do 2 tygodnia 9 miesiąca. Różnie to bywa, ale zgadzam się z Tobą, że
nadużywanie pewnych sytuacji doprowadza do nieufności potencjalnych pracodawców,

[moofka]

nie wydaje mi sie, zeby ciezarne robily to na zlosc i bez powodu
stara juz jestem i doswiadczenie zyciowe mówi mi, ze lojalnosc wobec instytucji
nie moze byc wyzej stawiana ponad lojalnosc wobec siebie i dobro wlasne
nawet jezeli chce ten wyjątkowy czas spędzic w lozku trzymając się za brzuch i
chodzic na spacery do lasu ma takie prawo, bo w ciazy jest sie rzadko i krotko
inna sprawa, co potem zrobi z tym pracodawca
jednak zycie pokazuje, ze nawet te, kotre na lekach przeciwskurczowych biegały
zeby dokonczyc niedokonczone sprawy tez nie mają zagwarantowanej wdziecznosci
pracodawcy i stanowiska (tu moge sie uklonic)
został mi tylko niesmak i solenna obietnica ze przy kolejnej ciązy taka głupia
nie będe

[ewcialinka]

Ja rozumiem kobiety ktore podcas ciązy siedza na zwolnieniu..mają do tego prawo
to okres w zyciu kobiety w którym musi o siebie dbac ..ani szefa ani żadnej
kadrowej nie bezie obchodzić to żę z dzieckim dzieje się coś złego że zawsze
człowiek pracował nawet jak był chory a teraz kiedy naprawde ma odpoczywaćz w
pracy się dziwią ze siedzią na zwolnieniu..nawet jak dobrze się czuje to ma do
tego prawo i jej sprwaaw że siedzi na zwolnieniu..siostra tez tak tyrała
gorączka nie gorączka do pracy a teraz lekarze dają jej marne szanse na
donoszenie ciązy myslisz że kogos w pracy to interesuje!!!! kobiety ciężarne
nie robią nikomu na złosc po prostu skoro moga sobie pozwlioc na odpoczynek to
czemu nie ..tym bardziej w takim stanie!!!!!!!!!

[dziubelek2]

tak, tylko później jest tak, że faktycznie pracodawcy mają opory przed
zatrudnieniem młodej dziewczyny, bo jak to określił mój pierwszy pracodawca "
tam gdzie się drwa rąbie, wióra lecą" i nikt nie chce pracownika, który za
miesiąc, dwa , czy nawet rok zajdzie w ciążę i " tyle go widzieli".

a naprawdę nie każda ciąża musi być powodem do brania zwolnienia lekarskiego.

[monia145]

Przeciez autorka wątku podkresliła wyraxnie, ze nie przeczy istnieniu kobiet w
ciązy, które muszą leżeć, bo ciąża jest zagrożona. Chodzi ote panie, które
mogłyby pracować, czuja sie dobrze a pierwsze co robia to pedzą na zwolnienie:
bo tak " mozna". I co z tego, ze mozna, to zwyczajne oszustwo i naciąganie
pracodawcy. Tracą na tym w oczywisty sposób pozostali pracownicy.
I na litośc Boską nie próbuj tłumaczyć kłopotów z zajściem w ciążę i jej
donoszeniem jakimiś byłymi gorączkami!!! Ludzie chorują , zdarza się. Ale co ma
jedno do drugiego? Zawsze mozna to sobie tłumaczyć?
Najlepiej właśnie stosowac regułę: " Pracowałam, jak miałam grypę, to teraz
kiedy jestem w ciąży odbiję to sobie pzrynajmniej, pracodawca nic mi nie może
zrobić, bo przecież jestem w ciąży i należy mi się". To śmieszne!!!!!!

Bo prawo pracy jest do d..

[mruwa9]

bo kultura pracy jest niska ( w sensie poszanowania pracy i wzajemnych ukladow
z szefostwem, bo pensje niskie i nie ma motywacji, zeby zarzynac sie o tych
kilkaset zlotych).Prawo pracy: 100% platne L-4 jest demoralizujace, bo kobieta
w ciazy nie ma motywacji, aby pracowac. Prawo pracy jest nieelastyczne, bo albo
jest sie zdolnym do pracy, albo nie. Nie ma mowy o tym, zeby np. w ciazy
zmniejszyc wymiar zatrudnienia do np.5-6 godzin dziennie, a pozostaly czas byc
np. "na zwolnieniu " platnym przez ZUS, chocby 80%. Przesuniecie pracownicy w
ciazy na lzejsze stanowisko pozostaje martwym zapisem na papierze.
No i plaga lewych, nieuzasadnionych zwolnien lekarskich, ktorych jedynym
uzasadnieniem ma byc zmeczenie. ZUS powinien naprawde rzetelnie zabrac sie za
kontrole zasadnosci tych zwolnien, kontrolujac zarowno lekarzy, jak i pacjentki.
Poza tym polskie ciezarowki w wiekszosci strasznie sie ze soba pieszcza, CiP
jest swietnym odzwierciedleniem polskiego brzuchocentryzmu.
Kto na tym traci? Przede wszystkim kobiety, wszystkie bez wyjatku, bo przez
plage lewych zwolnien wszytskie sa traktowane jako potencjalne oszustki i
wyludzaczki swiadczen, ktore zaraz po zatrudnieniu uciekna "w ciaze", wiec na
rynku pracy zawsze beda kandydatami gorszej kategorii. A przeciez to jest
normalna sprawa, ze mlode kobiety zachodza w ciaze i rodza dzieci, wiec nie
powinne miec z tego powodu poczucia winy. Niska kultura pracy: zarowno kobiety,
jak i pracodawcy, wskutek zwykle negatywnych doswiadczen z pracownicami, graja
czesto nie fair, no i jest, jak jest. Bledne kolo. A idealnie byloby moc sie
umowic, zwlaszcza w przypadku planowanej ciazy, renegocjowac warunki pracy,
znalezc jakis kompromis. Zycie pokazuje, ze czesto jest on niemozliwy, i za to
mozna podziekowac tysiacom poprzedniczek, ktore uciekaja na nieuzasadnione
zwolnienie w ciazy.

[dziubelek2]

niestety, w naszym społeczeństwie pokutuje takie myslenie, jak napisałaś -"
skoro mozna skorzystać, to czemu nie".

i nie dotyczy to tylko i wyłącznie zwolnień w ciązy.
mieszkam w regionie, gdzie dużo kobiet pracuje sezonowo, przy produkcji np.
lodów i powszechne jest, ze po skończonym sezonie te panie idą prawie wszystkie
na zwolnienia lekarskie i ciagna je aż do nastepnego sezonu - przecież trzeba
sobie jakoś radzić, no nie?

wkurza mnie, ze jeszcze jakoś dociekliwy ZUS się tym nie zajął, tudzież rentami
wyłudzanymi nagminnie, ale to juz chyba inny temat...

[ewcialinka]

decyzja o pójściu na zwolnienie to prywatna sprawa każdej z przyszłych mam i
nic nam do tego same pewnie nie lubicie jak wam się wtrącają w życie

[sutra]

Wkurza mnie takie gadanie. Dopóki ich pobyt na zwolnieniu jest opłacany z FUS,
na który idą również moje składki, nie jest to ich prywatna sprawa.

sutra

[ewcialinka]

to niech cie wkurza dalej.mnie wkurza to że kobiety ciężarne które idą na
zolnienie nazywa się oszustakmi

[sutra]

Nie, nie nazywa się ich oszustkami pod warunkiem, że mają powód, żeby iść na
zwolnienie.

a jak inaczej to nazwac?

[dancing_shoes]

Wg mnie to naduzycie, nie ma potrzeby, zeby zdrowy czlowiek siedzial na
zwolnieniu. Ciaza to nie choroba.

Te kobiety, ktore maja ciaze zagrozone, zle sie czuja, powinny byc na
zwolnieniu, ale te, ktore w czasie L4 maja sile zwiedzac swiat powinny
pracowac. Malo powiedziane, ze to naduzycie. Chca miec wolne, to powinny
skorzystac z urlopu - do tego on sluzy, zawsze mozna wziac bezplatny.

[kawka74]

Jeśli córka owa chce pracować w szkole traktując ją jak przechowalnię, w której
nie trzeba się narobić, to wyprowadź ją z błędu, bo się mocno rozczaruje. Moje
koleżanki z pracy, które mają dzieci, spędzają pół dnia (albo i więcej) w
szkole, potem w domu poprawiają, przygotowują, sprawdzają, a potem, kiedy już
mają czas dla dziecka, dziecko śpi. Nie musi tak być, ale jest to wielce
prawdopodobne.
Co do meritum - rozumiem, że w ciąży należy o siebie dbać, to oczywiste.
Jednakże linczować Cię nie zamierzam , bo zgadzam się z tym, co napisałaś.
Wśród kobiet ciężarnych idących na zwolnienie zawiera się cały wachlarz postaw -
od tych, które muszą iść ze względu na poważne sprawy zdrowotne, poprzez te,
które nie czują się dobrze (nic im nie zagraża, ale prowadzić lekcje z
bezustannymi mdłościami jest ciężko , aż do tych, które od chwili zobaczenia
dwóch kresek na teście kombinują, jak tu dostać lewe zwolnienie, bo 'dzidzi', i
znikają z horyzontu pracodawcy w piątym tygodniu ciąży. Konsekwencje zachowania
tych ostatnich ponosi cała reszta.
A że nasze prawo pod tym względem jest do luftu, to jeszcze inna sprawa.

[iziula1]

Tylko jak odróżnić "lewe" zwolnienie od prawdziwego?
Słuszne od niesłusznego?
Jakimi kategoriami się kierować?
A może tylko ciężarne kobiety są traktowane jak naciągaczki dlatego że są w
ciązy?
Co z innymi co biora zwolnienia na ból gardła, korzonki i inne duperelki skoro
moga pracować w opinii wielu z nas?
Uważam,że decyzja o L4 należy do lekarza. To nie pacjent decyduje o słuszności
wypisania bądz nie druku L4 tylko lekarz.
Dla większości pracodawców kobieta jest problemem i to nie ze względu
na "naciągaczki" jak je tu ktoś pieknie określił ale dlatego,że to kobiety
zachodzą w ciąze i rodzą dzieci.
Poza tym uważam,że to z naszych pensji są odciągane składki chorobowe i
zdrowotne do ZUSu, nie z pensji pracodawcy i jeśli istnieje potrzeba
wykorzystania zwolnienia z powodu choroby należy to zrobic a nie kierowac się
przekonaniami,że to "nieuczciwe" bo ktoś pomyśli że naciągamy pracodawce czy
państwo.
Nie znam statystyk dotyczących naciągania ZUS przez ciężarne oszustki. Z
pewnością wiekszość zwolnien lekarskich jest uzasadnionych a bicie piany wokół
tego tematu uważam za dobry temat na odreagowanie typu: "ja jestem ok ale
reszta to do bani".
Pozdrawiam.
Iza

Iziula

[nisar]

Kwestią zasadniczą dla mnie nie jest tu jak kontrolować i odróżniać, bo to
osobna sprawa. Kwestią dla mnie jest podejście do tematu osób zainteresowanych,
tu ciężarnych, które uważają, że niezależnie od wszystkiego, zwolnienie
lekarskie w ciąży należy im się jak psu kiełbasa. I o to - o ten typ myślenia -
chodzi.

[iziula1]

Wydaje mi się,że troche się zapędziłyśmy w wywodach.
W poście głownym jest pytanie dotyczące jednej konkretnej osoby a doszło do
tego że ciężarne to naciągaczki. )))
Ciąża to nie choroba.Ale zawsze moga pojawic sie komplikacje.
Uważam,że skoro lekarz wypisuje L4 to ma powody.
Osobiście, nie spotkałam sie z tego typu postawa,że "mi się należy" więc czy
jest czy nie ma powodu idę na zwolnienie.
Możliwe,że są osoby które lubia się "pieścić nad soba" będąc w ciązy. Myśle,że
to kwestia wychowania.
Nie sądze jednak aby tylko i wyłącznie opinia na temat takich osób wpływała na
ogólnospołeczne postrzeganie kobiet będących w ciazy. Przyczyny tkwią gdzieś
indziej. Inaczej są traktowane kobiety w środowisku pracy, na uczelniach, w
reklamach nawet we własnych rodzinach.Ulegamy pewnym stereotypom i niestety
możemy tylko próbować to zmienić. Ale najlepiej zacząc od siebie i przestać
oceniać inne kobiety negatywnie.
Pamiętam tylko,że w każdej pracy spotykałam się z opinią ,że kobieta to problem
dla pracodawcy, że szef nie będzie zatrudniał więcej kobiet bo one mają dzieci
i chodzą na zwolnienia. Lub że taka pracownica może zajśc w ciąze.
Najgorsze w tym jest to,że to kobiety przekazywały sobie te wieści i wykazywały
ogromne zrozumienia dla swego pracodawcy. Ganiąc inne kobiety za to,że mają
dzieci które chorują i tym samym stwarzają problem dla firmy.
Myśle,że problem tkwi w naszej mentalności i w tym jak oceniamy siebie jako
kobiety.
Z jednej strony czujemy się atrakcyjnie jako pracownik, posiadamy ogromne checi
i wiedze ale z drugiej jesteśmy pracownikiem II kategorii bo posiadamy dzieci
lub możemy zajść w ciąze.
Dziwne,że nikt przy zatrudnieniu nie pyta mężczyzne ojca np 2 dzieci co zrobi
jak jedno z nich zachoruje. Od tego jest przecież matka.
Troche się rozpisałam. Ale myśle,że same sobie robimy podkopy i umniejszamy
swoja wartość traktując się wzajemnie jak naciągaczki.
Pozdrawiam.
Iza

[isma]

Hm. Bylam uczestniczka szkoly rodzenia, ktorej wszystkie pozostale sluchaczki
mojego kursu, w liczbie ponad dwudziestu, byly na L4, i abrdzo sie dziwily, ze
ja taka zniezaradna jestem. Owo L4 nie przeszkadzalo im oczywiscie uczestniczyc
w zajeciach, w tym w gimnastyce, z ktorej zrezygnowala bodaj jedna czy dwie
panie, zatem skrajnie zagrozone, chyba, te ciaze nie byly...

Owszem, wiele kobiet w ciazy sie ze soba piesci. Ale ostatecznie, proba
wyludzenia niezaleznego to niezbywalne prawo kazdego naciagacza. Powazniejszy
problem to ci, ktorzy owym paniom - z dobroci serca albo z innych przyczyn - na
to naciaganie pozwalaja: lekarze... Ciekawa jestem, czy gdyby powiazac
finansowy aspekt wystawianych przez lekarza zwolnien z jego uposazeniem, tak
jak np. dzieje sie to w przypadku zlecania badan diagostycznych przez lekarzy
rodzinnych, bylyby one tak powszechne...

[haganna]

Parę miesięcy po zmianie pracy dowiedziałam się, że muszę mieć natychmiast
wykonaną operację i że mogę w przyszłości mieć poważne problemy z zajściem w
ciążę. Chciałam być lojalna wobec pracodawcy - uprzedziłam, że dowiedziałam
się, że mam poważny problem ze zdrowiem i że muszę pójść na dwutygodniowe
zwolnienie lekarskie z powodu pobytu w szpitalu. Stawiłam się w pracy po
tygodniu od operacji - ledwo chodząc i ledwo siedząc - po to, żeby przeczytać
maile i dowiedzieć się, czy osoba, która mnie zastępuje dobrze sobie radzi,
słowem - starałam się na miarę swoich możliwości sprawiać jak najmniej kłopotu.
Nie dość, że kiedy przyszłam szef wrzucił mi jakiś raport do zrobienia, to
jeszcze zostałam w bezczelny wprost sposób potraktowana przez Dyrektora
Personalnego, który sugerował mi, że jestem w ciąży i próbuję ich oszukać.
W tej sytuacji - jak tylko zaszłam w ciążę (a udało się zajść bardzo szybko),
natychmiast poszłam na zwolnienie lekarskie. Ciąża była wysokiego ryzyka, ale
nawet gdyby tak nie było, to z takim chamskim HRem i szefem użerać się nie
będę.
Kij ma dwa końce, nisar. W większości przypadków pracodawcy sami są sobie winni.
Ciąża i macierzyński nie trwają wiecznie. Zawsze można kogoś zatrudnić na
zastępstwo, a pracodawca płaci z własnej kieszeni za zwolnienie tylko przez
pierwszy miesiąc, więc tak naprawdę nie traci wiele. Kultura polskich
pracodawców jest naprawdę na żenującym poziomie. Jakoś firmy w Europie
Zachodniej radzą sobie z "problemem" ułatwiając mamom powrót do pracy,
pozwalając im pracować w domu, a czasem nawet przychodzić do pracy z dzieckiem.
Tylko w Polsce mamy "obozy pracy" - 16 godzin na dobę, pełna dyspozycyjność,
nie ma mowy o chorobie plus porażająco chamskie traktowanie pracowników.

W Europie Zachodniej;)

[conejito13]

Pozwole sie wypowiedziec po raz pierwszy na ten temat, bo wiem, ze jest tematem
zapalnym praktycznie kazdej rozmowy z dziewczynami w ciazy.
Po pierwsze, to na owym Zachodzie (na ktorym mieszkam, no, moze na Poludniu
Zachodu problem jest rozwiazany w taki sposob, ze dziewczyny zwyczajnie nie
wyobrazaja sobie pojscia na miesiac na zwolnienie, bo 'zle sie czuje'. Z co
najmniej znanych mi osobiscie ok 20.stu przypadkow moich blizszych i dalszych
znajomych ZADNA nie byla na zwolnieniu. Moze jeden-dwa dni. Tego w pracy sie
nie zauwaza nawet.
Pracodawca nie ma problemu w zatrudnieniu dziewczyn w okresie 'przedciazowym',
bo wie, ze nic takiego jak 'naciaganie' firmy na ciaze nie bedzie mialo
miejsca. Wiecej powiem: kolezanka zostala zatrudniona na czas nieokreslony (z
umowy okresowej) kiedy juz powiadomila pracodawce o tym, ze jest w ciazy. Czy
to swiadczy o wspanialomyslnosci pracodawcow? NIE! To swiadczy po prostu o tym,
ze przypadkow, kiedy dziewczyna w 8 tygodniu idzie na zwolnienie do konca ciazy
+ pozniejsze 4 miesiace macierzynskiego tutaj NIE MA (lub naleza do rzadkosci).
Ubezpieczalnie zatrudniaja prywatne firmy detektywistyczne, aby dowiedziec sie
o stan zdrowia 'obloznie chorych'. Gdyby ktorejkolwiek dali zwolnienie na kilka
miesiecy a ona organizowalaby sobie 'szalone' podroze, natychmiast zostalaby
zwolniona i obciazona kosztami zwolnienia i sadowymi.
Dlatego wlasnie nie 'boje sie' zajsc w ciaze, wiem, ze nie zostane zwolniona,
bo kilka kolezanek z pracy, ktore maja malutkie dzieci, przychodzilo do konca,
do pracy. Po macierzynskim wrocily normalnie do swoich zadan.
I prosze, nie mowcie, ze w Polsce pracuje sie wiecej niz gdzie indziej na
swiecie! To wierutne klamstwo i najwieksza glupota jaka ostatnio slyszalam na
usprawiedliwienie brania dlugich zwolnien lekarskich! Wszedzie pracuje sie
dlugo, wszedzie ludzie dojezdzaja do pracy i nigdzie nie jest zbyt latwo o
prace w razie ew. odejscia lub zwolnienia z pracy. Wszystko tak samo, tylko...
mentalnosc dziewczyn chyba inna I od tego nalezaloby wyjsc.
Dopoki 'dziwactwem' i 'nienormalnoscia' bedzie dziewczyna w zaawansowanej ciazy
w pracy, dopoty pracodawca Was nie bedzie traktowal powaznie i bedzie sie bal
nawet spojrzec na CV dziewczyny w 'wieku rozrodczym'.
A ogolnie - zgadzam sie z autorka watku

[haganna]

Pisząc o Europie Zachodniej miałam na myśli mojego byłego pracodawcę - Szwedów,
a także Austriaków.
Racja, że długie zwolnienia są tam rzadkością.
Dla mojego byłego pracodawcy naturalną rzeczą było wcześniejsze urwanie się z
pracy w celu wykonania badań kontrolnych, praca w domu, jeśli się źle czuję,
albo elastyczny czas pracy. Owszem, pracowałam u tego pracodawcy po 16 godzin z
sobotami i niedzielami włącznie, ale - gdy zaistniała taka konieczność -
pracowałam też po 8 godzin dziennie i ani minuty dłużej, albo szłam na miesiąc
urlopu. I nie było mowy o szykanowaniu kobiet w ciąży. Szef się cieszył,
opowiadał o porodach swoich dzieci, a po macierzyńskim miejsce pracy czekało na
młodą mamę. W polskiej firmie mogłam o tym pomarzyć.

haganna

[conejito13]

po czesci zgodze sie z toba. oczywiscie, nie ma co porownywac szwecji i polski
(oraz warunkow socjalnych obu tych panstw). natomiast, gdyby znakomita
wiekszosc dziewczyn w ciazy pracowala tak jak ty (w polsce oczywiscie), z
pewnoscia otrzymalyby swoje przywileje. problem polega na tym, ze takich
przypadkow jest ogromnie malo. nie uwazam, by przesada w ktorakolwiek strone
byla korzystna, natomiast nie moze byc regula branie tak dlugich zwolnien
lekarskich. to prowadzi jedynie do pogarszania sie relacji pracodawca-pracownik
i braku jakiegokolwiek zaufania po obu stronach. i tutaj nie mam watpliwosci do
jednego - najpierw pracownik musi sobie zasluzyc na zaufanie, podziekowania
oraz mozliwosc korzystania ze wszystkich benefitow firmy a nie odwrotnie. to,
co ty pokazalas pracodawcy swoja postawa bylo dla niego co najmniej
dostatecznym (jesli nie bardzo dobrym) znakiem, ze mozna ci zaufac, ze jesli
mowisz, ze cos ci jest, to rzeczywiscie jest to prawda, ze jesli idziesz na
badanie, to z pewnoscia bedzie mogl o tej godzinie zastac cie w ambulatorium.
mieszkam w hiszpanii i rowniez nie spotkalam sie z zadnymi szykanami kobiet w
ciazy. nie ma rowniez zadnych ulg, ale takze zadna nie wymaga od nikogo
specjalnego traktowania. za to nie ma rowniez zadnej paniki w momencie
powracania do pracy. chcialabym, zeby te stosunki ulegly takiej wlasnie
normalizacji rowniez w polsce, bo 'stan blogoslawiony', na ktory powoluje sie
znakomita wiekszosc, nie jest zadna choroba (naturalnie sa wyjatki, ale nie o
tym tutaj). zaznacze, ze pisze to jako zwykly pracownik

[elag3]

Odczułam to na własnej skórze - jako jedyna w firmie a trochę nas ostatnio
zaciążyło wywiązałam się z umowy to teraz słucham za inne. Moja koleżanka z
pokoju w chwili kiedy obwieściła szefowi radosną nowinę wręczyła mu zwolnienie i
tyle ją widzieliśmy.

[melka_x]

Ja się zgadzam z Tobą Nisar poza jednym. Relacje pracownik - pracodawca muszą
być oparte na symetrii. I obie strony powinny zachowywać się uczciwie. Ja
niestety znam przypadki gdy dziewcyzny szły na zwolnienie, bo nie były w stanie
wynegocjować z pracodawcą by mogły wychodzić o 17-tej, po 8 h pracy. Ale ilu
pracodawców przestrzega przepisów, że ciężarna nie powinna spędzać przy
komputerze powyżej 4 h dziennie? To jest niestety sprzężenie zwrotne.
Pracownica zakłada, że szef i tak będzie nieuczciwy wobec niej, więc po co ona
ma się starać, i idzie na zwolnienie. Szef zakłada, że pracownica będzie
nieuczciwa, więc sam też jest nieuczciwy.

[g0sik]

Dużo zależy od podejścia pracodawcy. Na swoim przykładzie mogę powiedzieć, że
uczciwość wobec pracodawcy się opłaci. Na zwolnieniu byłam tylko przez ostatni
miesiąc ciąży, nie miałam problemu z powrotem do pracy po macierzyńskim, teraz
nie mam problemu, jeśli potrzebuję urlop czy dzień wolny. Pomimo, że córka
chodzi do żłobka, ma opiekunkę na stałe, bo gdybym chciała iść na zwolnienie za
każdym razem jak jest chora w pracy byłabym gościem. Takie samo podejście mają
moje koleżanki i udało im się urodzić po dwoje czy troje dzieci pracując w tej
firmie. Ale znam dziewczyny, które wraz ze zrobieniem testu idą na zwolnienie,
bo po co chodzić do pracy skoro i tak należy się 100% pensji. Ostatnio znajoma
poszła na 2 tygodniowe zwolnienie, bo w pracy ludzie chorują i ona nie będzie
się narażać. I zgadzam się, że po części to wina lekarzy - mój od 5 miesiąca
pytał mnie przy każdej wizycie czy nie chcę zwolnienia. Na każdej wizycie mój
mąż słuchał, że powinnam już odpoczywać...

[madziaaaa]

no proszę, a ja byłam uczciwa, a pracodawca jakoś później nie chciał.
Na szczęście już tam nie pracuję.

[iwles]

Nisar - linczu nie będzie

Ale też należy wziąć pod uwagę wykonywaną pracę.

Jeżeli kobieta ze względu na ciążę nie może wykonywać swoich obowiązków (typu -
praca fizyczna, noszenie ciężarów itp., czy praca w niebezpiecznych dla jej
stanu warunkach), a pracodawca nie ma możliwości przesunięcia na inne
stanowisko - to chyba bez sensu jest taka praca, skoro i tak ktoś musi tej
kobiecie cały czas pomagać.
Czy w takim wypadku nie lepiej, żeby poszła na zwolnienie, a pracodawca może
zatrudnić kogoś na zastępstwo ?

[twinmama76]

Dawno, dawno temu pracowałam w pewnej firmie. Pewnego razu jedna z pracownic
powiedziała szefostwu, że jest w ciąży. Nie, że idzie na zwolnienie, tylko, że
jest w ciąży. Tydzien później wszystkie inne pracownice dostały propozycję nie
do odrzucenia - podpisanie umowy o dzieło, albo wypad
Oficjalnym powodem była likwidacja działu - no, pół roku później faktycznie go
zlikwidowali.
Panna, której udało się zaciążyć przed zmianą umów, w dniu, w którym inne
podpisywały umowy o dzieło przyniosła zwolnienie lekarskie (to był 3 miesiąc
chyba). Potem poszła na macierzyński, a potem na wychowawczy. A jeszcze później
poszła do innej pracy, bo powiedziała, że z chamami pracować nie będzie.

[kawka74]

A bo to wszystko działa w obie strony. Pracodawca zakłada, że ciężarna z
pewnością będzie chodzić na zwolnienia i wykorzystywać swoją sytuację do oporu.
Ciężarna zakłada, że pracodawca na pewno nie będzie stosował wobec niej taryfy
ulgowej, w związku z czym od razu idzie na zwolnienie. Każde się zabezpiecza na
wypadek perfidnych działań drugiej strony. I tak to się kręci...
Oczywiście w przypadku, który opisałaś, sama bym biegusiem poszła na zwolnienie
i dała draniom po nosie )
Mnie niepokoi tylko jedna sytuacja - kiedy ciężarna, nie mając żadnych wskazań
do zwolnienia (bo, o ile się nie mylę, ciąża jako taka nie jest wskazaniem do
zwolnienia), czując się dobrze i mając dobre warunki w pracy, jednak idzie na
zwolnienie "bo tak", "bo się chodzi". Jakoś tak...

[mynia_pynia]

Jakoś mam takie skojarzenia:
ciężarna w domu = + 30kg, ciągłe jęczenie ile to ona musi sprzątać, konflikt z
mężem że nic nie robi, itp.
ciężarna pracująca = + 10kg, facet chętnie pomaga w domu, bo przecież ona też
pracuje, zadowolony szef że ma tak efektywną pracownice, ona jęczy że ma dość

[haganna]

A to masz naprawdę chore skojarzenie, bo ja znam ciężarne pracujące =+30 kg
(zastój wody w organizmie z powodu siedzenia w jednej pozycji przez 8 godzin +
szybki lunch w barze) i ciężarne w domu =+10 kg, bo ciągle w ruchu, zero stresu
i właściwe odżywianie.

Kochane moje.

[nisar]

Absolutnie prawdziwe jest, że świniowatych pracodawców nie brakuje.
Chodzi mi tylko o to, że w relacji pracodawca - kobieta (w ciąży) równie często
nie fair zachowuje się ta ostatnia. Bo w ogólnym narzekaniu na pracodawców
wiele osób o tym zapomina.
Albo co gorsza - co doprowadza mnie do szewskiej pasji - kobieta usprawiedliwia
swoje zachowanie "bo firma sobie poradzi". Tak, poradzi. Ale nie o to chodzi.
Pozdrawiam

[verdana]

W moej pracy dziewczyna w ciązy była na zwolnieniu prawie caly czas. Pracuje z
nia takze na kursach - na podstawie umowy o dzieło. Ani jednego kursu nie
opusciła.
Na moje pytanie, dlaczego jest na zwolnieniu powiedziala wprost, ze szczytem
głupoty jest pracowac, skoro mozna dostać pieniądze za nic. I te ciężarne,
które pracuja, to naiwniaczki, ktore nawet L-4 nie potrafia sobie załatwić, a
ona nie jest głupia.
Takich przypadków - i to wcale w pracy nie cięzkiej, nie fizycznej znam mnóstwo.

[bylinka]

Taki stan rzeczy bedzie trwal dopoki nie zmienia sie przepisy, trudno sie tutaj
odwolywac do sumien i etyki pracy, ktora i tak jest niska.
przede wszystkim lekarz nie powinien dawac zwolnien, ktore pokrywaja 100%
uposazenia, to powinno byc regulowane przez ubezpieczenie, a nie przez lekarza.
Krotki urlop zdrowotny do 14 dni w roku, platne 100%, powyzej tego powinna byc
krotkotrwala renta platna 40-50%, wtedy okazaloby sie, ile faktycznie jest tych
zagrozonych ciaz.

Ja rowniez mieszkam za granica i naokolo same ciezarne, ale kazda, poza
okazjonalnym krotkim zwolnieniem 2-3 dni jak sie rzeczywiscie zle czuje, lub
jest chora, pracuje do konca. Urlop macierzynski nalezy sie 2 tygodnie przed
porodem, ale rzadko kto go bierze, bo wtedy skraca sie urlop po porodzie. Znam
tylko JEDEN przypadek dziewczyny, ktora musiala isc na krotka rente, bo musiala
lezec miesiac w szpitalu.
Sama pracowalam do ostatniego dnia do porodu, chociaz bylam po przejsciach,
wczesniej mialam 2 poronienia i ciaze pozamaciczna. Pod koniec 8 miesiaca, szef
sam zaproponowal, zebym wychodzila do domu, kiedy bede zmeczona, skorzystalam
moze raz. Pozniej po urlopie szli mi caly czas na reke, wiec sila rzeczy nie
wykorzystywalam tego.

W mojej firmie, gdzie jest duzo mlodych kobiet i jeszcze wiecej sie przyjmuje,
nie ma problemu, ida im na reke, jezeli chodzi o godziny pracy, kazda wraca po
macierzynskim (3-4 miesiace)do pracy i nikt nie czuje sie wykorzystywane. Poza
tym podczas interview pytania o stan cywilny, ilosc dzieci, plany na
przyszlosc, czy kto zaopiekuje sie dzieckiem, sa nielegalne. Moja firma nie
jest zadnym wyjatkiem.

Dopoki nie zmieni sie prawo i mentalnosc, kobiety beda wykorzystywac, a
pracodawcy sie chronic i odwolywanie sie do sumien nic nie pomoze.

nie ma gorszego nauczyciela niż ktoś taki

[kosheen4]

nisar napisała:

> Najlepiej w szkole. Bo ona chciałaby mieć dziecko, w szkole są krótsze
> godziny pracy, sporo przerw, więc dla młodej matki lepiej. Ok, faktycznie,
> małe dziecko nie bardzo można pogodzić z pracą "na pełnych obrotach" typu 10
> godzin dziennie + dojazd. Ok, faktycznie, praca w szkole byłaby w tej
> sytuacji korzystna.


dla niej byłaby korzystna, ale nie dla uczniów. szlag mnie trafia, kiedy widzę
babsztyla który nie marnuje czasu na konsultacje, a całą pracę zamyka w tych
czterech czy pięciu - jeśli w ogóle - godzinach dziennie, żeby z wybiciem końca
lekcji zasuwać do domku i pichcić obiadki. i jeszcze babsztyl czuje się całkiem
usprawiedliwiony BO PRZECIEŻ MA DZIECI. śmiechu warte.
ja nie mówię że kocham całą młodzież, bo wielu dzieciakówe nie lubię, działają
mi na nerwy - ale jeśli już pracuję z nimi, to staram się wykonywać swoją pracę
jak najlepiej. dzieciaki jak mało kto wyczuwają, czy nauczyciel jest
zainteresowany nimi czy tylko odbębnieniem tych paru godzin dla przyszłej
emerytury i aktualnego ubezpieczenia. no ale po co ma się pani nauczycielka
starać - wystarczy że będzie przeciętna, w terminie zrobi kilka kartkówek i
szlus. przecież za przyjaźń z uczniami jak dotąd nikt nie płaci.

[kawka74]

Ekhm... Kosheen... Jakby to powiedzieć...
To jest kolejny post (mówię o tym, który cytowałaś), w związku z którym
zaczynam rozumieć negatywne opinie o nauczycielach.

[anik801]

A ja miałam zagrożoną ciążę.Bardzo wiele razy w jej trakcie byłam w szpialu,a w
domu musiałm leżeć.Z trudem donosiłam do 36tyg.I też ktoś mógłby powiedzieć,że
jestem leniwa i nie chciało mi się pracować.Czasem są sytuacje,że trzeba być na
zwolnieniu przez całą ciążę.Tylko,że pracodawca z góry zakłada,że to z lenistwa.

[cocollino1]

Mnie sie lekarz zapytal juz na drugiej wizycie czy chce zwolnienie, wiec ja mu
mowie, ze nie dziekuje, czuje sie super
Lekarz: Alez prosze pani, ja moge wypisac, to zaden problem, bedzie pani
odpoczywac.
Bylam w szoku, ze tak latwo wypisuja zwolnienia lekarze.
Na zwolnienie poszlam krotko przed rozwiazaniem-cholestaza.
Po macierzynskim wrocilam do pracy.
Pracuje do dzis.

[blou1]

No to ja napiszę o sobie. Pierwszą ciąże spędziłam na zwolnieniu. I nie było ku
temu stuprocentowych wskazań. Sama prosiłam lekarza o zwolnienie. Pracowałam po
10godzin w pozycji stojącej, gdybym siedziała za biurkiem pewnie pracowałabym
dłużej. Kiedy pracuje się na prowizji, a praca polega miedzy innymi na
przenoszeniu ciężkich kartonów nie można zbyt często liczyć na pomoc. O zmianie
stanowiska nie było mowy. Szef owszem pytał jak się czuję i na tym koniec. Więc
z perspektywy czasu nie żałuję, nie mam poczucia wykorzystania pracodawcy.
Przez cały okres zatrudnienia nie byłam na zwolnieniu, nie spóźniłam się.
Dbałam o siebie, bo w tym szczególnym okresie trzeba być przedewszystkim
egoista.

[chupachups1]

Zgadam się z Tobą w zupełności. ja sama przez całą ciążę chodizłam do pracy,
ciąza przebiegała normalnie, na początku , owszem, źle się czułam.
Tylko zadna z tych kobiet nie bierze pod uwagę, że za nią ktoś ta pracę musi
wykonać, a przy dzisiejszych kosztach pracy w naszym kraju rzadko pracodawca
zatrudnia kogoś na zastępstwo, tylko po prostu rozdziela jej pracę pozostałym.
A te "pozostałe" też mają swoją pracę, swoje życie prywatne, często małe dzieci
i niekoniecznie marzą o tym, zeby zostawać w pracy po godzinach.
To samo tyczy sie niektórych matek z małymi dziećmi (sama ną jestem, mam małe
dziecko, to automatycznie muszę się cieszyć specjalnymi względami tzn.
wychodzić wcześniej ilekroć potrzebuję (a nigdy broń Boże nie zostac dłużej w
pracy, wszak mam małe dziecko), chodzić na opiekę, bo moje małe dziecko choruje
i babcia nie może z nim być podczas choroby, bo wtedy potrzebna jest mama. itp.
A potem dziwimy się, że pracodawcy nie chcą zatrudniac młodych kobiet.

[sutra]

chupachups1 napisała:

> To samo tyczy sie niektórych matek z małymi dziećmi (sama ną jestem, mam małe
> dziecko, to automatycznie muszę się cieszyć specjalnymi względami tzn.
> wychodzić wcześniej ilekroć potrzebuję (a nigdy broń Boże nie zostac dłużej w
> pracy, wszak mam małe dziecko), chodzić na opiekę, bo moje małe dziecko
choruje
>
> i babcia nie może z nim być podczas choroby, bo wtedy potrzebna jest mama.
itp.
> A potem dziwimy się, że pracodawcy nie chcą zatrudniac młodych kobiet.

Ojcowie małych dzieci też mają prawo do zwolnień na chorobę dziecka; gdyby
częściej na nie chodzili, pracodawcy traktowaliby obie płcie sprawiedliwiej.

[chupachups1]

Ale przecież w Polsce to tylko kobieta ma dziecko. Mężczyzn to nie dotyczy. Bo
nikt tak jak mamusia nie jest w stanie zająć się dzieckiem. Gdyby zostało pod
opieką ojca, to mogłoby jeszcze się stać coś strasznego...

[sutra]

A to już jest wina nas, mamuś, i obowiązków które na siebie bierzemy albo
pozwalamy wrzucać w małżeństwie.

[chupachups1]

Masz rację, ale to jest uwarunkowane wieloletnią tradycją skutecznie
podtrzymywaną przez właśnie kobiety. Moja opiekunka, jak mój mąż wraca wcześniej
ode mnie z pracy, to nie wyjdzie do domu póki nie da jeśc córce, bo przecież
tatuś sobie nie poradzi...

[clio_1]

To teraz ja napiszę o sobie. Jestem w 24 (od jutra) tc. I jestem na 4
zwolnieniu. 2 pierwsze - krókie, tygodniowe, infekcje wirusowe, nie chciałam się
bardziej rozchorować, zwłaszcza, że był to styczeń i luty - okresy grypowe i
pierwszy trymestr. Jestem zatrudniona od 3 lat, w firmie pracuję od 4 (rok
wolntariatu) i przez ten czas nie byłam na żadnym zwolnieniu lekarskim. Pracę
mam stresującą, jestem prawnikiem, pracuję w kancelarii, biegam po sądach,
często pracuję po 10 godzin dziennie. Uważałam, że skoro czuję się dobrze w
ciąży, tzn. miałam lekkie dolegliwości I trymestru typu nudności, to nie ma
powodu brać zwolnienia tylko dlatego, że jestem w ciąży i pracowałam tak jak
dotychczas, na pełnych obrotach. Efekt tego jest niestety taki, że jestem na 2
"poważnym" zwolnieniu, z nadreaktywnością macicy i przykazaniem polegiwania. Od
czasu do czasu i tak chodzę do pracy, sytuacja czasem jest taka, że muszę
zastąpić szefa w sądzie, bo na dany dzień jest na przkład wyznaczonych 5 spraw i
trzeba je jakoś obsadzić, a ja mam błędne wrażenie, że mam jakieś obowiązki
będąc na zwolnieniu i że w pewnych sytuacjach nie da się mnie zastąpić, krótko
mówiąc chcę być za bardzo fair. Szef nigdy wczesniej nie miał pracownicy w
ciązy, więc wg niego skoro dobrze wyglądam to wszystko jest OK i mogę pracować.
A ja jak głupia zamiast powiedzieć nie, to sama przez to przychodzenie do pracy
utwierdzam go w takim przekonaniu - tzn. że jest OK i siedzę na tym zwolnieniu
dla własnej przyjemności. Nie mam natomiast nic przeciwko podrzucaniu prac
pisemnych do domu, bo to nie jest kłopot - mogę wstać od komputera, odpocząć
chwilę czy poleżeć, w pracy takiej możliwości nie mam.
W każdym razie na pewno zgadzam się z tym, że branie L4 od 5tc, bo "jestem w
ciązy, brzuch mnie boli, mdli mnie, zle się czuję" jest czystym wygodnictwem i
zwalaniem pracy na współpracowników, bo macie rację, że raczej szefostwo nie
zatrudni nikogo na zstępstwo, tylko rozdzieli pracę na pozostałych
współpracowników.

[dancing_shoes]

To prosze mnie tez zlinczowac, bo naduzywanie L4 przez zdrowe kobiety bedace w
fizjologicznej i zupelnie bezproblemowej ciazy jest nagminne. Czasem mam
wrazenie, ze Polka, ktora zajdzie w ciaze uwaza, ze jej sie automatycznie L4
nalezy, a potem kwik, ze pracy nie ma.

Inna rzecz, ze jest to mocno nie fair w stosunku do dziewczyn w zagrozonych
ciazach, tych, ktore ja zle znosza i zle sie czuja. One maja problemy, bo sa
traktowane jak potencjalne oszustki i wyludzaczki zwolnien.

Podpisuje sie pod Twoim postem, Nisar.
Mama Dwojki

[ivia]

Ja w mojej obecnej pracy urodziłam dwoje dzieci, pierwszą ciążę przeleżałam od
8 tygodnia, a drugą całą przepracowałam bo poszłam na zwolnienie lekarskie 5
dni przed porodem. Z ciążą nigdy nie wiadomo jak będzie. Aczkolwiek podczas tej
leżącej ciąży trochę pracowałam, firma założyła mi bezposrednie łącze z moim
firmowym komputerem i cały czas trzymałam rękę na pulsie. Drugą przepracowałam
bo czułam się świetnie. Podejście mojego szefa ciąż jest jak najbardziej
normalne, takie rzeczy się zdarzają, to nie tragedia. Nie raz zdarzyło mi się
pojechać do pracy z dzieckiem w wózku, wychodzić w czasie pracy na szczepienia
czy wizyty lekarskie.
Niedawno zatrudniłam dziewczynę do siebie do działu, ma 23 lata, czyli chyba w
wieku zagrożonym, szczególnie że coś opowiada o ślubie.

Moj szef nie jest Polakiem, jest Kanadyjczykiem.

[pesteczka5]

Nie czytałam odpowiedzi, ale się wypowiem.

Ja mam dwie prace.
W jednej da się wszystko. Przesunąć, zwiększyc wymiar godzin, zmniejszyć,
jechac na szkolenie, odpracować, urządzić, przyjść wcześniej, przyjść później,
zmienić, potem znowu zmienić. Można się dogadać co do wszystkiego, wywiesić,
uprzedzić, umówić. Wszyscy są zadowoleni, robota wre aż szumi, pacjenci
zadowoleni, ja też, kierownictwo tez. Jak mi zachoruje nagle dziecko, bez guli
w gardle biorę i dzwonię, że nie dam rady. Oni biorą za słuchawkę i odmawiają
moje zobowiązania, organizują zastęspstwo. Jak oni czegoś nagle potrzebują, ja
staję na głowie. Zastępuję.
Byłam w ciąży, ciaża była cała zagrożona, oni czekali, byłam na wychowawczym,
pracowałam, bo [patrz wyżej] i naprawdę było to możliwe.

Praca druga. Nic się nie da. Być trzeba, wyjść nie można, chorować nie można,
trza kaszlec i p... w stołek, ale byc trzeba. Żeby jechać na szkolenie
zawodowe, trzeba wziąć po kryjomu urlop albo urgensowe wolne w drugiej)
pracy. Wszystko utrudnia, szkolenie, kształcenie. Nie, bo nie i już.
Byłam juz w ciąży, nie udało mi się nikomu sprzedać swoich dyżurów, nic
się "nie dało". Ciążę straciłam.

Więc w następnej (zanaczam jednak, że moje ciąże były po dłuuugim leczeniu,
niepowodzeniach położniczych i obie zagrożone)z punktu poszłam na zwolnienie, a
potem na urlop wychowawczy.

Wniosek? Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie.

Oczywiście nie muszę chyba dodawać, że wyłudzanie zwolnień przez zdrowe osoby
oceniam jednoznacznie, i, jak najbardziej, wali to rykoszetem w kobiety na
rynku pracy.

[bba75]

A ja w ciąży czułam się bardzo różnie - jeden dzień dobrze, dwa dni źle i tak w
kółko. I co miałam tak w kratkę chodzić do pracy? Poszłam więc w końcu na
zwolnienie i moja szefowa była z tego bardzo zadowolona bo mogła na moje
miejsce (umowa na zastępstwo) zatrudnić inną osobę. Ona nawet wolała żebym była
na zwolnieniu, bo z ciążą jak wiadomo - bywa różnie, a roboty dużo i lepiej
żeby ktoś był stale na miejscu, niż przychodził w kratkę. Generalnie uważam, że
jak kobieta w ciąży chce być w domu, to niech sobie w nim siedzi (przynajmniej
się wyśpi - a to już dużo dla jej samopoczucia), ale niech ma na tyle
przyzwoitości żeby nie opowiadać w pracy jak to świetnie się czuje i gdzie to
ona nie była.