Święte krowy czy......

[basia313]

Z wiekszoscia przykladow sie zgadzam. No ale do fryzjera na komuni corki
musialam pojsc i nie mialam nikogo, kto popilnowalby mojego Maluszka. CO ialam
zrobic. Wzielam ze soba, Maluszek troche powariowal, ale sie w koncu uspokoil.
Nie no z tym fryzjerem to sie nie zgadzam. Nie mialam innego wyjscia. A pani
fryzjerka byla przemila i zrozumiala, ze inaczej nie moglam i nawet jedna z jej
kolezanek pobawila sie z moim dzieckiem.

jeszcze raz o piaskownicy

[zonka77]

Sytuacja sprzed około miesiąca.Kraków, osiedlowy plac zabaw.
Przyszła mama z 3 dzieci. Najmłodszy około 1,5 - 2 latek.
Dziecko zabierało wszystkie zabawki innych dzieci na jedną kupkę i zasypywało
piaskiem. Dzieci zabierały swoje zabawki a tamto znowu zabierało i tak w kółko.
Moja córka dala maluchowi do zabawy 2 zabawki, trzecią (kucyka ukochanego)
zostawiła sobie.
Maluch upodobał sobie moją córkę. Przyszedł raz - sypnął na nią pół wiaderka
piasku. Mama nic, ja nic - niech sobie radzi. córka krzyknęła "nie wolno sypać"
Za chwilę maluch przyszedł znowu i wysypał kolejne pół wiaderka - tym razem
wszedł również w środek zbudowanego z trudem domku dla kucyka. córka w płacz, ja
jej spokojnie tłumaczę że to maluszek i czekam na reakcję mamy. NIC. cisza.
Odwraca wzrok.
Córka się uspokoiła. Maluch wraca. Zabiera jej kucyka (zostawiła go na kilka
sekund na piasku bo dołek kopała) Mała w ryk, ja odwracam uwagę malucha jej
pozostałymi zabawkami i oddaję jej kucyka tłumacząc żeby spróbowała zrozumieć bo
to maluch. Mamusia NIC
Za chwilę maluch przychodzi i wysypuję mojej córce na łebek foremkę piasku.
I Tutaj moje panie trafił mnie szlag. Mamusia NIC. Siedzi twardo i się NIE
WTRĄCA. Powiedziałam mamusi stanowczo ze rozumiem że dziecko jest malutkie ale
zachowuje się niegrzecznie i moglaby to zauważyć.
Pani odpowiedziała mi że "wychowuje trójkę dzieci i jakby się chciala przejmować
piaskownicą to by osiwiała"
Powiedziałam jej że ja wychowuję jedno dziecko i nie obchodzi mnie czy ma jedno
troje czy pięcioro byleby potrafila je wychowywać.
Córkę zabrałam z placu zabaw i pojechałyśmy gdzie indziej gdzie bylo już bardzo
miło.
Na koniec dodam że maluch zachowywał się tak również w stosunku do swojego
rodzeństwa które znosiło to w milczeniu ale ze złością na twarzach. Mamusia do
końca nie reagowała.
Może takich sytuacji miałam tylko kilka w życiu i rzeczywiście częściej jest
miło i przyjemnie a ludzie są normalni. ale to że ich doświadczyłam sprawia że
mnie denerwuje troszkę taka poza typu "nie wtrącam sie" i jestem chyba wyjątkowo
cięta w tym temacie....
Nie chodzi mi o wtrącanie się w zabawy i sterczenie nad dziekiem ale o
interweniowanie kiedy dziecko zachowuje się niegrzecznie i tyle.

[ivia]

Nasi znajomi z trójką dzieci też maja takie podejście, uważają że przy trójce
dzieci oni nie mogą się przejmować każdą głupotą, dzieci mają sobie same
radzić. I radzą sobie. Najmłodszy trzylatek jest już tak wyszkolony, że w
supermakecie jak się zgubi to idzie to obsługi klienta i wtedy rodzice słyszą
przez megafon: Mały mateuszek czeka na mamusię przy obsłudze klienta. Niezłe
nie? A ile słoiczków z półki zrzucił podczas zwiedzania sklepu tego nikt nie
wie. Byliśmy raz nimi w markecie sportowym (dodam, że my też mamy trójkę), cały
czas biegałam za ich dziećmi, bo to był naprawdę duży sklep, ciągle się bałam,
że się pogubią, przestraszą, a oni w najlepsze zrelaksowani, ogladali sobie co
chcieli, ja nie zobaczyłam nic bo biegałam za rozłażącymi się dziećmi i wyszłam
wykończona.

Dziwne,dziwne...i jakby złosliwe nieco...

[edorka1]

chyba na pewno nie masz dzieci.
Ja mam dwójkę.
Nie uważam, ze wszystko im wolno i że są świętymi krowami.
Wychowuję i strofuję. I nawet w ostateczności daję klapsy, ku zgorszeniu
niektórych mamuś.
Ale:
dziecko jest tylko dzieckiem. Pomijając sytuację kiedy dorosły powinien się
stuknąc w czółko - typu scena 1 i scena 2 i zwykłą głupotę typu dziecko i
samochód, jest cała masa sytuacji nieprzewidzianych. Niezamierzonych.
Niezaplanowanych...
Moja córka lat 4 potrafi wpasć do piekarni i rzucić się na ciastka. Dostaje za
to ochrzan. Ale nie ma gwarancji, że się nie powtórzy...Zdarzało mi sie spóźnić
do pediatry, bo mam 2 maluchów i wychodzenie z nimi jest obłędem, gdy byli
młodsi i np w zimie juz ubrani do wyjścia i okazywało sie np, że oboje!!!
właśnie zrobili kupę...No i nie było rady - przebieranka i godzina w plecy...
W wózkach w marketach siedza w środku. I fiu. I tu akurat nie masz racji.Te
wózki i tak są brudne i stoją zwykle na zewnątrz...
Więc ...no cóż...poprawkę trzeba małą zrobić na fakt, że dzieci są tylko
dziećmi i nie zawsze akurat mają świadomość - zwłaszcza maluchy - że akurat
grzecznie nie są.
I wkurzają mnie mentorskie tonu mądrych paniuś. O. Bo ja mam dwoje dzieci i
choć bardzo się staram dobrze je wychować, nie zawsze są grzeczne. Na
szczeście. Bo mam dzieci, nie tresowane małpy.
A do dyskusji proponuję wrócić....kiedy juz będziesz miała dzieci.

[agawamala]

No to możemy wrócić już, bo jestem matką od dobrych kilkunastu lat. Mam dzieci
w wieku licealnym. Dwoje. Z małą różnicą wieku. Też nie żyję na pustyni, też
chadzałam do fryzjera ( ale nie w towarzystwie dzieci), też musiałam zrobić
zakupy ( i to w cięższych czasach, bo pierwsze dziecko miałam, gdy były
jeszcze .......kartki).
I zawsze starałam się, aby moje dzieci nie były uciążliwe dla otoczenia. Nie
rzucały się na ciastka, bo wiedziały, że zjeść mogą tylko to co jest zapłacone
( nigdy nie byłam zwolenniczką jedzenia na ulicy).
Cenię swo czas i czas innych. Ze względu na powiązania rodzinne praktycznie nie
korzystalam z przychodni, ale jeśli już nie wkraczałam z dzieckiem na ręku -
przy okazji wyrzucając innych.
Słowem -zachowywałam się tak, abym ani ja, ani moje dzieci nie były uciążliwe
dla otoczenia.
I pewnie dlatego, dziś moje dzieci, odruchowo przyciszają muzykę, gdy wiedzą,
że jest późno ( niekoniecznie 22.00), widzą nie tylko swoje potrzeby ale i
innych. Zapewne nie zobaczą tego dzieci wychowywane w poczuciu, że są świętymi
krowami, że z racji wieku mogą sobie pozwolić na wszystko.
W życiu nie uderzyłam dzieci, ale wychowywałam. Od urodzenia.

I chwała Ci za to, że ...

[lila1974]

potrafiłaś wychować dzieci.
W Twoich postach brakuje mi tylko słowa "NIEKTÓRE" mamy.

[cocollino1]

Wszystko fajnie, ale wychowanie to pewien proces tak? Czyli dziecko w wieku
dwoch lat moze jednak popelniac bledy typu zagarniecie bulki w sklepie, mimo ze
rodzic mu tlumaczy przed wyjsciem do sklepu, jak i po zdarzeniu, dwulatek nie
wszystko zrozumie " na zawsze". Oczywiscie nasza, jako rodzicow rola jest
tlumaczenie co wolno, czego nie wolno, jest ponoszenie konsekwencji zachowania
niesfornego kilkulatka, przepraszanie otoczenia za rozne sytuacje. Ale nie
wymagajmy zeby dziecko kilkuletnie szlo jak przy linijce. Moj wywod tyczyl sie
sytuacji kiedy rodzic naprawde nie jest w stanie przewidziec ze dziecko chwyci
np. nie swoja zabawke w p[iaskownicy, nie swoj towar w koszyku. Nie mowie tu o
syt wkladania dziecka do kosza, gdzie inni wkladaja zywnosc.

[agawamala]

Jeśli dziecko złapie bułkę, trzeba po prostu za nią zapłacić. Trudno. Nawet
gdyby była to 10 nieprzydatna kajzerka.

[cocollino1]

zgadzam sie

No to po co ten ton ???

[edorka1]

Ja mam dwoje, róznica 22 miesiące, sama jestem z nimi cały dzień. I wszędzie -
nawet do fryzjera chodzimy razem i nawet zdarzyło mi się do ginekologa z
dzieckiem pość. Są wychowywani i są w miarę grzeczni. Ale są też pełni energii
i radości życia.
Wkurzył mnie Twój post, bo jest zadęty i przebija z niego poczucie wyższosći.
Nie jestem młodziutka mamuśką, mam 36 lat i uniesione tony o szacunku do innych
i do czasu innych mnie wkurzają. Mam szacunek. Mogłabym wysmarować posta na
kilometr, o paniach które mi zamykają drzwi na nosie gdy ja z 2 dzieci idę za
nimi, o autobusie co mi ucieka sprzed nosa, choć kierowca widzi, że biegnę z
wózkiem i dzieckiem na ręku (!!!), o wysokich krawężnikach i kolejce na poczcie
gdzie stoję godzinę, bo nikt mnie nie wpuści, a tupetu żeby sie wepchać i
wysłuchać tekstu jak to mi się zachciało dzieci nie mam. I to też byłby głupi
post.
Chyba już zapomniałaś jak to jest, kiedy się ma małę dzieci. Zrozumienie i
szacunek działaja w obie strony. A zrzędzenie też jest uciażliwe. Nawet bardzo.
Sciągam czapkę z głowy przed wspaniałą i idealną matką....

[agawamala]

Tu piszemy o dzieciach. Nie o kierowcach autobusów, nie o dziurach w jezdniach,
nie o niegrzecznych sąsiadkach - tylko o mamach i dzieciach.
W każdej dziedzinie życia możemy doszukać się nieprawidłowości i piętnować je.
Ja robię to tu, na tym forum, dotyczącym dzieci.
Czy to, że chamski rowerzysta jedzie po chodniku mając obok ścieżkę rowerową (
i słusznie wkurza tym matkę, która musi mieć oczy dookoła głowy) ma oznaczać,
że ta sama matka ma pozwolić, aby jej dziecko swoim uciążliwym zachowaniem
obrzydziło życie innym? Moim zdaniem nie!
Wymagamy, żeby inni respektowali nasze prawa- róbmy to samo!
Bardzo dobrze pamiętam i radości i uciążliwości związane z małymi dziećmi.
Tylko z perspektywy czasu mam chyba szerszy obraz i większą perspektywę.
Czy rodziców na zebraniu klasowym ( ważnym, bo związanym z maturą) musi
obchodzić krzyczące dziecko? Nie! Oni muszą wiedzieć co nauczyciele mają do
powiedzenia, nauczyciel musi mieć spokój i możliwość skupienia się, takiego,
aby nie zapomnieć o rzeczach istotnych. Nie winię 2 latka , że nudził się na
zebraniu szkolnym, winię jego rodziców, za to, że ważne dla prawie 30 osób
zebranie było zakłócane.

[marghe_72]

edorka1 napisała:

> Ja mam dwoje, róznica 22 miesiące, sama jestem z nimi cały dzień. I wszędzie -

> nawet do fryzjera chodzimy razem i nawet zdarzyło mi się do ginekologa z
> dzieckiem pość. Są wychowywani i są w miarę grzeczni. Ale są też pełni
energii
> i radości życia.
> Wkurzył mnie Twój post, bo jest zadęty i przebija z niego poczucie wyższosći.
> Nie jestem młodziutka mamuśką, mam 36 lat i uniesione tony o szacunku do
innych
>
> i do czasu innych mnie wkurzają. Mam szacunek. Mogłabym wysmarować posta na
> kilometr, o paniach które mi zamykają drzwi na nosie gdy ja z 2 dzieci idę za
> nimi, o autobusie co mi ucieka sprzed nosa, choć kierowca widzi, że biegnę z
> wózkiem i dzieckiem na ręku (!!!), o wysokich krawężnikach i kolejce na
poczcie
>
> gdzie stoję godzinę, bo nikt mnie nie wpuści, a tupetu żeby sie wepchać i
> wysłuchać tekstu jak to mi się zachciało dzieci nie mam. I to też byłby głupi
> post.
> Chyba już zapomniałaś jak to jest, kiedy się ma małę dzieci. Zrozumienie i
> szacunek działaja w obie strony. A zrzędzenie też jest uciażliwe. Nawet
bardzo.
> Sciągam czapkę z głowy przed wspaniałą i idealną matką....


cały Twoj wywód nijak sie na do tego co chciała napisac autorka wątku.
Ogranioczyła sie do dziecoi, bo akurat ma takie a nie inne obserwacje..

[zonka77]

edorko dzieci są dziećmi i chyba nie chodzi o to że mają być idealne bo nie są i
nie będą. Chodzi tylko o to co na to rodzice. Jeśli ty swoim dzieciom uwagę
zwracasz i starasz się je uczyć grzeczności to chyba problemu nie ma ani dla
mnie ani dla autorki wątku...

[edorka1]

Nooooo....ja to inaczej odebrałam. Może mam zły dzień.

[marghe_72]

edorka1 napisała:

> chyba na pewno nie masz dzieci.
> Ja mam dwójkę.
> Nie uważam, ze wszystko im wolno i że są świętymi krowami.
> Wychowuję i strofuję. I nawet w ostateczności daję klapsy, ku zgorszeniu
> niektórych mamuś.
> Ale:
> dziecko jest tylko dzieckiem. Pomijając sytuację kiedy dorosły powinien się
> stuknąc w czółko - typu scena 1 i scena 2 i zwykłą głupotę typu dziecko i
> samochód, jest cała masa sytuacji nieprzewidzianych. Niezamierzonych.
> Niezaplanowanych...
> Moja córka lat 4 potrafi wpasć do piekarni i rzucić się na ciastka. Dostaje
za
> to ochrzan. Ale nie ma gwarancji, że się nie powtórzy...Zdarzało mi sie
spóźnić
>
> do pediatry, bo mam 2 maluchów i wychodzenie z nimi jest obłędem, gdy byli
> młodsi i np w zimie juz ubrani do wyjścia i okazywało sie np, że oboje!!!
> właśnie zrobili kupę...No i nie było rady - przebieranka i godzina w plecy...

to ja spytam - jak sie wtedy zachowałas w przychodni?

[marghe_72]

edorka1 napisała:


Moja córka lat 4 potrafi wpasć do piekarni i rzucić się na ciastka. Dostaje za
to ochrzan. Ale nie ma gwarancji, że się nie powtórzy...

?



> W wózkach w marketach siedza w środku. I fiu. I tu akurat nie masz racji.Te
> wózki i tak są brudne i stoją zwykle na zewnątrz...

no tak, skoro już są brudne, to można dobrudzić

> Więc ...no cóż...poprawkę trzeba małą zrobić na fakt, że dzieci są tylko
> dziećmi i nie zawsze akurat mają świadomość - zwłaszcza maluchy - że akurat
> grzecznie nie są.

nikt tu o dzieciach nie mówi, tylko o dorosłych.
własnie dlatego,ze dzieci są tylko dziećmi, to my jesteśmy za nie odpowiedzialni

> I wkurzają mnie mentorskie tonu mądrych paniuś.

no comment.

[edorka1]

Ha, no to wyklikam Ci jeszcze - żeby się już cakiem pogrążyć hahaha, że nie
tyle treść tego postu mnie nakręciła, co ton. Ton ex catedra, mądry i nie
znoszący sprzeciwu. Bo napisałam wyraźnie jak sądzę, że nie popieram zabawy
bankomatem, maszynką w banku i innych tego typu, i bynajmniej nie wychowuję
dzieci bezstresowo.
Ale życie życiem.
Nie wierzę w idealne mamy, które mają idealne dzieci, grzeczne i od kołyski
dobrze wychowane. Wierzą natomiast w to, że łatwo się idealizuje. Zwłaszcza w
odniesienu do samej siebie.I zbyt łatwo się czasem krytykuje innych. A ja
jestem matka daleka od pomnikowych ideałów. I zadrzają mi się wpadki. Mea
culpa. I ja się do tego przyznaję. Ot co.

[marghe_72]

edorka1 napisała:

> Ha, no to wyklikam Ci jeszcze - żeby się już cakiem pogrążyć hahaha, że nie
> tyle treść tego postu mnie nakręciła, co ton. Ton ex catedra, mądry i nie
> znoszący sprzeciwu. Bo napisałam wyraźnie jak sądzę, że nie popieram zabawy
> bankomatem, maszynką w banku i innych tego typu, i bynajmniej nie wychowuję
> dzieci bezstresowo.
> Ale życie życiem.
> Nie wierzę w idealne mamy, które mają idealne dzieci, grzeczne i od kołyski
> dobrze wychowane. Wierzą natomiast w to, że łatwo się idealizuje. Zwłaszcza w
> odniesienu do samej siebie.I zbyt łatwo się czasem krytykuje innych. A ja
> jestem matka daleka od pomnikowych ideałów. I zadrzają mi się wpadki. Mea
> culpa. I ja się do tego przyznaję. Ot co.
>


i Ty to wszystko wyczytałas w pierwszym poście?
moje gratulacje
bo ja nic takiego nie zauwazyłam. Ot obserwacje, do przemyslenia i skomentowania

[ludzikowa1]

w pelni sie podpisuje pod wypowiedzia edorki1)

[lola211]

Bezmyslnosc nie jest tylko domena matek, po prostu ten typ tak ma.
Ale z drugiej strony dzieci sa wsrod nas i musimy sie pogodzic, ze mozna je
spotkac takze u fryzjera, trudno domagac sie odizolowania ich od spoleczenstwa.

Lola, własnie tak n/t

[lila1974]

Ojjj jak ja nie lubie.....

[axela]

jak ktos pisze, poczekaj, az sama bedziesz miala dzieci. Wrrrrrrrr
Co do postu autorki, generalnie sie zgadzam. Faktycznie z tymi wozkami w
supermarkecie troche przesadzilas, one i tak sa brudne.
Ostatnio bylam swiadkiem sytuacji jak mamusia przyprowadzila dziecko do
fryzjera, dzieciak latal i wrzeszczal, sciagal z blatow nozyczki, zachcialo mu
sie bawic suszarka.
Jednemu z fryzjerow wylal farbe przygotowana do balejazu.
Wszyscy starali sie byc mili i delikatnie zwrocic uwage dziecku, mamusia nie
reagowala, kiedy zwrocono uwage mamusi, ta odparla : syneczku nie wolno brac
suszarki bez pozwolenia, zapytaj pana moze Ci pozwoli sie pobawic (noz k....)
A na koniec stwierdzila, ze on tak lubi z nia wszedzie chodzic, a dzis nie
chcial zostac z babacia i plakal ....po czym usmiechnieta wyszla.
No bez przesady.
Ja rozumiem, ze dzieci sa i nie mozna ich izolowac, ale pozwalanie im na
wszystko to juz lekka przesada.
W dodatku swieta obraza jak ktos zwraca uwage.

[blou1]

Nie chcę tutaj bronić mam rozwydrzonych dzieciaków ale zajmę nieco inne
stanowisko.
Do niedawna byłam uziemiona drugim małym dzieckiem i naprawdę nie miałam jak
wyrwać się z domu. Na kontrolę do ginekologa pojechałam po kilku miesiącach,
nie dałam rady z dwójką, mąż pracuje teść zjechał do Polski i takie właśnie
okazje wykorzystuję na załatwienie swoich spraw solo. A zmierzam do tego że ja
też jeżdżę z dziećmi bo do licha ciężkiego nie mam innego wyjścia. Trudno,
dzieci są czasem głośne, uciążliwe ale matki też maja swoje potrzeby. A
zbulwersowanym zachowaniem dzieci kobiet, pozostaje cieszyć się swoją
niezależnością. Powtarzam że nie popieram akceptowania przez matki zachowania
rozwydrzonych, rozpieszczonych dzieci.

blou1

[axela]

Potrzeby to potrzeby i nikt nie kwestionuje tego ze czasem nie ma innego
wyjscia. Jednak uczenie dwulatka obslugi bankomatu, czy pozwalanie mu na
wrzucanie rzeczy ludziom do koszyka i jeszcze uwazanie tego za dobry zart i
zachwycanie sie tym to juz inna sprawa.

[marghe_72]

lola211 napisała:

> Bezmyslnosc nie jest tylko domena matek, po prostu ten typ tak ma.
> Ale z drugiej strony dzieci sa wsrod nas i musimy sie pogodzic, ze mozna je
> spotkac takze u fryzjera, trudno domagac sie odizolowania ich od
spoleczenstwa.


ale tego akurat nikt nie neguje.
dziecko też człowiek

ale warto go wychowywac od małego, nie tresować a po prostu wychowywać.
I uczyć szacunku dla innych,

[lola211]

>W restauracji, W pociągu, U fryzjera ( do
>którego przychodzą ludzie , aby się zrelaksować i uczesać a niekoniecznie
>słuchać wrzasku nudzących się dzieci,

Dla mnie ma to jednoznaczny wydzwiek- dzieciom wstep wzbroniony, bo ja sie
przyszlam zrelaksowac.
Slowo daje, mieszkam chyba w innej Polsce , bo naprawde nieczesto widuje tak
ekstremalne przypadki, by az watek o tym zakladac. Zdarza sie jakas szurnieta
mamuska z rozwydrzonym dzieciakiem, ale to wyjatek, wiekszosc jest ok.

[chupachups1]

Mam Dziecko 2-letnie i chodzę z nią praktycznie wszędzie, bo nie mam jej z kim
zostawić. Moje dziecko jest grzeczne, czasami nawet zastanawiam się, czy nie za
bardzo ją "strofuję", bo czasami nie daje sobie rady w szkole przetrwania jaką
jest plac zabaw. Nie popieram zachowań zakochanych w swoich dzieciach mamuś,
ale na Boga nie można zamknąć matek z dziećmi do 15-go roku życia w domu i
udawać, że ich nie ma. Dzieci bywają żywe, zmęczone, nudzą, ale czasami nie ma
innego wyjścia, trzeba iść z dzieckiem. Czy ja mam nie chodzić do fryzjera
przez 10 lat, bo nie mam z kim zostawić dziecka?
Zauważcie też drugą stronę medalu, jak chcę iść na obiad (podkreślam obiad w
porze obiadowej) do restauracji z dzieckiem, to w ilu miejscach są choćby
najzwyklejsze kredki i kartka, żeby dziecko mogło się czymś zająć czekając na
posiłek? w Krakowie nie zbyt wiele.

[anula2000]

agawamala napisała:
>
> Scena VI - W hipermarkecie -
> Dziecko w wieku 2-3-4 lat siedzi( a właściwie stoi) w wózku na zakupy. W
> butach. W tym samym wózku za chwilkę ktoś położy zakupy. I być może będą to
> produkty żywnościowe.
>
>W pewnych względach moge się zgodzić, jednak z tym dzickiem w wózku to
przegięcie, widać , że jesteś zrzęda, masz już dzieci w LO i nie pamiętasz jak
to było. Moje dzieci zawsze są wsadzane do wózków i jeszcze się nie zdarzyło,
żeby pobrudziły, nawet w zimie. MOje dzieci zachowuja się różnie, ale zawsze
panuję nad sytuacją, jestem z nimi sama cały dzień i musze pozałatwiać różne
sprawy to ciekawe gdzie mam je zostawić. Podejrzewam też, że pewne sytuacje
podkolorowałaś, np. z bankomatem, z fryzjerem czy z bułkami - jeszcze się z tym
nie spotkałam. Kiedys miałam niezłą jazdę na poczcie, młody bardzo się nudził,
a kolejka spora, cały czas jednak panowałam nad sytuacją, aby nie przeszkadzał,
jednak przewidzieć nie mogłam, że krzyknie i starszy pan się wystraszy - miałam
awanturę na całego urządzoną przez żonę - pewnie też taka jesteś agawamala, a
ja to święta krowa, bo nie przewidziałam, że dziecko krzyknie. Ciekawe jak
można w takim np. przypadku przewidzieć zachowanie 3 latka.

[volta2]

Agawa sama się przyznała, dzieci ma w liceum. I ona nie wie, że dzieci do wózka
można włożyć, bo w czasach, gdy jej dzieci małe były to w Polsce nie było
marketów, nie było numerków na poczcie, nie było sklelów samoobsługowych(no,
jeden suprersam przy kinie moskwa). Nie było miliona innych rzeczy, a w kolejkę
trzydniową po szynkę trudno faktycznie było zabrać dziecko. Ścieżki rowerowe?
Toż rower to tylko na komunię był, a i to nie dla wszystkich starczyło, w wawie
dopiero te ścieżki się buduje, więc wcześniej ich nie było, więc wniosek taki,
że twoje dzieci na ścieżkę nie wchodziły, bo nie miały takiej możliwości. A
restauracje? Toż to dla badylarzy i prywaciarzy rozrwyka była a nie dla ludu,
więc i tam się dzieci nie zabierało. Och jak to łatwo teraz pouczać i
paluszkiem grozić. I wieszczyć o złym wychowaniu. Poproszę o odpowiedź szczerą,
kto ci z dziećmi siedział, gdy tak po fryzjerach chodziłaś i w tych kartkowych
czasach za zakupami biegałaś? Dzieci kiedyś tak nie były widoczne, i jej się
poprzestawiało myślenie, bioroąc pod uwagę, że agawa mieszka tam gdzie mieszka.
Dzielnica, gdzie na jedno miejsce w przedszkolu jest chętnych 4-5 osób. To
dzielnica młodych rodziców, uwierzcie że starszy człowiek u nas to rzadkość.
Może stąd te narzekania?(agawa, coś mi się kojarzy, że ty u nas na forum
lokalnym bywasz, nie sprostowałaś, więc sprawdzę przy okazji, czy mam pamięć
dobrą)

[zonka77]

Słuchaj volta2 ja mam dziecko teraz, małe chyba jeszcze dość (5 lat)
u fryzjera nigdy z niąnie byłam (nie wpadłabym na to bo by się nudziła i
rozrabiał z nudów na 100%)
Jeśli już bym musiała z nią iść (nie wiem co by mnie mogło zmusić) to nie
pozwoliłabym jej bawić się suszarkami, mieszać w narzędziach fryzjerów i ogólnie
przeszkadzaćinnym. Myślę że zabrałabym tonękolorowanek, jakieś laleczki i
bajeczki - żeby zapewnićjej zajęcie nieuciążliwe dla innych.
W restauracji moje dziecko NIGDY nie łaziło między stolikami, nie krzyczało i
nie właziło pod stoły tylko siedziało z nami a jak sięjej nudziło to na zmianę
szliśmy na spacerki. A wogóle rzadko chodziliśmy z maluszkiem do restauracji,
teraz jest większa, usiedzi na jednym miejscu i już miło nam z nią iść

Aha a jeśłi chodzi o ścieżki to mała WIE że tam rowery jeżdżą i ma nie włazić.
Jak była młodsza to sięza niąlatało. Dlaczego? Bo sami jeździmy na rowerach i
wiemy jakie to wkurzające kiedy jedziesz sobie wyznaczonym miejscem a tu nagle
ni z tego ni z owego wyskakuje ci na tą drogę malec powodując że się niemal
przewracasz usiłując w niego nie wjechać. ZAWSZE wtedy ochrzaniam mamusięktóra
dziecka nie pilnuje.

[agawamala]

Na forum likalnym ( Kabaty) bywam. Nie jestem jednak zgrzybiała staruszką - mam
41 lat i dzieci w wieku licealnym. Pamięć także mam nie najgorszą: moje dzieci
miały rowery - i to nie z okazji komunii, bo do takiej nie przystępowały.
Hipermerketów nie było, to prawda, skpey samoobsługowe - były. Numerków na
poczcie nie , kolejki po sznkę - gdy moje dzieci miały 3 czy 4 lata- nie
istniały ( szynka była do kupienia równie łatwo jak teraz).
Restauracje w Warszawie nie należały do rzadkości i dostępne były nie tylko dla
badylerzy.
Dziećmi ( a wcześniej dzieckiem) zajmowała się cała moja rodzina: babacia,
mama, tata, siostra - i ja dziećmi siostry-. Zakupy robiliśmy na 3 czy nawet 4
domy- hurtem. Babcia była na emeryturze, rodzice- pracowali, mąż równiez, my z
siostrą studiowałyśmy. Jednak do głowy nam nie przyszło ciągnąć ze sobą dzieci.
Zaś jeśli chodzi o przedszkole: nie miałam szczęścia "dostać" się przedskola
państwowego - gdy było potrzebne studiowałam, a więc nie mogłam przedtawić
zaświadczenia o zatrudnieniu. Dzieci poszły więc do niepublicznego.
Nie wiem ile masz lat i jakie masz doświadczenie życiowe- z postów wynika, że
jesteś jedną z tych roszczeniowych mam uważających, że skoro masz dzieci mogą
one robić dokadnie wszystko, a inni muszą się nimi zachwycać. Ciekawe co będzie
za 10-15 lat. Powybijają dla rozrywki szyby w sklepach czy powyrywają drzwa z
korzeniami?

[agawamala]

Jak się zachować? Wyjść z poczty. Po prostu i zwyczajnie. Nie wszyscy muszą
znosić fanabierie TWOJEGO dziecka. Mają prawo do spokoju.
I nie dziw się, że reagują agresywnie.

[anula2000]

agawamala napisała:

> Jak się zachować? Wyjść z poczty. Po prostu i zwyczajnie. Nie wszyscy muszą
> znosić fanabierie TWOJEGO dziecka. Mają prawo do spokoju.
> I nie dziw się, że reagują agresywnie.

No to już bezczelność!!!! Amoze tak w drugą stronę??? MOże inni mogliby ustąpić
kobiecie z dzieckiem, są takie przepisy, że jak matka jest z dzieckiem na ręku
to ma prawo podejść bez kolejki, ale jak już to zrobi to własnie takie marudy
jak ty robią raban. A dlaczego mam niby wychodzić z poczty??? bo dziecko
krzyknie niespodziewanie??? nie uważam się za pępek świata, mam swoje prawa i
skorzystać z urzędu muszę. Z tego co pisałaś to miałaś pół rodziny na
wychowywanie dzieci, inne matki są odpowiedzialne i robią to same, a nie
podrzucają dzieci innym. A w ostatnim swoim poście wyszło, że nienawidzisz
dzici, bo generalizujesz i dla ciebie większość matek to święte krowy. Stara
moze nie jesteś rocznikowo, ale z poglądów to stetryczała starucha. Z twoich
tekstów wynika, że nie lubisz nie tylko matek z dziećmi (dzieci to chyba
nienawidzisz wszystkich, tak na zapas) ale ogólnie ludzi, to masz dziewczyno
problem ze sobą... Zobaczymy za kilka latek, jak będziesz miała wnuki - już im
współczuję.

[agawamala]

Nikt nie ma obowiązku przepuszczania w kolejce matek z dziećmi. Być może stoi w
nich osoba słaniająca się na nogach np. po chemioterapii, z początkowym okresie
ciązy, z trudem panując nad mdłościami, osoba, która zostawiła swoje własne
dziecko w domu pod opieką sąsiadki ( albo samo), pani mająca bolesną
miesiączkę, albo po prostu śpiesząca się.
Twoje dziecko - Twoja sprawa ( także taka, aby nie zatruwało życia innym).
Ja nie nienawidzę dzieci- irytują mnie wszelkiej maści święte krowy. I czytając
takie posty jak Twój - wcale się nie dziwię, że dzieci budzą u niektórych ludzi
agresję. I same są jej ofiarami.

mylisz się

[anula2000]

agawamala napisała:

> Nikt nie ma obowiązku przepuszczania w kolejce matek z dziećmi.
I tu sie mylisz, bo matki mają to zagwarantowane prawem, wystarczy poczytać,
np. na poczcie przy okienku jest informacja

Być może stoi w
>
> nich osoba słaniająca się na nogach np. po chemioterapii, z początkowym
okresie
>
> ciązy, z trudem panując nad mdłościami, osoba, która zostawiła swoje własne
> dziecko w domu pod opieką sąsiadki ( albo samo), pani mająca bolesną
> miesiączkę, albo po prostu śpiesząca się.

Twoim tokiem rozumowania: a coż mnie to obchodzi, kobiety okres - kobiety
sprawa,
> Twoje dziecko - Twoja sprawa ( także taka, aby nie zatruwało życia innym).

MOje dziecko nikomu życia nie zatruwa, za to twoja osoba troszkę mi zatruła,
ale to już mój ostatni post, na twoje prowokacje

> Ja nie nienawidzę dzieci- irytują mnie wszelkiej maści święte krowy. I
czytając
>
> takie posty jak Twój - wcale się nie dziwię, że dzieci budzą u niektórych
ludzi
>
> agresję. I same są jej ofiarami.
NIe wiem co takiego cię poruszyło, a jeszcze się nie zdarzyło, zeby w
kimkolwiek moje dziecko wzbudziło agresję, na szczęście tu gdzie mieszkam
ludzie sa przyjaźni. Ale nie martw się, dzieci rodzi się coraz mniej i coraz
mniej będą ci przeszkadzały, będzie coraz większy spokój....
Przy okazji współczuję bardzo twojej rodzinie, mieć w domu kogoś tak zjadliwego
brrrr
pozdrawiam serdecznie dziwna kobieto

[agawamala]

Jeśli moje posty ( bo nie osoba, przecież się nie znamy) zatruwają Ci życie -
możesz ich nie czytać. Ludzie w miejscach publicznych , niestety, MUSZĄ znosić
zachowania, o których wspominałam.
Dziś dzieciaczek, ku radości mamusi, bawi się suszarką u fryzjera, wali łopatką
kolegę czy zrzuca pieczywo z półek - jutro- przekonany, że wszystko mu wolno
powiela zachowania kiboli Legii.
Czytając niektóre Wasze wypowiedzi - nie dziwią mnie ani kibole, ani psie kupy
na chodnikach, ani połamane ławki. Same, niktóre z Was, wychowują dzieci w
takim duchu.

ja się przyznaję:(

[anek.anek]

jeśli syn jest ze mną na zakupach to stoi w wózku. I nie widzę w tym wielkiego
problemu: do tych samych wózków wkładane są ziemniaki, czasem jakiś kwiatek w
doniczce i nie raz nie dwa rozleje się np. jogurt. Ponieważ w supermarkecie
niemożliwością jest chyba kupienie niezapakowanej zywności, to nie mam zbyt
dużych wyrzutów sumienia. Zapewniam też, że doskonale wiem kiedy moje dziecko
wdepnęło w psią kupę albo biegało po błocie.
W piaskownicy nie reaguję dopóki nie ma prawdziwego zagrożenia. I do szału
doprowadzają mnie mamy, które z byle powodu ingerują w dziecięcą zabawę.
Na poczcie pozwalam synowi brać dwa numerki. Potem po prostu szybko dyskretnie
wymieniam mu je na takie porzucone przez innych i te odkładam na panel.
Ogólnie rzecz biorąc: bez paranoi.

To sa wozki do zakupow,a nie dla dzieci!!!

[gacusia1]

i jeszcze o wózkach w supermarketach

[anek.anek]

Z synem jeżdżę po zakupy tylko w sytuacjach kiedy muszę. Nie mam opiekunki, mąż
bardzo częśto wyjeżdża na kilka tygodni. W ciągu dnia nie mam czasu.
Syn od dawna nie mieści się na tej podstawce- siedzisku. Nie ma mowy żeby puścić
go samego - dopiero wtedy byłaby afera o bieganie, ściąganie z półek różnych
rzeczy itd. Młodego w takich miejscach ogarnia szaleństwo i jakbyś spotkała go
na swojej supermarketowej drodze to dopiero byś się wściekła. Wózek-samochód
nie spełnia swojej funkcji, bo robię zakupy w supermaketach bardzo duże -
właśnie po to żeby robić je rzadko.

Zyj i daj zyc innym!!!

[gacusia1]

Zgadzam sie z Toba!

Zyj i daj zyc innym!!!

[gacusia1]

Zgadzam sie z Toba!!!

zrozumcie

[zonka77]

Że nie chodzi o to że dzieci mają być idealne!
Chodzi o to żeby rodzice reagowali jak coś jest nie tak. I zamiast zachwycać się
i zachęcać do zachowań uciążliwych dla innych, takim zachowaniom przeciwdziałać.
Z młodszym dzieckiem będzie to odwrócenie uwagi, zajęcie go czym innym albo po
prostu zabraniem go z jakiegoś miejsca na chwilę a ze starszym będzie
wytłumaczenie, rozmowa czy jakiś zakaz.
Mojej córce daleko do ideału, jejku ona czasem się złości, czasem rozrabia i
miewa różne głupie pomysły. Tyle że ja nie stoję patrząc na to z uśmiechem typu
"jakie to zabawne" albo "jakie mądre dziecko" tylko działam - reaguję - wychowuję.
Jak pewnie wiele innych mam!
Autorka skierowała chyba wątek do tych mam które jednak uważają zachowania
wymienione na początku za wspaniałe, zabawne, inteligentne i ogólnie uważają że
dziecku wolno wszystko, wszyscy muszą je kochać, nim się zachwycać, je znosić i
tolerować i ogólnie - cały świat dla dziecka.
A nie chodzi o to że dzieci mają chodzić jak zegarki czy roboty i być wzorem
doskonałości!

PS: też z jedynym się nie zgadzam - z tymi wózkami w sklepach. Reszta i dla mnie
jest irytująca

[marghe_72]

zonka77 napisała:

> Że nie chodzi o to że dzieci mają być idealne!
> Chodzi o to żeby rodzice reagowali jak coś jest nie tak. I zamiast zachwycać
si
> ę
> i zachęcać do zachowań uciążliwych dla innych, takim zachowaniom
przeciwdziałać
> .
> Z młodszym dzieckiem będzie to odwrócenie uwagi, zajęcie go czym innym albo po
> prostu zabraniem go z jakiegoś miejsca na chwilę a ze starszym będzie
> wytłumaczenie, rozmowa czy jakiś zakaz.
> Mojej córce daleko do ideału, jejku ona czasem się złości, czasem rozrabia i
> miewa różne głupie pomysły. Tyle że ja nie stoję patrząc na to z uśmiechem
typu
> "jakie to zabawne" albo "jakie mądre dziecko" tylko działam - reaguję -
wychowu
> ję.
> Jak pewnie wiele innych mam!
> Autorka skierowała chyba wątek do tych mam które jednak uważają zachowania
> wymienione na początku za wspaniałe, zabawne, inteligentne i ogólnie uważają
że
> dziecku wolno wszystko, wszyscy muszą je kochać, nim się zachwycać, je znosić
i
> tolerować i ogólnie - cały świat dla dziecka.
> A nie chodzi o to że dzieci mają chodzić jak zegarki czy roboty i być wzorem
> doskonałości!
>
> PS: też z jedynym się nie zgadzam - z tymi wózkami w sklepach. Reszta i dla
mni
> e
> jest irytująca


no i znowu musze sie podpisać
chociaz z ostatnim zdaniem sie nie zgadzam
wózki nie sa po to ,zeby do nich wsadzać dzieci.
A tłumaczenieze one i tak są brudne do mnie ie trafia

chodniki tez są brudne ale racej staramy sie nie smiecic dodatkowo..

[gemmavera]

Iii tam. Według mnie tu nie chodzi o matki czy dzieci, tylko ogólnie o to, żeby
liczyć się z innymi ludźmi i czasem myśleć.

Tak samo wkurza mnie dziecko idące po ścieżce rowerowej, jak i rowerzysta,
który zamiast po ścieżce, jedzie po chodniku.

Matki to nie jest osobny gatunek człowieka. Każdy z nas jest egocentryczny,
jedni mniej, inni bardziej. Tyle że matki trochę przenoszą "centrum
zainteresowania" z siebie na dziecko, i to wszystko. Ale myślenie o innych i
trzymanie się zasad współżycia w społeczeństwie obowiązuje każdego. I w każdej
grupie spolecznej znajdzie się ileś procent ludzi, ktorzy będą myśleć tylko o
sobie, całą resztę mając głęboko.

[kamaha]

chodzę z dwójką moich dzieci wszędzie, mój mąż dużo pracuje, nie mam w
Wałbrzychu żadnej rodziny, więc nie mam wyboru.
Dzieciaki nie są aniołkami, ale wiedzą jak się zachować, do fryzjera też ze mną
chodzą i to uwielbiają, bo panie fryzjerki opowiadają im co robią , pokazują
jak ścinają włosy itd, dzieciaki są zainteresowane tym co się dzieje bo staram
się je wcześniej przygotować do tego co będzie się działo - rozmawiamy i to
działa!
Jeśli bulwersuję mnie zachowania innych dzieci, a właściwie głupota i
ignorancja ich rodziców to zwracam uwagę i tej pani przy bankomacie bardzo
dobitnie powiedziałaby co myslę o jej szanowaniui czasu innych.

Mam deja vu?

[latouche]

Nie chce mi sie przebijac przez caly watek, ale mam wrazenie ze to jest kolejny
tego samego typu watek "dydaktyczny" agawamali. Niedawno byl o straszliwej
podrozy pociagiem w towarzystwie mamy z rozbestwionym synkiem.
Masz bardzo traumatyczne przezycia i imponujaco duuuuzo czasu, zeby je opisywac.
Pozazdroscic, oczywiscie tego drugiego.
Proponowalabym zwracac uwage na biezaco osobom, ktorych dzieci sa sprawcami tych
jakze przykrych wydarzen zamiast puszczac dydaktyczne apele w net.

[agawamala]

Tak. Czasu mam teraz może trochę więcej, bo niedawno zdjęto mi z nogi gips (
złamałam na nartach) i choć wróciłam już do pracy, więcej niż kiedykolwiek
siedzę w domu. Też Ci się to może przydarzyć.
CZy mam traumatyczne przeżywia? Nie sądzę - po prostu irytują mnie ludzie,
którzy uważaja, że są pępkiem świiata, świętymi krowami i wszyscy powinni
tolerować ich zachowania. A matki małych dzieci, niestety, w znakomitej
większości są zdania, że cały świat musi dostosować się do potrzeb ich maluchów.

[olimpia.szuwar]

Na pewno istnieje dużo matek, które pozwalają swoim dzieciom na wyjątkowo
wstrętne wybryki. I mnie też wściekają różne rzeczy, ale gdybym miała teraz
wymienić choćby dwie irytujące sytuacje z minionego miesiąca, to miałabym
problem. Nie mam pojęcia po co kolekcjonować tego rodzaju wydarzenia w pamięci,
z namaszczeniem je dokumentować na forum, a potem się delektować swoim słusznym
oburzeniem.

Naprawdę, zajmowanie się wyłącznie obserwacją tego, co też inni ludzie robią
nie tak, to chyba marny sposób spędzania czasu, nawet jeśli się ma złamaną
nogę.

[agawamala]

N tej zasadzie należałoby zastanowić się nad 99% postów bo: kogo obchdzą
intymne kłopoty z mężem, teściową, kupki, gorączki, jedzenie ( lub
niejedzenie), szczepienia, adaptacja w przedszkolu, trudności ze snem, ADHD,
waga, wzrost, i tysiąc innych rzeczy.
Fora internetowe są po to, aby podzielić się swoimi obserwacjami. Czasem ktoś
coś zauważy, przemysli, zastanowi się.
Mnie przeraża sposób prowdzenia dyskusji przez niektóre forumowiczki. Jesli
ktoś ma odmienne zdanie, nalezy obrzucić go błotem. Świadczy to o niskiej
kulturze i o tym, że od takich ludzi najlepiej trzymać się z daleka.

[pa.trycja]

Cieszę się,że mieszkam wśród normalnych ludzi.
Zaraz zaraz,a może to kwestia podejścia?
Tolerancji??

[olimpia.szuwar]

Czy czujesz się przeze mnie obrzucona błotem?

Nie o to mi chodzi, że nie ma sensu pisać na ten temat na forum, bo wiem, do
czego ono służy. Rzecz w tym, w jaki sposób do nas piszesz, a nie jest to
ton "porozmawiajmy o tym", tylko "teraz Wam powiem jak powinnyście się
zachowywać". I to nie mój wymysł, bo wiele dziewczyn już to napisało. I Ty się
dziwisz, że wzbudzasz w kimś agresję?

[agawamala]

No to porozmawiajmy o tym, jak niektóre panie wychowują dzieci ( vide przykłady
z pierwszego postu). A ton - jest normalny, z odrobiną dydaktycznego smrodku.
Ale przeczytaj posty innych forumowiczek - tam aż roi się od agresji. I jeśli w
tym duchu wychowują dzieci ( no bo niby dlaczego maja to robić w innym) - nie
dziwię się ani bójkom w piaskownicy, ani fali w szkołach, ani chuligańskim
zachowaniom na ulicach ( np. po przedwczorajszym meczu Legii).

Agawamalo:)

[maxim31]

W zasadzie nie ma sensu przejmować się drobnostakami na które, jak widzisz nie
masz wpływu. Skądinąd niektóre opisane sytuacje przez Ciebie moga być dolegliwe
- ale czy warto o nich pamietać?

Twój post uswiadomił mi jedno - że dzieki Bogu nie jestem na tyle zgorzkniała,
żeby czuc się w obowiązku prostowania moralnego (gdyz chyba o to chodzi?)
kręgosłupa innym ludziom.

Zdarza sie, po prostu. I życie toczy sie dalej, czyz nie?

[mama_kotula]

maxim31 napisała:

> Twój post uswiadomił mi jedno - że dzieki Bogu nie jestem na tyle zgorzkniała,
> żeby czuc się w obowiązku prostowania moralnego (gdyz chyba o to chodzi?)
> kręgosłupa innym ludziom.

Bardzo podobne mam odczucia po lekturze postów autorki wątku, a zwłaszcza
utwierdza mnie w tym ostatni akapit postu tytułowego. Nie zamierzam posądzać
autorki o zgorzkniałość, z reguły nie oceniam ludzi, tylko wypowiedzi.
Ale odniosłam wrażenie, że autorka czuje się ogólnie lepsza od matek opisanych w
kontrowersyjnych sytuacjach, co więcej, generalizując, wrzuca wszystkie matki do
jednego wora, i na zasadzie "popatrzcie mamy, uświadamiam wam wasze błędy, a
teraz sprowadzę was, biedne zbłąkane owieczki, na właściwą drogę, przekonam do
mojej jedynej słusznej i prawdziwej racji". To, co mnie irytuje, to mentorski
ton wypowiedzi. Można przecież napisać normalnie: "wkurza mnie to, to i to, też
tak macie? jestem przekonana, że te matki robią źle i wolałabym, aby odrobinę
pomyślały o innych.".
Jeszcze jedno - takie sytuacje są naprawdę sporadyczne (pomijając bardzo
kontrowersyjną sprawę wózków w hipermarketach), zbyt sporadyczne, aby traktować
je jako życiowy problem.

[latouche]

ja cały czas prawie siedzę w domu, bo tutaj pracuję. Mimo to nie mam zbyt wiele
czasu na tworzenie wątków i systematyczne śledzenie dyskusji, bo zajmuję się
dziećmi, domem i robię tłumaczenia. Forum traktuje czysto użytkowo i relaksowo -
z rzadka sama o coś pytam, czasem wypowiadam się w czyimś wątku, jeżeli akurat
temat w jakiś sposób mnie dotyczy czy dotyczył.
Po prostu podziwiam, że chce Ci się tworzyć kolejny już wątek - ho,ho, prawie
dwie strony znormalizowane w samym pierwszym poście - na temat nagannego wg
Ciebie zachowania innych. Potem niektóre mamy Ci przyklaskują, a inne są w
(nieśmiałej) opozycji, a wtedy Ty im odpowiadasz "Nieprawdą jest jakoby ...., bo
JA.... etc.", i oczywiście okazuje się, że Ty jesteś ta wspaniała mama bez skazy
i zmazy. OK, moje gratulacje, ale po co u licha tak usilnie ludzi o tym
przekonywac???

[przedszkolak2]

Mam nadzieję, że nigdy sobie, ani dziecku, na takie zachowania nie pozwoliłam.
"Mam nadzieję"- bo jak każda zakochana w swoim dziecku matka mogłam jednak
mieć epizody niepoczytalności.

[agastrusia]

Tak święte krowy ale mamy nie dzieci. Dodałabym jeszcze, że niektórym kobitkom
po porodzie rozumku ubywa. Mi nie podoba się gdy koitka z wózkiem musi zajmować
cały chodnik bo jedną stroną iść nie może. Nie ważne, że niewiadomo jak wyminąć
ją ale to już nie jej problem, prawda?

opowiem wam co mnie dzisiaj spotkało

[moofka]

chociaz zawsze w takich dyskusjach skłonna jestem bardziej stawac po
stronie "nieznosnych bachorków jezdzacych w marketowych wzkach i ich
rozanielonych mamuś"
to musze wam opowiedziec przypadek dzisiejszy - matka idiotka klasyczna, az
mnie poraziła, ale bynajmniej nie mam zamiaru brac tego za norme i przypisywac
kazdej matce takich zachowan,
do dziecka nic nie mam

brałam udział w maratonie fitness - ogromna impreza, 5 godzin wysiłku, wielki
tłum ludzi i głośna muzyka
trwają zajęcia z aeroboxu, kazdy wokół siebie ma tyle miejsca zeby nie skopac
sąsiada
ogolnie duzy rozmach duza sila, mnostwo ciosow, kopow i kazdy zapatrzony w
prowadzącego, zeby ruchow nie mylic
nagle pojawia sie slodkie ubrane na rozowo dzidzi okolo roczku bo juz na
wlasnych noziach i za nim matka kretynka ze slodkim usmiechem oraz tatus
(chyba) z aparatem
dzidzi slodko podryguje w rytm muzyki, mamusia cieszy sie nieprzytomnie, ze
corus "cwiczy"
kazdy kazdemu zwraca uwage zeby dzidzi z kopyta nie potraktowal, dzidzi idzie
dalej
kazdy juz patrzy na prowadzacego i wokol czy dzidzi pod noge nie wejdzie
i teraz pytam do kogo byłby zal, gdyby jednak ktos sie mocniej tym kikiem
zamachnął?
no bo przeciez moglby
opisana sytuacja wcale nie trwala krotko, przynajmniej jakies dobre pietnascie
minut kiedy bobo miedzy tlumem cwiczacych biegalo
a moze i potem dluzej tylko juz nie w zasiegu mojego wzroku

[agastrusia]

Ja bym zaniosła dzidzie mamuśce i powiedziała, że plac zabaw jest gdzie
indziej. Swoją szosą dziwie się instruktorowi, że nie zareagował.

[aga.m5]

Ciekawe, czy Ty PANIUSIU przestaniesz chodzić do fryzjera, jak urodzisz dziecko?
- Ja nie mam z kim zostawić dziecka, więc zabieram je zawsze ze sobą do
fryzjera, kosmetyczki, na solarium itp.!
A wkurzają mnie babska, które zajmują w sklepach (np. H&M) największą
przymierzalnię (jest tylko 1-na dla os.niepełnosprawnych) kiedy inne są wolne.
To dla wielu matek jedyne miejsce w którym mogą poprzymierzać ubrania widząc
przy tym swoje dziecko.
W tramwaju też często moja córka wstaje na siedzeniu, ale jeszcze nie chodzi i
nie widzę w tym nic złego skoro w ten sposób przestaje być uciążliwa dla
otoczenia!
Jeszcze o wózkach na zakupu w sklepach; tylko 3 razy moja córka w nich
siedziała bo w siedzisku przy wózku jeszcze się chwiała na boki i za każdym
razem wyciągałam ją w brudnych ubraniach!
Czy uważasz, że dla mnie MŁODEJ MAMY miejsce jest tylko w piaskownicy?

[aga.m5]

Czy ja jestem świętą krową? Czy może to on, ona myśląc o mnie "o boże baba z
bachorem"?

Jak mam zareagować jako matka, kiedy wsiadam z niemowlakiem do
długooczekiwanego, zatłoczonego tramwaju i słyszę od pewnego starszego
pana "No.... i jeszcze ta z wózkiem sie tu pcha!". Czy to moja wina, że wyszłam
z dzieckiem na badania, że czekałam na przyjazd niskopodłogowego tramwaju, by
nie prosić o pomoc we wniesieniu wózka do środka?
Maleństwo na pocznie też nieraz zanosiło się płaczem, nikt nie przepuścił mnie
bez kolejki- widocznie nikomu nie przeszkadzał płaczliwy krzyk dziecka.
To nie moje obserwacje; to moje doświadczenia. Ja nie przypuszczam; jak autorka
1-szego postu, że dzieciak skaczący po siedzisku w autbusie na zabrudzone kupą
buty; ja to przeżywam.
Córka ma teraz rok, a ja nauczyłam się nie oczekiwać pomocy od innych i o nią
nie proszę, ale dziękuję bardzo tym którzy ją oferują.

a propos piesków

[dominika8]

a mnie wkurza jak dzieciaki, na oczach rodziców, np w windzie lecą z łapami do
moich, naprawdę spokojnych psów, które bidne nie mają gdzie uciec??? To tylko
psy, nigdy nikogo nie ugryzły, ale może być ten pierwszy raz, i co??? Nie
wszystkie psy kochają dzieci!!
od razu napiszę, że sama mam dziecko, ale też mnie wkurzają różne sytuacje z
rozwydrzonymi dziećmi.

[barabaszka5]

fakt faktem, że zachowania opisane przez Ciebie są irytujące, natomiast Twoja
wypowiedź, że tak Ci utrudnia życie spowodowała, że nasunął mi siewniosek, że
jesteś gburowatą, zmierzłą, marudną, nudną, wiecznie narzekajacą, nie
wyrozumiałą, jęczącą, bełkoczącą NUDZIARĄ. Ale to Twój wybór. Szczerze
współczuję małżonkowi, rodzicom i dzieciom tak znudzonej życiem i tak
utrapionej osóbki.

[barabaszka5]

aha i jeszcze jedno: kto wychowywał ci dzieci? bo chyba nie sama, skoro nigdzie
ich nie zabierałaś. Dla mnie to nie sztuka urodzić i podrzucić babci, dziecko
trzeba umieć wychować, a przez bywanie właśnie w : autobusie, restauracji,
fryzjera, markiecie dziecko sie uczy, oswaja, nawet jeśli jest nieznośne, to z
czasem z tego wyrośnie. Jak dla mnie to nie masz pojęcia o dzieciach, widocznie
masz dwie lewe łapki.