Studia, dzidzia i dół

[michasia24]

Mój synuś za pare dni bedzie miał 3 miesiące. A ja studiuję zaocznie i to
jest dla mnie straszny problem, nie mogę sobie poradzić z tym że go zostawiam
na prawie całe dwa dni (oprócz nocy). Jest to dla mnie straszne. Czuję
straszny żal i ból. Wieczorem jest mi poprostu niedobrze z nerwów, tęsknie za
nim strasznie wiem że to tylko parę godzin ale chce mi sie ryczeć poprostu.
Synek najczęściej zotaje z tatą. Mój maluszek jest płaczliwy, a dzisiaj nie
mógł zasnąć, stękał, kwękał, usnął dopiero na rękach u mnie, wtulony we mnie.
A jutro znowu zjazd. Nie potrafię sobie z tym poradzić. Synuś jest
wyczekiwanym dzieckiem jest moim oczkiem w głowie. Serce mi pęka, ciągle mam
wrażenie, że nikt nie zaopiekuje się nim lepiej niż ja. Może wam się wyda to
śmieszne ale ja mam okropnego doła i wyrzuty sumienia.

[aga1004]

nie martw się to normalne co czujesz moja córcia miała 3 tyg gdy musiałam wrócić
na uczelnie zaocznie i też byłam strasznie rozbita ale udało mi się to
przezwyciężyć teraz wiem że to czas dla mnie zwłaszcza że jestem z dziećmi
praktycznie 12 godzin dziennie sama więc to odskocznia odstresowanie .

[ewa_mama_jasia]

Dziewczyno, odetnij pępowinę, i to nie ze względu na dziecko, tylko na siebie.
Rozumiem, że jesteś z nim cały czas z wyjątkiem zjazdów. Pomyśl sobie, że im
szybciej go przyzwyczaisz do pozostawania z innymi osobami, tym łatwiej pójdzie
później przystosowanie go do żłobka, przedszkola.
Nie wmawiaj sobie, że tylko Ty potrafisz się nim zaopiekować, daj szansę innym.
Zobaczysz, po kilku zjazdach przyzwyczaisz się do tej sytuacji. Dziecko też.
Ja pierwszy raz wyszłam bez małego na 2x12 godzin (też studia zaoczne) jak miał
3 tygodnie. Poczułam się wtdy rewelacyjnie - w końcu pierwsze wyjście po 3
tygodniach bycia z dzieckiem non-stop .
Został z tatą i obaj sobie to chwalili. I tak to powtarzaliśmy przez I semestr,
w II zostawali z nim moim rodzice (mąż też studiuje zaocznie).
W tej chwili zaczęliśmy drugi rok (mały życia, ja studiów), za niecały rok będę
magistrem a mały będzie świętował drugie urodziny . Różne osoby z rodziny
radziły, żebym sobie odpuściła studia, bo nie dam rady z tak małym dzieckiem.
Ty masz też alternatywę - zawsze możesz pomyśleć o wzięciu dziekanki.

[ewa_mama_jasia]

Zapomniałam dodać jednej rzeczy - Michasiu, na razie jesteś zajęta szkołą tyle,
co zjazdy i ewentualnie bieżące przygotowanie sie do zajęć. Gorzej będzie,
kiedy przyjdzie sesja. Tu się trzeba mega uczyć, a tu dziecko będzie chciało
Twojej uwagi. Możesz być rozdarta pomiędzy chęcią bycia z małym a poczuciem
obowiązku.
Przed pierwszą sesją czas dzieliłam pomiędzy małego a naukę. Przed drugą sesją
wróciłam do pracy. Uuu, ale było: praca zawodowa w pełnym wymiarze, po pracy 3-
4 godziny bycia z małym (dopóki nie usnął), a tu się trzeba uczyć

A ja studiuje dziennie.

[mamulahanuli]

Mam zajecia od 8-16 albo od 12-18.Hania ma prawie 3 miesiące.I jest dobrze
Badz dzielna! Ty zjazdy masz co 2 tygodnie pewnie a ja mykam tydzien w
tydzień.
Musisz sobie z tym poradzic sama! I to dla swojego dobra-bo tylko Ty tu
cierpisz. Synek na pewno nie!!!
Uszy do gory!!!

[ineska2]

Porozmawiaj z dyrekcja/rektorem, moze zgodza sie na studia eksternistyczne
(przyjezdzalasz tylko na egzaminy i zaliczenia).ja tak studiuje, inaczej bym
musiala przerwac studia, bo mam zagrozona ciaze. tez jest dosc ciezko, bo
trzeba duzo samozaparcia, zeby przysiasc do nauki, ale nie musisz jezdzic na
zjazdy itp. Zycze powodzenia, mam nadzieje, ze ci sie uda to zalatwic.