Dziewczyny, odetchnęłam z ulgą. W piątek nareszcie dostałam wynik badań przeciwciał różyczkowych. Ufffff...IgG na poziomie 19,5 a IgM 0,22. Wychodzi na to, że jeśli nawet Michał przechorował trzy tygodnie temu tę nieszczęsną różyczkę, to mały Pimpuś jest bezpieczny. Ja nie chorowałam. To znaczy chrowałam, ale nie na różczkę, tylko na zwykłą anginę
Kamień spadł mi z serca, bo w ciągu ostatnich 3 tygodni siłą rzeczy stałam się ekspertem od ewentualnych uszkodzeń płodu przy przebytej różyczce przez ciężarną matkę. Makabryczne doświadczenie. Nie życzę nikomu trwania w takim potwornym zawieszeniu.Tym bardziej, że po przechorowaniu tego cholerstwa, takiemu dziecku w brzuchu niespecjalnie można pomóc
No, chyba, że w grę wejdzie specjalistyczne leczenie, np. chirurgiczne poróżyczkowych wrodzonych wad serca.. Brrrrr...Na szczęscie usg też mnie uspokoiło - serce bije miarowo, ładnie, główka i móżg pieknie wykształcone, kręgoslupik jak ta lala, rączki i nóżki też niczego sobie. I to piękne "papa" łapką do mamusi i tatusia
Pełnia szczęscia i ... spokoju. Nareszcie.Tak więc historia znalazła swó epilog. Szczęśliwy. Na szczęście.Dziekuje Wam wszystkim za wsparcie w tych trudnych dla mnie chwilach. Gdyby nie Wy - nie wiem, jak bym na to wszystko reagowała. Wasze dobre słowa uspokajały mnie i stawiały do pionu.Dziekuję Wam, ze jesteście.YennaM, mama 15-miesięcznego Michała i 17-tygodniowego Pimpusia płci jeszcze niepodglądniętej
