PRACA A DZIECKO!!!!!!!!

[Gość: biba]

Pomozcie bo wykoncze sie nerwowo. Od dwoch lat siedze sobie w domu z dzieckiem zajmując sie dorywczymi pracami. Kocham mojego skarba ponad wszystko. Gdy rozstaje sie z nim nawet na pare godzin to potwornie za nim tesknie. I tu pojawia sie problem.Nasza sytuacja materialna zdecydowanie nakazuje mi isc do pracy. Dostalam ostatnio propozycje pracy, na ktora jeszcze 3 lata temu zareagowalabym euforyczna radoscia. Ale teraz, kiedy mam dziecko.....Owszem dobrze platna ale wymagajaca calkowitego poswiecenia i zaangazowania, wyjazdy.Na dodatek wiaze sie to z wynajeciem opiekunki gdyz dziadki daleko.I moj dylemat sie poglebia. Czy isc do pracy, zaspokoic swoje aspiracje, odetchnac troche od zycia domowego (czasem czuje sie potwornie zmeczona)a tym samym utracic kontakt z dzieckiem,oddac go w rece obcej osoby?Co robic??? Wydaje mi sie ze z kazdej decyzji bede niezadowolona. buuuuu Jak sobie z tym poradzic??

[Gość: joaanna]

Dziecko ma już dwa latka? Myślę,że spokojnie mogłabyś pójść do pracy. Super byłoby gdybyś znalazła jakąś opiekunkę,a za rok posłała do przedszkola(pewnie niektóre mamy przeklinają mnie teraz), ale ja tak zrobiłam; Ula poszła dzo przedszkola w wieku 2,9 i obyło sie bez płaczu. Teraz nie pracuję,ale nie wyobrażam sobie żeby ona nie chodziła do przedszkola, ile by straciła(minęło 2 lata). I tak sobie myślę, że zależy to od Ciebie, możesz siedzieć cały czas z dzieckiem i zastanawiać się ile tracisz nie pracując, Pamiętaj,niezależnie co postanowisz zawsze będziesz miała wyrzuty sumienia. Ale życie i tak gna do przodu. Powodzenia, na pewno sobie świetnie poradzisz

[Gość: mamaNikoluni]

Z pewnością stoisz na rozdrożu ale ja w Twojej sytuacji przyjęłabym pracę, bo dziś nie jest o nią łatwo a Twoja pociecha wcale już nie jest taka maleńka.Życzę Ci dobrego wyboru i powodzenia.Wiola

[Gość: biba]

Ale mnie sie ciagle wydaje ze on jest taki malutki, ze potrzebuje mamy...

[Gość: Beata32]

Biedronko - zapraszamy do Klubu Mam Pracujących. Wiele dziewczyn opisało tam swoje odczucia z bycia Mamą Pracującą. Może pomogą Ci trochę w podjęciu decyzji.pozdrawiamBeata

[Gość: ez]

Wiesz co niczym nie ryzykujesz, spróbuj a jak się nie sprawdzi zrezygnujesz. Dziecko według mnie już nie jest takie małe, całe życie i tak go nie będziesz ochraniać. Powodzenia.

[Gość: beatab]

A ja Ci troszke zazdroszcze - masz wybor. Ja chcialabym juz isc do pracy, mimo, ze moje dziecko ma dopiero 9 miesiecy. Ale pracy nie ma. Z mezem wykonujemy tzw. wolne zawody, co w naszym wypadku oznacza duze przerwy w pracy i przyzwoite zarobki, kiedy praca jest. Od pol roku wpadamy na siebie w czterech kontach, udajac, ze cos robimy. Pocieszajace jest to, ze dziecko jest dopieszczone i ladnie sie rozwija, ale my - rozdraznieni, rozleniwieni, bez codziennej dyscypliny i pieniedzy. Idz do pracy. Zawsze mozesz z niej zrezygnowac. Wazne, ze masz taka szanse.bb

[Gość: beatab]

A ja Ci troszke zazdroszcze - masz wybor. Ja chcialabym juz isc do pracy, mimo, ze moje dziecko ma dopiero 9 miesiecy. Ale pracy nie ma. Z mezem wykonujemy tzw. wolne zawody, co w naszym wypadku oznacza duze przerwy w pracy i przyzwoite zarobki, kiedy praca jest. Od pol roku wpadamy na siebie w czterech kontach, udajac, ze cos robimy. Pocieszajace jest to, ze dziecko jest dopieszczone i ladnie sie rozwija, ale my - rozdraznieni, rozleniwieni, bez codziennej dyscypliny i pieniedzy. Idz do pracy. Zawsze mozesz z niej zrezygnowac. Wazne, ze masz taka szanse.bb

[Gość: beatab]

A ja Ci troszke zazdroszcze - masz wybor. Ja chcialabym juz isc do pracy, mimo, ze moje dziecko ma dopiero 9 miesiecy. Ale pracy nie ma. Z mezem wykonujemy tzw. wolne zawody, co w naszym wypadku oznacza duze przerwy w pracy i przyzwoite zarobki, kiedy praca jest. Od pol roku wpadamy na siebie w czterech kontach, udajac, ze cos robimy. Pocieszajace jest to, ze dziecko jest dopieszczone i ladnie sie rozwija, ale my - rozdraznieni, rozleniwieni, bez codziennej dyscypliny i pieniedzy. Idz do pracy. Zawsze mozesz z niej zrezygnowac. Wazne, ze masz taka szanse.bb

[Gość: Gusiak]

Właśnie - masz wybór. A ja siedzę w biurze, choć mój Skarb ma dopiero 6 i pół miesiaca!! Pracuję bo inaczej nie mielibyśmy za co żyć!!! Pracuję bo muszę!!!Kocham synka nad życie, ale wiem, że nic nie tracimy - mamy siebie popołudniami i dobrze nam razem. Moja mama też wróciła do pracy gdy miałam bodaj 9 miesięcy. Tez miałam nianie, przedszkola itp. Jestem pewna siebie, wesoła i szczęśliwa. Mam nadzieję, że mój synek tez taki będzie. W dzisiejszych czasach, kiedy praca jest na wage złota bluźnierstwem wydaje się pisanie: może bym popracowała, ale nie wiem, czy chcę.... Jesli nei musisz - zostań z dzieckiem, bo nikt Cię nie zastąpi. Jeśli musisz - dziękuj Bogu, że masz możliwość .Trafnego wyboruGusiak

[Gość: Jola]

Ja też z bólem myślałam o powrocie do pracy. Michaś skończył 8 m-cy,a ja pracuje od 10 dni. I wiesz co? W pierwszym dniu, gdy przyszła opiekunka to się rano popłakałam, ale jak zobaczyłam, że mu dobrze, i jest radosny gdy wracam - to się uspokoiłam. Praca mnie cieszy, doceniam chwile po powrocie.

[Gość: biba]

Dziekuje Wam bardzo za slowa otuchy i jakze cenne rady. Nie mam jeszcze odpowiedzi czy mnie zatrudnia czy nie. Przeraza mnie ten nienormowany czas pracy.Bo to moze ozn prace po 12h dziennie. A wtedy nie ma juz czasu dla dziecka