Kocham moje maleństwo

[Gość: Zosieńka]

Witajcie zakochane mamy! Mam przypływ uczuć do mojej Iskierki i nie mogę ich uzewnętrznić, bo śpi.Fakty są takie, że:- mam cudowne dziecko(pewnie nie ja jedna),- zawsze uśmiechnięte(oprócz chwil, gdy się złości lub płacze)- zaczynające mówić(na razie: "mama", "tata", "tu" , a najczęściej "nie" )-zachwycające się całym światem (najbardziej psami i wszelkimi innymi zwierzakami) A poza tym uwielbiam gdy się do mnie przytula, robi tysiąc śmiesznych min i głośno się śmieje. Strasznie trudno opisać uczucia, co by nie napisać to i tak nie to co by się chciało.Pozdrowionka dla wszystkich. Anka K.

[Gość: aniamania]

Doskonale Cię rozumiem Anka G.-K.

[Gość: Polka05020902]

Wyjęłaś mi to wszystko z ust Anka K.

[Gość: Siunieczka]

Mój Synek I... Loczki wokó brzoskwiniowej buzi, iskierki w oczach i cudny głosik: Mamusiu, jesteś kochana i słodka. Synek II: miękki nosek, łagodne linie buzi, anielski spokój różowego pyszczka i uszka jak pierożki.I czy coS na Swiecie pachnie piękniej niż moje dzieci? Bartuś jak świeże bułeczki, cieplutki i runiany, Kubuś - sam jak parowa bułeczka - jak mleczko.

[Gość: ilka]

No nie... mój synek też ma uszki jak pierożki - nie przypuszczałam, ze jeszcze ktoś tak nazywa dziecięce uszki

[Gość: magusia]

Emamy! Właśnie jestem po sesji usypiania, buziaczków i przytulania mojego synka, ale jak tak wczytuję się w wasze posty, to nachodzi mnie wielka ochota aby biec do sypialni i wycmokać śpiącego urwisa po buźce i łapkach. To się chyba nazywa stan beznadziejnego zakochania u ogłupiałej na tle swojego potomka matki ale nic na to nie mogę poradzić. Pocieszam siętym, że nie ja jedna cierpię na tego rodzaju "dewiację"!!!