Czy macie potrzebę rozwijania Waszych dzieci?

[babatera]

Chodzi mi o to czy czujecie taką potrzebę, zeby Wasze dzieci "uczyć" przez
zabawę? Ja mam w domu dwóch przedszkolaków (3,5 i 5,5) i wciąż wymyślam nowe
zabawy plastyczne, muzyczne, kupuję elementarze przedszkolaków, organizuję im
zajęcia z angielskiego itd, itp. Fakt - lubię to robić ale też mam takie
poczucie, że powinnam.
Jak jest u Was?

[idachoj]

A mogłabyś podać jakieś przykładowe zabawy?Będę wdzięczna.Pozdro.

[akseinga]

Oczywiście , że czuję . Gorzej z realizacją, ale córka chodzi do przedszkola i
tam uczy się bardzo dużo. Widać, że panie pracują z dziećmi, wymyślają ciekawe
zajęcia. Ja napewno nie wpadłabym na takie pomysły i zabawy. Dzieci mają
również swoje książeczki i z nich się uczą poprzez zabawę. Mała chodzi w
przedszkolu na angielski, ale to też tylko zabawa a jak coś jej tam zostaje to
dobrze.

[babatera]

Jeśli chodzi o pomysły: forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=576

akseinga napisała:

> Oczywiście , że czuję . Gorzej z realizacją, ale córka chodzi do przedszkola i
> tam uczy się bardzo dużo. Widać, że panie pracują z dziećmi, wymyślają ciekawe
> zajęcia. Ja napewno nie wpadłabym na takie pomysły i zabawy.

No właśnie, ja nie potrafię chyba sobie tak odpóścić i zdać się na to co robi w
przedszkolu Może niestety.
A jak np. słyszę, że rówieśnik synka czyta czy liczy w jakimś zakresie motywuje
mnie to, że też powinnam mojego uczyć.

[akseinga]

Po pierwsze staram się nie porównywać mojego dziecka z innymi, po drugie nie
bardzo bym chciała po powrocie z pracy ( ok 17) zasiadać z córką do nauki. I to
nie dlatego, że mnie by się nie chciało poprostu uważam, że po kilku godzinach
w przedszkolu ma prawo do robienie tego na co ma ochotę a nie pod dyktando jak
to ma maiejce w przedszkolu. Nie uważam żebym odpuszczała cokolwiek. Może kiedy
będzie starsza inaczej do tego podejdę, teraz ma 4,5 roku i jest małym
dzieckiem które przede wszystkim się bawi , a nie zmienia to faktu , że sporo
potrafi i wie.

[aluc]

absolutnie nie

[yenna_m]

ja tez

bez swiadomych stymulacji ze stron rodzicow (malo tego - bylam puszczona
bardziej samopas bo nikt mi specjalnie czasu nie organizowal, pomimo tego, ze 7
lat bylam jedynaczka, a potem wiadomo - mlodsza siostra i tez samopas bylam
puszczona) jakos sie nauczylam w swoim czasie tego, co trzeba bylo

(nie wliczam tutaj pracy z logopedą i rysowanie szlaczkow jako cwiczenie
rowniez usprawniające aparat mowy)

[agacz2905]

Absolutnie nie mam takiej potrzeby. czasem (od czasu do czasu) martwię się o
mojego 6-latka, który ewidentnie odstaje od tzw. normy wiekowej, tj. ma
nieprawidłowa mowe i nie chce absolutnie ćwiczyć (logopeda raz w tyg. to kropla
w morzu), olewa wszystkie zajęcia grupowe w przedszkolu (chodzi mi o zajęcia
zorganizowane, "pod dyktando" wychowawczyni", jest nadpobudliwy i chce się
zajmować tylko komputerem. Ale ostatnio mam powazne problemy z własnym
zdrowiem, ledwo chodzę, przede mną decyzja o operacjach ortopedycznych -
skupiam się więc na sobie, ponieważ niestety dopadły mnie problemy, których nie
przeskoczę.
Lubię obserwować, czy nawet nasłuchiwać (np. z sąsiedniego pokoju), jak moje
dzieci bawią się same, często w duszy pękam ze śmiechu, słuchając ich rozmów.
Myślę, że organizując moim dzieciom czas w domu zamęczyłabym przede wszystkim
dzieci - a siebie niejako przy okazji.
I jeszcze jedno: (wiem, czasy teraz inne, itd., ale jednak...) mnie nikt nawet
nie usiłował rozwijać. Cóż, może dlatego jestem tu gdzie jestem - tj. co
prawda wykształconą, ale niepełnosprawną osobą, ograniczoną przez nielubianą i
kiepsko płatną pracę oraz przez własne zdrowie (a raczej jego brak). A może
jednak nie ma tu żadnej zależności: między moim obecnym losem a sposobem
wychowania w dzieciństwie. Nie wiem. Ale mimo wszystko nie mam ani sił, ani
wewn. przekonania, żeby organizować dzieciom czas w sensie wypełniania im go
zadaniami i stymulującymi zabawami co do minuty.

[monia145]

Wczesna i intensywna stymulacja dzieci nie musi procentować w przyszłości
łatwym, miłym i przyjemnym życiem- niewątpliwie wzbogaca to świat doznań
dziecka, ale czy przełoży się na jego dorosłe życie?
To raczej wypadkowa wielu czynników, a nie tylko tego, czy dzieciak miał
wypełniony dzień co do minuty....

[wieczna-gosia]

zupelnie nie. Moje dzieci tak sie same absorbuja ze czuje ogromna potrzebe by im
nie przeszkadzac.

[monia145]

Ale skąd bierze się w Tobie to przekonanie, że "powinnaś"?
Dzieci mają jakieś zaburzenia stwierdzone przez specjalistę?
Rozwijają się nieprawidłowo?

Bo, że sprawia Ci to przyjemność to rozumiem, ale chyba przesadzasz z tą
powinnością.....przyznam, że zwariowałabym, gdybym chciała nauczyc wszystkiego,
co umieją rówieśnicy, mojego synaP
To awykonalne.....każde dziecko idzie własnym rytmem, jedne umiejetności
opanowuje szybciej, inne wolniej, ale co z tego? Taki ich urok......

[ememka1]

Młodsze jeśli wyrażają taką ochotę to działamy. Chociaż ostatnio musieliśmy
znosić przez 3dni płacz 3,5latki na stoku. Po następnych dwóch dniach
przeszczęśliwa sama wjeżdżała wyciągiem i zjeżdżała ze stoku. Najstraszą muszę
trochę motywować, bo sama z siebie.....to marnie

[fergie1975]

a można nie mieć takiej potrzeby?
no tak. wyrodne matki pewnie nie mają.

[ramka2]

Gratuluję. Jesteś świetną mamą. Też bym taką chciała mieć.

[haga78]

Moje dziecko nalezy to tych dzieci,ktorymi nie trzeba sie zajmowac.
Samo sobie organizuje zabawe.
Moglby calymi dniami rysowac, malowac farbkami i wycinac.
Spiewa non stop. Mowi ladnie po niemiecku.

To jest tylko i wylacznie jego zasluga.Przy takim dziecku mozna sie rozleniwic.

[aguskin]

nie nie mam, chetnie bym je zwineła spowrotem do brzucha

[triss_merigold6]

Zdecydowanie nie. Mój syn własnie rozpoczął żłobkoprzedszkole na pół dnia więc
tam ma zajęcia plastyczne.
Wolę się z dzieckiem zwyczajnie pobawić bez presji, że właśnie coś tam mu
rozwijam.

[neomia]

U nas na początku był to bardziej mus by stymulować intensywnie dzieci. Obecnie
moim przedszkolakom wystraczają zajęcia w przedszkolu , które i tak są dla
nich dość wyczerpujące. Teraz czas po przedszkolu jest czasem dla nich na
odreagowanie zebranych emocji i spontaniczną zabawę. Czas na naukę czyatania,
pisania przyjdzie.

[andaba]

Znacznie częściej czuję potrzebę zawijania dzieci, np. w dywan i wyniesienia do garażu.
A zabawę to oni sobie sami doskonale organizują i na szczęście nie jestem im do tego potrzebna.