Lincz będzie na pewno.

[melka_x]

A Ty jej odmówiłaś z automatu zakładając zwolnienia, czy powiedziałaś "słuchaj
stara, może ci pomogę, ale masz mi obiecać, że chore dzieci będą zostawać z
twoją matką?", a ona Ci na to, że nie? Bo między jedną a drugą sytuacją dla
mnie jest spora różnica.

[syriana]

ee..
asertywna jesteś, a nie wredna
co masz później oczami za nią świecić

ale możesz ją uświadomić trochę jak obiektywnie wygląda z boku taka postawa
bo może ona zupełnie nie widzi problemu

[monia145]

Moim zdaniem mogłaś te pracę chociaż spróbować jej załatwić.
Na zasadzie- przekażę CV szefowi, ale sama z nim porozmawiaj o swojej sytuacji
rodzinnej. Nic by Cię to nie kosztowało. To w końcu szef decyduje, czy
rozpocznie współpracę z osobą z dwojgiem dzieci- on też a nie Ty będzie ponosił
konsekwencje jej ewentualnych absencji w pracy.
Czasami bywa też tak, że kiedy ktoś rozpoczyna pracę i sprawia mu ona
satysfakcję i radość, daje wymierne korzyści- przwartościowuje swoje życie.
Skąd wiesz, że koleżanka po objeciu stanowiska nie wyrwałaby sie zroli mamy-
kwoki? Wydaje jej sie, że dzieci nie dadząsobie rady bez niej, bo ma za soba
kilkuletnie doświadczenie w byciu mama na pełnym etacie i, jak część z matek na
tym forum- NIE WYOBRAŻA sobie innego zycia. Bywa jednak inaczej. Nie dowiesz
się, bo skresliłaś ją przed startem.

[fajka7]

Moze jednak, to kolezanka sama skreslila sie przed startem?
Moze to nie jest robota dla ludzi, ktorzy sobie nie potrafia wyobrazic takich
rzeczy?
W kazdym razie z wypowiedzi Nisar nie wynika jak wyglada rekrutacja w tej
firmie i czy jest opcja neutralnego podsuniecia papierow.
Moze Nisar uchyli rabka.

[lola211]

To niech wysle cv bez powolywania sie na kogokolwiek.Niestety, ale prawda jest
taka, ze w razie czego krzywo sie patrzy na osobe polecajaca, ze spieprzyla
sprawe.

[monia145]

lola211 napisała:

> To niech wysle cv bez powolywania sie na kogokolwiek.Niestety, ale prawda
jest
> taka, ze w razie czego krzywo sie patrzy na osobe polecajaca, ze spieprzyla
> sprawe.


I gdybym była koleżanką Nisar i jednak tą pracę chciała podjąć, to bym tak
zrobiła, jak radzisz. Wysłałabym bez poręczyciela

[alfama_1]

> I gdybym była koleżanką Nisar i jednak tą pracę chciała podjąć, to bym tak
> zrobiła, jak radzisz. Wysłałabym bez poręczyciela

Chyba nie na tym etapie? Odpadłaby na starcie, kadry nie przepuszczą CV
Wyobrażasz sobie, że koleżanka mówi Ci o pracy w swojej firmie a Ty bez
informowania jej tam aplikujesz? Zwłaszcza, że jest osobą opiniującą? Dla mnie
kosmiczna sytuacja. Jasne, że przy szukaniu pracy pyta się znajomych.

[lola211]

Wysylam cv, wiedzac, ze w kadrach pracuje moja kolezanka- zatem łudze sie, ze
nie trafi ono od razu fo kosza.Ale nie wymagam, by mnie "pchnela"- licze po
prostu , ze moje cv trafi do szefa i jesli mu ise spodoba, to mnie zaprosza na
rozmowe.Dla mnie to proste.Nikt za mnie nie reczy, nikt w razie czego nie
swieci oczami.

[e_r_i_n]

Załatwianie pracy jest w ogóle bez sensu.
W opisanej sytuacji (tzn. jasnym określeniu przez kolezanke swojego stosunku do
pracy), nie dziwię się w ogóle.
Dla mnie zwolnienie na dziecko jest ostatecznościa i oby moje dziecko nie
chorowało, bo teraz pole manewru mam niewielkie. A zwolnienia sa wszędzie
kiepsko widziane.
Inna sprawa, ze nawet na zwolnieniu wiekszosc swojej pracy robiłam w domu.

[valldemossa]

Moim zdaniem wcale nie jesteś.
Sama nie poręczyłabym za kogoś, jeśli nie byłabym pewna, że można na tej osobie
polegać i że nie będę musiała świecić za nią oczami.
Zresztą nie rozumiem podejścia koleżanki - że POWINNAŚ załatwić jej tę pracę
(bo chyba ma takie podejście, skoro odsądziła Cię od czci i wiary ).
Niby dlaczego??? Oczywiście mogłabyś jej wyświadczyć przysługę, ale to przecież
kwestia Twojej dobrej woli, a nie obowiązek!
Drażni mnie postawa roszczeniowa.

Pozdrawiam Sąsiadkę

[triss_merigold6]

Nie jesteś. Piszę to jako matka dziecka chorującego z niewielkimi przerwami od
2 miesięcy. Efekt żłobka - aktualnie przerabiamy ospę. Nie opuściłam ani
jednego umówionego spotkania chociaż wymaga to kombinacji alpejskich.

[rene-76]

a dlaczego wredna?Po prostu znasz jej możliwosci i wiesz że sie zbytnio nie
nada do pracy u ciebie-też bym tak zrobila

[renia1807]

Wcale nie jesteś wredna!
Ja przekonałam się na własnej skórze, że nie warto załatwiać pracy koleżankom.
Teraz uważam, że to ja byłam głupia, bo poszłam do szefa, poręczyłam za nią,
nauczyłam ją wszystkiego i potem o mały włos nie wyleciałam z pracy przez nią.
To moja bezczelna kolezanka okazała się wredna!

[kuku-007]

Nie jesteś wredna!
Poręczać można za siebie, za kogoś to za duże ryzyko.
Przekonałam się na własnej skórze, jak niefajnie jest świecić oczami za kogoś
(analogiczny przypadek - koleżanka non stop na zwolnieniu na dzieci), a robotę
trzeba było zrobić - za nią.
Teraz ani bym nie poleciła nikogo takiego, ani bym nie zatrudniła - a już do
własnej firmy - never!

będę bronić Nisar...

[mama_oli_i_tomka]

... bo wiem że ani jej ani jej szefowi posiadanie dwójki dzieci i długa przerwa
w pracy zawodowej nie przeszkadzają. O ile widzą zaangażowanie, chęć do pracy,
zapał oraz widzą, że mama umie się zorganizować w kestiach opiekuńczo-
rodzinnych.
Jeśli koleżanka wystrzeliła z tekstem w stylu - wiesz jak mi się dzieci
pochorują to nie będe się oglądać tylko biorę zwolnienie i siedzę z nimi tak
długo jak trzeba - to wcale się nie ma co dziwić, że Nisar zareagowała jak
zareagowała.
To mówiłam ja - mama dwóch przedszkolaków z niemal 5-letnia przerwą w zawodzie.

[fankajanka]

mama_oli_i_tomka napisała:

> ... bo wiem że ani jej ani jej szefowi posiadanie dwójki dzieci i długa
przerwa
>
> w pracy zawodowej nie przeszkadzają. O ile widzą zaangażowanie, chęć do
pracy,
> zapał oraz widzą, że mama umie się zorganizować w kestiach opiekuńczo-
> rodzinnych.

Z tego (szczególnie to - umie sie zorganizować w kwestiach opiekuńczo-
rodzinnych) wynika, że mama w tej firmie nie ma prawa isc na zwolnienie, bo co
znaczy to zorganizowac- albo wynająć kogos, aby opiekował sie dzieckiem albo
samemu iść na zwolnienie, skoro pójscie na zwolnienie jest be to w gre wchodzi
tylko wynajeta opiekunka ( czy tez babcia, na jedno wychodzi)

[vharia]

O matko, pracodawca to NIE JEST instytucja charytatywna i ci, ktorzy nie prowadzili logocznego rachunku ekonomicznego już siedzą na zasiłkach a nie kręcą firmami.
To normalne: każdy dba o swoje. matka z dwojka dzieci szukająca pracy stara sie wywołać wrażenie, ze jest najlepszym (w tym dyspozycyjnym) pracownikiem a pracodawca stara się ja prześwietlić i policzyć, ile jej zapłaci za pracę a ile za zwolnienia lekarskie. Dla mnie czysty realizm, wredne jest pogrywanie na uczuciach w takim wypadku (jak mogłaś jej to zrobić).

[asia06]

Jesteś i to bardzo. A rodzinę masz? A dzieci masz? Czy tylko szefa i pracę?

będzie na pewno.

[pade]

Dziwi mnie podejście Nisar. Zna koleżankę ileś tam lat i twierdzi, ze pracowita
i sumienna!!!! To skoro sumienna jest, nie będzie chodziła non stop na
zwolnienia i zawalała pracy, prawda? Albo jest sumienna albo nie jest!
Ze swojego doświadczenia powiem, że ja chodziłam na zwolnienia na synka, a
chorował często. Tyle że, brałam pracę do domu!!!, przyjeżdżałam w niedzielę,
sobotę, popołudniami. Wszystkie umowy i inne dokumenty były oddane w terminie.
Koleżanka, która pracowała ze mną musiała za mnie przyjąć ze trzech klientów,
zajęło jej to ok. 15 min i tyle.
Ale umowy mi nie przedłużono, powód: zbyt częste zwolnienia.
Mam nauczkę by już nigdy nie brać roboty do domu i w weekend odpoczywać.
Patrzycie tylko z punktu widzenia pracodawcy i pracowników, którzy muszą
odwalać robotę za innych-tych "leniwych". A czy mojego szefa obchodziło, ze
nigdy nie miałam zaległości w pracy? Nie. I po macierzyńskim na córę nie
przedłużono mi umowy, bo drugie dziecko też będzie chorowało!
Nie powiem głośno co myślę o takich pracodawcach.
PO co ja tak zasuwałam?

[szymama]

ja powiem tylko tyle. Pracuje za granica. Mam dziecko, chcialabym drugie. Moje
5-letnie dziecie chodzi do szkoly, i choruje czasami. I wiecie co?????
oj szef sam mnie do domu wygania jak sie dowiaduje, ze mlody chory z nianka
siedzi!!!!Dla niego i dla wiekszosci moich kolegow cudzoziemcow RODZINA jest
NAJWAZNIEJSZA. Rozmawialam z moim szefem o moich planach ciazowych, bo biorac
pod uwage doswiadczenie w Polsce wiedzialam, ze pojde w odstawke. Moj szef
stwierdzil, po raz kolejny ze RODZINA jest NAJWAZNIEJSZA! Moge sobie w ciazy
chodzic, urodzic, po maciezynskim wrocic na tyle godzin w tygodniu ile mi
pasuje.
I dlatego nigdy juz do Polski nie wroce. Czlowiek sie zaharowywuje a jesli
tylko dziecko chore i chce sie z nim zostac 2 dni w domu od leni i nierobow
jest sie wyzywanym. Ale coz, wiem, ze w Polsce praca to luksus. Tutaj luksusem
jest wlasnie rozina.
Zycze Wam, zeby Wasze dzieci jak najmniej chorowaly. Buzka!

Kochane moje.

[nisar]

Bardzo dziękuję za wszystkie bez wyjątku wpisy.
Ponieważ znakomita większość z Was mnie rozumie, wnoszę z tego że jeszcze się
do odstrzału tak całkiem nie kwalifikuję.
O tym jak wygląda podejście szefa i kadr do ODPOWIEDZIALNYCH matek w mojej
firmie wiem najlepiej. Wie to także jedna z Was, której za wypowiedź dziękuję
szczególnie.
Tym z opozycji przypominam, że tak czy siak, czasy kiedy płacono za "bycie na
etacie" się skończyły. Obecnie każdy absolutnie pracodawca oczekuje pracy w
zamian za płacę, którą daje i nie wydaje mi się to szczególnie naganne.
Podejście typu "bo ja jestem matką, świat na kolana" może skutkować w
najbliższej rodzinie, ale raczej nie dalej.
Pozdrawiam Wszystkich.

[iwles]

Wiem jedno - twoja firma na pewno nie wygrałaby w konkursie:

firmy przyjazne matkom.


I nie chodzi o postawę: jestem matką - świat na kolana,
ale o postawę:
Jestem matką - i z tego tylko powodu nie zamykajcie mi drzwi przed nosem.

Iwles

[nisar]

przeczytaj sobie powyżej wypowiedź Mamy_oli_i_tomka, dobrze?

Poza tym, skarbie, też jestem matką. Nikt przede mną niczego nie zamyka. Powiem
więcej, z tego powodu właśnie szef zgodził się na to, bym pracowała 7 godzin za
pełne wynagrodzenie. Po prostu ma być zrobione - dopóki jest - przychodzę o 9 a
wychodzę o 16. I wracam do dziecka, które - jakkolwiek prawie trzynastoletnie -
potrzebuje mnie na pewno nie mniej niż niemowlę.

[babka71]

z szefem..Gratuluję 7 godzin dziennie ..tylko zadrościć
serio naprawdę zazdroszczę takiego układu !!!czapka z głowy szczęsciara z Ciebie

Nie, nie mam żadnych "układów"

[nisar]

z szefem.
I babka, dopóki nie zrozumiesz, że układy to już nie te czasy, dopóty będziesz
sfrustrowaną bezrobotną, niestety.

[babka71]

może sfrustrowana, ale napewno nie bezrobotna
nie pozdrawiam

[mama_oli_i_tomka]

Iwles ale ta firma nie zamyka drzwi przed matkami. I wierz mi, wiem co mówię.
Matka dwóch przedszkolaków, z 5-letnią przerwą w zawodzie, dostała propozycję
pracy w firmie Nisar. Ta matka dość wyraźnie zaznaczyła, że dzieci owszem ma, i
to dość małe, ale zająć się nimi w razie choroby też ma kto i matka nie będzie
non stop zawalać swojej pracy. I mogła matka pracować. Niestety z przyczyn
rodzinno-zdrowotnych i tym samym organizacyjnych matka SAMA zrezygnowała z
możliwości podjęcia pracy. Bo ma minimum przyzwoitości i zdrowego rozsądku.

ps. matka jest w o tyle komfortowej sytuacji, że powrót do pracy to jej chęci a
nie konieczność.

[iwles]

Mamo Oli i Tomka.
Nie znam TEJ firmy, mogę sądzić jedynie po wypowiedziach Nisar.
I oto co zobaczyłam:

Nie wiem, kto jest odpowiedzialny za przyjmowanie ludzi do pracy, ale niedanie
dziewczynie nawet możliwości złożenia podania i rozmowy kwalifikacyjnej, tylko
dlatego, że zakłada się z góry, że dzieci będą chorować, a matka na pewno nie
będzie potrafiła sobie zorganizowac życia (no bo skąd Nisar wie na 100 %, że ta
kolezanka będąc na zwolnieniu na dziecko, podobnie jak Nisar, nie będzie
potrafiła zorganizować swoich służbowych obowiązków tak, aby nikt nie musiał
jej zastępować ? ) - jest dla mnie ewidentym przykładem mobbingu.


Może jestem niedzisiejsza, ale dla mnie osoba, która na rozmowie
kwalifikacyjnej nie mówi prawdy, tylko to, co przyszły szef chce usłyszeć -
choć z góry wie, że nie będzie mógł dotrzymać 100 % warunków tej rozmowy, nie
rokuje mi dobrze, jako pracownik.

Iwles, chyba nie przeczytałaś dokładnie.

[nisar]

Otóż moja koleżanka ma zarówno męża jak i emerytowaną mamę, na pełnym chodzie
(daj Boże mnie taką kondycję), bez żadnych innych zobowiązań i chętną do pomocy.
Jeśli będąc w takiej sytuacji rodzinnej (komfortowej jak dla mnie)ktoś
uprzedza, że w razie czego weźmie zwolnienie to dla mnie oznacza, że nie będzie
się wysilać.

Nisar

[iwles]

Ale mąż pracuje ????



Bo wiesz, jesli chodzi o wybór, który z rodziców ma zostać, choć oboje pracują -
no to któryś pracodawca i tak w takim wypadku będzie "pokrzywdzony".


Wiesz, ja też mam mamę na miejscu, która jest bardzo chętna do pomocy i opieki.
I korzystam z tego.
Ale, kiedy ostatnio moje dziecko miało gorączkę i wymioty i dostawało
zastrzyki, przy których się wyrywał i dostawał histerii - to ja, niestety - nie
miałam sumienia skazywać mojej mamy na opiekę nad synem. Wzięłam 3 dni
zwolnienia na dziecko.

Moja praca w tym czasie na mnie czekała, dobrze, że mogła poczekać.
Co więcej - musiałam podpisac oświadczenie, że nie miałam z kim zostawić
chorego dziecka (????? ale KOGO konkretnie ZUS miał na mysli - to do tej pory
nie wiem.)



pomijając wszystko inne - przypomniała mi się dyskusja, która tu niedawno się
rozpętała: o nowoczesnych babciach, w której to większośc forumowiczek
prezentowała stanowisko, że zajmowanie się dzieckiem to OBOWIĄZEK rodziców.
Babcie mają prawo żyć swoim zyciem i odpoczywać na zasłuzonej emeryturze po
latach ciężkiej pracy.



Więc ja teraz to juz zupełnie nie rozumiem pracodawców.

[paula_paulina_10]

A gdyby praca nie mogła czekać to KTOŚ musiałby siedzieć po godzinach, zabierać
pracę do domu - słowem za Ciebie pracować.
Uważam, że zastępstwa są do zaakceptowania, ale naprawdę w wyjątkowych
sytuacjach i bardzo rzadko.

[iwles]

Istnieje jeszcze cos takiego jak koleżeńskie zastępstwa.
Nie mówić już o czymś takim ewentualnie, jak nadgodziny.


I ja naprawdę nie rizumie, dlaczego zakłada się z góry, że dzieci często
chorują.

Wiesz pracowała u mnie taka jedna pani - 50-letnia, która w jednym roku
chodziła częściej na zwolnienia niż ja byłam łącznie na dziecko, przez 3 lata.

Nigdy nikt nie wie - co przyniesie los. I kto kogo częściej będzie musiał
wyręczac w obowiązkach.

a poza tym - chyba najpierw podpisuje sie umowę na okres próbny - pracownik się
nie sprawdza - czyli jest niekompetentny, niesumienny, nie umie pogodzić
obowiązków - wtedy - nie przedłużamy z nim umowy.

[paula_paulina_10]

Okres próbny nie jest idealnym sprawdzianem , bo może tak się zdarzyć, że w tym
czasie dziecko nie będzie chorować, albo matka, której bardzo zalezy na pracy
zrobi wszystko, aby ją dostać i da się poznać z jak najlepszej strony, a potem
może już brać zwolnienia.
Zgadzam się, że istnieją koleżeńskie zastępstwa, ale tylko w naprawdę
wyjatkowych sytuacjach i rzadko.
Osoba, która ma zastępować - nieważne czy honorowo czy w ramach nadgodzin - też
ma włsne obowiązki, własną rodzinę. Może np. robi prawo jazdy albo chodzi na
aerobik - dlaczego ma korygować swoje plany?
Pytasz dlaczego zakłada się, że dzieci chorują? Bo tak najczęściej jest gdy
pójdą do przedszkola. Poczytaj na innych forach.

są jeszcze umowy na czas określony

[wjw2]

> Okres próbny nie jest idealnym sprawdzianem , bo może tak się zdarzyć, że w
tym
>
> czasie dziecko nie będzie chorować, albo matka, której bardzo zalezy na pracy
> zrobi wszystko, aby ją dostać i da się poznać z jak najlepszej strony, a
potem
> może już brać zwolnienia.

Umowa na czas określony może trwać nawet 12 m-cy i dłużej, takich umów
pracodawca ma prawo dać, zaproponować pracownikowi dwie...

[malila]

iwles napisała:
> Babcie mają prawo żyć swoim zyciem i odpoczywać na zasłuzonej emeryturze po
> latach ciężkiej pracy.

Otóż to: zawsze będziesz albo kiepską matką i roszczeniową córką (synową), albo
kiepską i roszczeniową pracownicą. Aaa, zapomniałam, jest jeszcze opcja płatnej
opiekunki na czas choroby dziecka. Tylko skąd wziąć taką chętną do bycia w
stałej gotowości opiekunkę?

i żeby jeszcze chore dziecka ja zaakceptowało ?

[iwles]

bo np. widzi ją po raz pierwszy na oczy ?



Ale pomysł całkiem fajny:

Agncja Niań do Dzieci na Zwolnieniu Lekarskim

[paula_paulina_10]

Większość z nas ma dzieci. I większość z nas jakoś sobie radziła - niektóre
zaczynały pracę, gdy dzieci były w wieku szkolnym, inne pracowały w domu. Ja do
chwili ukończenia przez syna 13 lat pracowałam tylko na umowę zlecenie mając
mozliwość pracy w domu. Gdy dziecko było chore - pracowałam w nocy, wtedy, gdy
mąz był dyspozycyjny.

[mama_oli_i_tomka]

Iwles ja akurat TĘ firmę poznałam stąd wiem co piszę.
Co do meritum - o ile dobrze doczytałam i dobrze zapamiętałam koleżanka miałaby
pracować na recepcji (czy jakoś tak) a tu wybacz nijak nie da się wykonać pracy
poza firmą i poza godzinami funkcjonowania firmy.
Stąd postawa Nisar zupełnie mnie nie dziwi.

Co do kłamania na rozmowie kwalifikacyjnej - masz rację, kłamstwo ma krótkie
nogi i wyjdzie szybciej niż nam się zdaje.

Koleżanka była uczciwa - powiedziała, że bez wzgledu na sytuację w firmie,
niezależnie od bogatego zaplecza pomocowego w razie choroby dzieci ona I TAK
WEŹMIE ZWOLNIENIE. A Nisar uczciwie powiedziała, że nie zaryzykuje ciągłych
nieobecności kogoś, kogo obecność w firmie jest konieczna.

[alfama_1]

> Tym z opozycji przypominam, że tak czy siak, czasy kiedy płacono za "bycie na
> etacie" się skończyły. Obecnie każdy absolutnie pracodawca oczekuje pracy w
> zamian za płacę, którą daje i nie wydaje mi się to szczególnie naganne.
> Podejście typu "bo ja jestem matką, świat na kolana" może skutkować w
> najbliższej rodzinie, ale raczej nie dalej.

Warto również przypomnieć, że czasy dyskryminacji z powodów niemerytorycznych
przy rekrutacji też się powoli kończą.
Pracodawca oczekuje pracy, pracownik oceniania jego umiejętności i przydatności
na danym stanowisku na podstawie wykazanych kompetencji. Gdybyś formalnie
uzasadniła swoją odmowę tym, że wydaje ci się, że pracownica będzie chodziła na
zwolnienia lekarskie bo ma dwoje dzieci, sąd pracy długo by się nie
zastanawiał.
Skoro już mamy być takie formalne

[burza4]

linczować cię nie będę - bo masz rację.

rodzina i obowiązki z tym związane pracodawcy interesować nie muszą. Kodeks
pracy i tak jest w naszym kraju łagodny. Kłopotów z pracą nie miałam nigdy -
m.in. dlatego że staram się aby moje życie prywatne nie wpływało na jakość
pracy - a przecież moje dziecko tez chorowało. I nie oznacza to bynajmniej że
żyję pracą - wręcz przeciwnie.

u nas są naprawdę przyjazne warunki dla matek. Tylko trzeba pamiętać również o
tym, że jak ktoś np. wychodzi godzinę wcześniej, bo karmi piersią 2-latka, to
jego robota spada na innych, którzy też mają swoje życie. To samo ze
zwolnieniami, choć mało osób z nich korzysta - nie ze względu na niechęć
pracodawcy, a po prostu dlatego, że się dostaje po kieszeni.

Rozumiem, że dziecko chore, rozumiem, że dziewczyna w ciąży może źle się czuć.
Ale niech to nie będzie nadużywane. Jeśli dziewczyna przynosi zwolnienie, a na
korytarzu się dowiaduję, że ma zamiar je przedłużyć - to sorry, ale moja ocena
jej jako pracownika się pogarsza. Nikt mi nie powie, że ona już TERAZ wie, że
za 3 tygodnie tez będzie się źle czuć - takie podejście sugeruje, że zwolnienie
jest naciągane. Ona też musi zrozumieć, że jeśli idzie na zwolnienie, to robota
nie leży. Dzięki takiej akcji pod koniec roku przez półtora miesiąca pracowałam
CODZIENNIE do 22-23. A tez mam rodzinę i prawo do odpoczynku.

reasumując - roszczeniowa postawa zraża pracodawcę i trudno się dziwić, że nie
chce się zatrudniać i płacić osobie, która nie gwarantuje tego, że pracodawca
będzie mógł na nią liczyć.

[babka71]

chore dziecko to jakos nie ma takiego HALOO!!
PRAWDA???.., Nikt się go nie pyta dlaczego, aż 5 dni??
W SUMIE TO NIE ZNAM takich facetów, ale znam zycie i widzę, ze baba babie oko
wykole ale szefa sku....na bedzie bronić jak Niepodległości!!!
Typowe podejscie Kobiet uległość!!!
p.s zapytaj w pierwszej lepszej firmie ilu facetów było na zwolnieniu z powodu
choroby swoich dzieci, A ILE kobiet??

[paula_paulina_10]

Nie, z założenia baba babie oka nie wykole, ale także baba nie chce pracować za
babę.
Podejmując pracę podejmuje się określone obowiązki i w wyjątkowych, naprawdę
wyjątkowych sytuacjach można te obowiązki scedować na kolegów. Bez względu na
przyczynę. A matki małych dzieci nie bardzo chcą przyjąć to do wiadomości.
Podam przykład z ostatniego miesiąca. Zmarła moja teściowa. Wiadomość zastała
męża w pracy. Ponieważ przez 12 lat nie opuścił ani jednego dnia poza urlopem
wypoczynkowym, planowanym z wyprzedzeniem, jego szef , oprócz przysługujących
mu 2 dni, dał jeszcze dodatkowo 3. Oznaczało to, że pracę będzie musiała
wykonac za niego koleżanka, sympatyczna skąinąd matka 4 letniej dziewczynki. Ta
pani ma to do siebie, że jej córeczka stale choruje, a ona co kilka tygodni
ląduje na dłuższym lub krótszym zwolnieniu.
Gdy tylko dowiedziała się, że będzie musiała popracowac nieco dłużej - zostać
może godzinę i to nie za darmo - pobiegła do szefa "uprzejmie donosząc", że z
okazji śmierci matki należą się 2 a nie 5 dni. Szef nie dyskutując polecił jej
kilkudniowe przejęcie obowiązków męża. Pani wytrzymała 1 dzień - wszystkim
dookoła opowiadała, że przedszkole, że rodzina, że mąż głodny itd, po czym
przyniosła zwolnienie na kilkanaście dni. W efekcie mąż , choć nie był
fizycznie w pracy wykonywał w tym ciężkim dla siebie okresie ( bo chyba trudno
kwestionować, że śmierć matki takim nie jest) prace za siebie i za nią. W domu.
W pracy zaś zostawał inny facet.
I czy trudno dziwic się pracodawcom, że nie chca matek z dziećmi w wieku
przedszkolnym?

[burza4]

z facetem nie ma HALO, bo faceci zazwyczaj zwolnień na chore dzieci nie biorą.
Nie mnie pytaj dlaczego - może dlatego że zazwyczaj zarabiają więcej i to się
zwyczajnie nie opłaca? to jest wewnętrzna sprawa RODZINY - męża i żony - jak
się dogadają w kwestii opieki.

tak samo podchodziłabym do faceta, jeślibym musiała za niego odwalać robotę i
siedzieć do późnej nocy. Tylko że facet ma siłą rzeczy mniejsze możliwości - on
choćby nie ma zwolnienia na ciążę płatnego 100%. Tu nie chodzi o to, że baba
babie - tylko po prostu o zwykłą przyzwoitość. Jeśli jedna matka MUSI wyjść, bo
ma kwit że karmi piersią nieomal przedszkolaka, to inna matka musi zostać po
godzinach, nawet jeśli jej dziecko jest równie małe.

Rozumiem, że w ciąży można się czuć kiepsko, ale jeśli ktoś Z GÓRY trąbi o tym,
że najbliższe 3 miesiące będzie na zwolnieniu, to wybacz - ale tego nie kupuję
i mam wszelkie podstawy aby przypuszczać że zwolnienie bierze relaksacyjnie, a
nie zdrowotnie.

NADUŻYWANIE przywilejów jest nie fair w stosunku do innych.

[judytak]

załatwiać pracę - to jakiś przeżytek korupcja, kumoterstwo, oczywiście

z drugiej strony - nie przyjmować kogoś do pracy, tylko bo "być może będzie
chodziła na zwolnienia" to nie tyle wredne, co bezmiernie głupie, moim zdaniem

mam obecnie już czworo dzieci
pracowałam zawsze
na zwolnieniu lekarskim byłam w sumie kilka tygodni przez kilkanaście lat
i to nigdy z powodu choroby dziecka

dwa lata temu (akurat umowa mi się skończyła) postanowiłam zrobić roczną
przerwę w zatrudnieniu (nie z powodu dziecka)

i nie mogę z powrotem trafić na rynek pracy :o/
nikt mnie nie chce, nawet na nocnego stróża (czyli na pracę zmianową w call
center)

nie o to chodzi, mam z czego żyć (tlumaczę), niemniej wolałabym na etacie - bez
przerwy się wszędzie zgłaszam, i bez przerwy nic...

pewnie wszyscy są tak mądrzy i przewidujący, jak koleżanka nisar :oP

pozdrawiam
Judyta

popieram Cie na całej linii

[mimarika]

hmmm, a ja Ciebie popieram w pełni. zostanę mama w maju ( pierwsze dziecko),
ale jednocześnie chcę wrócić do pracy od razu po urlopie macierzyńskim. mam
tego rodz. pracę,że nie mogę ( i nie chcę ) robic niespodzianek, typu
zwolnionko lekarskie. w życiu trzeba umieć wszystko pogodzić. Są oczywiście
sytuacje niezależne od nas, ale nie za często...
a ja wiem,że maluszkowi zapewnie opiekę pod moją nieobecność, nawet, jesli
będzie w domku chore.
Myślę, że zwłaszcza w poważnej pracy nie mozna sobie pozwolić na zbyt częste
opuszczanie...
W każdym razie na Twoim miejscu postapiłabym dokładnie tak, jak Ty.

[cocollino1]

Myślę, że zwłaszcza w poważnej pracy nie mozna sobie pozwolić na zbyt częste
> opuszczanie...
W zadnej pracy Bo kazda nalezy traktowac powaznie, wszak przynosi nam dochod

odpowiedzialność

[judytak]

to znaczy, że jeśli ktoś powie, że "mam zapewnioną opiekę nad dziećmi, jednak w
przypadku poważnej choroby będę zmuszona korzystać ze zwolnienia lekarskiego",
to olewa pracę i jest nieodpowiedzialny?

a jeśli powie, że "niezależnie od niczego, nawet gdyby się waliło i paliło,
będę bez przerwy w pracy", to sznuje racę, szanuje szefa, i jest odpowiedzialny?

jak dla mnie, pierwsza osoba jest szczera, odpowiedzialna, i myśli
realistycznie,
a druga kłamie w żywe oczy, chce się przypodobać, i można zakładać, że w razie
czego zrobi, co dla niej będzie najwygodniej

pozdrawiam
Judyta

[verdana]

A jak ktoś powie "mam zapewnioną opieke nad dziećmi, ale i tak bedę szła w
razie kazdej choroby dziecka na zwolnienie" - to co? To moim zdaniem znaczy, ze
mowi prawde i liczyć na niego nie mozna - nieszczególnie mu na pracy zależy.
Nie było mowy o powaznej chorobie.
Mowimy o realnym przypadku, a nie o tym, czego nie bylo.

[iwles]

A tu już decyzja należy do szefa, prawda ?????

[judytak]

mi się zdaje, że mówimy o zjawisku ogólnym

konkretnego przypadku nie znamy na tyle (i nigdy na tyle nie poznamy), żebyśmy
mogły wyrokować

pozdrawiam
Judyta

[judytak]

a, jeszcze moja mama mi się przypomniała

była na urlopie wychowawczym dwa razy po trzy lata

zdecydowanie stawia rodzinę na pierwszym miejscu

z wyjątkiem urlopu wychowawczego całe życie pracowała
pracowała bardzo dobrze, sumiennie,
i nie była na zwolnieniu lekarskim ani jednego dnia (ani w ciąży, ani na
dzieci, ani na siebie, w ogóle)

pozdrawiam
Judyta

[bglodek]

straszne -pewnie sama nie masz dzieci a ja nie chciałabym takiej koleżanki i
już razem kawy bym z Tobą nie wypiła !
masz swoje priorytety to super i twardy charakter cenię takich ludzi ale praca
i szef ponad wszystko -to dla mnie nie do zrozumienia .

bglodek przeczytaj zanim coś napiszesz

[nisar]

bo inaczej nie bardzo mądrze Ci to wychodzi, słonko.

[lineczkaa]

To, że nie chcesz ręczyć za kolezankę jest zrozumiałe, bo w razie złych wyników
kolezanki, część winy spadłaby na Ciebie.

Smutne jest co innego, to, że kobieta z 2 dzieci i z przerwą w życiu zawodowym
jest na tak straconej pozycji. Nawet w odczuciu innej kobiety, która powinna
zrozumieć, że mając rodzinę pewne priorytety ulegają zmianie i to nie wstyd, że
kobieta stawia na pierwszym miejscu dzieci a nie karierę.
Z drugiej strony pracodawcy robią błąd. Z obserwacji moich dwóch kolegów, którzy
mają agencje pośrednictwa pracy wynika, że kobiety z 2 i więcej dzieci, są
świetnymi pracownikami, bo "przeszkolone" w domu nad opieką nad dziećmi i
dbaniem o dom, są lepiej zorganizowane.

dziewczyny czytajcie całość!

[mama_oli_i_tomka]

Bardzo Was proszę czytajcie cały wątek. Bo w treści pojawiło się kilka ważnych
uwag samej Nisar ale i ja napisałam kilka ważnych dla całości zdań.
Ocena li tylko na podstawie postu złożycielskiego jest totalnie i absolutnie
niezgodna z realiami.
Pozdrawiam

[lineczkaa]

no zapewdne jest tak jak mówisz
Odniosłam się do postu założycielskiego, ponieważ jest i trudno się do niego nie
odnieść. To po pierwsze, po drugie, trudno jest się odnieść do 126 postów,
bardzo różnych, wrogich, przyklaskujących itp. Po trzecie nie oceniam negatywnie
założycielki, bo zapewne postąpiłabym podobnie. Co do moich obserwacji, są luźne
i wyrażają moją obecną wiedzę na dany temat, jeśli myslną? cóż... czas się
podszkolić ))

[triss_merigold6]

Zdaje się, że ta pani o której mowa z góry zakłada, że zwolnienia brać będzie
mimo, że ma z kim zostawić dzieci. I to jest najbardziej istotne w jej
podejściu do pracy. Skoro po 7 latach przerwy zawodowej chce wrócić do pracy na
etacie to powinna wykazać przynajmniej minimum dobrej woli.
Dobra organizacja przy pracy w domu? Super ale liczą się jeszcze kwalifikacje i
wiedza, która może się zmieniać.

[mika3102]

ty samolubie,zebys taprace stracila!!!!!!!!!!1

moje doświadczenie

[wjw2]

W mojej pracy też zajmowałam się rekrutacją. Z szefem, cudzoziemcem
konsultowałam zgłoszone oferty, jak również uczestniczyłam w rozmowach
kwalifikacyjnych.
Uwierz mi, przez blisko 6 lat wykonawania tej pracy, nigdy nie interesowało
mnie czy kandydatka ma dzieci, w jakim wieku itp. Szef nigdy nie zapytał
kobiety kto zostaje z dziećmi w czasie choroby...
Przez ten czas żadna kobieta nie była notorycznie na chorobowym, nikt nie
biadolił, że musi wykonać pracę za kogoś. Dziewczyny zachodziły w ciążę, żadna
nie szła na L4 żeby odpocząć. Po urlopach macieżyńskich wszystkie kobiety
wracały do pracy na swoje stanowiska, ot taka organizacja.
Nie umiem tego wytłumaczyć, firma idealna???? Napewno nie...

Ze mną nie obeszłą się już tak lojalnie (firma), zmienił się "układ sił",
ale to już zupełnie inna historia...

[rycerzowa]

Odmowa przyjęcia do pracy kobiety z małymi dziećmi, gdy wiadomo,że będzie
korzystała z należnych jej praw , tylko na pierwszy rzut oka wydaje się decyzją
słuszną i racjonalną ( z punktu widzenia pracodawcy).
Ale jest to tzw. podejście krótkowzroczne.
W życiu trzeba umieć patrzeć trochę dalej.

To tak jak ze szczepieniem dziecka. Rodzice mogą nie zaszczepić, i nie narazić
dziecka na złe samopoczucie i powikłania. Byłoby to słuszne i racjonalne, pod
jednym warunkiem - gdyby absolutnie wszystkie inne dzieci były zaszczepione.
Tymczasem tak nie jest.

Wszyscy wiemy, jakie kłopoty z pracą mają młode matki, mimo wysokich
kwalifikacji, mimo tego, że są "pracowite i sumienne". W wielu firmach są
traktowane "odmownie", z obawy, że będą chodzić na zwolnienia.

Tak, przez kilka lat będą chodzić na zwolnienia.
Po to jest system ubezpieczeń społecznych, by mogły chodzić, by przez te kilka
lat mogły być mniej wydajne. I tak są obciążone ponad miarę.
Na tym polega solidaryzm społeczny. I na tym, że wszystkim nam się to w dłuższej
perspektywie opłaca.

1.Jeśli młode matki będą traktowane "odmownie", będą zwyczajnie bały się rodzić
dzieci, nastąpi załamanie demograficzne, i żadne zasiłki nie pomogą.
Nie uważam, że powinno nas być "więcej i więcej", ale spadek populacji nie może
być zbyt gwałtowny.
To się obróci przeciwko nam, bo to nasz system emerytalny się zawali.

2. To się może obrócić przeciwko nam w sensie osobistym. My już mamy pracę, ale
taki system odmowy może spotkać i moją córkę i córkę Nisar, i to już całkiem
niedługo.
A już właśnie teraz Młode się dowiadują : twoje macierzyństwo to tylko twoja
osobista sprawa, chcesz mieć dzieci i pracować, to tyraj i w dzień i w nocy, bo
nikt ci w firmie nie pomoże, świat jest dla silnych i wolnych.

3. Firmy tracić mogą dobrych i odpowiedzialnych pracowników. Tych odpowiednich i
stanu wolnego po prostu nie starczy. A każde marnotrawstwo obraca się przeciwko
nam wszystkim.

Rozumiem,że w przypadku małej firmy trudno jest zapewnić taką liczbę
pracowników, by uwzględnić ewentualne choroby i inne zwolnienia.
Ale nie można z wady czynić cnoty.
Nie wzrusza mnie branie urlopu zamiast zwolnienia, ani praca po nocach, bo już
widzę, jak niemiecki pracodawca zaciera ręce : w swoim kraju takich naiwnych by
nie znalazł.
( Chociaż rozumiem,że czasem trzeba, ale nie może to być regułą, i powodem do
chwalenia się).

A co do konkretnego aspektu że w przypadku znajomej Nisar jest babcia, która
może zaopiekować się chorym dzieckiem - to przecież wiadomo,że różne są
układy między babciami a młodymi matkami. Skoro ta akurat znajoma nie chciała i
nie chce korzystać z opieki babci nad dziećmi, to widocznie ma powód. Może to
taka babcia jak teściowa Tris? Albo jednego wnuka nie lubi, jak teściowa
Verdany? Coś musi być "na rzeczy".

[fajka7]

<Coś musi być "na rzeczy".>

Owszem jest - to:
"wiesz, mama może z nimi zostać, ale oni jak są chorzy, to
potrzebują mnie".

i juz.

[iwles]

No własnie:

"dzieci mnie POTRZEBUJĄ"

a nie

"nie będzie mi się chciało iść do pracy, więc wezmę zwolnienie i sobie odpocznę"

[fajka7]

No i o tym czy zawsze i bezwzglednie potrzebuja w kazdej sytuacji i kazdym
kichnieciu moznaby 3 lata dyskutowac i do niczego sie nie dojdzie.
Nisar przyjela te wypowiedz jako oznake, ze zawsze i bezwzglednie, co stalo sie
przedmiotem powaznych watpliwosci. Jej prawo.

[paula_paulina_10]

Wiesz, to niezupełnie tak jest jak piszesz. Wiemy, że dzieci w wieku
przedszkolnym żłobkowym i wczesnoszkolnym chorują. Chorują częściej niż
starsze, bo układ odpornościowy, zachowania sprzyjające infekcjom itp. Dziecko
chore, więc mama na zwolnienie. Kilka razy w roku. A jak ma więcej dzieci to
jeszcze częściej. A pracę wykonac trzeba. No bo zakładamy, że nikt nie
zatrudnia pań, żeby zdobiły biuro. Kto więc ma za nie pracować? Inni.
A mogą to być ludzie, którzy maja starych, schorowanych rodziców. I muszą
zrobić im zakupy, poprać albo po prostu z nimi pobyć. A nie mogą, bo muszą
pracować za nieobecną koleżankę.
Mogą być ludzie, którzy wykupili sobie kurs języka obcego i nie chcą opuszczać
zajęć.
Mogą być i tacy, którzy chcą pobyć z własnym dorastającym dzieckiem, które
potrzebuje rodziców nie mniej niż 4 latek.
Mogą być osoby, które same się leczą, a nie chcą wszem i wobec tego ogłaszać.
I jeszcze jedno - konia z rzędem temu, kto namówi matkę małego dziecka, aby
została po godzinach, bo np. jest coś pilnego albo zachoruje inny pracownik.
Wtedy szef nawet nie ma odwagi proponować, bo spotka go odmowa.
I jeszcze jedno - sprawa urlopów. W mojej firmie matki małych dzieci są zdania,
że im i tylko im nalezy się urlop w miesiącach wakacyjnych. Ja jestem matką 16
latka, więc według nich mogę spędzać urlopy w listopadzie. I to tez powód do
zatargów.
Czy można dziwić się szefom, że ich nie chcą?

[iwles]

Tylko ja jestem ciekawa na CO w takim razie jest przeznaczane MOJE
ubezpieczenie chorobowe ???

Miesięcznie jest to prawie 200 zł - gdyby przemnożyć to przez 12 m-cy wyjdzie
dobrze ponad 2.000 zł.

Czyli na dobrą sprawę ZUS powinien mi zapłacic 100 % moich poborów przez ok.
30 dni w roku mojej nieobecności spowodowanej zwolnieniem lekarskim !
Wtedy wyjdziemy na zero.

Jeśli tego nie wykorzystam , no to kto, no KTO zarabia na mnie ????

ZUS;)) n/t

[malila]

[rycerzowa]

Każdy coś ma, jeden dzieci, inny chorych rodziców, jeszcze inny studia
wieczorowe. Dlatego cywilizowany świat wymyślił 8-godzinny dzień pracy.
A jeśli ktoś pozwala sobą orać, to jego sprawa, chwalić się nie ma czym.

Po to też jest ubezpieczenie chorobowe, aby można było zapłacić pracownikowi na
zastępstwie. Teoretycznie tak jest.
Chorujesz, albo choruje twoje dziecko - płaci ci ZUS. Pieniądze, które
pracodawca wydałby na ciebie - powinien wydać na kogoś, kto cię zastąpi.
Tak powinien wyglądać cywilizowany, a nie wilczy, albo raczej niewolniczy rynek
pracy.

[nisar]

Tylko o ile można zastąpić recepcjonistkę, o tyle trudniej już choćby tłumacza,
specjalistę np. w dziedzinie języka budowlanego, nie?

[paula_paulina_10]

Widzisz, jest 8 godzinny dzień pracy i jest taka liczba pracowników, aby każdy
miał co robić w ciągu tych 8 godzin.
Ale są też sprawy terminowe nie cierpiące zwłoki np. zamówienia, tłumaczenia ,
w szkole lekcje, w szpitalu pacjenci. I nie bardzo można zatrudniać np.
tłumacza na wszelki wypadek, albo nauczyciela "od zastępstw". Nie można także
powiedzieć kontrahentowi, że zamówienie będzie wysłane za 5 dni jak pracownik
wróci z urlopu, bo czeka na nie inny kontrahent, któremu może stanąć linia
produkcyjna.
Jest to praca, którą musi wykonać obecny i odpowiedzialny pracownik. Tak jest.
Oczywiście w cywilizowanym świecie dostaje on za to dodatkowe pieniądze, ale
zabiera mu to czas, który przeznaczył na coś innego. Choćby studia wieczorowe.
Traci zajęcia, traci możliwość nauczenia się. Nie wszystko da się kupić za
pieniądze. Wiem, że patrzysz na to z punktu widzenia matki małego dziecka, ale
spróbuj zobiektywizować to patrząc z pozycji szefa lub osoby stale zmuszanej do
zastępstw.

[iwles]

Hmmmmmmmmmmmmmmm..........
Wg Twojej teorii pewne zawody powinny wykonywać roboty, a nie ludzie.
No cóż - być może naukowcy w niedługim czasie rozwiążą ten problem.

[paula_paulina_10]

Nie, ludzie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tylko powinni pracować ZA SIEBIE a nie za nieobecnych kolegów. Bez względu na
powód nieobecności.

[iwoniaw]

> Tylko powinni pracować ZA SIEBIE a nie za nieobecnych kolegów. Bez względu na
> powód nieobecności.

Oczywiście masz rację. tyle, że jeśli ktoś oprócz swojej roboty wykonuje jeszcze
cudzą, to po pierwsze jest mało asertywny, że sobie pozwala ją wcisnąć, po
drugie - jego szef jest nieuczciwy, że obciąża ponad normę swoich pracowników,
zamiast wynająć zastępstwo, skoro na pensji osoby na zwolnieniu oszczędza
(tamtej płaci wszak zus) - co słusznie napisała już rycerzowa.
Na pewno nie jest zaś winą pracownika na zwolnieniu, że zachorował (czy
zachorowały jego dzieci) i po to, do licha, ściąga mu się z pensji niemałą część
na ubezpieczenia wszelkiej maści, żeby mógł z gwarantowanych prawem opcji (a
znowu jakichś rozbuchanych przywilejów socjalnych w Polsce nie ma, bez przesady)
korzystać. A zadaniem szefa jest zapewnić ludzi na zastępstwo (może dać
oczywiście nadgodziny dotychczasowym pracownikom, jeśli są _chętni_).

[jolusia20]

Ale dlaczego w ogóle masz jej załatwic pracę??? Mnie sam fakt proszenia kogos o
prace wyprowadza z równowagi. Sama znalazłam sie w takiej niekorzystnej
sytuacji, że obecnie znam kilku parlamentarzystów z naszego miasta, burmistrza
starostę i kilku takich, ale naprawde to ze ich znam to o niczym nie swiadczy,
a pare osob sobie ubzdurało ze moge teraz etaty w miescie rozdawac moj maz
szuka pracy w róznych miastach mniej lub dalej oddalonych od naszej
miejscowości a do mnie zgłaszają sie rózne osoby zebym im załatwiła prace.
Ostatnio rodziec mojej kuzynki przyjechali do moich rodziców i chcieli zebym
jej załatwiła prace. Od razu przypomniało mi sie jak kilka miesiecy temu
pytałam czy bedzie szukac pracy to tak kpiaco odpowiedziała ze tak bedzie
chodzic i pytac o pracę. Nie wiedziałam o co jej chodzi, bo zarówno mąz jak i
aj w ten spośób szukalismy, zostawialismy w zróżnych miejscach podania,
szukalismy ogłoszen. teraz juz wiem, oan nei bnedzie sie ponizac i prosic o
prace, ja moge to zrobic za nia, w koncu mam juz doświadczenie

[rycerzowa]

W cywilizowanym świecie w nadgodzinach (za godziwą opłatą) pracuje się tylko w
sytuacjach wyjątkowych, nie do przewidzenia.
Po to się szkoli specjalistów od organizacji pracy, by umieć obliczyć, ile
potrzeba ludzi do konkretnych zadań. Nigdy nie powinno to być "na styk".
Na przykład w szkolnictwie musi być odpowiednia rezerwa, bo dzieci nie mogą
być pozbawione nauczania, z powodu choroby dziecka nauczycielki.
Nie trzeba być specjalistą od statystyki, by umieć to obliczyć.

Istnieją firmy "pracy czasowej", również w Polsce, gdzie można wynająć
pracownika, również specjalistę, na zastępstwo.
Moja córka, studiująca w jednym z krajów Europy Zachodniej jest na liście w
takim biurze, zapewniającym tłumaczy oraz nauczycieli języków obcych.
Jej mąż, gdy jeszcze był studentem, też był "na gwizdek" w zespole szkół
muzycznych. Tam nie ma tak, że lekcja się nie odbyła, bo Pani nieobecna.
Przy czym taki "zastępczy" to nie jest ktoś przypadkowy;
musi mieć kwalifikacje i rekomendację.
Naprawdę, nie ma ludzi niezastąpionych.

Jeszcze jedno - jest różnica miedzy załatwieniem komuś pracy "po znajomości",
a zarekomendowaniem kogoś. Niektóre firmy wręcz tego wymagają - nie przyjmują
ludzi z ulicy, a tylko takich, których ktoś poleci.

[paula_paulina_10]

Jeżeli zwolnienie, choroba, wypadek losowy zdarzy się raz na jakiś czas to ok.
Każdy zastąpi, nawet bez "godziwej opłaty", bo z tym róznie bywa.
Denerwuje mnie przenoszenie obcych wzorców do naszych realiów. Jest to,
delikatnie rzecz ujmując, głupie.
I nie każda praca nadaje się, aby wykonywał ją "pracownik czasowy". Mam tu na
myśli np. stanowiska związane z odpowiedzialnością finansową, tajemnicą
zawodową, dostępem do ważnych danych.
Trudno też "organizować" nauczyciela w zastępstwie czasowym na 3 dni. Takie
zastępstwo to fikcja. A takie najczęściej są zwolnienia młodych matek - częste,
krótkie i dezorganizujące pracę w firmie.
I nawet jeśli szefowie zostaną słownie zlinczowani, to i tak nie będą
zachwyceni zatrudniając młode kobiety.

[burza4]

rycerzowa napisała:

> W cywilizowanym świecie w nadgodzinach (za godziwą opłatą) pracuje się tylko w
> sytuacjach wyjątkowych, nie do przewidzenia.
> Po to się szkoli specjalistów od organizacji pracy, by umieć obliczyć, ile
> potrzeba ludzi do konkretnych zadań. Nigdy nie powinno to być "na styk".

ty chyba w innych realiach żyjesz. Nie tylko nie jest na "styk" ale zazwyczaj
jest o jedną parę rąk za mało, tym bardziej brak kolejnej osoby jest
odczuwalny. Jakoś nie widzę firm, które cierpią na przerost zatrudnienia, u
mnie np. od roku co namjniej potrzeba jest 2 osób więcej - i nadal nie ma na to
zgody. Jak w większości firm - szukają oszczędności, bo rynek generalnie
jakby "siadł" i skupiają się raczej żeby nie wywalać ludzi, a nie zatrudniać
nowych.

możliwe że są zawody - np. taki tłumacz czy nauczyciel właśnie, w których
pracownika da się od ręki zastąpić - u mnie około 2 miesięcy potrzebuję, żeby
przyuczyć kogoś do obowiązków, bo choć jest to praca biurowa, to dość
nietypowej natury. Nawet najwyższe kwalifikacje na nic się nie zdadzą, bo
trzeba nauczyć się specyficznego sposobu działania w danej firmie, a to trwa.

poza tym - słusznie czy nie, ale "godziwie" płacą zazwyczaj firmy, gdzie - jak
trzeba zostać - to się po prostu zostaje. Teoretycznie mam możliwość odebrania
nadgodzin - i tak jest to rzadkie - ale w praktyce nie bardzo mam kiedy.

No tak

[hanyszka]

a ja się wyłamię.Nie rozumiem Twojego popstępowania. Przede wszystkim nie
rozumiem określeń, których używasz - "załatwić " jej pracę, "poręczyć" za nią.
Sama przyznajesz, że ma kwalifikacje, więc o "załatwianiu" czegokolwiek pod
stołem raczej mowy być nie może. Nie sądzę też, byś musiała za koleżankę własną
głową ręczyć, i jak to opisujesz, "świecić oczami".Możesz przedstawić przecież
jej kandydaturę, pozwolić jej spróbować. Nie sprawdzi sie - odejdzie. Proste.
Smutno mi się zrobiło po Twoim poście, bo doszło do mnie, że dla niektórych
kobieta w Polsce ma 2 wyjścia - albo siedzieć w domu z dziećmi, albo poświęcić
się ( i nie tylko "się", ale również rodzinę) dla korporacji.Nic pośrodku.
W świetle Twojego postu i innych pochwalnych w tym wątku myslę sobie, że partia
kobiet zbyt dużych szans w Polsce nie ma, niestety.

[ma_dre]

Gdyby kolezanka postulowala oficjalnie do twojej firmy to powiedzialabym ze
twoja odmowa przyjecia jej do pracy jest niedeontologiczna i bezprawna. Odmowa
przyjecia do pracy, na podstawie wiadomosci o posiadaniu przez postulujacego
dwojki dzieci jest Dyskryminacja. Nie masz tez prawa domniemywac ze kolezanka
bedzie przeginala ze zwolnieniami z racji jak wyzej. Wybor pracownika opiera
sie na tym co jest napisane w CV oraz ew. na opiniach poprzednich pracodawcow,
a nie na tym co dzieje sie w sferze prywatnej jego zycia. Ty znasz jej zycie
prywatne i naduzywasz tej wiedzy.

Na podstawie twoich negatywnych domniemywan pozbawiasz twoja firme byc moze
cennego pracownika.
Uwazam ze nie masz racji.