Bliźnięta.....

[net79]

Dubeltowe mamusie, zawsze zastanawiałam się jak to jest z tymi bliźniakami,
poczynając od życia w łonie matki. Jak czułyście ruchy, czy brzuchol latał
jak oszalały, czy dzieci były raczej aktywne na zmianę. Kiedyś oglądałam z
synkiem program i dowiedzieliśmy się np. że dziewczynki, bliźniaki
jednojajowe, o wiele wcześniej zaczynają się sobą na wzajem interesować i
zaczepiać w brzuszku mamy niż chłopcy. Fajnie wiedzieć, że to nasza domena od
poczatku i łatwiej usprawiedliwić naszych facetów ) Podzielcie się tez i
rozwiejcie mity jak to z wychowaniem bliźniąt jak już opuszczą brzusio i czy
od początku wiedziałyście, które bardziej "dokopie". Ja co prawda bliźniąt
nie mam, ale obserwując córcię jako trzymiesięczną kobietkę wiedziałam, że
będzie mniej więcej tak charakterna, kokieteryjna, słodka, ale i twarda jak
jest.

[magda_0609]

Nie jestem matka bliźniaków, za to znam kilka osób spod tego znaku...brrr,
bardzo niemiłe doświadczenia.

[mathiola]

no co ty, wszystkie moje dzieci są bliźniakami, w dwoje to nawet bliźniaki spod
znaku bliźniąt Lubię je

[mathiola]

ja się dowiedziałam że będę miała bliźniaki jak już dobrze szalały w brzuchu,
zdziwiona byłam tylko że tak szybko ruchy poczułam, a tu na pierwszym usg -
bach! jakby mnie ktoś w mordę strzelił.
Jak już się z tym pogodziłam (płakałam 3 dni) zaczęła się radość
Od początku córcia kopała bardzo, a synek ledwo ledwo, toteż nawet jak jego
ruchy zaczęły zanikać, nie od razu się zorientowałam, dobrze że wymyślili
ktg...
No i po urodzeniu od razu było tak że to właśnie mała była i pozostała tą
połówką ruchliwszą, synek to taki powolny misio a córcia jest jak strzała
Charakter będzie miała coś czuję niezłomny, i w ogóle - energiczna panna pełna
temperamentu
I przez to że są takie różne, to i różnymi rodzajami miłości je darzę

[net79]

ja swoje urodzone z osobna i odmiennej płci też jakoś inaczej kocham i inaczej
podchodzę, choc bardzo się staram być sprawiedliwa.

net79

[anik801]

Często się zastanawiam jak to jest z tym dzieleniem miłości między kilkoro
dzieci.Co to znaczy,że kochasz je inaczej(czy któreś mniej,a któreś
bardziej?).Masz dzieci innej płci-czy to odgrywa rolę w Twoich uczuciach?Napisz
proszę,bo jestem bardzo ciekawa jak to jest?

[net79]

Nie mocniej, ale jakoś tak inaczej. Przy pierwszym dziecku oprócz miłości była
magia i fascynacja, przy drugim nie ma już tej magii, fascynacja pozostała,
ale...
Z córą czuję jakieś takie braterstwo i naprawdę łatwiej mi zrozumieć pewne
zachowania i lepiej sobie z nimi radzę. Po za tym, jakos tak, nie bardziej
czule, ale to inny rodzaj czułości, trudno okreslić, chyba pewne cechy
charakteru córy bardziej mnie kręcą. O tym okresie (2 latka) Mikołaja myślę z
ogromną czułością, lubię do niego wracać i widzę mnóstwo różnic, z Misiem
wychowawczo było na plus, zresztą to strasznie inteligentne dziecko i wciąż
mnie zaskakuje. Tylko Zuz jest bardziej twarda i mimo, ze awanturnica, to kumam
ją lepiej i już. Jest już różnica wieku, charakteru, płci i tak sobie myślę, że
to jest tak, że oni czego innego odemnie oczekują i może to jest tak, że ja
biologicznie, fizycznie i emocjonalnie się do tego dopasowuję i z tąd te
różnice. Trudne, bardzo trudne do okrećlenia, sama tego chyba nie rozumiem do
końca.
Ale w sytuacji które dziecko puścić, a które trzymac podczas fali tsunami nie
miałoby to wszystko chyba znaczenia, może wiek i możliwości dziecka oraz
przypadek mogłyby tu decydować... już mi broda drży... bo kocham ich tak samo
mocno, tylko jakos tak inaczej

[anik801]

A jaka jest różnica wieku między Twoimi dziećmi?Ja często widzę(w rodzinie),że
dzieci starsze są traktowane bardziej ostro.Od nich ciągle się czegoś wymaga,
krzyczy się na nie,nawet bije Nie poświęca się im tyle czau i uwagi,oczekuje
się od nich dorosłości(czasem zbyt szybko),ustępowania,dzielenia się
itd.Tymczasem ten młodszy dzielić się nie musi,wszystko jest dla niego-no bo
młodszy.Czy u Ciebie coś z tego jest?

[net79]

Nie, to nie tak, że jestem dla niego bardziej ostra i oczekuję, że będzie
ustepował. Różnica jest 2,5 roku i jest tak, że od niego oczekuję więcej bo ma
5 lat nie 2, a on najchętniej by sie uwstecznił i leżałby mu zakres wymagań jak
w stosunku do dwutalka. Ale, jak się kłucą, wkraczam jak już naprawdę trzeba,
albo poprostu mam dośc bo przeginają, często odpowiedzialnośc wspólna: razem
rozsypaliscie, razem pozbieracie, nie umiecie się podzielić 20 kartkami? będą
leżały u mnie aż się dogadacie. Żadnego z malców nie bijemy i na córe jak
słusznie też głos podnoszę. Pisałam tylko o emocjach, ale pewnie jest tak , że
Michu czuje większą odpowiedzialność, ale jest starszym bratem i to jest chyba
nieuniknione...