Obrączka na lewej ręce...

[peresia]

Wczoraj przełożyłam obrączkę na palec lewej ręki, no i dzisiaj kolejny
zgrzyt, tym razem z inną panią sąsiadką. Zmianę zauważyła w windzie i
zakipiała oburzeniem: że ona, chociaż już minęło 6 lat od śmierci męża dalej
nosi obrączkę na prawej ręce. Według niej przekładając obrączkę na lewą rękę,
cyt:" dałam sygnał wszystkim mężczyznom, że jestem wdową (cóż za okropne
słowo:/), a to jest "zaproszenie" do wiadomo czego...
I mam tę obrączkę natychmiast przełożyć na prawą dłoń!
Nosz &^@##$@, czy ja nie mam prawa decydować o sobie, o swoich uczuciach i
odczuciach?
Powiedziałam jej, że po pierwsze to jest moja decyzja, po drugie - moja
obrączka i będę robiła to, co uważam za słuszne.
Potem doszłam do wniosku, że niektórzy ludzie potrafią się tylko w taki
sposób dowartościować:/, ale było mi bardzo przykro...
Obrączka na lewej ręce pomaga mi dostrzec zmianę w moim życiu, że "coś" się
skończyło, zmieniło nieodwołalnie...

Po południu doładowałam nieco akumulatory u psychologa: wypłakałam się i
wykrzyczałam, nastepna wizyta 1-go sierpnia.

Momentami kompletnie do mnie nie dociera, nie moge uwierzyć w to, co się
stało..Strasznie boję sie samotności...


Pozdrawiam.
Peresia.

[mamakrzysia4]

przytulam

[iwoniaw]

Że ludzie są durni i nietaktowni (i że w parze to idzie nader często) to nie
dziwi mnie już nawet specjalnie... Przykro tylko, że akurat teraz musisz tego
doświadczać osobiście, gdy przydałby Ci się spokój i wyciszenie, a nie chamskie
wtykanie się osób postronnych i to w sprawach, których normalny człowiek nawet
by nie zarejestrował (przysięgam, że w życiu mi do głowy nie przyszło lustrować
w windzie ludzi, na której ręce kto obrączkę nosi).

> Według niej przekładając obrączkę na lewą rękę,
> cyt:" dałam sygnał wszystkim mężczyznom, że jestem wdową (cóż za okropne
> słowo:/), a to jest "zaproszenie" do wiadomo czego...

Durna baba i tyle. Aż by się prosiło odpowiedzieć, że dajesz sygnał, że jesteś
wdową także kobietom (zwłaszcza spostrzegawczym sąsiadkom), a to jest
zaproszenie do odrobiny kulturalnego i empatycznego zachowania, przynajmniej w
początkach nowej i trudnej dla Ciebie sytuacji. No ale wiem, że człowiek w
trudnych chwilach nie ma głowy do "prostowania" idiotów wkoło, więc cham
pozostaje w przekonaniu własnej słuszności. Dobrze, że chodzisz do psychologa.
Dzielnie się trzymasz i nie przejmuj się takimi "mądrymi inaczej".

[iwles]

Peresiu - masz strasznie głupie sąsiadki !
Ktoś, kto przeżył podobną tragedię powinien dobrze widzieć, że nie wolno
narzucać drugiej osobie, co ma czuć, mysleć, jak się zachowywać i co robić !

Rób - co sama uznasz za najwłaściwsze !
szkoda tylko, że dodatkowo musisz się denerwować przez takie ropuchy !

> Momentami kompletnie do mnie nie dociera, nie moge uwierzyć w to, co się
> stało..

Peresiu, pewnie psycholog ci wyjaśnił, że własnie wchodzisz w tzw. drugi etap
żałoby, czyli dopiero teraz zaczyna docierać do Ciebie, co tak naprawdę się
stało... bo na początku był szok, załatwianie różnych spraw związanych z
pogrzebem...
I ten stan będzie trwał najdłużej.... kilka miesięcy, może pól roku, może
dlużej. Dopiero potem zacznie się powolne uczenie się życia na nowo.

Przyjdzie taki czas, że przestaniesz się bać i samotności, i bac o dziecko, i
bać, czy dasz sobie radę.
Bo dasz radę, jesteś silną kobietą. I przyjdzie czas, że zaczniesz żyć tak,
jakbyś chciała, aby żył Twój mąż, gdyby sytuacja była odwrotna i to Ciebie by
zabrakło tu na ziemi.

Pozdrawiam Was, Ciebie i córeczkę.

[bozenka12]

peresiu, MUSISZ nauczyc sie olewac tego typu(sasiadka) ludzi. Jeszcze uslyszysz
wiele glupich rzeczy. My wszyscy sluchamy jakichs tam porad od sasiadow , w
sklepie itd. Tylko, ze Twoja sytuacja jest trudniejsza
Nos obraczke jak chcesz. Oczywiscie Twoj wybor.
A ze boisz sie samotnosci to normalne teraz...Minie kiedys, ale wiem, ze teraz
dla Ciebie to male pocieszenie. Zycze Ci sily.

[gacusia1]

Peresiu,to jest wylacznie Twoja decyzja na ktorej rece,czy nodze a moze na
uszach-nosisz obraczke.Podziwiam Twoja stanowczosc .-)
P.S. Ja nosze obraczke na lewej rece mimo,ze maz zyje.Slub bralismy w Polsce a
obraczki nakladalismy sobie na palec u lewej reki.Kilka razy zapytano mnie-
dlaczego?

[noovaa]

Straszne babsko! Nie przejmuj się takimi wuwagami bo niestety niektórze żyją
dołowaniem innych... My Ci mówimy że dobrze zrobiłaś A jakieś babsko niech se
mówi co chce

[margarettka]

Przykro mi, że trafiłaś na taką babę...ale niestety takich ludzi jest sporo i
nawet chyba do głowy im nie przyjdzie, że mogą kogoś zranić, urazić....
Peresiu, myślę, że kiedy minie troszke więcej czasu, to będzie Ci łatwiej
stawić czoło takim komentarzom i uwagom, po prostu trzeba nauczyć się to
olewać. Wiem, że to łatwo się mówi, a trudniej robi i wcale nie dziwie się, że
Cię to dotknęło. Trzymaj się! Bardzo dobrze, że chodzisz do psychologa, to Ci
napewno pomoże.

[ircias]

Peresiu! - od śmierci mojego męża niedlugo minie 2 lata.
Też był szok, łzy, pytania.....dlaczego?
Obrączkę nosiłam długo na prawej ręce ale dlatego , że na lewej było mi nie
wygodnie i po prostu mi spadał. Potem całkiem ją zdjęłam ale to chyba ze
względu na moją pracę (zero biżuterii) - musiałam zdejmować, zakładać i tak
codziennie. Raz mi się zawieruszyła i w końcu zdjęłam. Teraz trzymam ją razem z
obrączką mojego męża.
Żałobę nosi się w sercu a nie na palcu!! powiedz swojej sąsiadce.

Jakbyś chciała pogadać pisz na gazetowego.

Pozdrawiam i trzymaj się.
Mam też radę- staraj się nie być sama - często wychodź z domu, spotykaj się z
przyajaciółmi, znajomymi. Mi to pomogło

[guderianka]

szok...co za babsztyl..
moja mama została wdową w wieku 42lat, ja miałam wtedy 21lat. Dość szybko
oddała ubrania, wysprzątała szafy, przełożyła obraczkę. Gdy zaczęła remont
pokoju-moja babcia a jej tesciowa-gadała po rodzinie że mama robi remont żeby
zatrzeć wszystkie ślady po tacie..Bardzo to mamę bolało ale robiła to co DLA
NIEJ było najlepsze..remont -bo tak planowali z tatą, zakup kompa-bo tata
chciał go mieć..
nie przejmuj sie ludziskami. teraz jest czas byś myslała o sobie -bo od twojego
samopoczucia i stanu psychicznego zależy twoje dalsze życie

[zuzia412]

Peresiu, próbuję już trzeci raz napisać coś sensownego, ale trudno mi ubrać
cokolwiek w słowa.. Napiszę więc tylko żebyś starała się nie przejmować takim
tekstami (na ile to oczywiście możliwe). Zawsze lepiej tu wyrzucić swój żal.
Mam nadzieję że te sąsiadki dadzą ci wreszcie spokój. I mam nadzieję że w Twoim
sercu też robi się spokojniej, że ból jest coraz mniejszy. Bardzo ciepło Cię
pozdrawiam. I Twoją córeńkę Martunię.

[ewcialinka]

Twoje sąsaidki sa naprawde jakies dziwne..staraj się nie przejmowac ich
komentarzami...jesteś bardzo silną kobietą !!!podziwiam cię....pozdrawiam
ciepło..!!!!

[emilly4]

Naprawde jestes silna babka,wiesz ze z odejsciem ukochanej osoby cos sie
zmienilo,a ty przyjmujesz do swiadomosci te zmiany i z bolem w sercu godzisz
sie na nie. Wraz z przelozeniem obraczki-tak jak wspomnialas,zamykasz powolutku
etap w swoim zyciu,otwierasz sie na nowe,oddychasz..
A atak sasiadki/sasiadek przyjmowalabym z milczeniem,nie warto wdawac sie w
klotnie. Kazdy ma swoj sposob na zal i smutek i obcym nic do tego!!
A co do samotnosci..z pewnoscia zauwazylas,ze sama nie jestes!! Masz wspaniala
corke,rodzine,przyjaciol..z czasem poznasz nowe osoby)

[marghe_72]

to Twoje życie
Twoje emocje
Twoja sprawa
koniec
nie pozwalaj na to,zeby ktoś komentował
chyba, że potrzebujesz się powsciekac .. to wykorzystaj pretekst

[twojasasiadka]

głupia sąsiadka...
i to na pewno nie byłam ja
pozdrawiam i nie przejmuj się

[przeciwcialo]

W niektórych krajach obrączki nosi się na lewej ręce.
A w temacie- masz prawo decydować na którą reke założysz obraczkę.

[procesor]

koszmarna sąsiadka

nawiasem mówiąc przed Powstaniem w Polsce też sie nosiło obrączki na lewej ręce,
po upadku - na znam żałoby "przełożono" je na prawa i tak zostało

teraz jeszcze nie masz siły sie bronić przed takimi chamskimi wtargnięciami w
twoje życie, na to przyjdzie czas

ale warto trenowac i powiedzieć takiej "empatycznej" osobie że za grosz nie ma
wyczucia i pcha sie z butami w twoje zycie i to w wybitnie niewłaściwym momencie
niezły tupet

przed toba długi czas na żałobe - i dochodzenie do siebie, to po prostu trzeba
przetrwać, trzymaj się, nie daj sobie wmówić że musisz wziąć sie w garść i że
nie wolno płakać, szukaj lektur któr epomagaja oswić sytuację - jest tego trochę
i pełnia one inna funkcję niż rozmowy z psychologiem

bardzo ci współczuję

[komyszka]

peresiu- dasz rade. to nawet widac ze dasz. i dobrze. smuć sie. lecz bez
zatracania w smutku. bo i tak WSZYSCY zmierzamy w jednym kieunku. do wspolnego
spotkania kiedys. to jest pewne i obwarowane tylko kwestia czasu. uwierz.
pozdrawiam Cie.

[andaba]

Też wczoraj przełożyłam obrączke na lewą rekę. Z tego powodu, ze wreszcie udało
mi się ją zdjąć z opuchniętej prawej reki (po moczeniu przez godzinę w zimnej
wodzie). A bez obraczki nie lubie chodzić. Przyzanałm się mężowi do tego, ale
nie zwrócił uwagi, podejrzewam, że nie wie co oznacza ta obrączka na lewej
rece. Nie zamierzam go oświecać Serio obcy ludzie zwracają na to uwagę?

[denea]

Kurczę, Peresiu, Ty to masz jakieś dziwne te sąsiadki, powiedziałabym że
pechowo trafiasz
Nic babie do Twojej obrączki, w ogóle nie rozumiem takiego pitolenia że to
jakiś "sygnał" i "zaproszenie", no co za durny babus !
Ale bardzo mi się podoba że potrafisz się odezwać, tak trzymaj.
W ogóle bardzo dzielna jesteś.

[mamooschka]

No i dobrze powiedziałaś. Twoja sprawa i Twoja obrączka.
Przytulam.

[marysienka110]

Nie jestem wdowa ale zawsze nosilam na lewej. Takie paranoiczne paplanie starszej paniusi, swiadczy
tylko o jej niedoborach.
Glowa do gory.
Nie wazne to co na rekach(homoseksualisci nosza na kciukach), tylko w sercu.

[piastka]

Czas to najlepsze lekarstwo... Oby szybko zadziałało.

Co do obrączki - nie wszystkie małżeństwa je noszą. To tylko symbol. U nas nie
był zbyt udany (trochę przez brak kasy) i obojgu nam nie chciało się tego
nosić. Także w małżeństwie ważniejsza treść niż forma. Jedynie w poprzedniej
mojej pracy, gdzie pracowało sporo osób i często wyjeżdżałam służbowo,
zakładałam obrączkę, aby uniknąć ewentualnych zaczepek.