Zrobisz tak?

[luccio1]

Wyobraźmy sobie:
Twój przyjaciel, kolega (z pracy, jeszcze ze studiów czy skąd), albo
dobry znajomy, traci w jednej chwili w wypadku żonę i dzieci.
Czy - niezależnie od tego, kim jesteś: mężatką, rozwódką, wdową,
panną -
zdecydowałabyś się być z tym kimś przez tę najgorszą noc, sporo po
pogrzebie, a wkrótce po rozjechaniu się ostatnich osób z rodziny,
aby nie musiał w jednej chwili zostawać sam w pustym nagle
mieszkaniu -
- przy tym gotowa na to, że niezależnie od rozmowy, wspólnej
kolacji przy świecach, koniec końców będziesz z tym kimś przez
większość nocy w pełnym zespoleniu fizycznym -
gdyby ten ktoś poprosił Cię o to, albo jakkolwiek dał do
zrozumienia, że tego potrzebuje?

[demarta]

fizycznie ciałem i duszą choćby cały miesiąc, fizycznie w domyśle
seks, absolutnie nie. nie w takiej chwili, nie w TYCH emocjach.

[figrut]

Nie. Zupełnie czymś innym jest dla mnie zostać na noc aby przyjaciel nie był
sam, a zupełnie czymś innym jest zrobić skok do łóżka z kimś, kto właśnie
stracił najbliższą osobę.

[ibulka]

seks - absolutnie nie, z różnych powodów.
wspieranie - jak najbardziej, przecież to przyjaciel.

[denea]

Przyjść i spędzić noc - tak.
Spać obok siebie, tulić i pozwolić się wyszlochać w mój mankiet -
tak.
Jeśli mówiąc o "pełnym zespolenie fizycznym" masz na myśli seks to
oczywiście nie.
Dla mnie osobiście trochę niezrozumiała byłaby taka reakcja że
przyjaciel traci w wypadku całą rodzinę i kilka dni po tym myśli
żeby się ze mną bzykać.

[demarta]

denea, nie sadzę, zeby chodziło tu stricte o myśleniu o ochocie na
bzykanko....... to bardziej szok "podramatyczny",
czy "potragiczny"..... człowiek staje się nieobliczalny w sferze
własnych reakcji, moż esię po sobie spodziewać wszystkiego
najbardziej zaskakującego.......
ale ta druga osoba ma trwać i wspierać właśnie po to, żeby ten szok
ujarzmić i złagodzić, a nie go podsycać.

[denea]

Może zbyt dosadnie i nieprecyzyjnie się wyraziłam. Ale tak czy owak
taka reakcja byłaby mi chyba obca - o ile można znać siebie do końca.
Natomiast zgadzam się z Tobą że przyjaciel jest po to żeby nas
złapać za kołnierz i powstrzymać przed zrobieniem... no cóż, chyba
głupstwa.
Zastanawia mnie jeszcze cel tego wątku. Jeśli to autorka jest tą
przyjaciółką i w taki sposób chce się utwierdzić w swojej decyzji to
moim zdaniem to nie najlepszy pomysł.

[renia1807]

zostałabym tam jedynie jako słuchacz, bo osoby po stracie
najblizszych potrzebują wyrzucić, czasem nawet wykrzyczeć swój ból i
pretensje do całego świata
reszta absolutnie nie wchodzi w rachubę

[mamaadama4]

Tak głupie pytanie może zadać tylko ktoś kto się nudzi i w przerwie
czyta kiepskie romansidła. Człowiek po takiej tragedii nie jest w
stanie mysleć o sexie.

[malamadre]

Nie zdecydowałabym się na seks w takiej sytuacji (abstrahując od faktu mojego
pozostawania w związku z kimś innym), nie chciałabym być przedmiotem
zaspokojenia czyjegoś żalu czy frustracji. Nie zrobiłabym tego także ze względu
na przyjaciela - w emocjach robi się różne rzeczy i często się ich potem żałuje,
a dodatkowego stresu na pewno chciałabym mu oszczędzić.

[rita75]

koniec końców będziesz z tym kimś przez
> większość nocy w pełnym zespoleniu fizycznym -
> gdyby ten ktoś poprosił Cię o to

oczywiscie, ze nie..Czy ja wygladam na Matke Terese?

[syriana]

> - przy tym gotowa na to, że niezależnie od rozmowy, wspólnej
> kolacji przy świecach, koniec końców będziesz z tym kimś przez
> większość nocy w pełnym zespoleniu fizycznym -
> gdyby ten ktoś poprosił Cię o to, albo jakkolwiek dał do
> zrozumienia, że tego potrzebuje?


??

jakaś bzdura piramidalna, egoizm potworny ze strony faceta i próba wykorzystania
naiwności kobiety

do tego psychologicznie mało prawdopodobna sytuacja - ginie ukochana żona i
dzieciaki, a facet akurat bzykania potrzebuje

ale jaką samarytańską wymówkę można potem mężowi sprzedać: "wiesz kochanie,
przespałam się z nim ku pamięci zmarłej, on jest taki wrażliwy a ten orgazm,
który mu dałam, choć na chwilę pozwolił mu zapomnieć o bólu"

[bri]

Akurat to wcale nie jest tak psychologicznie mało prawdopodobne, że
człowiek w takiej sytuacji miałby ochotę na seks.

[koralik12]

Byłabym przy nim jeśliby o to poprosił albo sama zauważyłbym że nie może zostać
sam. Ale pocieszenia przez "pełne zespolenie fizyczne" odmówiłabym.
Luccio skąd takie pytanie? A jak ty byś postąpił w analogicznej sytuacji?

[luccio1]

koralik12 napisała:

> Byłabym przy nim jeśliby o to poprosił albo sama zauważyłbym że
nie może zostać
> sam. Ale pocieszenia przez "pełne zespolenie fizyczne"
odmówiłabym.
> Luccio skąd takie pytanie? A jak ty byś postąpił w analogicznej
sytuacji?
Kiedy umarła Mama, uciekłem z pustego mieszkania do mojej obecnej
Żony (wtedy jeszcze nią nie była).
Mam nadzieję, że oboje będziemy żyć bardzo, bardzo długo - na tyle,
że problem seksu wtedy będzie dla mnie w ogóle przeszłością.

Poza tym: akt płciowy, jako że może (choć nie musi) być początkiem
nowego życia, jest z samej istoty czymś, co przeciwstawia się
śmierci. Bywa, że ucieka się w seks, aby stłumić strach przed
śmiercią.
Skąd inaczej brałoby się np. obserwowane podczas każdej kolejnej
wojny rozluźnienie obyczajów (mąż w niewoli, a żona...); skąd
nazwiska typu "Szwed" czy "Kuruc" (w pierwszym przypadku potomek
żołnierza Karola XII z wojny północnej, w drugim - potomek
partyzanta z oddziałów Emeryka Thököly'ego, zimujących po polskiej
stronie Beskidów).
W świetle tego nie jest rzeczą aż tak nieprawdopodobną, że świeży
wdowiec szuka ucieczki w seks, jakby działając wbrew śmierci, która
go dotknęła.
Tak samo nie jest nieprawdopodobne, że sytuacja, o której
wspominałem, może doprowadzić do seksu samoczynnie, pomimo woli
obojga stron. (Kobieta mogła naprawdę chcieć podtrzymywać
przyjaciela samą tylko obecnością - a wyszło inaczej...).
Pozdrawiam
Łukasz.

gluty i charki

[sir.vimes]

W pełnym zespoleniu w sensie przytulenia płaczącego wdowca i ocierania mu glutów
z nosa - jasne, że tak. Natomiast kolacja przy świecach to zły pomysł na stypę.

[syriana]

w ogóle to ten dylemat mi Danielle Steel zalatuje jak nic

[mbwj88]

kto wie?
może i tak bym zrobiła

[luccio1]

mbwj88 napisała:
> kto wie?
> może i tak bym zrobiła
Bardzo Ci dziękuję - specjalnie za tę wypowiedź.
Wydaje mi się najbardziej ludzka z dotychczasowych (nikt nie może z
góry na 100 % zapewniać, jak postąpi).
Pozdrawiam.
Łukasz.

P.S. Oczywiście nie chciałbym, aby dyskusja na tym się zakończyła!

[yenna_m]

Nie.
Nie zwyklam uprawiac seksu z kims, kogo nie kocham.
Dziwi mnie to pytanie - dla kobiety (zwykle) seks to nie jest sposob
na wyladowanie emocji. Jest sposobem na okazanie milosci.
Pomimo calej sympatii, wlasnie dlatego, zeby nie komplikowac sprawy
i zeby zaoszczedzic zdesperowanemu, zrozpaczonemu facetowi
syndromu "dnia po" i jakiegos kaca moralnego, ze szybko sie
pocieszyl, nie poszlabym do lozka. Ani ja pogotowie seksualne, ani
dla niego z tego nic dobrego na dluzsza mete by nie wyszlo.

[twojasasiadka]

gdyby mi się nie podobał to nigdy w życiu.Jestem jego koleżanką, a
nie nałożnicą na czarną godzinę.
Gdyby mi się podobał i akurat przechodziłabym kryzys małżeński to
kto wie?

[sebaga]

za dużo uogólnień w tym Twoim pytaniu.
-jeśli byłby to mój kolega i byłabym wolna, to może
-gdyby to był mój przyjaciel i byłabym wolna to raczej tak
-gdybybym była z w związku z aktualnym partnerem to z nie. Mąż jest moim
największym przyjacielem, jest najważniejszy.

luccio

[twojasasiadka]

skoro już tak zapraszasz do dyskusji to mam pytanie:
jesteś tym wdowcem liczącym na niezobowiązujący sexik, czy raczej
jesteś mężem,kótry się obawia o cnotę żony jadącej pocieszać kolegę?

[mamaadama4]

Ludzka wypowiedź wg ciebie to taka, że należy się bzykać z ledwo
owdowiałym przyjacielem. O ile dobrze kojarzę cię z pewnego forum to
tym bardziej durne wydaje mi się twoje pytanie i oczekiwania co do
odpowiedzi.

[mamaadama4]

Jesteś facetem w poważnym wieku, ja rozumiem, że strata bliskich - w
tym wypadku twojej mamy powoduje, że człowiek mysli o różnych
dziwnych rzeczach. Ale ja cię proszę daj sobie spokój z takimi
pytaniami. Tutaj jeszcze ujdzie, ale wyskiwanie z tym na "mamie-
wdowie" jest co najmniej niestesowane. mam tylko nadzieję, że nie
wyskoczysz z tym na forum rodziców po stracie.
Od wykształconego człowieka mozna wymagać choćby odrobiny taktu.

[syriana]

> Ludzka wypowiedź wg ciebie to taka, że należy się bzykać z ledwo
> owdowiałym przyjacielem.

wszak "prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie"

taki test na przyjaźń damsko-męską na idealistkach w takową wierzących,
przeprowadzany

[luccio1]

twojasasiadka napisała:
> skoro już tak zapraszasz do dyskusji to mam pytanie:
> jesteś tym wdowcem liczącym na niezobowiązujący sexik, czy raczej
> jesteś mężem,kótry się obawia o cnotę żony jadącej pocieszać
kolegę?

Ani jednym, ani drugim.

[triss_merigold6]

Harleqin? Być obok, pocieszać to owszem ale bez przesady, nie jestem
matką Teresą.

[bi_scotti]

Jezeli mezczyzna po stracie najblizszych gwaltownie potrzebuje
kopulacji to najlepszym rozwiazaniem jest skorzystanie z uslug
poleconej prostytutki. Zero zobowiazan, zero konsekwencji procz
kosztow finansowych a potrzeby spelnione. Jestem sobie w stanie
wyobrazic, ze dla niektorych mezczyzn atawistyczny sex moze byc
najbardziej naturalna reakcja na dramat straty zony i dzieci ale
jesli facet ma takie potrzeby to w zadnym wypadku nie powinno sie to
laczyc z kontaktami przyjacielskimi, bo wtedy straci nie tylko zone
i dzieci ale rowniez przyjaciolke. Dla wiekszosci kobiet zostanie
kochanka-pocieszycielka chocby i tylko na jedna noc zmienia uklad
diametralnie i najczesciej jest to jednoznaczne z koncem przyjazni.
A przyjazn jest jednak bez porownania bardziej wartosciowa sprawa w
zyciu czlowieka czy pojedyncze bzykanko, wszystko jedno z jakich
powodow. Ludzie, ktorzy cierpia staja sie czesto bardzo egoistyczni
w swoim bolu ale taki egoizm nie powinien nikogo pozbawiac instynktu
samozachowawczego. Taki instynkt zas powinien facetowi (i kobiecie)
podpowiadac, ze przyjazn nalezy chronic a jak sie ma potrzeby
fizjogiczne, skorzystac z platnych uslug profesjonalistki.

[triss_merigold6]

Ano dokładnie. Można nawet znaleźć płatną damę po psychologii, kto
powiedział, że studentki sobie nie dorabiają?

[qunegunda]

Od wywalania emocji jest terapeuta, a nie przyjaciółka.

[maga_luisa]

Co za bolesne brednie (

[luxure]

Co?!! O czym Ty w ogóle mówisz?!! O wsparciu psychicznym dla bliskiego
człowieka, który został nagle sam na świecie i potrzebuje towarzystwa? Czy o
kolacji ze sniadaniem i tak dalej.... z facetem kiedy żona tamtego jeszcze ciepła?
Bo jeśli chodzi o pierwsze to jak najbardziej, pod warunkiem że mój mąż by sie
na to zgodził lub chciał również ze mną być a drugie to akcja normalnie jak z
"Mody na sukces". Brak słów dla faceta który by coś takiego zaproponował i dla
kobiety która by sie na to zgodziła.

[brak.polskich.liter]

Pogielo Cie? Miedzy dotrzymaniem komus towarzystwa w ciezkiej chwili, a byciem
kublem na emocje skrzyzowanym z pogotowiem seksualnym, jest przepasc.

> - przy tym gotowa na to, że niezależnie od rozmowy, wspólnej
> kolacji przy świecach, koniec końców będziesz z tym kimś przez
> większość nocy w pełnym zespoleniu fizycznym -
> gdyby ten ktoś poprosił Cię o to, albo jakkolwiek dał do
> zrozumienia, że tego potrzebuje?

Kolacja przy swiecach odpada. Pomijajac skrajne wydumanie podanego przez Ciebie
przykladu (wnosze, ze czytujesz za duzo romansidel), swiece w takiej sytuacji
bylyby cokolwiek sadystyczne, nie sadzisz? A tzw. mercy shag, o ktory pytasz, u
mnie nie funkcjonuje. W tej materii jestem zaprzeczeniem poswiecalnictwa.

[luccio1]

Przypomniałe sobie:
motyw znam z powieści Steinbecka "Ziemia".
Tam jest taka historia, już bliżej końca:
głównemu bohaterowi umiera żona podczas porodu. W noc po pogrzebie
przychodzi do niego mieszkająca "po sąsiedzku" szwagierka i wchodzi
do jego łóżka, mówiąc tylko dwa słowa: "tak trzeba".
W pojęciu autora akt seksualny w takich okolicznościach miała to być
właśnie atawistyczna afirmacja życia,
a odwrócenie się od śmierci, czy też próba uporania się z nią
(trochę na zasadzie: "pozwólcie umarłym grzebać swoich umarłych").

[malamadre]

Żadna to dla mnie afirmacja jeżeli jedna ze stron czuje się do niej w jakiś
sposób przymuszana.
No chyba że twoja bohaterka miała inne powody, żeby tę afirmację uskuteczniać

[michalina7]

Steinbeck miał takie zapędy. W "Gronach gniewu" kobieta, której
zmarło dziecko (lub je martwe urodziła - nie pamietam dobrze, bo
dawno czytałam) przystawiła do swojej piersi starca aby ten mógł się
pożywić.

[luccio1]

michalina7 napisała:
> Steinbeck miał takie zapędy.
Scena, o której mowa, zamyka całą powieść.

[yenna_m]

Tak, tak...
A w "Malowanym ptaku" z kolei taki jeden rozgniotl innemu oczy. A
jeszcze inny nagminnie wspolzyl ze wszystkim, co sie ruszalo.
Czy proza (sztuka) zawsze powinna byc inspiracją dla naszego
zachowania?

[michalina7]

> Scena, o której mowa, zamyka całą powieść.

Scena, o której ja pisałam również zamyka całą powieść.

[brak.polskich.liter]

Gdzie jak gdzie, ale akurat u Steinbecka pokreconych watkow nt. relacji
damsko-meskich, podsmierdujacych mizoginicznie, jest pod dostatkiem.
Nie trzeba specjalnie szukac w literaturze, zeby znalezc jeszcze bardziej
odjechane przyklady relacji, w ilosci polhurtowej.
Tylko co ma piernik do wiatraka? Jesli szukasz przelozenia Steinbecka na real,
to moze zmien poleczke, bo za bardzo sie wkrecasz.

[kropencjaa]

głupszego pytania nie czytałam jeszcze, ale po prostu w ogóle nie
mam wyobraźni.
na zdrowy rozsądek taki ktos miałby na pewno przy sobie bliską
rodzinę i jedyne czego nie szukałby to zbliżenia fizycznego z drugą
kobietą!!!!

[justi54]

Zapraszam przyjaciela do siebie do domu i stawiam na stole flaszkę,
mojego męża sadzam na przeciwko mojego przyjaciela i po pierwszej
setce zostawiam panów samych.

Pytanie nie wydaje mi się głupie

[lila1974]

Z premedytacją i na zimno nie sądzę, jednak dopuszczam do siebie
myśl, że gdyby facet był mi jakoś szczególnie bliski, to mogłoby się
tak stać.

Z chwilą, gdy dwojgiem ludzi szarpią tak silne emocje wiele może się
zdarzyć.
Wiedząc o tym po prostu nie wybrałabym się do przyjaciela sama. I
jednak starałabym się być OBOK niego a nie z NIM.

[bri]

Strasznie duży rozrzut możliwości - przyjaciel to co innego niż
kolega, bycie mężatką to co innego niż bycie wolną kobietą.

[burza4]

Już samo pytanie jest chore, a dalsze wpisy tylko potwierdzają jakąś
schizę. Niesmaczne - i dla mnie jest to taki sam przejaw
prymitywizmu w myśleniu, jak niezdrowa ciekawość gapiów oglądających
wypadek.

normalnie myślącemu człowiekowi nawet trudno byłoby sobie taką scenę
wyobrazić, ktoś kto doznał straty jest zasklepiony w bólu.
Powoływanie się na literaturę (a łatwo jest opisywać fikcję) i
dalsze dopytywanie trąci niezdrową psychiką.

[lila1974]

Na prawdę nie pojmuję, co niezdrowego jest w tym pytaniu?

Tak ciężko sobie wyobrazić, że w chwili ogromnego napięcia, stresu,
żalu, bólu itd itp ... ludzie mogą się zachować tak bardzo inaczej
niż sądzili?

Wydaje mi się, ze dość daleko mam posunięte wyczucie taktu, a jakoś
mnie ten tekst nie oburza ... hmmm. Oświećcie mnie, co w nim jest
takiego NIEPRZYZWOITEGO?????

[demarta]

hmmmm, chyba nieprzyzwoitość jest tutaj granicą. odgranicza ludzi,
którzą myślą standardowo, nie próbujac wczuć się w zaskakujące
ochoty po swieżo przeżytej tragedii od tych, którzy zdają sobie
sprawę, że przeżyty wielki szok i cios może z naszą psychą
zrobić..... wszystko....?

[lila1974]

damarto, ale ja pytam o to dlaczego post założycielski uznany jest
za niesmaczny, a nie dlaczego niesmaczne jest pójście ze świeżym
wdowcem do łóżka.

[demarta]

ależ dokładnie z tego samego powodu. wątek niesmaczny jest dla tych,
którzy nie wychodzą sposobem myślenia poza własne aktualne,
standardowe życie emocjonalne w standardowych warunkach.
nieprzyzwoitym nie nazwą go tylko ci, którzy są w stanie pokusić się
o domysły co mogło by się stać gdyby, bo przecież ludzka psyche nie
zna granic.

[luccio1]

demarta napisała:
> ...przeżyty wielki szok i cios może z naszą psychą
> zrobić..... wszystko....?
Człowiek nie może uczciwie i z całą pewnością twierdzić nawet tego,
że jeśli raz sprostał pomyślnie wyzwaniu, równie pomyślnie zmierzy
się z identyczną sytuacją, jeśli powtórzy się ona po pewnym czasie.
Tę prawdę oddaje druga część przysłowia mongolskiego:
"Bogactwo nie jest wieczne - bohaterstwo nie jest trwałe".
(W końcu, wiadomo chociażby z naszej historii: nie wszyscy
bohaterowie I wojny światowej poradzili sobie podczas drugiej).

[bri]

To jest dość znany fakt, że ludzie w sytuacji bliskiej śmierci lub
kiedy uświadamiają sobie kruchość życia (czyli np. po śmierci
bliskich) zwracają się ku życiu i innym ludziom. Ma to nawet
wytłumaczenie ewolucyjne - chęć rozmnażania się czyli przedłużenia
gatunku mając świadomość własnej śmierci.

Normalnie myślący człowiek wie, że repertuar zachowań człowieka jest
bardzo szeroki

normalnosc :)

[shelmahh]

uff w koncu normalny post bo im dluzej czytam odpowiedzi typu "moze", "emocje w
tym momencie sa silne i nie wiadomo co sie moze wydarzyc" a z drugiej strony
wiekszosc ma meza, rodzine i zaklada,ze taka sytuacja moglaby ich dotyczyc,
swiadczy o totalnym balaganie w glowie osob, ktore zastanawiaja sie co by w tej
sytuacji zrobily!!! zgroza i skandal..zgroza to to,ze ktos w ogole stawia takie
pytanie bo tak na pierwszy rzut oka kazdy wie jak to powinno wygladac: umiera
Zona,dzieci a facet pograza sie w zalobie i spedza ten czas z pozostala rodzina,
badz w samotnosci wyplakuje swoje zycie przez palce..a tu swiecie (jakie ku**wa
swiece???), zespolenie we dwoje (???? wlos mi sie zjrzyl na glowie jak to
czytalem!!!)..

dyskusja powinna sie zamknac wraz z postawieniem tego jakze zuchwalego
pytania!!! i odpowiedzi nie powinno byc w ogole bo sytuacja nie jest normalna i
nie ma co sie nad tym zastanawiac a jesli juz ktos o tym mysli to co ma w
glowie? obled?

[g0sik]

Zgoda na bycie dziurą jako lek na niepowetowaną stratę to jak dla
mnie nazbyt altruistyczna postawa.......

[sebaga]

no proszę, właśnie się dowiedziałam, że nie jestem "normalnie myslącym
człowiekiem". Buuu

[luccio1]

Widząc, że dyskusja się rozwija, dorzucam jeszcze jeden ekskurs
historyczny:
dobre kilka tysięcy lat temu istniało w basenie Morza Śródziemnego
zjawisko zwane "prostytucją sakralną".
Rzecz funkcjonowała w świątyniach bogiń żeńskich ("Wielich Matek"
itp.) - polegała na tym, że panie z najlepszych rodzin w mieście
szły na dobrowolną służbę do świątyni, na dwa tygodnie, miesiąc - i
w tym czasie były gratis do dyspozycji pielgrzymów-mężczyzn; to, z
kim wypadło współżyć panience z dobrego domu czy matronie - "Matce
Rodziny", było trafem ślepego losu (mógł to być prymitywny buhaj,
nawalony po pachy).
Kiedy patrzymy na rzecz z dzisiejszej perspektywy, krzywimy się i
mówimy: co za barbarzyństwo!
W perspektywie tamtego czasu widziano tutaj co innego: ofiarę
złożoną Bogu - poprzez ofiarę złożoną człowiekowi, oddanie się
drugiemu człowiekowi bezwarunkowo, aż bardzo daleko poza granicę
własnej intymności, którą dziś uważamy za nieprzekraczalną
(obrazowo: jakby samemu zburzyć płot na granicy własnej realności -
a zniesienie płotu, zwłaszcza w tradycji polskiej, to jdnoznaczny
sygnał: każdy może wejść!).

[syriana]

no, teraz to Cię już poniosło

prostytucja sakralna, wszelkiego rodzaju obrzędy nazwijmy je miłosne (choć
raczej seksualno-orgiastyczne w charakterze one były) - np. podczas karnawału

czy w kulturach neolitycznych (a do niedawnych czasów w społecznościach, których
żywot od płodności ziemi zależał) tzw. rytuały śmierci w miłości - wybrana para
przedstawicieli danej wspólnoty jest zmuszona do kopulacji, w czasie której w
wymyślny sposób zostaje zabita przez współziomków, ciała ich są kawałkowane i
rozrzucane po polach w celu zapewnienia płodności ziemi

to wszystkie przykłady, które podałam, w jakiś sposób wykorzystują seks w celach
bardzo instrumentalnych, do zapewnienia korzyści większej grupie społecznej

takie podejście, nie ma nic wspólnego z dzisiejszą, wpojoną nam wszystkim, etyką
seksualną, poszanowaniem granic własnego ciała i "moralnością" osobistą, która
każdemu z nas wyznacza standardy zachowań seksualnych

więc nie widzę sensu rzucania tych przykładów przez Ciebie, gdy dyskutujemy o
tym co my, kobiety indoeuropejskie, wychowane w zachodniej cywilizacji XXw.,
zrobiłybyśmy w takiej sytuacji

większość z nas skrzywiła się na sam pomysł stosunku seksualnego w takiej
sytuacji, nie z powodu tabu śmierci i konieczności odczekania jakiś czas po jej
upływie, gdy na nowo osoba dotknięta stratą, może wrócić do pełnego życia

dla mnie (i dla większości w tym wątku) seks wiąże się nierozerwalnie z
emocjami, a bycie taką właśnie zapchaj dziurą w nagłej potrzebie, byłoby tylko i
wyłącznie zredukowaniem całej mojej osoby do jednej funkcji - zapchaj (nomen
omen) dziury właśnie

[lila1974]

Poprę syrianę odnośnie przykładów, które wydają mi się zwyczajnie
odrealnione.

Mówiąc o seksie z przyjacielem w żałobie mam na myśli to, że nie
wykluczam, iż do seksu mogłoby dojść pod wpływem nagromadzonych w
tym momencie emocji. Myślę tu o absolutnie spontanicznym działaniu,
a nie podstawieniu się owemu przyjacielowi z rozmysłem lub w drugą
stronę - rozmyślnemu przytaknięciu jego propozycji, która miała by
być jakąś formą "zamiast".

[luccio1]

Jeśli wrócić do mojego tytułowego postu - to tam jest mowa o
ewentualności, o gotowości na to, że seks wyniknie "sam z siebie", z
samego zbiegu okoliczności.
Zaś przykładem, który powołałem w poście ostatnim, chciałem zwrócić
uwagę na coś innego:
na tkwiące w człowieku głęboko pragnienie zrobienia w życiu raz czy
drugi właśnie tak, "jak nie wypada", (a nawet więcej: "jak się nie
godzi").
To się może odezwać i wydrzeć na powierzchnię w chwili najbardziej
nieoczekiwanej.
Dawne zabawy, w które wpleciona była m.in. czasowa zmiana ról
społecznych, czasowe odwrócenie hierarchii - próbowały dać tym
pragnieniom ujście lepiej lub gorzej kontrolowane.

[bri]

Ja tam jakoś nie mam problemu, żeby robić rzeczy, których nie
wypada, jeśli tylko naprawdę mam na nie ochotę.

[syriana]

> na tkwiące w człowieku głęboko pragnienie zrobienia w życiu raz czy
> drugi właśnie tak, "jak nie wypada", (a nawet więcej: "jak się nie
> godzi").

mylne założenie

ludzie mający zdrowy stosunek do seksu, nie używają argumentu "tak nie wypada"
mówią: "ja tak nie chcę"

ja nie zdradzam mojego faceta, dlatego, że zdrada w naszej kulturze
jednoznacznie negatywny ma wymiar

ja go nie zdradzam, bo nie mam takiej ochoty / potrzeby

[mamaadama4]

luccio1 napisał:

> Jeśli wrócić do mojego tytułowego postu - to tam jest mowa o
> ewentualności, o gotowości na to, że seks wyniknie "sam z siebie",
z
> samego zbiegu okoliczności.
> Zaś przykładem, który powołałem w poście ostatnim, chciałem
zwrócić
> uwagę na coś innego:
> na tkwiące w człowieku głęboko pragnienie zrobienia w życiu raz
czy
> drugi właśnie tak, "jak nie wypada", (a nawet więcej: "jak się nie
> godzi").
> To się może odezwać i wydrzeć na powierzchnię w chwili najbardziej
> nieoczekiwanej.
> Dawne zabawy, w które wpleciona była m.in. czasowa zmiana ról
> społecznych, czasowe odwrócenie hierarchii - próbowały dać tym
> pragnieniom ujście lepiej lub gorzej kontrolowane.
Luccio, tobie zupełnie uderza do głowy! najpierw przywołujesz
ektremalnie traumatyczna sytuację, a teraz piszesz o "dawnych
zabawach i czasowej zmianie ról, odwróceniu hierarchii".
Przejdź się na Kopiec Kościuszki i z powrotem, przejdzie ci.

[malamadre]

Na twoje pytanie z tytułowego postu odpowiedziałam "nie" nie dlatego, że uważam,
że nie wypada czy się nie godzi. Rozumiem to, że osoba po takiej stracie może
szukać pocieszenia w fizycznej bliskości, jednak ja nie chciałabym być wtedy
pocieszycielem. Pochopne zbliżenie pod wpływem chwili może spowodować odsunięcie
się od siebie. Ja sama nie wyobrażam sobie seksu z litości, to na pewno
spowodowałoby, że nasze przyjacielskie stosunki znacznie by ochłodły.

[lila1974]

Tu się zgodzę, podejrzewam, że tak własnie się dzieje po chwili
niekontrolowanego uniesienia - nie można później spokojnie spojrzeć
sobie w oczy i z przyjaźni nici.