mam problem (długi)

[kachasowa]

Można spotkać dużo wypowiedzi na temat teściowych ( niekoniecznie
pozytywnych) a ja mam problem z moimi rodzicami. Otóż od momentu urodzenia
mojego synka ( 15 miesięcy temu) nie specjalnie się nim interesują. Mieszkamy
od siebie w odległosci 10 km a oni byli u nas zaledwie ok.10 razy. Owszem
dzwonią, ale jest to na zasadzie dlaczego do nas nie przyjeżdzacie, nie
dzwonicie itd. Oboje pracujemy, opiekujemy się Miśkiem na zmianę, tak więc w
tygodniu nie mam czasu nawet porządnie przyjrzeć się sobie w lusterku nie
mówiąc o jakichkolwiek wyprawach z domu. Sobota, niedziela są dla nas dniami
odpoczynku wspólnego spaceru, obiadu. Nie zawsze mam ochotę udzielać się
towarzysko. O wiele łatwiej byłoby nam, gdyby to oni przyjechali do nas,
mogliby się pobawić z małym, a ja w tym czasie bardzo chętnie
np.przeczytałabym gazetę. Mają jedno wytłumaczenie- pracują i nie mają
czasu. Ale np. podczas długiego majowego weekendu wyjechali za miasto albo
dopiero co wrócili z urlopu.
Wczoraj pojechaliśmy do nich , znowu my. Nie mialam tego w zamiarze, ale
doszło do ostrej dyskusji. Ja im wyrzuciłam to, że minęło 15 miesięcy a dla
mojego dziecka są obcymi ludźmi, nawet nie ma możliwości ich zapamiętać, bo
tak rzadko się widują.Po porodzie byli przejęci itd. a potem zero
zaangazowania. I znowu kontrargumenty, bo przecież pracują nie mają czasu a
jak mają to muszą odpocząć.
Ja nie wymagam od nich zmieniania pieluszek, sama sobie poradzę, ale zależy
mi na tym, żeby wywiązała się więź między dzieckiem a dziatkiem i babcią.
Może ja jestem przewrażliwiona, czuję sie dziś nie za dobrze nie wiem już
sama co mam o tym myśleć. Jakie są relacje w Waszych rodzinach?

KachaSowa

[s.a.m.m.y]

A ja się zastanawiam dlaczego nie możecie zapakować dziecka i pojechać do
rodziców?? czy wspólnego obiadu tam się nie da zjeść, nie da się wyjść na
spacer, położyć dziecka?? Ja np. tak robię i mam z głowy gotowanie i
zajmowanie się dziećmi. Siedzę, rozmawiam, czytam i obiad mam podany.
Zdecydowanie wolę niż jakbym miała przyjmować gości u siebie. Bardziej jestem
zmęczona jak oni przyjadą do mnie na 3 godziny niż jak ja jadę tam na pół
dnia. Na prawdę nie ma o co kruszyć kopii tylko spakować się i zabrać dziecko
do dziadków.

pozdrawiam
sammy

[nulka2]

Tak, przyłączam się - ja robię tak samo i mam święty spokój, dzieci bawią się
u dziadków, teściowa zrobi jedzonko, my też odpoczywamy - rewelacja

[marzenus]

A ja cię rozumiem.
Moi rodzice mieszkają ponad 100 km od nas. Też niby dzwonią z pytaniem co u nas
słychać, od czasu do czasu przyjadą w odwiedziny. Ale to wszystko wygląda jak
przysłowiowe wpadniecie po ogień. A moja mama tylko siedzi i patrzy. Ani się
nie pobawi z Adą, ani nie poczyta jej książeczki ... Mój tata - odwrotnie.
Widać, że on się cieszy z wnuczki. No a chyba można tego oczekiwac od dziadków.

[maggz2]

Hejka,
dziewczyno nie łam się. U mnie bylo na odwrot. Mama proponowala aborcje , a
teraz uwielbia. U mnie od czasu mojego slubu i calego "potem" jest zupelnie
inaczej. Rodzice sa mi coraz bardziej obcy. Teściowie sie bardziej mna
interesowali jak bylam w ciazy niz oni. Teraz jest podobnie. Tylko czasem ktos
zadzwoni z udawana troska. Wszystko jest sztuczne.
Rozumiem twoje rozgoryczenie. Sama je odczuwam, bo naprawde czuje sie czasem
sama. Kubus spi, a ja nie mam sie do kogo wygadać. A kiedys (wydawalo mi sie)
mialam dobry kontakt z rodzicami. Duzo rozmawialismy. Tylko teraz zrozumialam,
że jak ja mowilam to nikt mnie nie sluchal.
Pozdrowionka dla maluszka.

[lemur_ks]

Oj, a ja mam wręcz przeciwną sytuację. Mianowicie moi rodzice są u mnie/nas co
najmniej trzy razy dziennie w drodze do.../w drodze na....a jak nas nie ma w
domu , to niemal obraza ! Pomóc mi w niczym nie pomogą, raczej rozjuszą
dziecko, a wtedy < już muszą lecieć > !!! Mają działkę, ale co z tego skoro
mojej mamie nie dość, że się nie chce robić przetworów, to nawet jej się nie
chce zerwać warzyw. A mnie się dziwi, że nie potrzebuję buraczków. Tylko kiedy
ja mam je przerobić?! Dziecko ząbkuje , dopiero się skończyły kolki....Mama
mówi,że mogę robić weki jak mały śpi. .......... A śpi jak < mucha na bębnie
> , a poza tym wtedy to ja mam prasowanie, obiad, czy chociaż chwilę, żeby
zobaczyć jak wyglądam , bo juz sama siebie nie poznaję! Myślę, że brak jest
żly , ale nadmiar jeszcze gorszy........ Aha, wczoraj musiałam wyjść i moja mam
spędziła ze swoim jedynym wnukiem 20 minut ( ząbkuje, więc niestety
płaaakaaaał) i wiecie co mi później powiedziała ?! - że była po tym tak
zmęczona,iż musiała się zdrzemnąć 1,5 godziny. Ja też o tym marzę !!!
Czasami wolałabym mieszkać z dala od rodziny........

Pozdrawiam - mama Kornela ( ur. 13.03.2003r. )

[magda2303]

Moi rodzice też nie okazują żadnego zainteresowania wnuczką. Mieszkam parę
domów od nich, a nigdy nie przyszli do nas bez specjalnego zaproszenia ( w
ciągu trzech lat byli może z 10 razy). Przez pierwsze trzy miesiące po
urodzeniu Olgi mieszkałam u nich i wtedy nie mogłam po prostu pozbyć się ich z
mojego pokoju, bo wciąż chcieli na nią patrzeć i się nią zajmować. Potem
urodził się synek mojej siostry, mieszka z nimi, a Ola dla nich jakby przestała
istnieć. Drugiego wnuczka codziennie prawie zabierają na działkę, Olga była tam
tylko raz w tym roku. W tym czasie moja siostra siedzi z mężem w domu i się
relaksuje, a ja padam z nóg, bo mój mąż od dwóch miesięcy jest za granicą i
wszystko jest na mojej głowie. Ostatnio mnie Ola zapytała, czemu babcia jej nie
zabiera, a ja po prostu nie wiedziałam, co mam jej powiedzieć. Ona już jest
dużą i mądrą dziewczynką i zaczyna pewne rzeczy dostrzegać... Na szczęście moja
teściowa jest cudowną babcią i chociaż trochę jej rekompensuje zachowanie moich
rodziców. Czasami jest mi za nich wstyd przed własnym dzieckiem...

[aga173]

U mnie problem się zaczął jak zaszłam z drugim dzieckiem w ciążę!!!Jak wyszłam
za mąż teściowa była ok.Potem zmarli moi rodzice (w 6 m-cu ciąży)Jak urodził
się Kamil (obecnie 27 m-cy)była codziennie, poszłam do pracy jak syn miał 6 m-
cy to zajmowała się nim przez rok,dzwoniła.Jak dowiedziała się że jestem w
ciąży z drugim to się obraziła(dla mnie to był szok,bo moja babcia miała 11
dzieci i każde z nich miało po 2-3 swoich dzieci i kochała każdego wnuka
jednakowo)Byłam na chorobowym wysoko w ciąży to Kamil już musiał być ze
mną.Wyobrażcie sobie że nawet mój mąż dostał od niej ochrzan że tak długo nie
przyjeżdzał po Kamila tylko siedział u mnie w dniu narodzin naszego drugiego
synka.Teraz przyjeżdza do nas może 2 razy w miesiącu i to przy okazji a mieszka
3 km dalej.Jeszcze ani razu nie przyszła mi pomóc kąpać dzieci jak mąż idzie na
2 zmianę i mój starszy syn jeszcze nigdy nie spał u babci.Niby interesuje się
Kacperkiem(6m-cy)ale to jest "sztuczne"Dodam tylko że mój mąż to jedynak i
chowany przez babcie,bo mama nigdy nie miała dla niego czasu bo musiała
pracować!Ale najgorsze jest to że jeszcze ma preensje że nie dzwonimy(bo ona
oszczędza na telefonie!)KOCHAM BARDZO MOJEGO MĘŻA I DZIECI a teściowej po
prostu unikam.Nie chodzę na niedzielne obiady bo nie mam ochoty,ale po waszych
wypowiedziach zacznę chodzić, bo macie rację przynajmniej obiadu nie muszę
gotować w niedzielę!!!!!Chciałabym się skontaktować przez Gadu-Gadu z mamami o
podobnych problemach przynajmniej nam ulży jak się wyżalimy!!!! POZDRAWIAM MAMA
KAMISIA I KACPERKA

P.S Młodszy syn ma ksywkę Kapsel bo tak mówi na niego Kamil