Wpadka...Nie chcę tego dziecka.

[sloneczko2812]

Nie współczuję tobie, tylko temu dzieciątku, które w tobie się
rozwija i które być może przez twoją głupotę zginie, zostanie
zamordowane przez własną matkę. A o ojcu dziecka to już brak słów.
Zresztą zdajesz sobie z tego sprawę co cię czeka. Nie ma nic
gorszego w tym jak ojciec i maka mardują własne nie narodzone
jeszcze dziecko, bo po prostu go nie chcą. Najpierw dali mu życie, a
później po prostu nie chcieli, wyrzucili na śmietnik. Tego chcesz?
Przeczytaj o aborcji, to się dowiesz w jaki sposób ginie dziecko i w
jaki sposób czuje się kobieta psychicznie.
Pozdr.

[dorota200]

Mam 24 lata męża z podobną różnica wieku i DWOJE DZIECI z różnicą wieku 16
miesięcy, studia skończyłam i dzieci mi w tym specjalnie nie przeszkodziły a
pierwsze urodziłam na 3 roku. Jestem ajszczęsliwszą osobą na ziemi. Nigdy nie
przypuszczałam że jest możliwe tak mocno kochać dopóki sie nie pojawił Kubuś.
Nie da sie tego opisać. wiem że nie jesteś w najlepszej sytuacji ale nie macie
po 18 lat!! Facet ma pieiądze pozycję i jest do tego DUPKIEM i ja z takim bym
nigdy więcej nie zamieniła słowa. jak wyobrażasz sobie z nim dalsze życie??
Będziesz go całe życie winiła za śmierć dziecka! daj mu troche czasu może się
opamięta a jak nie to przecież sa AlIMENTY, a pewnie otrzymasz nie małe skoro ma
takie staowisko, wnajmiesz niańke na pare godzin spędzonych na uczelni i nie
wierzę że Twoja Mama jak zobaczy bezbronnego, ślicznego wnuka to się
odwróci,napewno Ci pomoże.

Jeszcze jedno mam znajome po zabiegu, nie są dziś szcześliwe. W głowie siedzi
cały czas to co zrobiły.
Ja bym nigdy nie usuęł nawet jak by to było 5 dziecko z kolei, mówi się dał Bóg
dziecko da i na dziecko, a zabicie maleństwa napewo waszego związku nie
podbuduje a założę się że go wręcz rozwali.

mogłabym tak pisać bez końca, ale właśnie obudził sie Wktorek, ma 4 miesiące i
zgłodniał, wiesz jakie to cudowne uczucie gdy jest przy piersi,jak jej szuka
usteczkami a po jedzeiu uśmiecha się od ucha do ucha.

OLU NIE RÓB TEGO BO żADEN FACET NIE JEST TEGO WART!!!!!!!!!

[g0sik]

Zastanawia mnie jedna rzecz…dlaczego rodzice odwrócili się od
Ciebie? Chodzi tylko o różnice wieku czy o coś jeszcze? Może facet
jest / był już żonaty, albo ma już dzieci z poprzedniego związku? Co
jest z nim nie tak, że rodzice woleli zerwać kontakty niż
zaakceptować Twojego partnera?

[maja_sara]

Oddaj. Tyle kobiet pragnie byc matką i nie może. Rodzisz i
podpisujesz papiery jeszcze w szpitalu.
Nie rób, dziewczyno, problemu tam, gdzie go nie ma! Nie dojrzałaś
do dorosłosci, brania odpowiedzialności za siebie, zachwujesz sie
jak rozzloszczony przedszkolak. Nie możesz mieć tego dziecka? Świat
Ci sie zawali na glowe?? OK. Urodzisz, oddasz. Bedziesz miala
problem z glowy...
Zalosna jestes...

[denea]

Powiedziałaś mu dzisiaj, tak ? To reakcja poniżej wszelkiej krytyki,
ale może ten człowiek dojdzie do siebie i przestanie się zachowywwać
jak przedszkolak. Który niechcący zepsuł ulubioną zabawkę. Bo tak to
wygląda.
Rozumiem, że to jego reakcja tak Cię załamała ? Piszesz, że o ciąży
wiesz od tygodnia a świat zawalił Ci się dzisiaj. W tej chwili i tak
nic nie wymyślisz, nawet nie próbuj podejmować decyzji, bo najpierw
musisz się uspokoić. A potem rozważ sobie wszystkie za i przeciw.
Nie jesteś sama. Poza wszystkim ojciec ma obowiązek płacić alimenty,
czy ma ochotę czy nie. Skoro nieźle zarabia to nie powinny być
niskie. Masz rodzinę, nawet jeśli nie są za Twoim związkiem z tym
facetem to nie sądzę, żeby przez to byli przeciwko dziecku. Nie
rozmawiałaś z nimi, prawda ? To jak możesz być pewna, że by Ci nie
pomogli ?
Skoro jesteś na 4 roku to może mogłabyś sobie tak zorganizować
sesję, że zdałabyś jeszcze będąc w ciąży. Potem przy dziecku
zostałby Ci tylko piąty - to naprawdę da się zrobić.
Dobrze Ci dziewczyny piszą, weź pod uwagę, że niejedna e-mama też
była zaskoczona wpadką, przerażona, zdezorientowana... One są teraz
tam, gdzie Ty możesz być za rok czy kilka lat. Naprawdę dużo w tym
wątku mądrych postów.
I nie oczekuj od nas, że damy Ci błogosławieństwo na drogę do gina i
pomożemy podjąć taką decyzję. Większość z nas ma tu dzieci...
pamiętamy jak to jest je nosić, rodzić, a potem przeżywać
macierzyństwo. Nie powiem Ci, że to obrazek jak z reklamy ale na
pewno jedna z cudowniejszych rzeczy, jakie mogą człowieka spotkać.
Jakkolwiek jestem za prawem kobiety do decyzji to uważam, że aborcja
to naprawdę ostateczne wyjście, Wasza sytuacja nie jest zła, ciąża
nie zagraża Twojemy zdrowiu czy życiu...
Weź jeszcze pod uwagę skutki aborcji opisywane przez kobiety. Czy
jesteś na tyle silna, żeby spędzić resztę życia z duchem, który
będzie Ci spoglądał zza ramienia ?
Najpierw się uspokój. Płacz, jeśli to pomaga.
Potem porozmawiaj jeszcze z tym swoim dyrektorem czy kim on tam
jest - jak dorośli. Mimo wszystko myślę, że jest szansa że za kilka
dni amok go opuści. Jeśli nie... wiesz co, może i lepiej dla Ciebie,
nie da się zbudować normalnego związku z gnojkiem i gó..arzem,
szkoda tylko że aż takich okoliczności było trzeba żebyś się o tym
przekonała.
Odezwij się jeszcze, daj znać co u Ciebie.

Przeczytaj moją historię na forum "Aborcja"...

[jusow]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20823&w=40847614&s=0
Nie występuję na emamie pod tym nickiem, mam inny, gdyż nie chcę, żeby
ktokolwiek wiedział w jaki sposób poczęła się moja Córeczka. Wymazałam to z
pamięci, ale wierz mi, byłam/jestem w sto razy gorszej sytuacji niż ty. I jestem
młodsza i jestem aktualnie na drugim roku. I powiem ci, że... da się
Posłuchaj, wiem co jest najgorsze w podjęciu decyzji o urodzeniu czy aborcji.
To, że musisz podjąć DECYZJĘ, gdy dziecko w Twoim brzuszku jest ci jeszcze
dokładnie obojętne lub wręcz nienawistne. Wtedy, gdy człowiek nie ma pojęcia co
to jest miłość matki do dziecka. Wydaje się taka abstrakcyjna. Wszyscy wokół na
forach ci wmawiają jak będziesz żałowała aborcji, że to właśnie aborcja spieprzy
ci życie a tobie wydaje się, ze życie to spieprzy ci właśnie to dziecko. To
właśnie dlatego odwiedzenie kogoś od aborcji jest takie cholernie trudne. Bo tak
trudno przekonać - że gdy już urodzisz to pokochasz tak niewyobrażalnie, że
odjazd! A jak usuniesz to spore szanse są niestety na to, że NIGDY nie wymażesz
tego z pamięci i wyrzuty sumienia cię zatrują. Ja urodziłam. Co mnie przekonało?
Głównie czytanie forum Aborcja - autentyczny ból kobiet trwający latami po
aborcji. Byłam nieszczęśliwa po tym co mi się przydarzyło i czułam, że jak usunę
to wcale ale to wcale nie poczuję się lepiej. Bałam się urodzić - bałam się
usunąć. Nie usunęłam. Ale to rozpatrywałam. I daję sobie radę. Od ojca dziecka
dostaję kilka stów miesięcznie, raz więcej raz mniej. Przychodzi, zabiera Małą
na spacery ale już wiem, że nigdy nie będziemy razem. Mieszkam w
akademiku.Rodzice mi mało pomagają. Pomagają mi inne rodziny studenckie (to
rodzinny akademik). Moja Córeczka ma dziesięć miesięcy a ja dorosłam w
rakietowym tempie I wiesz co mi daje siłę? Może to zabrzmi infantylnie, ale
to, że od 7 miesięcy ciąży i dziesięciu miesięcy życia mojej Córeczki - nie mam
sobie NIC do
zarzucenia Mam teraz cholernie wysokie poczucie własnej wartości i wiem, że
całe życie przede mną. Gdybym usunęła wtedy tę ciążę - uważam, że czułabym się
jak szmata. Uwierz - jeśli urodzisz to dziecko - nie będzie lekko. Ale kto
powiedział, że BEZ dziecka byłoby??? Urodzisz i zobaczysz jak życie stanie
się... łatwiejsze. Nie zwariowałam. Serio!!! Odejdą wszystkie ZŁE emocje, wredne
dylematy, zatruwające myśli... . Będziesz zmęczona, ale ZDROWYM zmęczeniem. I
będziesz kochała. To w tym będzie najważniejsze.
Powodzenia!

[asia06]

Mam trochę więcej lat, skończyłam studia, mam pracę i niezłą w niej,
mieszkanie w dużym mieście, wycieczki nie tylko po Europie za sobą,
wspaniałego męża i dziecko. Najwięcej szczęścia jednak daje mi to
dziecko i największą tragedią byłoby dla mnie stracenie tego
dziecka.

Twój facet jest nieodpowiedzialnym gnojem, dla którego liczyłaś się
ty jako kochanka, ale tylko jako kochanka, dla którego liczy się
kariera zawodowa i nic więcej.

Pamiętaj, masz już dziecko. zawsze je będziesz miała, niezaleznie od
tego czy je usuniesz, czy nie. Pamiętaj, że dla faceta to tylko
zabieg, ale dla ciebie - strata dziecka, możliwośc komplikacji,
ewentualność problemów z zjaściem w koleją ciążę i cierpienie
psychiczne na całe życie.

A tak na marginesie - też uważam, że wiązanie się z czlowiekiem tyle
lat starszym jest zdecydowanie bardziej ryzykowne niż z człowiekiem,
który jest w zbliżonym wieku. Różnice oczekiwań są zbyt duże.

I pamiętaj! Mama zawsze ci pomoże. Jestem matką i wiem, że zawsze
pomogę swojej córce niezależnie od tego, co by zrobiła. Zawsze jej
wybaczę. Ale to działa tylko w relacji matka - dziecko.

[jolusia20]

Mysle ze chyba to jednak podpucha
Faceta na stanowisku dyrektora nie moze pozwolic sobie na dziecko.
Ja zaszłąm w ciaze na piaty roku studiów, moj obecny maz tez był na
piatym roku i nawet przez chwile nie zastanawialismy sie co mamy
zrobic. Po skonczeniu studiów on poszedł do pracy i nie został od
razu dyrektorem, ja zajmowałm sie dzieckiem robilam drugi kierunek i
niczego nam nie brakowało. Jezeli dyrektor nie moze sobie pozwlic na
dziuecko to kto moze

[aleksandra.mmm]

Kilka spraw chciałabym sprostować…
Po pierwsze Krzysztof nie podchodzi pod 50, ma 35 lat. Właściwie 36.
Po drugie nie oczekuje od was złotej rady, która rozwieje wszystkie moje
wątpliwości- to w tej sytuacji nie jest możliwe. Nie wybieram koloru sukienki,
tylko decyduje o życiu, nie tylko swoim. Problem czy chce urodzić czy też nie-
owszem jest pytaniem wyjściowym, ale nie jedynym! Każda decyzja niesie za sobą
zmiany (nie mam na myśli tylko Krzysztofa, wyprzedzam atak niektórych… Ja po
prostu nie mam z kim porozmawiać… Chciałam tylko znaleźć kogoś kto mi
pomoże-wysłucha.
Po trzecie Chryste Panie! Jeżeli ma się 23lata, jest się zupełnie samemu, bo
rodzina się odwraca- to uwierzcie że decyzja o rozstaniu z jedynym bliskim ci
człowiekiem jest znacznie trudniejsza.
Rodzina… Kontaktowałam się z mamą. Nie powiedziałam jej o dziecku, rozmawiałyśmy
przez telefon. Zresztą Nie zdążyłam. Chciałam się spotkać, porozmawiać, chciałam
żeby mnie po prostu przytuliła, ale jak tylko zaczęłam temat K stwierdziła, że
nie ma czasu, pozatym uprzedzała że nigdy mi nie pomoże w momencie konfliktu „z
tym człowiekiem”. Tak więc sytuacja jest gorsza niż przypuszczałam… Ja naprawdę
nie mam nikogo. Zostałam sama, bez nadziei, bez wszystkiego. Mam dosyć życia,
dosyć tego gówna. Nie nadaje się na życie w takim świecie.
Jestem zupełnie sama. Na jakiś czas przeniosłam się do przyjaciółki… Myślę, że
lepiej jak obydwoje przemyślimy to, ale oddzielnie… Nie chce go na razie oglądać.

[miacasa]

Olu, jest Ci ciężko i być może będzie jeszcze ciężej, jesteś dorosła, maluszek
przyszedłby na świat w wakacje, z palcem w nosie zaliczysz sesję i do
października odchowasz go na tyle by na kilka godzin, gdy będziesz na zajęciach
zajęła się nim opiekunka. Dziewczyny mają rację, rodzice, którzy zabijają swoje
dziecko prędzej czy później się rozstają. Najczęściej to mężczyzna odchodzi do
innej (niewyskrobanej) i dość szybko decyduje się na dziecko z nią. A ty co?
Najpierw będziesz odliczać mijające tygodnie nieistniejącej ciąży, później
przeżywać termin porodu i tak już do końca życia. No i czasami spotkasz go z
nową rodziną w centrum handlowym, jak niesie swoje dziecko i serce będzie ci
pękać, że to nie wasze dziecko, że to nie z tobą je ma. Nie miej żalu do mamy,
ona widzi więcej niż myślisz, nie doceniamy mądrości naszych rodziców i siły ich
uczuć. Zrzuć to z siebie, zadzwoń do mamy i powiedz jej wszystko, powiedz jak
się czujesz, jak jest ci ciężko, jak bardzo Krzysztof cię zawiódł i jak bardzo
cierpisz, powiedz, że jej potrzebujesz, że żyć ci się nie chce.......wypłacz się

[walczakowa3]

Nie JESTEŚ SAMA!!!! Masz cos czego wiele kobiet może ci pozazdrościc-
Twoje Dziecko. teraz tego nie rozumiesz bo kłebi sie w tobie duzo
negatywnych emocji...ale z czasem spojrzysz na to inaczej...

Dla mnie ciąz była okresem wspaniałym-planowana z kochającym
facetem, po narodzinach córy prze pierwsze pare miesięcy było dla
mnie rozczarowaniem, kochałam ale nie tak jak bym chciała

teraz Gaba ma 10 miesięcy i dopiero teraz dojrzałam do tej miłości
Budzie sie codziennie rano po setnej nieprzespanej nocy, patrze na
tego aniołka i wiem po co, dla kogo żyje, to Ona jest sensem mojego
życia...ktos niedawno mi powiedział mądre słowa:" facet odejdzie ale
dziecko zawsze zostanie , i ono będzie Zawsze Tylko Twoje ...

mam 23 lata

Trzymaj się Aleksandra i nie podejmój jakichkolwiek decyzji
pochopnie pod wpływem emocji...zobaczysz wszytsko się ułozy tylko Ty
tego musisz chcieć!!!

[wieczna-gosia]

aleksandro- czas chyba zaczac co nieco naprawiac. Czy NAPRAWDE uwazasz ze jestes
na tym swiecie SAMA. 23 lata to nie wiek nastoletni- na tym swiecie jest 5
miliardow a w Polsce kilkanascie milionow ludzi. jesli prowadzisz swoje zycia
tak, ze jestes sama- nalezy sie zastanowic czy problem bardziej tkwi w swiecie
czy w tobie.

Poza tym masz przyjaciolke- to juz niezle pogadaj wiec z nia- osoba ktora cie
zna lepiej niz my wszystkie razem wziete

[sowa_hu_hu]

ja na twoim miejscu mysle ze mimo wszystko powiedziałabym rodzicom.
sama ie miałam i nie mam z moja mama super relacji... ale nie
przkonasz sie dopóki nie powiesz...

a co twój facet na to ze sie wyprowadziłaś? powiedział ci w ogóle
cos konkretnego?

wiesz... ja na twoim miejscu nie potrafiłabym byc z kims takim... po
prostu żal do tej osoby byłby nie do zniesienia...
i tak jak mówiłam ,nie wierze zeby taki zwiazek mógł przetrwac...
chyba ze oboje byscie zdecydownie byscie teo chcieli... zalezy to
tez od stopnia wrazliwosci od pogladów...
ale z tego co ty piszesz... mysle ze wyrzuty sumienia nie
pozwoliłyby na to byś zyła tak jak do tej pory...

[malila]

To rzeczywiście nie jest wesoła sytuacja i nic dziwnego, że czujesz
się tak bardzo bezradna, skoro teraz, gdy jesteś w ciąży i nie
pracujesz, nie możesz liczyć ani na rodziców, ani na faceta, którego
darzyłaś zaufaniem i po którym spodziewałaś, że mu na Tobie zależy.
Ale kiedy czytam Twoje posty, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że na
Twoje poczucia osamotnienia wywołane obecnym stanem nakłada się
poczucie odrzucenia być może przez ojca, być może przez oboje
rodziców. O ojcu nic nie pisałaś. Ale swojego partnera wybrałaś, jak
mi się wydaje, w taki sposób, jakby miał Ci ojca zastąpić. Jakby
miał się Tobą zaopiekować. Paradoksalnie w takich przypadkach
wybiera się mężczyzn, którzy tych odrzucających ojców w jakiś sposób
przypominają. Nierzadko, niestety, przypominają w dziedzinie
odrzucania. Tym silniejszy jest więc lęk przed odrzuceniem, który
zagnieździł się jeszcze w dzieciństwie. Ten lęk bardzo przeszkadza
poczuć się człowiekiem dorosłym i samodzielnym, takim, który sobie
poradzi. Przeszkadza zobaczyć, że rodzice nie są już niezbędni.
Przeszkadza w trzeźwym spojrzeniu na osobę, która odrzuca.
Przeszkadza w realnej ocenie własnych możliwości. A uważam, ze masz
duże możliwości. Sądząc po sposobie, w jaki piszesz, jesteś
niegłupią dziewczyną. Mocno przestraszoną, ale niegłupią. Jestem
przekonana, że sobie poradzisz, tym bardziej, że masz przyjaciółkę.
Twoja sytuacja nie jest łatwa, ale nie jest beznadziejna. Przede
wszystkim złóż wizytę dziekanowi d/s studenckich. Powinien poradzić
Ci w wielu sprawach - głównie finansowych. Poradź się w punkcie
pomocy społecznej. Poszukaj bezpłatnych porad prawnych. Na pewno
niejedna dobra dusza się znajdzie, tylko trzymaj się tej wersji

[jenny005]

olu. zostalam matka bardzo bardzo mlodo, mialam 17 lat. moj swiat sie zawalil.
zawalil przez jeden glupi wybryk.rodzice dali mi wybor, rozmawiali o mozliwosci
aborcji.nie wiedzialam jak to bedzie, postawilam na jedna karte. nie moglam
usunac, jak kladlam reke na brzuchu juz kochalam to dziecko, choc sama nim
jeszcze bylam. urodzilam, chlopak odwrocil sie ode mnie. wychowywalam corke
sama. ale dalam rady.skonczylam studia, znalazlam prace. dzis ma 10 lat, a ja od
kilku lat jestem szczesliwa zona i mama dwojki dzieci. nie ma rzeczy
niemozliwych. poradzisz sobie. aborcja niesie konsekwencje na cale zycie, nie
zapomnisz o tym. badz madra,nie rob bledu, jesli chcesz napisz na jenny005&wp.pl

zajrzyj tu

[iskierka40]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20823
tu nie jedna dziewczyna była w takiej a nawet gorszej
sytuacji....wejdz i poczytaj!

[mariahelenka]

iskierkaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!! mogłaś uprzedzić że nie oglądać przed snem .straszne.

a to takiego zlego przeczytałaś mariahelenka

[iskierka40]

i co cię tak zszokowało???
to,że wiekszość kobiet żałuje aborcji,nawet jeśli mają dzieci???????
to,że szukają tam wsparcia??
to,że przez wiele dziweczyn uczestniczących na tym forum inne
kobiety nie poddały się aborcji!!!!
to forum nie służy do pomocy w aborcji tylko zrobieniu wszystkiego
żeby do niej nie dopuścić!!

[mariahelenka]

Iskierko,zszokowałay mnie zdjęcia tych malótkich dzieciątek.
Gdy ja zawszłam w ciąże mieszkaliśmy w szatni pracowniczej, bez pracy oboje, zblizała sie zima.Płacz co to będzie itp.
Jednak ani na sekunde nie pomyślałam o czyś takim..nawet nie umiem tego napisać...Jestem szczęsliwa..mamy synka wszystko sie ułożyło.Jestem Zdecydowanie na NIE nawet żeby prawo takie było...Pozdrawiam

[mariahelenka]

MALUTKICH -poprawiam,człowiek dziczeje w domu

[mariahelenka]

Dodam jeszcze że tez wiele zależy czy to dziecko jest chciane i z miłości..u nas tak było i jest mimo że nie mieliśmy warunków,natomiast takie gadki że nie teraz i ze nie można sobie na dziecko pozwolic tak jak autorka to przedstawia ...cóż... nie wiem mam powiedzieć i napsiać...Pozdrawiam

[agamamaolika]

Witaj.
Piszę z konta mojej żony, może tego nawet nie przeczytasz ale
spróbuję
Teraz jestem ojcem dwóch prześliczny córeczek, ale początki tyły
bardzo trudne.
Moja przyszła żona miała 19 lat gdy wpadliśmy, wszyscy poza mną i
moim ojcem byli przeciwni temu dziecku.
Żona dopiero po maturze, ja na 2 roku studiów zaocznych, praca nie
szczególna za800zł. Ale ja się cieszyłem, chodziłem z żoną na USG,
uwielbiałem patrzeć na to maleństwo i słuchać bicia jego serduszka.
Było super. Następnie ślub a potem moja żona poszła na studia, było
ciężko.
Przy porodzie byłem, super sprawa, polecam wszystkim, niech zobaczą
ile się męczycie. Ale poza tym było cudownie.
Powiem jedno:
Weź swojego faceta na USG albo poproś lekarza aby ci to nagrał(da
się tak zrobić) i puść mu to. Jeśli to go nie zmiękczy daj mu
troszkę czasu może zrozumie że to maleństwo powstało przez waszą
miłość a nie tylko że ty czegoś zapomniałeś.
Ono jest bezbronne, nie może się bronić, a jeśli tego nie zrozumie
to proszę nie postępuj pochopnie, to maleństwo naprawdę cię kocha
nie tak jak twój facet który tylko może tak mówi.
pozdrawiam

[chimba]

Posłuchaj, nie wiem gdzie Twoja mama mieszka, daleko od Ciebie czy
blisko, jednak na szczerą rozmowę wybrałabym bezpośredni kontakt a
nie rozmowę przez telefon. To Twoja mama, to ona kiedyś Cię trzymała
w rękach i byłaś całym jej światem, i pewnie nadal tak jest, tylko
się pogubiłyście. Naprawdę szczera rozmowa może uczynić cuda, może
oczyścić teren, może nawet będziecie płakać, myślę, iż warto
spróbować, bo nawet jeśli nic nie wyjdzie z tej rozmowy to będziesz
w tym samym punkcie co teraz, a ja jednak wierzę, że taka rozmowa to
pierwszy krok do odbudowy pozytywnych stosunków z Twoją mamą. A
mając mamę po swojej stronie będzie Ci o wiele lepiej. A z
Krzysztofem zerwałabym stosunki wszelakie. Człowiek mając lat 36 nie
zachowuje się jak małe dziecko, powinien za swoje czyny odpowiadać.
No i chyba wie skąd biorą się dzieci. A jeśli nie chciał mieć
dziecka, to mógł się poddać sterylizacji. A tak wszystkie
zabezpieczenia nie są 100%, zawsze istnieje ryzyko, że powstanie
dziecko. Dziecko, które może dla Ciebie okazać się największym
skarbem na świecie. Dziecko które jest częścią ciebie. A teraz się
pytam, czy zabiłabyś dziecko, które ma np. 10 lat? Oczywiście, że
nie. A dla mnie dziecko nienarodzone jest równoważne z dzieckiem,
które już przyszło na świat. Sama jestem w 3 ciąży i nie ukrywam,
nie będzie łatwo, ale bardzo się cieszymy z mężem, bo dzieci są
najlepszą rzeczą jaka może się przydarzyć. Mam już dwójkę i kocham
je nad życie, czasami wkurzają mnie totalnie, czasami brak sił, ale
to tylko małe chwile, nie wyobrażam sobie życia bez synka i córki.
Pozdrawiam

O co chodzi Twojej mamie

[enilka]

z tym uprzedzeniem do Krzysztofa? Nie wierze, że chodzi tylko o
różnice wieku. Tez mam męża 10 lat starszego i naprawdę na plecach
nie ma napisane, że tak jest. Wiek to nie problem. I dla pocieszenia
urodziłam córkę mając 23 lata, a przede mną był jeszcze cały rok
studiów. Studia to tez nie problem.

Boisz się, to naturalne. Z mama kiepski kontakt, nawet boisz się jej
przyznać. Zachowania Krzysztofa nawet nie chce mi się komentować.
Tak naprawdę jesteś sama z maleństwem. Po aborcji też będziesz sama.
Zupelnie sama. I co weźmie Cie za rękę na skrobankę? Nagle będzie
znowu OK? To jest normalmy zabieg w narkozie, będziesz potrzebowala
opieki. I co, bedzie się Tobą troskliwie opiekował? Ja sobie tego
nie wyobrażam, a Ty?
Uciekaj od niego, bierz się w garść. Dobrze że się wyprowadziłaś.
Być może coś do niego dojdzie, zrozumie kogo traci i kogo jescze
może stracić. Głowa do góry, to naprawdę nie koniec świata

[aleksandra.mmm]

Podjęłam decyzje… Tak jak pisałam mieszkam u mojej przyjaciółki- jedynej
bliskiej osoby która jest przy mnie. Przemyślałam wszystko.
Nie wychowam sama dziecka… Ciężko w kilku zdaniach opisać każdy szczegół życia.
Może stąd taka reakcja niektórych… Brak zrozumienia. Pytałyście (enika) o
Krzysztofa, a raczej o przyczynę nienawiści ze strony mamy. Tak, wiek nie jest
jedynym problemem. Z moim tatą też się nie pomyliłyście. Ale nie mam siły już o
tym pisać…
Jutro po południu mam termin. Boje się tak strasznie, ale wiem, że sama nie
wychowam dziecka. Nie mam możliwości… Magda jutro ze mną idzie. Sama nie dałabym
rady… Nie proszę was o wsparcie, bo wiem że takiego nie dostane, ale uwierzcie,
że czasem nie jest tak jak nam się wydaje.
Ps. Karola1008- jeszcze raz bardzo Ci dziękuje…

[asia06]

Bliska przyjaciółka? I pomaga ci zabić dziecko? No, no...
Niezależnie od tego, jaka jest Twoja sytuacja, pozbawiasz życia
własne dziecko. Módl się, żeby sumienie pomogło ci przeżyc życie do
końca i podziękuj swojej matce, za to, że pozwoliła ci zyć.

[sowa_hu_hu]

współczuje ogromnie. z wielu powodów.

[nickna1raz]

Przypominasz mi mnie sprzed wielu lat... Smutne, że taką decyzję
podjełaś. Też kiedyś wyjścia nia miałam, dałam dobie po tym wszytkim
radę i mam nadzieje, że Ty też dasz. Niezły kop od życia.
Nie atakujcie jej już dziewczyny, uwierzcie że to nie sa łatwe
decyzje. Odezwij sie jeszcze Ola. Moze sie jeszcze rozmyslisz?
A ten caly Krzysztof wie ze masz dzisiaj termin?

[vanderica]

a kto to jest Karola1008??? bo jej chyba w tym watku nie widze? dala ci namiary
na zaprzyjaznionego ginka?no i z ciekawosci spytam ile kasy sypnal pan krzysztof
na te nieprzyjemnosc?zalosna jestes.napisz lepiej dziewczynom na koniec,ze
zabawa sie skonczyla,bo sie laski martwia twoim brzuchem,a ty sobie jaja
robisz.pocwiczysz troche to mozesz scenariusze do lzawych seriali pisac.a tu juz
sobie oszczedz odcinka nr2 pt: zabilam swoje dziecko,a krzysio mnie puscil
kantem looooo...ja biedna....

[karola1008]

vanderica napisała:

> a kto to jest Karola1008??? bo jej chyba w tym watku nie widze?
dala ci namiary
> na zaprzyjaznionego ginka?no i z ciekawosci spytam ile kasy sypnal
pan krzyszto
> f
> na te nieprzyjemnosc?zalosna jestes.napisz lepiej dziewczynom na
koniec,ze
> zabawa sie skonczyla,bo sie laski martwia twoim brzuchem,a ty
sobie jaja
> robisz.pocwiczysz troche to mozesz scenariusze do lzawych seriali
pisac.a tu ju
> z
> sobie oszczedz odcinka nr2 pt: zabilam swoje dziecko,a krzysio
mnie puscil
> kantem looooo...ja biedna....

Pomyliłaś się Vanderico. Nie pisałam na forum, napisałam do
Aleksandry na priva. O czym-to moja sprawa, ale na pewno "namiarów
na zaprzyjaźnionego ginka" jej nie dawalam, co do tego mogę Cię
uspokoić.

[net79]

Trzymaj się w takim razie , skoro podjęłaś decyzję żyj potem tak,
żeby nie kulić się w sobie Pisałam wcześniej nie czytając jeszcze
tej wypowiedzi oferując pomoc... tak czy siak... wiem, że ci
ciężko, ale gdybyś jakimś cudem się rozmyśliła, osobiście
zorganizuję zbiórkę ciuszków dla ciebie

[malila]

net79 napisała:

> Trzymaj się w takim razie , skoro podjęłaś decyzję żyj potem tak,
> żeby nie kulić się w sobie

Przyłączam się. Mam nadzieję, że uda Ci się wyjść na prostą. I że
uda Ci się oswoić swój strach tworzący iluzję, że można wybierać
jedynie między dramatem i końcem świata.

[mariahelenka]

Podziwiam odwagę do dalszego zycia

Oj, chyba bedziesz zalowac

[lutowa.2007]

do konca zycia, jak sobie w pelni uswiadomisz po czasie, co
zrobilas.... i nie bedzie odwrotu. To brzemie do konca zycia.

[croyance]

Dziewczyno, Ty to lubisz czuc sie ofiara!
'brak zrozumienia' (stado obcych bab poswiecajacyhc zas, zeby Ci
jakos poradzic)
'nie prosze was o wsparcie, bo wiem, ze takiego nie dostane'
Hey! Obudz sie! Przeciez my sie tu Toba przejmujemy, myslimy, chcemy
poradzic jak najlepiej.
Nie rob z siebie ofiary - pisz 'ok, zdecydowalam sie na oborcje, nie
chce dziecka' a nie 'nie dalabym rady ... nie moge ... nie mam
mozliwosci;.
Mozliwosci zawsze sa, jesli nie chcesz - powiedz sobie po protu;
moglabym, ale nie chce. Wtedy zobaczysz, poczujesz, ze masz kontrole
nad swoim zyciem!

to skąd masz na zabieg?

[aga55jaga]

skoro nie masz źródła własnych dochodów i nie stać cię na dziecko?
Nie słyszałam o zabiegach za darmo i to u lekarzy dysponujących
pełnym zapleczem medycznym.

Jak dla mnie robisz najwększą głupotę swojego życia (nie licząc
twojego faceta), ale cóż - na razie kierujesz się swoim egoizmem i
strachem a potem co? forum aborcja i wycie rozpaczy, wylewanie
żali, samobiczowanie na wirtualnym forum...

aha odnośnie wrtualnego świata - nie jesteś tu taka anonimowa jak ci
się wydaje, poza tym publicznie wyrażasz chęć popełnienia
przestępstwa i to jutro - jak sądzisz czy się ktoś zainteresuje
twoim IP czy też nie.....???

[croyance]

Pewnie Krzysztof wyrzygal troche kasy na zabieg ...

No i git

[virtual_moth]

Podpucha czy nie, faktem jest ze nie każda kobieta cierpi katusze po dokonanej aborcji. Osobiście nie pokusiłabym się o pisanie dziewczynie o nienarodzonych niewiniątkach, bo to nie ja będę wychowywać jej dziecko samotnie przez x lat (ja sobie radzę, ale nie zycze tego nikomu, kto nie ma wsparcia rodziny i silnej psychiki).
Żałujecie niewiniątka, zrzuccie się na becikowe, przedszkolne, szkolne dla dziecka, bo istnieje duże prawdopodobieństwo, ze nawet jesli dziewczyna podoła, to facet wymiksuje się z płacenia alimentów (0,5 % skutecznosci ściąganiu zaległości alimentacyjnych w Polsce).
Do dzieła, wrażliwe panie.

[croyance]

Pewnie, ze nie kazda. Ale taka bez problemow pojdzie na zabieg i
tyle, nie bedzie wypisywala w necie. Sadzac z postow Autorki watku
ona do tych kobiet nie nalezy; jeszcze zabiegu nie miala, a juz ma
watpliwosci, juz przezywa i jeczy ... co bedzie potem? To chyba nie
ten typ, co to potem spi spokojnie.
Ja jej nie bede do niczego namawiala, tylko do tego, ze jakakolwiek
decyzje podejmie, niech bedzie jej pewna. A jak narazie pewna sie
nie wydaje, a to zwiastuje pozniejsze klopoty.

[cytrynka3]

Post, w którym napisałaś, że podjęłaś decyzję przeczytałam po wysłaniu mojego
pierwszego postu. Odezwij się. Jesteś już po zabiegu? Mam nadzieję, że dobrze
się czujesz. Pozdrawiam Cię serdecznie i chciałam Ci powiedzieć, że bardzo Ci
współczuję, że nie dostałaś takiego wsparcia, jakiego oczekiwałaś. Dobrze, że
masz przy sobie koleżankę.

[chimba]

Postępujesz źle, ale przekonasz się o tym później. Szkoda, że nasze
posty nie dały nic Ci do myślenia. Miałam nadzieję, iż podejmiesz
dobrą decyzję, a tu – żal mi Ciebie, żal mi tego dziecka, nigdy nie
zrozumiem kobiet, które od tak mordują swoje dzieci. Bo przeszkadza.
Zrozumiałabym jeszcze sytuację gdy dziecko nie ma szans żyć poza
łonem matki. Nie właściwie nie jest mi Ciebie żal, jestem zła na
Ciebie. Twój wybór, zobaczysz później, iż to był zły wybór. A ta
przyjaciółka... szkoda gadać.

[aetas]

tak to jakoś w życiu na odwrót układa, ja z kolei strasznie
chciałam, a już tego mieć nie będę, nie ma go z nami od tygodnia, no
ale cóż, to nie my wybieramy tak naprawdę...

[dorotamakota1]

Chyba jednak za szybka i za mało przemyślana ta twoja decyzja albo po prostu
podpucha:\

ja także jestem zdecydowanie na nie!

[iskierka40]

ale to inna kwestia inny,mnie także poruszyły te zdjęcia i filmiki
ale jeśli to ma pomóc kobiecie w podjęciu odpowiedniej decyzji to
chyba jest dobra metodą,chociaż nie zawsze to pomaga .bo jak ktoś
chce to zrobić to i tak zrobi pozdrawiam

[mamazuzi06]

bardzo Ci współczuję, ja o mały włos nie straciłabym swojej córki

[vanderica]

no pewnie,ze podpucha,co widac juz w pierwszym poscie autorki.rozumiem,ze nie
kazdy ma talent,ale to brzmi jak marne romansidlo z dolnej polki,a ze marne to
proby literackie to widac,bo primo brakuje tu rzeczywistego napiecia.cos tam o
ciazy,krzysztofie i skrobance,ale pozbawione wrazenia autentycznosci.brak
analizy uczuc bohaterow dramatu-taka czcza pisanina.przypuszczam,ze info o
tym,ze ekzekucja na na niewinnym dziecku odbedzie sie dzis mialo wywolac kolejna
fale 100ilus postow z blaganiem "nie rob tego".taki dramatyczny zwrot akcji mial
byc.a pytanie jak mozna majac 23 lata i podobno bedac swiatlym czlowiekiem nauki
miec takie podejscie do zycia pozostawiam otwarte.to moze autorka dopisze koniec
tej historyjki i zapalimy swieczki???....za glupote rzecz jasna,bo ciemnych
trzeba oswiecac

może i popdpucha ale takiech problemów

[iskierka40]

jest niesttety pełno....każdy będziesz brała za podpuchę??

[vanderica]

iskierka40 napisała:

> jest niesttety pełno....każdy będziesz brała za podpuchę??
nie nie kazdy,tylko te co bardziej przekonujaco przedstawione.nie wszystko co
ludzie bazgrola w internecie to prawda,wez na to poprawke.

[vanderica]

oczywiscie tych w/w nie uznam za podpuche mialo byc

Oby to była podpucha!!!

[monikaseget]

Obyś miała rację !!!
Wiem, że zabiegów takich wykonuje się na całym świecie podobno około setki
każdej minuty ale jakoś zrobiło mi się strasznie, ze autorka wątku podjęła
decyzje o aborcji. Liczę więc, że to naprawdę jakaś kiepska grafomanka... .

[mikolla]

Też mam nadzieję, że to zwykła ściema.

[mamazuzi06]

wytłumaczcie mi co taka dziewczyna zyska pisząc taką podpuchę.....

[eluchna100]

Aleksandra, bez wzgledu na wszystko co sie stanie, odezwij sie na
meila do mnie!!! Mam nadzieje, że jednak wycofasz sie.

[mamzosi]

Trochę wiem jak sie teraz czujesz,na nikogo nie możesz
liczyć.Aborcja to nie jest wyjście z sytuacji.To nie jest zabieg, o
którym można zapomnieć.To pamięta sie przez całe życie.FAceta może
znajdziesz kiedyś jeszcze fajniejszego.A aborcji nie cofniesz!Każde
dziecko będzie Ci przypominało, byłaś kiedyś w ciąży i
usunełaś.Teraz może nie odczujesz tego tak bardzo ale za kilka
lat,możesz nie wytrzymać psychicznie.
Ja jestem mama 16m Zosi.Jak byłam w takim wolnym związku z moim
obecnym mężem wszystko było takie fajne.Sex 5 razy na dzien czasami
moze wiecej.Jednak jak zaczelismy z soba mieszkac.Zaczeły sie
obowiązki i co wtedy ogrom problemów i kłótni.Mój mąz do tej pory
mówi kobieto u mnie domem zajmowała się mama.To zadanie dla kobiet.
Przez tak wiele kłótni nabrałam do niego dużego dystansu.A teraz mam
30 lat i czuje sie taka samotna,sex był 2 lata temu bo ja nie
chce.Mam wspaniała córkę które rekompensuje mi wszystkie moje
niepowodzenia.Ma dopiero 16m ale jakby wszystko rozumiała.Przytula
sie do mnie całuje,woła mnie, macha do mnie jak widzi że się smuce.
Nie da sie opisac co wtedy czuje.Właśnie warto zyc dla takich
chwil.Widac że Twój facet też należy do tych obojetnych.Zobaczysz
dziecko wszystko zmieni w Twoim życiu.Nie będzie łatwo ale zobaczysz
jaka będziesz szczęśliwa.Pewnie myślisz łatwo jej pisać,wcale nie
łatwo ja też miałam dużo problemów z rodzicami ciągle ingerowali w
to co robie A za mąż wyszłam bo bałam sie że ja taka jestem
beznadziejna i już nikogo nie poznam.Za to moja córka jest najlepsza
na świecie!To że jest w ciąży to nie jest wcale przypadek widocznie
tak musiało być.Trzymam za Ciebie kciuki!Jeśli bedziesz chciała
kiedys pogadać napisz maila na [e-mail] POzdrawiam

[domi27w]

dlaczego wszystko ma się skończyc tak drastycznie....!!!!?????
pomyśl tylko ile kobiet nie może miec dzieci i dzień w dzien prosi
Boga o pomoc....Jestem matką. mam czteroletniego synka i może ciąża
ta nie pojawiła się w najlepszym dla mnie okresie mrgo życia nigdy
nie pomyslałabym o aborcji.Teraz spodziewamy sie z mężem drugiego
dziecka i jest chyba najszczęśliwsza mamą na świecie. Nawet nie
wiesz jakie to piekne nosic maleństwo pod sercem i czuc jego ruchy.
Z początku słabo odczuwalne, z czasem sa coraz silniejsze. Pisze do
Ciebie i czuje jak moje dziecko daje mi znak , że żyje...istnieje,
czuje i wiem że chce i pragnie żyć. Jesteś kobietą!!! wykształcic
się możesz zawsze( dziekanka to chyba dobre rozwiąznie. Nie rezygnuj
z najwspanialszej chwili, kiedy bedziesz mogła spojrzec w oczka
swojego maleństwa. Uwierz mi nigdy nie bedziesz tego żałowac. facet
okazał sie po prostu nieodpowiedzialnym gnojkiem. Nie wróże Wam
przyszłosci mimo wszystko.Z reszta nie warto byc z takim
kimś....wystawił sam sobie wizytówke, nie najlepsza dodajmy!!!!
Wierze w Ciebie i ty tez uwierz. jestem z toba duchem i myslami.
Spójrz w głąb siebie, w swoje serce. Namawiam równiez na poważna
rozmowę z mamą, watpię zeby w takiej chwili odwróciła się do Ciebie
plecami. zycze duzo wiary, nadzieii i porozmawiaj z Bogiem on zawsze
jest z Toba. pamietaj o tym , on nigdy Ciebie nie opuSci.))))

[cytrynka3]

Przede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie: czy naprawdę nie chcę tego dziecka?
Zastanów się, czy jeśli Twój facet byłby uszczęśliwiony, chciałabyś urodzić to
dziecko? A może chcesz usunąć swoje dziecko, bo ojciec go nie chce? Twój facet
zachował się bardzo źle. Nie powinien na Ciebie wrzeszczeć, ani zwalać na Ciebie
winy, bo kochał się z Tobą, więc jako dorosły facet powinien wiedzieć, że nawet
stosując zabezpieczenie seks może się = ciąży.
Pytasz jak jest po aborcji? Nie miałam aborcji, ale nawet dziewczyny które mialy
nie dadzą Ci zadowalającej odpowiedzi.
Jedne pewnie czują ulgę, inne przerażenie, inne żal, innym to zwisa, a jeszcze
inne strasznie żałują.
Nie wiesz, jak Ty się będziesz czuła. Czy poczujesz ulgę, czy przerażenie.
Powiem Ci, że nie chciałabym być z facetem, z jakim Ty jesteś.
Ciąża nie zawsze uszczęśliwia, nie zawsze jest wyczekana i planowana, ale zawsze
powinnaś dostać wsparcie.Twój facet wsparcia Ci nie dał. Zastanów się, czy
możesz na niego liczyć. A co jeśli usuniesz i w przyszłości zapragniesz dziecka?
Jeśli Ci się nie uda zajść w ciążę?
Możecie sobie pozwolić na dziecko, Twój facet ma pracę. Tylko on nie chce
dziecka, nie chce kłopotu.
Piszesz: "A ja? Ja jestem studentką- jeszcze
> minimum dwa lata przede mną, nie mam żadnego doświadczenia, nie mam pracy-
> nic… Moja mama do dziś nie pogodziła się, że tak wybrałam, więc na jej po
> moc
> również nie mogę liczyć… Zostałam sama".
Wiesz co myślę: możesz liczyć na siebie, to najważniejsze. Mam wrażenie, że
chcesz tego dziecka, ale boisz się że sobie nie poradzisz, że facet Cię zostawi.
Jeśli Cię zostawi, to udowodni Ci, że niepotrzebnie zawracałaś sobie nim głowę,
że jest nieodpowiedzialny i nie można na niego liczyć w potrzebie. Poza tym, On
zarabia. Jako ojciec będzie musiał łożyć na utrzymanie dziecka.

Powiem Ci co ja bym zrobiła: ja nie usunęłabym dziecka. Moja decyzja byłaby
jednocześnie testem dla związku.
Jesteś młodą kobietą, ale na pewno mądrą dziewczyną i poradzisz sobie w każdej
sytuacji. Do Ciebie należy decyzja: urodzić czy usunąć. Zastanów się jednak jak
będzie Ci się żyło ze świadomością, że nie dałaś się urodzić temu dziecku?
Przede wszystkim podejmij taką decyzję, która nie będzie wbrew Tobie, bo
szczerze mówiąc mam wrażenie, że chcesz aborcji jedynie ze strachu.
Pozdrawiam serdecznie i głowa do góry.
Wszystko się ułoży.
-
Cytrynka, mama Julci (22.04.2003, Domisia (01.10.2004) i Adasia (09.10.2006)

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24707

Mimo wszystko:

[korin01]

Nie dokonałam aborcji.
Nie chce oceniać która z nas miala trudniej. To nie ma znaczenia. Najważniejsze
jest wybór, bo z każdej sytuacji można wjść. Wystarczy tylko chcieć.
Śledze ten wątek od początku i oczom nie wierze. Nie zgadzam się z Aleksandrą
ale ją rozumiem.
Widać że większość nie zna życia.
Aborcja jest tematem tabu. Wszycy się boja o tym pisać, ale takie forum jest
jedyna nadzieja setek kobiet. Nie jedna z nas musiała dokonac wyboru. Czytajac
historie innych, konsekwencje ich decyzji jest szansa ze nie popelnia bledu. Te
kobiety bardzo często nie maja z kim porozmawiać, kogo się poradzic, Internet i
anonimowość daja im nadzieje. Aleksandra jest najlepszym przykładem. Przykro mi
że podjela taka decyzje. Mam nadzieje ze się jeszcze odezwie. Teraz jeszcze
większej pomocy będzie potrzebować. Nigdy nie pisalam o swoim przypadku. Balam
się. Blad- bo sama musiałam się z tym zmierzyć. Chce pomoc tym kobietom. Wczoraj
zalozylam forum prywatne. Opisalam swój horror. Wszystkich zapraszam. Kazda
kobiete która ma taki problem. Która nie kochala, nie chciala musiala wybrać.
smyk.com/index.php?option=com_forum&action=category&c=90&Itemid=0

[aleksandra.mmm]

W piątek umówiona byłam na zabieg… poszłam do gabinetu i cos we mnie pękło,
Nie wiem czy to intuicja czy po prostu stchórzyłam ale nie byłam w stanie tego
zrobic mimo ze już podiełam decyzje.
Magda zabrała mnie na weekend do swojej rodziny na wieś. W piątek nie byłam w
stanie normalnie funkcjonować. W sobote rano wyjechałyśmy… Cały czas była przy
mnie. Wspierała mnie, nie ukrywała że wreszcie popiera moją decyzję. Tam miałam
czas na przemyślenie wszystkiego. Zdałam sobie sprawę że owszem nie mam nikogo,
ale To moje dziecko, to maleństwo jest moją nadzieją.. Nikt więcej nie jest nam
potrzebny, będziemy mieć siebie. Sama nie wierze. Jak patrze na to z perspektywy
tych kilku dni, to nie wierze…

[jkk74]

Aleksandro myślę że po raz pierwszy dotarło co ciebie, ze nie jesteś sama. Masz
przyjaciółkę, która nie oceniła cię z powodu twoich decyzji, nawet jeśli ich nie
popierała, ale była przy tobie w tych najgorszych chwilach. Dała ci pewność, że
nie jesteś i nie będziesz sama ze swoimi problemami. Dostałaś od niej coś bardzo
cennego - prawdziwą bezcenną przyjaźń. A kiedy jesteśmy pewni, że jest obok nas
ktoś kto poda nam pomocne ramię, kiedy tej pomocy realnie doświadczamy,
podejmowanie nawet najtrudniejszych decyzji jest znacznie łatwiejsze.
Życzę ci abyś była szczęśliwa

[patsik]

Aleksandro, trzymam kciuki z wszystkich sił, żeby Ci się w życiu
poukładało. Jesteś silna, dasz sobie radę. Zobacz, nawet na forum,
gdzie nikt Cię nie zna, jest mnóstwo osób, gotowych służyć radą,
wsparciem czy rozmową. Jeśli Pan Nieodpowiedzialny nadal nie będzie
chciał dziecka, jestem pewna, że świetnie poradzisz sobie z jego
samodzielnym wychowaniem - zajrzyj na forum dla mam samodzielnych -
naprawdę nie będziesz samotna! W razie potrzeby pisz, my Cię nie
zostawimy.

[iskierka40]

Olu trzymam za was kciuki!!!!!
jak coś to zapraszam na gg, zawsze spróbuję w czymś pomóc
wysłałam ci maila sprawdz!

LOL sama słodycz

[triss_merigold6]

Obstawiam, że to jakiś netowy eksperyment.
Taaa... nikt więcej Tobie i dzidzi nie będzie potrzebny, jasne.
Bardzo, bardzo pretensjonalny tekst, musisz jeszcze długo szlifować
formę literacką. Naprawdę długo.

[ally]

> Bardzo, bardzo pretensjonalny tekst, musisz jeszcze długo szlifować
> formę literacką. Naprawdę długo.

a mnie zabiły głębokie refleksje na łonie przyrody

[vanderica]

triss_merigold6 napisała:

> Obstawiam, że to jakiś netowy eksperyment.
> Taaa... nikt więcej Tobie i dzidzi nie będzie potrzebny, jasne.
> Bardzo, bardzo pretensjonalny tekst, musisz jeszcze długo szlifować
> formę literacką. Naprawdę długo.
czy ty triss czytasz w moich myslach?))jak dla mnie to dosc typowe zakonczenie
dla tego rodzaju watpliwej jakosciowo tworczosci.maly koszmarek
pseudoliteracki.podziwiam wszystkie dziewczyny,ktore sie zaangazowaly w ten
wirtualny belkot i opowiedzialy swoja historie,wyrazily wsparcie itp.ja tego nie
zrobilam,bo tej pani po prostu nie wierze,sztampowa ta literatura,az oczy
bola.rodzace sie na wsi wzniosle refleksje o zyciu tez mnie powalily,ale za
brakiem talentu przemawia,to co pisalam wczesniej,a co jest akurat dosc
charakterystyczne dla nieutalentowanych adeptow sztuki pisarskiej-ewidentny brak
empatii w stosunku do bohaterow przedstawianej sztuki.no i zabraklo dopisku,ze
imiona bohaterow sa fikcyjne,a wszelkie podobienstwo przypadkowe.za to
"wypracowanie" dla aleksandry.mmm duza trojka z minusem.cwiczyc,cwiczyc

[mearulezz]

masz racje - jak w tanim romansie
a za 9 m-cy panna napisze :

och dziekuje wam moje drogie ze tak mi doradzilyscie, Krzysztof gdy zobaczyl
nasze malenstwo od razu sie w nim zakochal. teraz stanowimy cudowna rodzine -
kochamy sie i to jest najwazniejsze.
firma krzysztofa zaproponowala mu awans i podwyzke hurra taka jestem
szczesliwa dzieki Wam!!!
ps. krzys tak sie zakochl wdzidziusiu wycofal sie nawet z testow na ustalenie
ojcostwa - mowi zenaszego kochanego murzynka wychowamy wspolnie.....

[katiuszkom]

Przyznaję, dałam się nabrac, aż do pięknego zakończenia, american
dream.

[niesiah]

Olu od początku śledziłam twój wątek. Nie wypowiadałam się, bo szczerze nie
wiedziałam co napisać i tak strasznie było mi Ciebie żal. Cieszę się, że
zobaczyłaś światełko w tunelu. Pozdrawiam i życzę Wam wszystkiego dobrego.

[net79]

Dawaj znać czego potrzebujesz i z kąd jesteś, będziem dumać jak ci
pomóc))

[benignusia]

to najlepsza decyzja w twoim życiu....zobaczysz.nie bedziesz załować.a za rok o
tej porze nie bedziesz nawet pamiętała o tym dylemacie.... to twoja córeczka lub
synek.a moze twojemu facetowi sie odmieni??!!oni róznie reagują w takich
niespodziewanych sytuacjach,ale jedno jest pewne-to wasze dziecko,i jeśli
naprawde cie kocha,nie zostawi was ...

[cytrynka3]

Olu, myślałam o Tobie. Kamień spadł mi z serca. Życzę Ci spokoju, radości,
bezproblemowej ciąży i ułożeniea wszystkich spraw po Twojej myśli.
-
Cytrynka, mama Julci (22.04.2003, Domisia (01.10.2004) i Adasia (09.10.2006)

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24707

[caalineczka88]

Aleksandro sledze ten watek bardzo uwaznie i postanowilam się w koncu odezwac.
Przede wszystkim bardzo się ciesze i gartuluje podjecia tak dojrzalej decyzji,
wierze w to, ze na pewno wszystko się uda i będziesz miala zdrowego dzidziusia,
którego będziesz mocno kochac.
Chciałam Ci jeszcze pokazac jak wiele poruszenie wzbudzilas, wszyscy jestesmy z
Toba!:smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=2977&Itemid=0

[alamakota.2]

albo jeszcze gorzej bo zaszłam w nieplanowaną ciąze z własnym mężem
kiedy miałam już jedno dziecko i nie pracowałam tylko kończyłam
studia jak Ty.Mąż się zawinął powiedział,że nie chce,że zniszczymy
życie sobie i naszemu "obecnemu" dziecku,że nas teraz nie stać i tym
podobne duperszmity.A kiedy ja i tak nie zgodziłam się na usunięcie-
wyprowadził się i co...i bardzo dobrze.
Też nie wierzyłam w pomoc bliskich,którzy od początku małżeństwa
wróżyli nam taki koniec i ogólnie byli na nie.I tu się grubo
pomyliłam bo kiedy rodzice dowiedzieli się o wszystkim to zachowali
się...jak kochający rodzice.Byli cały czas przy mnie.
Nigdy,nawet w najgorszych chwilach nie przyszło mi do głowy-
usunę.Ty jesteś sama,ja miałam już małe dziecko przy sobie i byłam
za nie odpowiedzialna.Mimo tego nigdy nioe zabiłabym swojego
maluszka!!!
Chyba to nas właśnie różni-ja jestem matką a Ty niedojrzałą
dziewczynką.Do ciąży nie da się przygotować,zawsze może być
nieodpowiedni czas,jakieś ale.Tylko,że kiedyś trzeba wziąźc
odpowiedzialność za swoje czyny!!!Stało się co tu płakać,będziesz
mamą i tylko się z tego cieszyć.
Mnie łatwo nie było a przetrzymałam i dziś jestem mamą wspaniałego
chłopczyka.Do tego mój mąż po niedługim czasie ochłonął i przyleciał
przepraszać za swoje zachowanie ale długo musiał przepraszac bo ja
nastawiłam się na samotne wychowywanie dzieci.
Wybaczyłam i dziś synek to jego oczko w głowie!!!
Nie wiem czy Twój facet potrzebuje tylko właśnie takiego
ochłonięcia i przemyślenie ale jeśli nie to kopnij go w d... bo wart
jest tylko tego!!!Chyba wiedział co robi a skoro taaaak Cię kocha to
jak może kazać Ci zrobic coś tak strasznego??
Potrafiłabyś spojrzeć sobie w twarz wiedząc,ze zabiłaś swoje
dziecko???W imię czego???Wygodnego życia?Palanta,którego nazywasz
swoim facetem?Czego bo ja nie rozumiem!!!Ty zwyczajnie szukasz
usprawiedliwienia a tego u Nas nie znajdziesz,nie u matek!!!!
Zastanów się nad swoim życiem bo chyba czas zweryfikować jego
priorytety...

[alamakota.2]

Przepraszam ale dopiero teraz przeczytałam Twój dzisiejszy wątek.Nie
wiem czy to co pisałaś jest prawdą ale jeśli tak to uwierz mi,że
podjęłaś jedynie słuszną decyzję!!
Nie twierdzę,że będzie Ci łatwo ale na pewno uda Ci się tak jak
udało sie wielu kobietom.
Za kilka miesięcy przytulisz swoje maleństwo i przekonasz się sama
jak życie nabierze nowych barw ))
Jeśli Twój facet nie wróci do Ciebie to znaczy,że nie jest Was wart
i dobrze się stało,że nie budujesz Waszego życia z kimś takim.
Ściskam Was mocno )))

[fra_mauro]

Ja tez nie lubie trolli, podpuch i eksperymentow ale co, jezeli to
autentyk ? Nawet gdybysmy mialy tu do czynienia z fikcja, to
zauwaz,ze samo srodowisko wirtualne do pewnego stopnia takie jest.
Moze inna dziewczyna , ktora nie ma odwagi napisac znajduje sie w
analogicznej sytuacji i potrzebuje podobnego wsparcia ?
Ola, moje wsparcie byc moze byloby dosc skromnie ale w razie czego
bede mogla sluzyc akcesoriami dzieciecymi w przyszlym roku-
oczywiscie nieodplatnie. W razie, gdybys byla zainteresowana- napisz
na priv.

[ladybird16]

przed Tobą cała masa przeżyć, szczęście będzie mieszać się za
smutkiem ale jeden uśmiech twojego dziecka wart jest każdego wysiłku
i gwarantuje że nie pożałujesz )

e tam

[sadecka]

Bede w mniejszosci, ale uważam - jestes za młoda na bycie matką. Facet nie
nadaje sie na ojca a ty nie masz warunków zeby wychowac godnie to dziecko - nie
chodzi nawet o finanse, bardziej o twoje emocje jakie mu przekażesz. Zostane tu
zaraz ukamieniowana )) , ale uważam ze aborcja w takim przypadku to rozsądne
wyjscie.

[...]

[reteczu]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[fra_mauro]

sadecka sie tylko tak glupio wyrazila, prawda ? Ale w sytuacji, gdy
jest juz "po herbacie" po co kopac lezacego, mowiac o tym , o czym
sam doskonale wie ? Aborcja to nie opcja.

[zo-ja]

kiedy urodziłam pierwsze dziecko miałam 20lat i nie byłam
niedojrzała emocjonalnie do dziecka.Też wypadek przy pracy ale jaki
cudowny!Mojej córci dałam bardzo dużo miłości i uczucia.Sorki ale
pierdzielisz głupoty bo wiek nie ma tu wielkiego znaczenia-
oczywiście pomijając mamusie 14-16letnie-można mieć 30-tkę i być
mniej emocjonalnie gotowym na dziecko niż w wieku 20 lat.
Nie mam zamiaru Cię kamienować ale to co mówisz nie pokrywa się z
rzeczywistości-to typowa bzdura kobiet,które chcą usprawiedliwić
np.właśnie usunięcvie ciąży.
Olu zrobiłaś to co powinnaś zrobić i cieszę się z Twojego
wyboru.Wiem,że Nam jest łatwo mówić bo to Ty będziesz wychowywać
maluszka ale wierz mi,że macierzyństwo daje ogromnego pozytywnego
kopa i wieeeele sił do wali o własne życie.
Pozdrawiam Cię

[julitka777]

podjełaś słuszną decyzje! nie miałam przez kilka dni Internetu wiec skończyłam
na tym, że jednak chcesz usunąć dziecko…na szczęście zmieniłaś zdanie nie
poddawaj się zobaczysz , że wszystko się uloży!
Jeśli wolno spytac,jak rozwiązałaś sprawe z krzysztofem? powiedziałaś mu? jak
zareagował?

[zuziabeata]

Ja mam 2 dzieci. Pierwsze było planowane i oczekiwane. Drugie...To
była typowa wpadka.I nie chciałam go. Całą psychiką walczyłam z
myślą, że zaszłam w ciążę. Gdy w końcu dopuściłam tę myśl do
siebie, poczułam spokój i błogość.Cała ciąża przebiegała raczej pod
górkę.A gdy dowiedziałam sie na usg, że to będzie chłopiec, to
byłam tak strasznie wściekła...Liczylam chociaż na córkę. Kiedy zaś
przyszedł na świat...Wyjęli mi go z brzucha, bo to był poród przez
cięcie cesarskie.Gdy go zobaczyłam, usłyszałam...Olu, takiego
płaczu jeszcze nigdy nie przeżyłam.Wyłam z żalu i złości na siebie,
jak mogłam go niechcieć. Dziś ma już 24tygodnie a ja jestem w nim
szaleńczo zakochana.Jest nr 1 w moim życiu. Czasem mi głupio
względem drugiego synka, ale moja miłość do młodszego wynika chyba
z chęci zatarcia uczucia, że go niechciałam...Nie rób tego o co
pytasz. Zawsze będziesz miała to w pamięci. I pozostaną pytania co
by było gdybyś tego nie zrobiła.Jak by wyglądało, czy to syn, czy
córka...

[karola1008]

Aleksandro, cieszę się, że nie zdecydowałaś się na zabieg.

[aleksandra.mmm]

Bardzo dziękuje za wasze zaangażowanie… Jeśli kogokolwiek to obchodzi, to
powiedziałam mamie… W rezultacie na razie się do mnie nie odzywa. Krzysztofowi
również Powiedziałam o swojej decyzji. Zareagował gorzej niż myślałam… Tak jak
podejrzewałam, uważa że go wrobiłam, że celowo przyśpieszyłam ślub- ale on się
nie da na to złapać… Palant. Na koniec dodał że od razu po porodzie mam zrobić
test, bo coś mu się nie zgadza… Boże jaka ja ślepa byłam. Nienawidze go, nikt
mnie w życiu tak nie upokorzył. Nie mam siły się kłócić i walczyć. Na razie żyje
chwilą. Mam nadzieje że chociaż jako matka się sprawdze. Kolorowo nie będziemy
mieli, ale razem.
Od poniedziałku szukam pracy. Koleżanka zaproponowała mi stanowisko sekretarki-
jak na razie jest jedyna opcja,więc nie mam nad czy się zastanawiać.
Po tym co pisze Venderica odechciewa mi się tu nawet wchodzić. To jest co
najmniej obrzydliwe. Nie wierze że kiedykolwiek ktoś się pokusił żeby wymyślać
takie rzeczy, no chyba że to TY traktujesz forum jako zabawe i bawiłaś się w
badania opini publicznej kosztem innych. A teraz węszysz czy przypadkiem ktos
taki jak ty bawi się w k… świnie.
Calineczka dziękuje za link, dziękuje że to założyłyście, bo tylke osoby które
znalazły się w takiej sytuacji są w stanie zrozumieć inne kobiety…

[zo-ja]

Przynajmniej przekonałaś się jakim człowiekiem jest Twój narzeczony-
lepiej,że teraz niż po ślubie.
Co do mamy to nie martw się zobaczysz przetrawi to i będzie ok-u
nas było podobnie Uwierz mi,że zrobiłaś to co powinnaś była
zrobić i na pewno nie będziesz tego żałować!!
Nie przejmuj się palantem bo nerwy są teraz niewskazane.Ewentualnie
poszczeka w sądzie i dostanie po łbie.Gdyby Cię to interesowało to
aby otrzymać alimenty nie musisz czekać aż maleństwo przyjdzie na
świat.
Wiem,ze możesz się o nie ubiegać od któregoś miesiąc ciąży ale nie
jestem dokładnie obeznana w tych sprawach i musiałabyś się
dowiedzieć jak to dokładnie wygląda.
Nie miej skrupułów,teraz musisz zabać o siebie i swoje nienarodzone
maleństwo-jeżeli brakuje Ci kasy dowiedz się jak wygląda sprawa z
tymi alimentami.
Nie przejmuj się głupimi tekstami tylko zaglądaj do nas,zawsze
chętnie Ci pomożemy )

[sowa_hu_hu]

myśle ,że jednak sa plusy tej sytuacji.
najważniejszy to taki ,że przekonałas sie z jakim chamem miałaś do
czynienia.
po drugie dostajesz prace w tak szybkim tempie.
masz wsparcie przyjaciółki - to bardzo ważne!
myśle ,że twoja matka jednak zmięknie z czasem...

i najważniejsze - dziecko to największy cud

ja tez nie jestem z ojcem swojego dziecka (i chwała Bogu) ale
dziecka nie oddałabym za żadne skarby!!!

nie będzie ci łatwo ale dasz rade!!! powodzenia!!!

[adsa_21]

jesli bedziesz czegos potrzebowala daj znac. trzymam kciuki za
Ciebie i dzidziusia

[purpurowa_komnata]

Wszystkiego dobrego dla Ciebie i dziecka i dużo siły życzę

[net79]

Olu z kąd jesteś, jeśli będziesz potrzebować jakiegokolwiek
wsparcia pisz na priva

Dziewczyna sie przeliczyła.

[lolinda1]

Po pierwsze ja sie nie moge nadziwić jak te studentki (!!!) wpadają w XXI, gdzie jest wolny dostęp do antykoncepcji (stosunek przerywany to nie jest metoda).
Po drugie wydaje mi się,ze dziewczyna chciała przywiązać pana i zdziwiło ją,że on miał poprostu inne plany.
Obawiam się,ze te alimenty to wcale nie są takie pewne,albo bedzie to dłuugi i nieprzyjemny proces z kosztownymi adwokatami.

On jest zapracowany

[katiuszkom]

Co to za tłumaczenie? Nie możecie pozwolić sobie na dizecko, bo 35
letni chłop na pracę?? A kiedy on chce mieć dzieci, w wieku lat 50?
Mojżesz jaki czy co? Może nie o czas mu chodzi, a o osobę? Być może,
ciężko to sobie uświadomić, ale może wasz związek miał znacznie
lżejszą wagę dla niego niż dla Ciebie. Może było miło, ale nie
poważnie, a on traktuje Cię przejściowo, czekając na "odpowiednią"
osobę. Zadaj sobie te pytania i odrzuć miłość skoro jest
nieodwzajemniona.
Ale nie myśl nawet o usuwaniu ciąży. O tym można mysleć, jeśli płód
jest wadliwy, a nie jego ojciec .
Będziesz miała miłość, uwierz, wielką. Ta iskierka, która w Tobie
jest da Ci tak wielką miłość, że żaden facet nie jest w stanie dać
aż tyle. Żaden!

[kala.krzysiek]

To dziecko,ktore masz w sobie powstalo z twojej krwi,z twojego
serca,a Ty chcesz je teraz zabic?Takie malenstwo zalezne tylko od
Ciebie?Ja,gdy zobaczylam moja corcie,gdy wyjeli mi ja z brzucha
narodzilam sie na nowo,nigdy tego nie zrozumiesz,jesli to
zrobisz.Zastanow sie.Chyba,ze juz jest po wszystkim.Masz odwage o
tym napisac,tak jak pisalas,ze go nie chcesz?

[wieczna-gosia]

kala.krzysiek napisała:

> To dziecko,ktore masz w sobie powstalo z twojej krwi,z twojego
> serca,a Ty chcesz je teraz zabic?Takie malenstwo zalezne tylko od
> Ciebie?Ja,gdy zobaczylam moja corcie,gdy wyjeli mi ja z brzucha
> narodzilam sie na nowo,nigdy tego nie zrozumiesz,jesli to
> zrobisz.Zastanow sie.Chyba,ze juz jest po wszystkim.Masz odwage o
> tym napisac,tak jak pisalas,ze go nie chcesz?

umiejetnosc czytania postow innych jest zdecydowanie niedoceniana. Wzruszyla
mnie twoja historia, ale masz braki z 200 postow powyzej. Moze ktos bryka
dziewczynie podrzuci z tematu, bo sie wzruszyla

[rossa79]

Witaj! Opowiem Ci historię mojej koleżanki. Nie miała kasy ani domu
zaszłą w ciążę. Przyszła do mnie i płakała że nie chce tego dziecka.
Myślała żeby coś zrobić żeby poronić, bo lepiej jakby to dziecko się
nie urodziło. Urodziła, zakochała się w małej ale znowu płakała bo
ciężko dzidzia zachorowała. Mówiła że to przez to że nie chciała
tego dziecka, nie mogła sobie wydarować tych słów, które mówiła jak
była w ciąży. Na szczęście mała przeżyła choć co 2 - 3 miesiące są w
szpitalu. Ale żałuje tych słów Bardzo. Powodzenia i pozdrawiam.

[rossa79]

To jest Twoje życie, zrobisz jak będziesz chciała. Ale wydaje mi się
że gdybyś nie miała wątpliwości co do aborcji, to byś podjęła
decyzję o usunięciu ciąży, a nie szukałabyś porad. A gość powinien
płacić Ci alimenty po urodzeniu dziacka to może nauczy się
odpowiedzialności... Powodzenia