Mój mąż wyjeżdża za granicę....

[tutunia]

Witam wszystkich odwiedzających to forum. Jestem tu po raz pierwszy.
Widzę, że temat podobny do mojego często sie tu przewija. Chyba to
teraz stało się normą, że żona zostaje w Polsce, a mąż wyjeżdża.
Jeśli i Wy jesteście w podobneju sytuacji - napiszcie jak dajecie
sobie radę, bo napewno dajecie, przecież my kobiety jesteśmy silne!
Jak mijają samotne dni? Co robicie żeby nie tęsknić?
Pozdrawiam wszystkie "słomiane" wdowy.

[18_lipcowa2]

mojego 2 lata juz nie ma i zyje

[roksanaa22]

Kochana mój mąż też jest za granicą...
Teraz pracuje w Berlinie i jest w wekeendy w domu ale jeszcze latem
był w Holandii i zjawiał się raz na 3 m-ce
Dodatkowo jestem w PL właściwie sama.wszyscy bliscy
wyjechali:rodzice,teściowa,szwagier...Została żona mojego taty i
moja siostra(jej córka,9l.)No i tak się wspieramy...

Na początku było mi b. ciężko.Nie mam samochodu więc wszystko muszę
załatwiać "na nogach" z dwojgiem dzieci.Pada,nie pada-trzeba wyjść
na zakupy,spacer itp.

Ale dasz radę))

[mamaslodkiejcorki]

Dasz sobie rade,moja mama byla trojka dziecmi 10lat w poslce sama,
tata pracowa w niemczech, i przyjezdzal na swieta i wakacje zawszw
tak na tydzien.

Takze dasz sobie rade, masz rodzine obok siebie, i przyjaciol,
telefony i internet wspaniala sprawa.

pozdrawiam

[nasyceni]

jest nas wiecej kochanazapraszam na forum my mamy mezow za granica

[bsl]

mój dopiero co wyjechał
zastałam w obcym miescie z 3 dzieci sama , żyję i mam sie całkiem
dobrze
chciaz czasami cięzko ogarnąć wszystko

[wobbler]

Ciekawe,czy ci meżowie też tak tęsknią za małżonkami?Pewnie smutki w czymś topią
albo gdzieś tulą...
Oczywiście nie musi to być regułą,ale na pewno przypadki takie nie są bardzo
wyjątkowe.Z takiej rozłąki nic dobrego nie może wyniknąć.Nie po to zawierało się
małżeństwo,żeby teraz samej wychowywać dziecko i żyć osobno.
No ale zaraz "cud" będzie i wszyscy gromadnie wrócą do krainy szczęśliwości i
dostatku.Właściwie to po co Twój mąż w ogóle wyjeżdża?

wobbler

[bsl]

pytasz autorkę czy resztę ?

[wobbler]

Autorkę,bo używa czasu teraźniejszego-"wyjeżdża".No to chyba lada chwila to
nastąpi,a w obecnej sytuacji to już zbędne.

jak najszybciej do niego dojedz

[18_lipcowa1]

panom za granica zazwyczaj lekko odbija.

[mozambia80]

Przeżyć, to na pewno przeżyjesz, bo babki są silne, ale nastaw się że nie będzie
kolorowo. Miałam taką sytuację i przeżyliśmy z mężem kryzys... wróciłam po pół
roku, a miałam rok za granicą.
No ale może wam się uda, czego z serca życzę

[patssi]

mój niemąż jest dwa lata na kontrkacie w uk i gdyby coś "majstrował"
wiedziałabym piersza ponieważ jest tam mnóstwo moich znajomych..dość zamknięty
krąg poczta pantoflowa niesie wieści jak Pershing
Dasz radę ale lataj do niego jak najczęściej lub jeździj ja się da...my widujemy
się raz w mies.czasem częściej..ale mam nadzieję że od czerwca będziemy juz razem...

po co pojechał pytają...

bo lubi
nosz...

[yoggi87]

Mój mąż pojechał na 3 tygodnie jak nasza córeczka miała 5 tygodni,
uparł się i już. Fakt, warto było, zarobił na remont połowy
mieszkania, tu charował by na to 4-5 miesięcy. Potem pojechał na 2
tygodnie, nie było mi aż tak strasznie ciężko, miałam malutkąprzy
sobie, rodziców, teściów, wszyscy mieszkamy blisko siebie. Mam
samochód pod blokiem, więc nie byłam uwięziona w domu, czas zleciał,
ale nie wyobrażam sobie takiego życia na dłuższą mete!

[18_lipcowa1]

patssi napisała:

> mój niemąż jest dwa lata na kontrkacie w uk i gdyby
coś "majstrował"
> wiedziałabym piersza ponieważ jest tam mnóstwo moich
znajomych..dość zamknięty
> krąg poczta pantoflowa niesie wieści jak Pershing


tez bylam w scislym gronie znajomych, ale jak chcialam walnac po
rogach to nikt sie nie dowiedzial, a ci co mieli trzymac gebe na
klodke to trzymali,,,tym sie nie kieruj

> Dasz radę ale lataj do niego jak najczęściej lub jeździj ja się
da...my widujem
> y
> się raz w mies.czasem częściej..ale mam nadzieję że od czerwca
będziemy juz raz
> em
> po co pojechał pytają...
>
> bo lubi
> nosz...
>

[mama_piotrusia1984]

a ja miałam odwrotnie- to ja wyjechalam do pracy w anglii na 3
miesiące a mąż został z dwuletnim synkiem. Bylo mi potwornie trudno
i igdy więcej bym tego nie zrobiła, ale nie mieliśmy wtedy innego
wyjścia, a dodatkowo to znałam dość dobrze angielski. synek teraz
nawet tego nie pamięta ale taki pobyt za granicą samemu to żaden miód

Dzięki za wpisy

[tutunia]

Choć jeśli mam być szczera gdybym brała na poważnie większość
wpisów, to chyba musiałabym się rozwieść albo strzelić sobie w łeb.
Jak to zwykle bywa, najwięcej do powiedzenia mają Ci, którzy nigdy
nie byli w podobnej sytuacji i niewiele z tego rozumieją.
Jednak są też pozytywne posty i za nie dziękuję szczególnie.
Pozdrawiam wszystkie żony na odległość