Jedna z trudniejszych decyzji

[madz-ia30]

Już jutro wracam do pracy-niewyobrażam sobie tych pierwszych dni!!!!!
Wiem,że nic mi nie da pisanie tego wątku ale chcę się z Wami Mamami
podzielić tą trudną dla mnie chwilą.Powiem też szczerze,że myślałam
iż ten strach będzie odrobine mniejszy-w zasadzie ja wszystko bym
zniosła ale boję się o dziecko,że bedzie płakało i tęskniło. Jeśli
ktoś jest w podobnej sytuacji życzę z całego serca sił bo dziś wiem
jak są potrzebne................................................

[habina]

Podtrzymuje na duchu, bedzie dobrze.
Mowi to mama, ktora 17 grudnia wrocila do pracy.
Poczatki sa ciezkie, ale potem coraz lepiej. Powiem, ze bardziej
przezywa mama niz dziecko, przynajmniej tak mi sie wydaje...

[renne1]

Witaj! Prawie wiem co czujesz. Prawie - bo ja wracam do pracy za dokładny
miesiąc. Jak kończył mi się urlop macierzyński i załatwiałam sobie wypoczynkowy
to wtedy do mnie dotarło, że wkrótce skończą się te wspaniałe chwile z moim
maluszkiem. Przez kilka dni nie mogłam sobie znaleźć miejsca... Nie mam wsparcia
ze strony najbliższych, mój mąż mówi mi tylko, że nie ja pierwsza i nie ostatnia
i poprostu nie ma innego wyjścia i muszę to przeżyć jakoś. Mam też obawy jak to
będzie w pracy po tak długiej przerwie? To rzeczywiście jedna z najtrudniejszych
decyzji. Pozdrawiam, życzę dużo sił witalnych i powodzenia w życiu zawodowym.

[madz-ia30]

Tak u mnie mąż też nie rozumie mojej sutuacji. Wiem,że będzie dobrze
ale tylko matka może zrozumieć jak trudno zostawić dziecko, do tej
pory przez całą ciążę byłyśmy razem i po urodzeniu jeszce mocniej,
błiżej siebie,czuję się tak jakby miała się rozerwać jedna
całość.Nie mam również żadnego poparcia, teściowamieszka za ścianą i
wyobraźcie sobie,że nie wie,że ja jutro ide na 8 do pracy. Mąż
wspomniał jej w sylwestra( jeszce na początku) czy będzie siedziała
z dzieckiem na zmianę z moją mamą? Powiedziała,że to nie jest
rozmowa na dziś...i do dziś jest cisza, nieinteresuje jej nawet
kiedy waracam , u nas powstał temat tabu.Twierdzą razem,że to za
małe dziecko żeby zostawić,są ogólnie przeciwko...Jutro przyjedzie
moja mama, która pilnowała bratu dziecko 3 lata od czwartego
miesiąca ale boję się bo moja niunia mało ją zna....w tym
problem.Ogólnie jest fatalnie jak masz kogoś koło siebie a nie ma z
niego pożytku-przychodzi podziwiać tylko ładne ubranka dziecka. A na
ręce wzięła ją dopiero jak miała może ze 4 mies.- rozumiecie to ???
pierwsza wnuczka!!I to wszystko jeszce bardziej mnie dołuje.........

[renne1]

Okropne są babcie co tak jak piszesz tylko podziwiają ładne ubranka, a nie chcą,
albo nie kumają, że może by tak zaoferować pomoc. Nie przejmuj się, to, że Twoje
dziecko nie zna za dobrze Twojej mamy na pewno nie przesądzi o tym, że mama nie
zajmie się dzieckiem należycie. Na pewno będzie wszystko w porządku!! Pomyśl
sobie, jakbyś musiała powierzyć opiekę nad dzieckiem obcej kobiecie, np.
opiekunce? Dla mnie byłoby to megastraszne. Podobnie jak u Ciebie, moim Jasiem
obiecała zająć się mama. Przynajmniej ten fakt łagodzi moje obawy przed powrotem
do pracy, że dziecko zostawiam zaufanej osobie. Trzymaj się ciepło i teściową
się tak nie przejmuj. Jeszcze będzie tak, że zauważy jaka byłaś dzielna wracając
do pracy. Acha i jeszcze jedno. Niestety są takie czasy, że z jednej pensji
trudno utrzymać rodzinę i jakby tak pomyśleć perspektywicznie to robimy to dla
naszych pociech, żeby zapewnić im materialny byt. A siedzenie w domu w końcu na
100% wyszłoby nam bokiem i byłybyśmy sfrustrowane i nieszczęśliwe. To taka moja
iskierka optymizmu w tym moim przyszłym powrocie do pracy.

[ogiagu]

Ja mam ten sam problem, macierzyński mi sie już skończył, na razie
jestem do polowy stycznia na urlopie wypoczynkowym. Niedlugo powrót
do pracy i problem. Jedna babcia 200 km, do tego jeszcze parcujaca,
a druga powiedziała, ze może co prawda się zajomwac małym ale jak
jej ZUS będziemy płacic Na żłobek czekamy, może w przyszłym
roku..., na razie przeraza mnie ta sytuacja. ((

[tosia2007]

To cholernie niesprawiedliwe ,że kobieta musi stawać przed takim
dylematem . Urlop macierzyński jest zdecydowanie za krótki ,nawet
dodając do tego urlop wypoczynkowy to dalej niewiarygodnie mało
czasu . Jak można zostawić takie nawet półroczne Maleństwo , jak
dalej karmić piersią ?? Mam podobnie - jestem jeszcze na
wypoczynku , ale już troche pracuję . Jestem w tej dobrej sytuacji ,
że mogę pracować w domu . Tylko jak długo? W każdej chwili może się
odwidzić mojemu szefowi . Za mało w tym kraju walczy się o prawa
kobiet i ich dzieci , które podobno są Przyszłością Narodu .

[edit38]

Ja wracam do pracy 14.01 i bardziej boję się o to jak ja do zniosę bo wiem że
mała będzie miała dobrą opiekę. Chociaż na pewno pierwsze dni też nie będą dla
niej łatwe ponieważ przez 7 m-cy nie znikałam jej z oczu na dłużej niż 3 godziny
a teraz będę wychodzić o 6 gdy będzie prawdopodobnie jeszcze spać a wracać będę
około 16.

[madz-ia30]

Cześć dziewczyny!!!Za mną trzy(choć trochę skrócone)dni pracy....Na
początku chcę z całego serca życzyć edit38 dużo sił na jutrzejszy
dzień w pracy-trzymaj się a ja potrzymam kciuki by dziecko nie
płakało!!!
Natamaj1 : powiem Ci tak, dla mnie było koszmarnie, jutro mam
jeszcze wolny dzień ale od wtorku dalej koszmar.Strasznie się tym
męczę,w pracy myślę tylko o niej, chce mi się płakać,nie mogę się
uspokoić.Poprostu serce mi pęka szczególnie kiedy zadzwoniłam do
domu by zapytać co i jak a usłyszałam płacz Natalki-nie moge narazie
dojść do siebie, boli mnie brzuch z nerwów.Z małą jest mama
(moja) ,mówi że nie jest tak źle,płacze ale się nie drze ale wiele
razy w ciągu dnia zaczyna tak nagle buczeć- nawet w trakcie
zabawy.Pierwszego dnia nie chciała nawet jeść...A oprócz tego
fatalna sytuacja z teściową -powiedziałam jej w końcu co mi leżało
na sercu, czego oczekiwałam a co dostałam ...o sprawie z plotami
które mówiła na mój temat(nie sądziła,że to do mnie dojdzie...) i
tak prawda zabolała,że nie mówi mi nawet cześć jak przychodzi do tej
naszej wspólnej łazienki!!!! ECHHH SZKODA GADAĆ!!! Szok poprostu
szok....

[natamaj1]

madzia i jak pierwsze dni? Bardzo ciezko? Od dzisiaj weekend wiec nadrobisz ten
czas ze swoim maluszkiem.

[fafolineczka]

wszystko bedzie dobrze, maluszek dzielnie to zniesie, to trudne ale i
tak musialo nastapic, powodzenia i glowa do gory oboje dacie rade i
bedziecie sie cieszyc soba

[osa551]

Ja już kiedyś przeżyłam powrót do pracy. Dla mnie był to większy
problem niż dla dziecka.

[heniek1021]

Dziewczyny, wszystko to przeżyłam- w grudniu musiałam wrócić do pracy. synek
najpierw był w domu z mężem, potem trochę z babcią, mamy też już nianię. jak
czytam wasze listy, to jakbym widziała siebie sprzed kilku tygodni, ja nawet
miałam koszmary, że moje dziecko samo leży w domu, a ja nie mogę mu pomóc...! i
nieważne było, że przecież mój ukochany mąż się akurat wtedy nim bardzo
troskliwie zajmował... ale to wszystko minęło, w pracy nie ma problemów, mąż
nauczył synka pić z butelki. co więcej, te tygodnie (bez mamy non-stop) też
wzbogaciły i rozwinęły moje dziecko. trudno było mi to sobie uświadomić, bo
najchętniej siedziałbym z nim jeszcze długie miesiące, jako jedyna i najlepsza
"opiekunka". trzymajcie się!
pozdrawiam

[madz-ia30]

daj znać jak u Ciebie będą wyglądać pierwsze dni........

[ziemiagn]

DZiewczyny, ja także za 2 tyg. wracam do pracy, ale
udało mi się siedzieć do skończonego 11 m-ca z małą.
Nie chcę powiedzieć, że to polecam, ale mi otworzyła
oczy znajoma, że istnieje jeszcze możliwość zwolnienia
lekarskiego (do 180 dni). Niby mie mam się czym
chwalić, ale skorzystanie z tej drogi pozwoliło mi być
tak długo z małą, bo przecież te króciutkie
macierzyńskie to jakiś horror!!! Teraz też się
denerwuję przed powrotem bardzo i wasze bóle są moimi,
ale wiem, że zrobiłam wszystko, żeby jak najdłużej być
z córcią. A czy przez to rozstanie jest łatwiejsze?
Chyba nie...