dawca organow

[mama_zulika]

Dlugo myslalam przed podjeciem tej decyzji, ale dzisiaj podpisalam
oswiadczenie, ze w razie mojej naglej smierci chce, aby moje organy zostaly
przekazane do transplantacji. Co o tym myslicie?

[driadea]

Ja myślę, że takie oświadczenie nie jest konieczne. Każdy, kto nie oświadczył,
że nie życzy sobie pobrania organów, automatycznie zgadza się na ich pobranie.
Tyle teorii, a w praktyce wygląda to tak, że w razie śmierci nikt nie patrzy na
oświadczenia, tylko pytają rodzinę.

[jowita771]

ale nie pytają, czy rodzina się zgadza, tylko, czy wie, jakie było zdanie
potencjalnego dawcy na ten temat.

[adrianka00]

nie zawsze. nas pytali, czy rodzina sie zgadza. mysmy akurat wiedzieli jaka byla
wola, ale nie pytano nas o to absolutnie. tylko, czy my (jako najblizsi)
zdecydujemy sie.

[driadea]

Aha - ja nie myślałam długo, to oczywiste, że chciałabym pomóc, mnie się w końcu
moje martwe organy raczej nie przydadzą

[e_r_i_n]

Mam tak jak Driadea. W ogole sie nad tym nie zastanawialam.
Dodatkowo poinformowalam rodzine (w sensie meza i rodzicow), ze
chce, zeby nie wyrazali sprzeciwu.

[mama_zulika]

Wiem, ze polskie prawo stanowi, ze mozna pobrac organy, jesli sie nadaja, bez
pytania o zgode kogokolwiek. I jak slusznie zauwazylas w praktyce pyta sie o
zgode rodzine i szanuje sie jej wole. Ja zastanawialam sie tak dlugo, nie ze
wzgledu na osobiste przekonania, bo tez wiedzialam, ze chce pomoc. Hamowala mnie
tylko mysl przed reakcja najblizszych. Czy to nie przspozy im zbyt wiele bolu.
Takie tam etyczno - religijne dyrdymaly (jak dla mnie oczywiscie), ktore jednak
szanuje i sie z nimi licze.

[driadea]

Oczywiście, ja to rozumiem i szanuję.
Ja po prostu nie mam takich dyrdymałów, moja rodzina też nie, ale może dlatego,
że ja też kiedyś miałam przeszczep, jest więc oczywistym, że się, w razie czego,
że tak powiem, zrewanżuję

[mama_zulika]

Wiem, ze moj maz, kiedy mu to powiem, przyjmie moja decyzje spokojnie, moze
nawet poprze, nie wiem... Probowalam z nim o tym rozmawiac na ten temat, ale bez
wymiernych rezultatow, mimo, ze nie jest religiny, przynajniej pozornie..., kto
wie co sie kryje w drugim czlowieku... Z rodzicami nigdy na ten temat nie
rozmawialam, a oni sa religijni. Ale poza tym rozsadni...

[guderianka]

jeśli wyrazasz na to zgodę i czujesz taką potrzebę to ok

ja potrzeby takiej nie czuję, za to czuję się bardzo związana z
moimi organami i nie uśmiecha mi się myśl oddania ich komukolwiek
obcemu. No z rodziny mogą sobie wziąć

[driadea]

A jak za jakiś czas okaże się, że bez przeszczepu zostało ci parę tygodni życia,
ale niestety nie znajdzie się dla ciebie odpowiedni organ, bo nikt nie wyraził
kretyńskiej zgody i zabrał ze sobą do piachu swoje wnętrzności, bo, uwaga! - był
z nimi związany i sobie po prostu umrzesz..? Tam pal sześć ty, ale na przykład
twoje dziecko?
Nie życzę, rzecz jasna, ale z daleka widać, że nigdy nie czekałaś na cud...

[ibulka]

driadea napisała:

> A jak za jakiś czas okaże się, że bez przeszczepu zostało ci parę tygodni życia
> ,
> ale niestety nie znajdzie się dla ciebie odpowiedni organ, bo nikt nie wyraził
> kretyńskiej zgody i zabrał ze sobą do piachu swoje wnętrzności, bo, uwaga! - by
> ł
> z nimi związany i sobie po prostu umrzesz..? Tam pal sześć ty, ale na przykład
> twoje dziecko?
> Nie życzę, rzecz jasna, ale z daleka widać, że nigdy nie czekałaś na cud...


driadeo, bez kitu, nie można się złościć na kogoś tylko dlatego, że nie chce
oddawać swoich narządów po śmierci innej osobie... to prywatna decyzja, powodów
może być milion...

[driadea]

Nie no, ja się nie złoszczę. Apeluję jedynie o rozszerzenie horyzontu, o
spojrzenie na życie z nieco innej strony. Bo życie bywa przewrotne...

[guderianka]

a gdy ja wyrażę zgodę dasz mi gwarancję że organ się znajdzie?

każdy działa wg własnego uznania i sumienia-a zgoda lub jej brak nie
jest kretyństwem-ale wolną wolą

jeszcze

[guderianka]

na temat mówienia kto z pewnością czekał na cud a kto nie to ty
lepiej sie nie wypowiadaj-bo duchem świętym nie jesteś

zgłosiłam się do fundacji urszuli jaworskiej, czekam na badanie. Za
życia mogę oddać krew, nerkę męzowi, wątrobę dziecku, szpik obecmu.
Ale po smierci-NIE

[ibulka]

guderianka napisała:

> na temat mówienia kto z pewnością czekał na cud a kto nie to ty
> lepiej sie nie wypowiadaj-bo duchem świętym nie jesteś
>
> zgłosiłam się do fundacji urszuli jaworskiej, czekam na badanie. Za
> życia mogę oddać krew, nerkę męzowi, wątrobę dziecku, szpik obecmu.
> Ale po smierci-NIE


z ciekawości - dlaczego za życia tak, po śmierci nie?
przecież za życia wycięcie sobie ważnego organu to stos wyrzeczeń, po śmierci
już wszystko lata ci koło tyłka

[guderianka]

ibulko-ba, żebym to ja wiedziała

za życia mam kontrolę nad tym co czynię , co robię, mogę świadomie
przeżywać ból i radość z pomocy drugiej osobie, mogę oddać część
siebie i nadal cieszyć sie życiem. Myśl o śmierci jest dla mnie mimo
wszystko abstrakcyjna-nie mogę sobie wyobrazić, że nie żyję, że
serce nie tłoczy krwi, że mój umysł nie pracuję. Czuję integralny
związek duszy z ciałem i jakoś dziwnie mi się wydaje że żywot duszy
oznacza żywot ciała-a co za tym idzie-ból i pustka po pobraniu
narządu..głupie co ?
Podziwiam ludzi, którzy potrafią się wyzbyć materialnej powłoki i
wurazić zgodę na pobranie narządów. Może z czasem ja też nauczę sie
tak myśleć

[e_r_i_n]

To ja mam zupelnie odwrotnie - kwestia krwi i szpiku nie rusza mnie,
moge oddawac. Natomiast balabym sie operacji i ewentualnych powiklan
przy oddaniu nerki czy kawalka watroby (chociaz pewnie w obliczu
decyzji chec pomocy najblizszym wygralaby ze strachem). Po smierci -
rybka mi, co sie ze mna stanie. Skoro moge pomoc, to nie ma sprawy,
moga mnie ciac.

[kali_pso]

guderianka napisała:


> Podziwiam ludzi, którzy potrafią się wyzbyć materialnej powłoki i
> wurazić zgodę na pobranie narządów.


Biorąc pod uwagę, że ci od których będzie się te narządy pobierać
juz niczego nie czują, rzeczywiście Twoje projekcje są dla mnie
niezrozumiałe.
Co do swojego ciała- żadnych objekcji nie posiadam.
Jest mi obojętne czy do Krainy Wiecznych Łowów odholuja mnie z
watrobą czy bez niej. Nie przesadzam równiez z żadnymi uniesieniami
na temat "Ile dobra mogę wyrządzić po smierci". Cieszyć sie powinni
Ci, których zycie przedłużyłoby się dzięki mojemu narządowi. Oni i
ich rodziny.
Natomiast usiłuje rozumieć rodziny, które nie chcą zgodzic się na
pobranie narządów od ich bliskich. Fakt, że zgoda na pobranie równa
się ostatecznemu zaakcptowaniu tego, że najbliższa osoba nigdy już
sie do nich nie uśmiechnie, nie pocieszy, nie przezyja juz niczego
wspólnie, często stanowi powód odmów. Człowiek jest tylko
człowiekiem- niechęć do pogodzenia sie z czymś bolesnym i
nieuniknionym czasami jest silniejsza niz zdrowy rozsądek czy miłość
bliźniego.

[driadea]

Nie zrozumiałaś mnie, ale mniejsza o to.
Rób ze sobą co tylko chcesz, to twoja sprawa. I oby tak zostało.

opinia społeczna

[sir.vimes]

Poparcie społeczne, pozytywne spojrzenie w kwestii oddawania organów zwiększa
szansę każdego z nas na znalezienie się dawcy.

Jeżei większość osób w społeczeństwie bedzie uznawać, że oddawanie po smierci
organów za normalna praktykę - dawców bedzie więcej , każdy biorca będzie miał
wieksze szanse.

Ty też jesteś częścią społeczeństwa - tym samym wyrażając zgodę na pobranie
swoich organów bierzesz udział w promowaniu tej postawy. Czyli zwiększasz swoje
szanse na organ.

Mamo_Zulika

[denea]

Twoi rodzice są Świadkami Jehowy, tak ?

[mika_p]

A wiesz, że i za życia możesz oddawac organ? Krew się nazywa Jako kobieta
możesz 4 razy do roku, nie wiecej - a w praktyce raczej mniej, bo sie ciężko
zsynchronizowac z wlasnym cyklem i brakiem przeziębień

[dirgone]

Znam kilka osób po przeszczepach. Żyją tylko dlatego, że ktoś inny był tak miły,
że się się podzielił z nimi nerką bądź płucami.

Ja akurat mam wyjątkowo szczodre podejście do tych spraw - krew oddaję chętnie
(choć niechętnie ode mnie biorą), szpik chciałam, ale mnie wygonili. Jak umrę,
to niech biorą, co im się żywnie podoba. Nawet skórę z twarzy, a co mi tam! Byle
tylko mnie w całości nie położyli do trumny.
Rodzina wie, zresztą oni też mają takie samo podejście do tych spraw. Za moją
nerką, wątrobą czy sercem to tylko robaki będą tęsknić. Reszta może iść do badań
medycznych.
Jedyne, czego bym nie chciała, to pokazywania mnie muzealnie, jak to robi ten
koleś od preparowania zwłok. To jest akurat dla mnie nie do przyjęcia zupełnie

Dirgone, mam tak samo.

[sir.vimes]

Jako preparat w muzeum stać bym nie chciała - ale reszta opcji? Dowolnie -
według potrzeb. Za życia - gdybym mogła i gdyby była taka potrzeba też
podzieliłabym się nerką itp.

Krew oddaję, oczywiście. Z wielką satysfakcją - bo kilka lat nie mogłam.

Rodzina ma dokładnie takie samo podejście.

[jkk74]

Ja jestem za za. Mąż wie, ze jakby co ma się zgodzić na pobranie ode mnie i od
dzieci. Sam też wyraził zgodę. Moi rodzice wiedzą i akceptują, sami takiej
decyzji by nie podjęli ale jakby co potwierdzą moją wolę.
Uważam, że jeśli moja śmierć może uratować czyjeś życie to warto.

[mama_zulika]

Wiem, ze za zycia moge i czynie. Ze szpikiem nie probowalam, ale moze najwyzszy
czas...

[jowita771]

na pobranie próbki do banku szpiku jestem już zaproszona. zgłosiłam się kil;ka
lat temu, ale nie było wieści tak długo. krew też oddaję.

[jowita771]

parę lat temu powiedziałam mamie, a niedawno mężowi, że chcę, zeby moje organy
jeszcze się komuś przydały, jeśli to będzie możliwe.

[emilka.wroclaw]

No to ja zadam pytanie trochę inaczej - to do tych, które nie chcą oddać komuś
swoich organów, albo nie chcą, żeby ich bliscy oddali.

Jest sytuacja: Wasz mąż/ojciec/matka/siostra ktokolwiek! umiera, i jego organy
mogą uratować życie chłopcu, który jest w wieku waszych dzieci. Powiedzmy, że
zmarła osoba za życia była raczej przychylna do oddania organów. Wy nie
jesteście za bardzo do tego nastawieni pozytywnie - wiecie, że bez tych organów
dziecko umrze. Zgadzacie się? Wbrew sobie? Dla ratowania życia innego dziecka?

[martaad]

od trzech lat noszę taką zgodę przy dowodzie w portfelu. nie
zabiorę swoich narządów do nieba, tu na ziemi przydadzą się
bardziej.

[mama_misi]

Powiem tylko - to wspaniałe, że tylu ludzi deklaruje chęc oddania
swoich organów...
Każdy ma prawo do decydowaniu o sobie. Często decyzję zmieniamy gdy
ktoś nam bliski czeka na przeszczep dlatego nie warto nigdy mówic
nigdy... Jest tylu potrzebujących...

[dirgone]

Zawsze się zastanawiam, czy ci, którzy krwi "to nigdy, bo to takie okropne" nie
oddają i na pobranie narządów "nigdy, bo się do nich przyzwyczaiłam" nie
wyraziliby zgody, deklarują się też jako tacy, co "nigdy, bo to przecież takie
obce" narządów i krwi nie przyjmą. No bo żeby przyjąć, to ktoś musi im dać. A
jeśli sami nie dają, to niby dlaczego ktoś ma mieć inny pogląd na ten temat?

Moja szefowa bardzo się wczoraj dziwiła, że znowu polazłam krew oddać (a po co
ci to, a się potem będziesz źle czuła, a że się nie boisz?), a jak jej mąż przed
miesiącem dostał dobrych kilka jednostek podczas wycięcia migdałów (dostał
krwotoku dużego), to jakoś żadnych obiekcji nie miała (a przecież na tych kilka
jednostek to się kilka osób pewnie złożyło). Może myślała, że to jakaś krew
sztuczna, kosmiczna bądź przerabiana z wina lub barszczu czerwonego?

Ja wierzę, że w razie czego tej krwi lub organu dla mnie nie zabraknie, bo to,
co posłałam w świat, do mnie wróci. Że jak ja albo ktokolwiek znajomy zachoruje
na białaczkę, zostanie ciężko poparzony lub niechcący poderżnie sobie gardło
(jak mój kolega) to nie umrze tylko dlatego, że lodówka z krwią będzie pusta.

Tak mnie na to natchnęło, bo jak wczoraj byłam w szpitalu u dziadka lubego, to
rodzina kolesia leżącego obok strasznie się oburzała, że lekarz ich prosił o
oddanie krwi dla chorego (czekał na operację).No bo jak to, przecież im się należy!
Gdyby moja kota ważyła 4 kilo, to też by poszła oddać.

Oburzona rodzina

[sir.vimes]

Dirgone, dla swojego nie chcieli oddać? To już trudno uwierzyć...

"Tak mnie na to natchnęło, bo jak wczoraj byłam w szpitalu u dziadka lubego, to
rodzina kolesia leżącego obok strasznie się oburzała, że lekarz ich prosił o
oddanie krwi dla chorego (czekał na operację).No bo jak to, przecież im się należy!"

[dirgone]

No niestety...
Przy lekarzu pochylili głowy i powiedzieli, że jak TRZEBA, to oddadzą. A jak
tylko ten wyszedł, to zaczęli tak najeżdżać na służbę zdrowia, na to ile oni
płacą składek i w ogóle. I kto w takim razie pójdzie, bo to przecież tak daleko
i czy jedna osoba aby wystarczy i że pewnie lekarz chce, żeby mu w łapę dać,
dlatego o tej krwi mówił.
No rosłam tam po prostu...
Ale nie pierwszy raz się z tym spotkałam, więc dałam se siana i nie wtrącałam
się. Lubego wujek też powiedział, że nie odda, bo on widoku krwi nie lubi. Dla
własnego ojca nie oddał, bo "jak wy daliście, to ja po co?"
A mnie aż nosi, bo koleżanka pracuje w szpitalu i z tego co wiem, to czasami
jest po prostu tragicznie, jeśli chodzi o krew.

[sir.vimes]

Cos niesamowitego.


Może oni myslą, że chory powinien dostać krew sztuczną a zwykłą służba zdrowia
daje z oszczędności?

Swoja drogą oddanie krwi to godzinka zalediwe - nie umieć poswięcić tego czasu
dla WŁASNEJ rodziny to już horror.

bo on widoku krwi nie lubi

Koszmarny typ.

[braat1]

> Swoja drogą oddanie krwi to godzinka zalediwe - nie umieć
poswięcić tego czasu
> dla WŁASNEJ rodziny to już horror.


Z ta godzinka to roznie bywa... Jak oddawalem krew, czas trwania
calej procedury bardzo mnie irytowal. Bez zadnych kolejek potrafilo
to trwac 2 godziny...

[sir.vimes]

No dobra, nawet trzy godziny z kolejką itp ... versus kilka lat życia kogos
bliskiego.

[dirgone]

Naprawdę jesteś taka zdziwiona?
Pamiętam, jak na studiach moja koleżanka zorganizowała karetkę, w której można
było krew oddać (taki punkt wyjazdowy). Na roku było osób naprawdę baardzo dużo.
Zgłosiło się AŻ 10. I nie dlatego, że nie wiedzieli - po prostu większość
uciekała najdalej, jak mogła. A powody czasami podawali takie, ze ręce opadały
(bo jak raz się odda, to już zawsze trzeba, bo będę tydzień w łóżku leżał).
Najchętniej szły zaś dziewczyny mojej postury i wagi (czyli często nie
spełniające norm).

Moja własna matka, jak pierwszy raz krew poszłam oddać, wpadła w panikę i łzy
lała straszne. Żadne akcje tu nic nie pomagają, bo społeczeństwo jak było
niedoinformowane, tak jest. Tyle, że jak kiedyś więcej osób oddawało, to i
więcej wiedziało, z czym się to je.

A teraz koronny argument przeciwko oddaniu krwi, to "bo ONI wszystkie przywileje
zabrali". Koniec kropka. No bo to przecież te przywileje najważniejsze.
A nad tym wujkiem to ja sama ręce załamałam, bo w życiu bym się tego po nim nie
spodziewała.

o to to!

[ciociacesia]

ja norm nie spełniam niestety i tuczenie nic nie daje

ale kiedys tam faceta swojego namówiłam coby ze mna oddał - był
własnie taki autobus. mnie odrzucili jego wzieli. jakka jazda byla w
domu u niego kiedy se matka dowiedziala skad ta czekolada. łzy lała,
jak on tak mogl bez konsultacji z nia i w ogole czy on serca nie ma?
co za baba.

[mika_p]

E, jakie wszystkie przywileje zabrali?
Od podatku można sobie odpisać darowiznę, zdrowy chłop ponad 350 zł rocznie, po
litrze oddanej krwi jest zniżka 50% na komunikację miejską (w Płocku) przez pół
roku.
Order można dostać po 20 litrach.
Wolny dzień od pracy można dostać - z czego korzysta młodzież szkolna w piatki i
poniedziałki, ta pełnoletnia
No i ta czekolada 800 gramów czekolady, no kto to zje sam?

[dirgone]

No właśnie dla mnie to przywileje duże są, ja większych nie potrzebuję. Ale
podobno kiedyś było o wiele lepiej, tylko Wałęsa to cofnął. Co było - tego nie
wiem, ale chyba złote góry jakieś, bo z takimi emocjami to wspominają.

[sir.vimes]

No, naprawdę jestem - bo ludzi , którzy "brzydzą się " i "nigdy w zyciu" znam -
ale zawsze mniemałam, że RODZINY i PRZYJACIÓŁ to zastrzeżenie się nie tyczy ...

> Moja własna matka, jak pierwszy raz krew poszłam oddać, wpadła w panikę i łzy
> lała straszne.

No, ale to normalne, ze niektórzy się tym bardzo denerwują. Przed klasówkami w
szkole też niektórzy płaczą))

[dirgone]

A tyczy, tyczy, niestety. Dlatego, że krew, którą się oddaje, nie oddaje się
bezpośrednio choremu - wiadomo, że krew szereg zgodności musi mieć. Więc chory i
tak najprawdopodobniej dostanie krew od kogoś innego, czyli "i tak przecież nie
dostanie mojej konkretnej krwi".

Poza tym operacja nie jest uzależniona od tego, czy krew się odda, czy nie.
Chory tę krew i tak dostanie, tylko po prostu lekarze proszą, żeby w miarę
możliwości również oddać. No to od razu "po co ja mam oddawać, przecież i tak
dostanie". No bo po co sobie tyłek zawracać, jak przecież i tak będzie operacja,
i tak.

No a ostatni argument to "ty oddałaś, to po co mam ja? wystarczy przecież". I tu
żadne słowa o tym, że chory przy najmniejszej operacji może dostać ponad litr
krwi, opornego nie przekonają. Bo przecież KTOŚ już dał, więc on się czuje
zwolniony z obowiązku.

Gdyby to było tak pięknie, że przy każdej operacji rodzina chorego (ta zdolna do
oddania krwi) od razu by leciała i dawała po 450 ml, to niedoborów pewnie by nie
było. A ludzie nie chcą nawet dla siebie tej krwi oddawać, jak są młodzi, piękni
i zdrowi, ale muszą sobie coś planowo zoperować.

[sir.vimes]

> A tyczy, tyczy, niestety. Dlatego, że krew, którą się oddaje, nie oddaje się
> bezpośrednio choremu - wiadomo, że krew szereg zgodności musi mieć. Więc chory
> i
> tak najprawdopodobniej dostanie krew od kogoś innego, czyli "i tak przecież nie
> dostanie mojej konkretnej krwi".

No ale bez przesady - naprawdę można takie głupoty rozważać w obliczu
potencjalnej śmierci bliskiej osoby? Mieć jakiś dylemat?
Uważać, ze "ktoś inny" powinien oddać? przecież ta możliwośc jest też
pocieszeniem - ze jest cokolwiek, choćby taki drobiazg maleńki, który można dla
tego przyjaciela czy krewnego zrobić...

[protozoa]

A jednak tak bywa. Potwierdzam. I często mówi sie lekarzowi, żeby
szukał dawcy.

[18_lipcowa1]

jestem za - a po co mi moje zdrowe organy jak juz nie bede zyla...
a komus zycie uratuja

[karola1008]

Od dawna noszę w potrfelu kartkę ze zgodą na pobranie moich organow
do przeszczepów po mojej śmierci. Szczerze mówiąc, nie bardzo
rozumiem obiekcje w takim wypadku, ale każdy niech robi, co u w
duszy zagra. Mój synek urodził się z zapaleniem mięśnia sercowego i
temat przeszczepu jako możliwości na wypadek gdyby sprawy poszły źle
był z lekarzami przerabiany. Cud się zdarzył-choroba minęła bez
najmniejszego śladu, ale spędziłam kilka nocy modląc się, by w razie
czego jakaś matka, która straciła dziecko miała w sobie tyle siły,
szlachetności i dobroci, by serce swojego maleństwa podarować
mojemu. Nie znaczy to oczywiście, bym życzyła śmierci innemu
dziecku.

[melmire]

Mam karte dawcy w portfelu, maz wie o moich planach posmiertnych, co pewien czas
mu przypominam.
Dzisiaj wlasnie widzialam reportaz o ludziach czekajacych na organy, czesc
bohaterow sie doczekala (min. 3 letnia dziewuszka-nerka), czesc niestety nie
(min. matka innej 3 letniej dziewuszki-pluco).
Wiec temat jeszcze wroci na tapete, bo nie wiedzialam ze decyzja musi byc
podjeta tak szybko, organy maja date waznosci zaledwie 6 godzin, a czesto jada
na drugi koniec kraju.

[minerallna]

Przyznaję sie,czytałam tyko początek wątku.
I jesli chodzi o jakiekolwiek moje organy to zawsze mówiłam,ze wszystko co po mojej śmierci ostanie się a innym potrzeba i pasuje to-BRAĆ!
Po co mi w grobie np:nerki,serce,wątroba,itd?Na nic,oddać chcę.
Wszyscy bliscy wiedzą,zawsze o tym mówię,a jakby doszło do takiej sytuacji,że ...nie żyję to,mają się zgodzić.Ja już na ich zdanie nie będę mieć wpływu.

[hratli]

od dluzszego czasu nosze w portfelu podpisane oswiadczenie o
mozliwosci pobrania organow po smierci, moj maz rowniez. nie
wyobrazam sobie innej opcji.

[weronikarb]

Moi najblizsi wiedza o tym jak postapic po mojej smierci.
Jednak dla pewnosci nosze zgode w portfelu, aby nie tracic czasu na
szukanie najblizszych tylko brac co sie da :0

Reszta co sie ostanie ma byc skremowana i chce byc pochowana nie pod
kamieniem a miec nad soba trawe i tylko informacje kto lezy pod
spodem

Mam zbyt ciezkie kamienie za zycia po smierci che miec lekko

[karola1008]

weronikarb napisała:

> Moi najblizsi wiedza o tym jak postapic po mojej smierci.
> Jednak dla pewnosci nosze zgode w portfelu, aby nie tracic czasu
na
> szukanie najblizszych tylko brac co sie da :0
>
> Reszta co sie ostanie ma byc skremowana i chce byc pochowana nie
pod
> kamieniem a miec nad soba trawe i tylko informacje kto lezy pod
Też chcę mieć taki grób ))). Trawka i tabliczka, skremowana
ostatecznie być nie muszę. Byle tylko nie granitowy tapczanik.
> spodem
>
> Mam zbyt ciezkie kamienie za zycia po smierci che miec lekko

[denea]

Ja też jestem ZA - jeśli tylko coś się przyda, to niech biorą,
lepiej uratować komuś życie niż sprawić używanie robalom
Mąż zna moją wolę, ale jeszcze rzeczywiście podpiszę oświadczenie do
noszenia w portfelu

do Denea

[mama_zulika]

Moi rodzice sa katolikami. Wiem, ze KK popiera przeszczepy, namawial do tego Jan
Pawel II. Te etyczno - religijne dyrdymaly, o ktorych pisalam nie sa zwiazane z
istota pobrania narzadow po smierci. Chodzi o to, ze organy do przeszczepow moga
byc pobrane wlasnie po smierci. Chrzescijanstwo definiuje smierc jako
oddzielenie sie duszy od ciala. Jest to jedyne kryterium smierci w rozumieniu
chrzescijanskim. Sa jednak jeszcze metody medyczne stwierdzajace smierc. Gdy
nastepuje smierc stwierdzona na podstawie objawow krazeniowych i oddechowych
tzn. ich braku, sytuacja jest jasna. Jednak od jakiegos czasu metody
stwierdzajace smierc przestaly sie skupiac na ww. objawach. Smierc stwierdza sie
rowniez, gdy nastepuje calkowite i nieodwracalne ustanie aktywnosci mozgowej.
Nawet ci ze zwolennikow przeszczepow, ktorzy sa dalecy od jakiejkolwiek religii
przyznaja, ze kryteria smierci (neurologicznej) byly definiowane wiecej niz raz.
Obowiazujace kryteria zostaly zaakceptowane i sa stosowane praktycznie bez
dyskusji w swiecie medycznym. Aby dzialanie bylo etyczne i zgodne z
chrzescijanstwem, to kryteria stwierdzenia smierci musza byc rygorystycznie
stosowane. Nalezy miec tzw. pewnosc moralna, aby rozpoczac pobieranie organow.
Inaczej godzi to zgodnie z nauka w godnosc czlowieka. Dla mnie jesli przestanie
mi bic serce - jestem martwa, jesli ustanie dzialanie mozgu - jestem martwa. Ale
jak to jest z punktu widzenia np. katolika, kiedy oddziela sie ta moja dusza od
ciala?
Jesli ktos nie potrafi uszanowac tego, ze ze wzgledu na moich rodzicow
zastanawialam sie nad tymi kwestiami, probowalam sie czegos na ten temat
dowiedziec przed podjeciem ostatecznej decyzji, to juz trudno...

[braat1]

Ja tez jestem calym sercem za oddaniem organow na przeszczepy, ale
mam jeda niepewnosc. Co w przypadku śmierci mózgu? Sa przypadki, ze
jednak ludzie z takich przypadkow wracali do zdrowia (rzadko,
alejednak). Wtedy oddanie organow to zgoda na smierc, a mozna
jeszcze czekac i wierzyc w cud. Nie wiem co zrobic w takiej sytuacji.

[denea]

mama_zulika napisała:

> Moi rodzice sa katolikami. Wiem, ze KK popiera przeszczepy,
namawial do tego Jan Pawel II.

No właśnie dlatego pytałam. Bo wiem, że kościół nawet namawia
wiernych do takich działań, jako że dar życia jest darem najwyższej
miłości.
Natomiast Świadkowie Jehowy nie akceptują przetaczania krwi, czyli
przeszczepów chyba również ? I zastanawiałam się dlaczego.

> Jesli ktos nie potrafi uszanowac tego, ze ze wzgledu na moich
rodzicow
> zastanawialam sie nad tymi kwestiami, probowalam sie czegos na ten
temat
> dowiedziec przed podjeciem ostatecznej decyzji, to juz trudno...

Absolutnie nic takiego nawet mi nie przyszło do głowy ! Nie chciałam
Cię nijak urazić !
A decyzji przyklaskuję, zaimponowała mi Twoja rozwaga i namysł Ja
mam chyba łatwiej, nie przeżywam takich dylematów, w zasadzie mam
wrażenie, że u mnie to proste jak drut - ktoś mi kiedyś uratował
życie (akurat to krew była, ale zasada jednaka) - mam obowiązek
podać to dalej. Póki co krew właśnie, a jeśli się kiedyś da, to i
organy W sumie chyba z lenistwa umysłowego nigdy się nad tym
głębiej nie zastanawiałam, może szkoda...

[mama_zulika]

Poczulam sie zaatakowana, przepraszam, ze nieslusznie. Probowalam przed
podjeciem decyzji dowiedziec o aspektach etycznych dotyczacych przeszczepow w
roznych kulturach i religjach. Po to, aby lepiej zrozumiec. Swiadkowie Jehowy
nie dopuszczaja transfuzji krwii, ale od lat 80 dopuszczaja przeszczepy, wazne
by podczas ich dokonywania nie bylo dokonywanej transfuzji krwi. A podobno w
Japonii jest takie prawo, ze w przypadku smierci mozgu osobe uznaje sie za
zmarla lub zywa w zaleznosci, jaka wyrazil wole odnosnie przekazania swoich
organow do przeczczepu. Jesli sie zgodzil, to jest uznawany za zmarlego, jesli
nie, to za zywego. Ale to tylko jako ciekawostka, nie do konca potwierdzona, bo
nie dokopalam sie do zadnych, ze tak sie wyzaze zrodlowych zrodel. Moze ja z
kolei za bardzo sie przejelam tym wszystkim, ale u mnie nigdy nic nie bylo
proste i oczywiste. Moze tez czasami niestety.

[babsee]

Mam dokladnie taki pogląd jak Guderianka.Za życia-prosze bardzo,
bierzta i krew i szpik,i nerke nawet.Ale po smierci mowy nie ma.Mam
w portfelu zgode tylko dla najblizszej rodziny.

[kitty4]

Ja już w 2006 roku wydrukowalam i wysłałam do Poltransplantu swój
sprzeciw przeciwko pobraniu moich narządów po mojej śmierci. Po
jakimś czasie dostałam od nich potwierdzenie wpisania mnie na listę
oob , które to zastrzegły. Kartkę co prawda zgubiłam i nie noszę jej
ze sobą. Mój mąż wie o mojej decyzji i nawet gdybym umierała nagle i
nie zdążyłby np. djechać do szpitala, to zawsze sprawdzają w
Poltransplancie nazwisko chorego/umierającego i moje tam już jest. I
nikt nie pobierze ode mnie moich narządów.
Takie jest moje zdanie i uwazam , że inni powinni je
uszanować. A co do postu powyżej której z mam na temat umierających
dzieci bez przeszczepów - gdyby ktoś z moich bliskich zmarł (uchowaj
Boze) i padło by ze strony lekarza pytanie o pobranie narzódów np.
dla tej trzyletniej dziewczynki, rownież bym odmówiła. I wiem
dlaczego. I niech to zostanie tylko moim powodem.

[dirgone]

Ok, to twoje poglądy i ja je szanuję. Rozumiem, że nigdy byś się też nie
zgodziła na przeszczepienie nerki swojemu dziecku, tak? I sama też byś odmówiła,
gdyby ci jakiś organ siadł? Tak się tylko upewniam.

[wobbler]

Ja zrobiłam zupełnie odwrotnie niż Mama_zulika.Wysłałam do Centrum
Transplantologii BRAK zgody na pobranie narządów ode mnie,małża i córy.Nie będę
ryzykowała w kraju,gdzie korupcja kwitnie,że ktoś mnie albo córkę dodusi,bo
będzie potrzebował np.wątroby za pozyskanie której wziął w łapę.
Ksero potwierdzenia zgłoszenia braku zgody mam w portmonetce.

[dirgone]

Tak jak wyżej - czy nosisz też BRAK zgody na przeszczepienie tobie serca lub
nerek? I dla córki i dla męża? Upewniam się tylko.

[wobbler]

Ja nikogo nie krytykuje,ani nie dyskutuje.Przedstawiam swój punkt widzenia.
Nie ma w nim miejsca na:"co by było gdyby..."

[dirgone]

Ja też nie krytykuję, tylko się dopytuję. Jeśli nie zgadzasz się na pobranie
swoich organów, to nie zgadzasz się również na ich przyjęcie? No bo dla mnie to
równoznaczne.

[gryzelda71]

Pewnie to działa tylko w jedną stronę:zakaz pobrania moich organów.
Co do przyjęcia nie byłoby wątpliwosci na tak.

[dirgone]

To ja zmieniam swoje podejście - moje organy mogą iść TYLKO do tych, którzy mi
by dali. No taka jestem po prostu. Zaraz wyślę do Centrum Transplantologii
oświadczenie, że moje organy mogą iść TYLKO do tych, których oni w bazie nie
dających nie mają.
Nie dający ode mnie też nie dostanie nawet paznokcia.
Podły humor dzisiaj mam, więc nie będę się dzisiaj z takimi dzieliła moją
wątrobą ani nerą. Bo tak. Zabieram je z piaskownicy i spadam do domu.

[wobbler]

No co za dziewczyna uparta...
Generalnie to ja nie mam nic przeciwko temu żeby moje,czy moich bliskich organy
uratowały czyjeś życie.Ale po rzeczywistej śmierci.Mój protest nie wynika ze
sknerstwa czy jakichś przekonań,ale z całkowitego braku zaufania do służby
zdrowia i moralności ludzkiej.Nie chcę przedwcześnie zejść z tego świata
dlatego,że akurat będzie sowicie opłacone zapotrzebowanie na coś,co mam w środku.
Podobnie w drugą stronę-wolałabym umrzeć,niż zgodzić się na przeszczep organu
pozyskanego poprzez zaniechanie leczenia dawcy.
Krew oddaje również wyłącznie w przypadku,kiedy wiem konkretnie dla kogo.Bo nie
godzę się z sytuacją,ze pacjent dla którego nikt krwi nie oddał,musi później
płacić za krew uzyta do operacji,chociaż ta krew byłem darem np.od Ciebie.To
spekulacja i zwykłe k....stwo służby zdrowia.Jeżeli każą sobie za krew płacić,to
niech również krwiodawcom płacą.

[gryzelda71]

Płaciłas za krew zuzyta przy opracji?

Ejże ??

[denea]

Płacą ?? Serio ? Czy ktoś mógłby to potwierdzić ?
Ja dostałam w okresie masakrycznych niedoborów, co kilka dni były
apele w mediach, że brakuje krwi. Darmo dostałam tyle ile
potrzebowałam Jedyna forma rekompensaty to była prośba ze strony
szpitala, żebyśmy znaleźli osoby, które oddadzą w moim imieniu i
tyle.
A co do płacenia krwiodawcom to u nas dostaje się 8 czekolad,
batonik i napój energetyzujący na dodatek, hehe Niezależnie od
grupy. Może to zależy od województwa i Wojewódzkiej Stacji ?

[haja197222]

Ależ nam płacą, 6 czekolad dostajemy

[dirgone]

Ja dostałam 8

[haja197222]

Bo Twoja krew pewnie niebieska i dlatego 8

[dirgone]

Heh, arystokratyczna jednym słowem.
Dookoła wszyscy mówią, że ja po oddaniu to od razu milsza dla ludzi jestem i
mniej się denerwuję, więc mi złą krew upuszczają. Może za tę złą więcej płacą

[dirgone]

Każą płacić za krew?
Prawdę mówiąc pierwsze słyszę o czymś takim, ale jestem widocznie
niedoinformowana. No ale jak dawcy oddają za kasę...
Według twojego myślenia to całe społeczeństwo powinno powysyłać do Centrum
Transplantologii oświadczenia i wtedy już nie byłoby żadnych przekrętów. I
przeszczepów też.

[wobbler]

Niech wysyłają.Nie mam nic przeciwko temu.To prywatna sprawa każdego człowieka.
Możecie śmiało mówić,że jestem aspołeczna,nieobywatelska itd.Moją rolą jest
chronić siebie i moich bliskich.Dbać o innych mogę kiedy będzie mnie na to stać
i będę wiedziała na co moja pomoc będzie przeznaczona.

[dirgone]

Ok, twoja sprawa.
No ale rozumiem przez to, że jak twoja córka by potrzebowała przeszczepu nerki,
to również byś się o to nie ubiegała i pokornie przyjęła słowa lekarza, że "nie
ma". Kolejkę do nerki opuścicie z podniesioną głową i pójdziecie w swoją stronę.
Tak?
No bo według mnie jeśli już, to miejsce w kolejce zawsze powinnyście mieć
ostatnie, po mnie, po mojej rodzinie, po moich znajomych, aż wyczerpią się ci,
którzy zgodę na pobranie organów dali. Ja właśnie tak dbam o siebie i najbliższych.

Jeśli tak, to odpuszczam dyskusję i więcej nie męczę

[protozoa]

A ja chętnie wysłąłabym na jeden(!) dzień takich ludzi do ośrodka
dializ.Niech popatrzą na tych ludzi - dorosłych i dzieci. Niech
popatrzą na zawiedzione nadzieje, na walke o kązdy dzień zycia.
A posądzenie o to, że ktokolwiek bierze pieniądze za uznanie
człowieka za zmarłego, aby pozyskac jego narządy są podła, paskudna,
wredną insynuacja, pomówieniem i kłamstwem, a także nieznajomościa
procedur.
Żaden lekarz leczący i zainteresowany przeszczepem nie bierze
udziału w komisji kwalifikującej dawcę.
Są to obcy lekarze. Neurolog ( lub neurochirurg), anestezjolog,
chirurg i czasem internista.

[gryzelda71]

wobbler napisała:
wolałabym umrzeć,niż zgodzić się na przeszczep organu
> pozyskanego poprzez zaniechanie leczenia dawcy.

To tak działa?Zabija sie kogoś (bo to opisałaś)by żyć mógł ktos?
Ciekawe jak twoje dziecko będzie potrzebowało organu to tez powiesz,ze nie dziękuje bo nie wiem czy nie zaniechano leczenia w celu jego pozyskania?

Do pobrania wątroby nie trzeba dusić

[sir.vimes]

wystarczy uśpić - obudzisz się z dziwnym uczuciem braku połowy watroby.

Lepiej nie zgadzaj się na zabiegi w narkozie - nawet u dentysty - a bo to
wiadomo kto czeka za parawanem?

Swoja drogą - nie oglądaj juz więcej Monty Pythona.

[joanna515]

my z mężem mamy takie specjalne małe paseczki przyklejone na dowody osobiste z
wyrażoną zgodą na pobranie w razie co, ale my motocyklami jeździmy )

[haja197222]

Krew oddaję w miarę regularnie, organy też pewnie oddam kiedy nie będą mi już potrzebne

a co do muzeum

[joanna515]

to czegoś nie rozumiem, jest Wam rybka co po śmierci ale już wisieć jako
eksponat to nie rybka ?

[boberek27]

ja też jestem całym sercem za. W ubiegłym roku zaczęłam oddawać
krew i mam zamiar to kontynułować. Organy po śmierci też mi nie
będą potrzebne więc niech biorą wszystko co chcą, moja rodzina zna
moje zdanie. A jeśli chodzi o strach przed celowym uśmierceniem...
wolę myśleć, że żyję w świecie, gdzie takich ludzi nie ma i już!
I naprawdę nie jestem w stanie zrozumieć osób, które chcą wszystko
do grobu zabrać!! No może chociaż robaki się najedzą.
Jeśli kogoś obraziłam to przepraszam.