od redakcji - Co Wam Przeszkadza?

[maman3]

Denerwują mnie karteczki na sklepach, np. z artykułami dla
dzieci "proszę nie wjeżdżać wózkami", denerwują mnie artykuły w
czasopismach skierowane do i dla mam młodych, tudzież posiadających
jedno (lub pierwsze) dziecko- o mamach wielodzietnych cichosza, one
już pewno wszystko wiedzą..., denerwują mnie porady typu: pozwól
babci upiec naleśniki, pozwól mężowi uczestniczyć w życiu maluszka-
problem w tym, że wiele mam marzy o pomocy ze strony babć, które
akurat mają inne marzenia, wiele mam marzy o tym, żeby mąż po
powrocie przynajmnie przygotował do snu dzieci, ale on jest bardzo
zmęczony zarabianiem na rodzinę i "ma prawo" odpocząć...Denerwują
mnie docinki mam pracujących,że nie każdego stać na siedzenie z
dziećmi w domu(zamień się, koleżanko),denerwują mnie mamy
wszystkowiedzące, bardzo DENERWUJĄ mnie niekompetentne lekarki,
takież nauczycielki, denerwuje mnie moja i męża rodzina, która sobie
chyba nie zdaje sprawy, jak bardzo trzeba sie zorganizować z
kilkorgiem dzieci, żeby gdzieś wyjechać czy zrobić imprezę -i
regularnie się spóźnia, powodując katastrofę w naszym otoczeniu,
denerwują mnie ekspedientki, które wciskają moim dzieciom lizaczki i
nie rozumieją,że nie życzę sobie tego!

i ja swoje dołożę...

[jomamma]

Nie będę gorsza i też powiem

Irytują mnie psie kupy. Zastanawiam się, czy podatek na psy
mógłby "iść" np. na ogrodzenie kawałka trawy tu i ówdzie i
wypuszczanie tam zwierząt, i tylko tam?
Swojego czasu nosiłam szminkę za 3,50 "czerwień strażacka" do
wypisywania uwag na samochodach, które parkowały na chodniku tak, że
z wózkiem za żadne skarby nie dało rady przejść.
Lekarze przepisujący leki na chybił trafił, jak leci, byle więcej -
absolutnie nie wchodze w kompetencje, ale era antybiotyków na
wszystko chyba się skończyła...
Denerwują mnie też czasami , no tak, niestety..., inne mamy,
które "ogacają" dzieci, czym popadnie. Na każdym kroku widzę spocone
dzieciaczyny, nierozebrane nawet w sklepie, najbardziej żal tych
malutkich.

Irytują mnie "pomysły na dzieci" w przedszkolach, domach kultury,
imprezach różnego typu - rodem z prl-u, takie NIC, sztampa, nudno i
fatalne wykonanie (zobrazowałabym to "mikołajem", któremu odpada
broda, śmierdzi papierosami, beznadziejnie się odzywa do dzieci).
Jakoś wszyscy nasi "przyjaciele dzieci" myślą, że dziecko "wszystko
kupi" i będzie wdzięczne nawet za najgorszy chłam. To takie
zabijanie czasu, sobie i dzieciom. a mama? nawet jak jej się nie
spodoba, to zapłacze ze wzruszenia jak małe zaśpiewa piosenkę na
dzień czegoś tam i będzie git! Naprawdę, dawno nie widziałam fajnego
pomysłu na zajmowanie się/organizowanie dzieciom czasu.

Pozdrawiam!
J.

[mamaga283]

bardzo przeszkadza mi jak ludzie kaszlą mi nad wózkiem z dzieckiem.
jestem w tej przykrej sytuacji, że mąż często wyjeżdża i muszę robić
zakupy z dziećmi. Wchodzę do sklepu a tam pełno kaszlących i
kichających ludzi. Rozumiem, że można być chorym ale po co schylać
sie do wóżka i wkładać głowę nad malucha żeby się pouśmiechać?
strasznie przeszkadzaja mi też psie kupy na trawnikach, w które
dzieci jak na złość przeważnie wchodzą i psy biegajace bez kagańców
(zwłaszcza te "modne rasy"- dobermany, rotwailery ,pit bule itp). Te
psy to mnie nie tylko denerwują , one mnie przerazają- ze względu na
bezpieczeństwo dzieci.

[alinaw1]

Z rzeczy przyziemnych - kupy na trawnikach, chodnikach. Wszędzie,
dosłownie wszędzie. A poza tym ogólny pęd na karierę, pieniądze,
tzw. samorealizację, pomnażanie majatku, uniezależnienie się od męża
i cała ta kaskada postępowych haseł, które powodują, że matka
(choćby nie wiem jak rozwinięta intelektualnie) rezygnująca z pracy
zawodowej postrzegana jest jako nieudacznik życiowy i frajerka. Ileż
to razy usłyszałam np. w parku, że pewnie mnie stać na to by nie
pracować (pewnie mąż to jakiś prezes albo coś?), ile litości (musi
być biedna, żeby się dać włożyć w 4 ściany!), ile znaków zapytań
(ty, taka towarzyska, podróżniczka i wulkan, a teraz kura domowa?).
Nawet muszę się usprawiedliwiać przed własną rodziną!

[alinaw1]

Chciałabym dodać, że to stawianie na piedestał mamy pracujace
zawodowo to także wynik przekazów w mass mediach (też Pani redakcji)-
jak wrócić po macierzyńskim do pracy, jak znaleźć dobrą opiekunkę,
jak przygotować się do rozstania z dzieckiem, jak odstawić od piersi
(bo przecież czas wrócic do roboty!), a mamy, które zostaja w domu?
One sobie i tak poradzą...

[fogito]

Tez mnie to wkurza, jak ludzie sie dziwuja, ze sama wole wychowywac
dziecko niz oddawac go jakims obcym babom pod opieke. Dla mnie to
byl wybor naturalny, a dla otoczenia to otoczenie na samo dno.

[helena474]

Mieszkam na osiedlu będącym w trakcie rozbudowy. Moja codzienność to
brak chodników, w najlepszym razie utwardzona płytami "Jumbo" droga,
błoto, skrawki trawnika pokryte psimi odchodami. W praktyce wygląda
to tak, że w drodze do sklepu dzieci idą drogą, co rusz nadjeżdżają
samochody, schodzimy więc na bok w błoto lub na trawnik, uważając na
psie kupy. Pierwsza rzecz po powrocie do domy - mycie butów.

Kolejna rzecz umilająca nam życie - niedostępne dla matki z wózkiem
sklepy. Wąskie wejście, często brak podjazdu.

Mówiąc o sklepach - każdorazowe zamiesznie jakie wprowadzaja stosy
kolorowych słodyczo - zabawek przy kasach. Nie wspomnę o
ciągłym "mamo kup mi to", to na dodatek te rozsypujące się piramidy
kolorowego paskudztwa skutecznie obrzydzają mi zakupy w lokalnym
sklepie. I jak tu nie kochać hipermarketów? Dziecko przynajmniej
siedzi w wózku na zakupy i nie ma możliwości zrzucania spiętrzonych
stosów towaru.

Kolejna rzecz - brak profesjonalnych agencji opoiekunek, takich na
godziny. Chętnie wynajęłabym kogoś do opieki nad moja dwójką, na 4-5
godzin w sobotę, a realia w moim otoczeniu są takie, że o dobrą
nanię jest naprawde trudno.

Pozdrawiam

Helena

[jowita771]

przeszkadza mi, że muszę czasami wózek prowadzić slalomem albo pilnować dziecka
niemal bez przerwy, żeby nie wdepnęło w psie łajno wszechobecne na trawnikach i
chodnikach. i bardzo chciałabym, aby ludzie zaczęli wreszcie sprzątać po swoich
pupilach.
to najbardziej, z resztą sobie radzę.

[mwiktorianka]

preszkadzały mi samochody parkujace na prawie całej szerokości
chodnika tak,że wozkiem nie dało się przejechać,przeszkadza mi,że
trawniki i nie tylko są prawie cale w psich odchodach tak,że nawet w
parku dziecko nie moze pobiegać za piłką.Przeszkadza mi ciśnienie na
karierę i wysoki status materialny przez co matki poświęcające
pierwszy okres życia wlasnego dziecka wlaśnie jemu i rezygnujące na
ten czas z pracy zawodowej są bardzo żle odbierane tak jakgdyby
korzystanie z urlopu wychowawczego było przestępstwem.przeszkadza mi
rowniez wtracanie sie innych ludzi w czyjes życie ustalanie odgórnie
jaka ilość dzieci jest dopuszczalna(najczęściej 1).

[demarta]

zakamuflowane to, o co nie wypada pytać wprost. na każdej rozmowie
kwalifikacyjnej: "czy lubi pani dzieci?"

[indianerka]

Brak kontaktu z dorosłymi, bezdzietne koleżanki "uciekają" od samego
widoku płaczącego malucha, co innego gdy się ciągle uśmiecha lub
śpi, wtedy jest ok.
Wkurza mnie, gdy chcę przytulić się do męża, lub coś więcej, a nie
mam na to siły po całym dniu w hałasie.
Zaczęłam gderać odkąd urodziłam dzieci i zazdroszczę wszystkim,
którzy wyjeżdżają sobie bez dzieci lub chociaż idą do kina.
Taka maruda się ze mnie zrobiła...

[ulla-74]

pewnie sie powtórzę, najbardziej przeszkadzają mi
- samochody parkujące na chodnikach i trzeba schodzić na jezdnię
- walka z drzwiami do wielu sklepów i instytucji
- odizolowanie od dorosłych ludzi
- debilne kolorki ubranek dla dzieci
- zmęczenie po całodziennej opiece nad niemowlakiem, na szczęście
mój mąż to rozumie

[locoma]

pediatrzy państwowi oczywiście, robią łaskę że przyjmą dziecko z
wysoką gorączką, ostatnio zjechałam z 3 latkiem pół warszawy, mały
skarżył się na ból ucha i miał 39stopni. Okazało się że już nie ma
dyżurów laryngologicznych, a pediatra z tzw pomocy lekarskiej przy
przychodni na bemowie nie miała urządzenia do badania ucha..... Po
prostu brak słów, katastrofa, z chorym dzieciakiem przez pół
warszawy musiałam jechać do szpitala na ul litewską

[wolanka79]

mogłabym wymieniać bez końca, ludzie bez wyobraźni parkujący
samochody na całym chodniku lub przejściu dla pieszych, ludzie bez
kultury, którzy palą w windach, na klatkach, o placach zabaw nie
wspominając, ale najbardziej przeszkadza mi niedostosowanie, a
raczej utrudnianie życia mamom z wózkami przez placówki przeznaczone
dzieciom. A oto przykłady: Centrum Pomocy Rodzinie Attis przy ul.
Elekcyjnej w Warszawie-chciałam do poradni dzieci chorych zapisać
córkę, niestety cofnięto mnie tuż przy drzwiach, "przemiła" pani
zabroniła wjazdu wózkiem na ogólny hol, do rejestracji. Myśląc, że
to jakaś pomyłka, że kobitka myśli, iż ja może z tym wózkiem mam
zamiar władować się do gabinetu, zaczęłam wyjaśniać, że chciałam
jedynie otrzymać deklarację wyboru lekarza z rejestracji. Nic to,
jest zakaz wjeżdżania wózkiem, ze względu na to, że nie mo kto
ścierać podłogi, a wiadomo-wózki brudzą-to oficjalne stanowisko
przełożonej owej rejestratorki.
Kolejny przykład to Zespół Wolskich Placówek Edukacji Kulturalnej
przy ul. Brożka w Warszawie, nie pozwolono mi wjeżdżać wózkiem,
pomijam fakt, że aby tam wejść, trzeba wnieść wózek po schodach,
(zrobienie podjazdu w tym przypadku jest dziecinnie proste).
Przyznam, że początkowo pogodziłam się z tym i starszą córkę (6l)
odbierałam z zajęć plastycznych trzymając małą w chuście. Walczyć o
prawo wjazdu wózkiem zaczęłam dopiero wtedy, jak okazało się, że ze
względów zdrowotnych małej w chuście nosić nie mogę. Sprawa oparła
się o wydział kultury dla dzielnicy i ostatecznie wjeżdżać mogę, ale
spojrzenie pań ciąży mi na plecach za każdym razem jak tam wchodzę.
Myślałam, że gorszy absurd mnie nie spotka, niestety poproszono mnie
także, abym nie wjeżdżała wózkiem na teren szkoły, integracyjnej, bo
kółka od mojego wózka są czarne i mogą zostawić ślady na podłodze.
Zaproponowano mi, codzienne proszenie pań sprzątających o to, aby
zerknęły na wózek z dzieckiem, podczas gdy ja odbieram małą z sali.
To mi najbardziej przeszkadza w moim macierzyństwie. A, i jak
starsza córa chodziła do przedszkola sytuacja była podobna-zakaz
wjazdu wózkiem! Czy to taka dzielnica? Nie wiem...
Dodam tylko, że mam wózek w wersji city, kółka bez bieżnika (bebecar
trucker city), co by nikt nie pomyślał, że czołgiem jeżdżę

[denay]

ostatnio najbardziej
brak placów zabaw dla dzieci - w mojej okolicy to tragedia
brud, walające się śmieci i połamane sprzęty. O psich kupach nie
wspomnę.

Nagminne parkowanie aut na miejscach przeznaczonych
dla m.in. rodziców z dziećmi. I TYLKO TESCO!!! ma tak oznaczone
miejsca parkingowe, a to bardzo duże ułatwienie. Teraz jest mi
łatwiej, bo córa ma ponad 2lata i bez problemu przejdzie kawałek, ale
swego czasu taszczenie fotelika i kosza zakupów nie należało do
łatwych.

jeden moj post zostal juz skasowany .(

[krwawakornelia]

nastawienie spoleczenstwa domatek z dziecmi.
Jakby matka dwojki dzieci nie mogla juz zaczac normalnie studiow i
takie tam.
Bo po co

[marghe_72]

Kiedys - zdecydowanie monotonia.
Każdy dzień wyglądał tak samo..
Powtarzalność

Pobudka, karmienie, spacer, zabawa, karmienie, zabawa, karmienie,
zabawa, kąpiel, karmienie, karmienie, karmienie
i tak dzień w dzień
Brak snu też był dość dotkliwy.

Teraz jest ok