śmierć-pytania dziecka

[rotera]

zatrwoarzył mnie mój czterolatek,
miał jechać do prababci na dzien kobiet,
nie chciało mu się, wymyślał rózne rzeczy,
a nagle wypalił
'czy babcia już jest taka stara,że idzie spać na cmentarz?'
ile babcia ma latek,
prawie 100,
czy 80 to jest wiecej niz 100?
to dlaczego dziadek poszedł spać a babcia jeszcze nie?
ja mam tylko 4, ja to jeszcze duzo latek nie pójde
no i powaliło mnie z nóg, opowiadałam, tłumaczyłam, że sa wypadki i
choroby, najdelikatniej jak potrafiłam i najprościej,
chciałam, żeby zrozumiał, ale nie chciałam też wystraszyć.
teraz ten temat przerabiamy codziennie w najrózniejszych sytuacjach.
dziadek zamrł jak miał rok, nie był na pogrzebie, pewnie dziadka też
nie pamięta
'spi sie na cmentrzu' wie od nas- tłumaczenie z okazji wszystkich
świętych
tv nie ogląda
więc skąd ta cała filozofia, logiczne całości?
tak szybko?
wiedziałam, że czekają mnie trudne rozmowy, nie przypuszczałam,że
zaczniemy przed 4 urodzinami.
A jak wasze dzieci? kiedy zaczyły dopytywać?
o śmierć, o to skąd się biorą dzieci, o sex?
mój skąd się biorą dzieci miał jak miał 2 lata i byłam z młodszym w
ciąży, ale to tak naturalnie, ciekawe kiedy by zapytał jakby był
jedynakiem.

[sylwiawkk]

wczoraj ogladaliśmy film z naszego wesela
i nasza starsza córka gdy zobaczyła babcie to stanęła na łózku i
wysłała babci buziaki do ekranu
gdy zobaczyla dziadka[który juz nie żyje] podeszła do okna i wysłała
do nieba buziaki
cholera mysłałam że sie przy niej rozpłacze
ona rozumie że ktoś umiera odkąd zmarł jej dziadek
o seks sie nie pyta wcale pomimo tego że raz nas przyłapała
ale o smierci to czasem wraca temat
ma 5 lat

[ell_anna]

My przerabialiśmy temat śmierci gdy córka miała 2,9, kiedy po ciężkiej chorobie
zmarłam moja mama i jednocześnie ukochana babcia. Był to bardzo trudny czas
zarówno dla mnie jak i dla dziecka (łącznie ze stanami depresyjnymi, lękiem
itp.) Wiele wysiłku włożyliśmy w to aby córka oswoiła się z odejściem babci, ale
od tamtego czasu temat śmierci jest bardzo często obecny w naszym domu (minęło
2,5 roku). Dzięki pomocy wspaniałej p. psycholog rozmawiamy o tym, że babcia
jest w niebie z takim radosnym zabarwieniem. Córka wie, że babcia barodzo
chorowała i śmierć uwolniła ją od cierpienia, wie, że na cmentarzu jest ciało
babci i bez urazy - nie śpi ale nie żyje, umarła, a dusza babci jest w niebie i
tam jest jej dobrze i nie cierpi. W ogóle myślę, że tłumaczenie dzieciom śmierci
w kontekście wiary jest o wiele łatwiejsze.

Oczywiście wypłynął również temat ewentualnej śmierci rodziców, albo pytanie
Mamo czy ja umrę? Staram się z jak największym spokojem i swobodą odpowiadać, że
tak może się zdarzyć, tego nie wiemy, nikt nie wie. Ale jeżeli umrzemy to na
pewno pójdziemy do nieba i tam spotkamy się z babcią.

Jestem przeciwniczką okłamywania dzieci albo przekonywania, że umrzemy jak
będziemy bardzo starzy.

[zonka77]

O śmierci rozmawiamy "od zawsze" Również czytając Biblię - córka zna historię
śmierci Jezusa odkąd była w stanie cokolwiek rozumieć.
Teraz ma 7 lat i wie że wszyscy ludzie umierają, że umierają czasem i dzieci i
młodzi ludzie (choroby wypadki)
Jednak śmierci się nie boi - jej pytania to "czy będę sterować swoją duszą jak
umrę" albo "czy jak zamknę oczy to pan Jezus będzie od razu czy będę czekać"
Lubi rozmowy o niebie. Kiedy zmarła moja mama było smutno ale córka cały czas
mówiła ze nie ma się co martwić przecież Babcia jest u Pana Boga więc jest jej
dobrze - ona w to wierzy bardzo bardzo.

Bardzo lubi opowiadanie o tym co będzie na końcu świata kiedy wszyscy
zmartwychwstaną i dostaną nowe ciała doskonałe - cieszy się na to.
Myślę że to wiara i nasz spokój w rozmowie o śmierci sprawiają że nie jest to
remat straszny.

Wszyscy jesteśmy wierzący (ja, mąż córka, mój tata, mama też była, moja siostra
- śmierć nie jest dla nas tematem tabu i nie jest czymś straszliwym)

[rotera]

< rozmawiamy "od zawsze" Również czytając Biblię - córka zna historię
> śmierci Jezusa >


re: wierząca jestem, nie w takim stopniu, a może lepiej to ujmując
nie z takim zaangażowaniem,
do kościoła chodze raz na jakiś czas, Biblii nie czytam

probowałam jakoś wytłumaczyć, że jest niebo(nagroda), że jest piekło
(kara), że Bozia wszytko widzi i nie wolno jej oszukiwać
tak jakoś najprościej,
historii unikałam, bo sama nie wiem jak miałabym to wytłumaczyć
czterolatkowi że mimo, że J był dobry to zli ludzie go ukrzyżowali,
może chowam głowe w piasek ale moim zdaniem za wcześnie na to, za
straszne to, nazbyt zagmatwane dla czterolatka

[zonka77]

> historii unikałam, bo sama nie wiem jak miałabym to wytłumaczyć
> czterolatkowi że mimo, że J był dobry to zli ludzie go ukrzyżowali,
> może chowam głowe w piasek ale moim zdaniem za wcześnie na to, za
> straszne to, nazbyt zagmatwane dla czterolatka


Dlaczego straszne i zagmatwane. To historia miłości. Dosyć prosta historia.
Zauważyłam że ludzie często chyba nie do końca sami rozumieją dlaczego Jezus
umarł na krzyżu. Bo mówią że to takie straszne że Bóg uśmiercił swojego syna
albo że źli ludzie Go zabili.
Tymczasem To Jezus dobrowolnie się zgodził oddać życie za ludzi bo ich kochał -
wypełnił Boże prawo i dał nam drogę do zbawienia zamiast zakonu.
Wystarczy powiedzieć prawdę - ludzie grzeszą a Bóg jest święty i nie znosi
grzechu. A Pan Jezus tak kochał ludzi że oddał siebie za ich grzechy po to żeby
każdy i w tym Twój synek mogli być zbawieni mimo ze grzeszą. Po mojej córce
widzę że wcale nie jest to dla niej straszna historia, zwłaszcza że skupiamy się
na tym że Jezus ZMARTWYCHWSTAŁ - czyli zwyciężył śmierć a to wspaniała i radosna
nowina. Jak również to że w NIM mamy zbawienie.

Może mam ułatwioną sprawę bo moja córka co tydzień jest na szkółce niedzielnej
gdzie mają świetne materiały dla dzieci do nauki Biblijnej o Bogu - ja też
korzystam z różnych materiałów, książeczek, Biblii dla najmłodszych (jak byłą
młodsza - teraz czytamy już wybrane fragmenty NT tak jak są naprawdę plus
książeczki dla starszych dzieci) Poza tym sama nie mam wątpliwości i jestem
wierząca, mąż również i część rodziny więc jeśli sama jestem do czegoś
przekonana to moje dziecko to widzi i to je umacnia.

Jak byłam mała strasznie bałam się śmierci i piekła. Byłam wtedy innego wyznania
- moi rodzice też. Po nawróceniu przestałam się bać i widzę że udało mi się
przekazać to córce z czego się bardzo cieszę bo wg mnie jedną z najpiękniejszych
konsekwencji wiary jest brak strachu przed śmiercią

[rotera]

> Oczywiście wypłynął również temat ewentualnej śmierci rodziców,
albo pytanie Mamo czy ja umrę?>

re: tak, też o to pytał, odpowiedziałam,że trzeba na siebie uważać,
że czasem są choroby, a czasem ktoś nie uważa jak np jadą samochody
i można wtedy być w szpitalu ale można też być na cmentarzu
niezależnie od tego ile się ma latek


<Jestem przeciwniczką okłamywania dzieci albo przekonywania, że
umrzemy jak będziemy bardzo starzy.>

re: ja też

[croyance]

Ja jest jestem przeciwna oklamywaniu, i na pytanie, co dzieje sie z
nami po smeirci odpowiem prawde: nie wiem.

[b.bujak]

moj syn przerabiał ten temat juz przed 3 urodzinami - tłumaczę mu
normalnie - człowiek umiera, juz go nie zobaczymy, nie porozmawiamy
z nim, ciało jest w grobie, koniec - było już czy my umrzemy itd -
temat jak wiele innych.... takie jest życie



Basia i Marek
Marek

[minerallna]

Miałam tak samo.
Dzieci są często mądrzejsze niż nam się wydaje.Mądra rozmowa i tłumaczenie to
podstawa.

I przenigdy śmierci bliskiej osoby nie należy ukrywać!Ale to tak na marginesie
pewnych doświadczeń.

[rotera]

własnie sobie uświadomiłam, że wszystko mu to tłumacze, ale
świadomie/podświadomie unikam jako ognia słów śmierć/umarł
normalnie stają mi w gardle, nie jestem w stanie ich wypowiedzieć,

jak urodził się starszy i chodziliśmy z nim na wszystkich świętych
miał koło dwóch lat jak zapytał, wczesniej nie mówił, ale ja jakoś
tak mu powiedziałam że jak ktoś jest już bardzo zmęczony, albo ma
dużo latek, albo byl bardzo chory, albo miał wypadek to 'poszedł
spać na cmentarz' i już na zawsze,
potem dodawałam troche informacji, ale słów nie zmieniłam
chyba musze jeszcze raz przemyśleć odpowiedz na to pytanie, kontekst
i wreszcie użyć tych słów, moje własne tabu

[indianerka]

rotera napisała:

> zatrwoarzył mnie mój czterolatek,
> miał jechać do prababci na dzien kobiet,
> nie chciało mu się, wymyślał rózne rzeczy,
> a nagle wypalił
> 'czy babcia już jest taka stara,że idzie spać na cmentarz?'
> ile babcia ma latek,
> prawie 100,
> czy 80 to jest wiecej niz 100?
> to dlaczego dziadek poszedł spać a babcia jeszcze nie?
> ja mam tylko 4, ja to jeszcze duzo latek nie pójde
> no i powaliło mnie z nóg, opowiadałam, tłumaczyłam, że sa wypadki
i
> choroby, najdelikatniej jak potrafiłam i najprościej,
> chciałam, żeby zrozumiał, ale nie chciałam też wystraszyć.
> teraz ten temat przerabiamy codziennie w najrózniejszych
sytuacjach.
> dziadek zamrł jak miał rok, nie był na pogrzebie, pewnie dziadka
też
> nie pamięta
> 'spi sie na cmentrzu' wie od nas- tłumaczenie z okazji wszystkich
> świętych
> tv nie ogląda
> więc skąd ta cała filozofia, logiczne całości?
> tak szybko?
> wiedziałam, że czekają mnie trudne rozmowy, nie przypuszczałam,że
> zaczniemy przed 4 urodzinami.
> A jak wasze dzieci? kiedy zaczyły dopytywać?
> o śmierć, o to skąd się biorą dzieci, o sex?
> mój skąd się biorą dzieci miał jak miał 2 lata i byłam z młodszym
w
> ciąży, ale to tak naturalnie, ciekawe kiedy by zapytał jakby był
> jedynakiem.


Oj ja pamiętam jak mój mały mnie tym tematem zaskoczył. Też w wieku
ok 4 lat.
Nasze dzieci sa bardzo mądre i nigdy nie wiadomo kiedy sie można
spodziewac trudnej rozmowy...
Mój za to bardzo płakał że nie chce dorosnac bo wtedy się umiera a
mi tak ciężko było mu wytłumaczyć...

[topcia27]

Może troche nie na temat, ale mnie mój (obecnie trzylatek) powalił
gdy jaieś pół roku temu podczas zabawy typu: on mnie "zastrzelił" ja
upadam na podłogę i leżę bez ruchu (Dodam, że nigdy wcześniej nie
było takiej zabawy, ani takich tematów) a mały po kilku minutach
podchodzi, dotyka mnie i mówi "Mamo, przecież żyjesz, bo masz ciepłą
skórę". Do dzis zadaję sobie pytanie: skąd u niego takie
rozumowanie???

[rotera]

<on mnie "zastrzelił">

no właśnie omijałam pistolety
pierwszego dostał od dziadka jak miał ok 3 lat, nie bardzo go
interesował, potem dziadek kupował kolejne i powodzeniem cieszył się
tylko ten w którym jedna osoba strzelała kulke a druga swoim musiała
złapać kulke.
niedawno był u nas sąsiad-kolega, tamten wyraznie rozczarowany że
brak czołgów, meczet, mieczy, żołnierzy....namierzył wreszcie ten
jeden karabin i strzela do mojego syna w nadzei, ze ten upadnie
na co on mu z tekstem
'do ludzi się nie strzela, to głupia zabawa, do tarczy się strzela'
no i moze mało to chłopięce, ale byłam z niego dumna
co oczywiście nie przeszkadza mu wracać z przedszkola i bawić się w
piw-paw, gdzie jego dłoń to pistolet.


a co do ciepłej skóry...
to jak był 'podejrzany' z katarem, kaszlem to bawie się z nim i
całuje w czoło, tak żeby się upewnić kilka razy.
po którymś mój syn - "przestań z tym, weż termometr, znierz mi i daj
mi wreszcie spokój, chce się bawić a Ty mnie całujesz i mi wszystko
zasłaniasz"

a myślałam, że tak sprytna jestem

[soemi]

A co Cię tak zatrworzyło? Wytłumaczyłam mojej córce co oznacza śmierć, zabrałam
ją na pogrzeb mojej babci, a jej prababci, kiedy córka miała 3,5roku, dzięki
czemu ma jaśniejsze pojęcie co oznacza śmierć i pogrzeb. Czasem porusza temat
śmierci, ale traktujemy to jako najnormalniejszą sprawę. Nie unikamy tego
tematu, podobnie jak tematu skąd się biorą dzieci. Wspólnie obejrzałyśmy już
niejeden film na temat ciąży i jej powstania, córka widziała poród, poprostu
wie, że dzieci rodzą się cipką. I więcej tłumaczyć nie trzeba. Bardziej martwi
mnie temat narkotyków i wszelkich innych nałogów z jakimi stykają się nastolatki.

[rotera]

<A co Cię tak zatrworzyło?>

co? fakt,że skoro mi wypalił z takim tekstem, lda mnie jak
najbardziej zrozumiałym bo jestem na tym etapie, to również nie
wiedząc, nie zdając sobie sprawy, wypali z takim tekstem do prawie
100 letniej prababci.
Prababacia cudna osoba i choć jak najbardziej sprawna umysłowo i jak
na swój wiek fizycznie również, mogłaby jego słowa potaktować
inaczej niż ja.
Poczuć się dotkniętknia, jak nożem w serce, mimo, że to
czterolatek...

ciąża i poród - to już przerobione na żywca i tego tematu absolutnie
się nie boje
sex - tłumaczyłam przy okazji skąd się biorą dzieci i jak na swój
wiek wie wystarczająco dużo (akurat sam tłumaczył cioci wczoraj skąd
się wzioł jej synek Tomek

nałogów też się obawiam, a raczej wpadnięcia w poczucie niższości i
robienia tego co grupa oczekuje, bo ma raczej delikatny/podatny
charakter
i o ile narkotyki można sprawdzać wyrywkowo domowymi testami, to
taki zawód miłosny jest nie dow wykrycia

[broceliande]

Ja nigdy nie ukrywałam, że ludzie umierają. Czterolatek wie, że
dziadek umarł. Wie, że na wojnie zabija się ludzi. O spaniu na
cmentarzu lepiej nie mówić, bo w pewnym momencie dziecko może bać
się zasnąć.