Aborcja bez wiedzy męża

[mamm.amia]

Witam to mój pierwszy wątek i odrazu mam wielki problem. Proszę was,
doradzcie mi. Mam 19 lat, 6 miesięcy temu urodzilam dziecko,
oczywiscie nie byla to ciąża planowana, a dowiedzialam sie o niej w
czasie matur. Wyszlam za maz i wyjechalam za granicę, jest nam
ciezka, bo tylko maz pracuje. Dzisiaj dowiedzialam sie ze pomimo
tego, ze od porodu bralam poprawnie tabletki antykoncepcyjne jestem
w ciazy. Nigdy zadnej nie zapomnialam, nie pije, nie pale, nie
mialam zadnych dolegliwosci ktore obnizaja skutecznosc tabletki.
Chce usunac to dzecko, w kraju w ktorym mieszkam jest to legalne.
Nie powiedzialam jednak jeszcze o ciazy mezowi i nie wiem czy to
zrobic. Od wrzesnia mialam isc do szkoly jezykowej, a pozniej na
studia. Jest nam teraz ciezko, a z drugim nie wiem naprawde jak
bedzie. Boje sie jednak powiedziec mezowi bo on chce miec teraz
jeszcze jedno dziecko nie myslac o naszych finansach nawet. Bo mowi:
zrobimy drugie i bedze spokoj. Dodam ze jest miedzy nami 5letnia
roznica wieku, a ja chicalabym miec dziecko za jakies 5-6 lat. Ja
chce sie uczyc,a gdybym urodzila to dziecko to byloby mi bardzo
trudno to zrobic, bo zostalabym z dwojka na glowie w domu. Zlobek
jest tu bardzo drogi i na dwojke nie bylo by nas stac napewno. A
pozatym ja nie chce tego dziecka, podczas pierwszej ciazy duzo
wycierpialam, to za wczesnie, nie jestem jeszcze gotowa na druga
ciaze, a do tego mamy grupy krwi mezem, ktore moga utworzyc
konflikt i lekarka nam powiedziala ze nad drugim dzieckiem musimy
sie powaznie zastanowic bo moze byc chore i jeszcze tego sie boje.
Mam tyle watpliwosci, nie wiem co robic, naprawde nie chce teraz
tego dziecka, boje sie jednak ze jesli powiem o tym mezowi to powie
ze albo je urodze, albo on odchodzi. Dodam ze nie mam tu nikogo do
pomocy i naprawde zostalabym sama z ich wychowaniem, a do szkoly nie
poszlabym pewnie juz nigdy.

[maniusza]

bardzo trudna sytuacja - moge tylko przedstawić swój punkt widzenia

na pewno nie zrobiłabym tego za plecami mojego M. Nie potrafię go
oszukiwać to raz. Nie mogłabym usunąc ciązy - ale to inna sprawa
inny temat. Ostatnio podejrzewałam że mogę być - a bardzo nie chcę
bo mam już dwójkę i też chcę zacząć "żyć" ale nie myślałam o aborcji
ale to odrębny problem - problem polega na ukryciu faktu przed mężem.
pomijając Twój dyskomfort w tej sytuacji - uwierz mi że takie sprawy
wychodzą na jaw. prędzej czy później - i w najmniej oczekiwanym
momencie. i wtedy dopiero jest źle.

[doral2]

no cóż, twoja sytuacja jest trudna i ciężko coś doradzić, bo każda rada będzie
zła...i każda decyzja będzie zła...

jeżeli jednak podejmiesz decyzję na tak i będzie ci łatwiej zrobić to bez wiedzy
męża, to tak zrób...ale dobrze by było wziąć kogoś do pomocy w razie co..kogoś
wtajemniczonego...

w każdym bądź razie to twój wybór (jakikolwiek by nie był) i musisz się liczyć z
konsekwencjami tego wyboru...

jeśli zostawisz ciążę, to będzie ci ciężko jak już to opisałaś, jeśli ją
usuniesz ciężej ci będzie, bo być może będziesz miała później wyrzuty sumienia,
możesz już nigdy więcej nie mieć dzieci, mąz się może dowiedzieć i mieć
pretensje a nawet odejść...różnie może być...

ciężki masz orzech do zgryzienia.....

[triss_merigold6]

W takiej sytuacji: - jedno półroczne dziecko z wpadki, zero kasy,
zero wykształcenia, totalne uwiązanie w domu bez szansy na szkołe i
pracę - usunęłabym ciążę bez pytania faceta o zdanie.

[iwi.k1]

A ja myślę że trollujesz i za chwilę Cię stąd wyrzucą: 6 miesięczne
dziecko i pigułki? Konflikt serologiczny powoduje wady u dziecka? W
czasach kiedy po pierwszym porodzie dostaje się immonoglubilinę D
(czy jakoś tak się to nazywa?). Pierwszy raz piszę to na
jakimkolwiek forum: wyglądasz mi na trolla.

[mamm.amia]

Chcialabym w tym przypadku trollować, ale to niestety moje zycie i
sama prawda. Pomimo tego ze otrzymalam immoglobuline d lekarka
powiedziala ze to nie gwarantuje ze dziecko bedzie zdrowe. A biore
pigulki bo piersia karmilam tylko miesiac i po tym czasie zaczelam
je brac. Co w tym dziwnego?

[iwi.k1]

Gdybym ja tak myślała to nie miałabym teraz cudownego 3letniego
synka, ponieważ mój mąż ma grupę ARh+ a ja ARh-. Mimo to małemu nic
nie jest (oprócz skazy białkowej, ale to inna bajka).

[asia_i_p]

Coś mi się wydaje, że lekarka mówi dziwne rzeczy - gdyby
immunoglobulina nie pomogła na konflikt serologiczny, dziecko
powinno umrzeć, a nie urodzić się chore.

[lubie.garfielda]

Wyobraź sobie że są tabletki które można brać karmiąc.

A z drugiej strony: czy wszystkie "niepozytywne" posty na emamie to musi być trolling? Nie dopuszczasz możliwości że kobiecie, matce może się świat na głowe sypać?

[beniusia79]

szybciej chyba wygrasz w totka niz zajdziesz w ciaze (pol roku po
porodzie) biorac przepisowo pigulki... co do konfliktu, tak jak
pisala poprzedniczka, juz po pierwszy porodzie dostaje sie
immonoglobine, dzieki czemu mozna bez problemu starac sie o kolejne
dzieci. lekarz kiedys odradzli zachodzenie w kolejna ciaze w
przypaku konfliktu, ale w XXI wieku sa juz skuteczne metody
zapobiegajace jakimkolwiek problemom. tym bardziej, ze jestes za
granica, nie chce mi sie wierzyc, ze nie podano ci po porodzie
immoglobiny. podejrzewam, ze nie jestes w Afryce...

A propos

[sir.vimes]

konfliktu - u mnie przeciwciała wystapiły w pierwszej (i jedynej ) ciązy.

Wad u dziecka nie zaobserwowałam. Wręcz przeciwnie)

Ale nie da się ukryć ,że natura dziwne sztuczki wyczynia.

Co do reszty - zdaje mi sie , ze masz rację Iwi. mam uczulenie na osoby piszace
na forach "zdecydowalam się usunąć dziecko". Zazwyczaj takie watki służą jedynie
słusznej indoktrynacji, tylko "sprytniej".

[li_lah]

myslisz ze kazda matka karmi dwa lata???? zejdz na ziemie

[przeciwcialo]

Jesli to nie dziecko jakiegos kochanka ( przepraszam) to mąż nie
może byc pominiety w decyzjach.
Jestes na tyle młoda że urodzisz, odchowasz, nauczysz sie języka i
studia zrobisz. A w miedzyczasie dzieci będa rosły. Pomysl- mając 40
lat bedziesz miec prawie dorosłe dzieci- ile jeszcze czsu dla ciebie
zostanie

[triss_merigold6]

Oczywiście, że może. Niezbyt to eleganckie ale niekiedy konieczne
dla zachowania spokoju.
Mając 40 lat będzie wspominać spapraną młodość.

[przeciwcialo]

Na tzw. zachodzie nie ma limitów wieku przy przyjeciu jak np. w
Polsce. A to uważam za wielki plus.

[mamm.amia]

To nie dziecko kochanka, nigdy nawet o takowym nie pomyslalam. A tak
jak napisalam, gdybym wtajemniczyla meza to pewnie bym musiala to
dziecko urodzic. A szkole zrobilabym chyba niewiem kiedy, nigdy. Bo
gadajac z matkami o pieluchach nie naucze sie jezyka na tyle zeby
isc na studia.

[conny25]

A mnie by jeszcze interesowalo w jakim jestes panstwie, moze bedzie
mogla ci jakas dziewczyna tu pomuc, gdzie mozesz isc, n.p.opieka dla
dziecka pomoc od panstwa!
Masz naprawde bardzo ciezka sytuacje, jesli uwarzasz ze chcesz
usunac dziecko, i nie chcesz powiedziec tego mezowi to interesuje
mnie jak ty to chcesz zrobic, bo nawet jak bys to robila prywatnie
to jednak musi ciebie ktos z kliniki odebrac, ty musisz wypoczac po
zabiegu, jak chcesz to zrobic jak masz male dziecko w domu, i nikogo
innego do pomocy poza mezem?!

Porozmawiaj z mezem, moze uda wam sie podjac wspolna decyzje!
Jesli usuniesz bedziesz potrzebowala kogos do rozmowy, i zycze ci
duzo sily.
Jesli zatrzymasz, to zycze ci zebys wychowala cudowne dzieci, a
jestes jeszcze bardzo mloda takez i szkole, studia da sie zrobic.

pozdrawiam

Napisz skad jestes!

[suwalki79]

a mi sie wydaje ze Ty juz decyzje podjełas;/ takze nasz rada zbedna.... A jakbys
Ty sie czuła gdyby mąż ominął Ciebie w jakiejs naprawde powaznej sprawie??toz to
jest jego dziecko!!!nie masz 30 lat zeby mówic ze zaprzepascisz sznse na szkołe
itp. ale Twój wybór.

[beniusia79]

jesli posiedzisz w domu troche dluzej, to nic ci sie nie stanie.
bedziesz miala prawie blizniaki i ani sie nie obejrzysz a beda
wystarczajaco duze zeby uczyc sie jezyka i isc na studia. dzieci
beda w podobnym wieku, beda mogly razem sie bawic; znam wiele mam,
ktore bardzo zadowolone sa z tak malej roznicy wieku miedzy
dziecmi, choc na poczatku kazdej bylo ciezko...masz dopiero 19 lat-
cale zycie przed toba, zdarzysz jeszcze nie jedno zrobic. jesli
decyzje o usunieciu podejmiesz sama, to rokuje, ze wasz zwiazek
zbyt dlugo istniec nie bedzie-nie buduje sie zwiazku na klamstwach
a wg tego co piszesz, wychodzi na to, z wasz zwiazek jest jeszcze
bardzo mlody i dopiero "scieracie sie"...

[mathiola]

ciężko doradzać, kiedy nie było się w takiej sytuacji. Ale moje
zdanie jest takie: to jest dziecko nie tylko twoje ale i twojego
męża. Nieuczciwym byłoby pomijanie go przy podejmowaniu tak ważnej
decyzji. Nieuczciwe i ryzykowne - gdyby kiedyś dowiedziałby się o
tym, poczułby się bardzo oszukany.
Mogłam wyrazić swoją opinię, więc wyraziła, decyzję musisz podjąć
sama bo nikt tego za ciebie nie zrobi.

[mamm.amia]

Decyzji nie podjelam, bo pisanie tu tego byloby zbedne. Poprostu na
pierwszy plan przebijaja sie moje watpliwosci i dlatego tu o tym.
Raz chce powiedziec mezowi, za chwile mysle ze nie. Nie wiem co
zrobic, poprostu. Przeroslo mnie to.

[purpurowa_komnata]

W takiej sytuacji bardzo trudno jest radzić- bo to nie ja będe
wychowywać to dziecko, to nie ja mam wątpliwości, to nie ja będę
miała ewentualne wyrzuty sumienia po aborcji.Sytuacja jest trudna
ale traktowanie ciąży jak intruza też niesprawiedliwe-bo sama z
siebie nie powstała przecież...Wiem tyle ja stawiając się w sytuacji
męża chciałabym wiedzieć o ciąży, a co do decyzji byłabym za
urodzeniem dziecka i robiłabym wszystko aby jednak uzupełnić
wykształcenie i w miarę godnie żyć. Jest to nierwykle trudne ale
wykonalne.

[jo-asiunka]

biorąc pod uwagę zdanie meża najlepiej byłoby to zrobić bez jego wiedzy. ALe dla
mnie szczerosć w związku i zaufanie są na tyle ważne, że chyba nie mogłabym
potem żyć w tak ogromnym zaklamaniu. Nie wiem też, czy wiesz, jakie trudne jest
(podobno, bo sama nie doświadczyłam) życie po aborcji (mam na myśli zycie z
poczuciem winy - dodam, że nie jestem przeciwnikiem aborcji, ale z pewnością nie
jest to nic dobrego, choć czasem nie ma innego wyjścia). Jeśli się kochacie, to
jakoś się dogadacie i ustalicie coś wspólnie w końcu, choć może być trudno.

Życzę Ci podjęcia dobrej decyzji

[mamm.amia]

I chodzi tu tez o to, nie uklada nam sie. Jest ciezko i juz kilka
razy chcialam odejsc. Jakis czas temu dalismy sobie ostatnia szanse
i maz sie az tak bardzo nie stara. Boje sie ze jak bedzie drugie
dziecko to bedzie gorzej a mi bedzie trudniej odejsc. Bardzo to jest
skomplikowane, wiem.

[mamm.amia]

Mieszkam w UK, jestem max w 5 tyg. ciazy a do 7 wywoluja poronienie
tabletka, dawana dwukrotnie i nie trzeba lezec w szpitalu, dlatego
wogule o takim czyms pomyslalam. I robia to w szpitalu po zgodzie
dwoch lekarzy.

[mamaemmy]

a moze to starsze również usuń?Bedziecie mieli lżej.

[jagagaa]

no cóż..sprawa prosta nie jest,ale...

1.Dlaczego Twój mąż NIE zasługuje na to by wiedział,że jesteś w
ciąży?
Jakby na to niespojrzał..to TEZ JEGo dziecko...

[triss_merigold6]

I będzie się zajmował nim po porodzie? Jakim cudem skoro teraz
pracuje? Jego to jest na razie tylko DNA.

no i z tym podejsciem

[18_lipcowa1]

' Bo mowi:
zrobimy drugie i bedze spokoj. '



tragiczne.

[mamm.amia]

Powiedzialabym mu z checia, bo naprawde mi ciezko, ale... no wlasnie
nieuklada naam sie bo on uwaza ze jak on powie tak ma byc i boje sie
ze powie masz urodzic to dziecko, bo ja tak mowie a w d... ma twoje
studia bo ja nie ma to po co tobie sa. A ja bylam swietna uczennica,
mialam skladac poapiery na UJ w PL, naprawde bardzo chcialam isc na
studia i cos osiagnac i nadal chce ale boje sie ze przy dwojce
dzieci poprostu nie podolam. Boje sie tego chyba najbardziej...

[przeciwcialo]

To mogłas zostac w Polsce. Niejedna dziewczyna mając dziecko
skończyła studia nieraz bardzo cięzkie.

[purpurowa_komnata]

Przykładem jest moja znajoma-urodziła dziecko w klasie maturalnej a
teraz kończy doktorat-było potwornie ciężko ale się dało.

[dag_dag]

Przykladem jest moja kuzynka - urodzila dziecko w klasie maturalnej, a teraz
sprzedaje hamburgery, bo nie zrobila nawet tej matury. dziecko urodzilo sie jako
wczesniaczek, od poczatku bardzo ciezko chorowalo, facet ja zostawil, a rodzina
od zawsze ma ja w d. jedyne, co sie zgadza: bylo potwornie ciezko.

[kali_pso]

To mogłas zostac w Polsce

A co to ma do rzeczy?P
W Polsce powtórna wpadka niebyłaby mozliwa?

[przeciwcialo]

Jakby nie było parcia na slub to nie miałaby problemu na głowie.
Przynajmniej nie z tym facetem jesli juz.

[mamaemmy]

To jest Twoja decyzja.
Tylko potem,żebys nie płakała,jak dojdzie do Ciebie nieodwracalnosc tej
decyzji...Albo jak zobaczysz film z aborcji-jak to wygladało-pełno tego w
internecie..brrrr /
A nie boisz sie ze jakims cudem mąż się dowie o tym,ze zrobiłaś aborcje-co
wtedy?Zostanie z Tobą?
Zalezy Ci na nim w ogóle?
Może jednak lepiej mu powiedziec?

a myslałaś o adopcji czy to raczej zupełnie nie wchodzi w gre?

[kali_pso]

Mąż nie zgodzi się na aborcję a zgodzi się na adopcję?

[mamaemmy]

kali_pso napisała:

> Mąż nie zgodzi się na aborcję a zgodzi się na adopcję?

no wiesz,tylko ja mysle ze będzie gorzej jak on sie dowie kiedys.
Jak jej na męzu zalezy...
A jesli jej nie zalezy-niech od niego odejdzie a dzieci lub dziecko odda do
adopcji.I idzie na studia.
Nie wiem,ale ja mam znajomych,którzy zrobili doktorat a mieli trójke dzieci-no i
jakos sie dało.
To tez jest opcja.
>
>
>

[jagagaa]

mamm.amia napisała:

> Powiedzialabym mu z checia, bo naprawde mi ciezko, ale... no
wlasnie
> nieuklada naam sie bo on uwaza ze jak on powie tak ma byc i boje
sie
> ze powie masz urodzic to dziecko, bo ja tak mowie a w d... ma
twoje
> studia bo ja nie ma to po co tobie sa. A ja bylam swietna
uczennica,
> mialam skladac poapiery na UJ w PL, naprawde bardzo chcialam isc
na
> studia i cos osiagnac i nadal chce ale boje sie ze przy dwojce
> dzieci poprostu nie podolam. Boje sie tego chyba najbardziej..

JA Ci nic doradzać nie będę, ale mam wrażenie, żę problem nie tkwi
w tym że w ciązy jesteś i masz dylemat usunąć czy nie?....ale w
twoich relacjach z mężem...

[graue_zone]

Przeczytaj jako ostrzeżenie, co może się stać z Twoim stanem psychicznym:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20823&w=76729603

[yoggi87]

Tez mieszkam w uk, tez o pierwszej ciazy dowiedzialam sie w okolicach matury.
Zreszta to nie byla zupelna wpadka w naszym przypadku, ale nie o tym.
Niewiem jakim sposobem mieszkajac w uk mozna klepac biede...
Tutaj jak sie chce to mozna wiele.
Polroczne dziecko mozna oddac do zlobka i isc do pracy. 80% kosztow zwiazanych z
opieka nad dzieckiem pokrywa panstwo.
Praca 8 godzin dziennie za najnizsza stawke tutaj daje naprawde fajne dochody.
Po przepracowanych 12 tygodniach w jednej firmie nalezy Ci sie macierzynski.
Do tego dochodzi child benefit i tax credit, mozna obnizyc tax placony za dom...
No chyba, ze w kazdym miescie w Anglii jest inaczej...
Cos mi sie zdaje, ze nie o kwestie finansowa tu chodzi, czy pozycie malzenskie,
po prostu jak piszesz nie chcesz tego dziecka. Jak ma byz niekochane to je usun,
chyba, ze okazesz sie troszke bardziej odpowiedzialna i je urodzisz oddajac do
adopcji.
Swoja droga moze jakas sredniowieczna jestem ale jak Ci sie z mezem nie uklada i
myslisz o rozstaniu to na jaki kij chodzisz z nim do lozka?

[mamm.amia]

> Niewiem jakim sposobem mieszkajac w uk mozna klepac biede...
> Tutaj jak sie chce to mozna wiele.
> Polroczne dziecko mozna oddac do zlobka i isc do pracy. 80%
kosztow zwiazanych
> z
> opieka nad dzieckiem pokrywa panstwo.



Widzisz, jednak można. Przy moim braku wykształcenia i znajomości
jezyka w stopniu mniejszym niż zaawansowany nie zarobię na żłobek
(80funtów dziennie), a na temat dotacji panstwa sie dowiadywalam,
wyszlo dla nas 15funtow miesiecznie. Milo co nie.


> Praca 8 godzin dziennie za najnizsza stawke tutaj daje naprawde
fajne dochody.
> Po przepracowanych 12 tygodniach w jednej firmie nalezy Ci sie
macierzynski.
> Do tego dochodzi child benefit i tax credit, mozna obnizyc tax
placony za dom.


Jak wiekszasc Polakow pracuje jako self-employed i onizaja swoje
dochody to maja prawo do zasilkow, a jak moj maz pracuje legalnie i
ma powyzej 15tys rocznie to juz mu nic sie nie nalezy, choc po
odliczeniu wszystkich podatkow wychodzi nam jakies 1400 miesiecznie
a mieszkanie z rachunkami to koszt prawie 1000 funtow miesiecznie.



> Swoja droga moze jakas sredniowieczna jestem ale jak Ci sie z
mezem nie uklada
> i
> myslisz o rozstaniu to na jaki kij chodzisz z nim do lozka?



Pisalam ze nam sie nie uklada,ale dalismy sobie szanse, to co mam go
od siebie kijem odganiac jak staramy sie zeby bylo dobrze??

[yoggi87]

>Przy moim braku wykształcenia i znajomości
> jezyka w stopniu mniejszym niż zaawansowany nie zarobię na żłobek
> (80funtów dziennie), a na temat dotacji panstwa sie dowiadywalam,
> wyszlo dla nas 15funtow miesiecznie. Milo co nie.

Ja mam tylko srednie, jezyka nie znam w ogole! A jednak pracowalam jakis czas
przez agencje. Tylko maz zmienil prace, grafiki nam sie nakladaly i musialam
zrezygnowac.
Ty sie nie staraj o dotacje od panstwa, bo kolezanka tez dostala 20f
miesiecznie, tylko o working tax credit a to cos zupelnie innego.

> Jak wiekszasc Polakow pracuje jako self-employed i onizaja swoje
> dochody to maja prawo do zasilkow, a jak moj maz pracuje legalnie i
> ma powyzej 15tys rocznie to juz mu nic sie nie nalezy, choc po
> odliczeniu wszystkich podatkow wychodzi nam jakies 1400 miesiecznie
> a mieszkanie z rachunkami to koszt prawie 1000 funtow miesiecznie.

Praca przez agencje jest praca legalna, maz na dniach dostal kontrakt i zglosil
wszystko na tax credit, powiedzieli, ze to nic nie zmienia.
Tax credit jest dla tych ktorzy pracuja, nie pracujacym sie nie nalezy, chyba w
ogole niewiesz o czym ja pisze.
W jakim miesice mieszkasz? My placimy za domek z 4 pokojami i wypasionym
ogrodkiem 450f + 60f tax + 400f (z szalenstwami) na zycie, co daje nam niecale
wydane 1000... Moze w innych miastach zycie jest drozsze, ale gdyby moj maz
1400f zarabial to bym na rzesach chodzila z radosci, a i tak zyjemy calkiem
rozrzutnie.

> Pisalam ze nam sie nie uklada,ale dalismy sobie szanse, to co mam go
> od siebie kijem odganiac jak staramy sie zeby bylo dobrze??

Zeby bylo dobrze to trzeba rozmawiac przede wszystkim. Szczerze rozmawiac! A
tego w Waszym zwiazku nie ma...

[4-mexx]

czyli tylko dlatego, ze zaszlas w ciaze, zanim zdazylas sie wyksztalcic, chcesz
zabic wlasne dziecko?? ot tak poprostu, zabic i juz, po problemie, tak?
Maz nie ma prawa o tym wiedziec, bo Wam sie nie uklada, on sie nie zgodzi? On
rowniez ciezko pracuje i to rowniez jego dziecko.TO JUZ JEST DZIECKO a nie
plemnik czy jajeczko, tylko na razie nazywa sie zygota czy tam plodem, ale to
JUZ CZLOWIEK i pomimo, ze zajmuje miejsce w Twoim brzuchy, Ty nie masz juz prawa
odbierac mu ZYCIA!!!
Pamietaj!!!!
Bedzie ciezko, bedzie bardzoo ciezko, ale poradzie sobie, NIGDY NIE BEDZIESZ
ZALOWAC, ZE SIE URODZILO, mozesz zalowac, ze usunelas, mozesz zalowac zwiazku,
ale tymbardziej majac juz jedno, jak mozesz myslec o zabiciu drugiego??
W Anglii Ci pomoga, najciezsze kilka pierwszych lat, a pozniej poradzicie
sobie.W wieku 4 lat dzieci juz ida na caly dzien do szkoly, Ty mozesz w tym
czasie robic mnostwo innych rzeczy.
A teraz tez maz chyba nie pacuje od rana do nocy, mozesz przeciez znalezc szkole
wieczorowa, sa takie na pewno.
Twoj wybor.Ale do dziecka maz ma takie same prawa.

[julinekk]

yoggi, podpisuje sie zeby klepac biede w Anglii trzeba sie niezle
postarac ja jestem samotna mama, pracuje 3-4dni w tyg, maly
dopiero od wrzesnia do przedszkola ( dotej pory childminder)i
dostaje tylko housing benefit- nie dlatego ze mi wiecej nie
przyznali ale to mi wystarcza
do autorki- nie trzeba byc formalnie rozwiedziona zeby cie
traktowali jak samotna mame, ja wciaz zgodnie z prawem jestem
mezatka to ze ktos dostal 20funtow od panstwa nie znaczy ze ty
dostaniesz tyle samo. a "dowiadywac" to sie mozna co najwyzej plotek
od znajomych-tutaj kazda sytuacje rozpatruja indywidualnie-zloz
wniosek to wtedy sie dowiesz ile dostaniesz. i jeszcze jako
wskazowka, starac sie mozesz o: child benefit, child tax credit,
working tax credit, housing benefit, council tax benefit,income
support- to z tych podstawowych. a z jakiego miasta jestes?

[triss_merigold6]

No kobieto a jak ma być? Sielankowo? Jesteś w obcym otoczenia, ślub
brałaś z powodu ciąży, zawaliły Ci się normalne perspektywy życiowe
maturzystki. Oczywiście, że przy dwójce dzieci będzie Ci trudniej
odejść, bo będziesz miała jeszcze mniej kasy i czasu za to większe
obciążenie. Nie mówiąc już o tym, że bezrobotna i biedna kobieta z
dwójką przychówku jest średnio atrakcyjnym towarem na rynku dla
panów.

[przeciwcialo]

Mnie zawsze w takich nieplanowanych ciazach zastanawia po jakiego
grzyba dziewczyny wplatuja sie w małżeństwo.

[conny25]

przeciwcialo napisała:

> Mnie zawsze w takich nieplanowanych ciazach zastanawia po jakiego
> grzyba dziewczyny wplatuja sie w małżeństwo.

Mnie tez to zawsze dziwi,dlaczego odrazu jak jest sie w ciazy bierze
sie slub! Ale jednak tu maja rodzice bardzo duzo z tym do czynienia,
niestety!Ja tez nie mieszkam w polsce, i dostalam wlasnie
zaproszenie na slub ktory tylko dla tego bedzie brany bo dziewczyna
jest w ciazy

pozdrawiam

[triss_merigold6]

A co miała panna zrobić? Bez pracy, po maturze, na utrzymaniu
rodziców z dzieckiem zostać? Ślub to przynajmniej prawne
zobowiązanie, że pan będzie ją utrzymywał o ile nie zafundowali
sobie rozdzielności majątkowej.

[przeciwcialo]

Chyba raczej dziecko bedzie utrzymywał. Ją w wypadku rozwodu z
orzeczeniem o winie. MOże dlatego panny biora śluby tak szybko.
Mysle ze miałaby mniej zgryzot gdyby była panna z dzieckiem, byc
może byłaby studentka?

Ją utrzymywał

[triss_merigold6]

Jako mężatka ma prawo do wspólnych dochodów. Jak panna z dzieckiem
miałaby prawo tylko do alimentów na dziecko, śmiesznych zazwyczaj.

[kali_pso]

He, he..dziewczyny a wy takie dojrzałe, rozsądne, samowystraczalne
byłyście w wieku 19 lat?;0P Parcie na slub w przypadku 30-latki
pracującej, niebędacej na utrzymaniu rodziny może conieco dziwić,
ale 19-latki bez perspektyw?

Mnie nie dziwi. Smuci raczej i wywołuje wspomnienia....
Ja zaszłam w ciąże w wieku 22 lat i rózowo nie było. I nikomu nie
zyczyłabym czegoś takiego, choć mnie w sumie zycie potraktowało
lajtowo..ciut sie tylko niektóre sprawy przeciagnęły.

[margotka28]

Po pierwsze w ciążę można zajść nawet wtedy, kiedy bierze się
pigułki regularnie. Wystarczy, że np ma się rozwolnienie albo
wymioty. To się zdarza niestety. Więc ja wierzę w to, że mogłaś
zajść w ciążę biorąc pigułki. Fakt, bardzo to pechowe i nieczęsto
się zdarza,ale się zdarza.
Jesteś młoda i już uwiązana. Współczuję, szczególnie, że nie
planowaliście pierwszego dziecka. Nie wiem co ci doradzić, bo nigdy
nie byłam w takiej sytuacji. Teoretyzując napiszę, że oczywiście
można być z dwójką małych dzieci, bez pieniędzy, bez pomocy i
wykształcenia osobą szczęśliwą. I można kiedyś tam skończyć szkołę i
studia. Ale sami wszyscy wiedzą jakie to ciężkie do zrobienia. Z
drugiej strony usunąć? W kraju, gdzie jest to dozwolone wydaje się,
że to najprostsza decyzja. Ale... będziesz z tym żyła i będziesz
odpowiedzialna za tę decyzję. Będziesz się budziła po nocach,
będziesz płakała, do końca życia nie opuści cię myśl o nienarodzonym
dziecku. Będziesz zaglądać w wózki innych matek itd... Hmm czy
powiedzieć mężowi? Ja bym powiedziała, bo znamy się jak łyse konie i
mąż i tak domyśliłby się, że cos jest nie tak. Poza tym jest
najbliższą mi osobą i mówiąc mu o niechcianej ciąży - chciałabym aby
mi doradził i wspierał.

A co zrobisz ty? Sama musisz podjąć właściwą dla ciebie dezycję.

[beniusia79]

a jaki problem odejscie od meza i zwrocic sie gdzies o pomoc? wiem
od znajomej, ze w uk bardzo dbaja o samotne matki i dostaja niezla
pomoc finansowa. moja kolezanka ma dwie corki, druga urodzila po
nieclych 2 latach. dostaje kase od panstwa, studiuje a i opieke nad
dziecmi ( z racji, ze jest samotna matka) ma duzo tansza. poszukaj
lepiej info na temat tego, co przysluguje samotnej matce...

[weronikarb]

Beniusia jak ona jezyka nie umie, to gdzie ma isc
Maz ja wzial za granice i jest pewien ze moze byc panem i wladca, bo
ona niema tu nikogo i niewie nawet jak sie obrocic

Nie dziwie sie dziewczynie ze mysli o aborcji. Niema wyksztalcenia,
neizna jezyka, niema szans na nauke/prace i 2 dzieci na glowie.
Mysle ze dopiero bedzie po niej jezdzil jak po łysej kobyle

[yoggi87]

przysluguje w anglii cudzoziemcom! u ginekologa, w biurach i wszelkich innych
instytucjach wymagajacych osobistego stawiennictwa czy rozmowy telefonicznej.
my z mezem mieszkamy w uk ponad pol roku i nie znamy angielskiego.
zalatwilismy benefity na dziecko, chodzimy do lekarza, teraz szukamy nowego domu
na wynajem dzwoniac po agencjach, wcale nie jest trudno! jak nie ma tlumacza np.
na poczcie to biore slownik i sobie tlumacze co mam do powiedzenia i juz. a jak
czasem palne cos po rusku to mnie anglik poprawi i juz.
jest to zabawne, ale nie uciazliwe, pewnie, fajniej byloby jezyk znac, wszystko
przyjdzie z czasem.

Jestes zalosna joddi87

[marialamour]

Jak masz ochote to zyj za najnizsza krajowa "rozrzutnie" jak
powiedzialas. Nie wiem co znaczy dla Ciebie rozrzutnie: Tesco value
zamiast Lidla, czy to, ze wynajmujesz dom na zadupiu, zeby
oszczedzic. No i poza tym jaka ty jestes "zaradna" zyciowo-
zalatwilas benefity nawet bez jezyka. No po prostu jestem pod
wrazeniem. Widze, ze u Ciebie szkola jak czekala tak i poczeka
jeszcze dlugo. Bo i po co Ci szkola, przeciez jezdzac na szmacie za
£5.5 masz taki high life.
Nie nazwe tego inaczej jak pasozytnictwo i brak ambicji.

[yoggi87]

Uwazasz, ze srednia 4.8 w liceum i matura zdana na 100% to brak ambicji?
Nie chce isc na studia, narazie przynajmniej. Co w tym zlego?

>Jak masz ochote to zyj za najnizsza krajowa "rozrzutnie" jak
> powiedzialas. Nie wiem co znaczy dla Ciebie rozrzutnie: Tesco value
> zamiast Lidla, czy to, ze wynajmujesz dom na zadupiu, zeby
> oszczedzic.

Rozrzutnie dla mnie znaczy, nie zalujac sobie na nic.
Tesco jest 2 razy drozsze od Lidla...
Wynajmuje dom na nowym osiedlu, nowy dom, jestem jego pierwsza lokatorka...

>No i poza tym jaka ty jestes "zaradna" zyciowo-
> zalatwilas benefity nawet bez jezyka. No po prostu jestem pod
> wrazeniem.

do tego zaradnosc jest w ogole niepotrzebna. Powalczylam o to co moje i tyle,
zreszta nierozumiem tutaj Twojej aluzji, no ale w koncu nie mam magistra, wiec
moge nie jarzyc...

>Bo i po co Ci szkola, przeciez jezdzac na szmacie za
> £5.5 masz taki high life.
> Nie nazwe tego inaczej jak pasozytnictwo i brak ambicji.

Swoje wnioski zachowaj dla siebie, moja mama cale zycie jezdzi na szmacie, zyje
i ma sie dobrze, biedy nie klepie.

Ja za 5.52 pracowac nie bede bo... nie musze.

[mamm.amia]

Po pierwsze (oddalam się troche od wątku) żeby zostać tu samotna
matka trzeba nią być, wiec najpierw musialabym wrocic do Pl i dostać
rozwód, a tego nie zlatwia sie w 5min. Po drugie na wszelkie
benefity i pomoce czeka się po kilka miesięcy i wcale one nie są
jakieś takie ogromnie, wiem bo niektore dostajemy, a samotnym matkom
czasem wrecz nie przyznają. Wiec czekajac na nie chybabym z dziecmi
pod mostem mieszkala, bo pieniedzy nie posiadam bo nie pracuje. Znam
dziewczynę której nawet maciezynskiego nie przyznali, choc byla
samotna matka i miala przepracowane tyle ile trzeba. Wiec nie
wierzcie, ze tu tak pieniązki dają, bo to wcale nie takie proste.
Jesli tak to teraz z zarobkami mojego meza nie martwilibysmy sie o
nic, a starcza nam ledwo na zycie. I boje sie co bedzie, jak
przyjdzie drugie dziecko. A jedyna lepsza perspektywa jest to ze
pojde do szkoly i pozniej dostane lepsza prace, bo narazie to ylko
do baru albo na sprzataczke. A co do jezyka, to znam lepiej od meza
(w polskich szkolach sa dobrzy nauczyciele angielskiego), bo gdybym
nie znala to nawet o aborcji samotnie bym nie myslala. Przeciez
musze chyba lekarzom jakos wytlumaczyc czemu nie chce dziecka, no
nie?

[yoggi87]

pomijajc to, ze w ciazy masz owoce, warzywa, mleko i witaminy za darmo, dziecko
do lat 16 leczy sie za darmo, matke do ukonczenia przez dziecko lat 3 rowniez za
darmo.
co do dodatkow nie ma mocy zeby nie przyznali. potrzbne jest tylko duzo
dokumentow, wysylania, poprawiania papierow itp. ale przyznac musza, bo nalezy
sie kazdemu, tylko polakom sie nie chce dzwonic i zalatwia, a warto, bo kasa
jest duza!
fakt, czeka sie dlugo, bo mijaja juz 4 miesiace od zlozenia mojego wniosku, ale
czy ja cos w tym momencia trace? nie, a zyskam duzo, bo wszystko jest nadplacane
od dnia zlozenia w niosku.
wkurza mnie jak ktos bzdury wygaduje!
i podkreslam zeby to zalatwic nie trzeba znac angielskiego.

[majenkir]

margotka28 napisała:
> Będziesz się budziła po nocach,
> będziesz płakała, do końca życia nie opuści cię myśl o
nienarodzonym dziecku. Będziesz zaglądać w wózki innych matek itd...

Jezuuu, znowu ta koscielna propaganda...
Wyobraz sobie,ze wiekszosc naszych matek i babek sie skrobalo i
splywalo to po nich jak po kaczkach.

[purpurowa_komnata]

z tą większością to przesadzasz- a w reszcie umysłach byłaś?

[mamaemmy]

majenkir napisała:

.
>
> Jezuuu, znowu ta koscielna propaganda...
> Wyobraz sobie,ze wiekszosc naszych matek i babek sie skrobalo i
> splywalo to po nich jak po kaczkach.

jakos moja matka nie,może Twoja?
A akurat znam dziewczyny po skrobance,bardzo tego żałują,bynajmniej to po nich
nie spłyneło jak po kaczce.Różne sa osoby,z różna wrażliwoscią.
A aborcja to nie jest wyrwanie żęba-choc moze dla niektórych tak..

Moja mam usunęła...

[zebra12]

Wyrzutów nigdy nie miała. Nawet mnie zachwalała tą "metodę". Gdy zaszłam w 3
nieplanowaną ciążę, codziennie dzwoniła, czy już usunęłam... Oczywiscie nie
usunęłam, choć cięzko było!
A co do dzieci i studiów: kończyłam studia z 2 dzieci. Jakos obie poradziłam.
Fakt, trochę mama pomagała, trochę żłobek. W końcu ktoś musi zostać z dziećmi. A
co do dzieci w ogóle, zawsze trzeba brać pod uwagę to, że jednak w 99% same
musimy się zmagać z wychowaniem. Przynajmniej w przypadku takich facetów jak
Twój i mój.

[koliberek400]

ale ona nie mieszka blisko mamy

[margotka28]

to nie jest kościelna propagadna, wierz mi do kościoła to mi raczej
nie po drodze. A wiem, że kobiety po aborcjach tak właśnie
przeżywają. Wiem, bo mam 2 koleżanki, które kiedyś usunęły ciążę. I
nie spłynęło to po nich jak po kaczkach. Moja matka ciąży nie
usuwała, ale za to teściowa tak. I teraz w ramach odkupienia win
została katofano. Łazi do kościoła aż żal patrzeć. Pewnie z powodu
tego, że spłynęło to po niej jak po kaczce.
Więc nie wypowiadaj się kobieto jak nie znasz tematu.

[kropkacom]

Nie zawsze aborcja oznacza syndrom poaborcyjny. Ludzie są różni zaakceptuj to.

[margotka28]

ja to akceptuję. I szanuję decyzje innych w przypadku aborcji.

Ale denerwuje mnie to, że jak ktoś podaje argumenty na "nie" to
zaraz musi być kościelna propaganda.

[margotka28]

No i jeszcze coś. Ja napisałam do autorki wątku, co może się dziac z
jej psychiką po aborcji. Może o tym nie wie.

[kropkacom]

> jej psychiką po aborcji. Może o tym nie wie.

[margotka28]

no bywa i dlatego nie zazdroszczę jej wyboru. Bo tak naprawdę każde
wyjście z tej sytuacji jest do doooopy.

[wobbler]

Twoja mama jakoś się nie wyskrobała jak widać. Żałujesz tego?

[kali_pso]

Hmmmm..ciężka sprawa....

Jestem zdania, że kiedy kobieta zachodzi w ciążę przypadkowo lub z
kochankiem- nie musi nikogo o nic pytać i może podjąc decyzję sama.

W związku kochających się ludzi, taka sytuacja byłaby dla mnie
niedopuszczalna. Ale u Was jest inaczej- jakoś to Wasze małżeństwo
nie wydaje sie zbyt perspektywiczne.. i teraz ciąża...Twoje
nastawienie do niej, może zaowocować brakiem uczuć do tego dziecka,
a to w sumie najgorszy scenariusz.

Nie wiem, nie wiem, nie wiem..

Super perspektywy

[triss_merigold6]

Super perspektywy ma panna.
Skoro już teraz nie układa jej się z mężem to po drugim dziecku
raczej się nie poprawi. I zostanie z dwójką, bez pracy, bez kasy,
bez wykształcenia i bez doświadczenia zawodowego. Będzie zaj...
atrakcyjna dla ewentualnych nowych kandydatów na partnera życiowego.

[margotka28]

to po pierwsze, a po drugie gdzie zamieszka? Co zrobi? Kto zajmie
się jej dziećmi, kiedy będzie się uczyć lub/i pracować.
Nie zazdroszczę.

[guderianka]

Nie zapłodniłaś sie sama-do tego trzeba dwojga. Razem byliście przy
tym prawda? Więc facet powinien wiedzieć

[syriana]

aborcja bez pytania męża o zgodę, to jest moje zdanie
jeśli się zdecydujesz nie daj sobie wmówić wyrzutów sumienia, rzekomego syndromu
post i nie słuchaj historii pt. "a moja koleżanka to ma dwójkę nieplanowanych
dzieci, adoptowała jedno z Kambodży i jest szczęśliwa"

to Twoje życie, tu i teraz jest ważne, przykłady innych kobiet losu Twego nie
polepszą

powodzenia

[mamaemmy]

syriana napisała:
nie daj sobie wmówić wyrzutów sumienia, rzekomego syndrom
> u
> post i nie słuchaj historii pt.(..) "

tiaaa daj sobie wmówić,że aborcja załatwi sprawę i na pewno spłynie to po Tobie
jak po kaczce,a z mężem Ci się dzięki temu ułozy..Historie "a moja kolezanka
usunęła 5 razy i jest szczesliwa"kolezanki z emamy chetnie Ci przytoczą.

[syriana]

> tiaaa daj sobie wmówić,że aborcja załatwi sprawę i na pewno spłynie
> to po Tobie jak po kaczce,a z mężem Ci się dzięki temu ułozy.

to bardzo prawdopodobny bieg wydarzeń bym powiedziała

[margotka28]

czy bardzo to bym polemizowała. Laska pisze, że ma problemy w
małżeństwie. Więc dlaczego nagle ma się to zmienić?
Poza tym aborcja to nie wyrwanie zęba i z pewnością będzie po niej
widać, że coś tam się dzieje. A jak będzie się źle czuła? Co powie?

[syriana]

może się zmienić w związku, bo pójdzie do szkoły, pracy, wpadnie jakaś dodatkowa
kasa, etc.
zresztą, to zupełnie drugoplanowe w tej chwili

> A jak będzie się źle czuła? Co powie?
że się źle czuje? ma problemy ginekologiczne? potrzebuje lekarza?

aborcja to rzecz kobiet
w tak rozpaczliwej sytuacji jak ta, dziewczyna ma prawo do samodzielnej decyzji

[wobbler]

A ojciec nie ma nic do powiedzenia? Równouprawnienie, no nie?

Popatrz na to tak uwaga drastyczne

[isabell75]

Tam w środku bije maleńkie serduszko zupełnie takie samo jak u
twojego już narodzonego dziecka i ty go sobie dasz wydrapać bądź
nowszymi metodami zatrzymać jego bicie.Tam rosną maleńkie nóżki
rączki, ale Ty myślisz by je połamać.Tam rodzi się zalążek buzi
która kiedyś powiedziałaby Ci kocham cię mamusiu ale Ty nie chcesz
tego nigdy usłyszeć.Oczka które byłyby najpiękniejsze na świecie
nawet nie dajesz im szansy by zapłakały bo je też chcesz
zabić.Wyskrobać, wydalić z siebie tą bezronną istotę, która nie może
sie bronić ale chce żyć bo się w Tobie rozwja każdego dnia.Dla mnie
to jest moderstwo z premedytacją.Powód chęć studiowania.Jeżeli Ty
dla studiowania jesteś w stanie zabić własne dziecko to ja już nic z
tego dzisiejszego świata nie rozumiem.Oczywiścei co po niektóre
zlinczują mnie tu zaraz że dziecko kosztuje.Ale autorka ma dopiero
19 lat jest młoda i napewno da sobie radę wychowac dwójke
wspaniałych szkrabów.A studiować może też po 30tce.Wtedy dzieci będą
na tyle duże że napewno znajdzie się sposób by się dalej uczyć.Fakt
nie informowania męża o drugiej ciązy jest też dla mnie zupełnie
niezrozumiały.Wogóle jestem bardzo ale to bardzo zdruzgotana tą
postawą autorki.Kobieta która chce zabic swoje dziecko nic nie mówi
mężowi.Mnie to się w głowie nie mieści. Dziś żyjemy w takim świecie
że są caritasy pomoce dla kobiet z dziećmi ludzie dobrej woli,
przecież my nie mieszkamy w Afryce a w Europie i tu chwała Bogu
ludzie z głodu nie umierają.Więc może ten scenariusz poczęcia nowego
życia nie jest taki straszny, straszne jest zabijanie i
kłamstwo.Jak Ty bedziesz chciała z tym dalej
żyć .............szczęśliwie żyć...............oj pędze utulić moje
maleństwo bo strasznie smutno mi się zrobiło

[aniela_z_gazowni]

naćpałaś się czegoś?

[mama_kotula]

aniela_z_gazowni napisała:

> naćpałaś się czegoś?

"Niemy krzyk" oglądała

ale ci doradziły ://

[doral2]

[papryczka_ag]

Nie wiem co ona bierze, ale chcę trochę...

[lubie.garfielda]

papryczka_ag napisała:

> Nie wiem co ona bierze, ale chcę trochę...

Jesteś pewna? A jak efekt nie minie?

[arioso1]

ja myslę ze autorka wcale nie chce tego dziecka, a reszta to wymówki
aby zaspokoić wyrzuty sumienia.
nie uklada ci sie z mężem? -po co rozkładałaś przed nim nogi?
za błędy sie płaci-szkoda że w Twoim przypadku zapłaci za to
nienarodzone dziecko-bo ty jak widac wcale sie nie przejmujesz ani
tym co czuje twój maz , co czuje dziecko i jedno i drugie-bo
najwazniejsza jesteś ty.
Dlaczego wogóle dopuściłas sie aby stanac przed takim dylematem?
rozpoczynajac współzycie nalezy wiedzieć że zakończy się ciąża i to
nawet przy tabletkach-teraz trzeba wziąśc odpowiedzilnosć za
zycie ,za dziecko które spłodziliście oboje i OBOJE powinniście
mieć swiadomosc wyboru.
urodzilam dziecko w wieku 17 lat drugie w wieku 21 lat- skończyłam
szkołe i studia ,pracując jako sprzątaczka , kelnerka ,byłam bita i
poniewierana ale brałam odpowiedzialnosc za dwa zycia-tez było mi
ciezko i byłam samiuteńka-ale poradziłam sobie bez niczyjej pomocy
teraz smieję sie problemom w twarz-tym co były i tym co sa bo
jestem matką i poradzę sobie-to własnie nienarodzone dziecko powinno
dac ci siły i motywacje i nie uzalaj sie nad soba bo ciąza to nie
jest wadliwy towar ze sklepu który mozna ot tak wyrzucić- chyba ze
zycie traktujesz przedmiotowo i niepowaznie tak samo jak niepowaznie
podchodzisz do niego

[weronikarb]

dokladnie tak.
Teraz jej sie nei uklada - a jak bedzie drugie to juz bankowo lepiej
nie bedzie - bo ojcowskich uczuc nagle nei dostanie, sama moze tez
zaczac dziecko nawet nieswiadomie oskarzac o to ze ma gorzej.

Gdy usunie BYĆ MOŻE będzie lepiej, jesli nei to zostanie z jednym
dzieckiem na bruku

Jednak to tylko i wylacznie moj punkt widzenia tej sprawy

[mama_zulika]

Trudno Ci cos radzic. Nie mialam nigdy takich dylematow i obym ich nie miala.
Twoj post przywolal mi obraz mojej przyjaciolki. W klasie maturalnej zaszla w
ciaze, byl slub zaraz po maturze i urodzenie dziecka zaraz po slubie. Miala
wtedy 19 lat, tak jak Ty. Dwa lata pozniej urodzila drugie dziecko (tak jak
pierwsze nieplanowane). Dzisiaj jest 36 letnia kobieta z dwojka wspanialych
nastoletnich dzieciakow, pracuje, rozwija swoje pasje i jest szczesliwa.
Gorsza sprawa, ze w Waszym malzenstwie dobrze sie nie uklada. Ale tak naprawde
to pierwsze miesiace / lata malzenstwa sa najtrudniejsze. Trzeba sie dotrzec,
nauczyc isc na kompromisy. Sama musisz ocenic Wasza sytuacje rodzinna...

[osa551]

Trudno Ci doradzić, bo Twoja sytuacja jest dosyć skomplikowana. Jestem o 16 lat
starsza od Ciebie i mam już chyba większy dystans do życia. Na wstępie
chciałabym zaznaczyć, że nie neguję Twojego prawa do aborcji bo to jest Twoja
decyzja i nie namawiam Cię do urodzenia tego dziecka. Ryzykujesz głównie
depresję poaborcyjną. Z Twojego postu wnoszę, że nie jesteś jakąś głupią laską,
tylko myślącą dziewczyną i niestety na taką depresję masz duże szanse. Natomiast
wydaje mi się, że szkoła Ci nie ucieknie a mając dwoje dzieci z tak małą różnica
wieku szybko je odchowasz.
Inną sprawą są Twoje stosunki z mężem. Ja nigdy w życiu ja nie zrobiłabym czegoś
takiego mojemu mężowi. Nie zaliczyłaś przygodnej wpadki z przelotnym kochankiem
tylko wpadkę z mężem. Jak zamierzasz dalej żyć z tym człowiekiem wiedząc, że go
oszukałaś? Postaw się w jego sytuacji. Wydaje mi się, że Twoja aborcja bez jego
wiedzy to będzie koniec Waszego małżeństwa.

[skoobus]

Ja nie mogłabym powiedziec mężowi, że chcę usunąć ciąże, bo by się nie zgodził.
Ale to nie znaczy, że bym nie chciała mu powiedzieć. Decyzja o aborcji to kamień
w sercu na całe zycie i jeszcze świadomość, że sie oszukało ukochaną osobę.

[wobbler]

Czego byś nie napisała, to nie zmieni to faktu, że chcesz zamordować własne dziecko!
A za parę dni będziesz się oburzać, że ktoś staruszkę zabił. Co sie dziwić,
skoro matka zabija swoje własne dziecko?
Poza tym informuję Cię - jako katoliczki jest to mój obowiązek - że to grzech
śmiertelny i nie ma zmiłuj. Już za życia za to zapłacisz, a na dzień sądu
zacznij od razu obmyślać alibi.
Kobieta - dawczyni życia? Pfff... Co do niektórych to duże nieporozumienie.
Zostaniesz morderczynią jeśli to zrobisz.

[skoobus]

Z tym katolickim podejściem to chyba przesadzasz...

[wobbler]

Ale morderstwo to jest morderstwo. Wiara tyczy się tego, czy potraktujemy to
jako grzech, czy też nie.

[skoobus]

A co jesli Bóg nie istnieje??

[wobbler]

Morderstwo jest morderstwem, niezależnie od istnienia Boga.

[skoobus]

a jesli cos nie wygląda jak człowiek w pierwszych chwilach życia?? Czy dla
Ciebie zabicie psa to też morderstwo??

[...]

[wobbler]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

tu cię zjedzą co niektore widzę

[iskierka40]

ciekawe jakby były w takiej sytuacji jak ty ???
zalmi niektórych,nie będę wypisywała kogo,same dobrze wiedzą

zajrzyj sobie tu
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20823&t=1216997939332

[wobbler]

Nie zabiłabym swojego dziecka za żadną szkółkę, majątek ani nic innego.
Nietrudno mi wyobrazić sobie, że usunęłam swoją córcię i jej NIE MA!
Oszaleć można od takiego myślenia. No ale jej nie zabiłam i jestem szczęśliwa,
choć na pewno ŁATWIEJ by mi było bez dziecka. Ale mordować dla własnej wygody?

[skoobus]

Uspokój się kobieto, bo przesadzasz...

[wobbler]

Nie. Mówimy o zabójstwie małego człowieka.

[skoobus]

Kazda istota ma takie samo prawo do życia jak człowiek. Skoro jesteś przeciwna
zabijaniu małego człowieka to powinnaś byc przeciwna zabijaniu każdego innego
życia, nieważne jakiego gatunku.

[wobbler]

Nad krówkami i świnkami politujemy sie kiedy indziej.Teraz mówimy o życiu człowieka.

[skoobus]

No i jaka z Ciebie katoliczka??? smieszne

[kali_pso]

proponuję experiment - nie zabijaj tego
dziecka, mimo że będzie Ci trudno. Zobaczymy, czy w każde urodziny
dziecka nie
wspomnisz z wdzięcznością głupiej, katooszołomskiej Wobbler...


No zapewne, zapewneP
I pamiętaj autorko watku, że jak będziesz karmić swoje niechciane
dziecko to jedną łyżeczkę za mamusię, jedną za tatusia i jedną za
kochaną Wobbler- ducha_twojego_ opiekuńczego

[wobbler]

W sensie duchowym chętnie adoptuję to dziecko. A jak bedzie trzeba, to i
fizycznie też.

[graue_zone]

Zgadzam się z Tobą.

[seniorita_24]

Czy jako katoliczka zaoferujesz jej tez wsparcie psychiczne kiedy postanowi nie
usuwać płodu?
Współczuję autorce sytuacji, w której się znalazła.Nie chciałabym stanąć przed
takim dylematem, natomiast jakąkolwiek decyzję podejmiesz lepiej zrób to szybko.

[wobbler]

Oczywiście,że tak. Nie ja jedna zresztą - jest takich więcej.
Jeżeli autorka wątku chce, to proszę napisać do mnie na priv.
Na wszystko można znaleźć radę zamiast zabijać.

No łatwo powiedzieć...

[zebra12]

Nie namawiam do niczego, ale...Sama stałam przed taką decyzją. Wszyscy mnie
wtedy namawiali, żeby jednak przemyśleć. Ja z kolei myślałam o oddaniu dziecka
do adopcji. To był dla mnie trudny czas. Oczywiscie gdy już się urodziła, po
chwili dziwnych, mieszanych uczuć już wiedziałam, że nie mogłabym jej oddać. No
i wychowuję teraz 3 dzieci, sama, bez męża. Bez mieszkania, z kiepską pracą.
Wszystko to są koszta jakie ponoszę w związku z tym, ze zdecydowałam się na dziecko.
Ale to nic.
Najgorsze i najbardziej przykre jest to, że często słyszę, że jak mogłam być
taka głupia, że się zdecydowałam na 3 dzieci w takich warunkach, że jestem
nieodpowiedzialna, gorsza itp. I tą kobietę czeka to samo. Piętno. Najpierw
namawiacie: - "Zostaw dziecko, nie usuwaj, jakoś to będzie..."
A potem macie takie kobiety za nic. Bohaterką zaś zostaje zadbana super laska,
która coś osiągnęła w życiu, mająca kochającego męża i jedynaka.
A ja sobie tak myślę: jestem głupia, nieodpowiedzialna, bo współżyłam z własnym
mężem, zaszłam w nieplanowaną ciążę, wiedząc, że mąż nie jest zbyt
odpowiedzialny, ale ZDECYDOWAŁAM SIĘ URODZIĆ dziecko. I to był mój wybór. Sama
więc teraz skazałam się na to piętno. Ale patrząc na moją córeczkę widzę: warto
było!
A Ci co mnie mają za nic, za wielodzietną idiotkę mam gdzieś!

[kali_pso]

No
i wychowuję teraz 3 dzieci, sama, bez męża. Bez mieszkania, z
kiepską pracą.
Wszystko to są koszta jakie ponoszę w związku z tym, ze zdecydowałam
się na dziecko


No wszystko rozumiem, ale co wspólnego z urodzeniem trzeciego
dziecka ma Twoja kiepska praca? To też chyba był jakiś wybór?


A potem macie takie kobiety za nic. Bohaterką zaś zostaje zadbana
super laska,
> która coś osiągnęła w życiu, mająca kochającego męża i jedynaka



Wybacz Zebra, ale to nie jest jakiś konkurs.
Nie usunęłaś- ok- podjęłaś decyzję. Inna usuneła i jest matką
jedynaka- tez ok. Obie dokonałyście świadomego( przynajmniej taką
mam nadzieję) wyboru i obie ponosicie/poniesiecie jego konsekwencje.
O jakim bohaterstwie piszesz? Ja tutaj nie widzę żadnego.

[...]

[wobbler]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[myroad]

Jest Wam cięzko ...wyjazd za granice nie okazał sie rajem obiecanym
wiec może czas pomyśleć o powrocie do Polski ??
Zyjesz tam biednie , na nic wam nie wystarcza po co wiec karmic sie
nadzieja ze najpierw nauczysz sie jezyka pozniej pojdziesz na studia
a pozniej bedzie lepiej ??
Ten scenariusz wcale nie musi wypalic. Studia za granica kosztuja i
to duzo wiecej niz w Polsce wiec za coś bedziecie musieli je opłacic.
Nastepnie wrogos tamtejszych do przyjezdnych...tyle sie teraz o tym
czyta a jeżeli Twoje dziecko bedzie szykanowane tylko dlatego że
jest Polakiem ?? Tam zawsze będziesz obca mimo skonczonych studiów
ktos Ci zazuci ze zabierasz prace Anglikowi.
W Polsce też jest cięzko ale myśle ze lepiej bedzie Ci tutaj niż tam.
Wypłaty sie zwiekszyły , np gdyby Twoj maz był budowlancem mogłby
spokojnie zarobic 3-4 tysiace złotych miesiecznie.
Koszt wynajmu mieszkania jest nieporownywalnie nizszy niz w Angli
wiec na zycie zostałoby Wam koło 2 tysiecy złotych.
Urodziłabys 2 dziecko ( byc może ktos z rodziny mogłby pomoc ) po
pewnym czasie wysłac starszego do przedszkola a młodszego do złobka
i wtedy mogłabys pracowac ( np na poł etatu) a na weekendach 2 razy
w miesiacu sie uczyc zaocznie. W soboty i niedziele znalazłabys
kogoś kto zajmie sie dziecmi ( nie wyszłoby to az tak drogo)
Byłoby cięzko na poczatku ale dzieci szybko rosna i gdy skonczysz
studia wtedy odetchniesz , znajdziesz prace w zawodzie i będzie
tylko lepiej.
Jezeli masz tylko taka mozliwosc wracaj w Polsce w twojej sytuacji
bedzie Ci lżej !

[koliberek400]

zylas za granica,ze masz takie porownanie?ja zyje i gwarantuje ci,ze
tu jest o wiele latwiej niz w Polsce.

Nastepnie wrogos tamtejszych do przyjezdnych...tyle sie teraz o tym
> czyta a jeżeli Twoje dziecko bedzie szykanowane tylko dlatego że
> jest Polakiem ??
jaka wrogosc?w Polskich gazetach sie tego naczytalas?!
W Polsce też jest cięzko ale myśle ze lepiej bedzie Ci tutaj niż tam.

> Wypłaty sie zwiekszyły , np gdyby Twoj maz był budowlancem mogłby
> spokojnie zarobic 3-4 tysiace złotych miesiecznie.

a jak nie jest budowlancem to co?3-4 tys. na 4 ososby?!no sorki,ale
to miesznie malo

Koszt wynajmu mieszkania jest nieporownywalnie nizszy niz w Angli
> wiec na zycie zostałoby Wam koło 2 tysiecy złotych.

nieporownywalnie nizszy?w porownaniu do polskich zarobkow to jest
kolosalnie wysoki,a poza tym tu mozesz sie starac o dofinansowanie
do czynszy i inne zasilki,a w Polsce?

po
> pewnym czasie wysłac starszego do przedszkola a młodszego do
złobka
> i wtedy mogłabys pracowac ( np na poł etatu)

a nie pomyslalas,ze dzieci czesto choruja?

a na weekendach 2 razy
> w miesiacu sie uczyc zaocznie. W soboty i niedziele znalazłabys
> kogoś kto zajmie sie dziecmi ( nie wyszłoby to az tak drogo)

no tak,wczesniej napisalas,ze studia w UK sa drogie,wiec ci
wyjasnie,ze najpierw musi pojsc na kurs z jezyka,po ktorym dopiero
moze isc na studia,taki kurs jezykowy jest zazwyczaj za darmo.A
studia moze sa drogie,ale sa pozyczki studenckie,nie myl ze
stypendium,ktore mozesz splacic kilkanascie lat po skonczeniu
studiow,a nawet,jesli twoje zarobki naprawde nie sa
wystaczajace,zeby go splacic,wtedy pewna czesc jest kasowana.
a ile kosztuja studia zaoczne w POlsce?jak ja studiowalam zaocznie 4
lata temu,to semestr kosztowal1,5 tysiaca,wiec gdzie masz lepiej?

Jezeli masz tylko taka mozliwosc wracaj w Polsce w twojej sytuacji
> bedzie Ci lżej !

nie doradzaj dziewczynie takich glupot,bo tu jej nawet jako samotnej
matce bedzie o wiele latwiej niz w POlsce z pomoca rodziny i ma
wieksze mozliwosci nie tylko dla siebie,ale przede wszystkim dla
dzieci(dziecka)

Dwa Cuda Nad Cudami:
Klaudia i Simon

Jesteś bohaterką...

[skoobus]

Czytając to co napisałaś, widziałam historię mojej mamy, wiem co ona przeszła i
rozumiem co Ty przechodzisz. Podziwiam Cię i wierzę w Ciebie

[przeciwcialo]

Coraz mniej wyrozumiałości mam do twojej sytuacji. Nie jestes
anonimowa w internecie. Podałaś swoje dane jak na tacy. Jak tak
zebrać to wszystko co piszesz to twój mąż miałby super argumenty
żeby ci dzieci zabrac.
Ugryź sie w tzw. język bo wcale nie bedzie ci łatwiej.

[spacey1]

Posłuchaj dziewczyno - masz jedno dziecko i w razie gdybyś odeszła od męża tak
czy owak będzie ci trudno, z dwójką dzieci tylko trochę trudniej niż z jednym.
Żyć z mężem będzie ci też tylko trochę trudniej z dwójka dzieci. Szkołę
zaczniesz później, masz tylko 19 lat, ja robiłam magisterium mając 38 lat. Tak
więc w każdej sytuacji urodzenie drugiego dziecka tylko TROCHĘ pogorszy twoją
sytuację. Natomiast usunięcie dziecka diametralnie zmieni twoją sytuację.
Zakładam, ze jesteś normalną, czującą kobietą, kochasz dzieci. Dojdzie Ci więc
prawdopodobnie duży, narastający kłopot - powracająca myśl o tym drugim dziecku,
które mogłaś mieć, a nie masz. patrząc na rosnące twoje pierwsze dziecko
będziesz myslała o tym drugim. Wyrzuty sumienia, niespełnione uczucia
macierzyńskie. I to będzie Twój rzeczywisty problem. Oczywiście, są kobiety,
które nic z tych rzeczy nie czują, ale sądzę, że jest ich mniejszość. Teraz może
w to nie wierzysz, jesteś taka młoda, dziecko był z wpadki. Jednak kiedyś
poczujesz zatęsknisz za tym dzieckiem, jestem prawie pewna.
Uprzedzam komentarze typu - moherowy beret, PISiara - nie jestem praktykującą
katoliczką, tylko matką, moje poglądy ewoluowały, ale dziś czuję, jestem pewna,
że aborcja to zabicie dziecka. I myślę, że w głębi duszy większość kobiet
(zwłaszcza matek) tak czuje.
Powtarzam - szkołę zdążysz zrobić, jeśli tylko mąż ci pomoże, zapracuje na was
będzie wszystko ok. jeśli zaś będziesz musiała radzić sobie sama, to tylko
nieznacznie gorzej będzie wyglądała twoja sytuacja z dwójką dzieci zamiast
jednego. A w przypadku aborcji dojdzie Ci naprawdę wielki psychiczny problem, z
którym będziesz się zmagać.
Jeśli dokonasz aborcji bez wiedzy męża - zapewne kiedys i tak się dowie, takie
rzeczy jakoś się wydostają na światło dzienne. Co jeśli jednak ułoży wam się i
wtedy on się dowie? To jest także dziecko męża i powinien brać udział w decyzji.
Oczywiście tylko moim zdaniem
Życzę słusznej decyzji
pozdrawiam

[mamakingi]

Witaj!Zrobisz co będziesz chciała ale pamiętaj kłamstwo ma krótkie nogi...MOże
się okazac ,że za kilka lat bardzo będziecie pragnęli miec dziecko a niestety
okaże się ,że po zabiegu jest to niemożliwe i wtedy Twój mąż dowie się ,że jego
żona ,której On ufał okłamywała go przez tyle lat.Tym bardziej ,że piszesz ,że
nie pozwolił by Ci tego zrobic.Jesteś bardzo młoda,życie przed Tobą i zaczynasz
Wasz związek budowac na kłamstwie i nieuczciwości.To nie jest tylko Twoje
dziecko.Ale cóż...Ty decydujesz o tym co zrobisz nie ja.A i poczytaj jeszcze o
zespole poaborcyjnym zanim podejmiesz najważniejszą decyzję w życiu.Pozdrawiam i
życzę dobrego wyboru.

[figrut]

Masz dopiero 19 lat, w związku Ci się nie układa, mąż nie stara się, aby coś w
tym kierunku zmienić, kilka razy byliście już na granicy rozstania, decyzja
Twojego męża musi być uszanowana, bo on tego chce nie patrząc na Twoją decyzję.
Powiedz mężowi, że jesteś w ciąży, powiedz o swoich planach związanych z jej
usunięciem, ale decyzję ostateczną podejmij Ty sama, bo w razie czego, to nie
Twój mąż zostanie z dwójką dzieci na głowie, marzeniami o studiach i jakimiś tam
alimentami, tylko Ty. Z forum nikt Ci nie pomoże. Każda będzie ciągnąć na swoją
stronę, ale w ostateczności w najlepszym wypadku kilka matek zrobi zrzutę na
wyprawkę, mleko, wózek i butelki, a za rok tak spowszedniejesz ze swoimi
problemami, że o Tobie i Twoich dzieciach zapomną. Ty zostaniesz z dziećmi do
momentu ich usamodzielnienia, a nie my, matki z forum.

[liwilla1]

nie popieram aborcji z powodu pieniedzy, a zrobienie czegos takiego
mezowi/parnterowi/przyjacielowi uwazam za okrutne swinstwo. srry, moze jestem i
beton.
niemniej jednak szczerze wspolczuje sytuacji, w ktorej sie znalazlas, bo do
latwych nie nalezy. mam nadzieje, ze jakakolwiek podejmiesz decyzje, uda Ci sie
wybrnac z niej z jak najmniejsza strata dla siebie i Twojej rodziny. naprawde,
zycze Ci powodzenia!

[soemi]

Jesteś młoda, więc w wieku 25 lat będziesz już zupełnie swobodnie mogła żyć
mając dwójkę odchowanych dzieciaków. Domyślam się, że jest Wam ciężko, ale jak
mąż ma pracę i macie gdzie mieszkać to już dużo. Przetrwajcie ten trudny czas,
za to potem kiedy Twoje koleżanki będą prowadzały wózki Ty będziesz już
swobodna. Ponadto będziesz młodą mamą, więc i łatwiej będzie Ci złapać wspólny
język z dzieciakami.
Jeśli chodzi o kwestie zdrowotne należy porozmawiać z lekarzem, może zasięgnij
porady u innego lekarza. Sama jestem w ciąży, to już końcuszek jak mawia moja
córcia, i dopóki nie zobaczę dzieciaczka nie będę miała pewności że jest zdrowy.
I napewno powiedziałabym o ciąży mężowi. Z drugiej strony to widzę, że masz
dobrego męża. Chce kolejnego dziecka mimo tak młodego wieku i chce na Was
pracować, myślę, że zdaje sobie sprawę z obowiązku jaki spadnie na Was.
Porozmawiaj z mężem a razem będzie Wam łatwiej.

soemi

[figrut]

Z drugiej strony to widzę, że masz
> dobrego męża. Chce kolejnego dziecka mimo tak młodego wieku i chce na Was
> pracować, myślę, że zdaje sobie sprawę z obowiązku jaki spadnie na Was.
> Porozmawiaj z mężem a razem będzie Wam łatwiej.
Ja rozumiem, że u Ciebie tak rozczulająco mogą działać hormony, ale przeczytaj
może wszystkie posty autorki wątku. Dla Ciebie to jest dobroć, czy egoizm ?
Dziewczyna ma DOPIERO 19 lat, jest w drugiej ciąży, a więc wychodziłoby na to,
że w wieku lat 20 będzie z małą dwójką. Mąż uznaje tylko WŁASNE zdanie, nie
licząc się z zdaniem własnej żony. W związku dobrze nie jest, kilka razy chcieli
się rozstać, mąż nie bardzo się stara, aby między nimi układało się lepiej.
Moja córka jest rok młodsza od autorki wątku, ja miałam 19 lat gdy ją urodziłam
i było ciężko, choć nie żałuję, ale miałam jedno dziecko w tak młodym wieku.
Gdyby moja córka była w trudnym związku, miała dalszą naukę przed sobą i faceta,
który nakłania ją w TYM WIEKU na drugie dziecko, poparłabym każdą JEJ decyzję, a
nie decyzję jej faceta. Gdyby postanowiła usunąć, mimo moich przekonań dałabym
jej moje wsparcie, bo to właśnie ONA będzie matką, a nie jej facet czy ja.

[18_lipcowa1]

poza tym gosciu ma dresiarsko-wiejskie podejscie - niech bedzie
drugie,to bedzie z glowy.

co z glowy? pytam CO?

zajrzyj tutaj

[mama-123]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=47036
Jesli potrzebujesz porady, to mozesz napisac do mnie. Tez mieszkam w
UK.

[koliberek400]

zgadzam sie z osoba,ktora napisala,ze to ty bedziesz znosic trudy
ciazy,wychowywanie drugiego dziecka przy pierwszym bardzo malym,bez
pomocy i z takim podejsciem faceta,to bedzie bardzo ciezkiem.A jak
jeszcze mu sie odmieni i stwierdzi,ze inaczej to sobie wyobrazal
(wydaje mi sie,ze twoj maz raczej nie nalezy do osob myslacych o
przyszlosci gloszyc hasla:zrobimy i bedzie z glowy).Sluchaj,jesli
chcesz pogadac poza forum,moge ci podac mojego maila,tez mieszkam w
UK.

[li_lah]

droga autorko wątku.. zdania sa podzielone, ale to twoje zycie. sama zajmujesz
sie tymi dziecmi, jak mniemam maż niewiele Ci pomaga, pomysl co bedzie gdy z
wielkim brzuchem bedziesz musiala zajmowac sie niespelna rocznym bardzo
ruchliwym dzieckiem?
-szkola, nie masz wyksztalcenia-
-nie masz pieniedzy
-twoj facet sprawia na mnie wrazenie zwyklego olewacza, nie daj boze wkurzy sie
i odejdzie...i co wtedy?
-pytanie na sam koniec: skoro pigulki Cie zawiodly i teraz urodzisz, to powiedz
mi, co zrobisz gdy zawiodą jeszcze raz dwa lub trzy razy w ciągu zycia???

[li_lah]

*** mialo byc "sama bedziesz sie zajmowac tymi dziecmi"
-i dodam ze ja nie pytalabym sie tego meża o zdanie, bo to Ty bedziesz znosic
trudy ciazy porodu i w glownej mierze wychowania dziecka, zastanow sie dobrze

[omm]

Przeczytałam całą rozmowę, droga autorko postu Twoje wypowiedzi po kilka razy.
Piętnują Cię tutaj.
A ja sobie myślę, że gdybyś nie wahała się usunęłabyś ciążę, bez obnażania się na forum i tłumaczenia.
Moja historia jest taka:
Urodziłam pierwszą córkę mając 19 lat. Byłam w klasie maturalnej. Uparłam się zdać maturę z dzieckiem przy piersi. Zdałam, nie były to oceny super, ale papier jest. Wsparcia rodziny niewiele, potem urodziłam drugie dziecko, powiem Ci szczerze, że z 2 dzieci było mi łatwiej. Najgorszy był pierwszy rok życia młodszego dziecka. Przetrwałam, dosłownie. Tzn, że można, jeśli człowiek się uprze. W wieku 35 lat skończyłam studia bo spełniłam już rolę matki, chciałam coś zrobić dla siebie.
Myślę sobie, że najgorsze jest to, że nie masz wsparcia. Bez względu na to jaką decyzję podjęłaś, nie powinnaś być sama. Z 2 dzieci da się żyć i mieć radość z życia. A Twoja ciąża może coś Ci uświadamia? Może powinnaś się przyjrzeć swojemu życiu trochę z boku? Może warto coś zmienić?
A może znajdzie się na forum jakaś dziewczyna, która w realu, wsparła by?
Pamiętaj jedno, każda decyzja zaważy na Twoim i twojej rodziny życiu, nic nie będzie już takie samo.
Życzę Ci szczęścia.

[marina2]

nie czytając wszystkich wypowiedzi.
wyobraź sobie,że zrobisz to połkniesz tę tabletkę.spróbuj sobie
wyobrazić Was za kilka lat-niewykonalne?
kiedyś wykrzyczysz mężowi,że to zrobiłaś-on nie będzie wiedział o
co Ci chodzi.

mówisz ,że on chce drugiego dziecka.

jesteście bardzo młodzi.rzuciliście się na głęboką wodę-nowe
miejsce,brak wykształcenia-musi być ciężko - Mąż zapewne w jakiś
sposób wkalkulował takie życie pod górkę przez jakiś czas.

nie zrywaj komunikacji między Wami.Mąż ma święte prawo wiedzieć -
to jego dziecko

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20823