Dzieci sąsiadów - co robić

[matylda0508]

Mam olbrzymi problem - mieszkam na klatce pełnej dzieci (około 15 w wieku
0-12), sama też niedługo zostanę mamą i naprawdę jestem pełna cierpliwości i
nie robię problemów, gdy biegają po klatce,grają w piłkę pod oknem, czy głośno
się bawią. Ale....Bezpośrednio nade mną mieszkają ludzie z dwójką dzieci -
starszy chłopiec ma około 4 lat i to jedno dziecko jest gorsze niż cała reszta
razem wzięta. Od 6-7 rano: wyje, krzyczy, biega waląc nóżkami, staje pod oknem
i woła "mamo" lub "tato" bez chwili przerwy, wali piłką w mieszkaniu (co
uwierzcie po pół godzinie uderzania w sufit potrafi wyprowadzić z równowagi).
Do tej pory starałam się sobie radzić stosując zatyczki do uszu (gdy chciałam
poczytać) lub zagłuszając to telewizorem, ale za tydzień urodzi mi się
córeczka i co ja wtedy zrobię. Nie wiem jak zwrócić im uwagę? Niby wszystko
dzieje się poza ciszą nocną, więc mogą mi po prostu zamknąć drzwi przed nosem.
Iść i wymienić wszystko co On robi, czy za każdym razem latać jak coś jest nie
tak. Nie chcę wyjść na osobę, której wszystko przeszkadza, ale litości...
Donieść do administracji bez próby pogadania z nimi to tak nie halo.
Najgorsze, że jak gadam z innymi sąsiadami i przy okazji wyjdzie, że mieszkam
pod tym chłopcem to wszyscy pytają jak to wytrzymuję, czyli wiedzą co się
dzieje. Natomiast boję się, że jak dojdzie do konfliktu będą mi obrabiać tyłek
i np. coś zrobią z samochodem, bo ta rodzina tu dłużej mieszka i założę się,
że obłudnie to właśnie im będą przytakiwać pozostali mieszkańcy klatki. Jestem
już zdesperowana!!! Macie jakiś pomysł jak można rozwiązać te sytuację?

[hellious]

Na poczatek najprosciej isc i porozmawiac. Innej drogi nie ma.

[mamakurczaczka]

ja sama mam taką dwójkę. Nade mną i pode mna tez mieszkaja rodzinki i co?Jak
trzeba to jedna do drugiej idzie i rozmawia !!! I nie ma problemu.
Po pierwsze będąc na miejscu człowiek przestaje zwracać uwagę na dzwięki i ci
rodzice moga poprostu "nie słyszec"- im to juz nie przeszkadza.A po drugie: tak
naprawde to normalni rodzice stawiaja sie w sytuacji drugiej strony i reaguja
sami jak zabawa staje sie za głośna. POWODZENIA

[gryzelda71]

Proponuje rozmowę.Bo gdybaniem nic nie zdziałasz,a nasyłając administracje
"podpadniesz"

[18_lipcowa1]

pojsc i grzecznie porozmawiac

[matylda0508]

No właśnie chciałabym, ale nie wiem jak się do tego zabrać, żeby też ich nie
urazić i nie wyjść na upierdliwą. Przyznaję, że miałam już momentami różne
głupie pomysły np. walenie kijem w sufit jak dzieci już śpią, ale jeszcze nie ma
ciszy nocnej, rzucanie w dziecko jajkami jak stoi pod oknem i krzyczy. Ale to po
prostu przychodziło mi do głowy z bezsilności. O nawet teraz biega cały czas i
tupie.

[hellious]

hahaha, no wygralas z tymi jajkami To by sie dopiero wqrzyc mogli... Idz poprostu i grzecznie przedstaw sytuacje. Powiedz, ze u was to bardzo slychac, jak mlody biega, niech mu kapcie kupia. A darcia sie pod oknem nigdy nie moglam zrozumiec... Domofon macie? To moze zaproponuj, zeby zamiast sie wydzierac, zadzwonil domofonem.

[matylda0508]

A co do pomysłów to miałam jeszcze gorsze (aż wstyd napisać), ale z takich
"rozsądniejszych" to myślałam, żeby podrzucić do skrzynki książkę Super Niani
albo ulotki o psychologach dziecięcych. Nawet już myśleliśmy z mężem o
zgłoszeniu ich do programu Super Niania - bardziej, żeby dać im coś do
zrozumienia niż, żeby naprawdę w nim wzięli udział. Jak ja zazdroszczę ludziom,
którzy umieją bronić swoich racji i nie przejmować się opinią innych...

[hellious]

Kobieto, badzze dorosla i nie baw sie w jakies durnowate podchody z superniania w tle. Idz i powiedz co ci lezy. Znasz tych ludzi w ogole? Dlaczego z gory zakladasz, ze beda mieli w nosie co im powiesz, alebo ze cos ci z samochodem zrobia? Skad takie pomysly?

[matylda0508]

Pomysły pozostaną tylko pomysłami. Nie znam ich - tylko na "dzień dobry".
Mieszkamy tu dwa lata i tak naprawdę z nikim bliżej się nie zaznajomiliśmy. Nie
mamy takie potrzeby. Natomiast wszystkie mamy z klatki się kumplują i boję się,
że im ta babka się poskarży. A co do samochodu to po prostu już nam wyrwali
znaczek - tak dla zabawy, więc pomyślałam, że w ramach zemsty może coś im
przyjść do głowy. Chociaż mogą to być tylko takie moje schizy.

[kawka74]

To niech się poskarży, kit jej w nos.
Całe życie tak się będziesz bała?

[gryzelda71]

Ale to sąsiedzi wyrwali ten znaczek?

[mar_bo]

Tzn. towarzystwo jednego z sąsiadów (obok parkingu jest ławeczka, na której
tylko oni siedzą)

[mar_bo]

Przepraszam wyciął mi się początek posta - chciałam podać przykład ode mnie z
bloku - w mojej klatce był konflikt na innym tle, ale właśnie sąsiedzi, którzy
popierali jedną ze stron zarysowali karoserię. Nie ma dowodów, ale właśnie tylko
oni siedzą na ławce obok parkingu i albo widzieliby sytuację albo sami to zrobili.

[kropkacom]

Tylko na Boga nie wal w sufit. Jak zaczniesz po chamsku to na pewno Cię nie
zrozumieją. Idź i pogadaj. Pamiętaj że sama będziesz za chwile miała dziecko i
ono tez może komuś przeszkadzać.

[18_lipcowa1]

normalnie, idziesz, pukasz do drzwi i mowisz - ja przepraszam,ze
nachodze, dlugo probowalam wytrzymac ale ciezko, panstwa dzieci sa
bardzo glosne, ja jestem w koncowce ciazy, potrzebuje troszke
spokoju, tym bardziej pozniej potrzebuje spokoju, kiedy juz dziecko
sie urodzi. Mieszkamy tu wszyscy razem, prosze nie utrudniajmy sobie
zycia, jesli panstwo nie wierza, zapraszam do mnie do domu - panstwo
sobie posluchaja jak to u mnie glosno,jak dzieci sie bawia.

[matylda0508]

O ładnie to ujęliście. Poczekam do poniedziałku jak mały pójdzie do przedszkola
i pójdę i spokojnie pogadam z mamą. Liczę bardzo na Jej zrozumienie zwłaszcza,
że 1-1,5 urodziło im się drugie dziecko, więc może przemówię do Niej troską o
moją córeczkę. Dzięki serdecznie

[18_lipcowa1]

matylda0508 napisała:

> O ładnie to ujęliście. Poczekam do poniedziałku jak mały pójdzie
do przedszkola
> i pójdę i spokojnie pogadam z mamą.


Ja wlasnie poszlabym wtedy kiedy jest glosno.

[matylda0508]

Wiesz co - boję się, ze wtedy w nerwach mogę za dużo powiedzieć.

[kawka74]

Wiesz, jeśli podrzucisz podręcznik superniani albo zgłosisz ich do programu, czy
też wprowadzisz w życie jakiś inny świeży pomysł, Twoi sąsiedzi się wqrwią i
wtedy już w ogóle nie będziesz miała życia.
Czy naprawdę cywilizowany sposób załatwienia sprawy jest aż tak straszny?
Przecież Cię nie zeżrą.

[e_r_i_n]

Też mnie dziwi to nakręcanie się na konfrontację jakąś czy inne
nieprzyjemności.
Może ci ludzie po prostu nie zdają sobie sprawy z tego, ze takie
zabawy dziecka są AŻ TAK uciążliwe.
Idź, porozmawiaj grzecznie i zobacz, jaki to odniesie skutek.
Na drastyczne metody przyjdzie czas.

[turzyca]

matylda0508 napisała:

> O ładnie to ujęliście. Poczekam do poniedziałku jak mały pójdzie do przedszkola
> i pójdę i spokojnie pogadam z mamą. Liczę bardzo na Jej zrozumienie zwłaszcza,
> że 1-1,5 urodziło im się drugie dziecko, więc może przemówię do Niej troską o
> moją córeczkę. Dzięki serdecznie

Wiesz co? Nie idz na zasadzie "a w d... se wsadz ten mlotek!" (jak czlowiek jest
przekonany, ze ktos mu czegos odmowi to sie poswiadomie zachowuje tak, zeby
sprowokowac taka zla sytuacje) tylko zaloz, ze kobieta sama ma dzieci i wie, jak
trudno jest je uspic itd. I ze moze sobie nie zdawala sprawy, ze u Ciebie tak
strasznie wszystko slychac. Idz do niej po prostu z dobra wola i zaloz, ze ona
tez ma dobra wole. To naprawde duzo daje. Usmiechnij sie do niej naprawde
serdecznie na przywitanie - pomysl, ze moze sie dogadacie i bedziesz miala fajna
sasiadke, u ktorej w razie czego bedzie mozna zostawic dziecko. Moze wsadz do
torebki jakies podzerajki? Przy ciastku sie lepiej rozmawia.
A jak uslyszysz cos w stylu "a co ja mam dziecku nogi uciac?" to postaraj sie
opanowac i zamiast ja zbluzgac, zaproponowac jakies konkretne rozwiazania.
Przede wszystkim niedawanie pilki do zabawy w mieszkaniu. Jakis okreslony czas,
kiedy dziecko bedzie zajmowane czyms niezwiazanym z bieganiem - np. bedzie
ogladalo bajeczke, rysowalo czy cokolwiek innego, zebys Ty mogla swojemu
urzadzic popoludniowa drzemke. Zeby dzwonilo do domu domofonem - np. dwa razy
pod rzad, zeby mama wiedziala, ze to dziecko - zamiast krzyczec pod oknem.

[madame_zuzu]

Lipcowa dobrze prawi. jednak jaja by były jakby sąsiedzi przyszli z dziećmi

[miacasa]

porozmawiać możesz ale na rezultaty nie licz bo nie sądzę by tym rodzicom udało
się okiełznać takiego żywiołowego chłopca
twoje dziecko nie będzie reagowało na te dźwięki bo przyzwyczai się do nich tak,
jak osoby mieszkające przy torach przyzwyczajają się do przejeżdżających
pociągów ale tobie bardzo współczuję takiego sąsiedztwa

[matylda0508]

Ja rozumiem, że dziecku może to nie przeszkadzać. Ale jeśli po nieprzespanej
nocy, będę słyszała wycie i krzyki to chyba zwariuję. No tak jak napisałam -
pójdę i pogadam. Zobaczę, muszę sobie przetłumaczyć, że nie wszyscy muszą mnie
lubić. A jak już mają nie lubić to chociaż niech będzie cicho. Poza tym podczas
jednej z rozmów z innymi sąsiadami padły słowa, które dały mi do myślenia czy
chłopczyk nie ma ADHD - wtedy to porażka.

[yenna_m]

jesli mieszkania sa tak akustyczne, jak piszesz, to jesli Ty bedziesz miec
nieprzespana noc - to tamci ludzie wyzej rowniez

no i generalnie - oni za 4 lata beda mieli juz powaznego 8-latka, a Ty
rozwrzeszczanego 4-latka.

polecam nie toczyc wojny i poczekac spokojnie, jak sprawa bedzie wygladac w
praniu (czyli gdy sie dziecko urodzi)
mozliwe, ze wcale nie bedzie tak zle jak myslisz

[kol.3]

To Twoi bezpośredni sąsiedzi i z powodu hałasów Ty cierpisz
najbardziej. Inni sąsiedzi też co prawda coś słyszą ale są narażeni
jakby mniej. Podejrzewam, że będzie tak, że część sąsiadów nie
będzie chciała konfliktu (nawet kosztem znoszenia hałasów) i powie
że przesadzasz, że małe dziecko ma swoje prawa itp.
Musisz spróbować porozmawiać, (może mąż by to zrobił za Ciebie?),ale
nie spodziewałabym się wiele, to są po prostu ludzie nie liczący się
z otoczeniem. Gdyby rozmowa nie dała rezultatu, napisałabym pismo do
administracji i zostawiła sobie kopię. Jak administracja jest z
jajami - potrafi zadziałać.

[kketi]

wkurzają mnie tacy delikatni sąsiedzi, w mojej klatce mieszka 6 rodzin i oprócz
1 nikomu nie przeszkadzają a nawet sie dziwią że są takie ciche. Młodsza ma 8
m-cy, czasem płacze jak to dziecko. Starsza ma 7 lat,czasem biega po mieszkaniu,
ja jej zabraniam biegać i grać w domu w piłke, ale niestety czasem biega,
sąsiedzi z dołu mi mówią że to jeszcze małe dziecko, więc ma prawo, nademną
mieszka 9 latka, i ona mi też codziennie biega po głowie, słyszę z którego
pokoju do którego pobiegła, codziennie ćwiczy gre na skrzypcach, min. 30 min
czasem godzine. Jakoś nigdy mi to nie przeszkadzało, żeby ta dziewczynka biegała
w drewniakach to bym poprosiła żeby tego nie robiła i wszystko. Moja starsza
córka jak była młodsza też miała i teraz też czasem zdarza się jej atak
histerii, ale sory, dlatego że ona wiszczy bo ja nie pozwoliłam jej oglądać
bajek, tylko kazałam odrabiać lekcje to sorry, ale pokrzyczy i przestanie, ja
nie ustąpię, niech sie wydziera.
Napisz za 5 lat jakie to masz święte dziecko, które nigdy nie biegało w domu,
nigdy nie miało histerii, nie krzyczy, nie gra piłką, nie rzuca niczym w domu bo
sąsiadom przeszkadza.
Lepiej wezwij policje, a co tam po co gadać z sąsiadką, bidulka
Mnie sąsiad który mieszka obok straszył że wezwie policje bo dzieci za głośno
biegają(mieliśmy gości na święta wielkanocne) !!!

[kketi]

aha, i jeszcze jedno, raz koleżanka z dołu sie uczyła a moja starsza z koleżanką
coś głośno sie bawiły, przyszła i mi powiedziała żeby było ciszej, przeprosiłam
i od tej chwili dziewczyny bawiły sie cichutko

[azile.oli]

Idź i wyjaśnij sprawę, a jeszcze lepiej poślij męża. Może sąsiedzi
nie zdają sobie sprawy, że u was wszystko słychać, chociaż dziwię im
się, że sami wytrzymują nieustanny hałas. Czym innym jest płacz
niemowlęcia, czy jakieś jednorazowe wrzaski od czasu do czasu, a
czym innym emitowanie hałasu niemal bez przerwy przez 4- latka,
któremu można coś wytłumaczyć. Być może sąsiedzi zareagują spokojnie
i będa się starali choć trochę malca kontrolować. Co do krzyków p[od
oknem, radzę się wychylić, a jeszcze lepiej, aby zrobił to mąż,
jeśli jest w domu i grzecznym, ale bardzo stanowczym głosem
powiedział chłopakowi, aby skorzystał z domofonu, bo jego krzyki
zakłócaja wam spokój. To może poskutkować, bo chłopcy mają jakoś
większy respekt przed facetami. I nie bierz sobie do serca słów, że
obcemu dziecku nie wolno zwrócić uwagi - otóż wolno, a nawet trzeba,
jeśli rodzice nie reagują, przecież oni też słyszą te wrzaski.

[matylda0508]

Kketi - nie wiem czy doczytałaś mojego posta, że tak mnie oceniasz. Inne dzieci
też biegają, krzyczą i się bawią, a absolutnie nie mam pretensji bo to dzieci.
Siostra tego chłopca też jako niemowlę całymi nocami płakała, ale ten chłopiec
od rana do wieczora urządza po prostu cyrk. Niestety słyszę też jak rodzice
rozmawiają z tym dzieckiem - kompletny brak konsekwencji np. jak będziesz
krzyczał pod klatką to nie puścimy Cię samego, po czym puszczają. Może lepiej
wychowujesz swoje dzieci.
Ciebie drażnią delikatni - chociaż za taką się nie uważam, a mnie drażnią tacy,
którzy myślą, że są sami w bloku. Jeśli moje dziecko za 5 lat będzie cały czas
się darło, wyło (a nie w sytuacjach jak podałaś kiedy karzę odrabiać lekcję
zamiast oglądać telewizję) to zgłoszę je na jakąś terapię, ale na pewno nie
zostawię tego tak.
Po drugie napisałam również, że inni sąsiedzi są i tak pełni podziwu dla mojej
cierpliwości. Więc zanim mnie ocenisz może uważniej przeczytaj to co napisałam.
Chyba, że jesteś jedną z mamuś, które zawsze będą broniły innych bo wygodniej
jest olać dziecko i go nie wychowywać.

[awprawo]

matylda0508 napisała:

> Kketi - nie wiem czy doczytałaś mojego posta, że tak mnie
oceniasz. Inne dzieci
> też biegają, krzyczą i się bawią, a absolutnie nie mam pretensji
bo to dzieci.
> Siostra tego chłopca też jako niemowlę całymi nocami płakała, ale
ten chłopiec
> od rana do wieczora urządza po prostu cyrk. Niestety słyszę też
jak rodzice
> rozmawiają z tym dzieckiem - kompletny brak konsekwencji np. jak
będziesz
> krzyczał pod klatką to nie puścimy Cię samego, po czym puszczają.
Może lepiej
> wychowujesz swoje dzieci.
> Ciebie drażnią delikatni - chociaż za taką się nie uważam, a mnie
drażnią tacy,
> którzy myślą, że są sami w bloku.

Dokładnie - jak ktos sie nie umie przystosować do życia we
wspólnocie to nie powinien w niej mieszkać. Porządek musi być. Jak
byłem mały to jak siedarłem albo chałasowałem to babcia mi mówiła -
chłopcze nie hałsyj BO NIE MIESZKASZ TU SAM...! No ale Babcia to ma
dobrą przedwojenna kindersztubę (wychowanie)

[tabakierka2]

awprawo napisał:

>
> dobrą przedwojenna kindersztubę (wychowanie)

eee...Ty nie kompromituj jematek

[kropkacom]

> > dobrą przedwojenna kindersztubę (wychowanie)
>
> eee...Ty nie kompromituj jematek

Kindersztuba, okropne słowo. Mam zaraz skojarzenia z dziećmi które ze strachu
przed ojcem cicho siedzą i po raz kolejny przeglądają w ciszy książeczki.

[kropkacom]

> wkurzają mnie tacy delikatni sąsiedzi, w mojej klatce mieszka 6 rodzin i oprócz
> 1 nikomu nie przeszkadzają a nawet sie dziwią że są takie ciche. Młodsza ma 8
> m-cy, czasem płacze jak to dziecko. Starsza ma 7 lat,czasem biega po mieszkaniu
> ,
> ja jej zabraniam biegać i grać w domu w piłke, ale niestety czasem biega,

A ja Cię bardzo dobrze rozumiem. No cóż, rodzina z dwójką dzieci jest zawsze
głośniejsza niż ta bez dzieci. Autorka wątku za chwile będzie mamą a maluch
będzie płakał i pewnie przestanie zauważać hałasy sąsiadów Mnie zawsze poraża
że w takich wypadkach łatwiej jest być chamskim niż pójść i po prostu pogadać.

[matylda0508]

Co do moich pomysłów to ok przyznaję rację są chamskie, ale NIE ZREALIZOWAŁAM
ICH. Czy Wam czasami w chwilach bezsilności nie przychodzą głupie myśli. Właśnie
chciałam porozmawiać i delikatnie rozwiązać sytuację stąd wątek. Nie wierzę, że
Ty np. mając małe dziecko nie skarżyłabyś się na codzienne, głośne imprezy. Tak
jak piszę rozumiem od czasu do czasu głośne zachowanie czy jakieś określone
pory, ale nie cały dzień!!!! Poza tym z niemowlęciem ciężko negocjować np. żeby
nie płakało z 4-latkiem można pogadać, a rodzice są nie tyle bierni co
niekonsekwentni. No ale łatwiej skrytykować niż doradzić prawda kropkacom...

[kropkacom]

> No ale łatwiej skrytykować niż doradzić prawda kropkacom...

Ale napisałam chyba żebyś poszła pogadać, prawda? Co mam Ci radzić? Chcesz to im
wal w sufit. A czy ten czterolatek do przedszkola nie chodzi?

[yenna_m]

z rozhisteryzowanym 4-latkiem raczej pogadasz tak samo jak z niemowleciem

mysle, ze niepotrzebnie boisz sie na zapas i niepotrzebnie robisz z igly widly

poczekaj, zobacz, jak bedzie i niepotrzebnie sie nie nakrecaj.

z perspektywy bycia matka dwojki dzieci (starszak halasliwy,niecale 2 lata
starszy od mlodszego) jakos tak nie budzil mlodszego. Maluchy sie przyzwyczajaja
do halasow domowych (i dobrze, bo zle jesli czlowiek potrafi zasypiac jedynie w
totalnej ciszy) a i zmeczona matka zasypia wszedzie i zawsze (mi halas jakos
przestal przeszkadzam, odkad matkuję )

no, a ludzie maja po 4,5 halasliwych dzieci i jakos zyja, niemowleta jakos spia
spokojnie w szumie, a i matka jest w stanie w szumie sie wyspac

ostatecznie nie wiesz, jakie dziecko Ci sie urodzi, i czy aby jazdy nocne (w
porze ciszy nocnej), jakie moze Ci niemowlak urzadzac (oby nie) nie beda
wiekszym problemem niz dzienne halasy tego dzieciaka

i moze sie okazac, ze korzystajac z pomyslow typu "zlos do administracji" "idz
na policje" sama sobie narobisz problemow powodujac zwrotną, taką samą reakcję

[kol.3]

Trzeba jednak odróżniać paruminutową awanturę od gry w piłkę w domu.
Dziecko powinno wiedzieć, że w domu nie gra się w piłkę. Potomka
trzeba wychowywać. Jeśli rodzice dopuszczają i usprawiedliwiają
takie zachowania, bo sami są niewychowani i nie liczą się z nikim
(a agresywne chamstwo jest bardzo rozpowszechnione) to nic
dziewnego, że wychowają prostaka, który nie posiada podstaw
cywilizacyjnych.

[marty_chce_do_dzungli]

proponuję wyciszyć mieszkanie.
porozmawiać z rodzicami.
ale przecież jak głośny dzieciak chodzi do przedszkola to od 9-14 powinno być
cicho.

[latte02]

idź do sąsiadów spróbuj porozmawiać. może będziesz miała więcej szczęścia niż ja miałam. ja u swoich byłam wiele razy, nic to nie dało. zostałam tylko wyzwana i usłyszałam, że to jest ich mieszkanie i mogą robić co im się podoba. dla nich normalne jest skakanie z wersalki na podłogę, jeżdżenie czterokołowcami po całym domu, walenie zabawkami w podłogę, itd. wszystko opisują na blogu. gdy im zarzucam te hałaśliwe zabawy zawsze słyszę, że to nieprawda i nic takiego nie miało miejsca. czasami jak jedno z dzieci walnie o podłogę to przez minutę jest cicho (wtedy pierwsza moja myśl jest:Jezu zabiło się) ale po chwili słychać syrenę i już wszystko jasne,na szczęście żyje! próbowałam się z nimi dogadać, że może od jakieś godziny mogliby trochę ciszej egzystować (ich dzień kończy się zazwyczaj o północy) ale usłyszałam, że tylko nerwicuję "szanowną małżonkę". zostałam zmuszona do równie głośnej egzystencji choć wychowano mnie zupełnie inaczej.
jeszcze raz powodzenia!

[siasiunia1]

matylda:
- pierwsza sprawa pogadać
- druga sprawa nie nakręcać się (bardzo to widać z Twojej wypowiedzi)
- trzecia sprawa - nie martw się o swoją córcię - pewnie się przyzwyczai, gorzej z Tobą jak będziesz chciała nockę odespać
mam nadzieje że ludzcy ludzie mieszkają nad Tobą
pozdrawiam

[matylda0508]

W odpowiedzi na wszystkie posty o rodzicach tego chłopca - to nie są (tak mi się
wydaje) zwykli prostacy. Wydaje mi się po prostu, że są za bardzo pobłażliwi.
Generalnie wydają się być mili i kulturalni. I mój problem polegał na tym, że
się wstydziłam iść i porozmawiać oraz nie chciałam, żeby był konflikt. Może
rzeczywiście za bardzo się nakręciłam.
Chłopiec chodzi chyba do przedszkola - bo rzeczywiście są godziny kiedy jest
ciszej, ale to nie jest norma, więc nie wiem czy w tym czasie jest w przedszkolu
czy może na jakiś spacerach.
Uważam, że gdybym była chamska to bym robiła awantury, mściła się i pisała
donosy do administracji, a to,że wytrzymałam 2 lata bez jakiejkolwiek reakcji
przemawia na korzyść mojego charakteru.
No cóż ale zawsze się znajdą obrończynie rozbestwionych dzieciaków.

[kropkacom]

> No cóż ale zawsze się znajdą obrończynie rozbestwionych dzieciaków.

Powiem Ci tak. Ja jestem po tej drugiej stronie. To do mnie przychodzi sąsiad
walić w drzwi bo za głośno. Tak, walić do drzwi i wyzywać. Dzieci mam normalne i
biegać im ani grać w piłkę nie pozwalam. A jednak zdaniem sąsiada przeszkadzam
mu. I o ile za pierwszym takim waleniem poszłam nawet przeprosić to teraz za
kolejnym chce iść na policję.

[koc-iak]

Pomysl ze jak urodzi Ci sie dziecko to tez moze plakac po nocach.

[kketi]

> No cóż ale zawsze się znajdą obrończynie rozbestwionych dzieciaków.

współczuję ci sąsiadów, moje dzieci są grzeczne jak już pisałam, ale
wku...ają mnie delikatni sąsiedzi, mój sąsiad, mieszka obok mnie od
około roku, a dokłądniej mieszka w USA a do polski przyjeźdza ze 3
razy w roku na około 2-3 tyg. i on do mnie policje wzywa, a raz jak
byłam sama w domu(mąż) zabrał dzieci na spacer, ja skożystałam i
żeby odreagować włączyłam na 10 min głośniej koncert na płycie.
Sąsiadom z dołu i z góry pytałam czy nie przeszkadzało im za mocno,
powiedzieli mi że nie, im nie przeszkadza. A ten bałwan złapał męza
na dole i przy 2 małych dzieci powiediał "że on naśle na nas ludzi i
oni nam ręce i nogi połamią", bo ja puściłąm muzykę głośniej przez
10 min. Sorry, ale dzieci za głośno czasem biegają, ale jak mam
gości 5 dzieci w domu to trudno żeby było cicho, we własnym domu o
godz. 15:15 mam prawo włączyć na 10 min. głośno muzykę a ten palant
niechsie wypcha. Kilka dni temu byłam na policji w roli świadka
(facet nam groził a wiem od sąsiadów że zna odpowiednich ludzi
którzy mogą nam ręce i nogi połamać, sąsiedzi go znają, bo on
mieszka w mieszkaniu po swojej mamie, a ja tu mieszkam dopiero 6
lat), więc sory, ale trafiłaś na drażliwy temat. a takim bachorem
czasem jest też moja córka, niby grzeczna, ale aniołkiem nie jest.
ciekawe czy twoje dziecko będzie grzeczne

[mulka1]

Może to dziecko z ADHD I samym rodzicom ciężko z nim wytrzymać. O cudzych
dzieciach łatwo mówić, że rodzice źle je wychowują a co w tedy gdy nad naszym
dzieckiem trudno mieć kontrolę?
Dla pocieszenia- gdzieś około szóstego roku życia nawet bardzo wredne dzieci
dają lekko na wstrzymanie i udaje im się panować nad swoimi emocjami.

[nausica]

Niedługo będziesz mamą i może Twoje dziecko zacznie komuś przeszkadzać.
Kilkulatki są z natury zazwyczaj żywiołowe i szaleją i mają do tego prawo.
Rozumiem, jakby Ci sąsiedzi całonocne imprezy urządzali, ale dziecko przeszkadza??
Ludziom przeszkadzają dzieci, bo nie pamiętają, że sami nimi byli.
Twojemu dziecku hałasy nie przeszkodzą. Moje zasypiają nawet przy imprezie u
sąsiadów. (Brrry
Poza tym wydaje Ci się, że wychowanie to taka prosta sprawa, że konsekwencja
itd. Ale wyobraź sobie, że szczególnie mając noworodka często NIE DA się tak do
końca konsekwentnie wyegzekwować czegoś od starszaka, bo jak małe wisi non stop
1,5 godziny na cycu np, albo ma kolkę, to starsze dziecko zazwyczaj to
wykorzysta. I pewnie będzie bardziej niegrzeczne. Skąd masz pewność, że Tobie
się uda idealnie wychować dzieci?
Ogółem piszesz, że mieszkasz dwa lata i nikogo nie znasz - i boisz się jakiejś
złośliwości od sąsiadów. Boisz się, czujesz się obco to i dlatego Cię tak
denerwują, może po prostu się tam nie zaaklimatyzowałaś? Może lepiej zacznij się
zaprzyjaźniać z innymi mamami, skoro aż tak dużo tam ich jest? Niedługo przyda
Ci się chociażby towarzystwo do spacerów, wymiana zdań o maluchach zawsze
cieszy A wtedy też i łatwiej będzie Ci ewentualnie wspomnieć o dokuczliwych
hałasach. Inaczej zareaguje na takie słowa mama, z ktróą wcześniej wiele razy
pogadasz o dzieciach, niż jak przyjdziesz się czepiać, że dzieci biegają i
krzyczą etc - a poza tym niedługo Twoje może się tak zachowywać

[basia172]

Wierz mi, ze gdyby rodzice cos mogli z tym zrobić to by zrobili, bo im ten hałas
przeszkadza bardziej niż komukolwiek. Zapytaj się ich czy ty sama możesz
porozmawiać z ich synem i wtedy mu powiedz że przeszkadza ci jego wrzask -
dzieciak bardziej sobie weźmie do serca twoje narzekanie niż rodziców.
Co do noworodka - to może się okazać że hałasy nie są dlań tak uciążliwe jak
sobie wyobrażasz

[mama-maxa]

Ja nie wiem, czytam ten wątek i szczerze muszę przyznać, że jakoś
mnie nie przekonuje to, co tu piszesz. Jeżeli ludzie są normalni i
tylko dzieciak zbyt głośnoo się zachowuje, to wg mnie wystarczy
pójść do nich i porozmawiać, ale... właśnie dla mnie tu jest jedno
ale... ty jawisz mi się jako taka upierdliwa sąsiadka (przepraszam),
bo pomysł rozmowy jest najprostszy, a ty juz o jajkach, superniani i
czym yam jeszcze myślałaś, że ci z autem coś zrobią... na Boga nie
każdy człowiek posiadający dziecko, które zachowuje ciut za głośno
to bandzior prawda?

A na koniec dodam tak: za dwa lata bedziesz tu pisać, że sąsiadka z
dołu/obok wali ci na drzwi, że ponoć twoje dziecko jest za głośne, a
tu taki aniołeczek przecież jest!
Nie pamięta wół, jak cielęciem był. Nie nakręcaj się bezsensownie,
tylko załatw takie sprawy jak dorosły, myślący i inteligentny
człowiek.

[kaluma1]

A ja Cię rozumiem. Mam w domu synka 3 lata i tak jak większość mam napisała, jest żywiołowy, pogodny, chwilami bardzo głośny, ale... sama bym zwariowała gdyby wył na okrągło. Mamy sąsiadów pod sobą i właśnie dlatego biorę pod uwagę, że wiele zabaw mojego syna ma prawo im przeszkadzać. Np. ma jeżdzidło, my nie mamy wykładzin ani dywanów, więc jeżeli chce pojeżdzić, to pilnuję by trwało to chwilę, lub wyprowadzam na dwór. Nie wierzę, że wszystko można zwalić na wiek dziecka i to, że ma do tego prawo!!! Dziecko się wychowuje.
Grubą przesadą jest zarzucanie autorce, że za chwilę zobaczy jak to jest. Ona sama pisze, że ma dużo zrozumienia dla płaczącego niemowlaka lub bawiących się dzieci. Denerwuje ją konkretna sytuacja.
Nie chodzi tutaj o to, że ktoś jest delikatny, chodzi o to, że zasada wolnoć Tomku w swoim domku nie wychodzi nikomu na dobre. Mieszkając w bloku niestety trzeba mieć wzgląd na innych. Oczywiście zdarzają się upierdliwi sąsiedzi, ale moim zdaniem Ty do nich nie należysz.
Niestety, u nas nie będziesz należała do większości. Większość uważa, że im wolno!
Porozmawiaj, spokojnie i naprawdę nie przejmuj się, że ktoś coś tam powie! Jak będziesz się przejmowała, to przegrasz, chyba, że nie jesteś przekonana do swoich racji.

[mala2424]

kaluma1-miło jest przeczytać,ze ktoś wychowuje swoje dziecko w
poszanowaniu praw innych ludzi.Tym bardziej,że jest to ostatnio(jak
widać z powyższych wypowiedzi)takie rzadkie.Rodzice zapominają,że
dziecko nie nauczone liczenia się z potrzebami innych,z ich
potrzebami też w przyszłości nie bedzie się liczyło.Pozdrawiam

[sakramenckofajna]

A jak gadki nie pomogą, to tak jak u mnie..póki jeszcze możesz..kolumny na cały
regulator i godzinka lub więcej jakiegoś makabrycznego techno. Ale na maxa.
Najlepiej wtedy wyjdź z domu. Ja czasem stosuję, bo do moich sąsiadów też nic
nie docierało, żadne gadki, nic. A jak się boisz o samochód to kiedy coś się
stanie, zgłosisz policji swoje podejrzenia i będziesz tak upierdliwa, aż zbadają
sprawę.

Życie mnie nauczyło, że zazwyczaj nie ma co liczyć na zrozumienie problemu. Jak
matka sama ma w poważaniu zachowanie jej dziecka, to raczej po pogadance
sytuacja się nie poprawi. Stosuj wszystkie możliwe środki. Najlepiej te związane
z hałasem.

gdzie tak jest?

[dickers]

...

[kamilla-1]

To jakis stary watek, ciekawe jak autorka w koncu rozwiazala
praoblem...

Chcialam powiedziec ze ja tez bylam po tj drugiej stronie a moj
synek bywal na pewno bardzo meczacy, a moi sasiedzi walili mi miotla
w sufit
A ja sie bardzo staralam zeby w domu nie halasowal w godzinach poza
praca ( w dzien ludzie w domu nie bywali), wychodzilam nawet na
wiezorne spacerki, ale i tak dla tamtych ludzi na pewno bylam mama
rozbestwionego bachora.
Jeden przyklad, przez jakis czas moj synek (wowczas ok dwuletni)
wstawal kolo 5ej rano gotowy do zabawy i pelen wigoru. Gdzies do
siodmej udawalo mi sie go powsztrzymywac od stukania klockami, czy
turlania pilki, ale zdarzylo sie pare razy ze czegos nie zauwazylam
i cos zrobil, np raz wysypal cale pudlo klockow na podloge...
sasiedzi wtedy zaczeli walic w sufit jak opetani , a ja wtedy
sobie pomyslalam ze jest po godz 6ej, ciszy nocnej nie ma i mam ich
gdzies. Naprawde takie walenie w sufit to idiotyczny pomysl. czasem
dzieci nade mna halasuja, i ja to rozumiem, tak po prostu jest
czasem jak sie ma dziecko.
Gdyby bardzo mi przeszkadzali sasiedzi z gory to mysle ze moze
wyciszylabym sobie jakos sufit.. Moze to sa calkiem fajni ludzie,
ale moze np sasiedzi u gory maja panele, wtedy halas jest wiekszy,
lepiej jak dzieci biegaja po miekkich dywanach, wtedy "bachory" moga
byc tak samo "rozbestwione" a sasiadom mniej przeszkadza...
Zawsze pojsc pogadac jest najlepszym wyjsciem,
pozdrawiam

[chicarica]

Podajcie adresy mailowe. Podeślę Wam pliki mp3 z nagranymi odgłosami typu
"dziecięcy bębenek", "odlotowy orgazm", "ujadający kundel", "tupanie obcasami"
czy "napier... nie wiem czym nie wiem w co, ale dające po mózgu". Za każdym
razem kiedy piętro wyżej jest pandemonium, włączacie na pełną parę, ale tak żeby
sąsiedzi struchleli od hałasu. U mnie podziałało - w tej chwili jest (względny)
spokój. Znam ten ból, oj znam. Zwracanie uwagi poskutkowało jedynie na chwilę.

[babjaga]

Życzę powodzenia, mi się niestety nie udało. Mimo grzecznych kilku uwag, jest jeszcze gorzej. Bieganie, jeżdzenie rowerkiem, rzucanie kulą (taką prawdziwą ?, taki jest odgłos )od kręgli, dramat ogólny.
Czasami jest tragicznie, ale już nie chodzimy, bo zawsze jest jeszcze gorzej. Może Twoi są lepsi i dotrze do nich słowo mówione

[lilka69]

poczekaj az twoje dziecko bedzie drzec sie po nocach i sasiedzi
rowniez beda przychodzili z ich "olbrzymimi" problemami.