Kto sie boi prowadzic auto...?

[emigrantka30]

Macie tak? Bo ja mam. Od lat probuje zrobic prawo jazdy, niby wszystkie
przepisy znam, wyjezdzilam chyba z 200 godzin na kursie i jazdach
doszkalajacych, z instruktorem jade super dobrze ponoc, nie szarzuje, nie
jezdze szybko, nie wyprzedzam bez potrzeby itd. Ale boje sie. Panicznie juz
chyba, boje sie wypadku. I chyba dlatego nawet nie podchodze do egzaminu. Auto
bardzo by mi ulatwilo zycie, wiadomo, dojazdy, podroze z dzieckiem. I tak
naprawde o dziecko najbardziej sie boje, ze moglabym wiezc corke, cos by sie
stalo, jakis wypadek, czy popelnilabym jakis blad i nie moglabym sobie tego
wydarowac.
Z drugiej strony widze, ze tylu ludzi, tyle babek, naprawde czasem mniej
ogarnietych ode mnie jezdzi, czasami bezwypadkowo nawet, wiec jednak da sie.
Wszyscy dookola, maz, rodzina, znajomi juz sie mnie czepiaja, zebym cos
zrobila z tym swoim lekiem, ze po prostu sama sobie demona wyhodowalam, i ze
po prostu musze zaczac jezdzic zeby nabrac praktyki i przestac sie bac.
Nie wiem juz, czy jestem jakas niemormalna w tej kwestii czy moze jeszcze
ktos tak ma?

[gacusia1]

Ja tak mam. Prawko w PL zrobilam na samochod i motocykl majac 17
lat. Na poczatku jezdzilam troche,bo ojciec nie chcial mi dac auta a
z nim to po prostu nie dalo sie jechac. Potem moj (ex)maz tez nie
dawal mi prowadzic a jesli,to wrzeszczal podczas jazdy. No i sie
nabawilam urazu. Minelo juz kolejne 17 lat i nie prowadze. Nie
sadze,ze kiedykolwiek bede prowadzila. Uwielbiam jezdzic z kims ale
sama...Czego sie boje? Wlasciwie nie wiem. Nie boje sie wypadku. Mam
takie odczucie jakbym nie potragila skoordynowac ruchow w aucie.
Ciezki przypadek a samochod rozwiazalby wiekszosc moich problemow.

[asia.asz]

ja tak mialam, tzn prawko na studiach zdalam (rodzina sie smiala ze
mialam wiecej szczescia niz umiejetnosci patrzac na to jak
prowadzilam), potem nie jezdzilam, bo mi tata nie chcial dac
samochodu, w pt kupilismy samochod ale m. zwykle jezdzil a ja z
dzieckiem z tylu i pewnie by tak bylo gdyby nie wyjazd m., miesiac
przed wzielam sie za to, zaczynalam jezdzic nocami lub w niedziele
rano (poooosto na drogach), zaliczylam brame
pierwszy wyjazd z malym do zlobka wspominam do tej pory, ale dalam
rade. w zeszlym roku m. znowu wjechal, na dluzej tym razem wiec
znowu mialam okazje sie podszkolic, teraz jezdze, lubie i jest
super
aha, ten pierwszy wyjazd 2-miesieczny wspominam pod katem samochodu
jako czas gdy codziennie rano mdlilo mnie ze zdenerwowania przed
jazda samochodem, nie wiem jak i kiedy przeszlo ale teraz wiem ze
naprawde to przezywalam...

[to_wlasnie_cala_ja]

ja zaczęłam się bać jak już miałam prawko w kieszeni i sama musiałam zacząć
jeździć - wiadomo z instruktorem albo mężem (który też się na mnie darł ale ja
na niego jeszcze bardziej ) zawsze lepiej bo jak coś to pomoże a samemu nagle
wsiąść za kółko i jechać to nie tak łatwo. Ale pomyślałam sobie jakoś zdałam to
prawko (co prawda za 5 razem ale ktoś mi je dał z myślą że krzywdy nikomu na
drodze nie zrobię więc zaczęłam jeździć Teraz jest dobrze bo biorę córe jedziemy
na zakupy czy gdzie chcemy
Jak się boisz to przełam lęk jakoś zanim zrobisz prawko bo jaka korzyść z prawka
w szufladzie , żywy przykład to moja mama która w swoim życiu raz z nich
skorzystała
ale to ma też złe strony - z góry wiadomo kto prowadzi po imprezie

[matysiaczek.0]

Nie mam prawka, nie mam zamiaru robic, od czego mąż? Ale prawda jest taka, że właśnie boję się. Jak pomyślę, że miałabym usiąść za kółkiem i SAMA pojechać do centrum, to aż w dołku ściska. Umiem prowadzić, wiem o co chodzi w tej maszynerii, ale w tym życiu samochodu prowadzić nie będę...

[croyance]

Ja tez tak myslalam, ale mezowi wzrok wysiada i kurcze, ktos musi
prowadzic. Wiem, ze musze zrobic to prawko w koncu, ale pewnie znowu
sie nie uda.

[olinka20]

Widze, ze mąż jest sprowadzony do kategorii kierowcy. Gratuluję...

[demonii.larua]

Ja tak mam, to znaczy nie jestem w stanie nawet dobrze się nauczyć jeździć nie
mam prawa jazdy i nie będę miała Za bardzo szanuję życie swoje i innych
(Rozważam prawko na automat jedynie, ale to dopiero rozważania są, więc pewnie
będzie jak z normalnym)

[matysiaczek.0]

z tym automatem to fajna sprawa. Mój automat będzie za mnie parkował, widziałam ostatnio w tv taki samochód....tylko troche drogi,, a mój dzieciak w sygnaturce nie jest wcale tłusty (15 centyl), ma tylko taki piekny szeroki uśmiech...a co ja się tłumaczę..

[milka_milka]

No, to jak Ci się kiedyś ten automat popsuje...

A swoją drogą jestem w stanie zrozumieć lęki kogoś, kto się dopiero uczy
prowadzić, ale nie zrozumiem sytuacji "mąż mi nie dawał samochodu", jeśli
samochód był kupiony za wspólne pieniądze w związku. Czy kobieta jest dzieckiem,
której facet da albo nie da samochód? Na mnie jeden raz próbował wrzeszczeć
Tata, zagroziłam mu natychmiastowym wysadzeniem - poskutkowało. I jeden raz
koledzy, zrobiłam tak samo, a była noc i wracaliśmy z imprezy. Rady tak,
przjmuję, ale wrzeszczeć w samochodzie nikt na mnie nie będzie.

[croyance]

Moj by mnie nie dal, bo wg przepisow przez pierwszy rok po uzyskaniu
prawka nie moge prowadzic samochodow o jakiejs tam mocy, i nie
bylabym - w zwiazku z tym - ubezpieczona, gdybym wsiadla do naszego.

Ja się boję i nic na to nie poradzę

[zebra12]

ja tak nie mam

[mruwa9]

i bez samochodu byloby mi obecnie bardzo ciezko, ale moim zdaniem,
niektore osoby (niezaleznie od plci) po prostu nie nadaja sie na
kierowcow, bez wzgledu na to, czy maja papier, czy nie, i im
szybciej sobie to uswiadomia, tym lepiej - dla nich samych (bo
odzyskaja spokoj wewnetrzny), dla ich pojazdow i kasy, oraz dla
innych uzytkownikow drog.

[chicarica]

Ja też nie rozumiem kobiet, którym "mąż nie daje samochodu", jeśli jest kupiony
w małżeństwie ze wspólnotą majątkową. No ale w jakiej ktoś się ustawia pozycji w
małżeństwie, taką pozycję potem ma i to nie mój problem. Nie rozumiem też
sytuacji, którą np. ma moja dobra koleżanka - po zdaniu egzaminu na prawo jazdy
musiała jeszcze "zdać egzamin" przed mężem, co dla mnie jest śmieszne.
Też się kiedyś bałam, po zrobieniu prawa jazdy nie jeździłam b. długo, bo do
dyspozycji miałam tylko samochód mojego ojca, z nim w środku. Potem kupiłam
samochód i uważam, że to najlepsze wyjście - kupić sobie swój samochód, jeździć
bez gęgającego męża, no i jeździć codziennie. Mnie łatwiej było jeździć od
początku samej, bez "doradzaczy", zaczynałam od prostszych tras i przed jazdą
zastanawiałam się, którędy pojadę i gdzie na co muszę uważać. Stopniowo za
każdym razem coś w tych trasach zmieniałam, zapuszczałam się w nieznane mi
rejony miasta, jeździłam w trasy poza miasto, coraz dalej, specjalnie wybierałam
np. trudniejsze skrzyżowania żeby nabrać obycia i przestać się bać. Raz na jakiś
czas prosiłam brata, żeby się ze mną przejechał, a na koniec jazdy udzielił mi
konstruktywnej krytyki, powiedział co było dobrze a co źle. Ważne, by nie
poprzestać na jeżdżeniu tylko jedną trasą, nie jeździć jak koń dorożkarski, nie
dać się zagęgać ojcu czy mężowi, no i nie wyłączać myślenia na rzecz rutyny.

[milka_milka]

O to to! Właśnie też tak myślę!

[e_r_i_n]

Kurna, dobry pomysł z tym 'samodzielnym' szkoleniem się.
Ja sobie obiecuję co roku, że wiosną zacznę kurs.
Mąż już przestał ze mną o tym rozmawiać - wychodzi chyba ze
słusznego założenia, ze to JA musze sie zdecydowac.
I wiem, ze powinnam, bo to spore ulatwienie. Ale brakuje mi 'kopa',
zeby pojsc i sie na ten cholerny kurs zapisac.

[wieczna-gosia]

KOP

[e_r_i_n]

Hehe, dzieki Ci niezawodna

[filipianka]

ja się boję
moja zasad ograniczonego zaufania do innych kierowców jest bardzo ograniczona
prawo jazdy mam od 10 lat, zrobiłam po maturze
przejechałam może 50 km (nie licząc kursu)
po prostu się boję, nie czuję odległości (jak mąż parkuje na milimetry to ja już
widzę przytarcie a on mówi że ma metr), jak coś dojeżdża z prawej to ja mam
odruch łapania za uchwyt drzwi, bo się boję czy na pewno się zatrzyma, pewnie
jakbym ja prowadziła to przy każdej krzyżówce bym hamowała (profilaktycznie)
wszyscy mówią że jakbym musiała to bym jeździła
może i tak
ale na razie nie muszę i nie jeżdzę

[filipianka]

i jeszcze nienawidzę skrętów w lewo i wyprzedzania

[agysa]

Dziewczyny przecież nie każdy musi prowadzić samochód!!!Tak jak nie każdy nauczy
się szyć, gotować podobnie jest z prowadzeniem autka. Ja uwielbiam prowadzić,
nie boję się pod warunkiem, że sama jestem za kółkiem
Jeśli boicie się tzn macie na tyle zdrowego rozsądku, żeby nie wsiadać za kółko
i nie stwarzać zagrożenia. A i nie mówię tutaj o świeżo upieczonych kierowcach,
bo taki prawie zawsze się boi, ale ten lęk przechodzi wraz z nabieraniem
umiejętności

[oklaska]

Mam dokładnie to samo a nawet większą paranoję, gdy prowadzi mój mąż
a ja siedzę obok zawsze mam czarne myśli. Tak sobie myślę,że wynika
to z tego,że miałam kiedyś poważny wypadek (jako pasażer)i od tamtej
pory mam ten wielki czarny mur. Więc jak widzisz nie jesteś sama

[morgen_stern]

Ja, a im dalej, tym gorzej.
Mam prawko, ale nie jeździłam praktycznie w ogóle (dosłownie kilka razy i poza
miastem). Teraz samochodu na pewno nie kupię, bo myślę o mieszkaniu.
Na jazdach napatrzyłam się na warszawskich kierowców i to dodatkowo mnie stresuje.

[madameblanka]

otóz co do warszawskich kierowców...śmiem powiedzieć że spora część użytkowników
dróg w naszej stolicy jest z prowincji tudzież z małych mieścin, gdzie ruch
drogowy nie istnieje, co przekłada się na brak umiejętności jeżdżenia w
miejskiej dżungli;>

[morgen_stern]

Raczej nie mówimy tutaj o szarżujących i trąbiących na wszystko i wszystkich
pacanach? Bo ja właśnie ich miałam na myśli.
Poza tym nic nie mnie tak nie wk... jak epatowanie tymi "prowincjami" przez
warszawiaków. Mówi to dawna mieszkanka GOP-u, który jest większy od Warszawy
a poza tym ja śmiem twierdzić, że większość tych "prowincjuszy", o których
piszesz, zrobiła prawko już w stolicy, bo to często młodzi ludzie.

morgen_stern,

[mruwa9]

a widzialas, co sie ostatnimi laty wydarzylo ze slaskimi drogami?
Autostrada A4, srednicowka, obwodnica polnocna, nowa obwodnica
Bytomia, przebudowane dwupoziomowe rondo obok Spodka,teraz jezdzic
po wiejsko-prowincjonalnych ( z punktu widzenia warszawiakow)
Katowicach i okolicach to sama przyjemnosc.A wielkomiejscy
mieszkancy Stolicy nadal maja tranzyt przez dziurawe, zakorkowane
ulice scislego centrum miasta D

[morgen_stern]

Oj tam, mruwa, ale to i tak prowincja, obwodnicami i autostradami nie
zaimponujesz, bo dla takich zawsze wieśniakiem pozostaniesz

[madameblanka]

przepraszam do mnie pijesz??
Ciebie wkurzają opinie o prowincjonaliuszach a mnie wkurzają ludzie wiecznie
psioczący na Warszawę, warszawiaków jak do nich nie należysz to nie masz się
czym przejmować.
Zresztą nie pisałam żeby kogoś urazić, ale uderz w stół....

[e_r_i_n]

O prowincjuszach to najczesciej pisza i mowia 'warszaffiacy' z
Ostroleki, ktorzy po 3 miesiacach czuja sie warszawiakiem od
wiekow
Prawdziwy, wielopokoleniowy warszawiak to czlowiek zazwyczaj z klasa
i sie nie musi dowartosciowywac.

[morgen_stern]

O, moja droga, ja Warszawę bardzo lubię, dobrze mi się tu mieszka i nie psioczę
na nią więcej niż inni.
Natomiast nasłuchałam się wypowiadanych z pogardą przez pseudo-warszawiaków
opinii o "prowincjuszach" (a nie prowincjonaliuszach, to taka drobna uwaga). Jak
wspomniałam wyżej, prowincjuszką się nie czuję, a teraz to nawet bardziej
warszawianką (choć ze Śląskiem w sercu), więc uraziłaś mnie, że tak powiem,
podwójnie nie będę teraz płakać nad klawiaturą z tego powodu, bo nie karmię
swojego poczucia wartości opiniami z forów, ale już wiem, co mam o tobie myśleć

[madameblanka]

masz jakies urojenia czy jak?? Gdzie niby napisałam że jesteś jednym czy
drugim?? Nawet ci nic nie zasugerowałam. Pisałam o ludziach tak samo jak ty, oj
wrażliwa jesteś coś...

dzięki za poprawke, też mi to coś głupio brzmiało.

Proponuję nie odbiegać już od wątku, bo moderator wkroczy do akcji.

[morgen_stern]

Nie, nie mam urojeń, ale czytam uważnie to, co piszesz

hahaha :)

[kalina_p]

a ciekawe, do której grupy ja bym sie zaliczała - warszawianka "z dziada
pradziada", jako jedyna z rodziny wyniosłam sie do Otwocka 2 lata temu, prawo
jazdy zdałam w Warszawie, ale mam auto z rejestracja WOT, dużo jeżdżę po
Warszawie...pewnie zostałam wyzwana od chamów ze wsi PP
Rodowici warszawiacy to bardzo fajni ludzie, jak ktos napisał - nie musza się
dowartościowywać, z przyjezdnymi BYWA inaczej, niestety...

[mruwa9]

rodowici warszawiacy sa rownie fajni, jak rodowici mieszkancy
Otwocka, Suwalk czy Katowic. Skad to przeswiadczenie, ze sa jakos
szczegolnie FAJNIEJSI, lepsi czy z wieksza klasa? Czyzby jakies
kompleksy?
Inteligencja jest jak rzeka: im glebsza, tym mniej czyni halasu.

[kalina_p]

nie, ja nie o tym, że szczególnie fajni. Tylko o tym właśnie, że jest w kraju
opinia, że warszawiacy sa BE, bo nabzdyczeni, bo się wywyższają, nowobogaccy,
chamscy itd. A wcale tak nie jest, sa normalni, fajni.

[mruwa9]

a nie jest tak, ze czesto maja poczucie wyzszosci nad motlochem z prowincji?
Nawet ten watek jest tego przykladem.

[e_r_i_n]

Z moich doświadczen - jak sie podrazy, to ci z poczuciem wyzszosci w
warszawie mieszkaja gora kilak lat. A czesto nawet kilka miesiecy.

Nie prawda nt.

[fantasmagorii]

to do mruwy :) nt.

[fantasmagorii]

[heca7]

Zgadzam się Jestem z Falenicy. Kiedyś usłyszałam opinię że Falenica to
przelotówka dla samochodów z rej WOT
Mam pj już 13 lat. I cały czas jeżdżę. Mam swój samochód, mąż swój.Jeszcze jak
byłam smarkata nie mogłam zrozumieć czemu te kobiety tak łatwo dają się wepchnąć
na miejsce pasażera albo z tyłu do dzieciaka. Moje od początku były nauczone, że
matka jeździ z przodu. Mężowi chyba by ręka uschła od w..k.. po tym jakby
powiedział że nie wolno mi prowadzić samochodu! Ostatnio kupił sobie volvo i nie
było bata dał mi na zakupy bez słowa sprzeciwu mimo,że to automat i wcześniej
nim tylko raz jechałam. Samochód wrócił cały i zdrowy dziewczyny nie dajcie
się, więcej wiary w siebie, faceci wcale nie jeżdżą lepiej tylko mają więcej
pewności siebie. Czego uczy się ich przez całe życie( bądź przebojowy, masz
przecież jaja, jesteś mężczyzną itd).

[e_r_i_n]

Nikt nie napisał, ze są najsuperaśniofajniejsi w Polsce.
Napisano, ze sa normalni i fajni - jak kazdy inny mieszkaniec miasta
w Pl.
I tak jak w kazdym innym miesce znajda sie buraki i prostaki.

[morgen_stern]

Aha, chciałabym jeszcze uściślić - pisząc o tym, że naoglądałam się warszawskich
kierowców nie uściślałam, czy chodzi o przyjezdnych czy tutejszych i szczerze
mówiąc nie interesuje mnie takie rozgraniczanie. Po prostu - jeżdżący po
warszawskich drogach.

bo szczerze mówiac

[kalina_p]

to po Warszawie jeździ się zupełnie inacej, niż poza Warszawa - sa korki,
pośpiech, narwy, mnóstwo kurierów, taksówek, każdemu sie spieszy...
Nie wiem, czy lepiej jeździ mi sie po Warszawie, czy w okolicach Otwocka.
Inaczej po prostu. W warszawie bywa na drogach tłoczno, trzeba sobie umiec
radzić, fakt. Ale tez sa światła, widoczne i szerokie pasy...A na prowincji
luźniej, bez korków i wciskajacych się kierowców ale za to ciemno, brak
dwupasmówek, jedną waską droga jeżdżą rowerzysci, autobusy, biegaja psy...no i
cały czas się zastanawiam, co lepsze
A że w ogóle lubię jeździć, to i po Warszawie lubię jeździć

hallooooooo !!!!!!!!!!!!!

[kmms4]

Wątek bardzo mnie zaciekawił bowiem ja mam taki sam problem z
prowadzeniem auta
nie interesują mnie prowincionalne warszawiaki.....
zakończcie temat.
Pa

[morgen_stern]

A ty co, samozwańcza porządkowa? Zakończę, jak będę miała ochotę.
Omiń wątek poboczny i czytaj dalej to, co cię interesuje.

[madameblanka]

> zakończcie temat.
> Pa

Dziękujemy za wskazówki i grzecznie pożegnaj się z wątkiem...

[fantasmagorii]

> nie interesują mnie prowincionalne warszawiaki.....
ale to jest właśnie ciekawe - nie z racji tego, że nazwałaś tak a
nie inaczej, ale z racji tematu wątku. Bo inaczej się jeździ w
mieście i nie każdy potrafi. A, ze Warszawa specyficznym miejscem
jest, to nie ulega wątpliwości: bez obwodnicy, łatany asfalt, tiry,
wąsko miejscami, nieprzemyslane zwężenia, remonty, brak miejsc do
parkowania, korki - dużoby wyliczać. i tak jak dla kogoś z prowincji
(nie dobre słowo) jest to wyzwaniem tak i dla Warszawianki z małym
lub żadnym doświadczeniem wyzwaniem pozostaje.
terra incognita (dla kierowczyni) jak dla mnie, rodowitej
mieszkanki

[mruwa9]

madameblanka napisała:

> Zresztą nie pisałam żeby kogoś urazić, ale uderz w stół....
>


no wlasnie...

[marva]

A ja wlaśnie z tej prowincji jestem i zapraszam Cię na jazdę u mnie
na tej mojej prowincji. Latem, jak jest dużo tzw. działkowiczów to
co chwilę są stłuczki. Bo niestety jak nie widzą świateł, strzałek
itp. to się gubią najzwyczajniej w świecie. Nie wierzysz? Zapraszam
latem Pani z miejskiej dżungli.

[madameblanka]

Jeżeli uważasz że nie byłam nigdy na wsi to jesteś w błędzie, tak , tak i nie
raz się zgubiłam

Acha, znowu któraś ukłuta??
Dla wyjaśnienia mam na myśli ludzi co psioczą na Wawa bo coś im nie wyszło, ci
sami co psioczą na Anglię bo im się noga powinęła. Tego pokroju ludzi mam na
myśli a nie ogólnie ludzi mieszkających na prowincji, już wiecej nie będę
prostować czyjegoś myślenia.

[morgen_stern]

Ty nie masz prostować czyjegoś myślenia, tylko swój sposób formułowania myśli

[czajkax2]

Ja mam tak jak Morgen.
Prawko mam od kilku lat, ale praktycznie wogóle nie jezdzilam. Czyli
trzeba uznac ze jexdzic nie umiem.


teraz musze odświezyc swoje prawko, plamnuje wykupic kilka godzin
jazdy zeby sie poduczyc. Ale........ no sie boje. Ze sobie nie
poradze.

Wiem ze prowadzenie jest dla ludzi, ale mi sie wydaje ze akurat ja
sobie nie poradze.

musze, musze sie w koncu zmobilizowac, a odwlekam to w
nieskonczoność.

[kalina_p]

jeśli sie az tak boisz, to faktycznie daj sobie spokój...niepewnośc i strach na
drodze to zagrożenie dla innych.

[olinka20]

A ja nie rozumiem, jak można mieć podejście jak wyżej- po co mi
prawko jak mam męża?
Ale mąż nie zawsze ma czas, a trzeba z młodym albo ze sobą do
lekarza, na zakupy itd. itp.
JA mam prawo jazdy od 7 lat , własne auto od ponad 2, wcześniej
jeżdzilam troche partnera autem troch taty.
Owszem na początku jest stres, ale ludzie.Trzeba jexdzic jeździc
jeździc
Inaczej sie nie przełamiecie.

[lola211]

Bez samochodu jak bez reki.
Strach trzeba przełamywac, innej metody nie ma.Moje prawko
przelezalo 5 lat w szufladzie, az w koncu wscieklam sie na siebie i
stwierdzilam, ze nie dam sie pokonac lękowi.Zaczelam jezdzic najpiew
ze znajomym, potem sama na male odleglosci.Jak juz nabralam wprawy
to po prostu zaczelam jezdzic i juz.

[morfinka79]

ja sie boje
jak dotad myslalam, ze wiecej takich jak ja/my to na tym swiecie nie
ma a tu prosze! dziwne, bo osoby z ktorymi jezdze jako pasazer
czesto mowia, ze bylabym dobrym kierowca
A najlepsze jest to, ze moje facet ma podobnie!!! Dwoje ulomnych sie
dobralo, nie ma co
dzieki nam taksowkarze sie ciesza. no i nie mam problemu z facetem
sfiksowanym na punkcie motoryzacji

[mathiola]

Mój syn powiada: ze strachem trzeba walczyć
I ja walczę
Ja robiłam prawko strasznie długo, w końcu zrobiłam chyba ze 4 miesiące temu.
Czy się bałam? Trochę tak, ale tak bardzo chciałam jeździć, że zaciskałam zęby i
jechałam. Dojeżdżałam do celu spocona, ale dojeżdżałam Jakoś niedługo po
odebraniu prawka (nie pamiętam - tydzień - dwa?) wsiadłam w samochód i
pojechałam do teściowej - 120 km, kompletnie sama
Moja siostra ma prawko od 10 lat i nigdy nie była np. w Warszawie - boi się. Bez
sensu kompletnie. Po co komu samochód, skoro nie może się nim poruszać? Żeby nie
skończyć tak jak ona, zaciskam zęby, wsiadam i jadę po Warszawie Teraz to z
czystym sumieniem mogę powiedzieć, że jeżdżę dobrze

[emigrantka34]

rabny boskie! to moje alter ego czy co tylko mlodsze o pare lat????

[emigrantka30]

Milo mi jestem swiezakiem na forum (pewnie poki co, bo gadula ze mnie straszna) ale milo mi, ze nie tylko nick mamy wspolny

[doral2]

nie wyobrażam sobie życia bez samochodu, potrafię prowadzić wóz, malować usta i
gadać przez komórkę jednocześnie.
uważam, że prawo jazdy powinno być obowiązkowe dla wszystkich, bo tylko ten kto
prowadzi samochód, wie jak trudno zahamować, gdy jakaś pinda na ulice wyskoczy
z nienacka.
być może wtedy takich pind byłoby mniej.

[adsa_21]

nie wyobrażam sobie życia bez samochodu, potrafię prowadzić wóz,
malować usta
> i
> gadać przez komórkę jednocześnie"
rany boskie! nie masz sie czym chwalic

[karcia85]

Ja się boję.
Nie tyle co prowadzić, tylko parkować. Ja to taka sierota jestem, że przeważnie (idąc) coś/kogos potrącę, gdzieś się potknę, zagapię itd. Prawko mam juz od 6 lat, zdałam za 1 razem, nawet egzaminator stwierdził, że mam rękę do auta, ale...poki nie będę miec swojego, niczyim nie jeżdżę. Nie chcę się później gęsto tłumaczyć ze stłuczki.P. Jest w tym wielka zaleta: gdy gdzieś pojedziemy ja zawsze mogę wypić XD

[jasmin80]

Ja boję się troszkę, na jakiś większych skrzyżowaniach
przykładowo.Jestem w trakcie robienia prawka, jeszcze przed ezaminem
i marzę już żeby jeździć.Myślęże z czasem ten strach przechodzi.

[wieczna-gosia]

nie nie jestes nienormalna. Po prostu to jak z jazda na dwoch kolkach- trzeba
sie w koncu odepchnac i pojechac bez taty trzymajacego za kij. te decyzje na
ogol dorosli podejmuja za dziecko a teraz odepchnac sie musisz sama.

No wiec najpierw sie zapisz na egzamin. Ot tak po prostu. I zdaj prawo jazdy bo
szkoda tych 200 godzin. I nie wybiegaj za daleko w przyszlosc- po prostu zdabadz
sobie dokument.

Potem- trzeba zaczac jezdzic. Po prostu idzie sie do samochodu i sie mowi ok to
teraz pojade- najpierw same prawe skrety, dookola osiedla to piekny dystans, a
potem na poczte, a potem tak zeby jakies skrzyzowanie bylo po drodze. Ostatnio
jechalam z kuzynka, ktora prawko zrobila 2 miesiace temu. Wyznala mi ze ona
najbardziej lubi czerwona fale a najmniej lubi zielona, bo na zielonej nie ma
czasu podsapnac i pomyslec tylko trzeba myslec jadac, zmieniac pasy itd.
Kiedy wsiadlam za kolko tez kochalam czerwona fale ale poza tym bylam dosc
wyluzowana- nie wyrobilam sie ze zmiana paskow na rondzie? Objezdzalam je trzy
razy, coraz bardziej od zewnetrznej nie udalo mi sie skrecic na skrzyzowaniu
bo nie zdarzylam ze zmiana pasow? skrecalam na nastepnym. jezdzilam i gadalam
sama do siebie co po kolei musze zrobic- taki prototyp GPS
Wypadki- no umowmy sie niech zyje statystyka- co ci grozi- stluczka? Lampe ci z
bija? ktos rzuci k.wa ze wolno jedziesz? W trasie mialam metode ze nie
wyprzedzalam, tylko jechalam sobie z rowna predkascia za samochodem przede mna
pilnujac zeby to nie byl scigant. A ze po Polsce jezdzi sie szybko- faktycznie
nauczylam sie jezdzic 100. On wyprzedzal- przyczepialam sie do innego. Itd

Naprawde spoko to nie jest jakas niezwykla umiejetnosc- po miescie mozna jezdzic
dosc lebiegowato

I jeszcze jedno- ja sie dobrze czuje w vanach, chociaz juz berlingo mi styknie.
Duze toto, przestrzen ma, wyzej sie siedzi, wiecej widac. Tylko do tylu srednio
sie jezdzi niech zyje czujnik parkowania ale w koncu do tylu nie jezdzi sie
duzo

[croyance]

Ja.

Skonczylam trzy kursy i nadal nie potrafie jezdzic - na sama mysl,
ze mialabym wyjechac na autostrade albo do miasta robi mi sie slabo
i zimno.

[ania.silenter]

Ja tak mam. A ponieważ do pracy mam 25 km moje tchórzostwo samochodowe bardzo
utrudnia życie - mnie i całej mojej rodzinie.

[mamamira]

Z powodu strachu nigdy nie zdecydowałam się na prawo jazdy.Boje się jeździć
nawet jako pasażerka od "hamowania" bolą mnie stopy.

[18_lipcowa1]

Ja na poczatku bronilam sie rekoma i nogami kiedy rodzice zapisali
mnie na kurs prawa jazdy, mialam 18-19 lat.
Teraz dziekuje im za to bo to jest bardzo duze ulatwienie w zyciu.
Oczywiscie bez prawka i auta mozna zyc, ale tak jest latwiej.
Nie boje sie prowadzic, lubie prowadzic, wsiadlam w mojego malucha w
dzien otrzymania prawa jazdy, tydzien po zdaniu egzaminu.
Jestem dobrym kierowca, o ile nie jestem rozkojarzona, niestety
bywam rozkojarzona, dziele uwage na 100o roznych rzeczy, dlatego dla
bezpieczenstwa nie pale jak prowadze, nie rozmawiam, nie rozgldam
sie na boki niepotrzebnie, nie podziwiam krajobrazow, nawet staram
sie nie przelaczac radia.
Mialam wiele aut, najpierw jezdzilam autami rodzicow, potem
kupowalam juz swoje, maz mial nowiutenkiego passata dwa lata temu i
dal mi bez problemu a bal sie o niego i trzasl strasznie.

[maanki]

Zrobiłam prawo jazdy 8 lat temu(za 4 razem i pomimo łapówki)i nadal
boję się jeździć. A wszystko przez facetów. Cały czas wszyscy
wmawiali mi, że kiepsko jeżdżę i w to uwierzyłam.Zamiast trenować i
próbować zawsze mnie wozili.
Do męża (100km)wiezie mnie i moje dzieci mój ojciec,bo sam boi się
mnie puścić i mówi, że nie dojadę (trasę znam na pamięć)
Ale zarazem potrafię jechać jako zmiennik męża gdy robimy 600km nad
morze chociaż kosztuje mnie to mnóstwo nerwów.

[deela]

ja mam jakis lek wtorny
prowadzilam auto z powodzeniem przez kilka lat i to prowadzilam dobrze
ale warszawa mnie przeraza - jeszcze w weekend to wyjezdzalam
ale tak np rano? chamstwo, zajezdzanie, wciskanie sie na chama
to ponad moje sily
wiec przestalam w ogole prowadzic
w miedzyczasie zmienilismy auto i do tego... jakos boje sie wsiasc
a kiedys to obojetnie co: kluczyki i jechalam
musze sie jakos przelamac

[agatha61]

Sa osoby, ktore sie po prostu do tego nie nadaja i juz. Niestety
widac takich kierowcow czasami. i lepeij po prostu byc tego
swiadomym i juz. ale sa tez osoby, ktore boja sie tylko dlatego ze
nie maja wprawy - to normalne, kazdy chyba zle wspomina poczatki.
jak zrobilam wreszcie prawko (o zgrozo 8 razy podchodzilam, a
auwazam sie za dobrego kierowce)tez sie balam na poczatku jak
cholera, ale lata wprawy robia swoje. Na opczatku z planem miasta
obmyslalam trasy itd (jak byly jakies niespodziewane roboty to
mialam niezly stres). teraz to normalka, ale na pewno pomoglo mi
zaufanie taty (jak zrobilam od razu bez problemu dostawalam auti ) i
potem meza - duzo jezdzilam naszym wspolnym autem, teraz jezdze
swoim ale czesto biore jego firmowke i nie budzi to u niego
niepokoju.

[gagunia]

Ja. Mam prawko od 10 lat. Jeździłam chyba ze 2 razy. Szło dobrze, ale jakaś
panika mnie ogarnęła.
Ale postanowiłam, że na wiosnę biorę kilka jazd doszkalających.

[asiara74]

Zrobiłam prawko 16 lat temu, jeżdziłam może z 5 razy. Na wiosnę zeszłego roku
kupiliśmy dla mnie autko, po 2 godz z instruktorem i kilku z męzem jeżdże jak na
razie z powodzeniem.

Warto sie przełamać choćby ze względu na wielka oszczędność czasu i wygodę. Nie
musze juz nikogo prosić o podwiezienie i dobrze mi z tym.

[mama_adasia]

ja się boję, mam prawo jazdy lat 10 jeżdzę bardzo mało, boję się i
już, nie potrafię tego pokonać

[raczek47]

Ja tez się boję...
Prawko mam niecały rok, o dziwo zdałam za pierwszym razem, choć
instruktor twierdził,że tak tak trudnego przypadku jak ja jeszcze
nie miał(a ja się z nim zgadzałam).Potem jeździłam kilka razy do
momentu , gdy na parkingu, wjezdżajac zahaczyłam lusterkiem auto
sąsiada.Włączył się alarm, sąsiad wyleciał z pyskiem(było lato, kupa
ludzi na balkonach i na placu zabaw), choć nawet rysy na aucie nie
było;zwymyślał mnie, ja pokornie się z nim zgodziłam(no bo w końcu
zahaczyłam mu to jego cholerne auto), poryczałm, w domu jeszcze mąż
mnie objechał, oddałam mu kluczyki...i od września nie usiadłam za
kólkiem.i już nie wsiadę, no bo boję się podobnej sytuacji.A jak mam
ćwiczyć?Zdemolować pół osiedla, żeby się parkkować nauczyć?Ten
strach to moja wielka, wielka bolączka i kompleks.Dodam,ze dodatkowe
godziny juz wykupowałąm, i niewiele pomogły;kredyt bym chyba musiała
wziąć, tyle tych dodatkowych bym musiała wykupić.