Dziecko dodatkiem do kariery.

[kropkacom]

Jest taki trend wśród znajomych że jak już wszystko w życiu zdobyte to na
koniec przychodzi decyzja o dziecku. Oczywiście że w porządku jest kolejność:
dobra praca, dom, wyszalenie się i dopiero potem potomstwo. Jednak często mam
wrażenie że dziecko to dla nich tylko taki nieodzowny dodatek: mam już
wszystko i "fasolka" musi być. Oczywiście potem szybko są rozczarowani albo
nadal gnają a dziecko zostaje gdzieś w tyle.

[serei]

pewnie, pewnie bo najlepiej napłodzić dzieci mając niestabilną pracę i sytuację
mieszkalną lub najlepiej jeszcze w trakcie szkoły nie?
co w tym dziwnego, że jak już mają pieniądze, pracę i mieszkanie to chcą
poświęcić czas dla dziecka? Jakie życie ma dziecko rodziców którzy najpierw
zdobywali co chcieli a potem jego sobie fundnęli, a jakie ma dziecko rodziców
wciąż goniących za tym co chcą osiągnąć?
oczywiście nie wszyscy rodzice są tak ambitni jak piszesz i na szczęście
większośc potrafi wypośrodkować

[guderianka]

Myślę, że opacznie postrzegasz. To chyba dobrze, że ludzie decydują
się na dziecko wtedy gdy mają ustabilizowaną finansowo sytuację i
mogą mu zapewnić bezpieczny byt?

[kropkacom]

To nie o to chodzi że czepiam się że mają zabezpieczenie przecież. Jednak oprócz
tego przydałaby się chociaż odrobina instynktu i świadomości że z czegoś tam
trzeba będzie jednak zrezygnować może. A coraz więcej ludzi o decyzji o dziecku
myśli jak o zakupie telewizora. Znajoma była bardzo rozczarowana że życie
zmieniało się po dziecku i trzeba przewartościować wszystko. Stwierdziła że
zrobiła błąd i nie wie czy je kocha. I to nie jest odosobniony przykład.

[guderianka]

Między "moja znajoma" a "większość ludzi" nie możedsz stawiać znaku
równości. Nie masz dowodów na swoją tezę-a jeśli masz to ją
przedstaw. To o czym piszesz to dla mnie abstrakcja-ja nie znam
takich ludzi

[kropkacom]

Większość ludzi z moich znajomych którzy są w opisanej przeze mnie sytuacji. I
tyle. Oczywiście materiału dowodowego nie jestem w stanie przedstawić. To miała
być luźna dyskusja i przyjmuje do wiadomości że się czepiam I jeszcze, nikogo
nie chce na nic sprowadzać. Każdy ma jedno życie za nie jest odpowiedzialny.

[guderianka]

Nie pozostaje mi nic innego jak bardzo ci współczuć znajomych..

[kropkacom]

Mam rożnych znajomych.

[guderianka]

Współczuję TYCH

[dlania]

Nie mam takich znajomych jak ty. Gdzies tam podobno tacy sa, jedna ciotka mi
opowiadała, ale ja sie w "takich" (nie o zamoznośc mi chodzi) towarzychach nie
obracam.
Poza tym każdy ma dziecko po co chce, nie uważam, żeby moje motywacje czy twoje,
kropka, były słuszniejsze od innych.

[kropkacom]

> Poza tym każdy ma dziecko po co chce,

Ale ja się nie wcinam w ich życie, decyzje. Po prostu Ci znajomi z mojego
pokolenia którzy mieli dzieci gdzieś w trakcie są jakoś szczęśliwsi i mniej
rozgoryczeni. Ale to u mnie.

kocham takie uproszczenia ;-)

[mruwa9]

czarno-biale postrzeganie: rodzice dzieleni na dwie kategorie: ci
nieodpowiedzialni, ktorzy mnoza sie, nie majac ustabilizowanej
sytuacji ekonomicznej i mieszkaniowej, i ci, dla ktorych dziecko to
dodatek do kariery, gdy juz wszystko inne osiagniete. A moze ta
druga grupa ludzi to wlasnie czesto osoby o bardzo wysokim poczuciu
odpowiedzialnosci, ktorzy decyduja sie na dziecko, gdy sa pewni, ze
beda mu w stanie zapewnic godziwe warunki do rozwoju, bez stresu, ze
mieszkanie katem u tesciow i nie wiadomo, czy bedzie co do garnka
wlozyc czy za co kupic dziecku podreczniki i tornister?

[lilka69]

czlowiek ma takich znajomych jaki sam jest. skoro znajomi sa nienormalni i
niestandardowi to ja rozumiem, ze posta napisalas jako prowokacje bo spotykajac
sie z nimi prawdopodobnie AKCEPTUJESZ ich zachownie.


a moze odwrotnie- zazdroscisz? i to nie oczywiste, ze sa rozczarowani tylko
twoje pobozne zyczenia aby byli.

[kropkacom]

> a moze odwrotnie- zazdroscisz? i to nie oczywiste, ze sa rozczarowani tylko
> twoje pobozne zyczenia aby byli.

Tak, rozgryzłaś mnie. Jestem zazdrosna

[lilka69]

odwracaj kota ogonem aby zachowac honor

[kropkacom]

lilka69, wzięłaś to chyba zbyt osobiście Nie znamy się, prawda?

[lilka69]

wlasnie sie zastanawiam czy aby na pewno sie nie znamy. w koncu ja reprezentuje
"trend" twoich znajomych. zatem moze miedzy nimi jestem i ja...zart

[aluc]

bo jak kobieta z sukcesem zawodowym nie ma dzieci, to jej to wypomną
wcześniej czy później
a tak może występować jako ikona durnych kobiecych pisemek, jak to
można pogodzić intensywną pracę zawodową z wychowywaniem dzieci

[lilka69]

ja realizuje "trend" twoich zajomych.

[pola.cocci]

Ja mam znajomych, ktorzy na pierwszym miejscu stawiaja kariere
zawodowa i sie z tym nie kryja maja: ona 33 lata, on 34 sa pare
miesiecy po slubie i jeszcze nie decyduja sie na dziecko, bo ona
najpierw planuje awans zawodowy. Ich sprawa, dla mnie szkoda, ale
oni tak chca.

[delfina77]

A moze juz sie staraja, a moze sie staraja od paru lat i im nie wychodzi wiec co
maja mowic? Dlaczego ludzie tak bardzo interesuja sie planami prokreacyjnymi
znajomych?

[lilka69]

dlaczego sie mnie czepiasz.
po prostu ja realizowalam "trend" twoich znajomych i dzis nadmiernie nie placze
z powodu braku pieniedzy a ty rozmnazalas sie beztrosko i teraz innych sie
czepiasz. wlaczajac swoich zanjomych. niezla z ciebie kolezanka...

[przeciwcialo]

Kropka nie ma chyba piatki dzieci powitych tuz po maturze. Nie
przesadzaj.

[kropkacom]

> Kropka nie ma chyba piatki dzieci powitych tuz po maturze.

Nie ma. A dzieci urodzone po studiach

[triss_merigold6]

Dosyć zdrowa kolejność IMO. Akurat mnie nie dziwi, że ludzie
decydują się na dziecko mając w miarę stabilne zaplecze materialne i
zawodowe. Pracoholicy to inna bajka, oni w ogóle średnio nadają się
do związków i posiadania dzieci, bo pracoholizm to regularne
uzależnienie kwalifikujące się do terapii.

[epistilbit]

A ja rozumiem kropeczkę. Też mam takich znajomych. I żeby, to zrozumieć to
trzeba zobaczyć. W ich przypadku dziecko zostało powołane na świat, bo "psy są
już nie modne no i nie możemy się polansować na kinderbalach, poza tym prezes
już ma 2 i może przez to ja nie awansuje "
Oboje pracoholicy i tzw bywalcy. No nie ma imprezy, spotkania, gdzie by się nie
wkręcili i nie chwalili.
Dzieciak najmodniej ubrany
Pokój urządzony przez dekoratora wnętrz
Niania
Oprócz niani prywatny klubik, do którego i tak niania zawozi i odbiera, ale
dzieciak musi chodzić bo modny
itd itp
i bardzo smutne dziecko. Pamiętam, jak kiedyś bawili się z moim w piaskownicy,
tatuś pstrykał zdjęcia jak szalony, będzie co na slajdach pokazać i łups dziecko
się przewróciło, nie zapłakało, pobiegło dalej, ale w tejże samej chwili zostało
ewakuowane przez rodziców bo aj aj spodnie gucci poplamione trawą, taki wstyd,
nici z fajowych zdjęć, jeszcze ludzie z piaskownicy będą się z nas śmiać, że
taka fura a dziecko w brudnym ubraniu

[gryzelda71]

Czemu mam wrażenie,że podkoloryzowałaś byleby do tematu wątku post pasował.

[...]

[epistilbit]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[aurita]

> ewakuowane przez rodziców bo aj aj spodnie gucci poplamione trawą, taki wstyd,
> nici z fajowych zdjęć, jeszcze ludzie z piaskownicy będą się z nas
> śmiać, że taka fura a dziecko w brudnym ubraniu

ale rozumiem ze tego nie powiedzieli glosno tylko Ty sobie to dopowiedzialas?
Bo zazdroscisz im ubranek od gucciego? zalosne.........

[epistilbit]

Nie, bo byłam przy tym i wszystko słyszałam.

No, "niania w nowym jorku" po prostu

[sir.vimes]

tam była podobna scena.

Myślę, że akurat TAKICH rodziców jak państwo X z powyższej książki to jest mniej
niż błąd statystyczny.

[mniemanologia]

Gucci ma kolekcję ubrań dla dzieci? Nie wiedziałam.

popieram

[anorektycznazdzira]

Zdecydowanie popieram dodawanie dziecka do posiadanej kariery
zamiast odwrotnie, bo odwrotnie wychodzi to kiepsko a dziecko jest
zwykle poszkodowane.

[kropkacom]

Kariera, przez duże K to przede wszystkim poświecenie swojego czasu i energii
pracy. Oczywiście na pewnym szczeblu można dojść do takiego poziomu gdzie jest
na przykład nienormowany czas pracy ale i tu karierowicze muszą pracować więcej
niż inni. Mylę się? Gdzie tu miejsce na berbecia?

[maroco1977]

my tez jestesmy przykladem karierowiczow, mamy wlasna firme, wszystko
osiagniete, teraz jest dziecko, i tez nosi modne ubranka, i tez ma wszystko co
najlepsze (oczywiscie w granicach zdrowego rozsadku)ono nie jest zadnym
dodatkiem do kariery, bo kariery juz nie ma. Duzo bardziej poszkodowane sa
dzieci, ktorych rodzie jeszcze nic nie osiagneli, a juz decyduja sie na nie.
Wtedy praca jest na pierwszym miejscu, a nie dziecko.
Moze sie to komus nie podobac, ale jestem przciwna posiadaniu dzieci przez
ludzi, ktorzy nie sa na swoim, maja niestabilna sytuacje materialna i dopiero
''raczkuja'' w osiaganiu czegos. Dziecko widzi rodzicow gdy spia, bo reszte
zycia spedzaja w pogoni za wiekszym mieszkaniem, telewizorem itp.itd. jak to
wszystko maja to dziecko jest najczesciej dorosle i ma w nosie rodzicow.To jest
tzw. pokolenie dzieci z kluczem na szyji, co musza same sobie radzic gdy rodzice
ciezko haruja, by cos miec.
Twoi znajomi sa wyjatkiem.

[kropkacom]

> Moze sie to komus nie podobac, ale jestem przciwna posiadaniu dzieci przez
> ludzi, ktorzy nie sa na swoim, maja niestabilna sytuacje materialna i dopiero
> ''raczkuja'' w osiaganiu czegos.

Większość skoncentrowała się tutaj na kasie. Jak zwykle zresztą. U nas dzieci
pojawiły się kiedy byliśmy na dorobku(własnego mieszkania nadal nie mamy ale
mieszkamy samodzielnie) ale mamy te wszystkie inne "luksusy" też. Mamy czas na
maluchy oboje. Nie o to mi chodziło tylko. Myślałam raczej o traktowaniu dziecka
jako jeszcze jednego mebla, jako dodatku do całości. Osiągnęliśmy wszystko i
czas na dzidzie. Nie bardzo się chce ale ...

kropkacom-rozsmieszylas mnie po raz kolejny

[lilka69]

o jakich ty luksusach piszesz skoro nawet nie masz wlasnego mieszkania. malego
ale wlasnego.

[kropkacom]

Nie mam i może nigdy mieć nie będę. Nie wiem gdzie życie mnie rzuci za kilka
lat. Do tego żeby wiązać się kredytem na kilka lat nie palimy się również.
Koniec pieśni.

[lilka69]

skoro jest kredyt to mieszaknie nie jest wlasne a BANKU.

widze zatem, ze zdolnosci kredytowej rowniez nie masz skoro o kredycie piszesz.

[przeciwcialo]

Nie ma obowiazku posiadania aktu wlasności mieszkania.
Pół Europy takiego nie posiada i nie dlatego że nie mają zdolnosci
kredytowej.

[kropkacom]

W Polsce trza mieć chociaż kawalerkę co by ludzie nie mówili że bidok

[lilka69]

a czy mozesz podac zrodlo swojej wiedzy?

czy tylko tak sobie to napisalas?

[e_r_i_n]

lilka69 napisała:

> widze zatem, ze zdolnosci kredytowej rowniez nie masz skoro o
> kredycie piszesz.

Mozesz mi wyjasnic tok Twojego rozumowania?

[babcia47]

> Moze sie to komus nie podobac, ale jestem przciwna posiadaniu
dzieci przez
> ludzi, ktorzy nie sa na swoim, maja niestabilna sytuacje
materialna i dopiero
> ''raczkuja'' w osiaganiu czegos.
a co to jest stabilna sytuacja materialna? na dobra sprawe nie ma
czegos takiego, szczególnie gdy prowadzi się własną firmę..zawsze
decydenci moga wymysleć stadko przepisów, które zablokuja rozwój
firmy, trafić się kryzys, lub może sie okazac, ze wyrosła silna
konkurencja, może zdazyć sie w rodzinie wypadek lub przewlekła
choroba..łatwiej wyjść z tego będąc jeszcze pieknym i młodym niż
zmęczonym człowiekiem w srednim wieku do tego obarczonym małymi
dziećmi..a juz szczególnie gdy nie będzie juz stać na nianię..Modne
ubranka dzieciom akurat najmniej sa potrzebne..bardziej są potrzebne
rodzicom ), dziecku wystarczy by było ciepło, sucho i wygodnie..Ja
swije dzieci widywałam faktycznie czesto gdy spały..ale nie byłam
juz im tak potrzebna, bo zgodnie z prawem rozwijającego się dziecka
miały inne zainteresowania i priorytety..a wychowywanie się (moje) z
kluczem na szyji wspominam wspaniale..i to mimo, ze rodzice byli z
tych zamozniejszych..sama sie tego domagałam zamiast siedzenia
godzinami w nudnej świetlicy w oczekiwaniu na nich..przynajmniej
miałam wspaniałe dzieciństwo z koleżankami i kolegami na podwórku i
mam co wspominać na "stare lata"

[anorektycznazdzira]

kropkacom napisała:

> Kariera, przez duże K to przede wszystkim poświecenie swojego
czasu i energii
> pracy. Oczywiście na pewnym szczeblu można dojść do takiego
poziomu gdzie jest
> na przykład nienormowany czas pracy ale i tu karierowicze muszą
pracować więcej
> niż inni. Mylę się? Gdzie tu miejsce na berbecia?

Chodzi oczywiście o karierę w rozumieniu forumowym.
Dla mnei również "kariera" to udzielanie sie w mediach lub naniwie
naukowej, jakieś prezesowanie itp- konferencje, spotkania, wyjazdy,
nagłe zageszczeia prac nad projektami, nocne robienie czegoś "na
wczoraj" itd, itd, itd.
Dla forum "kariera" to to, co widzimy w pierwszym poście: poukłądane
zycie, dobra praca, zakupione mieszkanie i przyzwoity samochód, stać
nas na wakacje i trochę zbytków- wymagające regularnego chodzenia do
pracy, czasem w nadgodzinach, generujace problemy zawodowe i
zawodowe znajomości, które (o zgrozo!) czasem absorbują rodzica w
stopniu zależnym od jego (rodzica) predyspozycji psychicznych.
Do tego sie odnoszę))

[babcia47]

Zdecydowanie popieram dodawanie dziecka do posiadanej kariery
> zamiast odwrotnie, bo odwrotnie wychodzi to kiepsko a dziecko jest
> zwykle poszkodowane.
..a ja nie i to z własnego doswiadczenia..urodziłam dwóch synów w
wieku 22 i 24 lat, spędziłam na ich wychowywaniu ponad 4 lata w domu
i kiedy dorośli do tego by zacząć sie socjalizować w placówkach ja
wróciłam do pracy rozpoczynając powoli swoją karierę. Powoli..bo jak
to zdarza sie najczęściej, poczatkowo, do pójscia do zerówki w wieku
6 lat obaj czasem chorowali..czesto na przemian i wrazie redukcji
pierwsza szłam do zwolnienia jako nowy pracownik i mało
dyspozycyjny, nawet gdy wieczorami nadganiałam swoje obowiązki. Gdy
chłopcy byli w podstawówce objełam kierownicze stanowisko, które
wymagało ode mnie sporego poswiecenia się pracy, przebywania w niej
często po kilkanascie godzin (a było, ze i trzy doby pod rząd!)..ale
z drugiej strony dzieciom nie byłam juz tak potrzebna jak w
pierwszych latach zycia, koledzy zaczeli odgrywac duzą rolę,
ciagneło podwórko..a do bieżącej opieki mieli ojca, który pracował w
dogodniejszych godzinach i ewentualnie dziadków, którzy juz nie
mogli zbyt im "zaszkodzić". Jako, ze byliśmy na dorobku i z
nieduzymi dziećmi nie mieliśmy wielkich wymagań finansowych co do
podrózowania co tydzien, spotkań towarzyskich co wieczór (choc i tak
wtedy prowadziliśmy intensywniejsze niz po moim powrocie do pracy),
mieszkalismy w wynajętym ale wygodnym mieszkaniu i budowaliśmy dom,
skończyliśmy gdy wróciłam do pracy..Gdyby było odwrotnie najpierw
kariera potem dzieci, najprawdopodobniej musiałabym powierzyć dość
wcześnie opiekę nad nimi i wychowanie obcej osobie, bo babcie długo
jeszcze pracowały (i srednio by się nadawały), straciłabym wpływ na
wychowanie i rozwój moich dzieci..na pewno nie miałabym takiej więzi
uczuciowej z nimi, nie mogłabym uczestniczyc w ich małych
zwycięstwach i pocieszać po porażkach, ucząc podnosić się po
każdej..Młodsza kolezanka z pracy,która zrobiła odwrotnie była
zmuszona wrócic do pracy jeszcze w czasie macieżyńskiego i miała
potem to szczęście, ze dzieckiem opiekowała sie babcia do której
miała zaufanie..ale nieraz pomstowała, że dziecko właściwie widuje
tylko w weeckendy, chyba ze babcia na spacerku zajdzie do nas z
młodym..co to za maciezyństwo, co to za dzieciństwo? Moim dzieciom
niczego nie brakowało mimo, że "karierę" zaczęłam robić gdy mieli 10
i 8 lat..zwiedzili całą Europę drogą lądowa(jeżdżąćć z dziadkami lub
na opłacone wwycieczki) i morską (starszy jest zeglarzem), mieli
zajęcia dodatkowe: zajęcia na basenie, karate, języki, kursa
niektóre (pierwszy zawód zdobyli mniej wiecej w w/w wieku),jeździli
na kolonie, obozy, z nami na rejsy żeglarskie, z dziadkami na wczasy
(my nie lubimy takiej formy odpoczynku)..niczego im nie zabrakło,
jeżeli chodzi o rozwój fizyczny, kulturalny, pierwszy sprzęt
komputerowy dostali w roku 90-tym..gdybym zdecydowała się na dzieci
później nie "mieliby" rodziców, bo musielibysmy pracować nie tylko
na nich ale równiez na utrzymanie tego co już zgromadziliśmy w
miedzyczasie (to sporo kosztuje, równie duzo jak wychowanie
dziecka), byłby żal stracic prace i dotychczasowy dorobek zawodowy
(kto by na mnie czekał 4 lata?) i pewnie mielibysmy mniej energii,
pomysłów, nie wiem czy jeszcze byłabym tak dobrym towarzyszem zabaw,
wedrówek, czy rozumiałabym jeszcze na czym mogą polegać problemy z
kolegami czy nauczycielami w szkole, czy potrafiłabym młodego
nauczyc rzutu do kosza z dwutaktu..a pisze to, bo jestem stosunkowo
młodą babcią i sama widzę, ze nie mam juz tyle sił, i takiego
samozaparcia..dobrze, ze dziecko ma rodziców, którzy całkowicie
odpowiadają za dziecko, bo dla mnie w tym wieku, a nawet i 10-15 lat
wczesniej było by to wyzwanie chyba ponad siły i ze szkoda dla
dzieci

[niiikaa]

A moim zdaniem w tym co pisze kropka jest trochę prawdy.

I nie chodzi o ludzi, którzy decydują się na dziecko w stabilnej sytuacji
finansowej i życiowej. Chodzi o takich, którzy maja dziecko bo teraz "wszyscy"
mają dziecko. Jest czas wyżu demograficznego i dziecko wypada mieć. Tak jak
SUV'a, I-Poda, I-phona itp.

Patrzę też na takich ludzi jak mój małż. Mamy dziecko ale generalnie tatuś ma
Młodego w nosie. Piszę generalnie bo miewa rzadkie przebłyski, że dzieckiem
trzeba się zająć. Zawsze chciał mieć dziecko i pewnie było to dla niego tak samo
oczywiste jak pójście do szkoły. Chętnie wstawia zdjęcia Młodego na N-K i dzwoni
do domu z zapytaniem jak Młody spędził dzień i czy grzeczny czy spał. Ale sam
się tym nie zajmuje. Jego życie nie zmieniło się po pojawieniu się Młodego za to
przez moje przeszło tornado. Po urodzeniu Młodego małż natychmiast przerzucił
mnie z roli kobiety do roli matki. W związku z tym przestał pomagać w domu,
przestaliśmy razem wychodzić - nie ma z kim zostawić Młodego - tatuś idzie
mamusia zostaje.

I czytając to forum wydaje mi się, że nie jestem jedyna w takiej sytuacji.

[wieczna-gosia]

a czyja to wina?

Oczywiscie ze sa ludzie, ktorzy majac dziecko zachowuja sie jakby go ie bylo.
Ale zdecydowana wiekszosc moich znajomych z karierami przeszla do opcji wprost
przeciwnej- praca chetnie za mniej byle o 17 konczyc a moze nawet o 16. Kilka
kolezanek z ulga przestalo pracowac "bo dziecko" lub zmienilo prace na mniej
ambitna "bo dziecko".

[prigi]

przepraszam Cię bardzo,ale nie mogę nie odpowiedzieć na Twój post
czy nie uważasz, że to Ty popełniłaś podstawowy błąd w zwiazku z
zachowaniem Twojego męża? To tylko TWOJE dziecko? trzeba było
wymagać na nim, aby poszedł z dzieckiem na spacer, wyjść na cały
dzień do koleżanki, zakupy, wieczorem do knajpy, kina czy gdzie tam
wolisz. stawia się takiegi opornego faceta przed faktem dokonanym a
nie czeka się czy on się domyśli. otóż nie, faceci się nie
domyślają. oni potrzebują jasnej komendy. tak funkcjonują. nie
rozumiem Twoich żali. sama dałaś mu przyzwolenie na taki podział
obowiązków. walcz o siebie dziewczyno, bo będzie tylko gorzej
ściskam

[niiikaa]

Dzięki Prigi, Ubawiłam się setnie

Po pierwsze to nie są żale - tak jest i koniec.

Po drugie - to jest mój małż nie moje dziecko - jest dorosły ( w znaczeniu pełnoletni) i sam podejmuje decyzje i będzie ponosił ich konsekwencje.

Po trzecie - moje sytuacja jest bardziej porąbana niż można przypuszczać. Ja o siebie nie muszę walczyć - ja po prostu jestem i nie ma tu żadnej walki. Podział obowiązków nie wynika z tego co chce małż a z tego, że ja go kompletnie ignoruję. Po co mam dzielić się z nim małą ilością czasu, który mogę spędzić z Młodym , po co mam go namawiać na spacery z dzieckiem ( namawiałam przez rok, zawsze było jakieś ale).

Po czwarte masz rację - faceci są jak komputery - wykonają polecenie , które jest proste i jednoznaczne. Nie robią tego co byśmy chciały.
Wiem o tym doskonale i dlatego już nie chcę żeby małż się zajmował dzieckiem - zawsze to się kończy wrzaskiem Młodego "mama" i biegiem w moim kierunku przez mieszkanie.

Przy okazji - od czasu jak zaczęłam małża ignorować jest o niebo lepiej. Z jednej strony nie liczę na jego ewentualną pomoc a z drugiej bo sam z siebie częściej i lepiej zajmuje się Młodym. Może wszystko się wyprostuje. Pożyjemy zobaczymy

[wieczna-gosia]

To nie jest takie proste- poniesie je tez twoj syn i reszta postu wyraznie
przeczy tym slowom- probujesz, znalazlas najskuteczniejsza droga do zachecenia
czy tez sprowokowania meza do zajmowania sie dzieckiem. Moj maz najpelniej
zajmuje sie dziecmi gdy mnie po prostu nie ma- inaczej stosuje spychologie. Wiec
tak ukladam zajecia by po prostu nie bylo innego wyjscia jak tymi dziecmi sie
zajac. Gdybym np. mieszkala z tesciami to moje dzieci mialyby zerowy kontakt z
ojcem, no chyba ze facet by sie ocknal

[niiikaa]

Wiem, że Młody tez będzie ponosił konsekwencje takiego układu Ale nic na to poradzić nie mogę.

Jak mnie nie ma i małż musi zając się dzieckiem to ściąga swoją mamę
I dobrze. Ja jestem spokojniejsza jak ktoś go nadzoruje. A moja teściowa jest super babka i zawsze mogę na nią liczyć.

[prigi]

ok, może Cie źle zrozumiałam, ale zdania "Jego życie nie zmieniło
się po pojawieniu się Młodego za to
przez moje przeszło tornado. Po urodzeniu Młodego małż natychmiast
przerzucił
mnie z roli kobiety do roli matki. W związku z tym przestał pomagać
w domu,
przestaliśmy razem wychodzić - nie ma z kim zostawić Młodego - tatuś
idzie
mamusia zostaje." brzmią dla osób z zewnątrz, jak pretensje o to, że
Ty głównie zajmujesz się dzieckiem. Jeśli tak nie jest i jesteś
szczęśliwa w takim ukłdzie to wycofuję się rakiem ze swojego postu.
Ale jak widać poniżej, nie tylko ja tak odczytałam Twoje słowa

[niiikaa]

Jestem szczęśliwa bo ten układ mi wisi Ale jak mi nie wisiał to byłam bardzo nieszczęśliwa

Przez rok próbowałam małża namawiać na zostawanie z dzieckiem i zajmowanie się nim. Tłumaczyłam, że trzeba budować więź emocjonalną, że to będzie odbijało się na ich kontaktach w przyszłości, stawiałam go a sytuacjach bez wyjścia. to ostatnie kończyło się zazwyczaj telefonem "gdzie jesteś - Młody ryczy i nie chce się uspokoić". A małż uspokoić nie umie... Tylko ja byłam coraz bardziej sfrustrowana a małż znajdował coraz nowsze i coraz bardziej idiotyczne powody dla których nie może zająć się dzieckiem. Fakt, że przez ten rok nie pracowałam (ale nie była to moja decyzja tylko zakład pracy zaproponował mi takie warunki powrotu, że podziękowałam i poszłam do sądu)ale to nie jest powód żeby ojciec był tylko dawca nasienia i nic poza tym przy dziecku nie robił. Pracy nie ma wyczerpującej i nie na 12 godzinne zmiany.

W końcu olałam małża z totalnej bezsilności. Wróciłam do pracy (w innym miejscu)i zorganizowałam sobie i Młodemu życie bez małża. I dopiero teraz powoli małż orientuje się, że coś mu ucieka.

[prigi]

tulę mentalnie. cieżki kaliber Ci się trafił. ale jak sama piszesz,
może w końcu zacznie mu zależeć.Jednak faceci są dziwni

[niiikaa]

Dziękuję serdecznie

Mi się taki trafił a co najpaskudniejsze przez urodzeniem Młodego było zupełnie inaczej - świata poza mną nie widział przez 5 lat małżeństwa i wcześniej też.

Moja mama - psycholożka uważa, że taki numer ze strony faceta jest związany z utratą pierwszego miejsca u partnerki na rzecz dziecka. A to jak facet sobie poradzi jest związane z jego dojrzałością. Widać małż nie dojrzał do bycia ojcem... Czekam aż dojrzeje i mam nadzieję, że dojrzeje szybciej niż Młody

[maroco1977]

sama jestes sobie winna, nie umiesz z mezem sie dogadac w sprawie obowiazkow
zwiazanych z dzieckiem i tyle. moj maz karmi, przewija,kapie,spaceruje, zostaje
z mlodym i to jest normalne, wystarczylo porozmawiac o potrzebach synka i
wiedzial juz o co chodzi. oczywiscie,ze dziecko na pierwszym miejscu stawia
mame, przynajmniej na poczatku, albo w sytuacji gdy mama jest z nim dluzej, ale
to nie znaczy, ze nie chce byc z ojcem, musi sie przyzwyczaic. moj maz sie
irytuje czasami gdy nosi mlodego a ten marudzi mimo ''stawania na glowie'przez
ojca by mu dogodzic, a gdy przytula sie do mnie od razu ucicha, ale tak to juz
jest i nie jest to powodem, by Luca byl tylko ze mna, bo potrafie ''lepiej'' sie
nim zajac.

analfabetyzm?

[aandzia43]

Maroco, czy ty na pewno rozumiesz tresc i sens postów, które
czytasz? Bo mam wrazenie, że cierpisz na coś, co nazywają chyba
analfabetyzmem strukturalnym. Odczytujesz słowa, łączysz je nawet
sprawnie w zdania i już mniej więcej wiesz, w którym kościele
dzwonią. Ale nijak nie łapiesz sensu całej wypowiedzi. To już któryś
twój post zdradzający tę...hmmm, dziwną cechę.

[maroco1977]

umisz czytac forumowe ''drzewka'' ?ja nie odpowiadam na post autorki tylko na
post nikii czy jak ja tam zwa.

[aandzia43]

Widzę przecie, że odpowiadasz na post Nikii.

[michalinka75]

Kropkacom, owszem pewnie są tacy ludzie, ale nie można generalizowac. Osobiscie znam takze sporo osób które włozyły wiele pracy i trudu w to, zeby się dorobić i miec stabilną sytuację, własnie po to zeby w przyszłosci mieć dzieci i móc zapewnic im godne warunki zycia. My ciagle jeszcze się dorabiamy , gdybym czekała z dziecmi na stabilną sytuację ( w sumie takiej to nigdy nie mozna byc pewnym)i własne mieszkanie, to dopiero niedawno musiałabym zaczac te dzieci rodzic i nie wiem czy urodziłabym ich az czworo, a tak, mam juz trójkę "podchowanych" i czwarta maleńką pocechę Nie chcielismy czekac, bardzo pragnęlismy dzieci - szybko i duzo Jednak spotkaliśmy sie z komentarzami ze źle robimy, powinnismy poczekac, no i po co nam 3, czy 4 dziecko...Mysle że nie ma jednej idealnej opcji kiedy nalezy miec dzieci, to zalezy od sytuacji i mozliwosci godzenia róznych obowiazków...

[przeciwcialo]

Jeszcze jak to dziecko uda się bezproblemowo spłodzic to pal licho,
ale czasem okazuje sie że w ciążę wcale nie tak łatwo zajść- wtedy
finanse przydaja sie na wspomaganie.
Wiekszośc ludzi umie na szczęście wypośrodkowac.

[aurita]

Wyjatkowo krzywdzaca wypowiedz dla ludzi nieplodnych.

Ja wyposrodkowalam: i stalam sie nieplodna w wyniku ciazy. Oczywiscie troche
trwala pozniej diagnostyka i urodzilam dopiero w wieku 35 lat. Oczywiscie moja
kariera w miejscu przez ten nie stala i kasa sie przydala bo w tym kraju
nieplodnosc sie leczy modlitwa. Gdybym zaszla ten pierwszy raz w wieku 20 lat i
stala sie nieplodna i nie miala kasy na IVF byloby "lepiej"?

Twoja zlosliwosc jest absolutnie nie na miejscu

[przeciwcialo]

Pracowałam parę lat przy wykonywaniu badań cytohormonalnych kobiet z
problemami płodnosci to sie nasłuchałam od nich.
Nikogo nie chciałam obrazic jedynie stwierdziłam pewien fakt.
Wiadomo że nie każda niepłodna osoba to karierowiczka odkładająca
dziecko na okres okołomenopauzalny i oczekujaca cudów tak jak nie
kazdy Polak to pijak i złodziej. Z drugiej strony to każde z tych
stwierdzeń ma troche racji.

[eilian]

właśnie, chodzi tu chyba o umiejętność znalezienia odpowiedniego momentu.
Wiadomo, że nie jest dobrym pomysłem decydowanie się na dziecko, gdy nie ma się
własnego lokum, normalnej pracy, czyli tego niezbędnego minimum, aby spokojnie
funkcjonować i wychowywać to dziecko. Ale też z drugiej strony ten trend, o
którym pisze kropka, że najpierw trzeba "wszystko" osiągnąć a dziecko dopiero na
końcu jest według mnie chory, czesto okazuje się, że dziecko bardzo trudno jest
już wtedy zrobić, bo biologia żądzi się swoimi prawami, a nawet jeśli się w
końcu uda, to może trudnej rezygnować z tego wygodnego życia, podróży i innych
atrybutów wysokiego statusu materialnego i dziecko schodzi na dalszy plan (nie
twierdzę, że w każdym przypadku), podrzucane jest dziadkom na całe tygodnie, bo
my w tygodniu to przecież pracujemy a w weekendy musimy odpocząć, niestety sporo
takich sytuacji się ostatnio obserwuje. Żadne skrajności nie są dobre, ot co.

[maroco1977]

czy wszyscy karierowicze musza byc starzy?ja mam 24lata moj maz 32, mamy 6tyg.
syna. ja od 18roku zycia pracowalam sie i uczylam, ze mialam sczescie i glowe do
interesow w wieku 22lat mialam ju wlasne wyposazone mieszkanie i nowy
samochod.Moj maz mi w tym nie pomogl, osiagnelam sama. fakt pracowalam po
18godzin na dobe ale warto bylo, teraz lez do gory brzuchem i zajmuje sie snym,a
maz pracuje, firma nasza dziala i rozwija sie mimo kryzysu. uwazam, ze
karierowicz ma latwiej.

[makurokurosek]

Problem ten dotyczy przede wszystkim ludzi blisko trzydziestki

podejrzliwię podchodzę do "trendów"

[sir.vimes]

Może to nie "trynd";P tylko zbieg okoliczności? Może większość Twoich znajomych
tak właśnie zaplanowała sobie kolejność różnych ważnych spraw w życiu i udaje im
się to realizować?

Ja się wcale nie dziwię ludziom, którzy czekają z decyzją o dziecku i starają
się z początku uporządkować inne kwestie. Po pierwsze- nie każdy wie, że chce
mieć dzieci już u progu dorosłego życia; po drugie - dla dzieciatych wiele
rzeczy jest obiektywnie trudniejsze. Nie każdy ma pomysł na rozwój i zarobek,
który OD RAZU można połączyć z posiadaniem dzieci.

To rozczarowanie - też nie wiem... Może po okresie intensywnego zachwytu po
prostu wracają do roboty i szarej codzienności, nie mogą zwolnić? A ty ich
zmęczenie itp interpretujesz nieco na wyrost?

[makurokurosek]

Całkowicie rozumiem post kropki i całkowicie się z nim zgadzam. Również
zauważyłam podobną zależność, czyli plany o dziecku gdy mamy już pozycję
zawodową, gdy mamy dom ,kasę, tylko niestety staliśmy sie już takimi egoistami
że nie jesteśmy w stanie dla dziecka zrezygnować z naszego trybu życia.
Ktoś chciał dowody przeanalizujcie forum ematka, małe dziecko.
Ile kobiet decyduje się na wyjazd , bez dziecka?
Ile kobiet podaje środki uspokajające , aby mieć przespaną noc ?
Ile kobiet rezygnuje z dotychczasowego trybu życia?
Ile kobiet decyduje się zmienić pracę na bardziej stabilną i mniej czasochłonną ?
Ile kobiet rezygnuje z karmienia piersią przed ukończeniem pół roku?
Tego typu pytań jest wiele i wszystkie ukazują jedno niedojrzałość do posiadania
dzieci.
Oprócz mieszkania, kasy, dobrej pracy potrzebny jest jeszcze czas dla dziecka

[michalinka75]

E tam, przesadzasz, czas dla dziecka na pewno się znajdzie. Będzie go miała pod dostatkiem opłacona niania, a pózniej prywatne przedszkole lub szkoła zapewni zajecia dodatkowe, wypełniajace czas dziecku, wiec nie będzie nawet miało kiedy zatęsknic za rodzicami.
Zabrzmiało to sarkastycznie, ale w sumie to ja wiem, ze rodzice na dorobku tez mogą miec mało czasu, za to mniej kasy na te dodatkowe zajecia...Problem, moim zdaniem jest taki, ze łatwiej jest "poświecić się" dziecku i zrezygnowac z niektórych przyjemnosci kiedy się ich nie miało zbyt wiele, a trudniej kiedy sie już jest przyzwyczajonym do pewnego stylu zycia ...i własnie dlatego potrzebna jest ta dojrzałosc do macierzyństwa, aczkolwiek ona nie zalezy od statusu materialnego ani nawet od wieku...

[babcia47]

> E tam, przesadzasz, czas dla dziecka na pewno się znajdzie. Będzie
go miała pod
> dostatkiem opłacona niania, a pózniej prywatne przedszkole lub
szkoła zapewni
> zajecia dodatkowe, wypełniajace czas dziecku, wiec nie będzie
nawet miało kiedy
> zatęsknic za rodzicami.
..i bedzie się do rodziców zwracało per Pani Matko i Panie Ojcze..

[ally]

brak rezygnacji z pracy bądź karmienie butelką to twoim zdaniem oznaka
niedojrzałości? interesujące.

[makurokurosek]

Nie mówię o całkowitej rezygnacji z pracy, mówię o rezygnacji z pracy w której
spędza się po 10 , 12 godzin na rzecz pracy mniej czasochłonnej.
Karmienie butelką noworodka dla zwykłego widzimisię jest oznaką niedojrzałości,
żadne mleko modyfikowane nie zawiera przeciwciał, żadne nie jest dostosowane do
indywidualnych potrzeb dziecka.

[kropkacom]

> Karmienie butelką noworodka dla zwykłego widzimisię jest oznaką niedojrzałości,
> żadne mleko modyfikowane nie zawiera przeciwciał, żadne nie jest dostosowane do
> indywidualnych potrzeb dziecka.

W tym temacie się nie zgadzamy. Karmienie piersią nie powinno być przymusem
nawet w imię tych super przeciwciał Nie cierpię terroru laktacyjnego.

[gryzelda71]

Praca mniej czasochłonna zwykle jest mniej płatna.Ale rozumiem,że samą miłością
też się wyżyć.

[makurokurosek]

Cóż, coś za coś albo spędzasz kilka godzin z dzieckiem, rezygnując z lepiej
płatnej pracy albo przychodzisz gdy dziecko śpi, tylko wówczas po co dziecko po
to żeby spędzało czas z kolejna opiekunką, a rodziców widziało na zdjęciach, a
może tak jak określiła to kropka by byc kolejnym zdobytym trofeum.

[gryzelda71]

Nie każda pracę da się "zmniejszyć"To powód,żeby nie mieć dziecka?

[makurokurosek]

Ile godzin wraz z dojazdami zajmuje ci praca?

[triss_merigold6]

No popatrz, mnie praca z dojazdami zajmuje 9 godzin (dobry dojazd,
praca 8-16), w tym czasie potomek jest w przedszkolu. Dopiero teraz
kiedy mam pracę, która w 99% mi odpowiada rozważam drugie dziecko.

[makurokurosek]

Zauważ, że nie mówiłam o pracy 8h tylko 10-12 czyli z dojazdem minimum 11-13h.

[ally]

z moich obserwacji wynika, że w ten sposób pracują głównie mężczyźni. a Ty
uczepiłaś się kobiet.

[makurokurosek]

Znam kobiety które w ten sposób pracują, dodajmy do tego jeszcze wyjazdy
służbowe, szkolenia.

[gryzelda71]

Moja koleżanka tak pracuję.8 godzin+około 45 min dojazd.Ale co ma zrobić,jak w
sumie sama wychowuje dziecko?Ale z boku faktycznie może to tak wyglądać,po 35
roku,z zapleczem finansowym z ustabilizowaną karierą wyższego szczebla to już
tylko dziecka brakowało.A teraz biedne dziecko bo mamusia pracuje...A to nieprawda.

[makurokurosek]

czy ty w ogóle czytasz to co piszę? nie chodzi o ośmio godzinny typ pracy tylko
10- 12.

[gryzelda71]

Owszem.Ale widzę,że moja odpowiedź nie pasuje do twojej koncepcji.Może jak
dodam,że często gęsto wyjeżdża na kilkudniowe delegacje jakoś ciebie
usatysfakcjonuje.

[mim288]

są zawody w których albo pracuje się "normalnie" czyli nie kilka
godzin i ma normalną pensję, albo sie pracuje "mniej" i zarabia "na
waciki". Z dzieckiem nie wystarczy spędzac czas mając płótno w
kieszeni, gdy ma w nocy 40 stopni gorączki to bardziej potrzeba
lekarza, który przyjedzie na telefon i kasy na rachunek niż
obecności mamusi na izbie przyjęć, gdzie obca pielgniarkka drze się
na rzeczone dziecko i na jego matkę po kilkugodzinnym oczekiwaniu
na korytarzu. Rezygnować z kariery to mogą na ogół nie matki
dojrzałe, a matki, które mają dobrze zarabiających męzów i taka
jest prawda nie ma się co czarować.

[delfina77]

DRAMATYZUJESZ. Takich sytuacji gdy dziecko wymaga natychmiastowej opieki
lekarskiej w domu jest 1-2 w zyciu (mowie o zdrowym dziecku) a i to mozna
rozwiazac, wiozac dziecko wlasnym autem do szpitala. Ale ty pewnie z tych, co
cala ciaze prywatnie i USG na kazdej wizycie

[mim288]

Owszem całą ciaże prywatnie itd, dzieki temu mam zdrowe dzieci. Nie
dramatyzuje, tylko też nie specjalnie utozsamiam się z
sentymentalną wizją, że tylko piersią, zawsze z mamą itd. Dziecku
potrzebni są rodzice, ale bynajmniej nie 24 h na dobę, dzieci rosną
i może się okazać, że nastolatek, czy nastolatka chce miec matke, z
którą mozna pogadać nie tylko o tym co na obiad i jaki płyn do
prania. Prawdą też jest, że z "kariery" (czyli po prostu w miarę
satysfakcjonujacej zwodowo i finansowo pracy) duzo łatwiej
jest "zrezygnować sla dziecka" jeśli się jej nigdy nie miało i ma
na nia średnie szanse.

[delfina77]

Malo kto rezygnuje z kariery na lata - chodzi chyba glownie o to, by nieco
zwolnic obroty na pare lat, gdy dzieci sa bardzo male albo w ogole zdecydowac
sie, co tak naprawde sie w zyciu liczy. Dla mnie jest wazniejsze moc spedzac
wolny czas z rodzina niz to, ze kupie dziecku najnowsze buty NIKE a nic nie bede
wiedziala o nim i jego zyciu bo prawie nie bedziemy sie widywac.

[mim288]

Najnowsze buty nike to wydatek max kilkasek zł, tymczasem
dylemat "wiecej opracować, czy mniej zarabiać a więcej być z
dzieckiem" dotyczy na ogół albo kwestii typu "nie damy rady przeżyć
jesli nie pójdę do roboty", albo wydatków nieco innego kalibru -
czy więcej z dzieckiem być, czy móc mu zapewnić lepsze warunki
nauki (np. mozliwośc nauki pływania, tańca, gry w tenisa,
rozwijania zdolności muzycznych, plastycznych itd - jeśli takowe ma
i chce je rozwijać, społecznej lub prywatnej szkoły, dodatkowej
nauki języków), czy wiecej być z dzieckiem, czy móc sfinansowac mu
wyjazd na wakacje, czy więcej casu spędzać z dzieckiem, czy wykupiś
prywatne ubezpieczenie medyczne, szczepionke skojarzoną zamiast
trzech nieskojarzonych, czy sta c mnie będzie na prywatna opiekę
dentystyczną (lakarz z podejsciem do dzieci, lepsze plomby, aparaty
korygujace zgryz itd).
Kwestię czy z dzieckiem spędzać czas, czy kupować mu drogie ciuchy
i gadzety jest na ogół łatwo rozstrzygnąć, ale ona nie pojawia sie
zbyt często jako realny dylemat w życiu rodziców.

[delfina77]

rozwijania zdolności muzycznych, plastycznych itd - jeśli takowe ma
> i chce je rozwijać,
szkoly muzyczne sa panstwowe, plastyczniaki tez, kwestia tylko tego, czy
dzieciak jest na tyle zdolny, by sie tam dostac. Jesli nie, tym bardziej nie ma
sensu wywalac kasy w bloto, moim zdaniem

społecznej lub prywatnej szkoły, dodatkowej
> nauki języków),
moim zdaniem najwyzszy poziom reprezentuja poki co szkoly i studia panstwowe,
wiec co kto lubi, a kursy jezykowe nie sa az tak drogie i mozna je rozlozyc na raty

czy wiecej być z dzieckiem, czy móc sfinansowac mu
> wyjazd na wakacje, czy więcej casu spędzać z dzieckiem, czy wykupiś
> prywatne ubezpieczenie medyczne,
moi rodzice nie byli krezusami ale co roku bylam na wakacjach a czesto tez na
zimowisku, wiec to chyba bardziej kwestia dobrego zarzadzania pieniedzmi,
podobnie w pozostalych kwestiach
Wiec nadal uwazam, ze wole wiecej czasu spedzac w rodzina


szczepionke skojarzoną zamiast
> trzech nieskojarzonych, czy sta c mnie będzie na prywatna opiekę
> dentystyczną (lakarz z podejsciem do dzieci, lepsze plomby, aparaty
> korygujace zgryz itd).

[delfina77]

Ile kobiet rezygnuje z karmienia piersią przed ukończeniem pół roku?
Tego typu pytań jest wiele i wszystkie ukazują jedno niedojrzałość do posiadania
dzieci.

To chyba strasznie duzo jest tych niedojrzalych matek, chyba tak co druga albo i
wiecej w kraju, gdzie urlop macierzynski trwa 4 miesiace

[ninkacelinka]

dojrzalosci do macierzynstwa/ojcostwa nie ocenia sie stanem konta
czy zaawansowaniem "kariery".... rezygnacja z pracy zawodowej nie
oznacza tez zawsze, ze jest sie lepsza mama.
Prawda lezy gdzies posrodku. A to, ze ktos ma wrazenie, ze wie jak
zyja inni nie oznacza, ze tak naprawde jest.....

[ninkacelinka]

acha i w ramach porownania dodam, ze w korporacji w ktorej pracuje,
najwyzsze pozycje (zarzad i te sprawy) zajmuja kobiety, ktore sa
bezdzietne. I tez wiele osob mowi: a bo dzieciate kobitki nigdy
takiej kariery nie zrobia bo sa mniej dyspozycyjne. W sumie to
umniejszanie zaslug tym, ktorym udalo sie dojsc na "szczyt". A moze
one poprostu maja talent?

[delfina77]

Maja talent ale maja tez wiecej czasu i zapalu do pracy zawodowej. No bo jesli
dzieci nie ma to tak naprawde tego czasu ma sie bardzo duzo i mozna sie bardziej
skoncentrowac na pracy zawodowej, ktora wtedy staje sie niekiedy celem samym w
sobie, podczas gdy dla dzieciatych jest ona tylko srodkiem

[echtom]

Coś w tym jest - ludzie, którzy spełniają się w rodzicielstwie, nie muszą szukać
spełnienia w czymś innym. Ja po urodzeniu dzieci mam takie komfortowe poczucie,
że już nic nie muszę, a jeszcze wszystko mogę.

[gryzelda71]

echtom napisała:

>Ja po urodzeniu dzieci mam takie komfortowe poczucie,
> że już nic nie muszę, a jeszcze wszystko mogę.

Teoretycznie,praktycznie troszkę gorzej.

[echtom]

Wierzę w siłę pozytywnego myślenia

[gryzelda71]

Nie każdy ma siłę pozytywnego myślenia,co oznacza,że nie każdego pozytywne
myślenie daje skutek.

[maroco1977]

co za glupoty...od kiedy wjazd bez dziecka jest oznaka niedojrzalosci? to, ze
sie ma dzieci nie oznacza, ze trzeba z nimi byc 24na dobe do 18roku zycia.
nie znam zadnej kobiety podajacej srodki uspakajajce dziecku, moj syn przesypia
cala noc
bardzo duzo kobiet rezygnuje ze swohjego trybu zycia, ja z 18godzin dziennie
zeszlam na 0
co do zmiany na prace bardziej stabilna to nie musze tego robic, ale jest bardzo
wiele ktore to robia
ja zrezygnowalam z karmienia piersia jz po 3tyg. bo bylo dlamnie przyczyna
frustracji z roznych powodow.m.in mialam za malo pokarmu ani nie moglam nigdzie
wyjsc i zostawic dziecka z ojcem.
To wcale nie ma nic wspolnego z niedojrzaloscia czy wygodnictwem. Posiadanie
dziecka nie oznacza, ze trzeba 18lat jego zycia spedzic tylko z nim i tylko dla
niego.dziecko kiedys wyjdzie z domu, a wy zostaniecie z niczym.

[kropkacom]

> To wcale nie ma nic wspolnego z niedojrzaloscia czy wygodnictwem. Posiadanie
> dziecka nie oznacza, ze trzeba 18lat jego zycia spedzic tylko z nim i tylko dla
> niego.dziecko kiedys wyjdzie z domu, a wy zostaniecie z niczym.

Masz rację oczywiście. Byle jednak nie przegiąć w drugą stronę i z dziecka
zrobić w swojej głowie intruza który zabiera nam życie.

[maeve_binchy]

az musze odpowiedziec. nie wiem, jak jest na tym forum, watpie, zeby
odzwierciedlalo srednia krajowa itp. Przypadek moj i moich znajomych (w sumie 6
kobiet):
- wysztalcone, ambitne, majace swoje pasje, majace dobra prace, dobra syt.
materialna czyt. mieszkania, samochody, kasa na dowolne hobby
- dziecko/ci w okolicach 30 lub po
- ambitne, jedna robi MBA, kilka studia podyplomowe: ucza sie wiczorami, kiedy
dziecko spi, niektore maja wyklady co 2 tyg., inne on-line lub zdaja tylko
egzaminy po samodzielnej nauce
- ja poglebiam znajomosc jezykow obcych (np. na spacerze, kiedy dziecie spi)
- ja wrocilam do pracy, jak mlody mial 7 miesiecy: nie zostaje po godzinach,
biore przerwe na karmienie - w domu jestem po 15, nie jezdze w delegacje (a u
nas ich duuuzo) i tak zamierzam do skonczenia 3 roku przez dziecko. 2 kolezanki
sa na wychowawczym, jedna pracuje na 3/4 etatu, reszta jak ja
- te pracujace: pedzimy do domu po pracy, zeby spedzic czas z dzieckiem
(normalnie mialabym jeszcze setki swoich spraw a w domu bylabym poznym wieczorem)
- weekendy sa dla rodziny, czasem umawiamy sie w kilka rodzin
- mlody ma 10 mies. a ja nadal karmie, kolezanka ma 11mies - karmi, kolejna
karmi juz ponad rok, inne maja starsze dzieci, najkrocej karmiaca skonczyla po 8
mies.
- nie wyjechalabym w tej chwili bez dziecka, bo pracuje, wiec moj czas wolny
jest dla MALEGO. kolezanki tez same nie jezdza [na razie zapewne]
- w zyciu nie dalam srodka uspokajajacego, ba - godze sie z tym, ze karmiac
piersia, budze sie z potomkiem kilka razy w nocy i potem w pracy jestem jak
zombie, ale taki okres - przetrzymam.

Czy jestem (i moje znajme) wyjatkiem? Watpie.

[wysoki.brunet]

Tyle gadania że kobiety mniej zarabiają i nie awansują jak mężczyźni, a same macie tu odpowiedź: firma inwestuje w szkolenia kobiety opiera strukturę a w pewnym momecie staje się matką i koniec pieśni i zaangażowania w pracę, nawet jak wróci do pracy to myślami jest już gdzie indziej. A tam gdzie się płaci nie za przerzucanie papierków a kreatywność i zarządzanie to po prostu koniec. Kobiety które są równie zaangażowanym pracownikiem (kariera?) po ciąży jak przed nią to ogromna rzadkość. To tak z punktu widzenia awansowania kobiet i rozczarowań pracodawcy.

[wieczna-gosia]

no trudno zeby po zostaniu matka nic sie nie zmienialo. To ze czesc mezczyzn
sie nie zmienia w podejsciu to w duzym stopniu wina ich kobiet- zon i babc. Na
szczescie znajomi faceci zdecydowanie zmienili swoj stosunek do pracy w obliczu
pojawienia sie dziecka.

[maroco1977]

bo to na ogol mezczyzni musza pracowac na dziecko i zone i to czasem juz w
trakcie trwania ciazy. Wtedy pracuja za dwoch, a nie za jedno. Moj maz nadal
pracuje w pelnym wymiarze godzin, mimo malutkiego dziecka w domu, nie ma innego
wyjscia. No, ale moze lepiej by rzicil firme, pozamykal filie i znalazl sobie
mniej czasochlonna prace najlepiej wymagac od faceta, by pracowal 24na dobe i
jednoczesnie 24na dobe zajmowal sie dzieckiem.

[wieczna-gosia]

to wlasnie zrobil moj maz- znalazl sobie mniej czasochlonna prace

czy tego nalezy oczekiwac od faceta nie wiem- ale wiem ze jedli oboje chca
pracowac to i tez w zyciu obojga musi sie cos zmienic.

[maroco1977]

rozumiem, ze mieliscie tak jak my rodzinna firme z dluga tradycja przynoszaca
swietne dochody-wole by maz pracowal do godziny18 za super kase niz do 15 za
marna i tylko po to by zajac sie 3godziny wczesniej dzieckiem

[mamamonika]

Płaci za kreatywność i zarządzanie... Jak to pięknie zabrzmiało,
zdradza wytrawnego biznesowego praktyka

[mamakreatywna]

Tak naprawde nasz zycie zatacza kółko... kiedys byl trend zeby mlodo wychodzic
za mac i miec duzo dzieci... pozniej to sie zmienialo, teraz im pozniej tym
lepiej, najpierw kariera pozniej dopiero ewentualnie dziecko... wydaje mi sie ze
znowu kikedys wroci do sytuacji pierwotnej gdzie bedizemy mlodo wychodzic za maz
i miec wiecej dzieci.. To tak jak z mieszkaniami, kieddys ludzie preferowali
domki wieksze otwarte przestrzene, pozniej pobudowalismy osiedla i zamknelismy
sie w klitkach a teraz znowu wraca trwnd ze nawet mieszkania jak budua to albo
maja olbrzymie terasy albo jakies ogrodki przydzielone pod blokiem..

Jesli ktos postawil na dziecko:
Jesli jestescie z woj. Łódzkiego i jestescie mloda mama.. tutaj jest super
program na to zeby troche sie oderwac i byc moze ulatwic powrot do pracy

Witam wszystkie młode mamy z województwa Łódzkiego!!!
Jest program który pomoże Wam powrócic na rynek pracy, po przerwie związanej z
urodzeniem i wychowaniem dzieci. Kobiety, uczestniczące w projekcie wezmą udział
w szkoleniach z zakresu promocji zdrowia, edukacji alternatywnej,
psychoedukacji. Ponadto, w ramach projektu uczestniczki wezmą udział w
warsztatach oraz skorzystają z konsultacji z doradztwa zawodowego. Na tym nie
koniec, później czeka Was– osoby coacha, który pomoże zdobytą wiedzę wykorzystać
w „prawdziwym życiu”, zainicjowane zmiany „przekuć” w nawyk, będzie motywować i
wspierać uczestniczki w odnalezieniu własnego miejsca na rynku pracy.
Program wymaga od uczestniczek, minimum wykształcenia średniego (oraz motywacji
do podjęcia pracy ).
Projekt jest realizowany w dwóch edycjach szkoleń:
Projekt jest realizowany w dwóch edycjach szkoleń:
I edycja 01.05.2009-30.09.2009
II edycja 01.10.2009-29.02.2010
każda edycja kończy się coachingiem
W ramach projektu oferowane jest:
–240 godzin szkoleń (szkolenia odbywają się w Łodzi)
–doradztwo
–coaching
–zwrot kosztów dojazdu
–zwrot kosztów opieki nad dzieckiem
–stypendia motywacyjne

Reszta informacji jest na stronie www.mamakreatywna.pl..