Etesciowa:)

[mamaestery]

jak tak czytam posty o tesciowych rodem z piekla spisywane drzaca reka
zaplakanych emam to marze o tym aby powstalo podforum etesciowa gdzie
te "straszne" kobitki moglyby sie w koncu obronicalbo chociaz powiedziec
jak to z ich strony wyglada...
moze latwo mi sie smiac bo mam fajna tesciowke,ale czasami nie moge uwierzyc
ze istnieja takie potwory
jakby nie patrzec to one tez sa matkami,maja swoj switopoglad na temat
wychowania dzieci i skoro on jest tak rozny od dzisiejszego sposobu
wychowania to nie ma co sie dziwic ze wydaje im sie ze ich wnuczeta sa
krzywdzone
moze to nie jest smieszne,a moze wlasnie czas popatrzec na to z tej
perspektywy,ze zmruzonymi oczkami od usmiechu,w koncu ida swieta..wyobrazcie
sobie swoje tesciowki jak byly w waszym wieku ze swoimi dziecmi przy
serduchu..pomoglo?..to tylko milosc))))))))))
wesolych swiat)))

[anma]

Masz świętą rację, popieram!!!
W końcu my tez będziemy kiedyś teściowymi i marzy mi się byc dobrą teściową,
ale ten wysiłek musi być z obu stron. Bo jak się trafi synowa która z
założenia uważa teściową za zło konieczne to nie będzie łatwo) Ale spróbuję
i w takiej sytuacji.
No i ja też mam dobrą teściową....

[skrzynka3]

Moja tesciowa tez jest super a jak czasem nam sie nie uklada -w koncu ludzka
rzecz- to zamykam na chwile oczy wyobrazam sobie siebie jako tesciowa i wiecie
co -Pomaga!Mam kilka przykladow w okolicy gdzie synowa i tesciowa zyja jak
pies z kotem i z obserwacji z boku wynika ze obie panie rowno sie do tego
przykladaja. Nie twierdze ze to regula ale tak akurat jest w znanych mi blizej
przypadkach.Pozdrawiam Skrzynka
Ps strasznie mnie denerwuja dowcipy o tesciowych bo mam wrazenie ze one
jeszcze utrwalaja i tak silne stereotypy

[gocha71]

Był czas, zwlaszcza po urodzeniu pierwszego dziecka, że bylam strzsznie zla na
teściową: że się nie interesuje, że przychodzi tylko wtedy, kiedy jej pasuje
itp, itd.Dużo w tym mialam i mam racji, ale z czasem dostrzegłam i dobre strony
mojej teściowej. Nigdy nie krytykowala mojego/naszego postępowania z dziećmi
(czego o mojej mamie nie mogę powiedzieć) - to chyba jest najważniejsze.
Owszem, dalej malo ma czasu dla dwójki już wnuków i to w dużej mierze ze
swojej "winy", dalej musze się przewaznie prosić, aby przyszła do dzieci,
bomusze na zakupy, do dentysty...
Ale już sie uspokoiłam, nie kłótnie z rodziną są najwazniejsze w życiu, tą
drogą na pewno nic się nie osiągnie. Wiem, że są różne sytuacje, o których nie
mam pojęcia, ale wiem jedno, że jest to babcia moich dzieci i chcę, aby się
kochali i szanowali na wzajem.