Nastolatka w ciąży - reakcje

[fjefjurka71]

Alicja ma 18 lat, obchodziła urodziny kilka tygodni temu. Blanka jest od
Alicji rok starsza. Alicja za kilka miesięcy zostanie mamą, Blanka urodziła
synka na początku maja.
Obie są bardzo szczęśliwe - jedna z narodzin dziecka, druga z faktu, że to już
niedługo. Świetnie sobie radzą, otoczone miłością i rodzinami.

Dagmara przeprowadziła rozmowę ze swoją matką na temat ciąży i macierzyństwa w
jej wieku. Reakcja matki? Śmiech, i 'niby w żartach' powiedziane 'życzę miłego
mieszania u teściów, bo ja to bym ci nie pomogła! co ty myślisz, że ja twoje
dziecko będę bawić?'
Dagmara z oczami pełnymi łez wychodzi z pokoju i nie chce z nikim rozmawiać.
Nie jest w ciąży, ale Alicja i Blanka to jej koleżanki i chciała się upewnić,
że w razie wpadki, ona też będzie mogła liczyć na pomoc mamy...


Obie sytuacje są wzięte z mojego życia,zmieniłam jedynie imiona i daty
urodzenia dzieci. Kieruję do Was swoje pytanie: jak Wy reagujecie na
wiadomość, że Wasze dziecko zostanie rodzicem w młodym, za młodym? wieku? A
może jak zareagowałybyście na taką wiadomość, gdyby to się Was tyczyło?

Jestem bardzo ciekawa odpowiedzi, pozdrawiam.

[dzidaa]

głupia matka,głupia odpowiedź....
dzisiaj mając 33 lata mówię ze szkoda ze wczesniej nie starałam się o
ciąże,mając dwadzieścia pare lat, człowiek młodszy, sprawniejszy , bardziej
cierpliwy, mniej wygodny, mniej przyzwyczajeń ma, które można zmienic bez
wyrzeczeń wielkich....mając tyle lat i takie i owakie problemy z zajściem w
ciążę, podejrzewam ze jak moja córa zaciąży wcześnie to nie będzie to dla mnie
jakąś tragedią. Ale wcześniejsza edukacja w tym kierunku obowiązkowa

[lidia341]

Ja na pewno nie odwróciłabym się od córki/. Pomogłabym jej

[marzeka1]

Mam synów, więc to trochę inna perspektywa. Ale (pracuję w liceum) miałam
uczennice w ciąży i zarówno reakcje rodziców, jak i dziewczyn były różne. Od-
szybkie dorośnięcie i wejście w dorosłe życie, po - wydalam dziecko i wracam na
dyskotekę, a matką niech się zajmuje, bo przecież jako babcia ma obowiązek.Tak
naprawdę to dopiero stojąc wobec takiego problemu, możemy zobaczyć JAK
zanegujemy. Gdyby syn wdepnął we wczesne ojcostw, to będzie płacił alimenty (być
może na początku my musielibyśmy pomóc, ale tylko na początek, musiałby ponieść
konsekwencje swoich wyborów). Aha, nie byłabym z tego powodu też szczęśliwa, bo
uważam, że szkoda młodości na rodzenie dzieci, na to jest czas później.Jako
ewentualna wczesna babcia pomogłabym pewnie, ale jako zbyt młoda i pracująca
osoba, nie byłby to mój główny problem.
"Obie są bardzo szczęśliwe - jedna z narodzin dziecka, druga z faktu, że to już
> niedługo. Świetnie sobie radzą, otoczone miłością i rodzinami."- jakoś zbyt
laurkowo to brzmi, widziałam reakcje rodziców, to zawsze jest szok, potem trzeba
sprostać temu, że córka radośnie rozmnożyła się w wieku 18 lat.

[dzidaa]

marzeka1 napisała:
Aha, nie byłabym z tego powodu też szczęśliwa, bo
> uważam, że szkoda młodości na rodzenie dzieci, na to jest czas później.

szkoda młodości??? a kiedy jak sie ma 40 lat? ja czekałam, tez myslałam ze
później....i co? potem jak chciałam to nie mogłam...
nie ma reguł, ale uwazam ze więcej przemawia za bycie młodą mamą.

[angazetka]

> nie ma reguł, ale uwazam ze więcej przemawia za bycie młodą mamą.

CO konkretnie przemawia za byciem mamą w wieku licealnym?

[dzidaa]

patrz niżej odn. wieku.....

[fjefjurka71]

Już odnoszę się do tego cukierkowego brzmienia o szczęśliwości.

Rodzice i dziewczyny,z tego co mi wiadomo,zareagowali pozytywnie. Stało się,to
się nie odstanie,trzeba zrobić wszystko,żeby młoda mama i dziecko byli zdrowi i
bezpieczni. Teraz,kiedy jedno maleństwo jest już na świecie,cała rodzina jest
naprawdę zadowolona,że potoczyło się to tak,a nie inaczej.

Osobiście uważam,że ciąża to nie jest koniec świata,tylko trzeba podejść do tego
rozumnie,a nie pesymistycznie i 'ojeju i co teraz'.

[dzidaa]

i o to chodzi, jak rodzice(tzn dziadkowie)maja zdrowe podejście, a rodzice nie
narąbane w głowie to "ojeju i co teraz" nie będzie takie straszne.

[tomelanka]

nie przesadzaj ze ciaza w wieku 18 lat jest taka super, co innego w wieku tych
20-23 lat, nie mow, ze to juz pozno no ciesza sie ciesza, bo co maja zrobic?
co sie stalo to sie nie odstanie i teraz juz nie beda przeciez biadolic. gdyby
poszla do rodziców i zapytala, wybierajcie-chcecie zostac dziadkami teraz czy
jak bede miala 22? to zareczam Ci ze wybiora druga opcje

[fajnyjagodka88]

ja mam 20 lat, urodziłam 3 miesiące temu i jakoś nie uważam, że mi się krzywda stała albo coś... Moja mama sama się domyśliła, że jestem w ciąży, ( mnie urodziła też w wieku 20 lat) przyjęła tę wiadomość dość spokojnie. Tata też. Ślub wzięliśmy jak byłam w 5 m-cu, i to nie dlatego, że byłam w ciąży,bo ślub był zaplanowany dużo wcześniej, tylko przesuneliśmy termin. Mąż ma 24 lata, wynajmujemy mieszkanie, radzimy sobie sami, dziadkowie są zachwyceni wnusią. Ale dla mojej ciotki ciąża jej 30-letniej córki to był szok, trafiła do szpitala z podejrzeniem stanu przedzawałowego...

[ewma]

Ale dla moje
> j ciotki ciąża jej 30-letniej córki to był szok, trafiła do
szpitala z podejrze
> niem stanu przedzawałowego...

A możesz napisać dlaczego był ten szok?

[ma_dre]

no przeciez latwo sie domyslic, 30 lat to przeciez starucha, a tu nagle
dziecko??? )))

[marzeka1]

Wiesz, urodziłam pierwsze dziecko w wieku 27 lat, byłam już po studiach,
pojeździłam po świecie, wyimprezowałam się, nie miałam poczucia,że dziecko
zabiera mi cokolwiek. Serio uważam, że dziecko w licealnych czasach to kanał i tyle.

[dzidaa]

wiele zalezy od charakteru,usposobienia, ja impezowiczką nadzwyczajną nie byłam,
więc nie stawiałam nigdy na równi-młodość to wyszalec sie najpierw. Poza tym jak
sie młodzież bzyka,używa międzynóg zamiast głowy to tak potem bywa ze ma sie
swiadomość utraty młodości.....

[maroco1977]

mam syna wiec pewnie pierwsze co bym powiedziala to to, ze zaplacimy za aborcje,
a jesli by sie uparla, ze chce to syn musialby z nia zamieszkac i utrzymywac i
opiekowac sie dzieckiem.Dostalby na to kase od nas.A ja niech utrzymuja jej
rodzice, nie moja brocha, nie moja corka.

no co Ty nie powiesz, Marzeko

[nangaparbat3]

>>>>>Gdyby syn wdepnął we wczesne ojcostw, to będzie płacił alimenty (być
może na początku my musielibyśmy pomóc, ale tylko na początek, musiałby ponieść
konsekwencje swoich wyborów). Aha, nie byłabym z tego powodu też szczęśliwa, bo
uważam, że szkoda młodości na rodzenie dzieci, na to jest czas później.Jako
ewentualna wczesna babcia pomogłabym pewnie, ale jako zbyt młoda i pracująca
osoba, nie byłby to mój główny problem.



Alimenty bedzie płacil! A Wy mu nawet pomozecie! Toz to po prostu prawny
obowiązek - po pierwsze syna, po drugie - skoro by jeszcze nie mial mozliwosci -
Wasz.

Ale dziecko - Twoj wnuk czy wnuczka - potrzebuje troche więcej niz pieniadze.
Oczywiscie mozna nie brac pod uwage jego/jej potrzeb, skoro tak Ci pasuje. Ale
to nie jego/jej wina, ze Tobie nie pasuje. Wnuczki/wnuka nikt o zdanie nie
pytal, kiedy chce byc sciagnieta na świat. A - zdaje sie - jestes gotowa ją/jego
za tę niwczesnosc ukarac.
Fajna babcia.

[jowita771]

Myślałam kiedyś o tym. Starałabym się wspierać córkę. Nie dałabym się
wmanewrować w całodobową opiekę nad wnukiem, żeby córka mogła żyć zupełnie jak
do tej pory, ale starałabym się pomóc jak najwięcej, żeby mogła zdobyć
wykształcenie. I nie namawiałabym do ślubu.

[marzeka1]

"I nie namawiałabym do ślubu. "- o! właśnie, tego zapomniałam dodać. Za żadne
skarby nie namawiałabym do ślubu, bo dziecko w drodze.

[pitahaya1]

fjefjurka71 napisała:


Kieruję do Was swoje pytanie: jak Wy reagujecie na
> wiadomość, że Wasze dziecko zostanie rodzicem w młodym, za młodym? wieku?

Chyba "jak zareagowałybyśmy" na tak radosne wieści. Ale może jest coś o czym nie wiem))

[fjefjurka71]

Ojj przepraszam,tak to troszkę dwuznacznie zabrzmiało
Myślałam,że może któraś z Was była/jest w takiej sytuacji i powie coś na
bieżąco. A drugie pytanie to już oczekuje na odpowiedzi czysto teoretyczne

[gryzelda71]

Teoretycznie nie rozpatruje takich sytuacji.

[pitahaya1]

No, tak młodą mamusią to nie byłam ale mimo wszystko sprawiłam rodzicom "niespodziankę".
Zareagowali w ten sposób, że uszanowali nasze (moje i męża zdanie). Teściowa zaproponowała pieniądze na skrobankę, teść wyrzekł się zbłąkanego syna.

Ja mam córki w wieku podwyższonego ryzyka

[echtom]

i jeden alarm ciążowy już przeżyłam. Bardzo chciałam, ze względu na córkę, żeby okazał się fałszywy, ale nie załamałam się nerwowo. Przynajmniej jedno wnuczę byłoby zaklepane

[dzidaa]

a poza tym co to znaczy za młody wiek???? 9-latka tak, ale 20-latka nie!

[marzeka1]

Liceum to przedział 16-19, więc młodo. Rodzą też gimnazjalistki (co roku
więcej)- ale za nic nie przemówi do mnie, że młoda dziewczyna bez sensownego
wykształcenia jako młodociana matka t nie jest kanał. Jest, trzeba temu stawić
czoło, pomóc, ale cieszyć się z tego powodu? Dodaj do tego niesamodzielnego
pewnie chłopaka i masz rodziców z obojga stron, którzy mają problem, ich dzieci
mają dzieci.

[dzidaa]

a co płakać?

[angazetka]

To już prędzej. Nastolatka w ciąży to nie jest dla mnie powód do
szczególnej radości.

[dzidaa]

ale to juz sie stało i kropka, to tak jakby płakac z rozlanego mleka. trzeba
uczyc, uczyc i uczyc odpowiedzialności, konsekwencji etc. Dlatego m.in. jestem
za wypierdzielniem ze szkół religi na rzecz życia seksualnego.
Wiesz ja pewnie też bym nie skakała z radości ale poniewaz długo sie starałam o
dziecko nie robiłabym tragedii i płakać bym nie płakała.

[avvg]

> za wypierdzielniem ze szkół religi na rzecz
życia seksualnego

Ja jestem za wypierdzieleniem jednego i
drugiego Szkoła ma pozostać neutralna
światopoglądowo.
Wielka Brytania ma i najwyższe nakłady
wychowanie seksualne w szkołach i poza nią, i
najwyższą liczbę publikacji na ten temat, i
najwięcej kampanii, i najwięcej rozdawanych po
szkołach prezerwatyw - i jednocześnie
największą w Europie liczbę ciąż u nastolatek.
Wychowanie seksualne niewiele więc daje.

[wieczna-gosia]

Wielka Brytania ma najwyzszy odsetek ciaz nie ze wzgedu na wychowanie seksualne
tylko korzysci majatkowe. Skandynawowie tez wychowanie seksualne maja mocno
rozbudowane i liczbe ciaz nieletnich w ilosci przyzwoitej jak siecze w lweij
czesci sa to ciaze imigranckie

[kali_pso]

> Wielka Brytania ma najwyzszy odsetek ciaz nie ze wzgedu na
wychowanie seksualne
> tylko korzysci majatkowe

he,he..ano właśnieP
Mozna sobie wyobrazić coby się u nas działo w takim socjalnym raju,
skoro nasze miejscowe mózgownice i becikowe potrafią uznawać za
przyczynek do rozważań na temat korzyści z posiadania dzieckaP

[superslaw]

ogolnie nie polecam...naprawde...mąż mial tyle samo.Bylo mi bardzo ciężko
finansowo, ze studiami i praca potem no i z dzieckiem, którym praktycznie sama
sie zajmowałam.Byla to dla nas i naszej miłosci-szkoła życia...i nie zgadzam sie
ze to jest wiek na rodzenie bo po prostu nie jest i tyle . O drugie dziecko
postarałam sie po kilku dobrych latach majac lat prawie 27 i było to dla nas
zupelnie nowe doświadczenie, bylismy starsi, dojrzalsi i mielismy własne
mieszkanie już...ja skoczyłam studia i mąż mial prace...to bylo całkiem inne
doswiadczenie, inaczej wychowujemy syna, mamy inne podejscie..bardziej dojrzałe
i odpowiedzialne...dlatego dzidaa nie zgadam sie z Toba wybacz...bo przerabiałam
to i wiem niestety jakie to trudne...

[superslaw]

kochamy sie jak 20 latki w dalszym ciagu...szalona miłoscia, ale były momenty
ogromnego kryzysu...prawie o krok od rozwodu niestety...były momenty ze maz sie
wyprowadził na 2 miesiace...i zostałam zupełnie sama...z 6 miesieczna córka...

[superslaw]

oczywiscie...tyle że osobiscie nie chciałabym żeby moja córka znalazła sie w
takiej sytuacji...

[przeciwcialo]

ja urodziłam pod koniec studiów, uwazam że to był dobry moment.
Kończąc studia miałam odchowane dziecko i mogłam iśc do pracy.
Córki nastolatki jako matke sobie nie wyobrazam.

to MOZE byc kanał

[nangaparbat3]

ale nie musi.
Czy bedzie, w bardzo dużej mierze zalezy od rodziców (znaczy: dziadkow).

[aluc]

zapewne załamałabym ręce nad zmarnowanym życiem, a potem starała się
wspierać dziecięcie

dla mnie każda ciąża przed trzydziestką to ciąża w wieku stanowczo
zbyt młodym, jestem tendencyjna, wiem, ale odkąd dziecięcie będzie
na własnym utrzymaniu, mogę już przyjąć, że nie moje małpy - nie mój
cyrk

jednakowoż dziecięcie przed 20 rokiem życia na własnym utrzymaniu
jest nader rzadko

[avvg]

> dla mnie każda ciąża przed trzydziestką to
ciąża w wieku stanowczo
> zbyt młodym

No, Twój ideał to na pewno tak w okolicach
czterdziestki, w sam raz, żeby mając ponad
pięćdziesiątkę z córką nastolatką w góry
jechać.

[aluc]

w góry? musiałabym oszaleć

[maroco1977]

aluc masz zle w glowie, dlaczego ciaza przed trzydziestka jest nie w porzadku,
ciaza przed dwudziestka i owszem, ale przed trzydziestka

[aluc]

mam wyjątkowo dobrze w głowie, zapewniam

[wieczna-gosia]

hehe aluc pomyslalam sobie to samo- ty i gory ))

a tak w ogole to dlaczego 15 latek w gorach z corka nastolatka jest czyms
nierealnym? bo ja osobiscie zamierzam przestac jezdzic w gory do schronisk w
okolicach 70 najwczesniej

[wieczna-gosia]

50 latek oczywiscie

[aluc]

może dlatego, że piętnastolatek to raczej córki nastolatki mieć nie
będzie
choćby nie wiem, jak się spinał i ruszał siusiakiem

[angazetka]

Pomijam, że wyolbrzymiasz, ale czy jeżdzenie z córką w góry to jest
jakiś oficjalny wyznacznik miłości matczynej? Bo ja ze swoją w
górach nie byłam i nie wiem, co to o tym myśleć...

[aluc]

ja mam jeszcze większy problem - nie mam córki
bo góry to zawsze się jakieś znajdą (bleee, ohyda)

[wieczna-gosia]

O matko aluc daj spokoj mlodego urodzilam majac 28 lat i zaluje ze tak pozno

[aluc]

aczy ja kiedykolwiek podawałam cię za świetlany przykład normalności i
niepatologii?

[wieczna-gosia]

no nie, ale z drugiej strony siebie tez nie podawalas

[aluc]

byćmoże uważam,że swoje urodziłam za wcześnie

[triss_merigold6]

Krew by mnie zalała, podejrzewam. Córce nastolatce zaproponowałabym
rozwiązanie problemu u życzliwego ginekologa. Ale nie mam córki
tylko syna. Syn, cóż, gdyby panna nie chciała rozwiązać problemu to
musiałby płacić alimenty. Mieszkania młodej pary z przychówkiem u
mnie sobie nie wyobrażam.

[marzeka1]

"Mieszkania młodej pary z przychówkiem u
mnie sobie nie wyobrażam"- tak samo myślę.

[thaures]

Podzielam zdanie marzekal. Też pracuję w średniej szkole i co roku kilka
uczennic rodzi dziecko. Jeszcze pal licho jak to jest w okolicach matury, ale
wcześniej? Porażka. I nic nie zmieni mojego zdania.
Mieliśmy uczennice, które rodziły na początku pierwszej klasy. Niektóre
załatwiają papiery i przechodzą na nauczanie indywidualne (małe dziecko nie jest
do tego wskazaniem), niektóre starają się chodzić do szkoły, ale, mimo naprawdę
pomocy i zrozumienia ze strony nauczycieli) nie dają rady. Inne dziewczyny z
klasy takiej matki najpierw są pod wielkim wrażeniem otoczki ciąży, ew. ślubu i
w ogóle tz dorosłości, ale potem im szybko przechodzi.
Moja koleżanka została babcią, gdy jej córka miała 17 lat. Wnuczkę kocha nad
życie, pomagała córce jak mogła, była wsparciem gdy ta rozstała się z ojcem
dziecka, gdy to miało rok. Przez 2 lata zastępowała wnuczce matkę, bo ta
prawdziwa musiała się uczyć. Tylko ile matek/babć tak postąpi i ile będzie miało
możliwość tak zrobić.
Mam synów, nie wiem co będzie kiedyś (hmm, starszy ma już 15 lat), ale jak
napisałam- to byłaby dla mnie porażka, chociaż pomagałabym w miarę możliwości i
z początkową wściekłością zalewającą oczy.
Wychowanie seksualne w szkole nie rozwiąże wszystkiego.Nasze przestrzegania,
chyba też nie. Ja byłam oczytana, po rozmowach z mamą, bojąca się ciąży i
wiedząca jak się zabezpieczyć, ale pamiętam jeden raz kiedy jak to mówię-żądza
przysłoniła mi rozum. W ciążę nie zaszłam, ale mogłam. No i byłam już na studiach.

[nangaparbat3]

To moze by tak wychowac syna, by nie płodzil przedwczesnych dziatek?
Bo z tego co piszesz wyglada, ze cala odpowiedzialnosc zrzucasz na dziewczyne.

[maroco1977]

no prosze cie, a co jak dziewczyna zapomniala pigulki lub specjalnie jej nie
wziela, glupia ci... i tyle.

[aluc]

nie, to facet jest głupi ch..., że ją bzykał bez gumy, jeśli już
trzymamy się tej poetyki

jako matka synom mówię to śmiertelnie poważnie i bez ironii wyjątkowo

[maroco1977]

sorry ale w kazdym zwoazku jest cos takiego jak zaufanie, jesli idiotka przebija
gumke, albo robi cos innego by wpasc, bo chce kasy ktora maja jego rodzice to
sorry aleona jest glupia ci... znam osobiscie jedna taka mundra

[aluc]

jak się nie chce mieć dziecka, to zaufanie można mieć tylko do siebie,
dir

przebije gumkę? w pochwie trzyma szpikulec do lodu na tę okoliczność?

[maroco1977]

matko jeyna, az taka zacofana jestes? wiadomo nie od dzis ze wystarczy przebic
na samym czubku szpilka, by podczas stosunku cala sie porwala.I zapewniam cie
nie widac, robilismy eksperymenty na wieczorze oanienskim kolezanki

[aluc]

no widzisz, taka zacofana jestem, że do głowy mi nie przyszło, żeby w
tym celu wykradać facetowi zapas gumek i je pieczołowicie dziurawić

[e_r_i_n]

O matko, ja też jestem zacofana

Aluc, Erin

[nangaparbat3]

To Wyscie pewnie nie czytaly takiego wątku przeniesionego z innego portalu -
traktowal o tym, jak zajśc w ciazę kiedy ON absolutnie tego nie chce.
Wtedy to ja sie poczulam cofnieta w ewolucji.

[aluc]

no nie czytałam zapewne
ale ja jestem beton z poprzedniego systemu

[nangaparbat3]

Ja to zelazobeton.

[hm1976]

Moja mama urodziła mnie w wieku 20 lat, tata miał 21. Miałam najlepsze
dzieciństwo jakie mogłam sobie wyobrazić. Brat urodził się 2 lata po mnie.
Rodzice bardzo się kochali i kochali nas. Mama zawsze mi powtarzała,że jestem
dzieckiem miłości a brat rozsądku. Tata kiedy byliśmy mali pracował, grał w
piłkę i kończył szkołę. Mama robiła zasadniczą. Nigdy nie odczulam,że nie mają
czasu dla nas. Moi rodzice zmarli dzień po dniu kiedy ja miałam 26 lat a brat
24. I tak sobie myślę,że kiedy mama urodziłaby ok 30 lat, trafiłabym do domu
dziecka.
Sama pierwsze dziecko rodziłam w wieku 29, teraz mam 33 i w lipcu pojawi się
nowy członek rodziny i wiem,ze to dużo za późno.

[kropkacom]

Zarówno dziecko nastolatka jak i w berbeć okolicy czterdziestki nie jest dla
mnie idealną sytuacją. Córkę wspierałabym i nie namawiała do małżeństwa. Tak
myślę na dzisiaj

[bi_scotti]

Szczesliwie juz mi ta perspektywa nie grozi, bo najmlodsze piskle
zacznie Uni we wrzesniu ale mysle, ze gdybysmy z mezem zostali
npostawieni wobec takiej informacji od ktoregokolwiek z naszych
dzieci to refleksje bylyby wielorakie i czesto wewnetrznie sprzeczne.
Po pierwsze ulga, ze to ciaza a nie AIDS ale jednoczesnie totalna
zalamka, ze przeciez uczylismy, w lby wkladalismy zagrozenia
zwiazane z seksem bez zabezpieczen i co? I olali! Po drugie dlaczego
nie skorzystali z pigulek "morning after" skoro sa dostepne na
zyczenie w kazdej aptece? Gamonie! Po trzecie czy jeszcze moga i
chca usunac? Jesli tak to super - problem rozwiazany. Jak nie, to co
na ten bigos rodzice drugiej strony? Duzo kwestii, duzo spraw do
omowienia. To na pewno nie bylby powod do radosci (choc jak
wspomnialam, lepsza ciaza niz choroba nieuleczalna jako konsekwencja
niekontrolowanych hormonow!). Zal by mi bylo mojego wlasnego
dziecka, ktore w tak idiotyczny sposob pozbawiloby sie samo
beztroski studiow, fantastycznych dalekich podrozy w czasie
studenckich wakacji, superowych studenckich imprez i tych jeszcze
kilku-kilkunastu lat wolnosci jakie sie ma przed 30tka Ale jakby
sie szczeniaki uparly, ze chca to dziecko miec to trzeba by pomoc
jakos tam i nie krzywdzic slowem chocby i czlowieka szlag jasny
trafial. Glownie bym byla wsciekla na siebie, ze widocznie za malo w
glowe wkladalam i za malo uczylam...

[kra123snal]

Tabletki typu Postinor są dostępne na receptę, nie każdy lekarz chce
je przepisać, niektórzy wmawiają, że jest za późno... Czasami nawet
rozsądne dziecko jest postawione pod ścianą.

Kra123snal

[bi_scotti]

kra123snal napisała:

> Tabletki typu Postinor są dostępne na receptę, nie każdy lekarz
chce
> je przepisać, niektórzy wmawiają, że jest za późno... Czasami
nawet
> rozsądne dziecko jest postawione pod ścianą.

Pytanie na poczatku watku bylo o moja reakcje - ja bym miala moja
reakcje w moim kraju, w ktorym sa one "over the counter" - na
zyczenie. Jak jest w Polsce nie wiem ale tez i w Polsce nie
musialabym sie ustosunkowywac do ewentualnej ciazy nastolatkow
To tylko tak gwoli wyjasnienia.

[nangaparbat3]

W takiej sytuacji dziecko powinno isc do lekarza z matką. Ale malo ktora
dziewczyna ma odwage powiedziec matce, ze wspolzyje i prosic o pomoc w sprawach
antykoncepcji - co dopiero kiedy mysli, ze jest w ciazy.

[michasia24]

no to mialbym wnuka, nie wiem jaka by byla moja pierwsza reakcja na
to moge tylko gdybac, ale wspieralabym moje dziecko i pomagala w
opiece nad dzieckiem rowniez finansowo

[wieczna-gosia]

to co sie mowi teoretycznie i co faktycznie sie robi w sprawach takiego kalibru
bardzo czeso rozni sie zasadniczo. Moi rodzice zawsze twierdzili ze beda mnie
wspierac i na pewno nie zgodza sie na aborcje a jak przyszlo co do czego- ich
pierwsza reakcja byla w stylu "no to usuwamy" a na wsparcie musialam poczekac. I
na szczescie mialam ten komfort dzieki temu ze nie strzelilam sobie dziecka z
rowiesnikiem.

[marzeka1]

"Moi rodzice zawsze twierdzili ze beda mnie
wspierac i na pewno nie zgodza sie na aborcje "- dlatego wolę powiedzieć, że
byłaby to dla mnie porażka i byłabym wściekła. Pewnie pomogłabym ale bez
opcji:to teraz dajemy pokoik, wstawiamy łóżeczko i żyjemy w kołchozie.
Rozwala mnie ta mityczna wiara w wychowanie seksualne, Wielka Brytania w tej
kwestii zrobiła tyle,że już chyba więcej nie można (no chyba że będzie się tam
nauczało nakładania prezerwatyw na banana w przedszkolu) , a ma największy w
Europie wskaźnik nieletnich matek, rodzi się tam patologiczność takiego układu-
panny nie uczą się, żyją z opieki i t ich sposób na życie.

[thaures]

> Rozwala mnie ta mityczna wiara w wychowanie seksualne,
>
He,he-przeczytaj mój post wyżej.

[wieczna-gosia]

bez przeasady jak ci dom daja i utrzymanie w zamian za to ze sie puscisz w wieku
nastoletnim to w pewnych srodowiskach trudno nie brac.....

[marzeka1]

Jednak wolałabym, aby moje dziecko do takiego właśnie środowiska nie trafiło.

[wieczna-gosia]

wiesz mi sie wydaje ze w wiekszosci przypadkow jednak to jest srodowisko, w
ktorym sie czlowiek urodzi i wychowa.

[dzidaa]

he he tak jak w Polsce w pewnych srodowiskach łakomy kąsek to becikowe...

[kra123snal]

Z tego co wiem, to w Wielkiej Brytanii wychowanie seksualne
przebiega w sposób "jak tego nie robić". Nie mówi się o
odpowiedzialności, o zmianach, o potrzebach małego dziecka, tylko o
zabezpieczaniu... Nie dziwi więc fakt, że dzieci rodzą dzieci, bo
chyba nie uświadamiają sobie czym tak naprawdę rodzicielstwo jest.

[umasumak]

Wolałabym, żeby moje córki zdobyły wykształcenie, "wyszumiały się", zanim by
miały zostać mamami, ale w życiu różnie bywa. Na pewno żadnej nie odmówiłabym
wsparcia w razie ewentualnej wpadki. Moja mama urodziła moją starszą siostrę na
pierwszym roku studiów, jako 19latka. Skończyła studia, dziadkowie wspomagali ją
i mojego tatę w zajmowaniu się siostrą, a rodzice nigdy nie usłyszeli żadnych
zarzutów, że za wcześniej itp.

[mama303]

fjefjurka71 napisała:

> A
> może jak zareagowałybyście na taką wiadomość, gdyby to się Was
tyczyło?
>
> Jestem bardzo ciekawa odpowiedzi, pozdrawiam.

No cóż myśle że porozmawiałabym poważnie z córką i wspólnie
podjęłybyśmy decyzję czy chcemy żeby dziecie przyszło na świat czy
nie. W jednej i drugiej opcji wspierałabym córkę i starała sie pomóc.
Ale obym takich rozmów nie musiała prowadzić...

[figrut]

Sama zostałam matką mając nie całe 19 lat. Na początku był szok, ale NIGDY nie
dano mi w domu odczuć, że popełniłam coś niewybaczalnego. Po godzinnym szoku
przyszła pora na podsuwanie najlepszych kąsków i "dobrych rad" co wolno, a czego
nie wolno w ciąży. Nastało też oczekiwanie z niecierpliwością na narodziny i
kupowanie wyprawki ponad miarę. Nie czuję, abym straciła więcej niż jako matka
późniejsza (kolejny moje dziecko urodziłam w wieku 31 lat). Ograniczenia miałam
dokładnie takie same w wieku 19 jak i 31 lat. Patrząc na to z perspektywy czasu,
z córką mam wspaniały kontakt, doskonale się rozumiemy, słuchamy podobnej
muzyki, cenię sobie jej własny styl ubioru i nie widzę potrzeby ingerowania w
niego na zasadzie "bądź bardziej kobieca, po co tyle czerni, co to za dziwaczne
buty". Rozmowy na temat seksu nie sprawiają nam problemu bo pamiętam, jak sama
byłam w jej wieku i jaki sposób rozmowy mnie nie krępował.
Z młodszymi jest nieco inaczej i nie wiem, czy kiedy będą nastolatkami, będę
miała z nimi tak świetny kontakt i wspólny język jak z córką. Będę jednak sporo
starsza i lata nastoletnie nie będą już takie żywe w pamięci jak z córą.
Gdyby córka zaszła w ciążę, nie byłoby problemu. Podeszłabym do tego tak, jak do
mnie podeszli rodzice.

[w_miare_normalna]

Ja urodziłam mając 20 lat.
Byliśmy kompletnie nie przygotowani na taką sytuacje choć byliśmy
razem już ponad 3 lata,bardzo obawialiśmy się reakcji rodziców,Mój
partner mniej bo sam miał już 24 lata,a ja właśnie zaczynałam
liceum.Rodzice przyjęli to super,na początku było troszkę
pretensji,że nie myślimy,ale jak wzięłam mamę na USG to zaczęła wszem
i wobec opowiadać wszystkim,że będzie babcią
Córcia już niespełna roczna jest oczkiem w głowie obu dziadków i nie
wyobrażają sobie,że mogłoby jej nie być,no i każdy myśli jak to było
jak jej nie było,ja również,jest przecudowna.
ja zareagowałabym tak samo na ciąże "rychłą" córki bo wiem jakie
wsparcie ja miałam w swoich rodzicach i jak bardzo mi to pomogło,a
łatwo nie było ze względu na ryzyko porodu przedwczesnego.także
życzyłabym każdemu takich rodziców jakich ja mamPozdrawiam.

[takatoszymura]

Na razie problem mnie nie dotyczy, bo córcia jeszcze malenka, ale jestem przekonana, że pomagałabym wychować jej dziecko. Pomogła w ukończeniu szkoły. Wczesne rodzicielstwo to nie tragedia, jak ma sie wsparcie w najbliższych. Moja siostra urodziła dziecko w wieku 18 lat, ja w wieku 29. Ciążę zaplanowała. Skończyła studia, choć w późniejszym terminie. Była (i jest) najlepszą matką jaką mozna sobie wyobrazić- kreatywną, cierpliwą, matką chodzącą po drzewach, jeżdżącą na nartach, wyrozumiałą i odpowiedzialną. Dla mnie wzór do naśladowania. Mnie, już nie jest tak łatwo, wielu rzeczy po prostu się nie chce, albo nie mam siły i cierpliwości. Młode matki inaczej wychowują swoje dzieci, mam wrażenie że w sposób mniej stresowy, a dzieci są bardziej pogodne. Najgłupszą rzeczą jest zmuszanie do małżeństwa, dla dobra dziecka. W zasadzie żałuję, że nie zdecydowałam sie na dziecko dużo wczesnej.

[marzeka1]

"Moja siostra urodziła dziecko w wieku 18 lat, ja w wieku 29. Ciążę
zaplanowała."- wierzę, że jest świetną matką, poukładała sobie wszystko itp, ale
pisanie, że 17-latka planuje zajście w ciążę, by jako 18-latka urodzić, brzmi
zabawnie.

[takatoszymura]

marzeka1 napisała:
> pisanie, że 17-latka planuje zajście w ciążę, by jako 18-latka urodzić, brzmi
> zabawnie.
Dlaczego zabawnie? Znam co najmniej kilka dziewczyn, które świadomie zdecydowały się na dziecko, czy małżeństwo w wieku 18-20 lat. Nic strasznego w tym nie widzę.

[bi_scotti]

takatoszymura napisała:

> Znam co najmniej kilka dziewczyn, które świadomie zdecydował
> y się na dziecko, czy małżeństwo w wieku 18-20 lat. Nic strasznego
w tym nie wi
> dzę.

A mieszkaly One w Afganistanie, mialy skonczynych 5 klas wiejskiej
szkoly i perspektywe rodzenia rok po roku az do 40tki. Cool - sa
miejsca na swiecie gdzie nic innego kobiecie sie trafic nie moze ale
to nie jest zaraz styl zycia do propagowania i nasladowania!
Dales Boze temu, co nie moze ... Panny w Polsce i innych krajach
rozwinietych MOGA podejmowac samodzielnie ROZSADNE decyzje ale jak
widac nie zawsze korzystaja z tych mozliwosci - szkoda

[dzidaa]

zabawne jest pewnie też jak czterdziestoparolatek bawi się syniową kolejką czy
samochodem...heh
Zdarza się ze niejedna 18-letnia dziołcha ma bardziej poukładane niż wspomniany
40-parolatek

[escribir]

W wieku 22 lat zostałam samotną (w pełnym tego słowa znaczeniu matką).
Dlatego jestem pewna, że nie odtrąciłabym córki. Co nie oznacza że byłabym
szczęśliwa.
Moje dziewczyny są w takim wieku, że gdy będą miały ok. 18 lat, ja będę nadal
czynna zawodowo. I pracy na pewno że rzucę, by opiekować się maluszkiem. Ale z
pewnością znajdziemy jakiś sposób, by mogły się uczyć. Ale już nie koniecznie
imprezować co weekend

Miałam okazję poznać 16-17 letnie dziewczyny, które potrafiły być troskliwymi
matkami, jak również takie, które po porodzie oddały dziecko do adopcji (w sumie
z korzyścią dla dziecka), bo rodzice obiecali im rower.
Poznałam też kobiety dwudziestokilkuletnie, które zrozumiały, że teraz są
odpowiedzialne za druga istotę (całkowicie od nich zależną) ale też takie, które
oddały roczne dziecko do adopcji, bo ich nowy facet "cudzego" dziecka nie
akceptował.

[kol.3]

Bardzo polukarowany i nieprawdziwy ten obrazek szczęśliwych
nastolatek w ciąży. Rzeczywistość jest bardziej prozaiczna i
nieciekawa.
Panna w wieku 18 lat zachodzi w ciążę, tzn. matura zarwana, bo kto
się ma zając dzieckiem jak nie ona? Jeśli całość opieki spada na
nią, oznacza to, że nauka idzie w kąt na lata. Gdzie tatuś tego
dziecka? Z pewnością nie przy swojej dziewczynie i potomku. Czyli od
początku zły przykład i uczenie nieodpowiedzialności.
Rodzina dziewczynę wspiera - to dobrze, tyle, że kosztem odpoczynku
matki dziewczyny, i swoimi środkami finansowymi, bo panna przecież
nie zarabia.
Nie jestem za tym by głaskać córkę po głowie i mówić, jak Ci się
dziecko zdarzy wpadka to mamusia Ci pomoże, sfinansuje, będzie
zmieniać pieluchy. Jestem za uczeniem dziecka odpowiedzialności -
narozrabiałaś - ponoś konsekwencje. Nie jestem za tym by wyrzucać
córkę z domu, ale za tym by ponosiła konsekwencje swojej wpadki.
Inaczej po jednym dziecku przyjdzie drugie i trzecie.Na koszt
rodziców, oczywiście.
Idiotyczne są te zachwyty nad rodzeniem, rodzeniem, i rodzeniem.
Naprawdę, oprócz tego kobieta ma jeszcze co robić w życiu.

[echtom]

> Idiotyczne są te zachwyty nad rodzeniem, rodzeniem, i rodzeniem.
> Naprawdę, oprócz tego kobieta ma jeszcze co robić w życiu.

Ale to jest akurat najważniejsze. Pewnie, że najlepiej rodzić w porę, ale z
dwojga złego lepiej za wcześnie niż wcale.

[kol.3]

To jest akurat kwestią życiowych priorytetów. Nie wszyscy muszą mieć
je takie same.

[nangaparbat3]

Masz rację, dlatego nie kazdy musi miec dzieci. Ale jesli juz je ma, to one są
najwazniejsze, albo lepiej mu bylo ich nie rodzic/nie płodzic.

[angazetka]

> Ale to jest akurat najważniejsze.

Najważniejsze? Czy ja wiem...

[kropkacom]

> Nie jestem za tym by wyrzucać
> córkę z domu, ale za tym by ponosiła konsekwencje swojej wpadki.
> Inaczej po jednym dziecku przyjdzie drugie i trzecie.Na koszt
> rodziców, oczywiście.

Nie jestem krezusem (pewnie nigdy nie będę) żeby mojemu dziecku opłacał się taki
chytry plan z rodzeniem dzieci. Na mieszkanie też nie może liczyć. O pomocy
państwa nie wspomnę. Także liczę że wczesne macierzyństwo to musiałaby być
typowa wpadka. Pomogłabym oczywiście ale lekko by nie było.

[kol.3]

Ale właśnie chodzi o to, że takie sytuacje zdarzają się w rodzinach
nie-krezusów. Plan chytry to nie jest, tylko beztroska,
bezmyślność, i przeświadczenie, że ktoś za nieodpowiedzialną osobę
posprząta.

[kropkacom]

> Ale właśnie chodzi o to, że takie sytuacje zdarzają się w rodzinach
> nie-krezusów.

Jakie? Wpadki? Wpadki zdarzają się w każdej rodzinie. Nie potrafię przypomnieć
sobie żadnej dziewczyny która po wczesnym zajściu w ciąże ładowała się szybko w
kolejne. A teraz młodzież jest bardzo praktyczna i chce żyć wygodnie (nawet ta z
nizin społecznych). Polska to nie UK.

[kali_pso]

A teraz młodzież jest bardzo praktyczna i chce żyć wygodnie (nawet
ta z
nizin społecznych).


A co to ma ze sobą wspólnego?
Zalezy Kropka co rozumiesz, przez "wygodne życie"- dla jednego
będzie to telewizor plazmowy kupiony z becikowego, co więc
przeszkadza w dalszym rozmnażaniu?
Ja nie znam żadnej dziewczyny z tzw., dobrego domu, której
przydarzyła się wpadka a ona za rok powija kolejne dziecię.
Jednak to inny pułap- pomimo wpadki takie dziewczyny mają często
konkretne plany na przyszłość, czegoś chcą, dążą do tego itp. Takie
dziewczę nie musi szukać oparcia w byle jakim, byle pierwszym
partnerze, coby dał schronienie i bezpieczeństwo, ma rodziców,
którzy pomimo szoku i płaczu, pomogą jakoś. Natomiast takie z nizin
społecznych, posiadające 3 dzieci w wieku 25 lat, już znam- często
kolejne dzieci są kolejnej "prawdziwej" miłości, szukanej właśnie
jako opoka, oparcie. Pokładają zbyt mocno ufność w partnerze, nie w
samej sobie, bo tego nauczyły się w domu rodzinnym.

[kropkacom]

> Zalezy Kropka co rozumiesz, przez "wygodne życie"- dla jednego
> będzie to telewizor plazmowy kupiony z becikowego, co więc
> przeszkadza w dalszym rozmnażaniu?

To że z czegoś trzeba żyć. Nie znam nikogo kto by plazmę kupił za becikowe i dla
niego powił potomka. Może nie obracam się w tych klimatach. Może. Nie twierdze
że się nie zdarza ale może trzydziestki też tak mają? Czy tylko nastolatki?
Wczesne macierzyństwo to nie dobrodziejstwo ale może i często wychodzi z tego
coś dobrego. I w Polsce naprawdę NIE OPŁACA się mieć dzieci.

[roksanaa22]

Dobra,rzucę się na pożarcie
Zaplanowałam swoją ciążę i urodziłam w wieku 18 lat.Tak sobie
wydedukowaliśmy z chłopakiem,że skoro sami nie mamy "normalnych"
rodzin to założymy sobie własną.Średnią skończyłam,zdałam
maturę,później jeszcze kolejną szkołę skończyłam.Nasi rodzice nie
byli zbyt zaskoczeni i włąsciwie spodziewali się tego.Pół roku
mieszkaliśmy u teściów-nie,nie utrzymywali nas.M. pracował na
nas.Dziecku niczego nie brakowało,troskliwie się nim zajmowaliśmy
zamiast latać po dyskotekach.Wzięliśmy ślub jak mały miał dwa lata a
ja chciałam kolejnego dziecka.Córa także urodziła się jako planowana
gdy miałam 21lat.Oczywiście rodzice(m) pomagali nam czasem zajmując
się młodymi.Ale nigdy kosztem swoich planów.
Cóż...nam się udało pogodzić szkołe,pracę,zabawę z wychowaniem
dzieci.Dzis dzieciaki podrośnięte,ja zaczęłam pracować(bo chciałam a
nie musiałam).Ale generalnie-nie polecam.znam wiele dziewczyn,które
cierpią katusze bo MUSZĄ zajmowac się domem i dziećmi.Ja chciałam i
tu jest różnica.
Sama nie wiem jak bym się zachowała.Chyba przyjęła do wiadomości i
starała się pomóc ale nie ponad miarę.Gorzej jak cora zaszłaby w
ciążę z byle kim,byle gdzie i została zupełnie sama...Wtedy to juz
hardcore.Ale myślę,że pomogłabym ile by się dało...

[kali_pso]

Nasi rodzice nie
byli zbyt zaskoczeni i włąsciwie spodziewali się tego


..no ciekawie to brzmi w kontekście zdania: "że skoro sami nie
mamy "normalnych" rodzin to założymy sobie własną".

[kol.3]

Ale to było dziecko planowane przez obydwojga młodych, a nie wpadka,
więc zupełnie inna sprawa.

[syriana]

Roksana, Twoja historia nie jest w żaden sposób dowodem na dojrzałość
nastoletnich wyborów

jesteś smutnym przykładem tego, że braki emocjonalne w rodzinie muszą w jakiś
sposób zostać uzupełnione
sytuacja, w której tylko jako dzieciata nastolatka masz prawo do szacunku swoich
rodziców, do ich pomocy czy tylko i aż zostawienia Cię w spokoju, jest okropnie
przykra ale zdaję sobie sprawę, że standardowa w niektórych środowiskach

nie zmienia to faktu, że miałaś inne możliwości ucieczki z niefajnej rodziny
wybrałaś, uważam, ten najbardziej pod ręką

[roksanaa22]

Syriano oczywiście,że nieDecyzja o zajściu w ciążę była
najgłupszą,najbardziej nieodpowiedzialną jaką w życiu podjęłam
Dlatego napisałam,że nie polecam podejmowac takowej
Wizja superrodzinki jest sielankowa-ale życie brutalnie weryfikuje
poglądy na pewne sprawy i potrafi dokopać.Pisze po raz kolejny:nam
sie udało stworzyć normalny dom naszym dzieciom i nam samym.Jestem
spełnioną mamą kochającą i dbającą o potomstwo.Dobrze sie czuje w
tej roli.Ale całej rzeszy małolat mojego pokroju może się to nie
spodobać.I wtedy tragedia-sielanki nie ma...
DZIŚ mam świadomość,że mój chłopak mógł mnie porzucić,zostawić na
łaskę losu razem z dzieckiem,że mogłam nie skończyc szkoły,nie mieć
na żarcie etc.Wtedy zakładałam,że będzie ok.I było.Ale wcale nie
musiało...
Co do naszych rodzin.Moja jest rozbita,rozjechana po całym
świecie.Zostałam sama z sobą jak miałam 15 lat i to chłopak dał mi
wtedy choc namiastkę poczucia bezpieczeństwa.Teściowie męża sa razem
ale bynajmniej nie są szczęśliwym małżeństwem...
Przyjeli do wiadomości,że jestem w ciąży.Mama moja zapytała się czy
będę się uczyć nadal,ojciec był w szoku że zostanie dziedkiem(bo
jeszcze całkiem młody na duszy i sam małe dziecko miał).Teściowa
to wspaniała kobieta i właściwie tylko o jej reakcję się
obawiałam.Zaakceptowała fakt,znała mnie kilka lat i przyjęła to za
naturalnę kolej rzeczy...

[roksanaa22]

Syriana napisała:
"czy tylko i aż zostawienia Cię w spokoju"
O to,to!!!

[mruwa9]

u mnie to spiewka raczej odleglej przyszlosci, a tyle wiemy o sobie,
na ile nas sprawdzono..moja mama urodzila pierwsze dziecko w wieku
22 lat (juz nie nastolatka i wydaje mi sie, ze byla bardziej
dojrzala do macierzynstwa, niz ja w wieku prawie 27 lat, gdy
rodzilam pierwsze dziecko (wydaje mi sie, ze tak naprawde dojrzalam
do bycia mama przy ostatnim dziecku bedac juz niezle po 30..)
Mysle, ze staralabym sie dac maksimum wsparcia, ale zachwytu by nie
bylo, glownie z powodu skomplikowania sobie zycia przez samo -moje-
dziecko (nie o wiek chodzi, ale o samodzielnosc ekonomiczna,
perspektywy zawodowe i naukowe, trudniejsze warunki zdobycia dobrego
wyksztalcenia i dobrej pracy). I w tym wszystkim , wydaje mi sie,
trudno jest o zachowanie rownowagi, aby wsparcie i pomoc wlasnemu
dziecku (i wnukowi) nie zamienila sie w wyreczanie w obowiazkach i
zdejmowanie odpowiedzialnosci z mlodego rodzica za wlasne
zachowanie i wlasne decyzje.

[kali_pso]

(nie o wiek chodzi, ale o samodzielnosc ekonomiczna,
perspektywy zawodowe i naukowe, trudniejsze warunki zdobycia dobrego
wyksztalcenia i dobrej pracy).


Mnie się wydaje, że mówiąc o tym, że " w wieku 18-lat nie powinno
się miec dzieci i że to katastrofa", wiekszośc ludzi stosuje ten
skrót myslowy, o którym napisałaś- rzadko który 18-latek jest
samodzielny finansowo-mieszkaniowo-zawodowo....no ja takiego nie
znam przynajmniejP
Ale stosując ten skrót człowiek naraża się na ataki pań, które
przecież wiedzą, że są 18-latkowie dojrzalsi niż 40-latkowie( tylko
co z tego, jeśli to perła wśród wieprzy), że panny rodzące w wieku
17-lat mają fajne i ciekawe życie( jak często, to tego już nie
podają) itp, itd., i że to w ogóle żadna tragedia.

[gabrielle76]

Ja zawsze wesprę swoje dzieci w razie wpadki, nie ma opcji zebym nie wsparła
swojego dziecka.

[patssi]

Bez względu na sytuację nie pozostaje mi nic oprócz pomocy,wparcia i
podania pomocnej ręki.W miarę rozsądku naturalnie.

[karolciaa23]

gdy miałam 18 zaszłam w ciąże niespodziewanie tzn wpadka, termin miałam na
grudnia 2003, o ciąży powiedziałam mamie od razu jak się dowiedziałam, czyli
mniej więcej pod koniec marca, powiedziałam jej to bo myślałam że mnie zrozumie,
i co się okazało kazała mi się wyprowadzić, dała mi czas do maja, lecz po tym co
usłyszałam wyprowadziłam się od razu. najgorsze jest to, że moja mama urodziła
mnie jak miała 17 lat, właśnie dlatego myślałam że mnie zrozumie, okazało się
inaczej trudno. teraz mam 24 lata dwie kochane córki jedna ma 6 lat, druga 2 i
wiecie co moje córeczki nie mają żadnego kontaktu z babcią, przykre ale ja nie
potrafię wybaczyć matce wielu rzeczy, po za tym mama nie próbuję kontaktować się
z dziećmi. gdyby moim córką przydarzyła się tzw. wpadka pomogłabym im na
pewno

[kasiuchna_symphonica]

witam ja sama jestem mamą nawet baardzo młodą i mój synek mimo że zaszłam w
ciążę w wieku 16 lat i w wieku 17 urodziłam nigdy nie
nazwałabym WPADKĄ. Jak można mówić tak o najukochańszym stworzeniu na swiecie
(???) oczywiscie nie było planowane, no przynajmniej plany były troszkę
późniejsze, ale i tak skakałam z radoci jak wyszłam pierwszy raz z gabinetu
ginekologicznego, tym bardziej że moim partnerem i tatą dziecka jest
najwspanialszy człowiek na swiecie (oczywiście dla mnie). Rodzice najpierw byli
zszokowani ale potem przeszczęśliwi, Marcelek jest teraz ich ukochanym
wnuczkiem, szkołę skończyłam zaocznie ze wzgledu na stan zagrozenia ciąży i
całodobowe leżenie, i nigdy nawet nie pomyślałam ani ja ani moja rodzina co ta
dziewczyna zrobiła. Dzięki tej ciaży jeszcze wydoroślałam, stałam sie
odpowiedzialna i wierzę że jestem dobrą matką dla swojego skarba, przynajmniej
się staram. Wykorzystywałam czas w ciązy na czytanie poradników, gazet,
siedzeniu na forach dziecięcych a nie biadoliłam ze nue moge iśc na impreze.
Zresztą zawsze byłam spokojna i nigdy mnie nie ciągło do imprez i teraz tez
niczego bym mu nie wypomniała. Obecnie mam 18 lat i 16 maja bierzącego roku z
moim partnerem wzięlismy ślub, ochrzciliśmy dziecko a teraz spodziewamy sie
drugiego i myślę że nie mogłabym być szczęśliwsza, mając takiego wspaniałego
syna i męża.

[ewma]

kasiuchna _symphonica a jaką ty szkołe skończyłaś?
Super ,że rodzice pomogliciw tak trudnej sytuacji ale nie chce mi
się wierzyć ,że teraz gdy dowiedzielisię otwojej drugiej ciąży w
takmłodym wieku też są tacyzadowoleni....

kasiuchna _symphonica

[ewma]

Możesz napisać jeszcze jak wygląda sprawa mieszkania i pracy?

[gryzelda71]

Nie drąż,bo może jakieś rysy się pokażą na tym krysztale

[kol.3]

Pisałam wcześniej, że po pierwszym dziecku może przyjść drugie i
trezcie, oczywiście na koszt rodziców o ile się młodej pani nie
obciązy odpowiedzialnością za swoje czyny.

[aluc]

szesnastolatkę cieszącą się z faktu zajscia w ciażę wysłałabym
natychmiast na badania psychiatryczne

przeszczęśliwych rodziców szesnastolatki w ciąży w zasadzie też

[alesio23]

ja urodziłam w wieku 18 lat. Było trochę cięzko, ale już jest dobrze. Nie mogę
powiedzieć absolutnie że była to dla mnie życiowa tragedia czy cos w tym stylu...

[marzeka1]

A 18-latkę, która radośnie cieszy się, że wzięła ślub i juz będzie podwójną mamą
dałabym chyba leczyć )))
Tak na marginesie, sami się utrzymujecie, sami mieszkacie, czy w tej radości z
rozmnażania zapominacie o takich drobiazgach?

[attiya]

o tych drobiazgach myslą za nich rodzice...

[martab15]

Mam kilkuletnią córeczke i myśle ,że w razie wczesnej wpadki
pomagałabym i wspierała ale gdyby zaraz zaszła w następną ciąże to
chyba bym udusiła.

[wieczna-gosia]

i co 9 miesiecy w ciezkiej zalobie? daj spokoj alc, taka to ja bym dopiero
wyslala do psychiatry. Moi rodzice zas owszem zamartwiali sie jak szaleni, w
zwiazku z tym ucielam z nimi kontakty do minimum gdyz wysluchiwanie jeczenia "co
ty dziecko zrobisz" nie lezy w mojej naturze. Chwala Bogu, ze moglam, inaczej
nic tylko sie pochlastac.

[przeciwcialo]

Poprzestałas na gimnazjum?
Nie bedzie ci lekko z dwójka dzieci i bez zawodu chociaz.

[hellious]

Ja sie moge wypowiedziec z punktu widzenia wpadkowej imprezowiczki. Mialam z
reszta nie duzo wiecej niz 18, bo 20 lat i kompletnie nie bylam przygotowana na
zadne dziecko. w ogole zawsze wychodzilam z zalozenia ze ja dziecka nie chce,
miec nie bede i ze nie nadaje sie na matke. Pomocy nie mialam praktycznie zadnej
od rodziny, za to na szczescie swoje mieszkanie. No i faceta przy sobie, ktory
staral sie sprostac temu, co nas czekalo. Poradzilismy sobie sami, bez wsparcia
rodziny, bo go zwyczjnie nie bylo, bylo raczej potepienie z ich strony. mlody ma
teraz prawie dwa lata, ja co prawda szkole zawalilam, ale wracam do niej od
wrzesnia. Namieszal mi w zyciu, ale wyszlo mi to na dobre Na wiele lepsze niz
to, co czekalo mnie bez niego

[alesio23]

jestescie smieszne z tymi ironicznymi wypowiedziami o szkole skończonej na
poziomie gimnazjum i o tym, że to rodzice napewno myslą o wszystkim za tą
nieszczęsną młodą matke. Tak jest nie zawsZe

[hellious]

Ano nie zawsze. nie zawsze rowniez ma sie tych rodzicow co za ciebie pomysla
Ale Alesio, nie bulwersuj sie,bo tu chyba chodzi bardziej o matki 16-18 letnie,
co to do szkoly chodza. I znam takie co wlasnie mamusi dzidzie zostawialy i na
dyskoteke gnaly nowego tatusia dla dzidzi poznac...

[angazetka]

Jasne, osiemnastolatka z dwuletnim dzieckiem i kolejnym w drodze
niewątpliwie skończyła trzy fakultety. Niewątpliwie też pracuje i
zarabia tyle, by się samodzielnie utrzymać.

[karolciaa23]

ale ciąża i dziecko nie przeszkadzają w skończeniu szkoły, jak już pisałam
zaszłam w ciąże jak miałam 18 lat, byłam w drugiej klasie szkoły średniej i ją
zdałam bez problemów,bez pomocy rodziców, tyle że mój obecny mąż pracował

[triss_merigold6]

A jakąż to szkołę w wieku 18 lat może mieć skończoną panienka, która
powiła mając 17? Jak ma maturę to cud.

Sielanka normalnie, koleżanki wybierają studia, jedżą na kursy
językowe za granicę, pracują sobie wakacyjnie, poznają nowych ludzi,
bawią się a laska dumna z wpady w pieluchach.

[karolciaa23]

jak się chce to można, mając dziecko zdałam maturę i poszłam na studia

[nangaparbat3]

Ja sie do roli babci nie kwapie, choc wiele moich koleżanek juz ma wnuki.
Sama przede wszystkim chcialabym jak najdluzej pracowac.
Corka - akurat 18 - jest jednak w wieku -
Nie gniewalabym sie, nie złoscila, staralabym sie pomóc, ale tak, by przy okazji
nie zatracic siebie. Mam nadzieje, ze by sie udało.
Problem najwiekszy - gdyby ona tego dziecka nie chciala.
Poki co ma chłopaka, łączy ich cos powaznego, bierze tabletki, za ktore placą na
zmiane. Ponieważ nie jest jego pierwszą kobieta, byli razem zbadac sie na HIV.
W tym wątku rozwalily mnie posty pań, ktore majac synow, calą odpowiedzialnosc
przerzucaja na dziewczyny.
Wredne to wyjatkowo jakieś.

[ala.81]

jeśli moja córka zaszłaby w ciążę w tak młodym wieku, nie byłabym szczęśliwa ale nie zostawiłabym jej samej

może mam małą wyobraźnię ale nie potrafię sobie wyobrazić nastolatki 16-19 szczęśliwej z powodu ciąży

znam następujący przypadek
dziewczyna urodzila dziecko w wieku 19lat, szybki ślub - niedługo potem rozwód. Wróciła do rodziców, zapoznała następnego pana. Synek wychowywał się u babci bo matka szukała intensywnie ojca.
w wieku 18lat jej syn został ojcem, za kilka miesięcy okazało się ze będzie nim drugi raz - na tę radosną nowinę, nie zareagował aż tak radośnie - w święta Bożego Narodzenia powiesił się.
Dziewczynka urodziła się następnego roku - ojciec nie miał już okazji jej zobaczyć.
Matka tego chłopaka wychowywała swoje wnuki. Także jej ukochany wnusio zmajstrował dzidzię zaraz po 18 urodzinkach. Jego babcia oczywiście w obawie by nie skończył na drzewie jak jego ojciec, zapowiedziała pomoc wszelką.
Wnusio trzaskał rachunki telefoniczne po 200-300zł, chociaż miał rente po ojcu, plus minus w takiej wysokosci, za rachunki płaciła babcia (która dopiero od pewnego czasu odżyła finansowo, wczesniej autentycznie nie miala co do garnka wlozyc). Mimo ze wnusio mial swoje pieniadze z renty wyprawki dla dziecka nie zasponsorował. Babcia nakupiła potrzebnych akcesoriów, resztę podarowała rodzina.
Wnusio zrezygnował ze szkoły, bo musi isc do pracy - bo dziecko bedzie. Skończyło sie na tym ze nie pracuje, bo ma tylko podstawowke, z zawodówki zaocznej go wywalili za nieobecnosci, rente zus zabrał, bo sie nie uczy juz. Chociaż jeszcze nie zdał egzaminu na prawko, kupił juz samochód aby dziecko nim wozic(za becikowe + wydębione od babci 300zł).
Babcia pilnowała prawnuczka aby matka mogła spokojnie uczyć sie do matury - angielski zawalony.
Prawnuczek w każdy weekend jest u babci, zostaje z nią sam na noc - bo rodzice mają akurat sezon osiemnastek.

Poraża mnie bezmyślność i tępota rodziców tego maluszka, jednak najbardziej tej babci. Nie jestem w stanie słuchać nic na ich temat. Na pewno jestem uprzedzona.
A może zżera mnie zazdrość, że urodziłam w wieku 27lat i nie mogę liczyć na taką pomoc obfitą że wyprawkę musiałam kupić sama, że dzieckiem opiekuję się sama cały dzień - nie mam babci do pomocy. Może ogarnia mnie frustracja, że nie chodzę na imprezy bo nie mam z kim zostawić dziecka. NO i fakkkkkkkkkkkkkkkkk nie mamy samochodu

[irima2]

Nie mam córki (przynajmniej na razie). Ale gdyby, któryś z moich
synów został ojcem jako nastolatek, oczywiście nie skakałabym z
radości, bo wolalabym żeby się uczyli, poznawali świat i bawili. Ale
co się stało to się nie odstanie. Pomogłabym na ile to by było
mozliwe i potrzebne - tzn. młodzi mogli by u nas zamieszkać, jeżeli
dziewczyna nie chciała dziecka to my byśmy się zajęli, pomoglibyśmy
finansowo dopóki młodzi nie byli by w stanie siebie i dziecka
utrzymać. W końcu to mój wnuk!. Do głowy by mi nie przyszlo
proponować aborcji! - zamorodować własnego wnuka?!
A co do tekstów, że to trzeba tabletki, gumkę i zwalanie winy to na
dziewczynę to na chłopaka to w ciążę mozna zajść nawet stosując
prawidłowo antykoncepcję - żadna metoda nie jest na 100% skuteczna.
I właśnie tego będe uczyć swoich dzieci, że jak ida z kimś do łózka
to muszą się liczyć z konsekwencjami. A jak nie chca ich potem
ponosić to szklanka wody.

[echtom]

w ciążę mozna zajść nawet stosując
> prawidłowo antykoncepcję - żadna metoda nie jest na 100% skuteczna.
> I właśnie tego będe uczyć swoich dzieci, że jak ida z kimś do łózka
> to muszą się liczyć z konsekwencjami. A jak nie chca ich potem
> ponosić to szklanka wody.

Bingo! Najmądrzejsze słowa w całej dyskusji. W czasie tamtego "fałszywego alarmu" córka i jej chłopak, rozważając opcje na wypadek, gdyby ich obawy się potwierdziły, aborcję odrzucili na początku. Oboje stwierdzili, że nie chcą, by ich pierwszą dorosłą decyzją była ucieczka od odpowiedzialności. Potraktowałam to w pewnym sensie jako swój sukces wychowawczy.

[vibe-b]

nie wiem jakbym zareagowala, to dla mnie daleki jeszcze temat. Jedno
jest pewne- nie mam ochoty bawic sie w nianke. Wiec pewnie wsparcie
psychiczne- tak, nieanczenie- nie. Udzielenie mieszkania tez raczej
nie. Prawdopodobnie, wedle moich wyobrazen na dzien dzisiejszy,
pomoglabym dziecku w znalezieniu lokum a zreszta niech sobie radzi
sam.

[vibe-b]

dodam jeszcze, iz uwazam, ze zwalnianie dziecka, zwlaszcza
nastoletniego, od odpowiedzialnosci (czyli: nie martw sie
synu/corko, jak ci sie przytrafi dziecko to ja sie nim zajme a ty
sobie dalej hulaj) jest wyrzadzaniem mu szkody. Wlasciwie jaka
lekcje wyniesie z tego syn/corka? Ze nic sie nie stalo, tak?

[czar_bajry]

Rodzice mogą pomóc swojemu nastoletniemu dziecku w opiece nad maluszkiem ale nie
jest to ich obowiązkiem.
Jeżeli młodzi zdecydowali się na dziecko to muszą ponosić odpowiedzialność za
swoje dziecko i młody wiek nie ma tu nic do rzeczy.
18- 19-latki to już dorośli ludzie a nie nastolatki.