dzisiaj ja

[kudlata_wiedzma]

też chciałabym popłakać. Chociaż tak na prawdę nie umiem. Nauczyłam się
zaciskać mocno zęby, że aż boli, ale kropli nie uronię. I właśnie dziś
zauważyłam, że mój synek robi to samo. Wiem, przykład bierze się z rodziców...
ale boję się, że jak zacznę płakać to nie przestanę. Bo jak opłakać śmierć
matki której się nie znało, ojca którego nie znam w ogóle mimo, że żyje. Jak
wytłumaczyć małemu chłopcu, że zaciskam zęby nie ze złości, tylko z
bezsilności, że każdy problemik czasami urasta mi do rangi trzęsienia ziemi,
,że nikt mnie nigdy nie nauczył mówić o emocjach, uczuciach, umiem tylko o
nich pisać, ale jak to przekazać dla kogoś kto ma trzy i pół latka?

[uullaa]

Hej, Wiedźmo. A może z jakimś specjalistą wpierw pogadaj? Dziecka
nie ma co obarczać swoimi problemami.

[magoska1984]

Tylko to mi przyszło do głowy....... jak to przeczytałam to już
jestem najszczęśliwszą matką.

Miałem ledwie sześć tygodni. Ocalałem prowadzony na rzeź... (praca
konkursowa)
01.06.2009 Igorek miał sześć tygodni. Cierpiał. W jednym szpitalu
lekarze wystawili błędną diagnozę, wypuścili nas do domu. Dopiero w
drugim natychmiast rozpoznali uwięźniętą przepuklinę, od razu
operowali. Dwa tygodnie pobytu na OIOMie, dwie transfuzje krwi;
groziła druga operacja, gdyż jelita nie chciały podjąć pracy.
Mówiono nam, iż może tego nie przeżyć...
Siłą wyrwałam z kościstych objęć
ciałko malutkie
Tak malutkie
że przez sito umierania
ziarenkiem przeleciało
i w fartuszek kochania mego wpadło
ocalone
Oddechem rozpaliłam
duszyczkę zaspaną
i śmierć, żar poczuwszy
wycofała się po cichu
w poszukiwaniu chłodu
spocząć chcąc w (nie)istnienia cieniu
Walczyłam
by Stróża Anioła - niezgułę
na roztropnego zamienić
Stwórca
podanie pozytywnie rozpatrzył
i zwrócił mi
te oczęta ciemne
dziureczkę w brodzie
i zapach mleczka
ulanego


Igorek miał sześć tygodni. Cierpiał. W jednym szpitalu lekarze
wystawili błędną diagnozę, wypuścili nas do domu. Dopiero w drugim
natychmiast rozpoznali uwięźniętą przepuklinę, od razu operowali.
Dwa tygodnie pobytu na OIOMie, dwie transfuzje krwi; groziła druga
operacja, gdyż jelita nie chciały podjąć pracy. Mówiono nam, iż może
tego nie przeżyć...

Ale miał silną wolę życia. Wrócił do rodziców i brata-bliźniaka.
Dzięki Bogu! Nie wyobrażam sobie nie trzymać w objęciach tego
roześmianego, bystrego Prawie Trzylatka.

Dziękuję Bogu. Dziękuję Stróżowi-Aniołowi. Dziękuję Ci, Synu, za
chęć Istnienia...
Mama

z...dziecko.onet.pl/27636,0,10,mialem_ledwie_szesc_tygodni_oca
lalem_prowadzony_na_rzez_praca_konkursowa,artykul.html

[alyeska]

Idz do specjalisty odpowiedniego. To twoj obowiazek, chyba,ze chcesz
aby twoje dziecko mialo takie same problemy jakie ty masz.