mąż - oceńcie

[tracera]

Witam

Bardzo proszę o ocenę takiej oto sytuacji:

Jestem 6 lat po ślubie, mamy 2 dzieci,
wczoraj się dowiedziałam od męża (przez przypadek),że mój teść
choruje na padaczkę od 20 lat

Moje pyt do Was:

czy mam prawo być zła na męża że mi wcześniej nie powiedział, on to
uzasadnia tym, że ojciec sobie nie życzył aby ktoś o tym wiedział

[lila1974]

Tak, masz prawo.

[tabakierka2]

tracera napisała:


>
> Moje pyt do Was:
>
> czy mam prawo być zła na męża że mi wcześniej nie powiedział, on
to
> uzasadnia tym, że ojciec sobie nie życzył aby ktoś o tym wiedział
>

Uważam, że nie masz prawa.
Teść prosił o dyskrecję, mąż dotrzymał słowa.
Jesli już to pretensje mogłabyś mieć do teścia, choć i on ma prawo
do dyskrecji.

[basiulek1985]

po czesci mozesz byc zla a po czesci musisz uszanowac decyzje tescia bo padaczka
to nic milego,
my z moim m mowimy sobie o wszystkim jesli chodzi o sprawy rodzinne, ale uwazam
ze to jest kwestia charakteru

[basiulek1985]

padaczka nie jest choroba dziedziczna

[kawka74]

No, niezupełnie.

[agaireszta]

Nie dziedziczy się choroby a skłonnośc do niej. Tak jak to jest w przypadku mojego synka

To nie jest wyłącznie kwestia poszanowania

[lila1974]

cudzego prawa do dyskrecji - jeśli się decyduje na życie z kimś i na ewentualne
potomstwo, to mam prawo wiedzieć, jakie choroby w tej rodzinie występują.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> cudzego prawa do dyskrecji - jeśli się decyduje na życie z kimś i
na ewentualne
> potomstwo, to mam prawo wiedzieć, jakie choroby w tej rodzinie
występują.

a gdzie jest prawo 'chorującego'?
przykra sprawa, ale nadal uważam, że to od teścia powinna ta
informacja wyjść - może po 'nacisku' męża.

[basiulek1985]

uważam, że to od teścia powinna ta
> informacja wyjść - może po 'nacisku' męża.
- racja

tracera

[tabakierka2]

mam jedno pytanie - czy ta informacja (o chorobie teścia) miałaby
wpływ na Twoją decyzję o zamążpójściu i posiadaniu dzieci?

[lila1974]

Jest po ptokach, więc pytanie nie ma sensu.

[tracera]

tabakierka2 napisała:

> mam jedno pytanie - czy ta informacja (o chorobie teścia) miałaby
> wpływ na Twoją decyzję o zamążpójściu i posiadaniu dzieci?

nie nie miałoby to żadnego wpływu na moje decyzje

jest mi poprostu przykro i czuję się źle w tej sytuacji, i nie wiem
jak zachować się w stosunku do męża tzn. mieć pretęsje czy sobie
odpuścić

[tabakierka2]

tracera napisała:


> nie nie miałoby to żadnego wpływu na moje decyzje
>

To dobrze

> jest mi poprostu przykro i czuję się źle w tej sytuacji, i nie
wiem
> jak zachować się w stosunku do męża tzn. mieć pretęsje czy sobie
> odpuścić

odpuścić sobie, ale powiedzieć, że jest Ci przykro i źle.
Tak bym zrobiła.

[lila1974]

Teraz to już odpuścić, ale żal masz uzasadniony.

[kawka74]

Powiedz, że głupio zrobili ukrywając chorobę, poproś o szczegółowe instrukcje na wypadek ataku i nie wracaj do tematu.

[kawka74]

Jeśli ludzie decydują się na potomstwo, jedną z najważniejszych rzeczy jest świadomość chorób występujących w rodzinie.
O padaczce niechętnie się mówi, ludzie się jej niejednokrotnie wstydzą, ale są pewne sytuacje, w których ich wstyd i prawo do dyskrecji jest sprawą drugorzędną.

[tabakierka2]

kawka74 napisała:

> Jeśli ludzie decydują się na potomstwo, jedną z najważniejszych
rzeczy jest świ
> adomość chorób występujących w rodzinie.
>

to my nie powinniśmy mieć dzieci
bo całe spektrum chorób w naszych rodzinach wystąpiło.
Nie można tak patrzeć, uważam. Niejednokrotnie ludziom zdrowym rodzi
się chore dziecko, a przecież nie zawsze jeśli w rodzinie występuje
choroba (niedziedziczna) dziecko rodzi się chore. A padaczka nie
jest przecież dziedziczna.

[kawka74]

A gdzie ja napisałam, że w razie różnych chorób nie powinno się mieć dzieci?
Z [nie]dziedziczeniem padaczki sprawa nie jest taka oczywista (przy czym nie mam na myśli padaczki wywołanej np. urazem mózgu).
I jeszcze jedna rzecz - osobiście wolałabym wiedzieć o padaczce teścia, niekoniecznie powodów genetycznych, choćby dlatego, że w razie ataku łatwiej byłoby mu pomóc i byłabym świadoma tego, co się dzieje, zamiast w panice wydzwaniać Bóg wie gdzie.

Ale dziedziczny jest

[lila1974]

niski próg pobudliwości komórek nerwowych mózgu.

[kawka74]

To właśnie miałam na myśli pisząc o niejasności w dziedziczeniu padaczki. Samej choroby się nie dziedziczy, natomiast można przejąć w spadku pewne skłonności.

tabakierko

[lila1974]

"Nie można tak patrzeć, uważam."

A jak?
Zakochana pewnie nie odstępowałabym od ślubu wiedząc o chorobie w najbliższej
rodzinie męża, ale taką wiedzę chciałabym mieć, by mieć prawo rozważenia opcji
posiadania dzieci.

Czasami można się zabezpieczyć, dowiedzieć czegoś więcej, oswoić na wszelki
wypadek ... a tak cicho sza i dramat matki.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> "Nie można tak patrzeć, uważam."
>
> A jak?
> Zakochana pewnie nie odstępowałabym od ślubu wiedząc o chorobie w
najbliższej
> rodzinie męża, ale taką wiedzę chciałabym mieć, by mieć prawo
rozważenia opcji
> posiadania dzieci.

wykluczanie poczęcia jest wg. KK powodem nie wyrażenia zgody na
małżeństwo, więc w przypadku par wierzących nie powinno dojść do
ślubu.


> Czasami można się zabezpieczyć, dowiedzieć czegoś więcej, oswoić
na wszelki
> wypadek ... a tak cicho sza i dramat matki.

hm...
no tak, u mnie w rodzinie był przypadek mukowiscydozy (siostra mojej
babci), mnóstwo nowotworów, nadciśnienie, u męża kilka przypadków
cukrzycy 1.typu. A nie wiadomo ile nieodkrytych chorób. Generalnie
rosyjska ruletka - nigdy nie wiesz, czy dziecko nie urodzi się
chore, niezależnie od występowania/nie występowania w rodzinie danej
choroby.

[lila1974]

"wykluczanie poczęcia jest wg. KK powodem nie wyrażenia zgody na
małżeństwo, więc w przypadku par wierzących nie powinno dojść do
ślubu. "

A co to ma do rzeczy w tej dyskusji?

"nigdy nie wiesz, czy dziecko nie urodzi się
> chore, niezależnie od występowania/nie występowania w rodzinie danej choroby."

To nie ma najmniejszego znaczenia..
Jeśli choroba w rodzinie występuje moralnym obowiązkiem osób zamierzających się
pobrać jest szczera rozmowa na ten temat.


Jestem nosicielką żołtaczki typu B - zatem mam prawo zatajać tę informację przed
ludźmi, którzy wchodzą ze mną w bezpośredni kontakt, tak?

[tabakierka2]

lila1974 napisała:


> A co to ma do rzeczy w tej dyskusji?

to, że jeśli uznalibyśmy z narzeczonym, że dzieci lepiej, żebyśmy
nie mieli ze względu na ich ewentualne możliwe choroby, nie
moglibyśmy wziąć ślubu, bo wykluczalibyśmy potomstwo.


>
> Jestem nosicielką żołtaczki typu B - zatem mam prawo zatajać tę
informację prze
> d
> ludźmi, którzy wchodzą ze mną w bezpośredni kontakt, tak?
>

porównujesz żółtaczkę typu B do padaczki?
przecież to zupełnie różne choroby, przede wszystkim padaczką nie
zarazisz się przez przebywanie w otoczeniu chorego. Czy jeśli ktoś
choruje na cukrzycę, też powinien powiadomić osoby mające z nim
bezpośredni kontakt?

[kawka74]

przede wszystkim padaczką nie
> zarazisz się przez przebywanie w otoczeniu chorego.

Ale możesz być świadkiem ataku. Chyba łatwiej jest pomóc wiedząc, co się dzieje, zamiast walczyć z własną paniką i brakiem świadomości?

Czy jeśli ktoś
> choruje na cukrzycę, też powinien powiadomić osoby mające z nim
> bezpośredni kontakt?

Dla własnego dobra - tak.
Czemu ma służyć ukrywanie chorób?

[tabakierka2]

kawka74 napisała:

> przede wszystkim padaczką nie
> > zarazisz się przez przebywanie w otoczeniu chorego.
>
> Ale możesz być świadkiem ataku. Chyba łatwiej jest pomóc wiedząc,
co się dzieje
> , zamiast walczyć z własną paniką i brakiem świadomości?
>

jak często zdarzają sie ataki padczkowe osobie, która przyjmuje
leki???
Czy chorujący ma nosić kartkę na czole z informacją o chorobie? bo
przeciez zawsze i wszędzie może mieć atak i ktoś może nie wiedzieć o
jego chorobie...


> Czy jeśli ktoś
> > choruje na cukrzycę, też powinien powiadomić osoby mające z nim
> > bezpośredni kontakt?
>
> Dla własnego dobra - tak.

załóżmy, że chory choruje kilkanaście lat i doskonale zna
funkcjonowanie swojego organizmu i nie ma zasłabnięć z powodu
niedocukrzenia.

> Czemu ma służyć ukrywanie chorób?

Kiedy ktoś dowiaduje się np. o cukrzycy zaczyna inaczej traktować
osobę chorą. Ponadto chory nie ma obowiązku informować otoczenia o
chorobie. Naprawdę ludzie inaczej traktują chorych kiedy dowiadują
się o chorobie.

[lila1974]

Tak, chory np. na padaczkę czy cukrzycę powinien mieć przy sobie kartkę, że
choruje. W wielu przypadkach ułatwiłoby to nawet policji sprawę.

[kawka74]

> jak często zdarzają sie ataki padczkowe osobie, która przyjmuje
> leki???

Wystarczy, że zdarzy się raz.
Mowa jest cały czas o bliskich, o osobach, z którymi często się przebywa, po co więc uwaga o kartce na czole?

>
> załóżmy, że chory choruje kilkanaście lat i doskonale zna
> funkcjonowanie swojego organizmu i nie ma zasłabnięć z powodu
> niedocukrzenia.

Załóżmy, że raz coś przeoczy.

>
> Kiedy ktoś dowiaduje się np. o cukrzycy zaczyna inaczej traktować
> osobę chorą.

U siebie tego nie zaobserwowałam.
Do cholery, nie prowadzę przecież dokumentacji medycznej wszystkich chorych w okolicy, nie tapetuję informacji o poziomie glukozy na płocie i nie cierpię na niezdrową ciekawość, bo naprawdę cukrzyca pani, która mieszka sto kilometrów ode mnie gó.... mnie obchodzi. Ale cukrzyca babci - i owszem.
Podejrzewam, że nie jestem jedyna w swoich zapatrywaniach.

[lila1974]

No i wasz wybór.
Czym dajesz dobry przykład na to, że jednak trzeba wiedzieć PRZED a nie po fakcie.



Tak porównuję, bo o ile nie zarażę koleżanki z którą umówiłam się na lody, o
tyle mogę zarazić dziecko, które koleżanka zostawi u mnie pod opieką, a które
może uleć wypadkowi, nawet drobnemu, i ja będę go opatrywała. Świadomość mam
wysoką, ale czy mam prawo odbierać koleżance jej prawo do decydowania, czy chce
oddać dziecko pod moją opiekę?

Tak, chory na cukrzyce również powinien o tym powiadomić osoby, które np. chcą
zostawić pod jego opieką dzieci.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:


>
> Tak porównuję, bo o ile nie zarażę koleżanki z którą umówiłam się
na lody, o
> tyle mogę zarazić dziecko, które koleżanka zostawi u mnie pod
opieką, a które
> może uleć wypadkowi, nawet drobnemu, i ja będę go opatrywała.

Ok, ale mówisz o koleżance, czyli pewnie osobie bliskiej,
której nie boisz się powierzyć własne dziecko i która ufa Tobie i
powierzy dziecko Tobie. Bliskie osoby najczęściej wiedzą o Tobie
takie rzeczy.


>
> Tak, chory na cukrzyce również powinien o tym powiadomić osoby,
które np. chcą
> zostawić pod jego opieką dzieci.
>

Tak, jak pisałam, jesli jest to dla Ciebie osoba na tyle bliska, że
zostawisz jej swoje dziecko, to zwykle posiadasz wszechstronne
informacje na jej temat. Chyba, że powierzasz dziecko komukolwiek,
zakładam, że nie.

[lila1974]

A o kim my tu mówimy, nie o osobach bliskich?


Mówię o swojej chorobie nawet osobom postronnym, jeśli ta informacja w
jakikolwiek sposób może wpłynąć na ich decyzję, jak ze mną postepować.

[kawka74]

nigdy nie wiesz, czy dziecko nie urodzi się
> chore, niezależnie od występowania/nie występowania w rodzinie danej
> choroby.

Ale co to zmienia?
Czy lepiej nie jest wiedzieć możliwie jak najwięcej (nie bez powodu lekarze różnych specjalności pytają się o choroby w rodzinie), żeby mieć świadomość, w jakim kierunku mogą iść różne komplikacje i ewentualnie zabezpieczyć się przed nimi czy też monitorować sytuację w tym konkretnym kierunku?
Siedzenie z założonymi rękami niczego nie zmieni, natomiast świadomość konkretnych zagrożeń (które mogą, ale nie muszą wystąpić) może zmienić całkiem sporo.

[bri]

Padaczka może mieć podłoże dziedziczne. Na każdej wizycie u lekarza
z dzieckiem trzeba opowiadać jakie choroby w rodzinie były, bo to
ułatwia diagnozę. Więdząc, że w rodzinie występowały takie a nie
inne przypadłości możesz dziecko skuteczniej leczyć.

[jamesonwhiskey]

>ale są
> pewne sytuacje, w których ich wstyd i prawo do dyskrecji jest sprawą >drugorzędn
> ą.

jak zapadniesz na kile albo cos innego to odpowiednie info wywieszasz na klatce
zeby wszyscy byli poinformowani ??

nie ma sytuacji ze mozesz naruszac czyjas prywatnosc
zapamietaj to sobie

[kawka74]

Ptaszynko,
otóż są takie sytuacje i zapamiętaj to sobie, jak również to, że zanim się skomentuje, warto zrozumieć, gdzie leży problem.

[jamesonwhiskey]

> otóż są takie sytuacje i zapamiętaj to sobie, jak również to, że zanim się skom
> entuje, warto zrozumieć, gdzie leży problem.

problem lezy w tym ze nie umiesz szanowac innych
patrzenie w telefon meza , otwieranie listow do niego, czy spawdzanie komputera
to zapewne dla ciebie normalka
choroby zakazne, genetyczne obciazenia jak najbardziej powinny by dykutowane
wczesniej, akurat ta choroba tescia nie

[tabakierka2]

jamesonwhiskey napisał:


> problem lezy w tym ze nie umiesz szanowac innych

niestety też tak myślę.

> patrzenie w telefon meza , otwieranie listow do niego, czy
spawdzanie komputera
> to zapewne dla ciebie normalka
> choroby zakazne, genetyczne obciazenia jak najbardziej powinny by
dykutowane
> wczesniej, akurat ta choroba tescia nie

się podpisuję.

[kawka74]

Ups, miałam Cię za mądrzejszą.

[tabakierka2]

kawka74 napisała:

> Ups, miałam Cię za mądrzejszą.


kawka, ja uważam podobnie.
Gdyby to była choroba zakaźna, albo dziedziczna ( padaczka pourazowa
u teścia autorki) to zmienia to sytuację, ale w opisanym przypadku
należy uszanowac wolę chorego (rozumiem motyw wstydu np.), a decyzja
o poinformowaniu synowej od początku nalezała do teścia,a nie męża
autorki.

Opcje są dwie

[lila1974]

Dziedziczenie choroby to nie jedyny problem, jaki się z nią wiąże.

[kawka74]

Podpisałaś się pod jakimś upiornym bełkotem, w dodatku pozbawionym jakichkolwiek argumentów merytorycznych - to niezbyt chwalebnie o Tobie świadczy.
Gdy dyskutowałyśmy kwestię poinformowania, jeszcze nie było wiadomo, czy to jest padaczka pourazowa, to pierwsza rzecz. Druga jest taka - niewiele to zmienia w kwestii informacyjnej, ponieważ, jak już pisałam (ale mogę napisać drugi raz), jest to istotna wiadomość dla osób bliskich w razie wystąpienia ataku u chorego. Trzecia kwestia - opieka teścia nad dziećmi. Szlag by mnie trafił, gdyby taką informację przede mną zatajono.
I - przypominam - kwestia dotyczy przepływu informacji w rodzinie.

[tabakierka2]

kawka74 napisała:

> Podpisałaś się pod jakimś upiornym bełkotem, w dodatku pozbawionym
jakichkolwie
> k argumentów merytorycznych - to niezbyt chwalebnie o Tobie
świadczy.

ooo...
Zgodziłam się, co do dwóch rzeczy - 1) prawo chorego do dyskresji,
2) wymaganie od teścia aby poinformował synową o swojej chorobie to
brak poszanowania dla prawa teścia. I tyle w temacie. A ten bełkot?
o jakim moim bełkocie mówisz? Napisałam już o dwóch spraw, co do
których uważam tak, jak jason...


> Gdy dyskutowałyśmy kwestię poinformowania, jeszcze nie było
wiadomo, czy to jes
> t padaczka pourazowa, to pierwsza rzecz.

teraz już wiemy.


Druga jest taka - niewiele to zmienia
> w kwestii informacyjnej, ponieważ, jak już pisałam (ale mogę
napisać drugi raz)
> , jest to istotna wiadomość dla osób bliskich w razie wystąpienia
ataku u chore
> go.

Toteż osoby bliskie teściowi o tym wiedzą (może teść nie uznaje
synowej za osobę bliską, która musi wiedzieć o chorobie - takie jego
prawo, prawda?)


Trzecia kwestia - opieka teścia nad dziećmi. Szlag by mnie trafił,
gdyby ta
> ką informację przede mną zatajono.

Hmm...tyle, że autorka nie napisała, że teść się jej dziećmi zajmuje.

> I - przypominam - kwestia dotyczy przepływu informacji w rodzinie.

??? rozwiniesz myśl?
powiem Ci, że ustaliśmy z mężem, że jeśli będę w ciąży, to poczekamy
przynajmniej do 2-3 miesiaca z informowaniem mojej teściowej, bo
wiem, że ma długi język i rozgadałaby wszystkim możliwym osobom. A z
ciążą nigdy nie wiadomo czyli co? też źle? bo w rodzinie nie
powinno być żadnych prywatnych spraw?

[lila1974]

Strasznie naciągasz z tą ciążą.

Synowa nie musi być dla niego bliską osobą w sensie emocjonalnym, ale jest z
racji kontaktów i przebywania w bliskim kontakcie towarzyskim, prawda?

No, chyba, że teraz zaczniemy się zastanawiac ile centymetrów to bliski kontakt.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> Strasznie naciągasz z tą ciążą.

tzn.?

>
> Synowa nie musi być dla niego bliską osobą w sensie emocjonalnym,
ale jest z
> racji kontaktów i przebywania w bliskim kontakcie towarzyskim,
prawda?

nie wiem, autorka nie napisała nic o częstości kontaktów z teściem.

>
> No, chyba, że teraz zaczniemy się zastanawiac ile centymetrów to
bliski kontakt
> .

nie, niekoniecznie, tyle,że nie wiemy jak często autorka spotyka się
z teściami bo nic na ten temat nie napisała, więc możemy tylko
teoretyzować

więc teoretyzujemy

[lila1974]

I zdaje się rozmawiamy już nie tylko o sytuacji naszej autorki, ale o ujawnianiu
chorób w rodzinie w ogóle.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> I zdaje się rozmawiamy już nie tylko o sytuacji naszej autorki,
ale o ujawniani
> u
> chorób w rodzinie w ogóle.

na to wygląda
jak w rozmowie
aaa..i jeszcze o zatajeniu ciąży

[kawka74]

> teraz już wiemy.
>
>
> Druga jest taka - niewiele to zmienia

Jakieś pytania?

>
> Toteż osoby bliskie teściowi o tym wiedzą (może teść nie uznaje
> synowej za osobę bliską, która musi wiedzieć o chorobie - takie jego
> prawo, prawda?)

Jasne. Tylko że strzela sobie w stopę.
Rodzina nie skończy się jutro, będzie trwać jeszcze parę lat, a podczas tych paru lat zdarzyć się może wszystko.

> Hmm...tyle, że autorka nie napisała, że teść się jej dziećmi zajmuje.

A napisała, że się NIE zajmuje? Wykluczasz taką możliwość w przyszłości?

> ??? rozwiniesz myśl?

Wypowiedź owa odnosi się do krzyków o prywatności, kartkach na czole i wywieszaniu info na klatce schodowej.
Co do ciąży, to jaki ona ma wpływ na życie teściowej i losy jej związku, że rozważasz te dwie kwestie równolegle?

[tabakierka2]

kawka74 napisała:

> >
> > Toteż osoby bliskie teściowi o tym wiedzą (może teść nie uznaje
> > synowej za osobę bliską, która musi wiedzieć o chorobie - takie
jego
> > prawo, prawda?)
>
> Jasne. Tylko że strzela sobie w stopę.
> Rodzina nie skończy się jutro, będzie trwać jeszcze parę lat, a
podczas tych pa
> ru lat zdarzyć się może wszystko.

eeee...spokojnie. Nie wiemy jak jest, więc napisałam, że może tak
jest
Nie wiem, czy teść autorki kocha ją miłością bezwarunkową czy nie
przepada za nią


>
> > Hmm...tyle, że autorka nie napisała, że teść się jej dziećmi
zajmuje.
>
> A napisała, że się NIE zajmuje? Wykluczasz taką możliwość w
przyszłości?

hmmm..no teraz autorka już wie, że teść choruje.
Ja nie wykluczam, a co ja tu mam do gadania?


> Wypowiedź owa odnosi się do krzyków o prywatności, kartkach na
czole i wywiesza
> niu info na klatce schodowej.

etam, od razu krzyków.


> Co do ciąży, to jaki ona ma wpływ na życie teściowej i losy jej
związku, że roz
> ważasz te dwie kwestie równolegle?

no, to taki przykład był, odnośnie przepływu informacji w rodzinie.

[kawka74]

> Nie wiem, czy teść autorki kocha ją miłością bezwarunkową czy nie
> przepada za nią
>

Kochać się nie muszą. Wystarczy, że teść dostanie ataku w jej obecności.

> no, to taki przykład był, odnośnie przepływu informacji w rodzinie.

Trzeba powiedzieć, że mało przystający.

[tabakierka2]

kawka74 napisała:


>
> > no, to taki przykład był, odnośnie przepływu informacji w
rodzinie.
>
> Trzeba powiedzieć, że mało przystający.

przecie bystra jesteś - sama zauważyłaś

[kawka74]

> przecie bystra jesteś

Nie narzekam.

Tabakierka...

[kali_pso]

cóż.... przykre, ale podpisuję się pod Kawką.
dałaś plamęp

[tabakierka2]

kali_pso napisała:

>
>
> cóż.... przykre, ale podpisuję się pod Kawką.
> dałaś plamęp

ale jak ja to zniese ??? no jak??
to może Ty mi wytłumacz gdzie ta plama?bo coś nie kumam

[kali_pso]

> niestety też tak myślę.


Ciekawi mnie jak doszłaś do przekonania, że osoba, która chciałaby
wiedzieć o chorobie teścia, nie szanuje go i jego prywatności?

[kawka74]

To musiała być długa i kręta droga.

[kali_pso]

Obawiać należy się więc kolejnych przemyśleń, przemyśleń będących
reakcją na pierdoły wypisywane przez takich johnychp

[kawka74]

Obawiaj się, obawiaj
Ciąża nie złagodziła mi charakteru, oglądam wyłącznie kryminały (udało mi się zdobyć serię o Jane Marple z Joan Hickson, ha!, ale 'Wallandera' przegapiłam, psiakrew), więc mi się wrodzona wredota pogłębia ;p

OT

[kali_pso]

Kawka, gratulejszyn, cieszę się razem z Tobą
Ostatnio mam jakieś napady histerii macicznej i na wieśc o czyjejś
ciąży oczy mi się pocą..jak w tym przypadku

[kawka74]

Oj, dzięki

Kawko, czyżby czyżyk?

[lila1974]

Zaciążyłaś?

Już doczytałam i ...

[lila1974]

GRATULUJĘ!!!
I nie wiedzieć czemu cieszę się jak z własnej

[kawka74]

Dzięki, dzięki - po paru latach i dwóch porażkach coś mi się od życia należy, nie? Mam tylko nadzieję, że jakoś doczłapię w dwupaku do właściwego terminu
Ale popijanie, excuses le mot, kakałkiem śledzi zawijanych z owocami trochę mnie już męczy.

[ledzeppelin3]

wallandera ciągle powtarzają na TV4

[kawka74]

Właśnie tego przeoczyłam.
Ale nic to, podejmę próbę w przyszłym tygodniu.

[jamesonwhiskey]

> Ciekawi mnie jak doszłaś do przekonania, że osoba, która chciałaby
> wiedzieć o chorobie teścia, nie szanuje go i jego prywatności?


dla kogos kto ma cos w glowie poza trocinami
mysle ze jest to dosyc jednoznaczne
ale ci podpowiem bo mozesz jednak na to nie wpasc
jedyna osoba ktora moze o tym powiedziec jest osoba zainteresowana,
tesc i to on podejmuje decyzje
jej przemozna chec wiedzenia o jego chorabach wbrew woli zainteresowanego
zdaje sie narusza jego prawa

do panienki z nikiem 74

osobiste przytyki sa ponizej pewnego poziomu ale trzeba by go najpierw miec
na twoje wymysly o opiece nad dziecmi potencjalnym niebezpieczenstwie mam jedna
odpowiedz
przez ten caly czas autorka jakos nie zauwazyla choroby, znaczy nie mial atakow
przy niej , wiec no nie jest najblizsza tesciowi osoba
a jesli chodzi o ewentualna pomoc w czasie ataku, mysle ze tym zajmuja sie mu
osoby bliskie i oni dbaja o jego bezpieczenstwo

podsumowujac

zyj i daj zyc innym a nie sie bys wpie...la wszedze ze swoim dlugim nochem

[kawka74]

wow
Za dużo whiskey, Jameson?

[ledzeppelin3]

Za dużo whiskey, Jameson?

Przypuszczam, że raczej wina typu Okęcie

[kawka74]

Tanie wino plus zbędna alfabetyzacja?

jamesonwhiskey

[lila1974]

i Ty mówisz o poziomie? Paradne

[kawka74]

Triss kilkakrotnie pisała, że alfabetyzacja kraju była błędem.
Czytając Twoje posty nie mogę się z nią nie zgodzić.

A ktoś sugerował, aby podawać

[lila1974]

taką informację w gazecie lokalnej?

Sprawa dotyczy najbliższych osób.

[elske]

Rozumiem że boisz się ,że twoje dzieci moga byz obciążone genetycznie,ale
padaczka nie jest choroba dziedziczna.
Teść choruje od 20 lat.Kiedy choroba sie pojawiła? Może po wypadku?Może miał
udar? Porozmawiaj z męzem.skoro juz wiesz,dowiedz sie dokładnie o przyczynach
choroby męża,a pozniej możesz porozmawiać z lekarzem.

[elske]

elske napisała:
Porozmawiaj z męzem.skoro juz wiesz,dowiedz sie dokładnie o przyczynach
> choroby męża,a pozniej możesz porozmawiać z lekarzem.
Mialo byc : dowiedz sie dokladnie o przycznach choroby od meza.

[tracera]

elske napisała:

> Rozumiem że boisz się ,że twoje dzieci moga byz obciążone
genetycznie,ale
> padaczka nie jest choroba dziedziczna.
> Teść choruje od 20 lat.Kiedy choroba sie pojawiła? Może po wypadku?
Może miał
> udar? Porozmawiaj z męzem.skoro juz wiesz,dowiedz sie dokładnie o
przyczynach
> choroby męża,a pozniej możesz porozmawiać z lekarzem.


u teścia wystąpiła padaczka pourazowa (miał wypadek samochodowy)
więc to wyklucza możliwość dziedziczenia(Chyba)

mnie chodzi tylko o kwestie zaufania do partnera- bo ja czuję się
jakby mnie "oszukał"

[lila1974]

No więc przynajmniej "dziedziczeniem" nie musisz się martwić.

O ile żal masz słuszny, to spróbuj przejść nad tym do porządku dziennego. Myślę,
że mąż absolutnie nie chciał Cię oszukać, po prostu uszanował wolę ojca.

Jak widzisz w tym wątku również są osoby, które uważają, że takie informacje
można pominąć w relacjach z najbliższą osobą.

[lila1974]

Ty uważasz tak, ja inaczej - musimy być jednomyślne?

[maga_luisa]

Można się z tym zgodzić JEDYNIE w odniesieniu do chorób uwarunkowanych genetycznie.

trudna sprawa

[atena12345]

Z jednej strony rozumiem tescia - padaczka bywa do niektórych
wstydliwa. Druga sprawa, to objawy choroby i tu masz rację będąc
zła. Bo masz prawo np. bać sie zostawić dziecko z osobą chorą na
epilepsję. W mojej rodzinie jedna osoba choruje na padaczkę, ponadto
z racji zawodu mamy znam wiele osób chorych na nią w różnym stopniu.
Na pewno nie zostawiłabym dziecka samego pod opieką osoby chorej.

To która wypytała

[gryzelda71]

przed spłodzeniem dziecka o choroby występujące w rodzinie męża i poinformowała
go o chorobach we własnej??

[kawka74]

Ja. Bo co?

[gryzelda71]

Nic.Zwykła ciekawośc.

[kawka74]

No to już wiesz
Uważam, że partnerowi taka wiedza się należy jak psu zupa, tak z czystej uczciwości.

[tabakierka2]

gryzelda71 napisała:

> przed spłodzeniem dziecka o choroby występujące w rodzinie męża i
poinformował
> a
> go o chorobach we własnej??

no ja nie.
Te o których wiem, o tych wiem, ale może są jeszcze jakieś

Ja

[lila1974]

o mojej.
Mam wrodzoną wadę nerek oraz jestem nosicielką wirusa hepatitis B.

Uznałam, że uczciwość wymaga, by mój chłopak wiedział o tym.

[lila1974]

O cukrzycy babci też wiedział i nowotworze dziadka.

[margotka28]

ja, bo miałam fobię, że urodzę chore dzieci i chciałam wiedzieć
wcześniej na co się przygotować.

[kocianna]

Gryzeldo, ja nie tylko wypytałam o choroby, ale wraz z mężem byliśmy na
konsultacji w poradni genetycznej. PRZED ślubem. Wypytanie o choroby (niektóre)
jest też ważnym elementem tzw. protokołu przed zawarciem ślubu kościelnego.
Uważam, że autorka postu miała prawo wiedzieć o chorobie teścia (m.in. ze
względu na dzieci, które być może zostawiała pod jego opieką). Niekoniecznie
przed ślubem, skoro to nie jest choroba dziedziczna. Mąż jednak znalazł się
między młotem i kowadłem (lojalność wobec żony i ojca).

[sanciasancia]

Ja miałam pojęcie o chorobach wystepujących w rodzinie męża i nie ukrywałam
chorób występujących u mnie w rodzinie. I obawiałam dziedziczenia różnych
przypadłości - głównie skłonności do nowotworów w rodzinie męża.
Życie jak zwykle wyprostowało moje kręte wyobrażenia i po ślubie moi krewni
zaczęli masowo zapadać na raka i ujawniło się moje rodzinne "dziedzictwo
genetyczne", o którym wcześniej nikt nie wiedział. Tak wyszło, że w kwestiach
reprodukcyjnych na powodzenie akurat to ma największy wpływ.

A co do meritum - epilepsja epilepsji nie równa. Teść mógł mieć trzy epizody w
zamierzchłej przeszłości i pamiętając o tym, jak strasznie ta choroba
stygmatyzuje, nie chciał o tym mówić. Zapewne powinien był dla swojego własnego
dobra, ale ludzie przewlekle chorzy często nie lubią zmiany traktowania i nie
mówią o swojej chorobie i do tego doskonale się maskują.

[tabakierka2]

sanciasancia napisała:

> ale ludzie przewlekle chorzy często nie lubią zmiany traktowania
i nie
> mówią o swojej chorobie i do tego doskonale się maskują.

otóż to.

[skoobus]

Nie powinnaś byc zła, dlatego, ze osoby chore na epilepsje zwykle nie zycza
sobie by wiedziały o tym osoby "trzecie",to wstydliwa choroba,chorzy boją sie
reakcji ludzi. Może po prostu bał się, że jak sie dowiesz to zostawisz jego
syna. Kiedys uważano, ze padaczka jest dziedziczna, na dzień dzisiejszy wiadomo,
że nie. Chociaż różnie bywa. Na Twoim miejscu zapewniłabym męża, ze i on i jego
ojciec mogą być pewni Twojego wsparcia. To nie jst powod do awantur.

[atra1]

miałabym żal, bo musisz wiedzieć o potencjalnej skłonności decydująć się na dzieci, a nawet jeśli padaczka jest pourazowa to musisz wiedzieć decydując się zostawiać z teściem dzieci choćby na godzinę.

Piszę to mając w najbliższej rodzinie osobę z padaczką.

[czar_bajry]

Jak najbardziej możesz być zła, o chorobie takiej jak padaczka powinnaś wiedzieć.
Jest to choroba która może być dziedziczna, lekarze Twoich dzieci też powinni
być o tym poinformowani.

[kali_pso]

Skoro to padaczka pourazowa, to pozostaje jeszcze ta kwestia
zaufania i Twojego oraz dzieci, komfortu psychicznego. I masz prawo
być zła, że mąż to pominął- świadomość zagrożenia to podstawa w
kontacie z chorą osobą. A te kontakty przecież są i to pewnie czeste
z racji bycia bliską rodziną. Myslę, że dzieci też warto
uswiadamiać jak najwczesniej, stopniowo oswajać z chorobą dziadka,
wtedy wszystko jakby normalnieje i strach przestaje mieć wielkie
oczy. Mój syn np. doskonale wie, że babcia ma chore serce, po co
przyjmuje tony leków i co to są te wielkie, paskudne blizny na
klatce piersiowej i ręce. Drugi dziadek choruje na cukrzycę- syn
równiez wie co to za choroba, z czym się wiąże.

Co teraz masz zrobić?
Porozmawiać z mężem i dać mu spokój. Niech powie ojcu, że Ty już
wiesz. Jak lubicie się z teściem, jesteście blisko, to z nim też bym
pogadała. Rozumiem go, że się wstydził, ale jesteś w sumie częścią
tej rodziny i tajemnice nigdy dobrze relacjom rodzinnym nie służą

[elza78]

tesc moze miec padaczke np pourazowa i nie zyczy sobie aby synowa o tym wiedziala

elza

[lila1974]

i nieświadoma niczego beztrosko zostawiała z nim dzieci, tak?

Czy tak ciężko zrozumieć, że czasami choroba nie jest wyłącznie sprawą samego
chorego?

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> i nieświadoma niczego beztrosko zostawiała z nim dzieci, tak?
>

a autorka napisała, że ZOSTAWIA DZIECI Z TEŚCIEM????
wybacz, przeoczyłam ten fragment - możesz mi zacytować?

tabakierko

[lila1974]

Tak trudno sobie to wyobrazić, że trzeba mieć napisane?

Domniemywam, że może się taka sytuacja zdarzyć, prawda? Więc matka ma pełne
prawo wiedzieć, że osoba, z którą zostawia dziecko może mieć atak.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> Tak trudno sobie to wyobrazić, że trzeba mieć napisane?

???
mój teść np. nie zostaje z wnukami sam.
To nie jest takie oczywiste, to tylko i wyłącznie domysły.
Równie dobrze możemy założyć, że autorka mieszka 300km od teściów i
spotyka się z nimi raz w roku - to będzie podobny domysł.


>
> Domniemywam, że może się taka sytuacja zdarzyć, prawda? Więc matka
ma pełne
> prawo wiedzieć, że osoba, z którą zostawia dziecko może mieć atak.

myślę, że gdyby miało dojść do takiej sytuacji to jest jeszcze
babcia dzieci i ich tata, którzy wiedzieli o chorobie męża/taty i
zakladam, że osoby te są na tyle odpowiedzialne, że zdają sobie
sprawę z możliwości wystąpienia ataku u meża/taty.

[lila1974]

Możemy - czy ja zabraniam?

Piszemy dość klarownie, więc nasza autorka sama wyciągnie z tej pisaniny
wnioski. Najwyraźniej zaszła jakaś sytuacja, w której jednak była potrzeba
ujawnienia tej informacji ... lub mąż jednak nie umie utrzymać języka za zębami.

Zalezy

[verdana]

padaczka jest pourazowa, wiec na zdrowie dzieci nie wplynie.
Wszystko zatem zalezy od tego, czy istnieje niebezpieczeństwo, ze
teść , ktory zostanie sam z dziećmi nagle dostanie ataku. Jesli tak -
trzeba poinformować. Jesli zas nie (np teść nigdy nie zostaje z
dziećmi sam, albo od wielu lat nie mial już atakow), to wiedza ta
jest synowej kompletnie zbedna. I sądząc z reakcji na taka
wiadomość - nie dziwie się, ze nie zostala poinformowana.
Najwyraxniej świadomość, ze teść ma padaczke jest dla autorki postu
czymś fundamentalnym - a więc musi zmieniać jej stosunek do tescia.

[tabakierka2]

verdana napisała:

> I sądząc z reakcji na taka
> wiadomość - nie dziwie się, ze nie zostala poinformowana.
> Najwyraxniej świadomość, ze teść ma padaczke jest dla autorki
postu
> czymś fundamentalnym - a więc musi zmieniać jej stosunek do
tescia.

to chyba nie przeczytałaś ze zrozumieniem, bo autorka napisała, że
ta wiadomośc nie miałaby żadnego wpływu na jej decyzję dot.
zamążpójścia. Napisała natomiast, że jej przykro i źle, bo mąż nie
był w stosunku do niej lojalny (mąż sam był przecież miedzy młotem a
kowadłem).

[lila1974]

I zachowanie męża potrafię zrozumieć, tym bardziej, że może on sam reprezentuję
taką opcję jak Ty, że o chorobach uprzedzać nie należy.
Męża się zatem nie czepiam.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> I zachowanie męża potrafię zrozumieć, tym bardziej, że może on sam
reprezentuję
> taką opcję jak Ty, że o chorobach uprzedzać nie należy.
> Męża się zatem nie czepiam.
>
>

Ja równiez potrafię zrozumieć męża, ale dlatego,że uważam, że jeśli
ktoś prosi mnie o milczenie/ nieujawianie jakiejś informacji, to
staram sie uszanować tę prośbę.

Ja nie uważam, że o chorobach informować nie należy, lilo.
Respektuję natomiast wolę chorego w tej kwestii.

[lila1974]

I Twoja wola. Przecież ja Cię nie zmuszam, byś ujawniała.
Tak jak Ty przedstawiasz swój punkt widzenia, tak ja przedstawiam swój i to z
perspektywy osoby, która ma pełną świadomość tego, że nawet niektóre postronne
osoby muszą wiedzieć, że jestem chora.

[lila1974]

Nie wiem, co bardziej zbulwersowało autorkę, fakt, że teść MA padaczkę, czy że
MĄŻ UKRYWAŁ przed nią ten fakt.

Padaczka, by mnie zaniepokoiła nieco, ale fakt, że mąż ukrywa przede mną coś
istotnego ... bardziej.

[melmire]

Ukrywal to znaczy co? Pytala czy ktos w jego rodzinie ma padaczke a on w oczy
klamal? Czy po prostu temat nigdy nie sie nie pojawil?
Mnie by do glowy nie przyszlo informowac mojego meza ze moja mama ma niedowlad
prawej lydki, albo ze moj ojciec mial uraz kregoslupa, mamy mniej medyczne
tematy do rozmowy

[kali_pso]

Jeśli teść poprosił o to, żeby nie mówił, to znaczy chyba, że mąz to
urywał, nie? Nie kłamał, ale ukrywał. Znał prawdę o chorobie, ale
ukrywał ją przed żoną. Jeśli w czasie tych 6 lat mówili kiedykolwiek
o padaczce jako chorobie a on nie mówił jej o chorobie ojca, to też
nie kłamał, ale pomijał to milczeniem, więc krył prawdę o ojcu.

[tabakierka2]

kali_pso napisała:

>
> Jeśli teść poprosił o to, żeby nie mówił, to znaczy chyba, że mąz
to
> urywał, nie? Nie kłamał, ale ukrywał. Znał prawdę o chorobie, ale
> ukrywał ją przed żoną. Jeśli w czasie tych 6 lat mówili
kiedykolwiek
> o padaczce jako chorobie a on nie mówił jej o chorobie ojca, to
też
> nie kłamał, ale pomijał to milczeniem, więc krył prawdę o ojcu.


jako odpowiedź zacytuję Ci to, co napisała autorka

ojciec sobie nie życzył aby ktoś o tym wiedział

[melmire]

Rany, ja jestem z mezem od 10 lat, i padaczka jako temat rozmow sie jeszcze nie
pojawila
Moze po prostu od dziecka wie ze temat padaczki jest tabu, zakodowalo mu sie i
nie wpadl na to ze wypaczka pourazowa jego taty moze interesowac zone? Albo
odwrotnie, tetat jest dla noego tak naturalny, ze tez nie wpadl na to zeby robic
z nego wyznanie zonie? To jeszcze bardziej prawdopodobne, skoro padaczka wyszla
przypadkiem w rozmowie.Biedny chlop pewnie nie wie o co to halo

[lila1974]

Dlatego też żadna z nas nie twierdzi, że nasza autorka ma teraz obrazić się
śmiertelnie na męża, oczy mu wydrapać albo przestać z nim sypiać.

Moją pierwszą reakcją, ze się dowiaduje po latach też byłby zapewne żal, a potem
bym męża albo rozgrzeszyła, albo łaskawie mu wybaczyła

[jamesonwhiskey]

> i nieświadoma niczego beztrosko zostawiała z nim dzieci, tak?
>
> Czy tak ciężko zrozumieć, że czasami choroba nie jest wyłącznie sprawą samego
> chorego?


a czy ty nie potrafisz zrozumiec ze ten czlowiek nie zapadl na chorobe
psychiczna ograniczajaca jego swiadomosc, tylko na cos czego jest swiadomy, wiec
co sie moze przytrafic i poprostu jako normalna dorosla osoba powiedzialby nie
bede sie zajmowal twoimi dziecmi

amesonwhiskey

[lila1974]

Hmm ... czy by powiedział, że się nie zajmię dziećmi tego nie wiemy.

A czy Ty rozumiesz że człowiek w trakcie ataku epilepsji raczej
wielce świadomy nie jest? Do tego może sobie zrobić krzywdę? I co
wóczas z dziećmi?

Zresztą, myśl sobie co chcesz ... gdyby choroby w rodzinie były nie
istotne, to lekarze by się o to nie wypytywali w trakcie wywiadu.

Jestem osobą "chorą", więc wiem o czym piszę.

padaczka nie jest chorobą dziedziczną

[bsl]

nie wiem skąd tutaj tyle głosów o dziedziczeniu choroby

bsl

[lila1974]

dziedziczeniu nie choroby a sklonności ... tak gwoli przypomnienia

[ledzeppelin3]

Zdecydowanie masz prawo być zła.
Mąż miał obowiązek powiedzieć Ci o tym przed ślubem, szczególnie jeśli
planowaliście dzieci.
Mój teść jest alkoholikiem i to jest rzecz, o której w męża rodzinie się pod
żadnym pozorem nie mówi (taka porządna rodzina, a tu taka brzydka rzecz, a fe!)
Mój mi o tym powiedział w 4 dniu "chodzenia"

Ty i Twój mąż to (przynajmniej w założeniu) jedność, najbliższa rodzina. To w
stosunku do Ciebie ma większy obowiązek być lojalnym. A był nielojalny,
zatajając informację o poważnej chorobie w rodzinie.

[babcia47]

jezeli pozostawiasz czasem dzieci z teściem, pod jego opieką lub
jeżeli dzieci choruja, i miałas przeprowadzany wywiad pod katem
skłonnosci do jakiś powaznych chorób (choroby w rodzinie), to masz
prawo

[selavi2]

Może "od czapy" napiszę o tym, że jeśli moja mama np. lezy w szpitalu, to lekarz
bez jej zgody nie ma prawa udzielić mi zadnych informacji. Tajemnica lekarska
oraz prawo pacjenta. To, że lekarze tego nie respektują to juz inna sprawa, ale
pomału zaczyna się to zmieniać.
Choroba to prywatna sprawa Twojego teścia i to nie Twoja sprawa. Gratulacje dla
męża, że miał odwagę uszanować prawo i wolę swojego Taty, mimo presji psychicznej.
Ja tak to widzę.
Możesz też być pewna męża - jest osobą, która jest dyskretna, dotrzymuje słowa i
dochowuje tajemnicy.

[qunegunda]

> czy mam prawo być zła na męża że mi wcześniej nie powiedział,

chyba ci odbiło

on to
> uzasadnia tym, że ojciec sobie nie życzył aby ktoś o tym wiedział
>

to wszystko wyjaśnia

[fajka7]

Doczytalam w watku, ze chodzi o padaczke pourazowa i zadne
dziedziczenie czegokolwiek nie wchodzi w rachube.
Uwazam w zwiazku z tym, ze zla mozesz byc, bo po prostu juz jetes
zla na meza, natomiast maz slusznie zrobil, ze uszanowal wole ojca,
ktory absolutnie informacje o tej chorobie mial prawo zachowac dla
siebie.
Poniewaz nie wspominasz slowem, zeby bylo inaczej, zakladam, ze tesc
znajacy swoja chorobe, zachowuje sie w zwiazku z nia odpowiedzialnie
na tyle, na ile jego konkretny przypadek tego wymaga.

[edytamariqa]

dziwnie
zastanawiasz sie czy byc zła czy nie być
sama tego nie czujesz?
a po drugie odwróć sytuacje gdyby to twoja mama powierzyła ci tajemnice i
prosiła o dyskrecje to co bys zrobiła......